ตอนที่ 6 : CHAPTER 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    26 ก.ย. 61

Chapter 5

 

              “นี่ตั๋วรถไฟใต้ดิน นายเอาไปสอดเข้าที่ตู้ตรงนั้น ที่กั้นจะเปิดให้เดินเข้าไปได้”


              ฝนยื่นตั๋วแผ่นเล็กในมือส่งให้แก่ปีศาจที่ยืนอยู่ด้านข้างพลางชี้นิ้วไปยังเครื่องกั้นระหว่างทางเข้าสถานี ทามาโมะ โนะ มาเอะตอนนี้ยังสวมชุดยูกาตะสีครามโดยไม่ใส่ใจสายตาคนอื่น ยังดีที่เก็บหูกับหาง และยังใจดีเปลี่ยนสีผมเป็นสีดำตามคำพูดของหญิงสาวซึ่งยื่นคำขาดตั้งแต่ก่อนออกจากเรียวกังว่าถ้าไม่ทำตัวให้เหมือนมนุษย์ก็อย่าได้เหยียบมาใกล้เธอมากกว่าสิบเมตรเด็ดขาด แม้จะยังคงสีดวงตาเป็นสีแดงราวกับทับทิมไว้เช่นเดิมก็ตาม


              ถ้าไม่เข้าใกล้มากคงไม่เห็นหรอก… ถ้าเห็นก็คงคิดว่าใส่คอนแทคละมั้ง อาจนึกว่าคอสเพลย์อะไรอยู่ก็ได้ ยังไงหมอนี่ก็ดูเหนือธรรมชาติอยู่ดีแหละนะ ฝนคิดในใจเงียบๆ


              ในญี่ปุ่นการสวมชุดยูกาตะเดินตามถนนไม่ถือว่าแปลกสักเท่าไรนัก สามารถพบเจอได้บ้าง โดยเฉพาะบริเวณวัดหรือศาลเจ้าต่างๆ ยิ่งถ้ามีงานเทศกาลก็จะยิ่งผู้ที่สวมชุดญี่ปุ่นดั้งเดิมเช่นนี้มากขึ้นอีก


              อย่างไรก็ตาม แม้จะลดความไม่เหมือนมนุษย์ไปหลายอย่างแล้ว ทามาโมะ โนะ มาเอะ ก็ยังดูหล่อเหลางดงามเกินคนทั่วไปสุดๆ ดังนั้นสายตามากมายจึงจ้องมาที่เขาจากทุกทิศทาง โดยเฉพาะสาวๆ ชุดนักเรียนไฮสกูลที่ผ่านไปผ่านมา ส่วนมากก็ชี้ชวนสะกิดเพื่อนในกลุ่มให้หันมองปีศาจจิ้งจอกแล้วพูดคุยกันคิกคัก


              จนถึงตอนที่ฝนยื่นตั๋วให้ เด็กสาวพวกนั้นถึงทำหน้าเสียดายแล้วเดินจากไปเพราะคงคาดกันเอาเองว่าเธอเป็นแฟนของชายหนุ่มรูปหล่อคนนี้


              ระหว่างคิดนู่นคิดนี่ รู้ตัวอีกทีก็เห็นจิ้งจอกเก้าหางเดินดุ่มๆ เข้าไปสอดตั๋วใส่บริเวณแผงกั้น แล้วก็ยืนงงอยู่อย่างนั้นเมื่อที่กั้นไม่เปิดให้ สีหน้าใสซื่อจนน่าขำเลยทีเดียว หญิงสาวเห็นแล้วก็ถอนหายใจ ลากกระเป๋าเดินทางตามหลังไปดึงตั๋วออกจากช่องคืนตั๋วด้านบนแล้วผลักเขาจากด้านหลังให้เดินเข้าไปอีกฝั่ง


              “นายต้องดึงตั๋วคืนด้วยสิ” เธอบอก


              “เจ้าไม่ได้บอกข้าไว้”


              ฝนหรี่ตามองแล้วยักไหล่ “พอดีนึกว่าคนอายุหลักพันปีจะรู้ได้เอง” เอ่ยแซะอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็สอดตั๋วของตัวเองแล้วลากกระเป๋าเดินเข้าไปในสถานีบ้าง เธอต้องหอบสัมภาระมาด้วยกันก็เพราะเรียวกังที่พักเมื่อคืนนี้เป็นการเข้าพักแบบวอล์คอินด้วยความจำเป็น แต่โรงแรมที่จองไว้จริงๆ อยู่ในตัวเมืองโตเกียว ซึ่งตอนนี้ยังไม่สามารถเช็คอินได้


