บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 978,827 Views

  • 2,841 Comments

  • 18,126 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    64,117

    Overall
    978,827

ตอนที่ 5 : บทที่ ๔ :: เยี่ยมเยียนเมียรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3359 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

รีไรท์ครั้งที่ ๑ 

๙.๐๑.๖๒


“วันนี้จะเสด็จตำหนักใดหรือพ่ะย่ะค่ะ” ซุนเหว่ยเอ่ยถามเช่นนี้ทุกวันตามหน้าที่ และหน้าที่ขององค์จักรพรรดิคือเลือกตำหนักของสตรีมากมายในวังหลังที่พร้อมจะน้อมรับเสด็จและปรนนิบัติดูแลพระองค์ตลอดทั้งค่ำคืน แต่คำตอบที่ซุนเหว่ยมักได้รับมาตลอดคือ...



‘เจิ้นจะนอนที่เทียนเหอ’ ซึ่งเทียนเหอที่ว่าก็คือพระที่นั่งหรือตำหนักส่วนพระองค์ขององค์จักรพรรดิ ด้วยเหตุนี้เหล่าเสนาบดีทั้งหลายถึงเริ่มนั่งไม่ติดที่ เพราะไม่ว่าอย่างไร ราชวงศ์ก็ต้องการทายาทมังกรมาสืบทอดบัลลังก์แต่องค์จักรพรรดิกลับไม่ยอมมีโอรสหรือธิดากับนางใดทั้งสิ้น!



“เหลียนฮวา...คืนนี้เจิ้นจะไปตำหนักเหลียนฮวา”



“ระ...รับ...เอ๊ะ! ” ขันทีเฒ่าที่กำลังจะสนองพระบัญชาตามปกติกลับต้องชะงัก เมื่อได้ยินชื่อตำหนักที่ไม่เคยหลุดออกมาจากองค์จักรพรรดิเลยสักครั้งเดียว..



“ตำหนักเหลียนฮวาหรือพ่ะย่ะค่ะ”



“ใช่...เจิ้นจะไปนอนกับ 'เมียรัก' ไม่ได้หรือ”



“ดะ...ได้พ่ะย่ะค่ะ เช่นนั้นกระหม่อมขอไปทูลหวงโฮ่วให้ทรงทราบก่อน”



ร่างขันทีเฒ่าที่คอยรับใช้ออกไปพ้นสายตา จักรพรรดิหนุ่มก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไม่รู้ว่าที่ทำแบบนี้นั่นถูกหรือไม่ แค่คำยุยงจากราชองครักษ์ที่เป็นดั่งสหายในวัยเยาว์ทำให้พระองค์ถึงขั้นตอนออกไปเห็นหน้านางผู้โง่งมเลยหรือ!



ด้วยความสงสัยที่เขาว่าหงส์งามนางนั้นงามถึงขั้นล่มบ้านล่มเมืองทำให้พระองค์ถึงขั้นเสด็จไปหานางในคืนนี้เชียวรึ! หรือบางทีพระองค์แค่อยากไปเห็นหน้าสตรีผู้โง่งมที่เพิ่งฟื้นจากอาการปางตายเท่านั้น และสุดท้ายก็คงลงเอยด้วยการที่ก้าวเท้าออกจากตำหนักของนางก่อนหนึ่งเค่อ!



“ฝ่าบาทจะเสด็จมาตำหนักเหลียนฮวาคืนนี้ รีบไปทูลหวงโฮ่วให้เตรียมตัวเสีย”



เสี่ยวหลินที่ออกไปรับหน้าแทนพระนางผู้เป็นนายตาตื่น ก่อนจะลิงโลดอยากออกนอกหน้าจนขันทีผู้ได้รับหน้าที่มารายงานก็ได้แต่กระแอมขึ้นเพื่อห้ามปรามนางกำนัลน้อยประจำตำหนัก ที่ดีใจจนเกินงามไม่สำรวมกิริยา



“ข้าจะรีบไปทูลหวงโฮ่วเหนียงเหนียงเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะซุนกงกง”



นางกำนัลน้อยกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าตำหนัก เข้าไปหาพระนางที่ยังคงนั่งจดรายการทรัพย์สมบัติหลายประการอย่างไม่วางมือ ทั้งยังสอบถามนางอยู่เป็นเนืองๆ ว่าชิ้นไหนได้มาจากไหน ทั้งที่นางไม่เห็นความสำคัญสักนิดว่าของเหล่านั้นจะมาจากไหน หากแต่เมื่ออยู่ในมือของฮองเฮาแล้วก็ต้องเป็นของพระนางอยู่ดี



“หวงโฮ่วเหนียงเหนียงไปเตรียมองค์เถิดเพคะ”



“หืม? ” เอ่ยถามนางกำนัลคนสนิทที่เข้ามาเกาะขาอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ “เตรียมไปไหน ข้าไม่ได้จะไปไหนเสียหน่อย”



บางทีนางอาจจะต้องจับนางกำนัลพร้อมทั้งขันทีทั้งหลายภายในตำหนักมาให้หมอหลวงตรวจบ้างเสียแล้วว่าโดนยาพิษ ยาสั่งอะไรไปบ้าง ถึงดูไม่ใคร่จะเต็มเต็งกันเสียเท่าไหร่...



