UNISTAR ☽ เดือน.ล่อง.หน ☽

ตอนที่ 14 : เดือนที่ 13 : เดือนที่มองไม่เห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,943 ครั้ง
    19 ส.ค. 61


UNISTAR   เดือน.ล่อง.หน

- เดือนที่ 13 : เดือนที่มองไม่เห็น -



(เครดิตภาพ : wallpaperstudio)




 

            หลังจากที่พี่อินวางสายไป ผมก็ยืนอึ้งอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งพี่อินก็ส่งข้อความพร้อมแนบแผนที่มาให้ด้วย


            พี่อิน : (ภาพแผนที่)


            พี่อิน : มาชั้น 7


            พี่อิน : ถึงโทรมา เดี๋ยวไปรับ


            ถึงพี่อินจะส่งข้อความมาให้สั้นๆ แต่ผมก็รู้สึกอบอุ่นอยู่ไม่น้อย และถึงผมจะไม่รู้ว่าพี่อินจะเรียกผมไปทำไม แต่พี่อินก็ยังอุตส่าห์เป็นห่วงกลัวว่าผมจะไปไม่ถูก ทั้งส่งแผนที่มาให้ แล้วบอกว่าจะมารับผมด้วย


            ห้าง Mineral Wales อยู่ห่างจากมหา’ลัยผมไม่ไกลเท่าไหร่ ผมต้องนั่งรถไฟฟ้าไปประมาณ 3 สถานี ส่วนสถานีรถไฟฟ้าก็เดินจากมหา’ลัยไปแค่สิบกว่านาที สรุปแล้วเป็นการเดินทางที่ไม่ลำบากเลยแม้แต่น้อย


            ระหว่างทางที่ขึ้นรถไฟฟ้า ผมก็เพิ่งสังเกตว่าผมเริ่มเห็นภาพโฆษณาของยูนิสตาร์บ่อยกว่าปกติ อันที่จริงแล้ว ยูนิสตาร์ก็มีอยู่ทุกหนแห่งในเมืองไทยมาสักพักแล้วล่ะครับ แต่นี่อาจเป็นครั้งแรกที่ผมเพิ่งสนใจยูนิสตาร์ ทำให้ผมสังเกตและจดจำได้มากกว่าเมื่อก่อน


            ตัวขบวนรถไฟก็เป็นโฆษณามือถือรุ่นใหม่ของ MW ที่มียูนิสตาร์ เข้าไปในรถไฟฟ้าก็เห็นคลิปโฆษณาแบรนด์เสื้อผ้าคอลเลคชั่นล่าสุดที่มียูนิสตาร์ ผู้คนในขบวนรถก็คุยกันแต่เรื่องยูนิสตาร์ คนข้างๆ ก็เปิดรายการ UNISTAR SHOW TIME ในมือถือ ส่วนอีกข้างก็นั่งส่องทวิตเตอร์สมาชิกยูนิสตาร์


            “กรี๊ดดด พี่อินรูปนี้หล่อมากเลย”


            ผมได้ยินนักเรียนสาวๆ ในรถไฟคุยกัน พอได้ยินคำว่าพี่อิน ผมก็อดชะโงกไปมองไม่ได้ พวกเธอกำลังมุงดูภาพถ่ายในสมุดรวมอัลบั้มยูนิสตาร์ซึ่งมีราคาหลายพัน


            พี่อินหล่อทุกรูปเลย พอแอบส่อง ผมก็คิดอยู่ในใจ เป็นอีกครั้งที่ผมรู้สึกขอบคุณความล่องหนของผม ทำให้เวลาผมอยากเผือกอะไรก็ไม่มีใครเห็น


            “เราซื้อวุ้นกะทิไปฝากแม่สามกล่อง ร้านนี้อร่อยมากเลย” ผู้หญิงข้างๆ พูดคุยกัน


            พอได้ยินคำว่า ‘กะทิ’ ผมก็สะดุ้งอีกรอบพร้อมกับกลืนน้ำลาย รู้สึกหิวขึ้นมาทันที จู่ๆ ก็อยากกินกะทิจัง


            “ลูกฉันเรียนอยู่โรงเรียนอินเตอร์”


            ผมเผลอสะดุ้งอีกรอบเมื่อได้ยินคำว่า ‘อิน’ เดี๋ยว นั่นมันอินเตอร์ไม่ใช่อิน


            “เดี๋ยวนี้สายการบินเขาเช็คอินออนไลน์ได้แล้วนะเธอ”