              แท้จริงแล้วโรงแรมในญี่ปุ่นส่วนมากสามารถนำสัมภาระไปฝากไว้ล่วงหน้าก็ได้ แต่หญิงสาวรู้สึกว่ามันต้องอ้อมไปมา เลยตัดสินใจว่าจะเที่ยวตามแปลนที่วางไว้ก่อน แล้วค่อยไปเช็คอินทีหลังช่วงบ่าย


              อย่างไรก็ตาม เมื่อคืนเธอไม่ได้เข้าเช็คอินในโรงแรมที่จองไว้ แต่พอส่งเมลไปแจ้งทางโรงแรมว่านั่งรถไฟผิดจึงต้องพักที่อื่นและวันนี้จะเข้าไปเช็คอิน ทางโรงแรมจึงใจดีเก็บห้องพักไว้ให้ เพราะเธอชำระเงินไว้ล่วงหน้าทั้งหมดแล้ว


              เสียเงินฟรีไปหนึ่งคืนสินะ ฝนถอนหายใจระหว่างมองป้ายทางออกของสายรถไฟที่จะต้องไปขึ้นแบบสับสนนิดหน่อย เนื่องจากสายการเดินรถนั้นมีหลายเส้นทาง ป้ายขนาดใหญ่ที่เธอดูอยู่จึงคล้ายกับลายแทงหรือกราฟอะไรสักอย่างมากกว่าสายรถไฟ


              “เจ้าไม่รู้ว่าต้องไปทางไหนรึ” ทามาโมะเอ่ยถาม


         หญิงสาวส่งเสียงจิ๊จ๊ะ ปากคว่ำลงอย่างหงุดหงิด จับสายกระเป๋าสะพายที่มีเครื่องรางของซัชจังห้อยอยู่กระชับขึ้นไหล่ให้เข้าที่เข้าทาง


              “ไอ้ตารางสายรถไฟนี่มันงงจะตาย จิตใจฉันมันเข้าไม่ถึงศิลปะแนวนี้หรอก ตอนออกจากสนามบินวันก่อนก็ขึ้นผิดไปรอบแล้ว ถึงได้ซวยโดนเงาบ้านั่นไล่ฆ่าเอา”


              “เป็นโชคดีของเจ้ามากกว่ากระมัง” จิ้งจอกเก้าหางกล่าวเสียงเนิบช้า สายตาจับจ้องไปยังกำแพงอีกฝั่งหนึ่งทางด้านซ้ายมืออย่างให้ความสนใจ “ถ้าเจ้าไม่ได้ไปที่นั่น เวลานี้เรื่องเส้นทางคงไม่สำคัญนัก”


              “หมายความว่าไง ที่ฉันถูกพวกเงาดำบ้าบอนั่นไล่ฆ่าไม่ใช่เป็นเพราะไปแถวนั้นหรอกเรอะ” ฝนหันมาถาม สีหน้าสงสัยไม่น้อย “หรือว่าฉันโดนปีศาจอะไรสักอย่างนั่นตามล่าอยู่แบบเจาะจง”


              ทามาโมะ โนะ มาเอะ ไม่ตอบคำถามนั้น กลับยกมือด้วยท่วงท่าคล้ายยามถือกล้องยาสูบ ฝ่ามือหงายขึ้นปลายนิ้วชี้ไปยังทางเดียวกับที่สายตาจ้องมองอยู่ด้วยความสนใจ “กล่องเหล็กนั่นคืออะไรกัน”


              ฝนไม่สบอารมณ์ที่คำถามของตนเองถูกเมินเฉยจึงแสร้งทำทีเป็นไม่ได้ยินบ้าง “ฉันจะไปถามเจ้าหน้าที่ว่าต้องไปขึ้นชานชาลาไหน” พูดแล้วก็ก้าวฉับๆ ไปหาเหยื่… เจ้าหน้าที่คนที่อยู่ใกล้สุด


              แน่นอนว่าหญิงสาวไม่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้ ดังนั้นประโยคคำถามที่ใช้ถามจึงมีเพียงคำเดียวสั้นๆ คือ ชื่อสถานีปลายทาง’ เท่านั้น


