บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 978,876 Views

  • 2,841 Comments

  • 18,127 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    64,166

    Overall
    978,876

ตอนที่ 6 : บทที่ ๕ :: สร้างหนี้บุญคุณให้กับองค์จักรพรรดิ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3477 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

รีไรท์ครั้งที่ ๑

๐๙.๐๑.๖๒

 

หงส์งามที่มีเพียงผ้าคลุมผืนบางคลุมกาย เดินเข้ายังห้องอาบที่ในเวลานี้มีคนยึดครองอ่างอาบน้ำของนางไปเสียแล้ว อาเหมยมองแผ่นหลังกว้างพิงอยู่ริมอ่างไม้ แผ่นหลังที่เต็มไปด้วยรอยแผลที่เธอเองก็ไม่ได้อยากจะรู้ที่มาของมันเช่นกัน ก็ในเมื่อมันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของนาง ไยจะต้องไต่ถามด้วยเล่า



คิดไปคิดมาก็นึกนับถือความกล้าบ้าบิ่นของตนเองในใจ ไม่รู้ว่ากล่าวตอบรับไปได้อย่างไรกัน ทั้งในตอนนี้ยังไม่ได้รู้สึกเขินอายแม้แต่น้อย หรือว่างร่างของคนงามไร้ซึ่งความรู้สึกไปเสียแล้วเล่า หรือนางกลายเป็นผู้หญิงตายด้าน เรื่องนั้นก็สุดที่จะรู้ หรือบางทีเจ้าลูกเต่าที่เปลือยแช่น้ำอยู่ อาจจะไร้ซึ่งเสน่ห์ก็เป็นได้



“เมื่อไหร่จะลงมาอาบน้ำกับเจิ้น เจิ้นรอนานแล้ว”



มองแผ่นหลังของจักรพรรดิหนุ่มที่เอ่ยขึ้นโดยไม่ได้หันกลับมามองนางที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนสตรีที่ยืนอยู่ไม่ห่างก็ได้แต่แยกเขี้ยวใส่อยู่ด้านหลัง บุรุษผู้นั้นหารู้ไม่ว่านอกจากนางจะยืนพินิจเขาอยู่ด้านหลังแล้ว นางยังประเมินพื้นที่ภายในอ่างที่เหลือไม่ถึงครึ่งด้วย ไหนจะน้ำที่แทบจะล้นปริ่มออกมา หากนางลงไปอีกไม่เอ่อล้นออกมาเลยหรือ!



แต่อย่างไรนางก็ต้องลงอ่างกับเจ้าลูกเต่าอยู่ดี...เอาสิ! ดีเหมือนกันจะได้รู้กันไปเลย ว่าบุรุษที่อยู่เหนือทุกคนในใต้หล้ายังคงเห็นนางเป็นเมียอยู่หรือไม่! หรือจะพากันตายด้านทั้งคู่!



หงส์งามเดินเข้าไปใกล้อ่างไม้ ปลดผ้าคลุมออก ก่อนจะก้าวขาลงอ่างร่วมกับองค์จักรพรรดิที่จ้องเธอปานจะกลืนกินเธอทั้งตัว นับว่าจักรพรรดิแห่งแคว้นเยี่ยนยังไม่ตายด้านเสียทีเดียว เพิ่งรู้ว่ามีของดีหรือข้างตัวหรือเจ้าลูกเต่า!



หวงเฟิงหยางกระตุกยิ้มเมื่อเห็นร่างที่ขาวผ่องเช่นหิมะอย่างที่คิดไว้ตั้งแต่ต้น แต่เหมือนจะมีบางอย่างที่พระองค์ไม่พอพระทัยในตัวนาง



“เจิ้นเพิ่งรู้ว่าเวลาหวงโฮ่วอาบน้ำต้องใส่ตู้โตว[1]ด้วย”



อาเหมยเม้มริมฝีปากแน่น มองตู้โตวหรือชุดชั้นในที่ปกปิดส่วนสงวนของนางไว้ แม้จะแก่นแก้วขนาดไหน แต่อย่างไรนางก็เป็นสตรี เรื่องเปลื้องผ้าก็คงไม่ใช่หน้าที่ของนาง...



