[FIC BTS] kookv #ความลับของตึกเช่า

ตอนที่ 2 : #2 [2018] วันเกิดแทแท 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    15 มิ.ย. 63

 


            "ฮยองไม่ต้องมาปฏิเสธผม" ใบหน้าหวานง้ำงอบ่งบอกว่าตนนั้นไม่พอใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่


             "นายทำแบบนี้ได้ยังไงหะ?" แทฮยองฟาดมือลงบนไหล่คนอายุน้อยกว่าแรงๆไปสองทีอย่างเจ็บใจที่โดนฉวยโอกาสเอาดื้อๆ ฝ่ามือยกขึ้นเช็ดริมฝีปากจ้องคนน้องตาขวาง


คงจะคิดว่ามันจะดุมากและทำให้จองกุกกลัวได้ แต่เปล่าเลย.. การแสดงสีหน้าแบบนี้มันเหมือนกับแมวขู่ไม่มีผิด

"ก็ใครบอกอยากได้หลักฐาน?"


"เป็นบ้าไปแล้วหรือไง"


"คนบ้าเขาจูบไม่เป็นนะฮยอง" จองกุกเลิกคิ้วใส่ก่อนจะหันไปสนใจรามยอนที่เขาต้มทิ้งไว้ ขืนปล่อยไว้นานมีหวังเส้นมันคงจะเละไม่น่ากิน


"ทำกันขนาดนี้เลยเหรอ?"


"งั้นผมจะรับผิดชอบสิ่งที่ผมทำ เราเป็นแฟนกัน" ทำไมจองกุกทำเหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มันคือเรื่องปกติได้ ถึงมันจะเคยเกิดขึ้นแต่มันก็เป็นอุบัติเหตุไม่ใช่หรือไง 


แทฮยองคิดว่าการที่พลาดปากชนปากกับอีกคนมา2-3ครั้งมันคืออุบัติเหตุ และเขาก็ไม่ได้เก็บมาคิดหรือใส่ใจอะไรมากมาย แต่พอบ่อยครั้งเข้าก็เริ่มที่จะสงสัยความผิดพลาดหรืออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเหมือนกัน


แอบคิดว่าจองกุกมันตั้งใจมากกว่าที่จะเป็นอุบัติเหตุ แต่ก็ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองหรือหลงตัวเองมากเกินไป เด็กตัวเท่าไหล่เมื่อ3-4ปีก่อนที่ถูกเขาล็อคคอทุกวี่ทุกวัน เรียกฮยอง นอนกอดกันบ่อยๆเนี่ยนะจะคิดกับเขามากกว่าพี่ชายคนหนึ่ง

แต่พอหลายเดือนผ่านมาจองกุกเหมือนพยายามที่จะบอกเรื่องๆนึงกับเขา ทุกครั้งที่ออกทัวร์คอนเสิร์ตประเทศนั้นประเทศนี้ที ทั้งเขาและจองกุกก็เลือกที่จะแอบมานอนเล่นเกมด้วยกันเผลอหลับไปบ่อยๆ ทั้งๆที่ทางบริษัทจัดห้องนอนให้นอนคนละห้อง


ไม่รู้หรอกว่าในหัวของไอ้เด็กหน้ากระต่ายนี่กำลังคิดเรื่องบ้าๆอะไรอยู่ แต่การมาขอเขาเป็นแฟนในหอพักแบบนี้มันไม่เสี่ยงกลัวคนอื่นจะได้ยินว่าพี่น้องในวงแอบรักกัน ไอ้จีมินก็ยิ่งล้อและกวนประสาทเขาบ่อยๆอยู่ด้วย


ให้ตายเหอะ... บรรยากาศตอนอยู่กับจองกุกน่าอึดอัดเป็นบ้า 


หลายครั้งพยายามที่จะนอนหลับหนีก่อนได้ยินประโยคขอคบของเด็กนี่ ไม่ใช่เขารังเกียจที่จะเป็นแฟน แต่ด้วยความเป็นฮยอง... มันทำให้ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องง่าย จะว่ารู้สึกไหมเขาก็ไม่มั่นใจว่าการที่เผลอใจเต้นแรงอย่างไม่ทราบสาเหตุ เผลอทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่ถูกแซว อาการพวกนั้นมันใช่รักหรือเปล่า?


