[RAINYTIME] The rain and Tamamo No Mae ฤดูฝนของจิ้งจอกเก้าหาง [RAINY TIME]

ตอนที่ 12 : Chapter 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 931
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    1 ธ.ค. 61

Chapter 11

               หญิงผู้นี้แปลกประหลาดนัก

               ชิอนคิดเงียบๆ ระหว่างพาฝนออกมาถึงบริเวณภายนอก

               ทั้งที่อยู่ท่ามกลางสถานการณ์เหมือนสงครามย่อมๆ แต่มนุษย์ที่เขาต้องรับหน้าที่ดูแลก็ยังสงบกว่าที่คิด แม้ว่าจะมีการอุทานเป็นพักๆ เมื่อปีศาจบางตนเข้ามาใกล้ ก็ยังถือว่าเธอใจเย็นอย่างมาก ราวกับรู้ว่าไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร

               คฤหาสน์อันงดงามของทามาโมะ โนะ มาเอะ ในเวลานี้เต็มไปด้วยเปลวไฟและซากแตกหักจากการถูกโจมตี ไฟจิ้งจอกหลายสีต่างลุกโชนกระจัดกระจายแผ่ความร้อนจนอากาศเย็นสบายกลายเป็นอบอ้าว ได้ยินเสียงแตกเปรี๊ยะของสะเก็ดเพลิงดังไปทั่ว สวนกันกับเสียงคำรามจากยักษ์สูงใหญ่ร่างสีแดงหลายสิบตน

               สองฝ่ายเข้าปะทะกันไม่ลดละ แม้ว่าฝ่ายจิ้งจอกที่มีจำนวนมากกว่าจะแทบไม่ได้รับบาดเจ็บเพราะส่วนใหญ่เป็นพวกใช้เวทโจมตีระยะไกลเข้าถึงตัวได้ยาก แต่ฝั่งยักษ์แดงเองกลับดูไม่เสียเปรียบ ผิวหนังที่สัมผัสกับเปลวเพลิงคล้ายได้รับความเสียหายน้อยกว่าที่ควร กว่าจะล้มลงได้สักตนหนึ่ง ปีศาจจิ้งจอกหลายตนก็ถึงกลับทรุดฮวบเพราะสูญเสียพลังเวทมากเกินไป

               สันกรามของชิอนนูนขึ้นเมื่อเห็นสภาพเช่นนั้น แต่เพราะเขาได้รับคำสั่งอย่างเจาะจงให้คอยดูแลหญิงสาวชาวมนุษย์จึงไม่สามารถเข้าไปร่วมต่อสู้เต็มตัวได้ ทำได้เพียงแค่จัดการฟาดฟันยักษ์ที่หลงเข้ามาใกล้เท่านั้น 

               ฉัวะ! 

               จิ้งจอกดำใช้ดาบคาตานะในมือเสียบคอหอยของร่างสีแดงตนหนึ่งแล้วชักออกรวดเร็วจนมองไม่ทัน วูบเดียวยักษ์ตนนั้นก็ล้มลงไปกองกับพื้น เลือดเข้มคาวพุ่งกระฉูดไหลนองเต็มพื้นหญ้าย้อมสีเขียวให้หม่นหมอง 

               ฝนเบือนหน้าหนี ยกแขนเช็ดเลือดที่กระเด็นมาโดนใบหน้าอย่างอดทน เดินตามหลังชิอนไปติดๆ 

               คฤหาสน์แห่งนี้กว้างใหญ่ชนิดที่ไม่เล็กไปกว่าห้างสรรพสินค้าชั้นนำ กินอาณาเขตหลายสิบไร่ ตอนนี้ทั้งคู่จึงไม่สามารถมองเห็นได้ทั่วทั้งหมด แต่แน่นอนว่าชิอนนั้นกำลังตามหาทามาโมะซึ่งออกมาก่อนอยู่นั่นเอง

               “นี่” ฝนเอ่ยเรียก จนชายหนุ่มหันกลับมาเธอจึงค่อยพูดต่อ “พวกยักษ์อะไรนั่นต้องผ่านเมืองเข้ามารึเปล่า”

               “ถามทำไม”