แต่พอมองใบหน้าของเจ้าลูกเต่าที่เอ่ยเย้าแหย่ก็อยากจะคว้าคอองค์จักรพรรดิจับกดน้ำนัก! ต้องให้เธอบอกกล่าว หรือเริ่มทุกอย่างเองเลยหรือไร อย่างนั้นทำไมไม่ไปนอนรอที่เตียงเลยเล่า เจ้าโง่เง่าเต่าตุ่น!



“เจิ้นว่า...เจิ้นถอดให้ดีหรือไม่ อาบน้ำเช่นนี้ไม่น่าจะสะดวก”



นับว่าบุรุษตรงหน้ายังพอรู้งานอยู่บ้าง ดีที่ไม่ต้องให้นางสอนทุกอย่าง...



อาเหมยมองร่างองอาจที่เคลื่อนเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็วจนนางไม่ทันได้ตั้งหลักดีไออุ่นจากกายขององค์จักรพรรดิก็ต้องผิวของนางเสียแล้ว แต่เอ...ทำไมเจ้าลูกเต่าถึงนิ่งงันไปได้กันเล่า



“หวงโฮ่ว...เหตุใดเจ้าถึงได้ตัวสั่นขนาดนี้”



อาเหมยเลิกคิ้วอย่างสงสัย ตัวสั่นหรือ นางเองก็เพิ่งจะรู้ว่าตนเองตัวสั่น ก่อนจะรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งตัว



บัดซบ!



เวลานี้หรือ... เหตุใดต้องเวลานี้ด้วยเล่า นี่ความฝันสูงสุดของข้าเลยนะ!



“เป็นอะไรไป” มือกร้านที่กำลังจะปลดผ้าชิ้นสุดท้ายของนางออกละมือลง และลดมาจับที่ต้นแขนของนางแทน



“นะ...หนาวเพคะ หม่อมฉันหนาว”



แม้จะสบถก่นด่าตัวเองอยู่ในใจ แต่ก็ต้องตอบไปตามความเป็นจริง ตอนนี้นางหนาวเสียจนได้ยินเสียงฟันกระทบกัน ทั้งๆ ที่น้ำในอ่างเป็นน้ำอุ่น



“หนาวหรือ...”



มองพักตร์ขององค์จักรพรรดิที่กำลังขมวดคิ้วเข้าหากัน ไม่นานร่างสูงของหวงเฟิงหยางก็ลุกขึ้นก้าวออกจากอ่าง คว้าเสื้อคลุมลายมังกรขึ้นมาสวมทับวรกายเปลือยเปล่า และช้อนร่างของนางขึ้นจากน้ำ ทั้งยังมีเมตตาเอาผ้าคลุมที่นางปลดทิ้งไปขึ้นมาคลุมกายให้



นับว่ายังมีเมตตากับเมียอยู่... ไม่ก็เป็นเด็กหวงของคนหนึ่ง...



“ไปตามหมอหลวง! ”



เสียงขององค์จักรพรรดิที่ดังไปทั่ว ทำเอาข้าราชบริพารของหวงเฟิงหยาง และเสวี่ยเหมยแตกตื่น วิ่งกันให้วุ่น แต่ก็ต้องชะงักเท้าเมื่อจะเข้าไปสอบถาม เมื่อพบว่าผู้เป็นนายเหนือหัวทั้งสองมีเพียงผ้าคลุมผืนบางคลุมกายอยู่



“นางกำนัลของหวงโฮ่วอยู่ที่ใด เข้ามาหาเจิ้นประเดี๋ยวนี้!