น่าเวทนานัก ตัวเองยังเอาตัวไม่ค่อยจะรอด ยังต้องมาคอยดูนางกำนัลและขันทีอีกว่าจะพาเรื่องปวดหัวอันใดมาให้นาง...



“ฝ่าบาทจะเสด็จมาที่ตำหนักเหลียนฮวาเพคะ”



“หา!? ”



พู่กันที่จับอยู่หลุดมืออย่างกะทันหัน อาเหมยตะลึงงันในคำบอกเล่าของเจ้ากวางน้อยที่ยิ้มแป้นผิดกับนางที่กำลังแช่งชักฝ่าบาทที่อีกฝ่ายพูดถึง



จะมาทำบิดาอะไรกันเล่าเจ้าลูกเต่า!



ร้อยวันพันปีตั้งแต่แม่นางคนเดิมยังครองร่างนี้อยู่ เจ้าจักรพรรดินั่นแทบไม่เคยโผล่หัวออกจากกระดองเพื่อมาหานางเลย แต่นี่นางมาอยู่ในร่างนี้ไม่ครบวันดีดันอยากมาหานางถึงตำหนักเสียอย่างนั้น



สวรรค์ยังแกล้งข้าไม่สาแก่ใจรึ!



ได้!!



“อยากมาก็มา! ”



“ยะ...อย่างนั้นเหนียงเหนียงไปเปลี่ยนชุดไหมเพคะ”



“เปลี่ยนทำไม!? ทำไมต้องเปลี่ยน! ”



ชายคนนั้นสำคัญอย่างไรที่นางต้องลุกขึ้นไปขัดสีฉวีวรรณด้วย! เพิ่งจะสำนึกได้ว่าเป็นสามีนางรึ หรือเพราะนางไม่ได้ตายอย่างที่หวังจึงอยากมาดูมนุษย์ประหลาดที่เอาชีวิตรอดจากยาพิษมาได้  นางจะเป็นอย่างไรก็เรื่องของนาง! เพราะอย่างไรเจ้าลูกเต่านั่นก็อยู่ตำหนักนี้ไม่ถึงชั่วยามหรอก!



เมินเฉยให้กับคำอ้อนวอนของนางกำนัลคนสนิท กลับไปนั่งสนใจเครื่องเงินเครื่องทองต่ออย่างไม่แยแส คนครัวของตำหนักหรือนางยังไม่สั่งให้ปรุงอาหารไว้ต้อนรับเจ้าจักรพรรดินั่นเลยด้วยซ้ำ! ปกตินางกินอะไรนางก็จะกินอย่างนั้น ไม่มีทางที่จะยอมโอนอ่อนให้กับใครหน้าไหนทั้งนั้น ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นถึงเจ้าของแผ่นดินก็ตาม!



เอ๊ะ... หรือว่านางจะโอนอ่อนเพื่อความอยู่รอด...



แต่ช่างบิดาเจ้าเถอะ! ไม่ใช่กงการอะไรของนางเสียหน่อย นางไม่ได้อัญเชิญให้มา แต่เจ้าลูกเต่านั้นคลานต้วมเตี้ยมมาหานางเอง! มาเองไม่ได้เชิญเหตุใดต้องดูแลปรนนิบัติพัดวีด้วยเล่า!



จนแล้วจนรอดอาเหมยก็เกือบลืมไปเสียสนิทว่าวันนี้จะมีแขกมาที่ตำหนักของนาง เมื่อร้องเรียกหาอาหาร แต่กลับไม่มีผู้ใดตั้งโต๊ะให้กับนาง จนสุดท้ายเจ้ากวางน้อยเสี่ยวหลินถึงได้แจ้งว่านางไม่ควรกินอาหารก่อนจักรพรรดิจะเสด็จมา



ภาระ...เจ้าตัวภาระ!



นี่นางต้องหิ้วท้องรอเจ้าลูกเต่านั่นคลานมาถึงตำหนักก่อนหรือถึงจะได้เริ่มกินข้าวกินปลา! หน็อย!



