UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 19 : เดือนที่ 18 : อากาศที่ระเหยตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110,955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,493 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 18 : อากาศที่ระเหยตัว -



(เครดิตภาพ : radicalsciencenews.org)




 

            “ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือครับ แล้วก็ชอบอ่านบทความต่างๆ ด้วย แต่ถ้าเป็นหนังสือเรียนไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ อ๋อ แล้วผมก็เคยไปแข่งความรู้รอบตัวด้วย แต่ไม่ได้รางวัล...”


            ผมอธิบายให้พี่อินฟัง หลังจากพี่อินถามว่าทำไมผมถึงรู้เรื่องเยอะไปหมด


            ผมคิดว่าผมเป็นคนที่ความจำดี แต่ดันจำได้เฉพาะสิ่งที่ผมสนใจหรือตั้งใจจะจำจริงๆ อย่างที่ผมพูดเรื่องข้าวหอมมะลิได้ เพราะว่าผมชอบกิน รู้เรื่องมะพร้าวและอาหารกะทิเพราะว่าพักหลังๆ ผมก็เริ่มชอบกิน แต่รู้เรื่องพี่อินกับยูนิสตาร์นั้น...นั่นสิ ทำไมถึงรู้เยอะขนาดนั้น


            อย่างไรก็ตาม ถึงผมจะมีความรู้รอบตัวหลายอย่าง แต่ก็มีข้อจำกัดเรื่องความเข้าใจ ผมอาจจำได้กว้างๆ ส่วนใหญ่ก็สะเปะสะปะ จำได้แต่เรื่องพื้นๆ จับฉ่าย แต่ไม่ถนัดอะไรที่มันเชิงลึกหรือซับซ้อน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ความจำดีของผม แค่ทำให้การเรียนผมไม่ย่ำแย่ แต่ก็ไม่ถึงกับอัจฉริยะ น่าเสียดายที่วิชาความรู้รอบตัวมันไม่มี ผมก็เลยไม่มีโอกาสทำเกรดจากความสามารถตรงส่วนนี้


            “ทำไมไม่ได้รางวัล” พี่อินเอ่ยถาม ทำให้ผมพลันนึกถึงเรื่องน่าเวทนาขึ้นมา


            “คือ จริงๆ ตอนที่แข่งนั้น ทุกคำถามผมรู้คำตอบหมดเลยนะครับ แต่พอยกมือจะตอบแล้ว กรรมการมองไม่เห็นผมอ่ะ” ผมตอบพลางถอนหายใจ คำสาปจืดจางผมนี่ล่ะตัวดี ดันเล่นได้ทุกสถานการณ์จริงๆ


            พี่อินฟังแล้วก็เงียบไปสักพัก ก่อนจะถามผมต่อว่า


            “งั้นแสดงอันนี้ไหวมั้ย”


            ผมฟังพี่อินแล้วก็อึ้งไปเลย พี่อินหมายถึงจะให้ผมแสดงตอบคำถามความรู้รอบตัว ในวันประกวดเดือนเหรอเนี่ย


            “จริงเหรอครับ แต่ว่า...มหา’ลัยเรายังไม่เคยมีใครแสดงแบบนี้มาก่อนเลยนะครับ” ผมรู้สึกไม่มั่นใจเท่าไหร่


            ส่วนใหญ่ใครๆ ก็นิยมแสดงอะไรที่มันสนุก มองเห็นฟังจับต้องได้ ความรู้แบบนี้ผมก็นึกภาพไม่ออกเหมือนกันว่าจะออกมาเป็นยังไง


            พี่อินวางช้อนส้อมที่กินข้าว จากนั้นก็เดินไปที่โต๊ะตรงโซฟา พี่อินหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งแล้วเดินกลับมานั่งที่ จากนั้นก็ยื่นส่งให้ผม


            “ครับพี่อิน” ผมรับมามองดู นี่เป็นใบรายชื่อกรรมการในการประกวดดาวเดือนมหา’ลัย  XU ในปีนี้


            ผมรู้มาว่า ปกติมหา’ลัยของผม จะวนเปลี่ยนกรรมการทุกปี แต่ละปีก็จะคละตัวจากคณาจารย์จากแต่ละคณะ เพื่อสร้างความยุติธรรมในการประกวดให้มากที่สุด แต่ปีนี้พิเศษกว่าปีไหน มีกรรมการเป็นนิสิตด้วย ก็คือ พี่วายุ กับพี่อิน ที่เป็นสมาชิกยูนิสตาร์


            “อาจารย์ 3 คณะ” พี่อินเอ่ย ทำให้ผมมุ่งความสนใจไปยังรายละเอียดภาควิชาและคณะของอาจารย์ที่เป็นกรรมการ


            คนแรกคือหัวหน้าภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ คนที่สองคือผู้ช่วยศาสตราจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาดาราศาสตร์ ส่วนคนสุดท้ายเป็นอาจารย์พิเศษจากคณะอักษรศาสตร์ ภาควิชาภาษาจีน


            “บนเวที ให้กรรมการถาม” พี่อินอธิบายขั้นตอนการแสดงให้ผมฟังด้วยภาษาห้วนๆ ตามสไตล์พี่อิน ทำให้ผมลองพยายามคิดภาพตาม


            ถ้าสมมติว่าผมขึ้นไปบนเวที แล้วบอกกรรมการว่าความสามารถพิเศษของผมคือความรู้รอบตัว ให้กรรมการถามสามารถอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่เรื่องเชิงลึกที่ต้องใช้ความเข้าใจระดับสูง จริงอยู่ว่า มันอาจไม่ใช่ความสามารถที่หวือหวาตราตรึงใจแบบดนตรีหรือการแสดง แต่ถ้าสมมติล่ะ สมมติว่าผมสามารถตอบได้ทุกคำถามที่เขาถาม มันคงจะเซอร์ไพรส์อยู่ไม่น้อย


            ไอเดียพี่อินก็ไม่เลวเลยทีเดียว ผมชักเห็นด้วย เพราะถ้าให้ผมไปแสดงแบบที่คนอื่นเขาทำกัน มันอาจพอผ่านไปได้ แต่ก็คงไม่เป็นที่จดจำ แต่การแสดงอะไรแปลกๆ แบบนี้นี่ล่ะ ที่จะทำให้ผู้คนจำผมได้


            แต่ถึงกระนั้นก็เถอะ ความรู้รอบตัวผม ถึงจะรู้รอบไม่รู้ลึก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะรู้ไปหมดทุกเรื่องนี่นา


            “พี่อินครับ แล้วมั่นใจได้ยังไงว่า จะตอบได้ทุกคำถามที่กรรมการถาม...”


