คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

The last tear น้ำตาหยดสุดท้าย

ตอนที่ 4 : ความเจ็บที่พูดออกไปไม่ได้


     อัพเดท 20 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Mixmixmix ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mixmixmix
My.iD: https://my.dek-d.com/coffeemild
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 1,456
58 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 9 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
The last tear น้ำตาหยดสุดท้าย ตอนที่ 4 : ความเจ็บที่พูดออกไปไม่ได้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 165 , โพส : 3 , Rating : 80% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 2

 

 

 

            ฉันเดินถอยหลังออกมาอย่างช้าๆพร้อมยกมือปิดหูตัวเองกับสิ่งที่ได้ยินและรีบออกไปที่ตรงนี่เดี๋ยวนี้และด้วยความรีบของฉันทำให้ตัวฉันไปชนกับแจกันดอกไม้ที่วางอยู่ตรงทางออกของห้องน้ำ ดังนั้นฉันต้องรีบวิ่งออกมาให้เร็วที่สุดก่อนติวและเชนจะเดินออกมาเจอ

 

            “ มาแล้วหรอ ฉันว่าจะให้ไอ้ติวไปตามเธออยู่พอดีเห็นเธอไปนานนึกว่าเธอจะเมาหรือเป็นลมอยู่ในห้องน้ำแล้วซะอีก “ นัทถามขึ้นเมื่อเห็นฉันมาที่โต๊ะนั่ง

 

“ เปล่าหรอก ฉันไม่ได้เป็นอะไร. “

 

“ แพรวา เธอนั่งอยู่นี่ตลอดเลยหรอ “

 

ติวที่เดินออกมาพร้อมกับเชนถามขึ้น เขาจะรู้มั้ยนะว่าเป็นฉัน

 

คนที่วิ่งออกมาแต่ดูเหมือนเขาจะจับพิรุธที่ใบหน้าของฉัน มีหรือว่าคนอย่างฉันจะแสดงมันออกไปให้เขาเห็นฉันจึงพยายามแสดงสีหน้าให้เป็นปรกติที่สุด

 

“ เมื่อตะกี้แพรวาเพิ่งมะ..... “

 

“ ใช่ฉันนั่งอยู่นี่ตลอดเวลา นัทก็อยู่นี่ ทำไมหรอ “

 

ฉันพูดขึ้นเมื่อนัททำท่าจะบอกติวที่ฉันไปห้องน้ำมา ฉันสบตานัทพรางส่งสายตาขอโทษที่ฉันจำต้องพาเขาโกหกไปด้วย

 

“ เมื่อกี้แกจะพูดอะไรนัท “

 

“ เปล่าหรอก ไม่มีอะไร “

 

“ อย่าให้ฉันรู้นะว่าแกกับแพรวาพยายามปิดอะไรฉัน “

 

“ ฉันว่าแพรวาควรถึงเวลากลับบ้านเสียที เพราะนี่ก็ดึกแล้ว “

 

ติวจับมือฉันแน่นพรางเดินออกไปข้างนอกเขากำมือฉันแน่นจนเจ็บข้อมือไปหมดแล้วนี่คงเป็นสัญญาณว่าถ้าถึงรถเมื่อไหร่เรื่องมันคงไม่จบแค่นี้แน่ๆ

 

“ เธอนี่เก่งนะ พามาแปปเดียวเพื่อนฉันนี่เชื่องกับเธอมากเลยนะถึงกับได้พากันโกหกฉันได้แบบนี้ แต่เธอพลาดไปอย่างนึง “

 

 ติวยื่นกำไลข้อแขนของฉันขึ้นมาให้ดูและฉันรู้ทันทีว่าติวรู้เรื่องทั้งหมดมันหลุดตอนที่ฉันโดนแจกันดอกไม้แน่ๆในขณะที่ฉันโกหกเหมือนคนบ้าที่พยายามแก้ตัวออกไปอย่างโง่ๆ โง่สิ้นดี

 

“...........”

 

ฉันได้แต่เงียบไม่กล้าสบตาเขาที่มองมาเหมือนจะดูว่าฉันมีปฎิกิริยายังไงเพราะไม่รู้ว่าจะพูดให้ได้อะไรขึ้นมาและพูดไปก็เท่านั้น

 

“  ใช่!!!  ฉันเองแล้วไงล่ะ ฉันได้ยินมันก็ถูกแล้วนิที่นายพูดมาฉันแย้งได้หรอและฉันก็หนีความจริงไม่ได้ด้วย ฮึกๆ ฮือๆๆๆ “

 

