[E-book]Cupid Florist เชิญใช้บริการความสดครับผม! [Yaoi] (End)

ตอนที่ 7 : ดอกที่ 5 กัญชาแมวไม่ใช่อาหารเพื่อสุขภาพ แต่ [กัซช่า] แมวสามารถแปลภาษาได้ [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 171 ครั้ง
    13 มี.ค. 61


ดอกที่ 5 

กัญชาแมวไม่ใช่อาหารเพื่อสุขภาพ แต่ [กัซช่า] แมวสามารถแปลภาษาได้

 



      โฮะๆๆๆ โฮะๆๆๆ

      เสียงผีสางนางไม้ในร้านยังไม่หยุดหัวเราะ

       ผมพึ่งสังเกตเห็นว่าต้นยาฆ่าแมลงบนโต๊ะประจำตำแหน่งเปลี่ยนไป ดูเหมือนมันจะเป็นต้นเขียวๆ ที่มีเมจิกสีแดงจากเจ้าของร้านเขียนไว้หวัดๆ ด้วยลายมือคุ้นตาตรงขอบกระถางสีน้ำตาลอ่อนว่า

'แคทนิป(กัญชาแมว)'

ผมว่าไอ้นี่อาจจะเป็นสาเหตุให้ต้นไม้และดอกไม้ทั้งร้านเริ่มกลายเป็นสวนปศุสัตว์ก็เป็นได้

คนร้ายก็คือคุณเซนนั่นเอง

พืชพรรณไม้แต่ล่ะชนิดก็มีวิวัฒนาการไม่ต่างจากคน ถ้ามันจะเปลี่ยนตัวเองจากจ่าฝูงแมลงสาบเป็นปศุสัตว์ผมว่าแบบนั้นยังดีกว่า

'เจ้านายดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะแง้ว'

เสียงร้องเหมือนแมวดังขัดจังหวะความคิดฟองเต้าหู้ ผมเหลือบมองไปทางต้นเสียงนั้นเล็กน้อยแล้วถึงเห็นว่าเป็นอะไรที่กำลังพูดอยู่ กัซช่าแมวนั่นเอง ในเมื่อมีเพื่อนใหม่มา หน้าที่ตั้งชื่อเล่นจึงเป็นของผมไปโดนปริยาย

เจ้านี่น่าจะเป็นเพื่อนใหม่ที่พวกมันว่าล่ะมั้ง วันนี้มีเพื่อนใหม่มาสองตัวเลยหรือเนี่ย

'หากคุณทิมมี่ไม่รีบระเบิดกำแพงเมืองข้าศึก เกรงว่าสาวน้อยผู้นี้ต้องเรียกเหล่าปีเตอร์น้อยมา"

ไม่! ไม่เด็ดขาด!

ผมทำตาขวางใส่สาวน้อยประแป้งเพื่อห้ามปราม แต่ทำฟรีเซียที่หันมาเจอชะงักไปเล็กน้อยว่าตัวเองทำอะไรผิด

"ขอโทษที่ผมคิดได้แค่นี้ อย่าทำตาดุแบบนั้นสิ" ต่อจากที่เขาจะมาซื้อต้นไม้ไปประดับออฟฟิศแต่ดันคิดไม่ออกจนต้องให้ช่วย

ผมส่ายหัวเล็กน้อยบ่งบอกว่า ถ้าเมิงเรียกปีเตอร์มากรูจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์มันให้หมด โดยเฉพาะตัวแม่อย่างสาวน้อยที่สามารถเรียกพวกมันมาได้ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็แล้วแต่ ผมจะจุดไฟเผาแม่มเป็นอย่างแรก

'ทำไมล่ะ? คนหล่อรวยทำอะไรก็ดีไปหมดนั่นแหละ แถวบ้านฉันต่างก็มีแต่คนบอกว่าผู้ชายหัวขาวควรจับทำเมียให้หมด'

ทำเมียบ้านเตี่ยเอ็งสิ! ดูซิว่าหมอนี่สูงกว่าผมเท่าไหร่! เกือบสิบเซ็นนะเว้ย! จะถูกมันจับปล้ำแทนอะดิ!