            “เตรียมตัว...” พี่อินตอบขณะชี้ไปยังกระดาษที่ผมถืออยู่


            “เวลาสั้น คำถามมีแต่เรื่องถนัด”


            พี่อินพูดอธิบายอย่างกระชับ แต่ผมก็เข้าใจได้ทันที


            ที่พี่อินคิดมาก็มีเหตุผลอยู่ไม่น้อย ในเวลาสั้นๆ ที่ถูกบีบให้ต้องถามอะไรสักอย่าง ส่วนใหญ่คำถามที่คิดออกก็คงมีแต่เรื่องที่ถนัดทั้งนั้นล่ะ อย่างอาจารย์ที่มาจากคณะสถาปัตย์ก็คงจะถามเกี่ยวกับบ้านหรือตึก อาจารย์ดาราศาสตาร์ก็คงถามเกี่ยวกับดวงดาว ส่วนอาจารย์ภาษาจีนก็คงถามเรื่องภาษาหรือประเทศจีน พอรู้แบบนี้แล้ว ผมก็แค่เตรียมตัวอ่านหนังสือที่เกี่ยวข้องกับด้านเหล่านี้สินะ


            “กินข้าวต่อ” พอคุยเรื่องการแสดงเสร็จ พี่อินก็เร่งให้กินข้าวต่อ ผมก็เลยได้สติก็กลับมากินข้าวกับแกงเขียวหวานที่แสนอร่อยของพี่อินต่อ


            มันเป็นมื้ออาหารที่อร่อยมากสุดๆ เลยล่ะครับ


            หลังจากที่กินข้าวเสร็จ ผมก็เสนอตัวขอเก็บทุกอย่างไปล้าง พี่อินก็ไม่ได้ว่าอะไร พี่อินหยิบผ้ามาเช็ดทำความสะอาดโต๊ะและเคาน์เตอร์


            ระหว่างที่ผมกำลังล้างจาน ผมพลันนึกเรื่องหลายอย่างที่ผมเคยสงสัยขึ้นมาได้ ผมมีโอกาสได้เจอพี่อินอยู่บ้าง แต่ไม่เคยมีจังหวะได้ถามสักที ผมคิดว่าบางทีนี่อาจเป็นโอกาสเดียวในไม่กี่ครั้งหรือเปล่านะ


            “พี่อินครับ คือ เมื่อวันก่อนผมไปที่สะพานลอย คุณลุงคนนั้นไม่อยู่แล้ว เขาไปไหนเหรอครับ” ผมถามพี่อินถึงคุณลุงที่พี่อินเคยเอาอาหารไปให้บ่อยๆ


            “ไปอยู่กับลูกแล้ว” พี่อินตอบขณะกำลังตั้งใจเช็ดโต๊ะ


            “เอ๋ กลับไปอยู่กับลูก...” ผมพูดอย่างตกใจ เพราะผมจำได้ว่าคุณลุงคนนั้นเหมือนโดนลูกทิ้ง ลูกหลอกว่าที่บ้านมีหนี้สินอะไรสักอย่าง แต่จู่ๆ ตอนนี้ก็กลับไปอยู่กับลูกแล้วเหรอ


            “ให้มูลนิธิช่วยหา แล้วติดต่อไป” พี่อินพูดต่อโดยที่ไม่ได้มองผม


            “พี่อินเป็นคนติดต่อลูกชายของคุณลุงเหรอครับ” ผมถาม


            “อืม” พี่อินพยักหน้า


            “แล้วพี่อินทำยังไงให้ลูกชายเขายอมรับคุณลุงกลับไปอยู่ด้วยอ่ะครับ” ผมสงสัยมากอยู่ไม่น้อย


            “ไม่รู้แหะ” พี่อินครุ่นคิด “ไปที่บ้าน เขาก็ตกใจ บอกจะรีบไปรับลุง”


            ผมฟังพี่อินอธิบายแล้วก็มึนไปสักใหญ่ ยิ่งเห็นสีหน้าของพี่อินแล้ว บ่งบอกได้ไม่ยากเลยว่าพี่อินเองก็คงไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าทำไมลูกชายยอมรับลุงกลับไปแต่โดยดี แต่พอคิดไปคิดมา พอคิดออกว่าทำไม ผมก็หลุดหัวเราะออกมาทันที


            ผมเข้าใจแล้ว โอ้ย ทำไมมันจี้แบบนี้กันนะ


            ผมเดาว่าพี่อินคงตั้งใจแค่ไปเจอลูกชายเพื่อบอกว่าคุณลุงคนนั้นรอคุณอยู่นะ ท่าทางลำบากมากเลย อยากให้เห็นใจพ่อตัวเองหน่อย พี่อินคงไม่ได้มีเจตนาอะไรไปมากกว่านี้หรอก แต่ฟังจากที่พี่อินเล่า ท่าทางเขาคงตกใจมากที่เห็นพี่อิน ผมเลยเดาได้ว่าลูกชายคุณลุงต้องรู้จักพี่อินในฐานะยูนิสตาร์ แล้วพี่อินยิ่งมีชื่อเสียงเรื่องการช่วยเหลือสังคมอยู่แล้ว พี่อินที่มีฉายาว่าเดือนที่ไม่ค่อยปรากฎตัวแต่ก็ดันไปหาเขาด้วยตัวเองแบบนี้ จะให้คิดเป็นอื่นได้อย่างไร ลูกชายลุงคงจะกลัวจนตัวสั่น ถ้ายังนิ่งดูดายไม่เหลียวแลพ่อตัวเอง ปล่อยให้พี่อินต้องมาช่วยดูแล ถ้าแฟนคลับพี่อินรู้เรื่องนี้เข้าล่ะนะ สงสัยลูกชายลุงคนนั้นคงไม่ต้องไปผุดไปเกิดเลย


