UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 2 : เดือนที่ 1 : อากาศกับเดือนล่องหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 138,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,271 ครั้ง
    24 ส.ค. 61

ชี้แจงก่อนเริ่มอ่าน


เรื่องนี้เปิดให้อ่านฟรี 90% ของเนื้อหาทั้งหมด


มีติดเหรียญช่วงตอนจบ 3 ตอน (10% ของเนื้อหา)

ในราคา 50 Coins (หรือประมาณ 25 บาท) นะคะ



เกล็ดข้อมูลยูนิสตาร์


*PD ย่อจากมาจาก โปรดิวเซอร์ (Producer) ซึ่งในที่นี้หมายถึง ผู้ทำหน้าควบคุมการผลิต วางแผนจัดการเงินทุนและการตลาดให้กับศิลปิน


☽☽☽☽☽☽☽☽☽



UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 1 : อากาศกับเดือนล่องหน -



(เครดิตภาพ : avante.biz)

 



         ในหนึ่งวัน มีสักกี่ครั้งที่คุณนึกรู้ว่ากำลังหายใจ มีสักกี่หนที่คุณนึกได้ว่าอากาศนั้นมีอยู่


         น้อยมากเลยใช่มั้ยครับ ให้ลองคิดดูว่า ถ้าจำนวนครั้งที่คุณระลึกถึงอากาศ มันเทียบเท่ากับ จำนวนที่ผู้คนรอบตัวรับรู้ว่าผมมีตัวตน


            มันมีจำนวนไม่ต่างกันเลย


            นี่ล่ะครับ คือ ชีวิตจืดจางของผม


            นายอาชวิน หรือชื่อเล่นว่า ‘วิน’


            อันที่จริง ชื่อของผม ภาษาอังกฤษเขียนว่า Win แต่ผมคิดว่าใช้คำว่า Wind ที่แปลว่า ลม น่าจะเหมาะกับผมมากกว่า


            เป็นเหมือนสายลม...อากาศธาตุที่ไร้ตัวตน


            “เห้อ” ผมได้แต่ถอนหายใจ หลังจากเดินออกมาจากหอพัก


            ตอนนี้ผมเป็นเฟรชชี่ปี 1 คณะบริหารธุรกิจของรั้วมหา’ลัย XU วันนี้เป็นวันแรกที่ผมย้ายมาอยู่ในหอที่มหา’ลัย


            ผมมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่ และอยากจะเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่


            “สวัสดีครับ รปภ.” ผมยกมือไหว้ยามรักษาความปลอดภัยที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ผมอยาทำความรู้จักไว้บ้าง เผื่อในอนาคตมีเรื่องต้องช่วยเหลือกัน


            แต่ดูเหมือนยามจะไม่ได้ยินผมและไม่ได้มองผมแม้แต่น้อย


            ผมไม่โทษเขาหรอกครับ และก็ไม่ใช่เพราะเขาหยิ่งด้วย


            แต่เป็นเพราะตัวผมเองต่างหาก


            ผมเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เกิดแล้ว พ่อแม่ญาติพี่น้องบางทีก็ลืมผม เพราะผมมีพี่สาวที่ทั้งสวยทั้งเก่ง แถมตระกูลฝั่งพ่อผมไม่เคยมีลูกสาวหลานสาวมาหลายช่วงอายุ ทุกคนก็เลยเห่อพี่สาวจนลืมผมกันหมด


            เป็นเพราะหน้าตาผม ไม่ได้หล่อ และไม่ได้ขี้เหร่


            เป็นเพราะรูปร่างของผม ไม่ได้สูง และไม่ได้เตี้ย

 

            เป็นเพราะการเรียนผม ไม่ได้ตกต่ำ แต่ก็ไม่ได้ดีมาก


            เป็นเพราะความสามารถผม ไม่มีอะไรเป็นที่จดจำ


            ผมจึงเป็นคนจืดจาง ซึ่งไม่ใช่จืดจางแบบแค่ไม่โดดเด่นธรรมดา แต่คือเหมือนไม่มีตัวตนเลย


            มาโรงเรียน บางทีอาจารย์ก็ลืมว่าผมอยู่ในชั้น บางทีก็ลืมเรียกชื่อผมด้วย


            เวลาอยู่กลุ่มเพื่อน ผมมักเป็นคนที่ถูกลืม เวลาเพื่อนไปเที่ยวกัน ก็ลืมชวนผม หรือไม่ลืมชวน ทุกคนก็ลืมคุยกับผมอยู่ดี