ฉันพูดขึ้นหลังจากที่ฉันเงียบไปและสบตาเขาด้วยไม่รู้ว่าจะเอายังไงกลับสถานการณ์ตรงหน้านี้เพียงร้องไห้เงียบๆต่อหน้าเขาโดยไม่รู้ว่าติวจะทำหน้ายังไง

 

“ หยุดร้องได้แล้ว ฉันรำคาญ “

 

ติวบอกฉันและขับรถออกไปจากคลับแห่งนี้ แต่เขาจะรู้มั้ยว่าฉันเจ็บขนาดไหนพอคิดได้แบบนี้น้ำตาที่ว่าหยุดแล้วก็พรานไหลออกมาอีกอย่างห้ามไม่ได้จริงๆ

 

ฉันว่าฉันพร้อมกับสถานะแบบนี้ แต่ตอนนี้ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วจริงๆว่าจะทนไปได้อีกนานสักแค่ไหน

 

“ ฉันบอกให้หยุดร้องไง ไม่ได้ยินที่ฉันบอกหรอ “

 

“ ฮือ....ฮึกๆ “

 

“ หยุดเดี๋ยวนี้เธอจะร้องให้ตายไปเลยใช่มั้ย “

 

ติวถึงกับหัวสถบเสียงดังพร้อมเบรกรถจนหน้าฉันคะมำไปโดนคอลโทรลรถข้างหน้าพรางยื่นมือมาเขย่าตัวฉันอย่างแรงเมื่อฉันไม่หยุดร้องไห้ซะที และมันยิ่งทำให้ฉันขวัญเสียด้วยเสียงตวาดเหมือนเสียงฟ้าฟาดลงมาในความรู้สึกของฉัน

 

“ ถ้าเธอไม่หยุดร้องฉันเอาเธอตายแน่ “

 

ฉันถึงกับเอามือขึ้นมาปิดปากตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้เสียงร้องและเสียงสะอื้นดังออกไป ช่างน่าสมเพชซะจริงๆฉันในตอนนี้ แต่แล้วใครล่ะจะช่วยฉันได้ในตอนนี้เพราะฉันทำตัวเองทั้งนั้น เมื่อติวเห็นว่าฉันหยุดร้องก็ขับรถออกไปทันทีทั้งรถตกอยู่ในความเงียบตลอดทางจนถึงบ้านของฉัน

 

“ พรุ่งนี้ฉันจะมารับเธอไปมหาลัย “

  

ติวพูดขึ้นโดยไม่มองหน้าฉันในน้ำเสียงออกคำสั่งอยู่ในที เฮ้อ นี่สินะ อดอฟ ฮิตเลอร์ ของจริง

 

 

 

          

           มหาวิทยาลัย XXX

 

ฉันมามหาลัยแต่เช้าเพื่อจะหลบหน้าติวที่จะไปรับฉันที่บ้าน แต่ฉันไม่อยากเจอเขาเลยวันนี้ ให้ตายสิแต่ใจนึงก็อยากเจอติวเหมือนกัน ติวต้องโกรธฉันแน่ๆที่ออกมาก่อนทั้งที่เขาบอกฉันก่อนแล้วแท้ๆว่าจะไปรับ

 

ปึ้ก

 

“ โอ๊ย!! “

 

“ ขอโทษครับ “

 

ฉันร้องขึ้นเมื่อรู้สึกว่ามีใครมาชนฉันเข้าโครมเบ้อเร่อจนฉันล้มลงไปกับพื้นอย่างแรงจนข้อศอกถลอก ใครกันนะที่มาชนฉันบ้าที่สุดเลยซวยแต่เช้าจริงๆเลยฉัน

 

“ ขอโทษครับ ผมเดินไม่ระวังไปหน่อยเลยชนคุณเข้า “

 

“ ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเองก็ไม่ระวังเหมือนกันค่ะ “

 

ว้าว ฉันได้แต่ร้องอุทานอยู่ในใจเมื่อสบตาผู้ชายที่อยู่ขางหน้าฉันนี้อยู่ใกล้ฉันมากจนมองเห็นทักรูขุมขนของเขาเลยจริงๆ เขามีความหล่อและหน้าหวานอย่างกับผู้หญิงเปรียบกับติวหล่อไปคนละแบบจริงๆด้วยรูปร่างสูงโปร่ง จมูกโด่งแหลมเหมือนฝรั่งเลย ผิวขาวมาก ริมฝีปากอมชมพูเชียวผู้ชายอะไรเนี่ยแอ๊บแมนรึเปล่านะ สวยหล่อในร่างเดียวกันจริงๆ

 

“ คุณเจ็บรึเปล่าครับ เดี๋ยวผมพาไปทำแผลละกัน “

 

“ ขอบคุณนะคะ “

 