 "เด็กเวร"


 "จะปฏิเสธตัวเองทำไมแทแท"


"ใครอนุญาตให้นายเรียกฮยองว่าแทแท ห้ามเรียกแทแท"


 "แฟนครับ มากินเหอะ ผมทำเสร็จแล้ว" พอได้ยินน้ำเสียงกวนๆดังขึ้นมือก็รีบคว้าเอาลูกสตรอเบอรี่ขว้างมันใส่ไอ้เด็กหน้ากระต่ายกวนประสาทจนอีกคนหลบแทบไม่ทัน


"ของกิน ใครให้มาปาเล่น ผมซื้อมาด้วยเงินผมนะเว้ย เอาเงินผมมาปาเล่นแบบนี้ได้ไง"


"กวนประสาท!"


"ไหนบอกหิว หิวก็มานั่งกินดีๆดิ" ความจริงแล้วก็ไม่ได้อยากจะแกล้งให้ทำหน้าตึงใส่เท่าไหร่หรอก

แทแทเดินเข้ามารับถ้วยที่จองกุกตักไว้ให้ กลิ่นหอมๆของมันเหมือนจะทำให้ลืมเหตุการณ์ก่อนหน้าไปโดยปริยาย 


ร่างผอมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้และตั้งหน้าตั้งตากิน พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเจ้าเด็กหน้ากระต่ายกำลังจ้องเขาและยิ้มอยู่


   "มองอะไร"


   "น่ารักไงถึงมอง"


   "ให้ตายเหอะ ไม่เห็นจะชินกับนายเลย เลิกมาพูดจาหวานๆเล่นหูเล่นตาใส่เดี๋ยวนี้! ไม่หลงคารมเด็กหน้ากระต่ายหรอกนะ" จองกุกยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองอย่างเก้อๆ ไม่รู้ดิ.. มันออกไปเอง


    "โถ่.. แทแท"


    "ย่าส์.." 


    "..."


    "เป็นไร?" คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ถึงกับต้องรีบวางตะเกียบเมื่อถูกสวมกอดจากทางด้านหลังโดยที่จองกุกยังคงยืนอยู่แต่กลับโน้มตัวลงมากอดไว้แล้วจับเขาโยกไปมาเหมือนเด็กๆ ปลายคางเกยไว้ที่ช่วงไหล่ติดจะอ้อน


    "เป็นแฟนกันเถอะ ก็รู้ว่าผมรู้สึกยังไง.. ทำไมเราไม่มาทำอะไรให้มันถูกต้องล่ะ หืม?" ประโยคหลังหันมามองคนพี่อย่างต้องการคำตอบ


แทฮยองถอนหายใจยาวเหยียด


"ไม่เป็นไม่ได้ไง เราเป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว"


"การที่เราชอบใครสักคนหรือรักใครสักคนมันก็อยากทำให้ทุกอย่างมันถูกต้อง ผมเหมือนชู้พี่ไม่มีผิดจะหึงก็หึงไม่ได้ไม่ได้เป็นอะไรกัน ผมอึดอัด" 


"ฮยองยังไม่เคยหึงนายเลย"


"ไม่เหมือนกันนิ ผมก็ผม"


"ไม่เอา ไม่ตกลง ปล่อยเดี๋ยวนี้" 


"ไม่ตกลงผมก็ไม่ปล่อย เราก็อยู่ทั้งแบบนี้แหละ อยู่แบบนี้จนฮยองคนอื่นๆเข้ามาเห็นเลย แล้วผมก็จะบอกพวกฮยองไปว่าเมื่อกี้เราจูบกัน" ประโยคเอาแต่ใจแบบเด็กๆนี่มันยังไงกัน


พอรู้ว่ายังไงจองกุกมันก็ไม่ยอมปล่อยแน่ๆ แทฮยองจึงพยายามที่จะแงะมือที่กอดคอเขาอยู่ออก ทั้งปลายคางที่เกยไว้ที่ไหล่พอพยายามจะผลักไสยิ่งเกาะไว้แน่นกว่าเดิมจนเริ่มหายใจไม่ออก บ้าเอ้ย... ไอ้เด็กคนนี้มันจะตื้อไปถึงไหน


"จองกุก! ปล่อยโว้ย ยุนกิฮยองอยู่ในห้องเดี๋ยวออกมาเห็น"


"ตอบตกลงมา"


"ย่าส์ นายกำลังบังคับรู้ตัวไหม?"