              ไม่ถึงนาทีเธอก็กวักมือเรียกชายหนุ่มรูปงามที่ตามมาด้วยกันให้เดินไปหา “เขาบอกให้ไปทางนั้น” บอกพลางชี้มือไปยังบันไดสำหรับเดินลงไปรอรถไฟใต้ดิน ซึ่งเป็นทางเดียวกับบริเวณตู้ขายน้ำพอดี คราวนี้ทามาโมะไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ ถึงกับรั้งเอวหญิงสาวเข้าหาตัวระหว่างที่ทั้งคู่เดินผ่านแล้วถามซ้ำ


              “กล่องเหล็กนี่มีอะไรอยู่ข้างในด้วย เจ้ารู้จักมันใช่หรือไม่”


              ฝนแงะมือของอีกฝ่ายออกจากตัว ขมวดคิ้วพูดอย่างหงุดหงิด “ทีนายยังทำเป็นบ่ายเบี่ยงไม่ตอบคำถามฉัน แล้วทำไมฉันต้องตอบคำถามนายด้วยล่ะ”


              ริมฝีปากได้รูปของทามาโมะเหยียดยิ้ม แต่เป็นยิ้มที่ทำให้ฝนไม่สบอารมณ์ยิ่งกว่าเก่า เพราะไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เป็นรอยยิ้มเหมือนกำลังมองเด็กแปดขวบที่อยากได้ขนมแต่พ่อแม่ไม่ซื้อให้


              “ตู้ขายน้ำ ถ้าไม่มีเงินก็ซื้อไม่ได้หรอกย่ะ”


              “เงิน? ใช้ทองคำแทนได้หรือไม่” ปีศาจยุคหินถามกลับมา แถมไม่ว่าเปล่า ก้อนทองคำแท่งขนาดครึ่งฝ่ามือก็ถูกเรียกมาถือโชว์ไว้ด้วย


              ฝนตาโต ตีแขนทามาโมะดังผัวะด้วยความตกใจ “จะบ้ารึไงจู่ๆ ก็เอาทองขึ้นมาโชว์ เก็บไปเดี๋ยวนี้เลย! ” หญิงสาวดุ มองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง “สมัยนายฉันไม่รู้หรอกนะ แต่สมัยนี้ทองคำมีมูลค่ามาก เอาทองแท่งมาโชว์สุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ได้มีปัญหาแน่ๆ”


              จิ้งจอกเก้าหางทำหน้าประหลาดใจได้อย่างใสซื่อ “แล้วใช้แทนเงินได้รึไม่”


              “ตอนนี้ไม่ได้ นอกจากนายจะเอาไปขายเป็นเงินสดมาใช้” ฝนบอกปัดพลางบ่นพึมพำ “พวกคนโบราณนี่ซื้อของด้วยทองคำกันรึไงนะ”


        “ยามที่แลกเปลี่ยนสิ่งของกันข้าก็ใช้ทองคำเป็นส่วนมาก ยุคสมัยนี้ยุ่งยากไม่น้อย”


        ฝนกลอกตากับเศรษฐีผู้ร่ำรวยแล้วหยิบกระเป๋าใบเล็กสำหรับใส่เหรียญมารูดซิปเปิด หยิบเหรียญเงินเยนออกมาจนครบพอดีหนึ่งร้อยห้าสิบเยน “จะเอาอันไหนล่ะ” หญิงสาวถามอย่างปลงๆ นอกจากค่ารถไฟยังจะมีค่าน้ำค่าอาหารที่เธอต้องจ่ายอีกใช่ไหมเนี่ย


              “ข้าเห็นภาพวาดลายแอปเปิ้ลนั่น ข้างในนั้นเป็นน้ำรึ”


              “ใช่ เป็นน้ำแอปเปิ้ลกระป๋อง เอาอันนี้ใช่ไหม”


              ทามาโมะ โนะ มาเอะไม่ได้ตอบ สีหน้าดูสนใจกับน้ำดื่มบรรจุกระป๋องไม่น้อย ฝนถอนหายใจ หยอดเหรียญกดเลือกน้ำแอปเปิ้ลกระป๋องออกมาส่งให้อีกฝ่ายโดยไม่รอคำตอบ


              สัมผัสเย็นเฉียบจากโลหะรูปทรงกระบอกทำให้ปีศาจจากยุคโบราณดูประหลาดใจมาก “เหตุใดสิ่งนี้จึงเย็นราวน้ำแข็ง ภายในตู้เหลี่ยมนี้มีห้องบรรจุเวทสร้างความเย็นไว้หรือ”