“พะ...เพคะ อยู่นี่เพคะ”



เสี่ยวหลินวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาเมื่อได้ยินรับสั่งจากองค์โอรสสวรรค์ที่คาดเดาอารมณ์ของพระองค์ได้ยากเหลือเกินในเวลานี้



“แต่งตัวให้นางเสียใหม่ก่อนที่หมอหลวงจะมา”



“เพคะ” รับสั่งจากองค์จักรพรรดิทำให้เสี่ยวหลินก้มหน้าไม่กล้ามองวรกายของโอรสสวรรค์ที่ผ้าคลุมไม่อาจปกปิดได้มิดชิดจนเผยให้เห็นอกแกร่ง นางกำนัลน้อยปรนนิบัติเสวี่ยเหมยไม่ห่างตามรับสั่งของโอรสสวรรค์ ทั้งยังลูบกายที่เย็นเฉียบไปมาด้วยความหวาดหวั่น...



“เสี่ยวหลิน...”



“เพคะเหนียงเหนียง”



เสี่ยวหลินเคลื่อนกายไปใกล้พระนางที่กำลังสั่นสะท้านไปทั้งกาย ก่อนจะรับคำสั่งและสัญญาเป็นมั่นเหมาะ...



“หมอหลวงมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ซุนเหว่ยรายงานกับจักรพรรดิที่ยังคงไร้อาภรณ์ มีเพียงเสื้อคลุมมังกรเพียงตัวเดียวคลุมวรกาย



 “เข้าไปตรวจนาง เจิ้นจะรอตรงนี้”



หมอหลวงรับบัญชา ก่อนจะตัวสั่นเข้าไปหามารดาแผ่นดิน ที่แม้แต่ตัวหมอหลวงเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่านางจะรอดพ้นจากยาพิษหลายขนานมาได้ แต่เหมือนทั้งหมดจะเป็นแค่เพียงชั่วคราว ชีพจรของนางกลับมาเต้นอ่อนราวกับจะหยุดเต้นเมื่อใดก็ได้อีกครั้ง ใบหน้างามซีดเซียว ทั้งยังดูไร้กำลังอย่างที่เคยเป็นก่อนหน้านี้



“กราบทูลฝ่าบาท...หวงโฮ่วเหนียงเหนียงทรงทรุดลงอีกแล้วพ่ะย่ะค่ะ”



“ทรุดลง เพราะเหตุใด?



“เรื่องนั้น...กระหม่อมเองก็ไม่ทราบแน่ชัด แต่อาจจะเป็นเพราะโดนกระตุ้นพิษขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นได้พ่ะย่ะค่ะ”



“กระตุ้นพิษ อะไรเล่าไปกระตุ้นพิษนาง!?



“เรื่องนั้นกระหม่อมเองก็ไม่ทราบเช่นกัน สิ่งที่ไปกระตุ้นอาจจะเป็นได้ทั้งในอาหารที่หวงโฮ่วเหนียงเหนียงเสวย ไม่ก็จากเครื่องใช้ต่างๆ ที่โดนร่างกายของหวงโฮ่วเหนียงเหนียง”



“เจิ้นอยู่กับนางตลอดยามซวี[2] ไม่เห็นมีอะไรที่ผิดปกติเลย หากนางโดนกระตุ้นด้วยยาพิษจริง เจิ้นก็ต้องโดนด้วยสิ แต่เจิ้นไม่ได้เป็นอะไร...” หวงเฟิงหยางนิ่งไปชั่วครู่ เมื่อใคร่ครวญอะไรได้ “ซุนเหว่ย! ใครทำเครื่องเสวยมื้อนี้! ”



“พ่อครัวตำหนักเทียนเหอพ่ะย่ะค่ะ”



“ทุกอย่างเลยรึ! พ่อครัวของเทียนเหอทำทุกอย่างจริงรึ! ”



“พะ...พ่ะย่ะค่ะ” ซุนเหว่ยรับคำอย่างไม่เต็มเสียงนัก ผิดกลับองค์จักรพรรดิที่จ้องเขม็งไปยังขันทีของพระองค์