               “ที่นายหาหมอนั่นไม่เจอ แปลว่าเขาไม่ได้อยู่ในนี้แต่ออกไปข้างนอกก็ได้นี่”

               จิ้งจอกดำนิ่งคิด กวาดสายตามองไปรอบๆ 

               เขาลืมไปได้อย่างไรว่ายามที่นายท่านต่อสู้นั้นไม่เคยดูเงียบสงบเช่นนี้มาก่อน มักจะเป็นการต่อสู้ที่ไม่ต้องมองเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร เมื่อภายในอาณาเขตคฤหาสน์ไม่มีอะไรเช่นนั้น คำพูดของหญิงสาวมนุษย์นี่ก็มีโอกาสเป็นจริงไม่น้อยทีเดียว

               ชายหนุ่มเหลือบมองสาวร่างเพรียวเล็กน้อยก่อนรวบเอวเธอไว้ กระโจนจากพื้นดินพุ่งออกไปทางด้านหน้าของคฤหาสน์โดยไม่ถามความสมัครใจของฝนสักนิดเดียว

               ความรู้สึกเหมือนเดจาวูทำให้หญิงสาวขมวดคิ้ว บ่นในใจว่าพวกจิ้งจอกนี่มีนิสัยละลาบละล้วงแบบนี้กันหมดเลยหรือไง แถมไอ้การโดนอุ้มหิ้วไปหิ้วมานี่ไม่ใช่ว่ามันจะดีเหมือนในนิยาย แต่ทั้งเจ็บเอวและปวดไปตลอดทั้งแขนจากการถูกรัดไว้แน่นจนกระดูกแทบหัก บอกเลยว่าไม่สนุกสักนิด

               หลายนาทีที่ความทรมานของฝนไม่มีท่าทีจะทุเลาลง จนในที่สุดทั้งคู่ก็พบกับคนที่กำลังตามหา
แม้จะอยู่ห่างไปอีกหลายสิบเมตร แต่มองเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นเขาไม่ผิดเพี้ยน ด้วยหางทั้งเก้าส่องประกายสีเงินเรืองรองสะท้อนแสงจันทร์ท่ามกลางความมืดและฝุ่นควันจากความเสียหายที่เกิดขึ้นกับบ้านเรือนรอบๆ 

               ด้านหลังของทามาโมะมีปีศาจที่คงเป็นชาวบ้านธรรมดาไม่สามารถต่อสู้ได้รวมตัวกันอยู่อย่างหวาดหวั่น มียันต์แผ่นหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศสร้างบาเรียคุ้มกันไว้ให้ ภายนอกยังถูกล้อมไว้ด้วยปีศาจจากฮอกไกโดที่ได้แค่ใช้อาวุธทุบเขตอาคมป้องกันนั้นเพื่อฝ่าเข้าไปโจมตีแต่ไม่สำเร็จ

               หืม… อย่างกับพระเอกในนิยาย สู้ไปด้วยคอยปกป้องคนอ่อนแอไปด้วย ฝนลอบคิดในใจ

               ฝ่ายตรงข้ามที่กำลังสู้กับจิ้งจอกเก้าหางคือชายรูปร่างสูงใหญ่กำยำ เขาไม่ได้มีผิวกายเป็นสีแดงเหมือนยักษ์ตนอื่น แต่กลับมีเขาสีเลือดงอกยาวจากบริเวณที่ควรจะเป็นหู ร่างถูกฝังไว้ด้วยอัญมณีสีแดงก่ำหลายชิ้น ในมือมีขวานหน้าตาอันตรายขนาดใหญ่ไม่ต่างจากเจ้าของเปรอะเปื้อนคราบสีดำแห้งกรัง

               หญิงสาวชาวมนุษย์คาดเดาได้ไม่ยากว่านั่นคงเป็นตัวหัวหน้าหรือแม่ทัพอะไรแบบนั้นแน่ๆ 

               “ใช้ยันต์นี่ซะ” 

               ชิอนเหยียบถึงพื้นก็ปล่อยให้หญิงสาวลงยืนเอง จากนั้นเรียกดาบคาตานะสีดำมาไว้ในมือแล้ววิ่งเข้าไปสมทบกับทามาโมะผู้เป็นนาย ทิ้งให้ฝนได้แต่ร้องเฮ้ยทำอะไรไม่ถูกเมื่อถูกทิ้งอย่างกะทันหันไว้กับยันต์แผ่นหนึ่งซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่รู้ว่าจะใช้มันได้อย่างไร 