"หรือคุณอาจจะทำงานหนักจนหิวมากก็ได้" คุยกันคนล่ะเรื่องเดียวกันแล้ว ผมส่ายหน้าให้สาวน้อยต่างหาก แต่ดูเหมือนจะมีมนุษย์แถวนี้เข้าใจผิด

ฟรียังทำหน้าเศร้าไม่ได้เข้ากับสถานการณ์ของผมเลย

'แมวคิดว่า เจ้านายไม่ควรอุทิศตัวอยู่คนเดียวไปจนแก่ชรา แง้วใครจะมาดูแลเล่า' กัซช่าแมวช่วยเสริมอีกแรงจนสาวน้อยยกนิ้วให้ มันไปสามัคคีกันตอนไหนทั้งที่พึ่งจะเจอหน้ากันไม่ถึงนาทีแท้ๆ

แล้วกัซซ่าแม่มก็กลายเป็นแมวโดยสมบูรณ์ ดันเรียกตัวเองแบบนั้น

"ไม่สิ คุณทำงานที่นี่ได้ก็คงรักต้นไม้ดอกไม้มาก คนเราเค้าว่าหากรักสิ่งไหนมาก ถึงทำไปก็ไม่เคยปริปากบ่นว่าเหนื่อย"

ตอนนี้เหนื่อยใจโคตรๆ คุยเรื่องเดียวกันหรือคนล่ะเรื่องเดียวกัน

ฟรีเซียยังพูดต่อคนเดียว เหมือนเขาจะอาการหนักยิ่งกว่าป้ายจราจรหักๆ ข้างทางที่พุ่งเข้ามาเสียบในรถแบบข่าวหน้าหนึ่งสุดสยองที่ผมเคยอ่านซะอีก

ผมทำหน้าเหมือนโดนรถมอไซค์เหยียบตีนใส่พวกดอกไม้ที่แม่มเสี้ยมให้ได้กันจังวะ ฟังแล้วเพลียเหลือเกิน

ถ้าหมอนี่ได้ยินเสียงดอกผีแบบผมอาจอยากวิ่งหนีกลับบ้านไปหาแม่ไม่ทันก็เป็นได้

พี่ชายคนนี้เอ๋อดีเนอะ'

ผมว่าเขาอาจไม่เต็มก็ได้ แต่เป็นเด็กรวยย่อมทำได้ทุกอย่าง

'ผู้ชายก็เปรียบเหมือนเรือไว้เปย์เรา ต้องค่อยๆ พายไปเรื่อยๆ เวลาจมจะได้ไม่จมน้ำตายทั้งลำ'

เข้าใจเปรียบเทียบโคตรๆ อย่างมีหลักการและชั้นเชิง เหมือนตอนตั้งค่ายกลศึกผาแดง นี่หรือคือปรมาจารย์ด้านความรัก ซินเซียสาวน้อย ชื่อมันเท่กว่าผมอีก

แล้วทำไมผมต้องมาฟังพวกพืชสั่งสอนเรื่องความรักด้วยวะครับ?

'ก่อนจะจัดทัพบุกก็ต้องรู้เขารู้เรา เวลารบร้อยครั้งจะได้จะชนะร้อยคราไงแง้ว'

มันเข้ากันเป็นปี่เป็นกลองเลยวุ้ย

'ดังนั้นสายสืบจึงเป็นสิ่งจำเป็น... ออกมาได้ ทาสน้อยทั้งหลาย!!’ กัซช่าแมวสั่งเสียงเข้มดั่งประกาศศึกทั้งที่ผมยังไม่ได้สั่งให้มันทำเลย ทีแบบนี้แม่มสามัคคีร่วมมือกันจัง

ต้นไม้ไม่สามารถขยับได้มันก็เลยใช้คลื่นเสียงสั่งแทนรีโมทคอนโทรล ผมคิดแบบนั้น

แม้ว~

และแล้วแมวสามตัวก็เดินออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ในสภาพเมาขนแกะ พวกมันพากันปีนขึ้นโต๊ะทำงานของผมกันอย่างไวว่อง แต่ผมว่าเหมือนมันกำลังเมาถังสีมากกว่า เดินซะเซเชียว

มันไปซ่อนตรงนั้นกันตอนไหนฟะ ตอนแรกผมยังไม่เห็นเลย

"เลี้ยงแมวด้วยเหรอ?" ฟรีเซียทำหน้าเหมือนเจอพวกเดียวกันเพราะเขาเลี้ยงหมา แต่ถึงจะเลี้ยงผมก็ไม่ใช่พวกเดียวกับเขาอยู่ดี