“ไปเอาตัวพ่อครัวมาให้ข้าประเดี๋ยวนี้! ” เอ่ยขึ้นเสียงดัง ก่อนจะเมินเฉยให้กับท่าทีหวาดหวั่นของข้าราชบริพารทั้งสองตำหนัก หวงเฟิงหยางสาวเท้าไปหาร่างของหงส์งามที่บัดนี้หลับใหลไม่ได้สติ



หรือว่าพระองค์กับนางจะไม่มีวาสนาร่วมหอกันจริงๆ



“ครั้งนี้เจิ้นจะช่วยเจ้าอย่างที่สามีคนหนึ่งพึงกระทำ แต่ครั้งนี้คนที่ลงมืออาจไม่ได้หมายเอาชีวิตเจ้า แต่อาจจะเป็นเจิ้นเอง” นิ่งเฉยเช่นเคยคงไม่ได้อีกต่อไปแล้ว หากการที่พระองค์ไม่ยื่นมือเข้าไปวุ่นวายกับวังหลังทำให้ทุกคนตายใจ และคิดการณ์ใหญ่ขนาดลอบปองร้ายพระองค์ เช่นนั้นแล้วก็ไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องนิ่งเฉยและยอมความอีกต่อไป



“ฝ่าบาทเพคะ” หวงเฟิงหยางมองนางกำนัลที่ยังคงอยู่ข้างกายฮองเฮาของพระองค์ไม่ห่าง



“หวงโฮ่วเหนียงเหนียงฝากหม่อมฉันมอบให้ฝ่าบาทเพคะ”



หวงเฟิงหยางรับเข็มเงินในมือของนางกำนัลมา ก่อนดวงเนตรจะจ้องไปที่เสี่ยวหลินอย่างคาดคั้น เมื่อพบว่าสีของเข็มในมือนั่นเปลี่ยนเป็นสีดำ!



“นางได้มาจากไหน! ตอนนางตรวจสอบอาหารให้ข้าดู เข็มนี่ก็ไม่เปลี่ยนสีไม่ใช่รึ!



“เข็มนี่ไม่ได้มาจากอาหารที่หวงโฮ่วเหนียงเหนียงทำเพคะ แต่มาจากอาหารที่ฝ่าบาทนำมา”



“บัดซบ! ” สบถอย่างไม่สนใจว่าใครจะได้ยินหรือไม่ “แล้วนางตรวจตั้งแต่เมื่อใดทำไมเจิ้นไม่รู้”



“เรื่องนั้นหม่อมฉันไม่ทราบเพคะ แต่...หนึ่งในอาหารเหล่านั้นมียาพิษ และพระนางเลือกกินยาพิษนั่นแทนพระฝ่าบาท”



“แทนเจิ้นอย่างนั้นหรือ? ” ได้ยินนางกำนัลพูดเช่นนั้น ในความทรงจำก็เหมือนจะไขความกระจ่างให้พระองค์ได้ เมื่อทรงจำได้ดีว่านางเลือกคีบแต่เนื้อปลาเก๋าไม่ได้แตะต้องอาหารอื่นเลย ส่วนพระองค์เห็นนางกินอยู่เพียงอย่างเดียวเลยไม่แย่งนางกินด้วยเห็นว่านางคงไม่ได้กินอะไรเช่นนี้มานานพอดูด้วยเพราะป่วยไข้



“ทำไม นางจะทำไปเพื่ออะไร!?



‘ก็เพื่อให้เจ้าสำนึกผิดต่อข้าอย่างไรเล่าเจ้าลูกเต่าโง่!’ สตรีที่ควรจะสลบไสลไม่ได้สติกลับก่นด่าจักรพรรดิที่ยังโง่งมไม่เลิกอยู่ในใจ



ความจริงนางไม่ไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น ใช่ว่าเป็นจักรพรรดิแล้วจะไม่มีใครคิดร้ายเสียหน่อย แต่ความคิดร้ายนั้นเผอิญมาประจวบเหมาะวันที่เจ้าลูกเต่านั้นคลานมาหานางพอดี