               หญิงสาวรีบมองซ้ายมองขวาหามุมที่พอจะหลบได้วิ่งไปซ่อนตัวอยู่เงียบๆ พร้อมกับผรุสวาทชายผมดำในใจอย่างดุเดือด

               แม่งเอ๊ย คิดค่าตัวถูกไปจริงๆ ด้วย

               จิ้งจอกดำกวัดแกว่งดาบคู่กายกระโจนห่างออกไปเพื่อเข้าปะทะกับยักษ์ตัวหัวหน้า 

               เปรี้ยง!!!

               แต่ไม่ทันได้ร่วมต่อสู้กลับพบว่าตนเองถูกบางสิ่งหนาหนักสีเงินยวงสะบัดซัดใส่จนกระเด็นลงกระแทกพื้นอย่างรุนแรงจนฝุ่นตลบ เมื่อลุกขึ้นได้ก็ถึงกับตัวเย็นเฉียบเมื่อสบกับนัยน์ตาแดงดั่งโลหิตเกรี้ยวกราดแผ่จิตสังหารมาทิ่มแทง

               “ข้าสั่งให้เจ้าดูแลนางไม่ใช่รึ”

               น้ำเสียงนั้นราวกับเปลวเพลิงจากขุมนรกที่แผดเผาผู้ฟังได้อย่างง่ายดาย ชิอนหลุบตาลงต่ำก้มคำนับให้แก่นายเหนือหัว รู้ดีว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

               “ขออภัย”

               ร่างสีดำผละออกห่างพุ่งกลับไปยังทิศทางที่ตนเองจากมาเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว

               “หืม พวกเจ้าไม่รุมแล้วรึไง” 

               ชายผิวเข้มผู้ถือขวานเล่มโตกล่าวเสียงห้าวกังวาน 

               “จิ้งจอกเก้าหางผู้ยิ่งใหญ่ ดูเจ้าสิ ตกต่ำจริงๆ ที่ว่าทั่วทั้งสามภพไม่มีใครเทียบได้คงเป็นแค่นิทานหลอกเด็กใช่ไหม”

               “อาจเป็นเช่นนั้นจริง เจ้าหนูโทโอะ” 

               ทามาโมะตอบ มุมปากเหยียดยิ้ม มือยังคงสอดในชายเสื้อเหนือโอบิที่ผูกเอวไว้อย่างสบายๆ “คาดว่าเจ้าคงเป็นหนึ่งในเด็กเหล่านั้นที่ได้ฟังนิทานของข้า”

               ตูม! 

               ขวานยักษ์กระหน่ำฟาดฟันใส่จิ้งจอกเก้าหางในทันใด หางสีเงินของชายหนุ่มเองก็ตอบสนองได้เร็วยิ่งกว่า ปัดทุกการโจมตีเบี่ยงออกไปได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แรงอัดจากการปะทะแฉลบพุ่งไปกระแทกบ้านที่สร้างจากไม้หลายสิบหลังซึ่งโชคร้ายอยู่ในรัศมีถล่มโครมเหลือแต่ซาก 

               ถึงคราวซวยของฝนที่ดันหลบอยู่ใกล้กับบ้านหลังหนึ่งที่โดนแรงอัดด้วยพอดี แม้จะไม่ได้โดนเต็มๆ แต่ท่อนไม้ที่หักกระเด็นหลายท่อนก็ปลิวมาหาชนิดที่มนุษย์ธรรมดาอย่างเธอยังไงก็หลบไม่พ้น มีทางเลือกน่ารักๆ ให้เพียงสองทางคือเจ็บหนักหรือเจ็บไม่หนักเท่านั้น 

               ในเสี้ยววินาทีที่ความเป็นความตายเข้าใกล้จนเฉียดแค่เส้นผม ถุงเครื่องรางที่พกติดตัวก็เปล่งแสง พร้อมกับร่างเพรียวของเธอกระเด็นไปด้านหลังจนล้มกลิ้ง พอตั้งตัวได้ก็เห็นเส้นผมสีดำปลิวอยู่ตรงหน้าท่ามกลางเศษซากท่อนไม้ที่กระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

