[FIC BTS] kookv #ความลับของตึกเช่า

ตอนที่ 1 : #1 [2018] วันเกิดแทแท 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    20 เม.ย. 63

 

--กรุ๊ปแชท--


'บังทันโซยอนดัน'


Jin : สุขสันต์วันเกิดนะแทแทของฮยอง มีความสุขมากๆนะ ฮยองมาคนแรกใช่ไหม มันต้องเป็นงั้นอยู่แล้ว สำหรับคนที่หล่อที่สุดในโลก นายไม่ต้องซึ้งคนหล่อมักจะไม่ลืมวันสำคัญ

Namjoon : ปีนี้ก็ 23 แล้วนะ ฮยองขอให้นายมีความสุขนะ พักผ่อนมากๆ

J-Hope : สุขสันต์วันเกิดนะแทฮยองอ่า

Yoongi : ????

Jimin : สุขสันต์วันเกิดนะแทฮยอง^^ #แค่เพื่อนก็เอา~
 

แทฮยองนอนไล่อ่านข้อความที่ถูกส่งจากฮยองและเพื่อนของเขาผ่านแชทกลุ่ม ก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้ อย่างจินฮยองก็ยังคงคอนเซ็ปเดิมของทุกปี คำอวยพรไม่มากแต่เน้นมาคนแรกและมาชมตัวเองให้อ่าน นัมจุนฮยองก็ยังคงเป็นลีดเดอร์ที่ดูวางมาดลีดเดอร์ แค่อ่านประโยคแรกก็รู้สึกว่าดูพึ่งพาและปรึกษาได้ทุกเรื่อง

โฮซอกฮยอง ยังคงเป็นที่สุดสำหรับแทฮยอง ด้วยความที่ฮยองเต้นเก่งมากและก็เท่มากๆ
ในสายตาของแทฮยองโฮซอกเยี่ยมยอดที่สุด ถึงบางครั้งจะโดนดุๆ ท่าทางจริงจังเวลาซ้อมอ่ะนะ

ชูก้าฮยอง เขาก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร มาแค่รูปเค้กรูปเดียวก็ดีใจแล้ว ฮยองคงจะกำลังนอนอยู่แล้วเผลอสะดุ้งตื่น ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าลืมแฮปปี้เบิร์ดเดย์น้อง ด้วยความที่ขี้เกียจบวกกับความง่วงอาจจะทำให้ส่งมาได้แค่เค้กก้อนเดียว แต่ก็ยังดีที่มา ดีกว่าไม่มาเลยก็แล้วกัน

ส่วนจีมินเพื่อนที่สุดแสนจะสนิทของเขานั้น ก็มากวนประสาทด้วย เห็นอาร์มมี่แซวว่าเฟรนโซนหน่อยเล่นไม่หยุดเลย อยากจะออกจากบ้านไปตีจริงๆ ก็ดีนะที่ไม่เขียนคำอวยพรนี้ลงไปในทวิตเตอร์ที่อัพให้แฟนๆดู ไม่งั้นอาจจะมีคนได้เลือด หลังจากที่ทวิตเตอร์ติดเทรนโลกเรื่องจีมินกับแทฮยองเฟรนโซน
 


Jimin : สุขสันต์วันเกิดนะแทฮยอง^^ #แค่เพื่อนก็เอา




'Jimin' แชท


Taehyung : แน่นอนว่าต้องเป็นอย่างงั้น ใครจะไปแทนที่ชูก้าฮยองได้

Jimin : พูดเรื่องไร! ลุงเย็นชานั่นอ่ะนะ โหยย... เย็นชาไป!

Taehyung : เนียนเลยนะ ไม่มีใครดูออกแม้กระทั่งอาร์มมี่ แล้วทีแทฮยองติดเทรนกันจัง! ยังไม่ได้ทำอะไรเลย!!

Jimin : นายไม่ แต่เจ้ากุกมันทำไง

Taehyung : ขี้ชิป

Jimin : คนเขาดูออก

Taehyung : มั่ว โคตรมั่วเลย แค่สนิทกันเนี่ยนะ เราก็สนิทกันนะ แต่ทำไมเทรนมันถึงติดแค่อันนี้

Jimin : แทแท.. อย่าเนียน มาทำเป็นฟัดทำเป็นเหวี่ยง คบกันมาตั้งแต่ตอนไหน สารภาพมาเดี๋ยวนี้!