"ฮยองไม่อยากได้ของขวัญวันเกิดจากผมไง?" จริงที่วันนี้เป็นวันเกิดแทฮยอง ก่อนหน้าก็ฉลองกับครอบครัวมาแล้ว เมมเบอร์ในวงคนอื่นๆก็ไม่ว่างกันเหลือแค่เขา จองกุก ยุนกิฮยองที่นอนอยู่ในห้อง


"จะให้ก็เอามา เกาะเป็นปลาหมึกอยู่ได้"


"แค่ตอบตกลงว่าเราจะเป็นแฟนกัน ผมรู้นะว่าฮยองคิดมากเรื่องที่ไม่อยากให้เมมเบอร์หรือใครๆรู้ว่าเราชอบกัน รู้ว่าฮยองกลัว.. ฮยองกลัวคนอื่นๆล้อเรื่องที่เราชอบกัน เราก็ไม่ต้องบอกเมมเบอร์คนอื่นๆก็ได้ ผมตามใจฮยองอยู่แล้ว" ปลายจมูกโด่งจรดลงบนผิวแก้มเนียนเบาๆ แทฮยองมองค้อนจนเด็กที่ทำตัวเนียนหอมแก้มผละออก


"จะว่ากลัวมันก็แน่นอนอยู่แล้ว ไม่อยากโดนจีมินมันล้อด้วย"


"งั้นผมขอถามฮยองอย่างหนึ่ง"


"อะไร"


"ฮยองชอบผมไหม?" ดวงตากลมโตจดจ้องไปยังเสี้ยวหน้าของคนถาม

จะว่าไปแล้วคำถามนี้มันก็ค่อนข้างที่จะยากเหมือนกัน ถ้าสิ่งที่แทฮยองกำลังเป็นอยู่ตอนนี้มันเรียกว่าความรัก.. เขาคงจะชอบเด็กคนนี้จริงๆแหละ


"คิดว่าไง"


"ผมอยากได้ยินจากปากฮยองมากกว่า"


"..." พอเอาเข้าจริงก็พูดยากเหมือนกันแฮะ ยิ่งถูกสายตาที่ต้องการคำตอบของจองกุกมองแล้ว ประโยคบอกชอบ.. มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเลยสักนิด


"หืม?"


"จองกุก นายก็รู้คำตอบอยู่แล้วอย่าถามจะได้ไหม มันพูดยาก" แทฮยองโวยใส่


"พูดอยากตรงไหน ผมชอบฮยอง ชอบตั้งแต่แรกชอบตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งแรก ชอบทุกครั้งที่ฮยองยิ้มให้ผมเป็นห่วงผม เล่นกับผม"


"..."


"มันค่อนข้างจะแก่แดดไปหน่อย แต่ที่ผมบอกมันคือเรื่องจริงทั้งหมด ผมชอบฮยองมากพอที่จะทำให้ผมไม่อยากเป็นแค่น้องชาย ตั้งหลายปี.. แต่เราอยู่ด้วยกันมันดีมาก อยากอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไปกับเมมเบอร์อีก5ก็ด้วย" ประโยคสารภาพที่ยาวเหยียดของจองกุกเผลอทำให้อีกฝ่ายจินตนาการถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา

มันก็จริงอย่างที่จองกุกบอก ทั้งเขาและเด็กนี่ก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆบ้านก็เคยไป เที่ยว กินข้าว ดูหนังก็ไปด้วยกัน


"..."


"ฮยองรู้ไหมอะไรที่ทำให้ผมรู้ว่าเราใจตรงกัน"


"?"


"สายตา การกระทำ คำพูด น้ำเสียง ฮยองไม่เคยสังเกตเรื่องพวกนี้เลยหรือไง?" แทฮยองส่ายหน้าเบาๆ เอนหัวซบคนน้อง "ผมออกจะชัดเจนขนาดนี้"


"ก็ไม่รู้ว่าเผลอไปรู้สึกแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่เหมือนกัน พึ่งรู้ตอนที่ตัวเองทำตัวไม่ถูกเขินแปลกๆนั่นแหละ"


"ถ้าเรารู้สึกเหมือนกัน.. ให้ผมดูแลฮยองบ้างได้ไหม เป็นแฟนกันแทแท"


"ก็ไม่ได้ปฏิเสธนิ" สิ้นประโยคของคนพี่รอยยิ้มกว้างก็ปรากฎฉายบนใบหน้าของจองกุก วันนี้คงจะเป็นวันที่มีความสุขมากๆเหมือนวันที่ได้เดบิวส์และวันที่ประสบความสำเร็จ