            ผมหันขวับทันทีที่ได้ยินคำว่า ‘อิน’ อีกแล้ว นั่นมันเช็คอิน


            อินเทอร์เน็ตค่ายนี้โคตรช้าเลย”


            “พรุ่งนี้ฉันจะไปเที่ยวอินโดนิเซีย”


            “ฉันไม่ชอบกินอินทผลัมเลย”


            “เธอซื้อของได้รับอีเมลอินวอยหรือยัง”


            “กูชอบฟังเพลงอินดี้ว่ะ”


            “เมื่อวานดูสารคดีนกอินทรี”


            “โอ้ยยย” ผมเผลอยกมือขึ้นกุมหัว นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับผมเนี่ย ทำให้ผมถึงได้จับคำพูดคำว่า ‘อิน’ จากทุกคนรอบตัวมาใส่สมอง ทั้งที่มันหมายถึงอินอย่างอื่น ไม่ใช่พี่อินสักหน่อย นี่ผมเป็นอะไรไป


            พอถึงสถานีที่หมาย และเดินออกมาตรงทางเชื่อมเข้าห้าง ผมก็เห็นนิสิตเดินถือกล่องเร่รับบริจาคทุนไปค่ายอาสาชาวดอย ผมเห็นแล้วก็นึกถึงพี่อินขึ้นมา ถ้าเป็นพี่อินคงจะหยิบเงินไปใส่โดยไม่ลังเลเลยสินะ


            ผมก็เลยทำบ้าง ผมหยิบแบงค์ยี่สิบใส่ลงไป แม้ว่าผมล่องหนเกินกว่าที่ใครจะเห็นผม แต่ผมก็รู้สึกมีความสุขเหลือเกิน พอได้ทำสิ่งเดียวกับที่พี่อินทำบ่อยๆ


            ผมเดินเข้ามาในห้าง ระหว่างทางผมก็เห็นร้านขายเค้กมะพร้าว ผมเผลอหยุดยืนจ้องอยู่นานมาก แต่สุดท้ายก็ต้องสะบัดหัวแล้วบอกกับตัวเองว่า นี่ยังไม่ใช่เวลามากินซะหน่อย ผมตั้งใจมาหาพี่อินไม่ใช่เหรอ


            ผมเข้ามาในลิฟต์แก้วแล้วกดชั้น 7 ในลิฟต์มีอธิบายคร่าวๆ ว่าแต่ละชั้นมีอะไรบ้าง ชั้น 6 เป็นโรงภาพยนตร์ ส่วนชั้น 7 เป็น MW Studio ซึ่งเป็สตูดิโอถ่ายภาพอิสระซึ่งคนนอกมาเช่าใช้ได้ แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นงานที่ผลิตโดย MW อยู่ดี


            พอผมมาถึงชั้น 7 ด้านหน้ามีเคาน์เตอร์ออฟฟิศและยามกั้นทางอยู่ ถึงผมจะล่องหนได้ ต่อให้แอบเข้าไปก็คงไม่มีใครรู้ แต่ผมคิดว่าผมก็คงไม่ล่องหนกับกล้องวงจรปิดอยู่ดี ดังนั้น มีทางเดียวคือผมต้องบอกพี่อินว่าผมมาถึงแล้ว


            ผมหยิบมือถือแล้วโทรหาพี่อิน ผ่านไปไม่นานพี่อินก็รับสาย


            “(ถึงแล้วเหรอ)”


            “ครับพี่อิน อยู่ชั้น 7 แล้วครับ”


            “(อืม แปบนึง)”


            จากนั้นพี่อินก็วางสายไป ผมก็ยืนรออยู่สักพัก มองดูรอบตัวไปพลางๆ ที่นี่เขาก็ตกแต่งสวยงามดี


            “วิน”


            เสียงคุ้นเคยทำให้ผมหันขวับไป เป็นครั้งแรกที่ผมถูกเรียกด้วยชื่อเล่นครั้งแรกจากพี่อิน มันก็รู้สึกใจสั่นเล็กน้อย แต่พอผมหันกลับไป ผมกลับต้องอ้าปากค้าง พลันรู้สึกใจสั่นยิ่งกว่าเดิม