แทฮยองเผลอขมวดคิ้วกับคำถามของจีมิน อะไรที่ทำให้เพื่อนอย่างจีมินคิดแบบนั้นกัน



Taehyung : จะบ้าหรือไงจีมิน ไปคบอะไรกันเล่า มันก็สนิททำอย่างงี้กับทุกคน ยิ้มให้แบบนี้ ทำดีด้วยแบบนี้ ก็น้องอ่ะคิดไรมาก นายก็โดนนิ ไม่ใช่?

Jimin : แหวนคู่คือไร?

Taehyung : ก็งานวันเกิดตอนนั้น ซื้อใส่คู่เก๋ๆ แค่ใส่แหวนคู่ เดี๋ยวนะ! ย่าส์! นายสงสัยว่าฉันกับจองกุกเดทกันเหรอ! คิดได้ไงห้ะ?

Jimin : บื้อจังเพื่อนเรา ดูก็รู้ว่าพิเศษกว่าคนอื่น น้องมันอยากจะเป็นฮยองนาย ดูไม่ออกเหรอ? พูดมาแล้วหมั่นไส้จองกุก ไอ้เด็กนี่ ชอบล้อส่วนสูงอยู่เรื่อย ทีกับนาย ล้อเรื่องไรมั่ง

Taehyung : เขาว่าผู้ชายแกล้งแปลว่าผู้ชายชอบนะ

Jimin : มันกวนตีน อย่ามาชิป! ห่วงตัวเองเหอะ โดนรุกแรงขนาดนี้ยังบื้ออยู่ได้ คบกันเมื่อไหร่ก็บอก คืนนี้ก็อย่าลืมป้องกันนะ อย่ากินเผ็ดเข้าใจไหม

Taehyung : ป้องกันบ้านป้านายดิ! โว้ย!

Taehyung : แล้วอย่ากินเผ็ด คือ?

Jimin : ถามจองกุกสิ

Taehyung : จะฟ้องอาร์มมี่ นายมันกวนประสาท!

Jimin : 5555



 



--กรุ๊ปแชท--

'บังทันโซยอนดัน'

 


Taehyung : เหงา! แต่ก็ขอบคุณฮยองมากๆนะ

J-hope : เอาน่า วันนี้ฮยองไม่ว่าง ขอโทษที่ไม่ได้อยู่วันเกิดด้วย ค่อยฉลองพรุ่งนี้ครบ7 โอเคไหม

Taehyung : ครับ

Namjoon : ชูก้าฮยองก็นอนอยู่ในห้องนะ

Taehyung : เขาจะมาสนใจอะไรผมล่ะ เจอกันอีกครั้งก็คงพรุ่งนี้แหละ

Jin : เดี๋ยวฮยองจะซื้อโค้กไปฝากนายนะ อ่า จองกุกก็อยู่ซักพักคงจะกลับแหละ เหงาก็คุยกับมันไปก่อน

Taehyung : ครับ

Jimin : อย่าลืมนะ อันตรายนะรู้ไหม กินเผ็ด เดี๋ยวแสบ

Taehyung : ย่าส์!!!!

Jimin : 55555555

Taehyung : ฉันจะตีนาย! จีมิน!

Jimin : จองกุกช่วยด้วย @Jungkook

Taehyung : ไปไหนก็ไปเลย!

Namjoon : กินเผ็ดตอนดึกมันไม่ดีนะ อย่างจีมินบอกแหละ

Taehyung : ครับฮยอง

Jimin : เพราะกินเผ็ดมันจะ ซูด ซาด ซี้ด

Taehyung : ไอ้จีมิน!