              “ไม่ใช่เวทอะไรทั้งนั้นแหละ ก็แค่วิทยาศาสตร์ มนุษย์สมัยนี้มีสิ่งที่เรียกว่าตู้เย็นกันแล้ว แค่เสียบไฟไว้ ตู้เย็นก็จะลดอุณหภูมิเพื่อเก็บรักษาของไว้ได้นานขึ้น ใช้ทำน้ำแข็งก็ได้ ตู้ขายน้ำนี่ก็ทำได้เหมือนกัน เพราะใครๆ ก็อยากดื่มน้ำเย็นๆ ทั้งนั้น 

               รู้สึกว่าที่ญี่ปุ่นนี่มีตู้แบบสร้างความร้อนด้วย พวกถั่วแดงกระป๋องหรือซุปกระป๋องก็มี ฉันก็ยังไม่เคยลองซื้อกิน เอามานี่” สาวผมสั้นที่วันนี้สวมเสื้อยืดเข้ารูปกับกางเกงขายาวสีกรมท่าดึงน้ำแอปเปิ้ลกลับมาจากจิ้งจอกเก้าหาง เมื่อเห็นว่าเขาลูบๆ คลำๆ กระป๋องอยู่สักพักแล้วแต่ก็ยังเปิดไม่ได้ “แค่งัดห่วงของมันขึ้นมาก็เปิดได้แล้ว”


              ทามาโมะดูประทับใจจนหางแทบกระดิก รับกระป๋องน้ำแอปเปิ้ลกลับไปดื่ม ฝนมองชายหนุ่มซึ่งใบหน้างดงามยิ่งกว่าตนเองเสียอีกแล้วจู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีลูกชายคนโตขึ้นมาเสียอย่างนั้น


              “ข้าเพิ่งเคยดื่มน้ำหวานเช่นนี้เป็นครั้งแรก”


              “ชอบไหมล่ะ”


              “ไม่เลวนัก”


              “ดี เพราะนายติดหนี้ฉันเพิ่มอีกร้อยห้าสิบเยนแล้ว เอาทองนั่นไปขายมาใช้คืนด้วยล่ะ”


              จิ้งจอกอายุกว่าพันปีเลิกคิ้วหัวเราะรื่นเริง “เจ้าดูไม่คล้ายสตรีตระหนี่นัก”


              ฝนเบ้ปากแยกเขี้ยวใส่ “ฉันนี่แหละคนงกตัวจริง ไม่อย่างนั้นไม่อยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้หรอกย่ะ ถ้าไม่ชอบก็ไสหน้าหล่อๆ ของนายกลับบ้านกลับช่องที่โลกปีศาจหรือยมโลกอะไรนั่นไปได้แล้ว” ผรุสวาทพลางโบกไม้โบกมือไล่เสริมแล้วเดินฉับๆ ลงบันไดไปยังชานชาลา เป็นจังหวะเดียวกับที่รถไฟเข้ามาเทียบพอดี หญิงสาวรีบชะเง้อมองตัวหนังสือซึ่งเขียนอยู่ว่าเป็นสายที่ต้องการหรือเปล่าทันที


              “สายนี้ถูกแล้ว ขึ้นเร็ว” ร่างเพรียวในชุดทะมัดทะแมงต่อแถวเหล่าพนักงานบริษัทในชุดสูทที่พากันเบียดเสียดเข้าไปในรถไฟใต้ดินอย่างอดทน ลากกระเป๋าเดินทางชิดกับตัว พออัดกันไปในโบกี้ได้สำเร็จก็พยายามหาที่จับเพื่อทรงตัวก่อนรถไฟจะเริ่มออกตัวสู่สถานีถัดไป


              ช่วงเวลานี้ดันเป็นช่วงไพรม์ไทม์ที่คนญี่ปุ่นเดินทางไปทำงานกันพอดี เธอลืมไปเสียสนิท… ทั้งที่เคยอ่านกระทู้ตามเว็บบอร์ดมาแล้วแท้ๆ ว่าเป็นช่วงที่ควรหลีกเลี่ยงที่สุด


              อย่างไรก็ตาม มันก็ดูเกินความคาดหมายไปหน่อยไหม นี่มันปลากระป๋องชัดๆ ! พื้นที่ให้หายใจยังไม่มี พอรถไฟวิ่งคนก็เซเบียดกันไปมาจนเกือบได้เสียกันอยู่แล้ว ทั้งอึดอัดเวียนหัว ไหนจะกลิ่นน้ำหอม กลิ่นเหงื่อของคนรอบๆ อีก