            ทั้งหมดนี้ ที่ฮาที่สุดคือ พี่อินซึ่งไม่รู้ตัวเลยว่าได้ทำอะไรลงไปนี่ล่ะสิ


            “หัวเราะทำไม” พี่อินเอียงคอถาม ขณะมายืนรอผมล้างจานเสร็จ เพื่อที่จะรอซักผ้าเช็ดโต๊ะต่อ


            “เปล่าครับ ไม่มีอะไร” ผมพยายามกลั้นหัวเราะ เพราะพี่อินบางครั้งก็สร้างเรื่องโดยไม่รู้ตัวได้จริงๆ


            “เอ่อ พี่อินครับ” พอได้มีโอกาสคุย ผมก็อยากคุยต่อเรื่อยๆ “ช่วงนี้พี่อินยังไปให้อาหารหมากับให้อาหารปลาอยู่มั้ยครับ”


            ผมนึกถึงตรงท่าเรือใกล้ๆ กับมหา’ลัยที่พี่อินมักจะไปทุกวัน


            “ไม่ค่อยแล้ว” พี่อินตอบ “ปลาไม่หิว หมามีคนดูแล”


            พอพี่อินพูดแบบนี้ ผมก็พลันนึกถึงสิ่งที่ผมได้ทำลงไป การที่ผมโพสต์ทวิตเตอร์ในสถานที่แห่งนั้น  ทำให้มันโด่งดังทันที แฟนคลับพี่อินก็ช่วยมาดูแลหมา ส่วนอาหารปลาก็มีคนให้อยู่ตลอด ท่าทางยายคนนั้นก็คงขายขนมปังหมดเกลี้ยงทุกวันแล้ว


            แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่าพี่อินคิดยังไงเหมือนกัน


            “แล้วพี่อิน...โอเคหรือเปล่าครับที่กลายเป็นแบบนี้”


            “ดีแล้ว” พี่อินตอบ “อยากให้เป็นแบบนี้”


            “อ่อ” ผมพยักหน้า “แต่จริงๆ แค่พี่อินโพสต์บอกแฟนคลับ ผมคิดว่าเขาน่าจะยินดีทำให้อยู่แล้วนะครับ”


            “ไม่ได้” พี่อินตอบทันที “เขาทำให้หลายอย่างแล้ว ถ้าพอไหว ทำเองได้ ไม่เป็นไร”


            ผมได้ฟังคำพูดพี่อินแล้วเผลอยิ้มแทนด้อมกะทิ พี่อินไม่เหมือนไอดอลคนอื่นจริงด้วย พี่อินแคร์แฟนคลับอย่างมากแม้จะไม่ค่อยแสดงออกก็ตาม ขนาดว่าแฟนคลับก็คงเต็มใจที่จะทำให้สุดใจ แต่พี่อินก็ยังรู้สึกว่าพวกเขาทำให้เยอะเกินแล้ว ถ้ามีอะไรที่พี่อินทำเองไหวก็ไม่อยากรบกวน โห้ย แล้วแบบนี้จะไม่ให้ด้อมกะทิรักได้อย่างไรกัน


            จริงๆ ผมก็แอบสงสัยหมือนกันว่า พี่อินรู้เปล่าว่าทวิตอันนั้นผมโพสต์เอง แต่ผมก็ไม่กล้าถามไปมากกว่านี้


            “พี่อิน ผมซักผ้าเช็ดโต๊ะให้นะครับ” ผมหยิบผ้าเช็ดโต๊ะที่ใช้แล้วเอามาล้างต่อในอ่าง หลังจากที่ผมเพิ่งล้างจานเสร็จ พี่อินยืนนิ่งไปสักพัก ก่อนจะหยิบผ้าสะอาดอีกอันมาเช็ดจานแทน เพื่อจะได้มีที่วางผึ่งจานให้เพียงพอ


            ความจริงผมคิดว่าผมควรจะเลิกถามพี่อินแล้ว แต่พอคิดได้อีกเรื่องนึง ก็ไม่รู้ทำไมจู่ๆ นึกอยากกลายร่างเป็นเจ้าหนูจำไมอีกแล้ว


            “แล้วพี่อินครับ ดอกกุหลาบตอนนั้น...” พอผมพูดถึงเรื่องนี้ ผมก็ก้มหน้าลง


            ผมอดคิดในใจไม่ได้ ในมหา’ลัยคงจะมีคนสวยตั้งมากมาย แต่ทำไมพี่อินกลับเลือกที่จะให้ผม


            “ทำไม...พี่อินเอาให้ผม...”


            เมื่อผมเอ่ยคำถามนี้ ทำให้พี่อินซึ่งกำลังเช็ดจานอยู่ชะงักไป พี่อินเอ่ยถามกลับว่า


            “ไม่ชอบเหรอ”


            “เอ้ย ผมชอบครับ” ผมรีบตอบทันที เพราะไม่อยากให้พี่อินเข้าใจผิด แต่สุดท้ายก็ต้องเม้มปาก


            เผลอพูดออกไปว่า ‘ชอบ’ แล้ว ทำไมรู้สึกใบหน้าร้อนฉ่าแปลกๆ


            “ชอบเหรอ” พี่อินถามซ้ำอีกครั้ง ทำให้ผมมือสั่นเล็กน้อย


            “ช...ชอบครับ” คราวนี้เสียงผมก็สั่นด้วย และสมองก็เริ่มเบลอไม่สั่งการ


            ผ้าเช็ดโต๊ะถูกซักสะอาดแล้ว แต่ผมกลับไม่มีแรงแม้แต่จะขยับมือไปปิดก็อก ได้แต่ยืนนิ่งปล่อยให้น้ำไหลผ่านไป