Jimin : ฮยองครับดูดิ แทฮยองด่าผม

Jin : ปวดหัวกับพวกมักเน่ ไปละ เดี๋ยวเจอกัน

 

แทฮยองทำหน้าขัดใจใส่เมื่อเห็นข้อความที่ถูกส่งมาจากจีมิน ปล่อยมือถือลงข้างเตียง และเดินไปหยิบเสื้อกันหนาวในตู้ออกมาสวมใส่ แม้เขาจะอยู่ในหอพักสุดหรูที่ทางค่ายซื้อให้ใหม่เมื่อไม่นานมานี้ แต่เพื่อความอบอุ่นของร่างกาย ก็เลือกที่จะสวมเสื้อทับอีกชั้น กะว่าจะออกไปหาอะไรกินที่ห้องครัวสักหน่อย
 

ไม่รู้ว่าชูก้าฮยองได้ทำอะไรไว้ไหม ทำหน้าที่เป็นพ่อครัวประจำหอพักแต่พ่อครัวกลับละเลยหน้าที่อย่างไม่น่าให้อภัย ก็เห็นว่าฮยองนอนหลับอยู่ไม่กล้าปลุกซะด้วย ทำอาหารเป็นแค่ไม่กี่อย่าง กินพอประทังชีวิตไปก่อนก็แล้วกัน

 

~"กลับมาแล้วครับ"~ แต่ในจังหวะนั้น... ขาจะก้าวเข้าห้องครัว แทฮยองก็ต้องชะงักเมื่อประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงในเสื้อแจ็คเก็ตหนา มือทั้งสองข้างถือถุงหิ้วพะรุงพะรัง จนแทฮยองต้องเดินไปช่วยยก

 

"ซื้อไรมาเยอะแยะ"

 

"กลัวคนแก่หิว ก็เลยกะจะมาทำไรให้กิน"

 

"น่าตีปากเนอะ ไสหัวเข้าไปในครัวแล้วรีบไปทำอะไรให้ฮยองกิน เดี๋ยวนี้ หิว"


แทฮยองวางของทุกอย่างลงบนโต๊ะในครัว แล้วไล่เปิดดูทีละถุง จนกระทั่งเจอผลไม้ประจำฤดูหนาวอย่าง 'สตรอว์เบอร์รี' และก็พวกขนมขบเคี้ยว รามยอนหลายๆห่อและก็พวก ผัก หมู ไข่ บลาๆ
 

"แทแท ล้างก่อน"
 

"หือ?" จองกุกแย่งกล่องสตรอว์เบอร์รี่จากมือ และเดินไปล้างให้ที่อ่างทุกกล่อง พอล้างเสร็จก็เอาใส่จาน ยัดใส่มือคนพี่ที่แทะลูกเดิมยังไม่เสร็จ
 

"ความจริงเขาก็ล้างมาให้อยู่แล้วนะ จะล้างทำไมอีก มันเย็น"
 

"ต้องให้เช็ดให้ไหม?" แทฮยองใช้นิ้วชี้ดันหน้าผากไอ้มักเน่จอมกวนประสาท ก่อนจะทำปากขยุกขยิกบ่นคนเดียว
 

"ไปทำไรให้กินสิ หิวจนไส้จะขาดแล้วเนี่ย เร็วๆ"
 

"บ่นมาก"
 

"เอ้า ก็คนมันหิว คนมันหิว" จองกุกอมยิ้มกับประโยคบ่นของฮยองที่ทำตัวเหมือนมักเน่ ปากก็บ่นว่าหิว มือก็หยิบสตรอว์เบอร์รี่ยัดใส่ปากแล้วเคี้ยวไม่หยุด
 

"แทแท"
 

"หืม?"
 

"นี่แทะขนมปังจนหมดเลยเหรอ? เป็นกระรอกหรือไง ทำไมไม่กินให้มันดีๆ เหลือกรอบมันไว้ทำไม?" จองกุกหยิบซากขนมปังที่แทฮยองกินเฉพาะเนื้อและเหลือกรอบเอาไว้ ก่อนจะโยนทิ้งลงถังขยะและหยิบกระปุกแยมขึ้นมาดู
 

"หมด"
 

"หิว ก็เลยกิน กรอบมันไม่อร่อย"
 

"น่าตีว่ะ ฮยองจริงปะเนี่ย"
 