เข็มเงินอันเล็กที่ซ่อนไว้ในชายเสื้อทำให้นางได้ลอบทดสอบพิษไม่ให้เจ้าลูกเต่านั่นได้รับรู้ และแน่นอนการที่นางไม่รอให้องค์จักรพรรดิคีบอาหารให้ตั้งแต่แรก ตามแบบอย่างสตรีที่บอบบางควรทำก็เพราะว่านางจะได้ลอบทดสอบพิษอย่างไรเล่า! ด้วยเพราะเหตุนั้นนางจึงได้ทราบว่ามีอาหารหนึ่งจานที่ไม่ควรเป็นเครื่องเสวยของจักรพรรดิ เพราะอาหารนั่นปนด้วยยาพิษจนเข็มของนางเปลี่ยนเป็นสีดำ



และนางก็รับมือกับยาพิษนั่นได้ดีอยู่ทีเดียว รู้แล้วว่าอย่างไรหากนางไม่โดน เจ้าลูกเต่าเซ่อซ่าและโง่งมก็ต้องโดน เช่นนั้นนางก็ขอรับมันไว้เองและให้เจ้าลูกเต่านั้นเป็นเดือดเป็นร้อนและนับว่านี่คือบุญคุณที่นางช่วยชีวิตเขาไว้ ต่อไปนางจะได้ไม่ต้องหัวเดียวกระเทียมลีบอยู่เพียงลำพัง



แต่ก็มีบางอย่างที่ผิดคาดไว้เช่นกัน โชคดีอีกอย่างหนึ่งที่นางมียาถอนพิษเล็กๆ น้อยที่ปนมากับอาหาร ความจริงยาถอนพิษนี้มีติดตำหนักเหลียนฮวาจำนวนมากเชียวล่ะ คงเพราะเสวี่ยเหมยคนเก่าอาจจะโดนมาเยอะจนต้องหาทางป้องกัน แต่สุดท้ายนางก็ทนไม่ไว้จนต้องจำใจลาโลกไป แต่ครั้งนี้ต่างกันที่นางสั่งให้เสี่ยวหลินนำขนมเฉียวกั่วออกมาพร้อมกับน้ำชาที่นางสั่งให้ใส่ยาถอนพิษไว้ในนั้นอย่างเสร็จสรรพ เพราะกันว่านางจะตายจริงๆ อีกรอบ แม้ยานั้นไม่ได้ถอนพิษได้ทุกชนิด หรือถอนพิษที่นางรับได้โดยตรง แต่กันไว้สักนิดสักหน่อยก็น่าจะช่วยนางไว้ได้บ้าง ทั้งยังป้องกันเจ้าลูกเต่าที่นางจะใช้เป็นโล่กำบังเช่นกัน หากเจ้าโง่เง่านั่นตายขึ้นมา นางยิ่งไร้ค่าหนักกว่าเก่าจนถูกฆ่าทิ้งอีกเป็นแน่



แต่กระนั้นยาถอนพิษอาจจะช่วยนางได้ไม่ทั้งหมดตามที่คาดไว้ ร่างกายที่บอบบางเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเจอพิษเข้าอีกหนก็เหมือนโดนกระตุ้นอย่างที่หมอหลวงกล่าว ร่างที่บอบบางนี้จึงหนาวสั่นทั้งยังอ่อนล้าในเวลาที่สำคัญ! น่าเสียดายชะมัด หากนางไม่โดนยาพิษปณิธานอันแน่วแน่ก่อนตายก็คงจะสมหวังไปเสียแล้ว คิดแล้วมันน่านัก! แต่ก็เอาเถิด นางทนฟังความเกรี้ยวกราดของเจ้าลูกเต่านางก็พอใจมากแล้ว คราวนี้นางหงส์ที่ถูกขังอยู่ในตำหนักจะได้สยายปีกข้างมังกรเสียที!