            พี่อินมองผม แล้วเบนสายตาไปมองผ้าในมือผม ซึ่งถูกน้ำจากก็อกไหลผ่านจนชุ่มไปหมด


            พี่อินเห็นดังนั้น จึงเอื้อมมือมาปิดก็อกให้ ผมเผลอสะดุ้งเมื่อพี่อินขยับเข้ามาใกล้ผม จนผมได้กลิ่นหอมจากตัวพี่อินอีกแล้ว ผมจึงได้แต่งุดใบหน้าลง หดตัวยิ่งกว่าเต่าในกระดอง


            “ขอบคุณนะ” พี่อินพูดเบาๆ ขณะโน้มตัวเข้ามาแล้วค่อยๆ ดึงผ้าในมือผมออกอย่างนุ่มนวล


            มือและขาของผมพลันไร้เรี่ยวแรงทันที


            ไม่รู้ว่าพี่อินหมายถึงขอบคุณที่ซักผ้าให้ หรือว่าขอบคุณที่ผมชอบดอกกุหลาบกันแน่


            แต่ว่าผม...ไม่ไหวแล้ว ผมรู้สึกร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมดจนต้องเดินคลำเคาน์เตอร์กลับไปนั่งเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร


            พอพี่อินตากผ้าเสร็จ ก็หันมามองผม


            “กินสตอเบอร์รี่มั้ย” พี่อินถาม พลางหยิบกล่องสตอเบอร์รี่ในตู้เย็นออกมาล้างน้ำ


            “อ่อ ขอบคุณครับพี่อิน” พอผมได้สติก็รีบพูดทันที ผมค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อยที่หัวข้อสนทนาถูกเปลี่ยน


            พี่อินชวนกินสตอเบอร์รี่เหรอ แต่พอผมคิดเยอะๆ เข้ามันก็เริ่มอายอีกรอบโดยไม่ทราบสาเหตุ โว้ย แค่กินสตอเบอร์รี่ ไม่มีอะไรสักหน่อย ผมพยายามควบคุมสติตัวเอง


            พี่อินเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามผมพร้อมกับชามสตอเบอร์รี่ ผมมองดูในชาม สตอเบอร์รี่สีแดงสดกำลังสวย ผมคิดว่าคงต้องหวานมากแน่เลย


            “กินมั้ย” พี่อินหยิบสตอเบอร์รี่หนึ่งผล แล้วดันชามมาใกล้ๆ กับผม ผมเลยพูดขอบคุณเบาๆ แล้วก็หยิบขึ้นมากิน


            ผมค่อยๆ กัดผลสตอเบอร์รี่จากนั้นก็เบิกตาโต มันอร่อยมาก หวานฉ่ำ สดมากเลย ไม่รู้พี่อินซื้อมาจากไหนนะ หรือแฟนคลับส่งมาให้กัน


            ผมเคี้ยวสตอเบอร์รี่อย่างมีความสุข พี่อินใจดีจัง นอกจากเลี้ยงข้าว ทำกับข้าวให้ผมแล้ว ก็ยังมีผลไม้ให้กินด้วย พี่อินเป็นพี่รหัสที่เลี้ยงน้องได้ดีที่สุดเลย


            แล้วผมก็นึกได้ว่า ผมเองก็ควรตอบแทนพี่อินบ้างหรือเปล่านะ โอเค พี่อินเลี้ยงข้าวผมตามธรรมเนียมพี่รหัส แต่พี่อินแบ่งสตอเบอร์รี่ให้ผมอีก ผมก็ต้องแบ่งอะไรตอบแทนพี่อินด้วยเหมือนกันนะ


            อ๊ะ จริงสิ ในกระเป๋าผมมีช็อคโกแลตบาร์อยู่ ตอนเช้าผมซื้อเก็บกะไว้กินเล่น


            “พี่อิน รอแปบนึงนะครับ” ผมเลยลุกไปหยิบกระเป๋าตรงโซฟา แล้วกลับมานั่งค้นที่โต๊ะ ผมพยายามขวานหาช็อคโกแลตบาร์ที่ผมซื้อมา อยู่ไหนกันนะ ผมจำไม่ได้ว่าสอดไว้ตรงไหน และของในกระเป๋าผมก็เยอะเหลือเกิน


            “พี่อิน ขออนุญาตนะครับ” ผมบอกกับพี่อิน ขณะหยิบของที่อยู่ในกระเป๋าออกมา เพื่อให้หาได้ง่ายขึ้น จำพวกพวกสมุด หนังสือ กล่องดินสอ และของจิปาถะอื่นๆ


            ผมกำลังตั้งใจค้นหาช็อคโกแลตบาร์จึงไม่ได้สนใจอย่างอื่น


            “เจอแล้ว” ผมพูดพึมพำขณะหยิบช็อคโกแลตออกมา เล่นอยู่ซะก้นกระเป๋าเลย ผมลองจับคลำๆ ดู ยังอยู่ในสภาพโอเค ยังไม่แหลกหรือละลาย


            “พี่อินครับ...ผมให้...” ผมยื่นช็อคโกแลตให้พี่อิน แต่แล้วผมกลับต้องชะงักไป


            พี่อินกำลังถือของสิ่งหนึ่งมองสำรวจด้วยสีหน้าเคลือบแคลง พอผมพยายามมองดีๆ และรู้ว่มันคืออะไร เล่นเอาผมแทบร้องลั่น


            “เย้ยย!” ผมตกใจมาก เพราะว่านั่นมันคือแท่งลิปปาล์มที่ผมเพิ่งซื้อมา


            ปกติเครื่องสำอางทั้งหลายผมไม่พกติดตัวหรอกนะครับ แต่ยกเว้นลิปปาล์มแท่งนี้ที่ผมชอบมาก จนไม่อาจแยกจากมันได้ ผมก็เลยพกไว้ตลอดเวลา


            แต่ปัญหาคือมันไม่ใช่ลิปปาร์มธรรมดาน่ะสิ บนหลอดลิปปาร์มด้านหนึ่งสกรีนคำว่า UNILIP และมีชื่อแบรนด์ Mollly Welly เล็กๆ กำชับ แต่ถ้าหมุนอีกด้านหนึ่งก็คือ ภาพการ์ตูนจิบิพี่อิน มีสกรีนโลโก้ยูนิสตาร์กำกับอีกต่างหาก


            มองจากดาวพลูโตก็รู้แล้วว่า นี่มันสินค้าของยูนิสตาร์ และคนใช้ต้องเป็นแฟนคลับยูนิสตาร์เท่านั้น


            แย่แล้ว วินซวยแล้ว!