            พี่อิน...ตอนนี้อยู่ในชุดนิสิตเหมือนกับผม แตกต่างออกไปคือหน้าตาและทรงผมถูกจัดทรงอย่างดูดี คาดว่าคงเตรียมไปถ่ายแบบแน่ๆ


            ความคิดเดียวของผมในตอนนี้ คือ พี่อินแม่งโคตรหล่อเลย


            “ขอพาน้องเข้า ไม่เกินครึ่งชั่วโมงครับ” พี่อินบอกกับพนักงานที่เคาน์เตอร์ ซึ่งก็เอาแต่มองพี่อินสายตาเยิ้มๆ พยักหน้าอย่างเหม่อลอย ไม่รู้ว่าได้ฟังที่พี่อินพูดหรือเปล่าด้วย


            หลังจากพี่อินขออนุญาตเรียบร้อยแล้ว พี่อินก็มองมาที่ผมแล้วก็กวักมือเรียกเบาๆ


            “มานี่”


            “ค…ครับ” ผมงงไปชั่วขณะ ก่อนจะขานรับแล้วเดินตามพี่อินไปอย่างสับสน


            ผมเดินผ่านสตูดิโอถ่ายภาพ ซึ่งมีทีมงานกำลังวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมฉาก แสง และกล้อง ผมเดินผ่านสตูดิโอเข้าไปยังห้องแต่งตัวที่หน้าห้องเขียนป้ายว่า ‘สำหรับสมาชิก UNISTAR’


            ตอนแรกผมก็ตัวเกร็ง เพราะคิดว่าอาจเจอสมาชิกยูนิสตาร์คนอื่นในห้องด้วย ผมแอบกังวลเหมือนกันว่าจะแนะนำตัวอย่างไร แต่พอพี่อินเปิดประตู ปรากฏว่าในนั้นไม่มีคนอื่นอยู่


            “รอนี่” พี่อินพูดกับผมด้วยสีหน้านิ่งเหมือนเคย ผมเองก็พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะนั่งลงตรงหน้ากระจก


            เมื่อพี่อินเดินออกจากห้องไป ผมก็นั่งอยู่คนเดียว ผมมองสอดส่องไปรอบๆ นี่คือห้องแต่งตัวของสมาชิกยูนิสตาร์สินะ ถ้าไม่ได้ทำงานใน MW หรือมีพี่รหัสเป็นยูนิสตาร์ จะมีโอกาสเข้ามาเชยชมแบบนี้มั้ยเนี่ย


            ห้องใหญ่เหมือนกันแหะ มีอุปกรณ์ทำผม เครื่องแต่งกายทุกอย่างพร้อมเลย ตรงราวแขวนก็มีเสื้อแขวนอยู่เป็นสิบ แต่ละราวก็มีแปะชื่ออย่างชัดเจน ‘เลโอ’ ‘ซี’ ‘วายุ’ ‘นที’ ‘อิน’


            แต่มองสำรวจได้ไม่นาน ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง ผมรีบหันไปมอง พี่อินเดินเข้ามาพร้อมกับผู้ชายที่แต่งตัวแฟชั่นจ๋าคนหนึ่ง ซึ่งกำลังมองผมอย่างพิจารณา


            “คนนี้เองเหรอฮะที่น้องอินพูดถึง”


            พอเขาพูดถึงผม ผมก็ยกมือไหว้เขา เขายิ้มทักทายผมตอบ


            “ใช่ครับ” พี่อินพยักหน้า


            “ไหน ขอดูใกล้ๆ หน่อยซิ” จากนั้น ผู้ชายคนนั้นก็เลื่อนเก้าอี้มานั่งตรงหน้าผม ส่วนพี่อินก็เดินเข้ามายืนดูใกล้ๆ ด้วยเช่นกัน


            “อยู่นิ่งๆ นะฮะหนู” ผู้ชายคนนั้นใช้มือปัดเส้นผมของผมเบาๆ ยกคางผมมองสลับมุมไปมาอย่างพินิจ ทำให้ผมได้แต่นั่งตัวเกร็ง


            “จริงๆ ก็ไม่เลวเลยนะ ต้องเปิดหน้าอีกหน่อย ตัดผมให้เข้าทรงสักนิด น่าจะออกมาเริ่ดสุดๆ”


            ผมฟังแล้วก็กะพริบตาปริบๆ เพราะไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดเรื่องอะไร