[1] ตู้โตว คือ ชุดชั้นใน เป็นผ้าสี่เหลี่ยมซึ่งปกปิดหน้าอก โดยจะมี 4 สาย ซึ่งจะมัดที่คอ และแผ่นหลัง โดยในสมัยราชวงศ์ชิง ทุกคนทั้งผู้หญิง ผู้ชายและเด็ก ก็ใช้ตู้โตวเช่นกัน



[2] ยาม ซวี เท่ากับเวลา 19.00 น. จนถึง 20.59 น.


 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.477K ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #2150 laddadalad (@laddadalad) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 21:54
    อดซะงั้น555
    #2150
    0
  2. #1824 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:56
    55555 เกือบสมหวังนาง
    #1824
    0
  3. #1697 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:38

    จักรพรรดิ์ได้หนี้ก้อนใหญ่เลยทีเดียว 55555

    เป็นหญิงที่อยู่สูงสุดในวัง มันก็ต้องกล้าได้กล้าเสียแบบนี้แหละ ถ้างั้นอำนาจจะอยู่ในมือได้ไง? จริงมั้ย? อาเหมยแม่ง ฟื้นมาไม่ถึงวันนี่ทำเจ้าลูกเต่าจำไม่ลืมไปแล้วมั้ง 5555

    #1697
    0
  4. #1456 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 13:26
    ต่อค่าาา
    #1456
    0
  5. #1359 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 17:14
    ซื้อใจ
    #1359
    0
  6. #1354 This is ME (@fabra) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 13:35

    ปลามียาพิษไม่กินก็สิ้นเรื่องมั้ย ก็บอกเจิ้นไปสิเค้าก็ไม่กินแล้ว

    หาข้อแก้ตัวไปงั้น คงอยากตายมากกว่า

    #1354
    1
    • #1354-1 AkaTsuki-SAN (@akatsuki-san) (จากตอนที่ 6)
      5 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:55
      เขาก็บอกอยู่ว่าสร้างบุญคุณ เอ้อหน่อ
      #1354-1
  7. #1332 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:11
    ทำดีมากค่ะแต่เสี่ยงไปปปปป
    #1332
    0
  8. #1288 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 14:46
    ตายไม่ว่าแต่เสียดายไม่ได้เข้าหอ 555+
    #1288
    0
  9. #1184 พะยูนเผือก (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:17
    วางแผนไว้ดีมาก แต่อันตรายไปมั้ย โธ่!!
    #1184
    0
  10. #1027 TukTIkinlove (@TukTIkinlove) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 13:33
    โอ้ยกลัวตายถึงจะหาคนผิดตั้งนานไม่หา-คนเห็นแก่ตัว
    #1027
    0
  11. #970 AomW (@goodbye16) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 10:40
    อย่าว่ากันน้า เราไม่รู้อ่านข้ามอะไรไปรึป่าว อ่านแล้วรู้สึกมีความขัดแย้งนิดนึง อาจเพราะการบรรยายความคิดของอาเหมยเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองตั้งใจกินยาพิษ ตอนทรงน้ำก็เสียดายที่ตัวเองไม่สบายซะก่อน... กินพิษขนาดนั้นก็น่าจะรู้ตัวว่าไม่นานจะเจ็บป่วย เราว่าผู้แต่งน่าจะต้องการไม่ให้คนอ่านรู้เรื่องที่นางเอกกระทำแต่ความคิดของนางเอกดันไม่รู้เรื่องแบบจริงจัง หรือเราอ่านข้ามอะไรไปนะ แต่ยังไงก็สู้ๆค่ะ
    #970
    1
    • #970-1 PotgasDAum (@PotgasDAum) (จากตอนที่ 6)
      10 ธันวาคม 2561 / 15:53
      เห็นด้วยกับเม้นนี้ค่ะ ไรต์น่าจะอยากเซอร์ไพรส์คนแต่ง แต่เนื้อเรื่องตัวเองดันมรช่องโหว่สะได้
      #970-1
  12. #908 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 14:28
    โอ้โห ยาพิษอยู่ทุกที่ในวัง อยู่ไหนๆก็อันตราย
    #908
    0
  13. #892 Tanglovebest (@Tanglovebest) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 21:28