            “คือว่าผมชอบกลิ่นนี้ครับ!” ผมรีบแก้ต่างทันที เพราะไม่อยากให้พี่อินมองผมแปลกๆ จะให้บอกว่าชอบพี่อินก็กระไรอยู่


            พี่อินเงยหน้ามองผม สีหน้ายังไม่คลายความสงสัย ผมก็เลยรีบพูดต่อ


            “พี่สาวผมครับ” สมองผมหาข้อแก้ตัวโดยอัตโนมัติ “พี่สาวผมเป็นแฟนคลับยูนิสตาร์ครับ พี่สาวผมใช้ลิปตัวอยู่ ผมชอบกลิ่นเลยขอใช้ด้วย”


            ผมแก้ตัวน้ำขุ่นๆ อ้างถึงพี่วุ้นทันที แต่ผมก็ไม่ได้โกหกนะ พี่วุ้นเป็นแฟนคลับยูนิสตาร์ตัวยง ได้ข่าวว่าเคยแย่งกดบัตรแฟนมีตติ้งสำเร็จด้วยครั้งนึง ถึงผมจะไม่รู้ว่าพี่วุ้นชอบใครที่สุดก็ตาม เพราะพี่ผมเปลี่ยนเมนบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วแต่อารมณ์จริงๆ


            พี่อินได้ฟังแล้วก็เงียบอยู่พักใหญ่ จนผมชักกังวลใจ หรือว่าพี่อินจะไม่เชื่อที่ผมพูดกันนะ


            “พี่อิน...” ระหว่างที่ผมกำลังลังเล จู่ๆ พี่อินก็ลุกขึ้น แล้วก็เดินไปทางห้องนอนตัวเอง


            ผมถึงกับประหม่า พี่อินโกรธผมเหรอ ไม่พอใจอะไรหรือเปล่า ผมควรทำไงดีอ่ะ หรือว่าควรจะยอมรับไปตรงๆ กันนะ


            ระหว่างที่ผมกำลังกระวนกระวาย พี่อินก็เดินออกมา ในมือถือขวดอะไรบางอย่างมาด้วย จากนั้นพี่อินก็ส่งให้ผม ผมมองพี่อินอย่างสับสน


            “ลองใช้ดู” พี่อินพูด ส่วนผมก็รับขวดนั้นมาอย่างงงๆ


            มันขวดเป็นเรียบๆ ข้างในมีน้ำใสๆ ตรงหัวมีที่ฉีดอยู่ด้วย พอผมเห็นชื่อสกรีนบนขวด ผมก็รู้เลยว่าเป็นยี่ห้อน้ำหอม


            “พี่อินให้ผมเหรอครับ” ผมตกใจอยู่ไม่น้อย


            “เห็นชอบกลิ่น” พี่อินตอบ ก่อนจะเอื้อมมือมากดหัวฉีดเบาๆ ให้ผมดู ทำให้กลิ่นน้ำหอมกระจายออกมา เป็นกลิ่นหอมจางๆ ที่ไม่ฉุนมาก


            “อ๊ะ กลิ่นนี้” ผมเบิกตาโต มันคือกลิ่นพี่อิน ใช่แล้ว แต่ก็ไม่เหมือนกับกลิ่นพี่อินเสียทีเดียว เพราะกลิ่นพี่อินปกติจะมีกลิ่นของมะพร้าวกับกะทิปนอยู่ด้วย


            อ๋อ ใช่แล้ว ถ้ารวมกับกลิ่นกะทิไปด้วย ก็จะได้กลิ่นเดียวกับลิปปาล์มพอดี ซึ่งคือกลิ่นพี่อินจริงๆ พี่อินใช้น้ำหอมขวดนี้ แล้วก็คั้นกะทิทุกวันสินะ ถึงได้มีกลิ่นติดตัวแบบนั้น


            “อ่ะ แต่พี่อินไม่ต้องใช้เหรอครับ” ผมรู้สึกเกรงใจอีกแล้ว ตอนแรกผมตั้งใจจะให้ช็อคโกแลตเพื่อตอบแทนที่พี่อินแบ่งสตอเบอร์รี่ แต่กลับกลายเป็นว่าพี่อินให้น้ำหอมกับผมเพิ่มซะงั้น


            “มีอีกขวด” พี่อินตอบ “เห็นชอบ เอาไปใช้ได้”


            ผมเบิกตาโต สรุปแล้วที่พี่อินเอาน้ำหอมมาให้ผม เพราะว่าผมบอกว่าชอบกลิ่นลิปปาล์มตามข้ออ้างที่ไม่อยากให้พี่อินรู้สึกแปลกๆ งั้นน่ะเหรอ


            สุดท้าย พี่อินก็เอาน้ำหอมกลิ่นใกล้กับลิปมาให้ผมแทน เพราะว่าลิปนี้ก็สร้างเลียนแบบกลิ่นเฉพาะตัวของยูนิสตาร์


            โอ้ย ไอ้วินเอ้ย...ไอ้วิน...