            “โอเคมั้ย” พี่อินถามผม ทำให้ผมมึนหนักขึ้น


            “คือ...ผมจะต้องทำอะไรเหรอครับ” ผมตัดสินใจถาม


            “อ้าว น้องอินไม่ได้บอกเหรอฮะ” ผู้ชายคนนั้นทำหน้างงเล็กน้อย


            “อ่อ…” พี่อินเหมือนเพิ่งนึกได้ “ขอโทษด้วย”


            “ไม่เป็นไรฮ่ะ” ผู้ชายคนนี้ไม่ถือสา แล้วหันมาพูดกับผมแทน


            “ฉันเป็นสไตลิสต์ทำผมของ MW จ้ะ วันนี้ยูนิสตาร์เพิ่งถ่ายโฆษณาเสร็จ ฉันก็มีงานอื่นต่อ แต่น้องอินมาขอให้ช่วยจัดสไตล์ให้รุ่นน้องอีกคนหนึ่ง ก็คือหนูนั่นล่ะฮ่ะ”


            “เอ๋ ผมเหรอครับ” ผมชี้ตัวเองอย่างตกใจ


            “ใช่ ปกติฉันไม่ทำให้คนนอกหรอกนะฮะ แต่เพราะน้องอินสุดหล่ออุตส่าห์มาขอร้อง อยู่กันมาตั้งหลายปี น้องอินไม่เคยขออะไรฉันสักอย่าง คงอยากช่วยหนูจริงๆ แล้วจะปฏิเสธได้อย่างไร ฉันก็จะลองทำให้ให้หนูดู เอ้า อยู่นิ่งๆ นะฮะ เดี๋ยวจะทำผมให้”


            จากนั้น ผู้ชายคนนี้ก็เอาหยิบอุปกรณ์และผ้าคลุมตัดผมออกมา ผมได้แต่มองพี่อินอย่างทึ่งๆ พี่อินก็ยืนนิ่งมองผมอยู่


            “ขอบคุณนะครับพี่อิน” ผมรู้สึกทั้งเกรงใจและตื้นตันเหลือเกิน


            พี่อินเพียงพยักหน้าตอบเบาๆ


            จากนั้น ในห้องแต่งตัวก็มีแต่เสียงฉีดน้ำและเสียงเล็มของกรรไกรตัดผม ผมก็นั่งตัวแข็งระหว่างที่ถูกตัดผม ผมไม่ได้ตัดผมมาเดือนกว่าแล้ว ปกติก็ตัดแต่ร้านง่ายๆ แถวบ้าน ไม่เคยได้มาลองตัดร้านดูมืออาชีพเท่าไหร่ เพราะราคาแพงเกิน


            หลังจากผ่านไปไม่นาน พี่ผู้ชายคนนั้นก็ใช้ไดร์เป่าผม หวี และใช้เจลเซ็ตผม จัดแต่งผมให้เข้าทรง เพราะผมไม่เคยลองทำ ผมเลยศึกษาดูว่าพี่เขาทำอย่างไรบ้าง รู้สึกว่ามันน่าสนใจดี


            “เสร็จแล้วฮ่ะ” จากนั้นพี่เขาก็เอาที่คลุมตัดผมออก ช่วยปัดเศษผมออกจากเสื้อนิสิตผมนิดหน่อย จากนั้นก็ให้ผมไปดูกระจก


            “โห้” ผมอุทานเบาๆ ตอนแรกที่ผมเห็นตัวเอง ผมก็อึ้งไปไม่น้อย เพราะตัวผมก่อนหน้ากับตอนนี้ เพียงแค่ทรงผมต่าง หน้าตาก็ดูต่างออกไปจริงๆ


            ผมไม่เคยคิดเลยว่า พอทำผมเปิดหน้าขึ้นมาหน่อย ตัดแต่งเข้าทรงเพิ่มเติม มันจะดูโอเคมากขึ้นขนาดนี้


            “นี่ถ้าพอมีเวลาได้แต่งหน้าเพิ่ม ย้อมผมสีน้ำตาลหน่อยๆ นะ เฟอร์เฟ็กต์เลยฮ่ะ” ผู้ชายคนนั้นแนะนำ


            “ขอบคุณมากครับ” พี่อินยกมือขอบคุณพี่ผู้ชายคนนั้น ผมเองก็ด้วยเช่นกัน


            “ฮ่ะ ไม่เป็นไร เห็นเป็นน้องอินคนกันเองนะ เดี๋ยวอีกยี่สิบนาที น้องอินอย่าลืมมาสแตนบายถ่ายภาพลงพีอาร์นะฮะ”