"ฉันไม่ได้เลี้ยง!" ผมตะโกนแบบปราสาทขุนศึกจะแตก เกาหัวด้วยความหงุดหงิดจนอีกฝ่ายมองตาโตเหมือนเห็นมัจจุราชมาสิงสถิต

เดี๋ยวนี้อัพเกรดจากวิชาสั่งทัพแมลงสาบผาแดงเลเวลหนึ่ง เป็นวิชาเรียกสัตว์ใหญ่อย่างแมวเมามาเป็นอันดับสองแล้วหรอกเรอะ!

กัซช่าแมวแม่มเเรียกลูกน้องออกมาได้ด้วย ถึงพวกมันจะมีท่าทีเมาแอ๋คล้ายคนไปกินต้นบ๊วยมาก็เถอะ

ห่านเป็ดเอ้ย ผมต้องขายของโว้ย มาเล่นกันอยู่ได้! อิหัวหงอกนี่ก็นั่งถ่วงเวลาจังวะครับ!

เอาเป็นว่าฉันเลือกให้นายเลยก็แล้วกัน กระบองเพชร ถ้าซื้อดอกไม้ดูแลไม่ดีอยู่แป๊บเดียวมันก็เฉาตายแล้ว ถ้าเป็นกระบองเพชรล่ะก็ปลูกในออฟฟิศสบาย ไม่ต้องรดน้ำบ่อย แดดไม่ต้องมากก็อยู่ได้ อดทนต่อสภาพแห้งแล้ง และยังดูดซับคลื่นรังสีที่ปล่อยออกมาจากหน้าจอคอมด้วย ถึงนายลืมรดน้ำวันสองวันมันก็ไม่ตายหรอก ดีใช่มั้ยล่ะ 

ผมหันไปพ่นสคริปต์ใส่เจ้าหัวหงอกตามที่คุณเซนเคยเล่าให้ฟังมาว่าพนักงานออฟฟิศควรปลูกอะไร แล้วถ้าเค้าถามก็บอกไปสักสองสามอย่างแค่นั้น

โอ้โห้ นี่ทิมมี่คนไหนเนี่ยยัยทิวทำเสียงตกใจ

ไม่น่าเชื่อว่าจะฉลาดขนาดนี้ยัยหนูว่าตามบ้าง

ปกติจะโง่กว่าช้างอีกนี่นา ดูเหมือนวันนี้จะฉลาดขึ้นอีกสิบเปอเซ็นยัยรักแร้ว่า

พ่องเธอเสะ! จะรุมด่ากันอีกนานมั้ย!

การท่องจำของผมทำให้พวกดอกไม้อึ้ง เจ้าหัวหงอกที่นั่งอยู่เองก็เช่นกัน

หรือใครอยากไปตายคาออฟฟิศก็ได้เดี๋ยวขุ่นพ่อทิมมี่จัดให้

พอผมแย้มรอยยิ้มส่งสายตาอยากกินเลือดให้พวกดอกไม้มันก็พากันส่ายหน้าเงียบเลยทีเดียว เพราะถ้าอยู่กับผม พวกมันจะอยู่ได้อีกนานไม่ต้องแก่เหี่ยวตายไปก่อนเพื่อนยังไงล่ะ

เอาแบบนั้นก็ได้ครับเหมือนฟรีจะตัดสินใจได้ ผมเลยเดินไปหยิบส่งๆ โดยเฉพาะต้นที่ร้องเสียงโหยหวนว่า ข้าอยากไปอยู่กับหนุ่มหล่อในออฟฟิศ!’ พอใส่ถุงห่อกระดาษเสร็จแล้วถึงส่งให้

กระบองเพชรในร้านนี่มีห้าชนิด ส่วนที่ผมเลือกมาคือต้นที่มีดอกไม้อยู่บนหัว

พอส่งให้พ่อหนุ่มหัวหงอกหมอนั่นก็เปิดออกดูอย่างตื่นตา

ผมไม่เคยเห็นกระบองเพชรแบบนี้มาก่อน ปกติน่าจะเป็นตูมๆ นี่นา

ไอ้นี่มันเรียกว่า...