    ไรท์คะพระเอกนางเอกแต่งงานเกือบปี ไม่เคยเจอกันเลยหลอคะ ยังไงก็ต้องมีออกงานร่วมกันบ้างแหละค่ะ

    #892
    0
  14. #883 พี่เป็นใคร (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:00

    อ่านตรง “สรงน้ำ” กับ “ลงอ่าง” แล้วขำอ่ะ จะบอกว่าใครเขาใช้คำว่าสรงน้ำกัน ยังกับสรงน้ำพระ ส่วนลงอ่าง ที่นี่คืออาบอบนวดเหรอคะ กรุณาหาคำที่เหมาะสมกว่านี้เถอะค่ะ …ไม่ไหวอ่ะ เจอบ่อย ๆ เข้าอาจจะพาลไม่อยากอ่านต่อได้นะ ^^

    #883
    2
    • #883-1 (@ciel22) (จากตอนที่ 6)
      22 พฤศจิกายน 2561 / 21:45
      แงงงง ไรท์คิดว่าเป็นการใช้คำราชาศัพท์ระหว่างกัน ซึ่งก็การอาบน้ำของกษัตริย์หรือราชวงศ์ชนชั้นเจ้านาย จะใช้คำว่าสรงน้ำ (อ้างอิงจากราชบัณฑิต :: [สง] ก. อาบนํ้า, รดน้ำ, (ใช้แก่เจ้านายและพระภิกษุสามเณร),) ส่นลงอ่างนั้นคืออ่างไม้แช่ตัวปกติ แต่รูปประโยคอาจจะแปลกไป หรือสองแง่สองง่ามไปบ้างก็ขอโทษด้วยจ้า
      #883-1
    • #883-2 (@ciel22) (จากตอนที่ 6)
      22 พฤศจิกายน 2561 / 21:54
      แต่ไรท์จะทำการรีไรท์ใหม่ อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงรูปประโยคให้ดีกว่านี้ อย่างไรก็ขอบคุณมากค่ะที่ติดตาม
      #883-2
  15. #817 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 19:35
    รู้ว่ามีพิษก็ไม่ต้องกิน
    #817
    0
  16. #813 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 13:31
    ถ้าทดสอบจนรู้ว่ามีพิษ ทำไมไม่บอกฮองเต้ จะทำกินไปทำไม เขาก็รู้หมดว่าอยากให้ติดหนี้ชีวิต
    #813
    0
  17. #802 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 01:00
    ฮ่องเต้คะหนี้ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิตนะคะฮุฮุฮุ
    #802
    0
  18. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 13:38

    แหม๋ ร้ายการมากจริง ๆ นะคุณเมียใหม่เนี่ย 555 เอ๊า หรือใครจะเถียงว่าเป็นเมียเก่า เพราะคนเก่าน่ะ ตายไปแล้วเด้อค่ะเด้อ

    #712
    0
  19. #621 amy789 (@amy040623) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 21:25
    เสียดายอดกินผู้เฮ้ย นางเอกไม่หื่นเลยเรื่องนี้
    #621
    0
  20. #544 wirawon (@wirawon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:36
    สนุกดีค่ะ

    นางเอกขำๆโก๊ะๆดีค่ะ
    #544
    0
  21. #451 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 05:53

    คือแบบว่าโดนยาพิษเยอะขนาดนั่นแล้วไม่ตายร่างกายหน้าจะสร้างภูมคุมกันพิษได้แล้วนะ

    #451
    0
  22. #388 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 14:15

    อ่าน้องฉลาดนาจา

    #388
    0
  23. #320 ICECHYWINNY (@silvernigth) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:10
    เราเข้าใจนะ55555
    #320
    0
  24. #288 0871276834p (@0871276834p) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 22:41

    บอกได้คำเดียวว่าอด

    #288
    0
  25. #256 mrukritu (@xiuyuan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:35
    ไม่ได้กลัวตาย แต่กลัวที่สุดคือไม่ได้เข้าหอ 555
    #256
    0