            “ครับ” พี่อินตอบรับ จากนั้นพี่ผู้ชายคนนั้นก็ออกจากห้องไป


            “พี่อินมีงานต่อด้วยเหรอครับ” พอผมได้ยินยิ่งรู้สึกเกรงใจพี่อิน จากที่ฟังมา พี่อินเหมือนเพิ่งมีถ่ายโปรเจ็คยูนิสตาร์เสร็จ ได้พักแค่นิดหน่อย ก็ต้องมีงานเดี่ยวต่อ แต่พี่อินยังอุตส่าห์เรียกผมมาที่นี่ทั้งที่อยู่ในช่วงเวลาพักเหรอเนี่ย


            “อืม…” พี่อินเพียงขานรับเบาๆ “นั่งลงก่อน”


            “ครับ?” ตอนแรกผมตั้งใจว่าจะขอตัวกลับ เพราะไม่อยากรบกวนพี่อินมากกว่านี้ แต่พี่อินกลับเรียกให้ผมนั่งต่อซะงั้น


            “ยังไม่เสร็จ” พี่อินว่า ก่อนจะหยิบกระเป๋าเล็กๆ สีดำออกมาวางที่โต๊ะ พอพี่อินรูดซิปเปิดกระเป๋า ผมก็เห็นเครื่องสำอางสำหรับผู้ชายเต็มไปหมดเลย ทั้งแป้งคูชชั่น ลิปทินท์ และที่เขียนคิ้ว


            พี่อินใช้กระดาษทิชชู่เปียกและแห้งบนโต๊ะ เพื่อซับหน้าผมเล็กน้อย ตอนแรกที่ถูกสัมผัส ผมก็รู้สึกหวิวนิดหน่อย จนต้องเอามือจับขอบเก้าอี้ ปิดตาลงเล็กน้อย แต่สักพักก็ค่อยชิน


            พอพี่อินหยิบตลับแป้งคูชชั่นมาเปิดออก ทำให้ผมเข้าใจทันที พี่อินจะแต่งหน้าให้ผมเหรอ แต่ว่าเครื่องสำอางพวกนี้มัน...


            “ของพี่อินเหรอครับ” ผมถาม ถึงแม้มันจะเป็นเครื่องสำอางที่พวกไอดอลชายชอบใช้กัน แต่ผมก็ยังแปลกใจที่พี่อินพกเครื่องสำอางอยู่ดี


            “เปล่า” พี่อินตอบ


            “เอ๋ แล้วของใครเหรอครับ” เฮ้ย พี่อินไปหยิบของใครมาให้ผมใช้เนี่ย


            “วายุ” พี่อินตอบหน้าตาเฉย ขณะใช้พัฟฟองน้ำแตะใบหน้าผมเบาๆ


            เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พี่อินว่าอะไรนะ


            “หา! ของพี่วายุ” ผมหน้าซีดทันที นี่ไม่ใช่ของพี่อิน แต่พี่อินเอาของพี่วายุมาใช้กับผมเรอะ!


            “พี่วายุให้ยืมเหรอครับ” ผมรีบถามทันที


            “เปล่า” พี่อินยังคงใช้คูชชั่นกับใบหน้าผมต่อไป ราวกับไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร


            “ห๊ะ แล้วพี่อินเอามาได้ไง” ผมตกใจสุดขีด ถ้าพี่วายุรู้เข้า...ผมไม่ตายเหรอเนี่ย


            “เห็นวาง ก็หยิบมา”


            “เฮ้ย แล้วพี่วายุไม่ว่าเหรอครับ” เนี่ยล่ะที่ผมคาใจ


            ไม่ทันขาดคำ ผมก็ได้ยินเสียงมือถือพี่อิน


            พี่อินวางคูชชั่นลง แล้วมองดูโทรศัพท์


            “อ่ะ โทรมาแล้ว” สีหน้าพี่อินเฉยเมยสุดๆ


            พี่อินรับสาย แต่พี่อินเปิดลำโพงแล้ววางไว้ที่โต๊ะ จากนั้นก็แต่งหน้าให้ผมต่อ


            “(พี่อินนนน ผมหากระเป๋าแต่งหน้าไม่เจออ่ะ พี่อินคงไม่ได้เอากระเป๋าแต่งหน้าผมไปอีกแล้วใช่มั้ยครับ)”


