ตอนที่ 2 : CHAPTER 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 306 ครั้ง
    5 ส.ค. 61

RAINY TIME ฤดูฝนของจิ้งจอกเก้าหาง


Chapter 1

 


              ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย 


               หญิงสาวที่กำลังนั่งแช่ในบ่อออนเซ็นกลางแจ้งคิดพลางถอนหายใจยาว ปล่อยให้ร่างกายผ่อนคลายไปกับน้ำแร่อุณหภูมิสูงพอเหมาะซึ่งกำลังส่งไอควันขาวลอยอยู่ในอากาศ พิงหลังกับหินขอบบ่อท่ามกลางสวนธรรมชาติอันรื่นรมย์


              เกือบหกชั่วโมงหลังขึ้นเครื่องจากสนามบินสุวรรณภูมิ ฝนก็มาถึงประเทศญี่ปุ่นได้โดยสวัสดิภาพ ทีแรกนั้นตั้งใจจะนั่งรถไฟจากสนามบินเข้าโตเกียว แต่เพราะระหว่างอยู่บนเครื่องเจอป้าที่พาหลานมาด้วยเอาแต่ส่งเสียงน่ารำคาญตลอดจนหลับๆ ตื่นๆ ไม่ได้พักผ่อนให้เต็มอิ่ม ตอนกำลังนั่งรถไฟจึงสับสนจนขึ้นผิดสายแถมเผลอหลับยาวจนไปถึงสถานีโทชิกิ ทีแรกตื่นมาก็อึ้งเหมือนกันว่ามาอยู่ถึงนี่ได้อย่างไร พอคิดได้ว่าตัวเองพลาดแล้วก็หงุดหงิดไม่น้อย


              ทว่านั่นทำให้ท้องฟ้าที่เดิมแจ่มใสเริ่มมืดครึ้ม สุดท้ายสายฝนก็โปรยลงมาปรอยๆ ชวนให้หดหู่ลงไปอีก ทริปญี่ปุ่นวันแรกดูไม่ราบรื่นเอาเสียเลย


              หญิงสาวมองท้องฟ้าด้วยดวงตาเบื่อหน่าย เดินเข้าคอมบินิหรือร้านสะดวกซื้อเพื่อหาเสบียงรองท้องแล้วหาที่นั่งค้นดูข้อมูลสถานที่จากมือถืออยู่ในสถานีรถไฟพักหนึ่ง ระหว่างกัดข้าวปั้นสามเหลี่ยมไส้ปลาแซลมอนย่างซีอิ๊วรสหวานๆ เค็มๆ ก็ตัดสินใจได้ว่าอยากลองไปแช่ออนเซ็นกลางแจ้งดู และสนใจออนเซ็นในเรียวกังแห่งหนึ่งที่เมืองออนเซ็นนาสึมากที่สุด


              สุดท้ายฝนจึงมาที่นี่โดยไม่ได้แปลนไว้ก่อนเลย


              อย่างไรก็ตาม ทีแรกเธอกะว่าจะมาใช้บริการแช่น้ำพุร้อนอย่างเดียว เพราะรู้ว่าเรียวกังส่วนมากแทบไม่มีห้องว่างให้พักได้หากไม่จองล่วงหน้า แต่หญิงสาวกลับโชคดีอย่างมาก เมื่อลองสอบถามดูทางเรียวกังก็แจ้งว่ามีแขกที่ยกเลิกห้องพักกะทันหันพอดี ทั้งยังได้รับส่วนลดพิเศษจากเถ้าแก่เนี้ยด้วยความเอ็นดูปนสงสารที่เห็นเป็นผู้หญิงสาวๆ เดินทางท่องเที่ยวตามลำพังเพิ่มอีก


              ฝนที่จองที่พักในโตเกียวไว้แล้วลังเลอยู่นาน แต่ในที่สุดก็ตัดใจจ่ายที่พักนอกเหนือความคาดหมายเพิ่ม เพราะบรรยากาศของความเป็นญี่ปุ่นจ๋าแบบนี้คงหาโอกาสสัมผัสอีกได้ยาก