            ผมเข้าขั้นจืดสนิท ชนิดส่งผลต่อชีวิตประจำวัน


            เวลาไปสั่งอาหาร ถ้าคนเยอะๆ แม่ค้าก็ไม่เคยมองผม ผมต้องเรียกนานมาก ไม่ก็เขียนเอา


            เวลาเดินกลางฝูงชน ก็มักจะถูกชนบ่อยๆ เพราะผู้คนไม่ทันได้สังเกตผม


            เวลาต่อคิวอยู่ บางทีโดนแซงเฉย เพราะเขานึกว่าแถวว่างอยู่


            เพื่อนในเฟซบุ๊คผมก็มีแค่หลักสิบ เพราะเพื่อนหลายคนก็ลืมรับแอด


            เวลาผมทักแชทคุยกับใคร ร้อยละ 90 ที่ตอบกลับมา คือ เอ๊ะ นายเป็นใคร


            ผมก็เลยทำใจไว้แล้ว มันคงเป็นคำสาปหรือโรคประจำตัวผม


            แต่ผมก็ไม่อยากเป็นแบบนี้ตลอดไปหรอกนะ


            ผมบอกลาชีวิตจืดจางที่รันทดเต็มที


            แต่...ผมจะทำได้อย่างไร


            “ถ้าได้เป็นเดือน จะฟินขนาดไหนนะ” ผมพูดพึมพำกับตัวเอง เพราะในเฟซบุ๊ค เห็นเพื่อนชอบแชร์รูปดาวเดือนคิวท์บอยคิวท์เกิร์ลกันมากมาย


            ความรู้สึกที่เป็นเหมือนแสงสว่างท่ามกลางฝูงชนมันเป็นอย่างไร คนที่เหมือนล่องหนจากสังคมอย่างผม แทบจินตนาการไม่ออกเลย


            ผมเดินเล่นรอบหอไปเรื่อยๆ ตั้งใจจะสำรวจพื้นที่ในมหา’ลัยสักหน่อย เพราะวันพรุ่งนี้เป็นวันรับน้องวันแรกแล้ว ผมก็อยากจะเตรียมตัวให้พร้อม


            ชีวิตใหม่ สถานที่ใหม่ และชื่อเสียงใหม่ๆ


            ผมคงไม่อาจเรียนเก่งจนเป็นที่จดจำกับอาจารย์ได้ แต่ผมอยากจะมีเพื่อนจากกิจกรรมบ้าง  ผมจะควรจะเลิกทำตัวจืดจางสักที


            จะต้องมีใครสักคนในสังคมที่จดจำผมได้!


            ผมบอกกับตัวเองอย่างมุ่งมั่น ขณะที่เดินมายังสนามฟุตบอลใหญ่ของมหา’ลัย ผมเห็นมีลีดมหา’ลัยกำลังซ้อมกันอย่างเขมักเขม้น แต่ละคนหน้าตาดีสวยหล่อทั้งนั้นเลย


            “หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่ง สอง สาม สี่”


            ผมยืนดูลีดซ้อมกันอย่างพร้อมเพรียง คนดูดีทำอะไรก็ดูดีไปหมดเลยเนอะ แถมมีแต่คนสนใจมามุงดูกันอีก


            ส่วนคนจืดจางอย่างผมน่ะเหรอ ถ้าอยากจะทำได้แบบนั้นบ้าง คงต้องเกิดใหม่สถานเดียว


            “เห้อออ” พอผมคิดแล้วก็ละเหี่ยใจ


            กรี๊ดดดดด!


            จู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องดังระห่ำ ทำให้ผมตกใจจนเกือบสะดุดขาตัวเอง


            ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก ตึ่ก


            “เห้ย!” ผมร้องลั่นเมื่อพบว่าแทบจะประคองตัวเองไม่อยู่


            ตอนแรกผมคิดว่า นี่มันแผ่นดินไหวเมืองไทยเหรอ แต่เปล่าเลย...


            มันคือฝูงคนตกมันต่างหาก


            กรี๊ดดดดด!


            เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มจนหูผมแทบชา


            พอผมตั้งสติได้ ผมก็เบิกตาโต ผมเห็นผู้คนวิ่งผ่านผมอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าฝูงสัตว์ป่าอพยพ


            จากในสนามกีฬาที่เคยมีลีดซ้อมกัน ตอนนี้ผมกลับมองหาใครไม่เจออีกต่อไป มีแต่ฝูงนิสิตและเด็กนักเรียนที่กำลังรุมล้อมอะไรบางอย่าง


            เมื่อกี้นี้สนามยังมีคนอยู่ประปราย แต่จู่ๆ ผู้คนก็ล้นสนามภายในพริบตา


            นี่มันเรื่องอะไรกันเหรอ ผมที่ตัวไม่สูงนักก็พยายามเขย่งดูว่าเขามุงอะไรกัน แต่ก็คนแน่นมาก จนผมไม่เห็นอะไรเลยแม้แต่เงา


            “กรี๊ดดดด พี่วายุ!” “ขอถ่ายรูปหน่อยนะ” “จับมือได้มั้ยคะ”


            จนกระทั่งผมได้ยินเสียงคนวี๊ดว้ายกัน


            อ๋อ พี่วายุ UNISTAR นั่นเอง


            ผมนึกออกแล้ว เพราะยูนิสตาร์เป็นอะไรที่กำลังดังฮิตติดเทรนด์มากๆ ในสังคมมหา’ลัยและเมืองไทย พี่วายุเป็นเดือนมหา’ลัย XU ปีที่แล้ว และได้รับการคัดเลือกให้เข้ากลุ่ม UNISTAR โดยเป็นสมาชิกคนล่าสุด ก็เลยดังเป็นพลุแตกแบบนี้


            ผมไม่ได้เป็นแฟนคลับยูนิสตาร์หรอกนะครับ แต่ขนาดผมที่ไม่ได้สนใจ ก็ยังได้ยินชื่อเสียงเรียงนามตลอดเวลา


            ยูนิสตาร์เป็นการรวมกลุ่มเดือนมหา’ลัยที่โดดเด่นที่สุดในแต่ละปี โปรโมตคล้ายกรุ๊ปไอดอล อยู่ภายใต้สังกัด MW Entertainment บริษัทในเครือเมธาฯ ที่ทุนหนาสุดๆ


            UNISTAR ย่อมากจาก University + Superstar


            ก็เอาเดือนมหา’ลัยมาบวกกับไอดอล คิดดูสิครับ มันจะดังขนาดไหน


            ยูนิสตาร์ไปไหนทีห้างแทบแตก ถนนรถติด สนามบินล้น มหาลัย’ก็เกือบระเบิด ผมได้ยินว่ายูนิสตาร์แต่ละคนไม่ค่อยได้เรียนแบบคนปกติเขาหรอก เพราะไปไหนมาไหนต้องมีการ์ดคอยเดินกันเป็นสิบ ถึงขนาดต้นสังกัดต้องออกมาขอร้อง ให้มหา’ลัยออกนโยบายคุ้มครองเดือนยูนิสตาร์ ห้ามแฟนคลับแตะเนื้อต้องตัวและก่อกวนในเวลาเรียน ไม่งั้นอาจถูกปู้ยี่ปู้ยำจนไม่เป็นอันทำอะไร


            ถ้ายูนิสตาร์เป็นเหมือนแสงอาทิตย์ที่สะกดทุกสายตา


            ผมก็คงเป็นเหมือนสายลมที่ไม่มีใครมองเห็น


            “เห้อ” ผมถอนหายใจ ก่อนจะปลีกตัวออกมาเล็กน้อย เพราะแฟนคลับพี่วายุพากันวิ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง จนเกือบชนคนล่องหนอย่างผม


            ผมมายืนสูดหายใจอยู่ริมสระน้ำฝั่งตรงข้ามสนามฟุตบอล มองดูปลาที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในน้ำก็เพลินดี ตรงนี้ค่อยหายใจสบาย ปลอดโปร่งจากฝูงชนหน่อย


            “กรี๊ดดด พี่วายุ ฉันอยากเห็นเขา”


            แต่แม้จะยืนหลบมา ผมก็ยังได้ยินเสียงนิสิตสาวๆ กรี๊ดกร๊าดกันอยู่ด้านหลัง


            “แต่ฉันอยากเห็นพี่อินมากกว่าอ่ะ พี่วายุเห็นบ่อยแล้ว”