            เสียงพี่วายุดังออกมาจากมือถืออย่างชัดเจน


            “อืม เอามา” พี่อินตอบขณะที่หยิบแปรงมาแต่งคิ้วให้ผม


            “(หาา พี่อินนน อีกแล้วเหรอครับบบ)”


            ฟังจากเสียงโวยวายของพี่วายุ นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่พี่อินทำแบบนี้สินะ


            “(พี่อินขอบริษัทสิครับ เขาให้ฟรีอยู่แล้วอ่ะ จะได้ไม่ต้องยืมใช้ของผมบ่อยๆ)”


            “ก็ไม่ค่อยใช้” พี่อินตอบขณะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม เพราะกำลังตั้งใจแต่งคิ้วให้ผม ทำให้ผมเผลอเม้มปาก ใจสั่นไหวเล็กน้อย


            “(โห้ พี่อินอ่ะ ผมเครียดแล้วนะ ถ้าใช้เสร็จ ต้องรีบเอามาคืนเลยนะครับ ผมต้องใช้ทุกวันนะครับพี่อินนนน ไม่งั้นผมไปคณะม่ายด้ายยยย ผมให้แฟนคลับเห็นหน้าสดไม่ได้เด็ดขาด ถ้าแฟนคลับผมรับไม่ได้ แล้วย้ายไปอยู่ด้อมหมา พี่อินต้องรับผิดชอบนะ!)”


            ผมเผลอกลั้นขำเล็กน้อยเมื่อได้ยินพี่วายุพูดซะเว่อร์ขนาดนั้น เพราะผมคิดว่าถึงพี่วายุจะหน้าสดก็คงหล่อมากอยู่ดี ไม่ใช่ว่าชาวเน็ตไม่เคยเห็นรูปพี่วายุก่อนเข้าวงการซะหน่อย แต่ผมก็รู้ว่าสำหรับดาราแล้ว เครื่องสำอางก็สำคัญทุกที่ทุกเวลาเลย ต้องดูดีทุกระเบียดนิ้วเมื่อออกสู่สาธารณะ


            “โอเค ถึงหอแล้วจะคืน” พี่อินตอบรับ จากนั้นพี่วายุก็วางสายไป


            “อ่ะ…” ผมสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อพี่อินเอาลิปทินท์สีแดงมาทาที่ปากผม ใบหน้าพี่อินแม้จะนิ่ง แต่ก็ตั้งอกตั้งใจ ยิ่งผมมองก็ยิ่งวอกแวกเหลือเกิน ทำให้ผมต้องเบนสายตาไปทางอื่น


            พอทาปากเสร็จแล้ว ผมก็เม้มปากเบาๆ หลังจากนั้นก็เรียบร้อย


            “เห้ยยย” คราวนี้พอผมดูตัวเองในกระจก ผมกลับตกใจแทบช็อค


            คนในกระจกนี่มันใครกัน!


            ตอนแรกแค่เปลี่ยนทรงผม ผมก็ว่าตัวเองเปลี่ยนไปแล้วนะ แต่พอได้แต่งหน้า แต่งคิ้ว แต่งปาก คราวนี้แทบจะเป็นคนละคน


            นายวินจืดจางคนนั้น ดันกลายเป็นหนุ่มหน้าหวานโคตรน่ารักขนาดนี้ได้ยังไง


            นี่มันไม่ใช่ผมแล้ว! คนตรงหน้านี่มันไอดอลหลุดออกมาจากบอยกรุ๊ปไหนกัน!


            ผมได้แต่มองตาค้างอยู่เนิ่นนาน ถึงขนาดยกมือหยิกแก้มตัวเองเพื่อพิสูจน์ว่าผมไม่ได้ฝัน ถึงขนาดโบกมือโบกไม้เพื่อยืนยันว่าภาพในกระจกคือผมจริงๆ


            “อืม...ล่องหนจริงๆ” พี่อินมายืนข้างๆ แล้วมองผมในกระจกอย่างพิจารณา


            “เอ่อ...ครับ” ผมพยักหน้าเบาๆ “ปกติผมจืดจางมากอยู่แล้วครับพี่อิน”


            “ไม่ใช่” พี่อินกลับส่ายหน้า


            “หือ?” ผมฟังพี่อินแล้วสับสน “อะไรเหรอครับ”