“ฝ่าบาทเสด็จ! ”



พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา แช่งชักอยู่ในใจไม่เท่าไหร่ เจ้าลูกเต่าที่นางก่นด่าก็คลานมาถึงตำหนักพอดิบพอดี แล้วอย่างไรล่ะ นางก็ต้องออกไปรับเจ้าลูกเต่านั่นอีกอย่างไรเล่า!



มากพิธีเสียเหลือเกิน บางทีการที่องค์จักรพรรดิไม่เคยเสด็จมาตำหนักเหลียนฮวาอาจนับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากกว่า



“ถวายพระพรเพคะฝ่าบาท”



ย่อกายรับเสด็จโอรสสวรรค์ที่นางเหลือบตามองก็เห็นว่าหน้าตาหล่อเหลาเอาการอยู่... แต่อย่างไรเล่า! หล่อแล้วทำให้ท้องนางอิ่มหรือก็ไม่! ทั้งยังสร้างความลำบากให้นางโดยการให้นางย่อกายอยู่แบบนี้ไม่สั่งให้นางลุกขึ้นเสียที!



เฮงซวยสมชื่อเสียจริงเจ้าลูกเต่า!



“ไม่ต้องมากพิธีหรอกหวงโฮ่ว”



เฮอะ! ไม่พูดเสียตอนตะวันขึ้นเลยเล่าเจ้าลูกเต่า!



“ขอบพระทัยเพคะ” ลุกขึ้นโดยมีนางกำนัลคอยประคองอยู่ไม่ห่าง ส่วนองค์จักรพรรดิที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีก็ยืนดูหน้าตายอย่างไร้เยื่อใย



แต่อย่าคิดว่าอาเหมยจะเศร้าโศกเสียใจแม้แต่น้อย ไม่มีทางเสียหรอก! ขืนให้เจ้าลูกเต่าช่วยนางคงเสียศักดิ์ศรีแย่!



“ตั้งโต๊ะ! ”



องค์จักรพรรดิมองสตรีที่งามหมดจดอย่างที่ใครต่อใครเขาว่า แต่ชื่นชมใบหน้างามได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องขึงตาให้กับน้ำเสียงกระด้างที่เอ่ยเสียงดังสั่งนางกำนัลในตำหนักของนาง



“ไม่ต้อง...” หวงเฟิงหยางห้ามนางกำนัลที่เหลือเพียงไม่กี่คนตามที่จิ่นสือว่า “เจิ้นเตรียมมา ไม่ต้องรบกวนพ่อครัวตำหนักนี้หรอก”



หน็อยไม่ต้องลำบากพ่อครัวหรือกลัวยาพิษกันล่ะเจ้าลูกเต่า!



คนที่อ่านทุกอย่างออกก็ได้แต่เบะปากให้กับคนที่รอบคอบ รอบคอบเสียจนไม่น่าออกมาเพ่นพ่านตำหนักที่เต็มไปด้วยยาพิษเช่นนี้!



ใช่ว่านางไม่รู้ว่าตำหนักนี้เต็มไปด้วยความประสงค์หลายที่มักมีคนหยิบยื่นมาให้ถึงที่ และไม่ต้องเดาว่าทำไมนางถึงรู้ว่ามีความประสงค์ร้ายอยู่ไปทั่วตำหนัก ก็ไหนจะตัวนางเองที่โดนยาพิษเล่นงานเข้าให้อย่างจัง ไหนจะพวกขันทีและนางกำนัลที่ต้องมาร่วมชะตากรรมกับนาง ทุกความทรงจำของนางคนเก่ายังคงฉายชัดให้อาเหมยได้รับรู้



ขนาดนางยังรู้ว่าที่นี่เต็มไปด้วยอันตราย มีหรือที่เจ้าของแผ่นดินพระองค์นี้จะไม่รู้! นางอยากจะเข้าไปตบปากเจ้าลูกเต่านี้เสียเหลือเกิน เพียงกล่าวว่าเตรียมอาหารมานางก็เดาออกแล้วว่าเจ้านี่รู้ทุกเรื่องแต่ไม่คิดที่จะช่วยนางผู้น่าสงสารทั้งยังเป็นเมีย!



มันน่าจับยาพิษกรอกปากนัก! ตัวเองกลัวตายเตรียมอาหารมาเอง แต่กลับปล่อยให้นางกินอยู่กับยาพิษ!



แต่เหมือนเจ้าจักรพรรดินี่จะตกข่าวไปหลายเรื่องอยู่ เพราะนางเองก็เตรียมตัวสำหรับเรื่องนี้มาพอสมควร... ตายเพราะยาพิษไปแล้วรอบหนึ่ง นางจะไม่ยอมตายเพราะมันอีกรอบแน่! บอกแล้วอย่างไรหากเสวี่ยเหมยตัวจริงจะถอดใจกับการมีชีวิตอยู่ก็ช่าง แต่นางต้องรอด!