"จีมินบอกว่านายอยากเป็นฮยองเหรอ? ได้ นายได้ตำแหน่งนี้ไปตั้งแต่ตอนนี้เลย เพราะมักเน่จะไปรอฮยองทำอาหารให้กินนะครับ จองกุกฮยองไฟติ้ง!" จองกุกเผลอหลุดยิ้มให้กับฮยองที่ตัวเล็กกว่าเพียงนิดหน่อย แต่ใจและท่าทางกลับทำให้ดูเหมือนเด็กและเหลือเพียงตัวเท่าไหล่
 

มันน่าปกป้องและน่าดูแล อยากจะแกล้งให้ร้องไห้หนักๆ แล้วโอ๋ เหมือนงานประกาศรางวัล MAMA ที่แทฮยองร้องไห้หนัก ร้องไห้ไม่หยุด ยอมรับเลยว่าชอบตอนแทฮยองยิ้ม ใครๆก็ชอบกันทั้งนั้นแหละ มันเหมือนน้องของวงจะตาย ตำแหน่งมักเน่เป็นของแทฮยองตั้งแต่แรก
 

"ไม่อยากเป็นฮยอง"
 

"หืม? แล้วจองกุกฮยองอยากเป็นอะไร ลีดเดอร์หรอ นายได้ทุกตำแหน่งไปแล้วนะ ทั้งเก่งกีฬา เต้นเก่ง ร้องเพลงก็เพราะ ทำอาหารก็เก่ง นายเก่งไปทุกอย่างเลยนะจองกุก" แทฮยองบอก จังหวะเดียวกับที่จองกุกแกะซองรามยอนเทลงไปในน้ำเดือดประมาณ4-5ห่อ ในขณะที่รอให้เส้นมันสุก ตำแหน่งมักเน่อย่างเป็นทางการของวงจึงยันแขนไว้กับโต๊ะที่อีกคนยืนอยู่
 

"หือ..?" แทฮยองงงกับพฤติกรรมของอีกฝ่าย ที่จู่ๆก็เข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมๆ เป็นกลิ่นใหม่ เหมือนน้ำหอมผู้หญิงเลย
 

"ซื้อน้ำหอมกลิ่นใหม่เหรอ? หอมจัง ดมได้ไหม?" จองกุกถอนหายใจออกมาเบาๆกับความซื่อบื้อของอีกฝ่าย เขาพยายามจะบอกความรู้สึกต่อแทฮยองด้วยการกระทำมานับหลายปี แต่ดูฮยองสิ นอกจากจะไม่รับรู้แล้ว ยังปิดหูปิดตาใส่ เขาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าวันนี้ต้องบอกแทฮยองให้รู้ เก็บไว้นานมันอัดอั้น
 

"ผมจะให้ดมทั้งคืนเลย แต่ช่วยฟังก่อนว่าผมต้องการไร" ถึงประโยคมันจะดูแปลกๆ แต่แทฮยองก็ไม่ได้ใส่ใจ ไม่ได้รู้สึกประหลาดอะไรกับการที่ต้องอยู่ใกล้จองกุกขนาดนี้ ทั้งๆที่คนน้องยันแขนไว้ข้างนึง แต่คนพี่กลับยัดลูกสตรอว์เบอร์รีเข้าปากแล้วเคี้ยวรอฟัง
 

"มีอะไรว่ามาเลยครับฮยอง"
 

"ไม่อยากเป็นฮยอง" จากแขนข้างนึงที่ยันโต๊ะเอาไว้กลับเปลี่ยนเป็นสองข้างที่กักตัวอีกฝ่าย แทฮยองเริ่มรู้สึกว่าแปลกๆ ทั้งสายตาและสีหน้าของจองกุก ทำไมมันเหมือนเสือร้ายขนาดนี้ ภาพมักเน่กระต่ายหายไปในพริบตา
 

"แล้วอยากเป็นไร?"
 