การได้ครอบครองหัวใจคนที่ตนตกหลุมรักมาหลายปีมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากของขวัญชิ้นสำคัญและมีค่าในชีวิตหรอก


"ผมมีอะไรจะให้"


"อะไรหรอ"


"รออยู่นี่แหละ เดี๋ยวผมเอามาให้" แทฮยองมองตามเด็กตัวยักษ์ที่วิ่งออกไปทางด้านนอก สักพักก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับกล่องใบเล็กที่ทำให้คนพี่ต้องชักสีหน้างง


"อะไรหรอ?"


"แหวน" พูดพร้อมกับเปิดกล่องออก เป็นแหวนสีเงินขนาดไม่ใหญ่คล้ายกับห่วง มี5-6วง มักเน่ตัวใหญ่คว้าเอามือซ้ายของคนเป็นพี่แต่โดนชักกลับก่อน


"พึ่งสารภาพรัก จะขอแต่งงานเลยเหรอ? นายบ้าไปแล้วจองกุก"


"เปล่าสักหน่อย มันคือของขวัญวันเกิดของพี่ต่างหาก ผมอุจส่าสั่งทำให้ล่วงหน้าเลยนะครับ กะว่าจะเอามาสารภาพรักและขอเป็นแฟนเนี่ยแหละ" พอจองกุกสารภาพออกมาแบบนั้นแทฮยองจึงยอมยื่นมือไปให้ แหวนสีเงินถูกสวมบนนิ้วนางข้างซ้าย


"เก๋ดี แต่ทำไมถึงซื้อมาหลายวงล่ะ?"


"อีก4วง พี่ก็ใช้สวมที่นิ้วทางด้านขวา มันเหมือนเป็นแหวนใส่แฟชั่นของวัยรุ่นมากกว่า และผมมั่นใจว่าไม่มีใครคิดว่าเราคบกันแน่นอนครับ ผมก็มีนะ" จองกุกยกมือซ้ายขึ้นให้ดู เป็นแหวนเงินวงเดียวกันกับที่แทแทสวมอยู่ แต่มันถูกสวมใส่ไว้นิ้วนางกับนิ้วก้อย


"เป็นเด็กยักษ์ที่ฉลาดดีนิ สมกับเป็นมักเน่ทองคำ"


"การสวมนิ้วนางไม่ว่าจะข้างซ้ายหรือข้างขวาบ่งบอกว่าคนๆนั้นมีเจ้าของแล้ว เพราะเขาถือกันว่านิ้วนางเป็นนิ้วที่เชื่อมกับหัวใจ พี่เป็นของผม ห้ามถอดเด็ดขาด" แทฮยองเชิ่ดปากขึ้น ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างน่ารัก


"หมั่นเขี้ยว"


"อะไร?" จองกุกไหวไหล่ จังหวะเดียวกับที่แทฮยองหันมาสนใจแหวนที่เหลือ เขาหยิบมันขึ้นมาสวมนิ้วชี้ข้างขวา นิ้วกลางและตามด้วยนิ้วก้อย มีแอบเหล่มองคนน้องบ้าง


"ผมมีของขวัญมาให้พี่แล้ว ไหนรางวัลผมล่ะ?"


"รางวัลอะไร เป็นเด็กที่หัดหวังผลตั้งแต่เมื่อไหร่"


"โถ่.."


"โถ่อะไร"


"ให้จงให้จุ๊บงี้ ไม่มีหรอครับ"


"เดี๋ยวนายจะโดน!"




   


**********************************

ท่านประธานคะมีคนแอบคบกันค่ะ


มาแจกไอจี ทวิตเตอร์เลย

IG: kookv.vkook_btsth

Twitter: @bai_twt เอาไว้อัพเผื่อมีฉากคัท

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #14 AomPattarawadee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2564 / 01:17

    รอตอนต่อไปนะ ชอบเนื้อเรื่องแนวแบบนี้อ่าา
    #14
    0
  2. #12 winter bear. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 09:34

    รอนานมาก นึกว่าเทไปซะแล้วว

    รอนะคะ💜

    #12
    0
  3. #10 Methinee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 00:04
    งู้ยยยรอตั้งนานมาสักทีนะ รอตอนต่อไปนะคะ🙆🏻‍♀️🥰🥰🥰
    #10
    0