            “เดือนล่องหน” พี่อินพูดขณะมองผมอย่างไม่วางสายตา


            ผมเอียงคออย่างสับสน ก่อนจะชี้ไปที่พี่อิน


            “พี่อิน...เป็นเดือนล่องหน”


            ทว่าพี่อินกลับส่ายหน้าเบาๆ และชี้กลับมาที่ผมแทน


            “หา ผมเหรอครับ” ผมชี้ที่ตัวเองอย่างมึนงง


            “อืม” พี่อินพยักหน้าเบาๆ


            ตอนแรกผมว่าจะถามต่อ เพราะไม่เข้าใจว่าพี่อินตั้งใจจะสื่ออะไร


            แต่พอคิดไปคิดมา ผมก็เหมือนเข้าใจสิ่งที่พี่อินพยายามบอก


            เดือนล่องหน อาจหมายถึงเดือนจันทร์เจิดจรัสที่จงใจหลบซ่อนเบื้องหลังเมฆ เฉกเช่นพี่อินยูนิสตาร์คนนี้


            แต่ในทำนองเดียวกัน


            ก็อาจหมายถึงเดือนที่ถูกเมฆบดบังจนราวกับล่องหนปราศจากตัวตน


            แต่เมื่อเมฆหมอกนั้นได้ถูกพัดออกไป เดือนที่ไม่เคยมีผู้ใดมองเห็น กลับส่องสว่างขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ


            คนล่องหนเท่านั้น...จึงสามารถมองเห็นคนที่ล่องหนอยู่


            เฉกเช่นเดือนล่องหนเท่านั้น จึงสามารถมองเห็นเดือนที่ล่องหนอยู่


☽☽☽☽☽☽☽☽☽

 




Writer's Talk

ชื่อเรื่อง 'เดือนล่องหน' นี้จริงๆ แล้วมีความนัยที่แฝงอยู่สองความหมายที่เกี่ยวข้องกับทั้งนุ้งวินด้วย ไม่ใช่แค่พี่อินคนเดียว 55555 อย่างไรก็ตาม ก็คงไม่มีใครมองเห็นวินได้แบบพี่อินอยู่ดี เพราะฉะนั้นการที่สองคนล่องหนได้มาเจอกันแบบนี้ มันจึงมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นนั่นเอง ดังนั้นคงต้องฝากด้อมกะทิทุกคน เอ็นดู #เดือนล่องหน ทั้งสองคนนี้ด้วยนะคะ ฮ่า


นอกเรื่องหน่อย จริงๆ ว่าจะไม่แปะอิมเมจบ่อยๆ แต่ว่าเห็นรูปหลินอันนี้แล้วมันอดใจไม่ไหวจริงๆ มันใช่มาก และเข้ากับชุดนิสิตพี่อินในตอนนี้สุดๆ เลย ฮืออออ


ส่วนนุ้งวินในตอนนี้ พอจะสามารถยืมเมจจีฮุนได้หรือยังนะ 55555



ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามนะคะ ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านเลยที่อุตส่าห์รอติดตาม แถมยังเป็นกำลังใจให้เราทั้งเรื่องนิยายและเรื่องส่วนตัวอีกด้วย #ด้อมกะทิ น่ารักขนาดนี้ ส่งนุ้งวินนุ้งอินไปกอดผู้อ่านกันรัวๆ ถ้วนหน้าเลย <3 <3 <3 รู้สึกกำลังใจมาเต็มเปี่ยมมาก ช่วงเดือนนี้เราอาจจะวุ่นวายหน่อย แต่เดือนหน้าคิดว่าน่าจะโอเคขึ้นนะคะ ฝากผู้อ่านรอกันหน่อยน้า รักผู้อ่านทุกท่านเลย~


ปล.ช่วงนี้เน็ตที่หอช้ามาก ไม่รู้เป็นไร VPN ก็ช้าตาม กว่าจะโหลดขึ้นแต่ละหน้ารอนานมาก TT (ยังดีว่าเด็กดีไม่ต้องใช้ VPN 5555) เดี๋ยวถ้าเน็ตกลับมาใช้ได้ปกติเมื่อไหร่ เราจะไปแจ้งอัพในเพจทวิต แล้วก็ไปทยอยตอบข้อความใน #เดือนล่องหน นะคะ ต้องขออภัยในความไม่สะดวกด้วยน้า ตอนนี้ขออัพเด็กดีเป็นหลักไปก่อนนะคะ งื้ออออ