"แฟน" แทฮยองเผลออ้าปากค้างกับประโยคสารภาพดื้อๆของอีกคน ลูกสตรอว์เบอร์รี่ที่อยู่ในปากถูกอีกฝ่ายจ้อง ก่อนที่ใบหน้าของน้องในวงจะพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วจนเผลอเอนตัวหนีไปทางด้านหลัง
 

"จองกุก!" แทฮยองเคี้ยวแล้วกลืนมันลงอย่างรวดเร็ว
 

"ผมไม่ได้พูดเล่น ถ้ารู้สึกเหมือนกัน เราลองมาคบกันดูไหมครับ" มันค่อนข้างที่จะรวดเร็ว แต่เชื่อเถอะว่าจองกุกแสดงออกแบบนี้บ่อยมาก นับตั้งแต่ปีไหนเขาก็จำมันไม่ได้เหมือนกัน
 

"ทำไมต้องรู้สึกเหมือนกัน มันเป็นไปไม่ได้ เราเป็นผู้ชายนะเว้ย"
 

"ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย ผมชอบฮยอง"
 

"แต่ฮยองเป็นผู้ชาย"
 

"แล้วไงวะ กฏข้อไหนในโลกมันห้ามผู้ชายชอบผู้ชาย ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นผมไม่ชอบ แต่ถ้าเป็นฮยองผมชอบ และผมก็รู้ว่าฮยองชอบผม" แทฮยองใช้นิ้วชี้ดันไอ้มักเน่ปีศาจ ให้เลิกพูดจาไร้สาระกับตน
 

"ไหนหลักฐาน?"
 

"หลักฐานอะไร"
 

"หลักฐานว่าฉันชอบมักเน่หน้ากระต่ายไง อย่ามามั่วและช่วยถอยๆออกห่างเลย" เรียวคิ้วของแทฮยองขมวดนิดหน่อย เขาหยิบลูกสตอเบอรี่มาคาบไว้ก่อนจะวางจานไว้ทางด้านหลัง ดันลูกที่ถูกคาบเข้าไปในปาก
 

"อยากได้หลักฐาน?"
 

"ใช่.. ถ้ามีหลักฐานจะช่วยพิจารณาเป็นกรณีพิเศษก็แล้วกัน น่ารักแบบนี้ ได้อยู่นะเด็กน้อย" เอื้อมมือไปหยิกแก้มของจองกุกเบาๆและพูดจาล้อเลียนใส่
 

"ถ้าอยากได้หลักฐาน" ท่อนแขนแกร่งถือวิสาสะโอบรอบเอวคนอายุมากกว่า แทฮยองมองการกระทำของมักเน่อย่างงงๆสองมือยกขึ้นดันอีกคนให้ออกห่างจากตัว แต่เพราะอีกฝ่ายแรงเยอะกว่าและแข็งแรงกว่าคนพี่มากๆมันจึงเป็นเรื่องยากที่จะทำเช่นนั้น

 

"ทำอะไร? ปล่อยเดี๋ยวนี้! อื้อออ...."


 




 

 

 






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #11 Khwanta_s (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 02:05
    น่ารักมากๆๆๆ
    #11
    0
  2. #9 NamwanKunchorn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:47
    นเนเจ้ยืสนเนดนดนดจนินเจกจก ร้องแน้วววว
    #9
    0
  3. #8 inkmark (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 16:00
    เรื่องนี้คือสนองneedมาก❤️❤️
    #8
    0
  4. #6 Methinee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 22:04

    รอน้าาา🥰

    #6
    0
  5. #5 พาขวัญ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 10:01

    โอ้ย พล็อตเรื่องได้น่ารักมากเลยค่ะ อ่านไปยิ้มไม่หยุดเลย เขินนอย่างแรงง

    รีบๆมาต่อนะแอดมันค้างงง

    #5
    0
  6. #4 lmind (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 08:14
    โอ้ยย ทำไมมันน่ารักขนาดนี้ สู้ๆนะค่ะ😘
    #4
    0
  7. #3 ningnung14082543 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 05:05
    ไม่น้า ไม่น่าเข้ามาอ่านเลยอะ ติด
    #3
    0
  8. #2 12345678za55 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 00:57
    รอน้าาา
    #2
    0
  9. #1 มิมี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 21:17

    น่ารักจังเลยค่าาา แงงง้

    #1
    0