               ชิอนที่วนกลับมาช่วยเธอเอาไว้นั่นเอง 

               “ขอบใจ… ” 

               ฝนพูดพลางถอนหายใจ รู้สึกเหมือนเพิ่งลงจากรถไฟเกาะตีลังกามาหมาดๆ แต่จิ้งจอกสามหางกลับหันมาขมวดคิ้วใส่ 

               “ไม่ใช่ข้า แต่เป็นเด็กนั่นที่อยู่กับเจ้า” 

               เขาบอก ชี้นิ้วมายังข้างตัวของเธอ

               หญิงสาวหันมองตาม เห็นซัชจังยืนมองกลับมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล “ไม่เจ็บนะ” เสียงเล็กๆ เอ่ยถาม สายตาจับจ้องแผลถลอกตามข้อศอกและท่อนขาของฝนซึ่งคงได้มาตอนถูกผลักกระเด็นเมื่อครู่

               “เจ็บ แต่ไม่หนักหนาอะไร ไม่เป็นไรหรอก” 

               หญิงสาวตอบอย่างไม่ใส่ใจกับบาดแผลถลอกปอกเปิกของตัวเองเท่าไรนัก ลากขาเดินออกไปมองดูการต่อสู้ของทามาโมะกับยักษ์ตนเดิมต่อโดยมีชิอนตามหลังมาด้วย 

               ระหว่างนั้นเขาก็ก้มไปหยิบยันต์ที่ฝนทำหล่นบนพื้น

               “เจ้าไม่รู้วิธีใช้ยันต์นี่รึ”

               ฝนหันไปมองด้วยสีหน้าเหมือนเห็นคนโง่งมเหมือนที่ก่อนหน้านี้เขาใช้มองเธอบ้าง

               “นี่ยันต์ ไม่ใช่หม้อหุงข้าว มนุษย์ธรรมดาที่ไหนจะใช้เป็นกันยะ ประสาท จู่ๆ ก็เอามาหย่อนทิ้งไว้หน้าด้านๆ ”

               จิ้งจอกสามหางหน้าบึ้งตึงแต่ไม่ตอบโต้เพราะรู้ดีว่าตนเองทำผิดพลาด ถ้าหากเมื่อกี้ไม่ได้ซาชิกิวาราชิช่วยถ่วงเวลาแล้วมาช่วยนางไม่ทัน คงเป็นเรื่องที่ไม่อาจแก้ไขได้

               ชายหนุ่มถือแผ่นยันต์ไว้ตรงหน้าจากนั้นอธิบายวิธีใช้ด้วยเสียงราบเรียบเหมือนครูสังคมอ่านหนังสือเรียนให้ฟัง 

               “ยันต์นี้สามารถใช้งานได้สองรูปแบบ คือใช้เพื่อป้องกันหรือใช้เพื่อโจมตี การออกคำสั่งก็แค่กล่าวว่า ‘จงปกป้อง’ หรือ ‘จัดการศัตรู’ มันก็จะทำงาน”

               ไอ้ของที่มีคำสั่งเฉพาะแบบนี้ ถ้าไม่สอนไว้แล้วใครมันจะใช้ได้เลยแต่แรกล่ะยะ หมอนี่งี่เง่าชะมัด ฝนผรุสวาทในใจไปอีกชุด 

               “แล้วทำไมนายวนกลับมาหาฉันอีกล่ะ นึกว่าจะปล่อยไปตามเวรตามกรรมแล้วซะอีก”

               “นายท่านโกรธมากที่ข้าทิ้งเจ้าไว้” 

               ชิอนตอบ แม้เสียงจะราบเรียบแต่หางกลับตกลู่เหมือนสุนัขพันธุ์บางแก้วที่โดนดุ “เป็นความผิดของข้าเอง”

               คนฟังกะพริบตาปริบๆ แล้วเลิกคิ้วสูงกับท่าทางแบบหมาหงอย เธอส่ายศีรษะถอนหายใจ 

               “เออ เอาเถอะ ยังไงฉันก็รอดมาได้แล้ว ถ้าหมอนั่นไม่หายโกรธฉันจะพูดให้เอาไหม”