แอสโตรไฟตัมขอรับ กระผมดีใจเสียจริงที่คุณพ่อทิมมี่เลือกกระผม กระผมจะดูแลเขาอย่างดี รับรองไม่ป่วยตายไปก่อนแน่นอนได้ข่าวว่าเมิงนั่นแหละที่ต้องให้เค้าดูแล...

แอสโตไฟตัม เป็นชนิดเดียวในร้านที่มีดอกไม้บนหัวมันล่ะนะเจ้าหัวหงอกส่งยิ้มให้ผม ไม่รู้จะยิ้มอะไรนักหนา

ไม่ใช่ดอกไม้บนหัวนะขอรับ เขาเรียกสปอเรตั้ม ไดนาไมท์ แอทซิทแท่มโฟรามี่ต่างหากกระบองเพชรเอ่ย

ชื่ออย่างกับอาวุธกันดั้มแต่โคตรยาวใครจะไปจำฟะ

เหมือนคุณเลยเนอะ ดอกไม้ที่เบ่งบานอยู่บนยอดหอคอย

เห็นมั้ย เขาบอกว่าคุณพ่อทิมมี่เหมือนสปอเรตั้ม ไดนาไมท์ แอทซิทแท่มโฟรามี่ด้วยล่ะส่งเสียงหัวเราะ

เหมือนพ่องสิ! ไอ้ห่านเป็ดกระบองเพชร ตรูเป็นมนุษย์ไม่ใช่ราบนหัวเอ็งนะเฟ้ย! แล้วจะย้ำชื่อทำไมฟะ!

ไม่เหมือน!” ผมเดินไปกดเครื่องคิดเลขทำเป็นใบเสร็จร้าน หมอนั่นก็ตามมาสมทบ ฟรีไม่สนเลยด้วยซ้ำว่าจะถูกผมด่าหรือทำอารมณ์เสียใส่รึเปล่า ช่างเป็นลูกค้าที่ดีแท้... เป็นคนอื่นผมคงโดนเฉดหัวออกจากร้านแล้ว

ขอบอกเลยว่าการทำงานบริการ ไม่ว่าคุณจะอารมณ์เสียเมนส์เปียก ท่อน้ำแตกขนาดไหนก็อย่าทำหน้าบูดใส่ลูกค้ากันนะครับ คุณทิมมี่ขอเตือนอย่างหวังดี ถึงเงินเดือนคุณจะไม่เกี่ยวกับผมก็เถอะ อุฮิ...

เท่าไหร่ครับ?”

150บางทีดอกไม้ที่ขายก็ถูกจนน่าเหลือเชื่อ

ว่าแล้วจู่ๆ การ์ดสีดำก็ถูกยื่นมาให้ ผมมองมันแบบมึนๆ คล้ายคนถูกซอมบี้ดักตีหัวแบะ ส่วนฟรีก็ยิ้มตลอดเวลา

ผมขมวดคิ้วมุ่น มีที่ไหนมาซื้อของร้านดอกไม้ไม่กี่ร้อยบาทแต่ดันใช้การ์ดดำบางฟะ!

ไม่มีแบงก์ย่อยหรือไง!

ติ๊ด!

แต่ผมก็รูดมันลงไปแล้วส่งคืนเหมือนเดิมพร้อมรอยยิ้มมืออาชีพ โชคดีที่เจ้าของร้านเป็นคนฉลาด เขาเลยมีทางเลือกหลายอย่างให้ลูกค้า(ผม) ไม่งั้นก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน

ไปก่อนนะครับ

ฟรีโบกมือทั้งรอยยิ้ม หมอนี่มันฟรีสไตล์อารมณ์ดีมาจากไหน สงสัยพึ่งไปว่ายท่าผีเสื้อมาเสร็จ

อืม โชค(ไม่)ดีเสียงกรุ๊งกริ๊งหน้าร้านเป็นสัญญาณว่าลูกค้าผมหงอกได้จากไปแล้วแต่ยังไม่ตาย

จะไปพัทยา บางแสง ระยำ เอ้ย! ชะอำอะไรก็ไป แล้วอย่ากลับมาอีกเลย!