            “นั่นสิ นี่ฉันอุตส่าห์สอบเข้าที่นี่ เพราะอยากเจอพี่อินเลยนะ”


            “โห้ย จะได้เจอเหรอ แทบไม่มีใครเคยเจอพี่อินในมหา’ลัยเลยนะ”


            “นั่นสิ แปลกมาก พี่อินก็หล๊อหล่อออร่าขนาดนั้น”


            “พี่อินถึงได้ฉายาว่าเดือนล่องหนไงแก”


            ผมฟังไปพลางๆ ขณะยืนดูปลาน้ำจืดสารพัดชนิดที่กำลังตอดขนมปัง เพราะมีคนยืนให้อาหารอยู่ไม่ไกลจากผม


            “นี่ วันก่อนแกไปแฟนมีตติ้งยูนิสตาร์มาใช่ปะ”


            “เห้ย โชคดีมากเลยอ่ะ ฉันจองบัตรไม่เคยทัน เต็มตั้งแต่นาทีแรก”


            ผมก็เคยได้ยินเหมือนกันว่า บัตรแฟนมีตยูนิสตาร์นี่หายากยิ่งกว่าเพชร แถมบัตรจริงราคาไม่กี่พัน แต่เอาไปขายต่อได้เป็นหมื่น


            “เอ้ย ดีงามมากแก พี่อินตัวจริงโคตรหล่ออ่ะ หล่อแบบ...โห้ย ไม่ใช่คนแล้ว เทวดาอ่ะ กรี๊ดดด”


            “โอ้ย อิจฉา แล้วแกได้จับมือขอลายเซ็นพี่อินปะ”


            “ไม่ได้อ่ะแก พี่อินคิวเต็มอ่ะ เสียดาย ฉันโดนตัดคิวไปต่อพี่นทีแทน”


            “อ่อ คนก็เหมือนอัดอั้นล่ะแก นานๆ ทีจะได้เจอพี่อิน บางคนไม่ใช่เมนพี่อิน ก็แห่ไปต่อคิวพี่อิน”


            “เห้ย แต่พี่นทีหล่อมากนะแก ชอบเวลาพี่เขาทำหน้าเข้ม โอ้ยยย ใจละลาย”


            “ไม่อ่ะแก ฉันเลือด XU เข้มข้นย่ะ #TeamXU ค่ะ โน #TeamQU นะคะ”


            พี่นที ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกยูนิสตาร์เหมือนกัน เรียนอยู่คณะวิศวะ QU ซึ่งเป็นมหา’ลัยคู่แข่งผม สองมหา’ลัยเราจะกัดกันบ่อยมาก โดยเฉพาะก่อนงานฟุตบอลประเพณี


            ผมส่องทวิตเตอร์อยู่บ้าง ก็พอจะเห็นๆ นิดหน่อย ผมรู้มาว่า พี่วายุกับพี่นทีก็กัดกันบ่อย โดยเฉพาะในโซเซียลมีเดีย เพราะดันเป็นยูนิสตาร์ที่ครองตำแหน่งในรุ่นเดียวกัน ทั้งที่ในปีนั้นควรจะมีแค่คนเดียว แต่ดันได้คะแนนเท่ากันพอดี ก็เลยทำให้ปีนั้นมียูนิสตาร์ถึงสองคน แต่ทุกคนก็เข้าใจว่ากัดกันขำๆ จริงๆ แล้วสองคนนี้ก็รักกันดี


            “เอ้ยย” ผมร้องเบาๆ เพราะปลามันตะกายกันขึ้นผิวน้ำเพราะจะแย่งขนมปัง เนื่องจากคนที่ให้โยนก้อนใหญ่ไป


            “ฉีกชิ้นเล็กๆ หน่อยสิครับ” ด้วยความสงสารปลา ผมก็กลัวปลาจะเบียดกันจนขาดหายใจตาย เลยบอกคนที่กำลังให้อาหารปลา โดยที่ลืมไปว่าผมนั้นเป็นคนจืดจาง พูดไปเขาก็คงไม่ได้ยิน