               จิ้งจอกดำหันมามอง ฝนเห็นหางทั้งสามแอบกระดิกเบาๆ 

               “เจ้าจะช่วยข้าจริงๆ รึ”

               “คิดสองพันบาท”

               ชิอนนิ่งไปเหมือนอดอึ้งต่อความหิวเงินของอีกฝ่ายไม่ได้ ทั้งที่อยู่ในสถานการณ์ที่มนุษย์ทั่วไปไม่ควรใจเย็นเพียงนี้ แต่เธอกลับยังคิดเรียกเงินจากเขาได้อย่างสงบนิ่งจนน่าทึ่ง 

               อย่างไรก็ตาม… 

               “ตกลง”



               เปรี้ยง!

               เสียงปะทะรุนแรงกว่าครั้งก่อนอีกหลายเท่าตัวดังสนั่นหวั่นไหว ทำให้บทสนทนาทั้งหมดหยุดชะงักทันควัน 
ยันต์ถูกชิอนเรียกใช้ด้วยคำสั่งป้องกันในชั่วพริบตา แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นแรงสะเทือนก็ทำเอาฝนยืนไม่อยู่ล้มลงไปกองกับพื้น สายตามองเห็นแต่สีเทาจากเขม่าควันที่พวยพุ่งแผ่ออกเป็นวงกว้าง 

               พื้นดินแตกร้าวเป็นหลุมมหึมากินรัศมีกว่าร้อยเมตร บ้านเรือนที่เหลืออยู่ตอนนี้กลายเป็นแค่อดีตไปแล้วราวกับเดิมทีก็เป็นสถานที่รกร้างมาแต่แรก พวกปีศาจที่หลบออกไปไม่ทันและไม่มีบาเรียป้องกันก็แหลกเป็นชิ้นๆ ส่งกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้ง

               ใจกลางของหลุมมีร่างสูงสง่าสีเงินยวงส่องประกายสะท้อนแสงจันทร์ราวกับเพชรเม็ดงาม ยูกาตะมีร่องรอยขาดวิ่น เส้นผมยาวปลิวตามสายลม แขนข้างหนึ่งทิ้งอยู่ข้างลำตัวคล้ายว่าได้รับบาดเจ็บจนใช้การไม่ได้ 

               ฝ่ายโทโอะนั้นมีบาดแผลอยู่บ้างแต่ไม่หนักหนา ยังคงยกขวานพาดไหล่ได้สบายๆ คำรามส่งเสียงหัวเราะลั่น

               “นี่น่ะรึ จิ้งจอกเก้าหางผู้ไร้พ่าย น่าขำ” 

               ยักษ์แดงเหยียดหยาม ก้าวเดินไปยังจิ้งจอกเก้าหางเพื่อจบฉากการต่อสู้

               เหตุการณ์ดูจะย่ำแย่ขึ้นเรื่อยๆ ฝนมองเห็นจิ้งจอกดำพุ่งออกจากเขตอาคมของยันต์ป้องกันไปอย่างรวดเร็ว 
จู่ๆ เธอก็รู้สึกเหมือนภายในร่างร้อนผ่าวอย่างประหลาด ราวกับมีพลังงานมหาศาลพุ่งพล่านไปทั่ว หัวใจเจ็บแน่นแสบร้อนเหมือนถูกเปลวไฟแผดเผา หญิงสาวกุมหน้าอกไว้แน่น ทรมานจนครางออกมา ไอร้อนแผ่ซ่านจนมีไอควันลอยออกจากตัว

               ตอนนั้นเธอก็รู้สึกได้ว่ามีมือเล็กๆ ดึงชายเสื้อของตนเอง พอหันมองก็พบว่าเป็นซัชจังที่ดูเหมือนต้องการให้ทำอะไรบางอย่าง

               “ปลดผนึก” เด็กหญิงบอกพลางชี้ไปยังทามาโมะ 

               “ปลดผนึก” เธอย้ำอีกครั้ง

               ฝนที่สติกำลังเลือนรางเต็มทีคิดอะไรไม่ออกแล้วในเวลานี้ ได้เพียงแค่เอ่ยอย่างแผ่วเบาก่อนจะสลบไป 