              “อ๊ะ” ฝนอุทาน เมื่อกระเป๋าเดินทางที่ตั้งอยู่ด้านหน้าไหลขยับจนเกือบไปโดนเท้าคนข้างๆ ทำให้ต้องเอื้อมมือไปคว้าไว้ แต่ดันเป็นจังหวะที่รถไฟเลี้ยวพอดี เธอที่ไม่มีประสบการณ์ผ่านนรกของรถไฟฟ้าในเมืองกรุงเทพมาก่อนเสียหลักเซจนเกือบล้ม


              โชคดีที่มือแข็งแรงจากบุคคลด้านหลังช่วยรั้งแขนเอาไว้ให้ก่อน หญิงสาวเหลียวมองเห็นทามาโมะยิ้มตอบมา ท่าทางดูสบายๆ กว่าที่คิด ไม่มีอาการหงุดหงิดอึดอัดใดๆ ต่อความแออัดรอบตัวเลยแม้แต่น้อย


        “ผอมบางเช่นนี้หกล้มไปคงไม่ดีกระมัง”


              “นายก็ดูสบายใจกับผู้คนนับล้านที่อัดกันจนแทบเละเป็นข้าวปั้นแบบนี้ดีจริงๆ นะ”


              “เทียบกับภายในผนึกมืดๆ แคบๆ ไร้เสียงและแสงไฟข้าว่ามันก็ไม่เลวเท่าไรนัก”


              ฝนนิ่งไปเมื่อได้ฟังคำตอบ ไม่นึกอยากต่อล้อต่อเถียงเพิ่มอีก ล้วงมือหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาเปิดกูเกิ้ลแมปดูว่าเหลืออีกกี่สถานีถึงปลายทาง ไม่ทันรู้สึกตัวว่าร่างสูงทางด้านหลังขยับเข้ามาใกล้กับตนเองจนชิดเพื่อทำตัวเป็นกำแพงให้เธอพิงไว้จะได้ไม่เสียหลักล้มได้อีกอย่างเงียบๆ

 

             

             

             

              ----------------


อัพแล้วจ้า อย่าลืมเม้นท์กันบ้างนะคะ >< 

ไปกดแต่ปุ่มกำลังใจกันหมดเลยยยย อยากให้เม้นท์มากกว่าน้าาา TvT


------

หนังสือเปิดจองอยู่ 4 วันสุดท้ายแล้ว 

ใครสนใจก็แวะไปสั่งจองได้นะคะ 


ลิ้งค์จองหนังสือจ้า ! 

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfrU5IFp4A6cdSNvsa8f2UoZsCJM6dxewyawhPmbSta7s8Kvg/viewform


    

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

196 ความคิดเห็น

  1. #145 PoiPoiZ (@pp13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 23:20
    น้องฝนเก็บได้ตัว(ทำ)เงินตัว(ทำ)ทอง สงสัยจะรวยตามคำขอแล้ว55555
    #145
    0
  2. #126 Charlotte808 (@thunchanokmum) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 16:00
    น่ารักกก ><
    #126
    0
  3. #79 POP DS.crazy1.com (@hinchint2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 23:09

    สนุกง่าา

    #79
    1
    • #79-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:51
      ขอบคุณค่าา
      #79-1
  4. #78 bat224 (@bat224) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:05
    อัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    สนุกมากค่ะ
    #78
    0
  5. #77 bat224 (@bat224) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:04
    อัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    สนุกมากค่ะ
    #77
    1
    • #77-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:51
      อัพแว้วจ้า
      #77-1
  6. #76 sahala. (@get-ok) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 12:44

    อยากอ่านอีกง่าา

    #76
    1
    • #76-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:51
      อัพแว้วว
      #76-1
  7. #74 xiangyan (@xiangyan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 23:00
    เค้าอยากได้แต่คงโอนได้สิ้นเดือนตุลา เสียดายจัง จะเปิดพรีอีกรอบไหมคะ
    #74
    1
    • #74-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:51
      รอพร้อมส่งแทนได้จ้า
      #74-1
  8. #72 Season_kids (@khim-s) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:53
    เห็นเหมือนเล่นสนุกแบบนี้แต่ก็แคร์ฝนไม่น้อยเลยนะท่านเทพจิ้งจอก (หัวเราะครืนๆ) อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆแล้วค่ะ ><
    #72
    1
    • #72-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:51
      ต้องคอยรอดูต่อปัยยย
      #72-1
  9. #71 Evillzoza (@demon-satansohot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 14:49
    รออัพอ่ะ รอรอรอ
    #71
    1
    • #71-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:50
      อัพแว้วว
      #71-1
  10. #70 supanya_su (@supanya_su) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 06:27

