ตอนที่ 21 : Chapter 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 675
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

กลับมาอัพต่อแล้วจ้า ไปปั่นปิดเล่มกับเคลียร์ส่งหนังสือเรียบร้อยหมดแว้ว
หายไปนานเลย เดี๋ยวอัพให้แบบต่อเนื่องเลยค่า ^^

สนใจสั่งหนังสือ ตอนนี้มีพร้อมส่งครบชุดเลยนะคะ
สั่งได้ที่ http://www.facebook.com/kinkmjwriter จ้า

---------


                         คฤหาสน์ของจิ้งจอกเก้าหางตอนนี้ได้รับการซ่อมแซมจนกลับมาสวยงามไร้รอยขีดข่วนเหมือนไม่เคยเกิดการต่อสู้ระเบิดภูเขาเผากระท่อมมาก่อน 

                    สาวผมสั้นร่างเพรียวดูเซ็กซี่ในชุดง่ายๆ อย่างเสื้อกล้ามผ้าฝ้ายเข้ารูปกับกางเกงยีนส์ขาสั้นเดินตามหลังทามาโมะ โนะ มาเอะ เข้าไปด้านในของตัวเรือนหลักซึ่งเป็นที่พักของเขาเอง

               ประตูกระดาษถูกเลื่อนเปิดทันทีที่เจ้าของบ้านมาถึงห้องบริเวณทางเดินห้องหนึ่ง
 
               “นายท่าน ยินดีต้อนรับกลับ” 

               เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับร่างของปีศาจจิ้งจอกผมดำตาดำตัดกับผิวขาวราวหิมะนั่งคุกเข่าข้างหนึ่ง แสดงท่าทางทำความเคารพนายเหนือของตนเอง 
จากนั้นสายตาก็เลื่อนมาหยุดอยู่ที่หญิงสาวผู้เดินตามหลังมาด้วย 

               “เจ้า… เป็นผัวเป็นเมียกับนายท่านแล้วรึ”

               คำถามจาบจ้วงที่เจ้าตัวคงไม่ได้คิดว่ามันตรงเกินไปทำเอาฝนคิ้วกระตุก เผยอปากด่าสวนกลับไปแบบไร้เสียงแล้วจึงตอบห้วนๆ 

               “ไม่ใช่ย่ะ”

               “น่าเสียดายยิ่ง” เป็นเสียงนุ่มเย็นแทรกขึ้นมาบ้าง “ข้าอุตส่าห์คิดไว้ว่าจะได้อุ้มลูกสาวตัวน้อย”

               “ประสาทกลับหรือไง ถ้าอยากมากก็ไปหาปีศาจสาวสวยๆ ข้างนอกมากอดเล่นสิยะ จะมาวุ่นวายอะไรแต่กับฉัน”

               “ข้าเบื่อ อยากกอดเจ้ามากกว่า”

               ฝนกลอกตาอย่างเอือมระอา คนบ้าที่ไหนพูดได้หน้าด้านๆ ว่าเบื่อสาวๆ คนอื่นเลยอยากกอดผู้หญิงตรงหน้ามากกว่า 

               มันก็แปลว่าเคยกอดมาหมดแล้วไม่ใช่หรือไง 

               ไอ้หมาหื่นกามเอ๊ย

               “เจ้าด่าในใจเสียงดังจนข้าเกือบได้ยินแล้ว” 

               ชายหนุ่มผมสีเงินหัวเราะ มือยกขึ้นตบเบาๆ ลงบนศีรษะทุยของหญิงขาวมนุษย์สองสามที

               ชิอนมองอากัปกิริยาต่างๆ ของทั้งคู่อย่างเงียบเชียบ รู้ดีว่านายท่านของตนเองกำลังถูกอกถูกใจของเล่นชิ้นใหม่นี้มากแค่ไหน

               เดิมทีทามาโมะ โนะ มาเอะ ไม่ได้มีบุคลิกอ่อนโยนใจดีแม้เพียงน้อยนิด กล่าวได้ว่ารอยยิ้มบนใบหน้าไม่ต่างจากคมดาบ ผู้ใดพบเจอต้องหลบซ่อนอย่างหวาดกลัว

               จิ้งจอกที่เหี้ยมโหดกว่าผู้ใด เหยียบฝ่าเท้าบนสายโลหิตมามากกว่าผู้ใด ไร้ปรานีไม่มีเมตตา นั่นคือนิยามของจิ้งจอกเก้าหางที่เหล่าปีศาจล้วนรู้กันดี
แต่ยามนี้ชายผู้นั้นกำลังต่อปากต่อคำกับหญิงสาวธรรมดาๆ คนหนึ่งอย่างรื่นเริง หากไม่เห็นด้วยตาของตนเองมาหลายครั้งก็คงไม่สามารถเชื่อว่าเป็นความจริง