               “ปลดผนึก”


--------------------------------------------------------------
มาอัพต่อแล้วจ้าา ^^





[OPEN รอบรอสต็อกค่ะ] 

นิยาย RAINY TIME ฤดูฝนของจิ้งจอกเก้าหาง 

THE RAIN AND TAMAMO NO MAE

'รอบรอหนังสือสต็อก'
โอน50คนแรกได้แถมฟรีสมุดสุดคิวท์แบบรอบจองค่ะ
จัดส่ง 10 - 15 มกรา หลังจัดส่งรอบจองหมดแล้ว


ลงจองได้จนกว่าฟอร์มจะปิดหรือเต็มจำนวนที่สต็อกค่ะ
หลังกดจองกรุณาแจ้งโอนภายใน 3 วัน
หากไม่มีการแจ้งโอนเข้ามาจะตัดชื่อออกค่ะ 
(สามารถลงจองใหม่ได้หากฟอร์มยังไม่ปิด)
ตัดสต็อกล็อกหนังสือให้ตามการโอนนะคะ
;
??“? เรื่องนี้มี 2 เล่มจบ
.
.
 หนังสือ 1 ชุด 2 เล่มจบ 
> 700 บาท (จากราคาปก 778 บาท)

 BOX SET (จั่วปัง)+หนังสือครบชุด 
> 1,000 บาท (จากราคาเต็ม 1150บาท)
.
 เล่ม 2 
> 359 บาท (จากราคาปก 389 บาท)
.
 เล่ม 2+Box 
> 700 บาท (จากราคาเต็ม 759 บาท)

---------------------------------------------
.
??”?ราคารวมค่าจัดส่ง (เลือกโอนยอดตามนี้)
.
เฉพาะหนังสือ (2เล่ม)
- ส่งลงทะเบียน 780บาท
- ส่งแบบด่วน 800บาท
.
Box set + หนังสือ1ชุด
- ส่งลงทะเบียน 1,080บาท
- ส่งแบบด่วน 1,100บาท
.
เฉพาะเล่ม2
- ส่งลงทะเบียน 410บาท
- ส่งแบบด่วน 430บาท
.
เฉพาะเล่ม2+Box
- ส่งลงทะเบียน 760บาท
- ส่งแบบด่วน 780บาท
.
---------------------------------------------
.
??“? รายละเอียดหนังสือ
.
- จำนวน 352 หน้าต่อเล่ม 2เล่มต่อ1ชุด 
(ราคาปกเล่มละ 389บาท ชุดละ 778บาท)
- กระดาษกรีนรีดถนอมสายตา 75 แกรม
- หน้าปกสี่สี เคลือบด้านหนา300 แกรม
- กล่อง Box Set หุ้มจั่วปัง (ราคาปกติ 370บาท)
.
.
??“? ของแถมเฉพาะรอบนี้
.
- Free! โปสการ์ด 2 แบบ
- Free! ที่คั่น 2 แบบ
- Free! ปกใส 2 ปก
- Free! สมุดเล่มเล็ก
.
.
Boxset เฉพาะคนที่โอน20คนแรก
- Free! จัดส่งใส่กล่องไปรษณีย์แบบพรีเมี่ยมให้ด้วยจ้า!
.
ลิ้งจอง> 

https://goo.gl/forms/HgEJ5eRJfIQ8mdZn2


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

201 ความคิดเห็น

  1. #128 Charlotte808 (@thunchanokmum) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 16:36
    ทุกอย่างเป็นเงินจริงๆ5555
    #128
    0
  2. #115 Pop_bantita456 (@Pop_bantita456) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:13

    มาต่อน่ะค่ะ
    #115
    0
  3. #114 Supriya15870 (@Supriya15870) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 07:15
    เงินๆหนูเห็นเงินลอยมาคะ ฿0$
    #114
    0
  4. #113 fffffffffff (@fffffffffff) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 06:38
    นางเอกเป็นใครรร
    #113
    0
  5. #112 arolis tranzee (@sengoku) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 05:52
    ตลกอะไรคือบ้าจี้จ่ายเงินให้นางด้วย 5555555
    อยากอ่านเล่มแล้วแต่ยังสอบไม่เสร็จแงๆ
    #112
    0