            แต่ผิดคาดแหะ คนนั้นกลับชะงัก แล้วหันมามองผม


            ผมเบิกตาโต ผมแปลกใจที่เขามองเห็นผม แต่พอเห็นใบหน้าเขาชัดๆ ผมกลับยิ่งแปลกใจกว่า


            เขาเป็นนิสิตผู้ชายที่โครงหน้าดูดีมาก ทั้งคิ้ว จมูก ปาก และดวงตาถูกจัดวางอย่างสมบูรณ์แบบ ดูสมส่วนไปหมดทุกอย่าง ขนาดผมเป็นผู้ชายด้วยกัน มองแล้วยังรู้สึกว่าโคตรหล่อ ออร่ารัศมีพุ่งเต็มๆ ราวกับเปล่งแสงได้ ทั้งที่เป็นคนธรรมดาเหมือนกันแท้ๆ


            คนหรือเทพารักษ์กันเนี่ย ผมเผลอคิดในใจ


            เขามองผมนิ่งๆ แววตามีความประหลาดใจแฝงอยู่เล็กน้อย


            ผมยังคงได้ยินเสียงนิสิตแฟนคลับยูนิสตาร์พูดคุยกันอยู่ด้านหลัง


            “โห้ย เสียใจอ่ะแก ถ้าอยากเจอพี่อิน ต้องไปแฟนมีตหรืออีเวนท์อย่างเดียวเลยเหรอ”


            “ก็เขาว่า ถ้าใครเห็นพี่อินในเวลาปกติได้เนี่ย ต้องไปซื้อหวยเลยนะ ถูกรางวัลที่หนึ่งแน่นอน”


            พี่อินงั้นเหรอ... ผมขมวดคิ้ว ขณะที่มองผู้ชายที่ยืนให้อาหารปลาอย่างพินิจ


            “เห้ย” ผมอุทานเบาๆ ไม่จริงใช่มั้ยเนี่ย


            ผมต้องการยืนยันสมมติฐานในใจ ผมจึงหยิบมือถือเสิร์ซรูปในกูเกิล


            ‘อิน unistar’


            เมื่อรูปปรากฎขึ้นมา แล้วเมื่อผมมองเทียบกับคนตรงหน้า


            ผมก็รีบเอายกมือปิดปากด้วยความตกใจ


            ก็...ผู้ชายที่กำลังให้อาหารปลาอยู่


            นี่มันพี่อิน เดือนยูนิสตาร์ชัดๆ!


            ผมเจอคนดังเข้าแล้วเรอะ! ผมแทบไม่อยากจะเชื่อเลย


            พี่อินคนนั้นยังคงมองผมเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง


            “จริงด้วย พี่อินเป็นคนเดียวที่ไม่มีการ์ดคุมด้วยอ่ะ”


            “แต่ทำไมต้องซ่อนตัวหายตัวด้วย เมียเสียใจนะผัว”


            “นี่ ถ้าเจอนะ จะตะครุบเป็นผัวเลย พี่อินผัวช้านน”


            “อย่ามาแย่ง ผัวช้านนต่างหากกก”


            ผมเหลือบมองเหล่าเมียมโนที่กำลังยืนแย่งตำแหน่งเมียเอกพี่อินอยู่ด้านหลังผม


            ผมเอียงคออย่างประหลาดใจ


            ทั้งที่พี่อินยืนอยู่ห่างออกไปจากแค่สองเมตรเท่านั้น แม้เจ้าตัวซึ่งถูกพูดถึงจะทำหน้าเฉยเมยเหมือนไม่ได้ยินอะไร


            แต่ทำไมถึงไม่มีใครเห็นพี่อินเลยล่ะ ทั้งที่พี่อินก็อยู่ใกล้แค่นี้


            นอกจากผมคนเดียว มีแค่ผมที่เห็นพี่อินคนเดียว


            เป็นไปได้อย่างไร ผมได้แต่มองพี่อินตาแทบไม่กะพริบ


            “เห็นด้วยเหรอ” เสียงทุ้มนุ่มของพี่อินเอ่ยขึ้น ทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อย


            “ห๊ะ? ครับ?” ผมตอบกลับแบบงงๆ


            แต่เมื่อพี่อินเห็นว่า ผมไม่ได้มีท่าทีบ้าคลั่งเหมือนแฟนคลับทั่วไป พี่อินก็กลับไปโยนขนมปังให้ปลาต่อ แล้วไม่ได้สนใจผมอีก