              เรียวกังเรียกได้ว่าเป็นโรงเตี๊ยมของญี่ปุ่น ห้องพักปูด้วยเสื่อทาทามิ ประตูเป็นแบบบานเลื่อน ส่วนมากมีบ่ออาบน้ำรวมหรือออนเซ็นซึ่งอาจเป็นทั้งบ่อกลางแจ้งหรือบ่อในร่มพร้อมชุดยูกาตะให้สวมใส่ในบริเวณเรียวกัง บางแห่งเสิร์ฟอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิมให้ตามเวลา ราคาค่อนข้างสูงกว่าโรงแรมในเมือง แต่ก็มอบบริการและความหรูหราสไตล์ญี่ปุ่นซึ่งหาจากที่อื่นได้ยาก อีกทั้งมักเปิดอยู่ตามสถานที่สวยงามอย่างบริเวณใกล้ภูเขานอกเมือง ซึ่งให้ทัศนียภาพพิเศษ เหมาะแก่การผ่อนคลายเป็นอย่างมาก


              “คืนหนึ่งเกือบห้าพันแต่ก็คุ้มละนะ” สาวผมสั้นพึมพำกับตนเอง หางตาเหลือบเห็นเงาของเด็กผู้หญิงผมยาวดำวิ่งผ่านไปจึงหันมอง แต่กลับไม่เห็นว่ามีใครอยู่บริเวณนั้น “แช่นานไปแล้วมั้ง” พูดพลางใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กที่วางอยู่บนศีรษะมาเช็ดหน้า แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นจากบ่อออนเซ็นช้าๆ เพื่อไม่ให้ร่างกายเปลี่ยนอุณหภูมิเร็วเกินไป


              ทว่าในทันทีที่ลุกจากออนเซ็น ฝนก็เห็นเงาของเด็กผู้หญิงคนเดิมวิ่งผ่านไปอีกครั้ง รอบนี้เธอไม่ได้หายไป กลับส่งเสียงคิกคักให้รู้ว่าไม่ใช่ตาฝาดแน่นอน แต่พอมองตามก็ไม่เห็นว่ามีใครอยู่แถวนั้น ฝนเริ่มรู้สึกว่าชักท่าไม่ดีแล้ว รอบตัวแม้ไม่ได้อยู่ตามลำพัง มีคนร่วมแช่ออนเซ็นอีกสองสามคนแต่คนพวกนั้นก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว ไม่มีเด็กผู้หญิงหรือใครที่คล้ายเด็กผู้หญิงแม้แต่คนเดียว แถมไม่มีใครมีทีท่าว่ามองเห็นหรือได้ยินเสียงของเด็กคนนั้นด้วย


              นี่มันยังกลางวันแสกๆ ผีญี่ปุ่นมันไม่สนใจเวลาทำการหรือไง


              ฝนขมวดคิ้ว ตัดสินใจทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เดินออกจากบ่อเข้าไปยังห้องแต่งตัว ผ้าขนหนูผืนเล็กถูกใช้ปิดส่วนสำคัญไว้


              การแช่ออนเซ็นนั้นมีมารยาทที่ต้องทำตาม คือการเปลือยกายหมดทั้งตัว และสามารถนำเพียงผ้าขนหนูผืนเล็กเข้ามาด้วยได้อย่างเดียว ทีแรกก็น่าอายอยู่สักหน่อย แต่พอเข้ามาเห็นว่าใครๆ เขาก็ทำกัน ทั้งยังไม่มีใครสนใจใคร เธอจึงแช่น้ำได้อย่างสบายใจ


              ฝนเข้ามาภายในห้องแต่งตัว จัดการเช็ดเนื้อตัวให้แห้งแล้วสวมชุดยูกาตะของทางเรียวกัง เธอมองไปรอบๆ ล็อกเกอร์อย่างระแวดระวัง แล้วค่อยเปิดตู้หยิบของส่วนตัวเพื่อกลับห้องพัก