    อยากเป็นฝนขึ้นมาเลยอ่ะ อิอิ
    #70
    1
    • #70-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      28 ตุลาคม 2561 / 23:50
      ก็จะฟินๆ นิดนึงงง
      #70-1
  11. #69 Mnpผู้ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 19:55

    หหนังสือจะส่งช่วง พฤศจิกายน ใช่มั้ยคะะ รอแทบไม่ไหวเลยค่ะะ

    #69
    1
    • #69-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 21:46
      ใช่จ้า
      #69-1
  12. #68 Thatsawan To Love (@kwon55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 09:13
    อร้ายยยยยยย มีความให้พิงงงงงงง Goodddddd
    #68
    1
    • #68-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:45
      อยากจะทิ้งตัวไปพิงบ้างงง
      #68-1
  13. #67 sugusvimvipa (@sugusvimvipa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 07:58

    อัพต่อไปเรือยๆนะค่ะ ชอบๆๆๆ

    #67
    1
    • #67-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:45
      ขอบคุณค่ะ
      #67-1
  14. #66 Fc พี่กิ่ง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 00:21

    แม่ค้ะๆ พอดีเขากำลังอินเลิฟกันล้ะค้าาา

    #66
    1
    • #66-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:45
      ยร๊างงงง ใจเย็นน55
      #66-1
  15. #65 ส้มเล็ก (@marksiri) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 19:24
    อยากได้หนังสือแล้วววว
    #65
    1
    • #65-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:45
      ใจเย็นไว้ ฮึบบบ
      #65-1
  16. #64 khao1189 (@khao1189) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 17:49
    อยากได้ปีศาจแบบนี้สักตัวบ้างงง จะน่ารักเกินไปแล้วนะ งี้ฝนไม่มีหวั่นไหวบ้างหรอ 5555
    #64
    1
    • #64-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:44
      ต้องติดตามกันต่อไป อิอิ
      #64-1
  17. #63 Ceres- (@Ceres-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 15:35
    รอจ้าา
    #63
    1
    • #63-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:44
      ขอบคุณจ้า
      #63-1
  18. #62 ChanisaraRung (@ChanisaraRung) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 13:31
    อยากได้เล่มมาอ่านยาวๆๆๆ แล้วอ่าาาา
    #62
    3
    • #62-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:44
      ใจเย็นเด้ออออ
      #62-1
    • #62-3 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 21:46
      อย่าเพิ่งงงง 5555
      #62-3
  19. #61 fffffffffff (@fffffffffff) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 11:44
    ทำไมเป็นปีศาจที่รักขนาดเนนนนนน้
    #61
    1
    • #61-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:44
      อิจฉาละซี้ยยย์ อุอิ
      #61-1
  20. #60 จิ้งจอกวารี (@17122547a) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 08:43

    ทามาโมะ โนะ มาเอะ น่ารักอ่ะ
    #60
    1
    • #60-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:44
      นางน่าร๊าก
      #60-1
  21. #59 sunza987 (@sunza987) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 08:09
    มีความเหนียวระดับหนึ่ง
    #59
    1
    • #59-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:44
      เขาเรียกประหยัดมัธยัสถ์
      #59-1
  22. #58 Fayrious (@entamable) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 07:41

    ทำไมเราเข้าใจเธอ มันเบียดแบบขยับไม่ได้จริง ๆ แถมยังรู้สึกไม่ดีกับคนรอบข้างสุด ๆ ทำเอารู้สึกขยะแขยงไปเลย555

    #58
    3
    • #58-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 17:43
      5555 ที่ไทยโหดแล้ว ที่นู่นโหดกว่าาา เขียนจากประสบการณ์จริงงง 5555
      #58-1
    • #58-3 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 6)
      27 กันยายน 2561 / 18:25
      ทางนี้ไม่เจอหนักมาก เพราะวันอื่นตื่นสายหมด ออกจากที่พักเที่ยงเลย555 ขากลับก็กลับดึกเลยค่ะ เจอแค่ไม่กี่ครั้ง ส่วนมากก็ตอนออกจากสนามบินนี่แหละ เลี่ยงยาก
      #58-3