               “ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ มีสิ่งผิดปกติบ้างหรือไม่” 

               ทามาโมะเอ่ยถาม เดินเข้ามาในห้องขนาดแปดเสื่อแล้วนั่งลงบนเบาะ ตามด้วยฝนมานั่งที่ฝั่งตรงข้าม 

               ชิอนเลื่อนประตูปิด จากนั้นขยับมานั่งเยื้องกับจิ้งจอกเก้าทางโดยเว้นระยะห่างไว้เล็กน้อย รินชาร้อนส่งให้นายเหนือหัว

               ฝนที่ไม่ได้สนใจว่าจะต้องให้ใครมาบริการก็หยิบกามาเทใส่ถ้วยดื่มเอาเอง แต่ก็ยังแอบจิกกัดในใจไม่ได้

               ทำตัวอย่างกับเมียหลวงเจอสามีพาบ้านเล็กเข้าบ้าน หมั่นไส้

               “พวกฮอกไกโดกำลังลอบโจมตีเขตคันโต ตอนนี้มันถล่มชิบะและอิบารากิไปแล้วขอรับ ลำดับต่อไปคาดว่าจะเป็นกุนมะ”

               “เป็นไปตามคาด พวกนั้นต้องพยายามหาทางให้ข้าปรากฏตัว แต่ทาทาระฉลาดกว่าน้องชายอยู่หลายส่วน ถึงจะโกรธแค้นก็ไม่บุกเข้ามาทันทีเหมือนอย่างโทโอะ” 

               จิ้งจอกเก้าหางพูดอย่างครุ่นคิด 

               “กุนมะรึ เจ้าหนูไคก็อยู่ที่นั่นสินะ”

               “ไคโจเป็นผู้นำของกุนมะเวลานี้ขอรับ เมื่อสี่ร้อยปีก่อนเขาสังหารชินโซแล้วยึดเมืองได้สำเร็จ”

               อืม… ที่นี่เขาใช้ระบบยึดอำนาจกันแบบนี้เลยสินะ ฝนที่นั่งฟังเงียบๆ เพราะไม่มีอะไรจะพูดคิดในใจ

               “ไม่เสียแรงที่เคยเป็นศิษย์ข้า”

               อ๋อ ได้คนเสี้ยมสอนนี่เอง หญิงสาวยังคงค่อนขอดด้วยสายตาเอือมระอาจนคนโดนนินทาในใจหันมามองแล้วหัวเราะรื่นเริง

               “คำพูดของเจ้าออกมาทางสีหน้าจนหมดสิ้น”

               “ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้แหละ”

               ทามาโมะหัวเราะอีกครั้งหนึ่ง หยิบถ้วยชาสีเทาหินขัดที่ยังมีไอร้อนลอยกรุ่นขึ้นมาจิบ เป็นท่วงท่าเรียบง่ายแต่ดูคล้ายกับหลุดมาจากภาพวาดสีน้ำจากจิตรกรเลื่องชื่อไม่มีผิด

               “ชอบบ่อน้ำพุร้อนไหม”

               คำถามนอกเรื่องถูกส่งมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย คนฟังเลิกคิ้วเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าตอบ “มีใครไม่ชอบออนเซ็นบ้างล่ะ ถึงฉันจะเป็นคนไทยก็เถอะ”

               “ดี เราจะไปกุนมะกัน น้องฝนของข้า”

               ฝนกลอกตามองบนเมื่อได้ยินคำเรียกระคายหู แต่ไม่ต่อปากต่อคำด้วย อย่างไรก็ตาม เหมือนจิ้งจอกเก้าหางจะเหงาเมื่อไม่ได้ฟังคำผรุสวาทจึงเอ่ยต่ออีก

               “บ่อรวมกลางแจ้งคงไม่เลวนัก”

               “ฉันไม่แช่น้ำกับนายแน่ๆ ไอ้หมาหื่นกาม! ” 

               เสียงห้วนของหญิงสาวด่าสวนในทันที เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงได้อีกครั้ง

               ส่วนชิอนได้แค่นั่งเงียบมองดูการหยอกล้อต่อคำของทั้งคู่อย่างปวดเศียรเวียนเกล้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

196 ความคิดเห็น

  1. #153 13942 (@1394) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 10:24

    ไร์จ๋าาคิดถึงงงงงงงง
    #153
    0
  2. #152 Ben192 (@Ben192) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 10:21
    อ๊าาาาาาา

    รอหนังสือมาส่งที่บ้านไม่ไหวแล้วววววววววววว
    #152
    0