โถๆ พูดจากับสามีในอนาคตแบบนี้ได้ยังไงกัน คุณทิมมี่สาวน้อยเริ่มเปิดปากอีกครั้งเมื่อร้านกลับมาเงียบสงบ

นี่มันเรื่องของมนุษย์ไม่ใช่เรื่องของต้นไม้ ไม่ต้องมาสอดเสียดชีวิตฉันขนาดนั้นก็ได้นะ!”

พวกนี้แม่มว่างจัด

เจ้านายคงอายล่ะมั้งแง้ว แมวว่าเวลาคนเราเขินก็จะทำตัวตรงข้ามกันแบบนี้แหละ เชื่อแมว แมวรู้ทุกอย่าง เพราะแมวมีทาสเป็นแมวกัซช่าช่วยส่งเสริม

เควี่ยไรของมันเนี่ย...

ไหนลองบอกมาสิทาสหนึ่ง วันนี้หนูฟรีไปทำอะไรมาบ้าง?’ สาวน้อยร้องถาม

เจ้าแมวเมากัญชาสีขาวตัวที่หนึ่งร้องบอก แง้วๆ ง้าวๆ ซึ่งผมฟังมันไม่รู้เรื่องหรอก กัซช่าแมวจึงแปลเองตอบเอง

ทาสเบอร์หนึ่งบอกกัซช่าว่า ไปส่องตอนอาบน้ำทางหน้าต่างคฤหาสน์ลอยฟ้า ซิคแพคจัดเต็ม กล้ามเนื้อแน่นเหมือนหมูแดดเดียว

หมูแดดเดียวบ้านเอ็งสิ!

แง้วๆ

ยังมีต่ออีกนะ ทาสเบอร์หนึ่งบอกว่าขนาดกล้ามก้นยังน่าตบเหมือนแตงโมสองลูกชนกัน

จะบรรยายอะไรขนาดนั้นวะ ไม่อยากได้ยินเว้ย!

ความคิดแมวมันเชื่อถือได้ซะที่ไหน ดูทุกคำที่มันเปรียบก็รู้แล้วว่าของกินมาทั้งนั้น

แง้ว!! แม้วๆๆ เหมี้ยว!”

แมวตัวที่สองสีดำเหมือนกำลังโวยวายกับผีที่มองไม่เห็นอยู่มากกว่า มันตวัดมือมั่วซั่วเชียว

ทาสเบอร์สองบอกกัซช่าว่า ขับไวมาก พอขึ้นกระป๋องสีขาวปุ๊บก็พุ่งออกไปทันทีจนมันวิ่งตามไม่ทัน

ไอ้แมวหน้าโง่ นั่นมันรถเว้ยไม่ใช่กระป๋อง!

เหมี่ยวๆ หาว แม้ว

ภาษาห่านอะไรของมันเนี่ยมีหาวด้วย ผมขมวดคิ้วกับแมวเมาบ๊วยเค็มตัวที่สามซึ่งเป็นแมวสามสีที่กำลังกลิ้งอยู่บนโต๊ะประจำตำแหน่งข้างต้นกัญชาแมวเหมือนกับอีกสองตัวที่เหลือ

ทาสเบอร์สามบอกว่า ขณะที่มันเดินอยู่ก็ถูกพวกเด็กๆ เตะท้องเข้าอย่างจัง

โอ้โหน่าสงสาร

จากนั้นก็มีสวรรค์ลงมาโปรด เป็นผู้ชายผมขาวคนนั้นที่ยื่นสิ่งหนึ่งมาให้

เรื่องนี้ฟังดูน่าติดตาม ผมเลยถามต่อว่ามันเกิดอะไรขึ้น

แล้วไงต่อ?” เอียงคอถามอย่างอยากรู้ ยื่นอะไรมาให้? อาหารแมวใช่มั้ย? หรือว่าปลาย่าง ปลาทู?”