            มันช่างเป็นบรรยากาศที่น่าพิศวงเหลือเกิน


            ผมกำลังยืนอยู่ข้างคนดังระดับมหา’ลัย...ไม่สิ ระดับประเทศ ท่ามกลางริมสระน้ำใต้ร่มแมกไม้ โดยมีเสียงแฟนคลับยูนิสตาร์กรี๊ดกร๊าดเดือนคนดังอีกคนอยู่ด้านหลัง


            ทว่า ณ ที่ตรงนี้ กลับมีเดือนเจิดจรัสอีกหนึ่งคนยืนอยู่ แต่กลับไม่มีใครมองเห็น นอกจากผมคนเดียว


            ผมมองเห็นเดือนคนดัง...ที่พยายามทำตัวล่องหน


            ในขณะเดียวกัน


            เดือนล่องหนคนนั้น ก็มองเห็นผม...ที่ล่องหนจากสังคม



☽☽☽☽☽☽☽☽☽



Writer's Talk


เริ่มเปิดเรื่องแล้วนะคะ อ่านแล้วเป็นอย่างไรบ้างก็สามารถคอมเมนท์บอกกันได้เต็มที่เลย

เชิญชวนผู้อ่านทุกท่านไปพูดคุยใน แฮชแท็ก #เดือนล่องหน นะคะ จะให้นุ้งวินไปตอบเด้อ 55555

ถ้าอยากพูดคุยเกี่ยวกับโปรเจ็คยูนิสตาร์โดยเฉพาะ ก็ไปที่แฮชแท็ก #UNISTAR หรือ #ยูนิสตาร์ ได้เช่นกัน

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่รอติดตามกันนะคะ เขินนนนน ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ <3 <3 <3


คุยขำขัน มีผู้อ่านบางท่านบอกว่า ถ้านายวินจืดจางเป็นเมจจีฮุน โลกนี้คงไม่มีใครดูดีแล้ว 555555

ทำไงดีอ่ะ ก็เมจพี่อินมันเหมาะกับกวานลินมากเลย 555555  ฮ่า

แต่จริงๆ เมจนุ้งวินที่เราคิดไว้ก็มีเค้าโครงจีฮุนอยู่เหมือนกันนะคะ ในอนาคตอาจมีอะไรก็ด้ายย ใครจิรู้วววว

เลือกเมจฮุนที่แต่งหน้าน้อยๆ ละกันนะ ฮ่า (ก็ยังน่ารักอยู่ดี....)



(เครดิตอิมเมจ Park Jihoon Wanna-one)


ส่วนพี่อินก็หน้านิ่งเหมือนเดิม นุ้งหลินเป็นเมจที่หน้านิ่งได้ฟิลมาก 555


(เครดิจอิมเมจ Lai Guanlin Wanna-one)


-----------------------------------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า


  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.271K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26312 V-vead (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 00:54
    อ่านตอนนี้แล้วคิดถึงคำนึงขึ้นมา
    ผีเห็นผี
    #26,312
    0
  2. #26261 Sarinna2526 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 08:09
    น่ารัก ทั้งวิน - ทั้งอิน เลย เค้าได้เจอกัน แล้วค่ะ
    #26,261
    0
  3. #26252 justjeen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 13:16
    เดี๋ยวนะคนน้องที่ล่องหนจากสังคนื่ออะไรนะ
    #26,252
    2
    • #26252-1 justjeen(จากตอนที่ 2)
      6 มิถุนายน 2563 / 13:16
      ชื่ออะไรนะ
      #26252-1
    • #26252-2 laddawan18(จากตอนที่ 2)
      28 มิถุนายน 2563 / 22:33
      คนน้องน่าจะชื่อ วิน นะคะ
      ส่วนที่ว่า"ล่องหนจากสังคม" ก็น่าจะเป็นแบบว่า เหมือนไม่มีใครเห็นเขาในสายตาอ่ะค่ะ ถึงจะเห็นก้ทำเหมือนไม่เห็น #เราเข้าใจแบบนี้อ่ะ
      #26252-2
  4. #26248 bydj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 20:55

    พี่เห็นหนูด้วยเหรอคะ???5555

    #26,248
    0
  5. #26237 SCH2525 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 19:47