            “พี่อินให้ผม...แต่ผมเกรงใจจังเลย” ผมงุดหน้าลงวันนี้เหมือนผมมีแต่รับของจากพี่อิน ยังไม่เคยมีโอกาสได้ตอบแทนเลย


            “ไม่ชอบเหรอ” พี่อินเอียงคอถาม


            “เอ้ย ชอบครับ...ชอบ” ผมพูดแล้วก็กลืนน้ำลาย


            ทำไมพี่อินชอบถามว่า ‘ไม่ชอบเหรอ’ แล้วทำให้ผมต้องตอบว่าชอบทุกครั้ง จนสุดท้ายก็ต้องรับไปอย่างเลี่ยงไม่ได้


            เผลอพูดคำว่าชอบไปอีกแล้ว ทำไงดีล่ะเนี่ย


            แต่คราวนี้ผมจะต้องเอาช็อคโกแลตให้พี่อินให้ได้


            “พี่อิน ผมให้ช็อคโกแลตนะครับ” ผมพูดแล้วก็ส่งให้ทันที


            พี่อินรับช็อคโกแลตแต่โดยดี แล้วก็หยิบมองดูอย่างพิจารณา


            “วันนี้วาเลนไทน์เหรอ” พี่อินมองหน้าผม


            “ห๊ะ?” ผมงงไป “ไม่ใช่นะครับ นี่ไม่ใช่เดือนกุมภาพันธ์”


            “หรือไวท์เดย์” พี่อินเอียงคอ


            “นี่ก็ไม่ใช่มีนาคมนี่นา” ผมตอบอย่างสับสน


            “อ่อ งั้นทำไมให้” พี่อินถามกลับ


            “เอ่อ ให้เพราะ...” ผมครุ่นคิด อยากบอกว่าให้เพราะตั้งใจตอบแทนพี่อิน แต่พอคิดมูลค่าช็อคโกแลตกับน้ำหอมแล้ว มันช่างต่างกันมากเหลือเกิน


            “เพราะว่าผมชื่นชมพี่อินครับ” ผมเลยตอบแบบนั้นไป ทำให้พี่อินเงียบไปสักพักเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง


            “ไม่ใช่วาเลนไทน์สินะ” พี่อินพูดพึมพำ


            “ห๊ะ…” ผมเบิกตาโต ก่อนจะคิดทวนคำพูดพี่อินก่อนหน้านี้


            ผมให้ช็อคโกแลตกับพี่อิน แล้วพี่อินถามว่าวาเลนไทน์หรือไวท์เดย์หรือเปล่า


            หรือว่า...พี่อินเข้าใจว่าผมให้ช็อคโกแลตสารภาพรักกับพี่อิน!


            เหวอ พอคิดแบบนี้ผมก็หน้าเห่อร้อนสุดๆ ถึงขนาดรู้สึกได้เลยใบหน้าผมจะต้องมีเลือดฝาดแน่นอน


            พี่อินเงยหน้าจากช็อคโกแลตในมือ มองหน้าผมแล้วก็กะพริบตาสองที


            “ทำไมหน้าแดง” พี่อินเอ่ยถามขณะจ้องหน้าผมไม่วางสายตา


            “เอ๋ ครับ?” ผมอุทานขณะจับใบหน้าตัวเอง นี่หน้าผม...ขึ้นสีชัดขนาดนั้นเลยเหรอ


            ทว่าพี่อินดันไม่พูดเปล่า พี่อินเอื้อมมือข้ามโต๊ะมาจิ้มแก้มผมเบาๆ ด้วย พอใบหน้าของผมได้สัมผัสกับปลายนิ้วอุ่นๆ ของพี่อิน ผมพลันรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นแรงมาก


            “แดงเหมือนสตอเบอร์รี่” พี่อินออกความเห็น


            “ร...เหรอ...ครับ...” ผมพูดเสียงกุกกัก รู้สึกเกร็งจนพูดอะไรไม่ออกแล้ว


            “อืม” พี่อินพยักหน้า จากนั้นก็ค่อยๆ ดึงมือกลับมา แล้วก็ใช้มือข้างนั้นที่จิ้มแก้มผม หยิบลูกสตอเบอร์รี่เข้าปากหน้าตาเฉย


            “อร่อยจัง” พี่อินพูดขณะเคี้ยวสตอเบอร์รี่ แล้วมองหน้าผมพิจารณาด้วย


            ผมกลืนน้ำลายลงคอ พี่อินแค่กินสตอเบอร์รี่ก็จริง แต่ดันกินหลังจากเอานิ้วแตะจิ้มแก้มผม แล้วยังบอกว่าผมหน้าแดงเหมือนสตอเบอร์รี่ แถมยังพูดว่าอร่อยจังอีก


            วินจะแย่แล้ว ท่าทีแบบนี้ของพี่อิน...มันทำให้ผม...


            ผมกำลังจะกลายเป็นอากาศที่ร้อนจนระเหยลอยตัว เพราะดวงเดือนเป็นเหตุ


☽☽☽☽☽☽☽☽☽


Writer's Talk


อะไรอ่าาาา พี่อิ๊นนนน นี่แอบเต๊าะน้องแบบมึนๆ สไตล์พี่ใช่มั้ย 5555555 


วันนี้มีกิจกรรมเด็กดีด้วยเหรอ แอบเห็นภาพบรรยากาศและแฮชแท็ก ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ไปเขียนเดือนล่องหนเป็นนิยายโปรดน้า เขินนน ดีจายยย (แอบเห็นเรื่องใครจีบผมด้วย ขอบคุณเช่นกันน้า~) ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านมากๆ เลยนะคะที่ติดตาม ขอบคุณมากๆ เลยค่าที่ไปพูดคุยกันที่แท็ก #เดือนล่องหน นะคะ เราส่องและไปตอบตลอดน้า แล้วก็อยากเชิญชวนผู้อ่านทุกท่านไปเล่นและส่องกันเยอะๆ 5555555 สนุกสนานมากเด้อออ >_< 