เปล่า...มันคือแบงก์สีแดงสองใบ เขาบอกว่าให้เอาไปซื้อของกินแล้วทาสเบอร์สามก็เลยคาบแบงก์มาผงกหัวขอบคุณก่อนจะวิ่งไปร้านสะดวกซื้อ แล้วได้อาหารกระป๋องกลับมาเป็นกอบเป็นกำ

เออ แล้วไง?” แทนที่จะให้อาหารแมว แม่มยื่นแบงก์ร้อยให้สองใบ ท่าจะประสาทกลับ

มันไม่จบแบบแฮปปี้ เพราะทาสเบอร์สามเปิดอาหารกระป๋องเองไม่ได้

อ้าวอีเวงนี่

แง้วๆเจ้าแมวสามสีลุกขึ้นยืน ใช้สองข้าหน้าทำท่ากวักๆ อะไรสักอย่าง

ทาสเบอร์สามบอกกัซช่าว่า ให้เจ้านายทิมมี่ช่วยเปิดให้หน่อย

แล้วทำไมแม่มมาจบที่ผมวะครับ ครั้งที่แล้วก็พาหมานรกสวรรค์มาทำแจกันแตก พอคราวนี้ดันพาแมวมาให้ผมเปิดฝากระป๋องอาหารให้เนี่ยนะ โห... โคตรคนดี(ประชด) ถึงกัซช่ามันจะเป็นคนเรียกมาก็เถอะ

ผมเห็นทาสแมวเบอร์สามที่มีสามสีกระโดดลงไปข้างล่างโต๊ะแล้วกระโจนขึ้นมาพร้อมถุงร้านสะดวกซื้อที่มีอาหารแมวกระป๋องอยู่สองสามอัน

อ้าว จ่ายไปสองร้อยแต่ได้มาสามกระป๋อง ไหนบอกเป็นกอบเป็นกำ ร้านแม่มโกงกันเห็นๆ เลยนี่หว่า แมวมันก็โง่เลยขาดทุนย่อยยับ แถมเป็นยี่ห้อที่ถูกที่สุดด้วย โง่จริงๆ

ผมเดินไปเปิดกระป๋องให้มันด้วยสีหน้าเหนื่อยใจแสด กลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่าย แล้วก็เกิดการสวาปามของแมวสามตัวอย่างไวว่องราวกับกลัวแมลงสาบมาแย่ง ทาสแมวตัวแรกสีขาว ตัวที่สองสีดำ ตัวที่สามมีสามสี

ตกลงมันมาที่นี่เพื่อให้ผมเป็นคนรับใช้ของมันเรอะ?

จบแล้วใช่มั้ยกัซช่า?’ สาวน้อยถามต่ออีกรอบ

ใช่แง้ว ภารกิจหมดแค่นี้ เอาเป็นว่าข้อมูลที่แมวได้มาคือ พ่อฟรีคนนั้นรวยมาก บ้านหรู ขับเฟอร์รารี่สีขาว

อันนั้นตูรู้แล้ว ทำไมต้นไม้แม่มฉลาดกว่าแมวฟะ ถึงได้รู้ว่ารถยี่ห้อเฟอร์รารี่

มีความใจดีอยู่เป็นนิจ และรักสัตว์อย่างเป็นเกียรติ

ผมนี่เกลียดคำพูดแต่ล่ะคำของแม่มเหลือเกิน อีกหน่อยพืชพวกนี้มันต้องล้างสมองผมได้แน่ๆ

กริ๊ง กริ๊ง

ลูกค้าเข้าร้าน ผมหันขวับกลับไปปั้นหน้ายิ้มทันใด

มาแล้ว หน้ากากทิมมี่ทิวเอ่ยมาตามกระแสลม

อ้อ คุณทิมมี่เป็นพวกสองหน้านี่เอง ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ย

เป็นเจ้าคนนายคนต้องมีหลายหน้า เวลางานก็หนึ่งหน้า เวลาอยู่กับลูกน้องในงานเลี้ยงก็สองหน้า เวลาอยู่กับครอบครัวก็สามหน้า เวลาอยู่กับเพื่อนก็สี่หน้า เวลาอยู่กับแฟนก็ห้าหน้า รวมแล้วสิบห้าหน้า

ไอ้กัซช่า แม่มจะเพิ่มไปอีกอีกหน้าวะ! ตูล่ะเครียด!

เค้าเรียกรอยยิ้มธุรกิจเว้ย!

ยินดีต้อนรับครับ หาอะไรอยู่เหรอครับ?” นอกจากยิ้มแล้วน้ำเสียงที่ถามยังต้องนุ่มคล้ายเวลากล่อมเด็กนอนด้วย

เขาก็ต้องมาหาดอกไม้อยู่แล้วสิถามอะไรโง่ๆคาร์เนชั่นเหลืองปากหมาด่าผมซะเสียหายอีกแล้ว

บางทีลูกค้าก็ไม่ได้มาซื้อแค่ดอกไม้เฟ้ย!