    งานฟุตบอลประเพณี เปลี่ยนจากtu cu มาเป็น xu Qu ใช่ป่ะ555

    #26,237
    0
  6. #26091 gnat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 12:33
    น้องลองไปเล่นบาสไหมเผื่อรุ่ง
    #26,091
    1
    • #26091-1 parkymini1344(จากตอนที่ 2)
      6 มีนาคม 2563 / 13:14
      คิดเหมือนกันเลย
      #26091-1
  7. #26055 filmnaruepron (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:02
    ตะมุตะมิไปหมด
    #26,055
    0
  8. #26040 NVAddict (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 15:22
    favoriteไว้ นาน แล้ว พี่อินเหมาะกับควานลินจริงๆแหละ😍
    #26,040
    0
  9. #26011 OhsehunB29 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 15:15
    กรี้ดดดดดด ฉันพึ่งเข้ามาอ่านนนน
    #26,011
    0
  10. #25987 NoneCoffee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 10:24
    ชอบๆๆๆ เห็นกันอยู่สองคน 5555
    #25,987
    0
  11. #25958 เขาเรียกฉันว่าเต่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 20:12
    ฟิล แบบ พี่ เห็นหนูมั้ยคะ55555
    #25,958
    0
  12. #25935 After_TeaTime (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 13:13
    ทำไมขำประโยคที่ว่าเห็นด้วยหรอ อยู่ๆก็นึกถึงประโยคที่ว่า พี่เห็นหนูด้วยหรอคะ55555555
    #25,935
    0
  13. #25866 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 16:34
    ความรู้สึกพิศวงของจริงเลยไรท์55555
    #25,866
    0
  14. #25745 you make me so blue (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 12:09
    หรือพี่อินกะน้องวินเป็นผี.....ฮือออ
    #25,745
    0
  15. #25719 lio99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 15:01
    คนนึงพยายามซ่อนตัวจากสังคม อีกคนนึงกับอยากมีตัวตนในสังคมสักครั้ง มันเจ็บนะ แม่แต่ครอบครัวยังลืมกัน ชีวิตที่ถูกลืมมันเปล่าเปลี่ยวแค่ไหน? น้องคงเหงามากแน่ๆ
    #25,719
    0
  16. #25627 HighlightxLight (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:02
    น่ารักดีค่ะ
    #25,627
    0
  17. #25608 Pimnok2124 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 21:38
    หู้ยยยย เรามองเห็นกันและกัน
    #25,608
    0
  18. #25524 MaiNatkamon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 12:39
    เจ๋งอ่ะชอบค่า แฟนตาซีมักๆ
    #25,524
    0
  19. #25432 Shinee☆Café (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:37

    ชอบอ่ะ ล่องหนจริงกับพยายามล่องหนมาเจอกัน เป็นฟีลโลกนี้มีเพียงเรา อ่านไปยิ้มไป > <

    #25,432
    0
  20. #25399 ขนมหวานคือชีวิต (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 22:24
    ชอบๆ555 ยิ่งกว่าโคนัน ยิ่งกว่าแฟนตาซีอีกอ่ะ ชอบบบบบบบบบ555 แบบเวอร์อ่ะ555 คือปกติชิปหลินฮุนอยู่แล้วอ่ะ ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่ นิยานก็ใช่ว่าจะแย่ มันคือดีมากกกกกกก หามานาน ในที่สุดก็เจอ555
    #25,399
    0
  21. #25340 chikaboong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 23:49
    แอบเว่อป้ะ555555555555แต่เป็นนิยายที่ดีค่า
    #25,340
    0
  22. #25244 Minhwanpanwink (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 19:59
    จืดจางกว่ากุก็น้องวินนี่แหละทุกคน แต่ไม่แฟนตาซีแน่นะคะ55555ล่องหนคู่
    #25,244
    0
  23. #25203 ม.หมีชมพู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 19:38
    จืดจางยิ่งกว่าคุโรโกะอี๊กกก
    #25,203
    0
  24. #25187 jearanai98 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 22:52
    หลินฮุน งื้ออออ
    #25,187
    0
  25. #25141 Patty_11 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 20:10
    พี่เป็นผีหรือไง แบบแล้วมาถามเห็นด้วยหรอ เนี่ยย55555
    #25,141
    0