เขาพาฉันไปทำแผลที่ห้องพยาบาลแต่อาจารย์ยังไม่มาเพราะมันยังเช้าอยู่นั่นเอง เขาเลยมาจัดการทำแผลให้ฉันซะเองเลย

 

“ แสบนิดนึงนะครับ “

 

“ โอ๊ย แสบจัง “

 

เขาทำแผลให้ฉันมือเบามาก ฉันนั่งนิ่งแอบมองหน้าของเขาไปด้วย พอเขาเงยหน้ามาสบตาฉันจึงเสมองแผลอย่างเขินๆ ฉันว่าฉันหูไม่ฝาดนะว่าได้ยินเสียงเขาหัวเราะด้วยถึงจะในลำคอก็เถอะ แต่ฉันก็ได้ยินนะยะ

 

“ ผมชื่อเทรนนะครับ อยู่คณะทันตะครับ คุณล่ะชื่ออะไร “

 

“ เอ่อ ฉะ ฉันชื่อแพรวาค่ะ อยู่คณะนิเทศค่ะ “

 

  “ เสร็จแล้วครับ ระวังอย่าให้โดนน้ำนะครับ “

 

 “ ขอบคุณค่ะ “

 

ฉันพูดขอบคุณเทรนอีกทีแล้วก็เดินออกมาจากห้องพยาบาลพร้อมกันพรางมองนาฬิกาข้อมือของตัวเองนี่มันใกล้จะเข้าคลาสเรียนแล้วนี่นา

 

 “ เอ่อ ฉันต้องขอตัวก่อนะคะ ใกล้เข้าคลาสเรียนแล้วน่ะค่ะ “

 

“ อ่อ งั้นหรอครับ แล้วเราจะได้เจอกันอีกหรือเปล่าครับ “

 

“ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ อาจจะเจอหรือไม่เจอกันก็ได้เพราะที่นี่กว้าง แต่ถ้าอยากเจอ

เทรนก็ไปหาฉันได้นี่คะ “

 

 

ติ๊ดติ๊ด  ติ๊ดติ๊ด

 

“ ขอโทษนะคะ “

 

เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นกลางบทสนทนาของฉันกับเทรนและคงเป็นใครไม่ได้นอกจาก เขา คนเดียวเท่านั้น ฉันจึงเลือกที่จะไม่รับตอนนี้เพราะยังไงก็มีค่าเท่ากัน ยังไงเขาคงด่าฉันเละแน่ๆ ถึงจะเละยังไงตอนนี้หรืออีก 20 นาทีข้างหน้าเขาคงมาหาฉันแน่ขอรวบยอดทีเดียวเลยแล้วกัน ฉันจึงเลือกที่จะตัดสายเขาทิ้งซะตอนนี้เลยแล้วกัน

 

“ เอ่อ เทรนคะ ฉันขอตัวก่อนนะคะ “

 

“ ครับ แล้วเจอกันวันไหนก็ขอให้เราสองคนไม่มีเหตุชนกันนะครับ 5555+ “

 

“ ถ้าครั้งหน้าเราเจอกันโดยบังเอิญ ขอให้ไม่เป็นแบบวันนี้แล้วกันนะคะ “

 

เทรนพูดติดตลกอย่างฮาๆ ฉันจึงตอบเขาไปแบบรั่วๆ ทำให้ตอนนี้ฉันลืมติวไปชั่วขณะหนึ่งไปเลยจริงๆ

 

“ บายค่ะ “

 

เมื่อฉันเดินแยกมาจากเทรน พรางครุ่นคิดในใจถ้าเจอติวเมื่อไหร่เขาคง จัดหนัก ฉันแน่ๆ

 

 

© Tenpoints !
© Tenpoints !


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
The last tear น้ำตาหยดสุดท้าย ตอนที่ 4 : ความเจ็บที่พูดออกไปไม่ได้ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 165 , โพส : 3 , Rating : 80% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 30
เปลี่ยนให้พระเอกเป็นเทรนได้ป่ะค่ะ (>.<)! หุๆ
ชอบเทรนอ่ะ
Name : สาวกเเมงป่อง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สาวกเเมงป่อง [ IP : 182.93.136.162 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 18:22
# 2 : ความคิดเห็นที่ 27
 น่าสงสารนางเอกอ่ะ T^T อัพต่อนะคะ ติดตามๆๆ
Name : เพ็นและแพร < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพ็นและแพร [ IP : 203.158.109.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2555 / 15:43
# 1 : ความคิดเห็นที่ 25
น่าสงสาร แพรวา จัง


เป็นกำลังใจไห้ ไรท์เตอร์นะค่ะ อัพไวๆ นะ
Name : Berry [ IP : 49.48.207.125 ]

วันที่: 21 พฤษภาคม 2555 / 02:42
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android