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนล่องหน

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.943K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26,312 ความคิดเห็น

  1. #26287 MaMeaw456 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 22:39
    พี่อินตาแหลม เห็นในความน่ารักของน้องตั้งแต่แรกแน่ๆเลย
    #26,287
    0
  2. #26164 NACHI1743 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 14:08
    ถ้าน้องเป็นคนดังอาจจะดีนะ
    เพราะแบบจะได้ดูสมกับพี่อินอ่ะ
    เอาจริงๆเราคิดว่าจะเป็นใครก็แล้วแต่แหละ
    ถ้าพี่อินจะเอายังไงกะทิก็คงเข้าใจ
    เพราะดูนางไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้
    ถ้าสนใจขึ้นมาคงแตกตื่นทั้งด้อม
    พระมีจะแฟน5555
    #26,164
    0
  3. #26134 Heroiiiiin. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 02:25
    ไม่อยากให้น้องได้เลยยยยยยย ;(
    #26,134
    0
  4. #26103 pommys (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 15:10
    พี่อินเชียร์น้องแน่ๆ
    #26,103
    0
  5. #26066 filmnaruepron (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:26
    อิหนูของเจ้~~~ สู้เขาลูกกกก
    #26,066
    0
  6. #26045 Ploynam1207 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 17:25

    โอ้ยยยยยเขินแทนล้าวววว
    #26,045
    0
  7. #26034 OhsehunB29 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 16:51
    จิละลายแล้วจ้าาาาาา
    #26,034
    0
  8. #26018 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:32
    หัวใจจะวาย รู้สึกออร่าฟรุ้งฟริ้งมันหลุดมา
    #26,018
    0
  9. #25962 Poon_P21 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 16:13

    รักพี่อินฝุดๆ
    #25,962
    0
  10. #25905 beemmythtp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 15:19
    รักพี่อินอะ
    #25,905
    0
  11. #25875 Mah_che_mimi_ku (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 14:09
    พี่อินลงมือแต่งหน้าเองเลยง่ะะ
    #25,875
    0
  12. #25739 leam23 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:11
    ถึงหนูจะโง่ หนูจะพยายามอ่านให้เขาใจนะคะ #คิดเยอะหนูปวดหัว555
    #25,739
    0
  13. #25738 leam23 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:11
    ถึงหนูจะโง่ หนูจะพยายามอ่านให้เขาใจนะคะ #คิดเยอะหนูปวดหัว555
    #25,738
    0
  14. #25737 leam23 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:11
    ถึงหนูจะโง่ หนูจะพยายามอ่านให้เขาใจนะคะ #คิดเยอะหนูปวดหัว555
    #25,737
    0
  15. #25664 Alinas (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:49

    โว้ยยย​ ตอนนี้มันได้ฟินนมากฮืออออ

    #25,664
    0
  16. #25661 theskyandsea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
    ความหมายของเดือนล่องหนตีความได้หลายอย่างจริงๆ
    #25,661
    0
  17. #25654 ttampoliny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 18:02
    แงงง เขินพี่เขาอ่ะ
    #25,654
    0
  18. #25652 YunBi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 20:41

    ง่าาาาา ค่ดฟินนน เเบตหมดล้ะ เซ๊งเซ็งง อ่านไปกะกลัวติด ยังไม่ได้อ่านหนังสือสอบเยยย T^T จำเป็นต้องขัดใจตัวเองงง
    #25,652
    0
  19. #25573 prince_Lprince (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 13:36
    โง้ยยยยฟินอะ
    #25,573
    0
  20. #25475 trongtongtrong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 18:09
    ฮื้อออ เขินนน
    #25,475
    0
  21. #25413 ขนมหวานคือชีวิต (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:41
    โง้ยยยยยย หน้าหวานนนน
    #25,413
    0
  22. #25331 balconygypsoo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 18:09
    พี่อินนเป็นป๋าดัน
    #25,331
    0
  23. #25310 MoobinMoobin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 22:24
    ชอบมากเลยค่ะ นุ้งวินคือหน้าหวานมาก
    #25,310
    0
  24. #25303 Gigkwan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 00:29
    ชอบมากคะตอนนี้แฝงไว้ดีมากเลย
    #25,303
    0
  25. #25273 burana_j (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 23:26
    กรี๊ดดดดด
    #25,273
    0