              โชคดีที่เธอไม่กลัวพวกภูตผี เจอเรื่องแปลกประหลาดแค่ไหนก็ไม่รู้สึกอะไรเท่าไรนอกจากความสงสัยหรือรำคาญ ไม่มีเหตุผลหรือคำอธิบายสำหรับเรื่องนี้ เพียงแต่ไม่รู้สึกกลัวก็เท่านั้นเอง


              แต่ถึงจะจิตแข็งเท่าไร หญิงสาวก็ยังเจอเรื่องแปลกๆ อยู่ประปราย อย่างที่เห็นเด็กผู้หญิงวิ่งผ่านไปก็เหมือนกัน


              หากเป็นคนอื่นคงร้องอุทานอย่างตกใจไปแล้ว ทว่าไม่ใช่กับเธอคนหนึ่ง


              ก็แค่เด็กผู้หญิงวิ่งหัวเราะไปมา ทำไมต้องสนใจ ไว้ถือมีดวิ่งเข้ามาค่อยกลัวแล้วกัน คิดพลางเผลอยกมือลูบแผลเป็นยาวบริเวณตาซ้ายของตนเองเงียบๆ


              กลับมาถึงห้องพัก ฝนก็ลองหาดูสถานที่ท่องเที่ยวใกล้ๆ เผื่อว่ามีที่ไหนน่าสนใจอีกบ้าง พบว่าใกล้ๆ กันนี้มีศาลเจ้านาสึออนเซ็น แน่นอนว่าเรื่องความสวยงามนั้น ศาลเจ้าในประเทศญี่ปุ่นก็ค่อนข้างขึ้นชื่อ และแปลนวันนี้ก็ล่มไปหมดแล้วจึงตัดสินใจเดินไปเที่ยวชมดูสักครั้ง


              ไม่ถึงสิบนาทีหลังออกจากเรียวกัง ฝนก็เดินมาถึงศาลเจ้านาสึออนเซ็น เจ็บเท้านิดหน่อยเพราะรอบๆ เป็นหุบเขา ทางเดินจึงไม่ได้เรียบสบายเท้า เธอเข้าไปไหว้พระเขียนกระดาษขอพรผูกไว้อย่างที่ตั้งใจ และคำขอพรมีเพียงสั้นๆ ได้ใจความเท่านั้น


ขอให้รวย


              หลังขอพรเสร็จเรียบร้อย ฝนที่สนใจสถานที่แห่งหนึ่งตั้งแต่ก่อนออกมาจากเรียวกังก็คิดว่าอยากไปที่นั่นดูสักหน่อย สถานที่ที่มีตำนานเก่าแก่ซึ่งเคยได้ยินได้อ่านผ่านหูผ่านตาตามนิยายหรือการ์ตูนมาหลายครั้ง


              ตำนานของจิ้งจอกเก้าหางที่ถูกขังอยู่ในหิน เซสโชเซกิ


               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 306 ครั้ง

197 ความคิดเห็น

  1. #52 Summer`Moon (@BloodrainN) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 12:43

    แหม เดี๋ยวก็รวยจริง ๆ เข้าให้หรอกฝนเอ้ย555555555 น้องแค่อยากเล่นด๊วยย---
    #52
    1
    • #52-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 2)
      27 กันยายน 2561 / 17:42
      ชีวิตต้องการเงินน
      #52-1
  2. #12 กาญตา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:46

    ชอบที่บอกว่า ผีญี่ปุ่นนี่ไม่รู้จักเวลาทำการจัง สนุกดีค่ะ

    #12
    1
    • #12-1 Kinkmj (@cmch3rry) (จากตอนที่ 2)
      13 สิงหาคม 2561 / 13:10
      ขอบคุณมากค่า ><
      #12-1