ขอบคุณทุกแฟนอาร์ตที่ส่งมาให้ด้วยนะคะ ดีใจมากๆ เลยค่า ผู้อ่านน่ารักที่สุดเลย มีแต่รูปสวยๆ น่ารักๆ ทั้งนั้น ว่าแล้วก็ขอเอามาโพสต์ให้เชยชมกันดีกว่า~~~


มีแฟนอาร์ตมาเพิ่มด้วยยยยย ขอโพสต์เพิ่มน้าาา~ สวยขนาดนี้ไม่โพสต์ไม่ได้เนอะขอบอก 55555


รวดเร็วมาก ภาพอ่อย(?)ซักผ้า 55555 จากคุณ W.B.K


วิน : งือออ พี่อินนนน....//อ่อนแรงทั้งตัว

อิน : ขอบคุณนะ //ดึงผ้าออกจากมืออย่างนุ่มนวล


น้องวินและพี่อินเดือนแห่งยูนิสตาร์ จากคุณ Shred Krok


วิน : ว้าวววว ภาพสวยมากเลย วินชอบจังเลยครับบบ สุดยอด ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดภาพมาให้น้า

อิน : สวยมากครับ ขอบคุณมากครับ


พี่อินคนหล่ออออ จากคุณ LukPeAR5


อิน : โอ้...วาดสวยมากครับ ผมชอบ ขอบคุณมากเลย


ภาพสองเดือนด้อมกะทิ 55555 จากคุณ Prim


วิน : หวาาาา วิน...พี่อินทำไมน่ารักจังเลยง่าครับ งืออ เสื้อด้อมกะทิด้วย อยากได้จังเลยครับ แหะๆ

อิน : น่ารักจัง ขอบคุณครับ


ภาพพี่อินและนุ้งวินเดินหนุงหนิง(?)พูดคุยกัน จากคุณ Ant 


วิน : งือออ วินกับพี่อินอยู่ด้วยกันเหรอ...เหมือนความฝันเลยแหะ...ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ วินดีใจมากเลยน้า

อิน : สวยมากเลยครับ ขอบคุณมากครับ


ภาพเมื่อพี่อินอยากรู้ว่า จะรับอ้อยหรือรับอินดี อร๊ายยย เพ่อิ๊นนนนน จากคุณ Tahwan


อิน : หวานเหมือนกันมั้ยนะ

วิน(แจม) : หวาาา...รับทั้งสอง...ได้มั้ยนะ O//////O


ภาพนุ้งวินแต่งหญิง อร๊ายยย ทำไมสวยยย จากคุณ สุธารัตน์


วิน : เหวอออ นี่คือวินจริงเหรอครับ เหวออออ ทำไม...สวยจังเลยย งื้ออออ O////////O 


(อันนี้ไม่ใช่แฟนอาร์ต) แต่ขอแถมอิมเมจแทรกด้วยได้มั้ย....นุ้งวินแต่งหญิงต้องสวยมากกกกกกก โฮกกกกก (จีฮุน wanna-one)

สวยจนพี่อินต้องขอจับ....//ใช่หราาาา ไปไกลแล้ววววว 5555555




พี่อินคนมึนกับน้องวินคนน่ารักในภาพสีน้ำ จากคุณ Nam


วิน : ว้าววว ภาพสวยมากเลย วินชอบมากเลยครับ ขอบคุณคุณน้ำมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ ชอบจังเลยยย

อิน : สวยมากเลยครับ ขอบคุณมากครับ


ภาพนุ้งวินเพ้อถึงพี่อินผ่านปลาตะเพียน จากคุณ Mayoko


วิน : งืออ น่ารักจังเลยอ่ะครับ หวาาา ตอนนั้นที่วินเพ้อวินทำหน้าตาแบบนี้เองเหรอเนี่ย O////O งือออ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ ชอบมากเลยน้าาา

อิน (แจม) : น่าสนใจ


ภาพเดือนพี่อินกับวินที่มองแล้วหน้าแดง 555 จากคุณ dumdaibindai


วิน : หวาาา พี่อินหล่อจัง...งือ วินเผลอหน้าแดงเหรอครับเนี่ย วาดสวยมากเลยครับ วินชอบมากเลย ขอบคุณผู้อ่านมากๆ เลยน้า

อิน : สวยดีนะครับ ขอบคุณครับ


ภาพพี่อินคนหล่อกับนุ้งวินคนน่ารัก จากคุณ Nuchy02


วิน : ว้าววว สวยมากเลย วินน่ารักจัง พี่อินก็หล่อจัง ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้ ดีใจจังเลย

อิน : ชอบครับ ขอบคุณมากครับ


ภาพสองเดือนล่องหนบนฟากฟ้า จากคุณ คุณสามบาท


วิน : ว้าวววว ชอบจังเลย ไอเดียสร้างสรรค์มากเลยครับ วินชอบมาก งือออ ดีใจจังเลยที่ได้อยู่บนฟ้า...กับพี่อิน O////O

อิน : สวยมากครับ ขอบคุณครับ


กรี๊ด ฉากในตำนานจากตอนที่แล้วค่า 5555555 จากคุณ Oil


วิน : เหวอออ ฉากนั้นมัน งืออ วินรู้สึก...ไม่ไหวแล้ว หวาาาา ขนาดช้อนยังสั่นเบยยย งือ ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดมาให้

อิน : อืม รู้แล้วล่ะ....(ไรท์ : เดี๋ยวนะ รู้อาร๊ายยย บอกมา! 5555)


 อันนี้ก็ฉากแบ๊ะในตำนานของพี่อินนั่นเอง 55555555 จากคุณ W.B.K.