ขอปุ๋ยสองกระสอบครับคุณผู้ชายวัยกลางคนเอ่ยยิ้มๆ ท่าทางดูเป็นผู้ใหญ่น่าพึ่งพาดีจัง

ถ้าคุณทิมมี่มีลูกล่ะก็ต้องน่ารักมากแน่ๆ

ใช่แง้ว แมวคิดว่าลูกเจ้านายต้องฉลาดน่ารัก และอาจจะมีสี่ขา

สี่ขาพ่องดิ! นั่นมันสัตว์!

ได้เลยครับผมแกล้งทำเมินพวกเสียงลิงข้างที่ยังเถียงกันเรื่องทำลูกหาสามี แม่งจะโต้วาทีประชุมลับอะไรกันขนาดนั้นวะ พวกพืชนรกจะล้างสมองผมเพื่อครองโลกแล้ว

หยุดสักทีเถอะ!




----------------------------


Up : 07-09-2560 

Up2 : 07-09-2560 (แก้ชื่อ)

Up3 : 13-03-2561 (รีไรท์)



เจ้าชายแมวเหมียว

วุ่นวายดีจัง เพื่อน(ดอกไม้)เต็มไปหมดเลย


----------------------------------------------------------------------------------------

แนะนำตัวละคร (คร่าวๆ)

(แบบเป็นภาพที่ยืมมาจากอากู๋ เผื่อใครนึกภาพดอกไม้ ต้นไม้แต่ล่ะชนิดไม่ออกและขี้เกียจหา)

เหมือนจะมีสาระ (เล็กน้อย)

เริ่มจาก

         

ทิวลิป (เรียกโดยทิมมี่ ว่า ทิว) //กุหลาบหนู (เรียกโดยทิมมี่ ว่า ยัยหนู) /// รักเร่ (เรียกโดยทิมมี่ ว่า รักแร้)

                        

           สาวน้อยประแป้ง (สาวน้อย)                            กัญชาแมว (กัซซ่า)


     ส่วนสุดท้ายคือกระบองเพชรในตอนนี้


แอสโตรไฟตัม



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 171 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #345 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 22:27
    เรื่องนี้ไม่มีใครเต็มสินะ5555+
    #345
    0
  2. #327 Kuroshio (@mooky-1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 00:59
    ให้ฟีลเหมือนเรื่องที่พูดกับสัตว์ได้เลยอ่ะ มีความทุกคน(ต้น)อวย55555
    #327
    0
  3. #323 nisworddunn (@panittha21) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 16:51
    ปวดหัวกับ ให้เงินแมว
    #323
    0
  4. #300 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 06:27
    ชอบอะ ต้นไม้สถาปนาตัวเองเป็นแมวได้ด้วย
    #300
    0
  5. #231 25452558 (@25452558) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 06:51
    ตั้งเเต่อ่านมารู้สึกกลัวต้นไม้เเล้วนะ
    #231
    0
  6. #145 SKYnotSKI (@61seconds) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 16:05
    โอ๊ยยย กัซซ่าาาา 5555555555
    #145
    0
  7. #31 Sara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 19:45
    ชอบภาพจังเลยค่ะ สวยมากๆ วาดเองใช่มั้ยคะเนี่ย

    ปล.แต่ล่ะตัวนี่ทำให้ปวดหัวดีจริงๆ แต่เราตลกค่ะ 555 สงสารคุณทิมมี่
    #31
    0
  8. #30 Parkjimin19 (@panjawanbunkam71) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 19:44
    พวกต้นไม้นี่มัน555555
    #30
    0
  9. วันที่ 7 กันยายน 2560 / 19:29
    เหนื่อยใจแทนทิมมี่ 555
    #28
    0
  10. #27 เรนนี่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 19:28
    รักเร่ เขียนแบบนี้นะคะ

    ชีวิตทิมมี่ช่างวุ่นวาย ตั้งแต่ฟังภาษาดอกไม้รู้เรื่อง

    เอ๊ะ หรือทิมมี่วุ่นวายอยู่แล้ว
    #27
    0