อิน : ทำไมแบ๊ะแล้วไม่ตกใจ


อันนี้ก็อีกแบ๊ะในตำนาน พร้อมสีหน้าที่ประสบความสำเร็จ จากคุณ 1stmonths


อิน : แบ๊ะ...สำเร็จแล้ว //สีหน้ายังคงนิ่งเหมือนเดิม


ภาพพี่อินคนหล่อ จากคุณ ccccchom


อิน : สวยมากเลยครับ ขอบคุณมากครับ


มากินแกงเขียวหวานกับพี่อินและนุ้งวินกันมั้ย จากคุณ Aim aa


วิน : งืออ ชอบภาพนี้จังเลยครับ มีแกงเขียวหวานด้วย อร่อยมากเลยน้า มากินกับวินกันนะครับทุกคน วินแบ่งให้

อิน : น่ากินนะครับ ขอบคุณมากครับ


ภาพวินตอนจืดจางกับพี่อินที่หล่ออยู่แล้ว จากคุณ Ryouta


วิน : งือ วาดสวยจังเลยครับ วินชอบมากเลย ขอบคุณมากๆ เลยนะครับที่วาดวินมาด้วย วินดีใจจังเลยนะครับ

อิน : ชอบครับ ขอบคุณมากครับ


ภาพวินทูเดอะมูนจ้า จากคุณ Malila


วิน : ว้าววว สร้างสรรค์มากเลย วินชอบมากเลยครับ ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดมาให้วินด้วย วินจะพยายามสุดความสามารถเพื่อที่จะเป็นเดือนให้ได้เลยน้า


ภาพพี่อินกับนุ้งวินปรึกษากันว่าจะกินไรดี จากคุณ NG


วิน : งือออ ขอบคุณมากเลยนะครับ เห็นภาพแล้วเปลี่ยนไปกิน....พี่อินแทนแกงเขียวหวานได้มั้ยนะ O////O

อิน : จะชอบหรือเปล่านะ


พี่อินกับแมวเหมียวที่น่าอิจฉา จากคุณ Latent


อิน : น่ารักจัง ขอบคุณมากนะครับ


ภาพวินวิกิพีเดีย, อินทรากรกับมะพร้าว, และระหว่างมะพร้าวกับวินอะไรอร่อยกว่า 5555 จากคุณ Tahwan


วิน : งือ ขอบคุณมากเลยนะครับที่วาดมาให้ วินวิกิเหรอ แง วินเขินแล้วพูดมากเลย พี่อินท่าทางชอบมะพร้าวจริงนะเนี่ย เย้ยยย แต่ภาพนั้นมัน...ผมกับมะพร้าวอะไรอร่อยกว่า...เย้ยยย เย้ยยยยย O///////O 

อิน : ขอบคุณมากครับ น่ารักดี ...วินกับมะพร้าวเหรอ ...เคยกินแต่มะพร้าว....//ทำหน้ามึน


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.493K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26300 กระต่ายบนดวงจันทร์. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 16:11

    ระเหยด้วยคนนะคะน้องวิน
    #26,300
    0
  2. #26283 NaokiChun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 23:43
    พระเอกโคตรมึน555
    #26,283
    0
  3. #26271 258011 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 17:20
    ร้ายมาก
    #26,271
    0
  4. #26256 Nokcuntong (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 13:56
    น่ารักกก
    #26,256
    0
  5. #26245 dottu1900 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 10:43
    พี่อินมันร้าย!!!
    #26,245
    0
  6. #26239 lovehyper17 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 23:43
    อ่อยแรงเว่อร์
    #26,239
    0
  7. #26210 mymai1102 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 01:25
    อ้ยยย พี่อินเต๊าะน้องได้ซึนสุดๆไปเลยแม่~
    #26,210
    0
  8. #26155 roooose (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 01:57
    อิพี่อ้อยเบอร์แรงมากกกกก
    #26,155
    0
  9. #26139 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 00:45
    อิพี่ร้ายมากกกก เขินแทนน้องโว้ยยยยยยย555
    #26,139
    0
  10. #26108 pommys (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 15:54
    ไม่ชอบหรอ เสียงอ้อนนน
    #26,108
    0
  11. #26070 filmnaruepron (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:41
    อิพี่ร้ายแน่ๆ อิพี่ร้ายเงียบอ่ะ กรี๊ดดด กูเขิน
    #26,070
    0
  12. #26039 OhsehunB29 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 15:59
    เขินเว้ยยยยยย>///<
    #26,039
    0
  13. #26000 natanocha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:04
    พี่วินร้ายนะเนี้ย
    #26,000
    0
  14. #25981 mmymm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 17:21
    อ่านไปเขินไปปป ;/////;
    #25,981
    0
  15. #25973 pametc11 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 22:09
    ไม่ชอบเหรอ ชอบสิ!! ชอบบบบบ
    #25,973
    0
  16. #25956 cartoon-1-1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 10:13
    โอ๊ยยยยบน...เขิดจังงงง
    สู้ๆนะ วิน
    #25,956
    0
  17. #25918 thipparos (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 06:46
    ฟินตัวจะแตกแล้ว
    #25,918
    0
  18. #25907 beemmythtp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 16:37
    โอ้ยยหลงแล้วพี่อิน
    #25,907
    0
  19. #25888 thonghan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 11:57
    เขินนนนนนน
    #25,888
    0
  20. #25879 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 20:28
    พี่อิ๊นนนนน เนียนเกินไปแล้วววว เนียนแตะอั๋งน้องง่าาา555555
    #25,879
    0
  21. #25863 kkkkkk0 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 09:13
    พี่อินร้ายยยยย
    #25,863
    0
  22. #25827 katekate (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:23
    อิพี่ทำไมร้ายยย ขยันอ่อยน้องมากกก
    #25,827
    0
  23. #25795 Lee Liew Kim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:05
    เอาแล่ววววว เต๊าะมาขนาดนี้
    โอ้ยยยยย เขินแทน เต๊าะนุ่มๆเนียนๆ
    ฟฟหหกกกดเ้าสววง เขินน!!!
    #25,795
    0
  24. #25776 napa_toey (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 03:16

    พี่อินซึนนี่หว่า เต๊าะน้องแบบซึนๆ วร้ายนะพี่อิน

    #25,776
    0
  25. #25752 เดือนสิบไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 03:06
    นี่เต๊าะน้องแบบมึนๆ เห้อออ เหนื่อยแทน Ha ha ha
    #25,752
    0