ความจริงอาหารที่นางสั่งให้ตั้งโต๊ะนางลงมือทำเองทุกอย่าง! สั่งให้เสี่ยวหลินไปเลือกของเองทุกอย่าง ทั้งยังรื้อข้าวของต่างๆ นานาออกมาตรวจตาเสียใหม่ และกำชับนางกำนัลและขันทีทุกคนว่าระแวดระวังให้ดี นางจะทำการปฏิวัติตำหนักเหลียนฮวาเสียใหม่ ตำหนักนี้ต้องปราศจากยาพิษ! และถูกหลักอนามัยที่สุด!



แต่...เจ้าลูกเต่านั้นก็คีบอาหารกินอยู่คนเดียว ไม่เอ่ยชวนนางเลยหรือไงฮะ!



แล้วใครจะสนเล่า สตรีผู้เป็นมารดาแผ่นดินมองบุรุษตรงหน้าก้มหน้าก้มตากินอาหารที่เตรียมมาเองอย่างไม่เชื้อชวน ก็หาได้สนใจไม่ มือขาวผ่องจับตะเกียบและคีบอาหารเข้าปากโดยไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยอนุญาต หรือทำตัวเป็นง่อยให้เขาคีบมาวางในถ้วยให้อย่างสตรีที่ชอบอ่อยสามี...



อืม...เนื้อปลาสีขาวสวยถูกคีบเข้าปากอิ่ม รสชาติที่แตกต่างจากที่เคยลิ้มลอง แต่ก็กลมกล่อมอย่างที่ชื่นชอบ สร้างความพอใจให้แต่นางเป็นอย่างมาก แม้จะว่าเจ้าปลาเนื้อขาวสวยนี้จะไม่สมควรวางอยู่บนโต๊ะเสวยนี่ก็ตามที่...



 อาเหมยมองอาหารที่นางแสร้งกินอย่างเอร็ดอร่อยและยังคงไม่พูดอะไรออกมา ไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าบุรุษตรงข้ามจะมองเธออย่างจับผิดอย่างไร อยากทำอะไรก็เชิญ นางจะไม่สน!



“หวงโฮ่วหายดีแล้วหรือ”



ชะงักมือที่จะคีบเนื้อเป็ดก่อนจะสบเนตรองค์จักรพรรดิที่ถามราวกับว่าเป็นห่วงนางเสียเหลือเกิน เห็นแล้วก็ปลาบปลื้มจนอยากจะอ้วกออกมา หากไม่นึกเสียดายอาหารชั้นดีที่เพิ่งจะกินเข้าไป นางคงได้ขย้อนมันออกมาจริงๆ



“ดีขึ้นมากแล้วเพคะ แต่ก็มีอ่อนล้าบ้าง”



ตอบอย่างนางเอกในซีรีส์วังหลัง หลุบตาต่ำทำทีท่าเหนียมอายอย่างสตรีสูงศักดิ์ควรทำต่อองค์จักรพรรดิ...



ฝันเรอะ!



นี่อาเหมยไม่ใช่เสวี่ยเหมย! นางตอบออกไปเช่นนั้นก็จริงอยู่ แต่สายตายังคงจ้องเขม็งไปยังคนที่เอ่ยถาม ไม่หลบสายตา ไม่ได้ตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน สายตาเอาความและกล่าวโทษบุรุษตรงหน้าที่เป็นถึงจักรพรรดิ ทั้งยังเป็นถึงสามีนางแต่ปกป้องอะไรนางไม่ได้เลย!



“อย่างนั้นเจิ้นก็เบาใจ...”



เบาใจที่ยังหาประโยชน์จากนางได้อย่างนั้นหรือ!?



“ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ”



ขอบพระทัยที่หยิบยื่นทุกอันตรายมาให้นาง! แค่ทำตัวอยู่เฉยๆ ยังโดนริษยา ไม่อยากจะนึกเลยหากพวกนางสนมนับร้อยนับพันขององค์จักรพรรดิทราบเรื่องว่าเจ้าตัวปัญหามาหานางถึงที่ตำหนักเช่นนี้จะขยันส่งยาพิษมาให้ถึงที่ตำหนักนี้ขนาดไหนกัน



“เสี่ยวหลิน เอาขนม ‘เฉียวกั่ว[1]’ กับน้ำชามาให้ข้าหน่อย”



เมื่อสำหรับอาหารถูกเก็บโดยนางกำนัลที่ติดตามจักรพรรดิไปแล้ว เสี่ยวหลินก็สั่งให้นางกำนัลของตนเองทันที ท่ามกลางความแปลกใจระคนสงสัยของคนหมู่มากภายในตำหนักของนาง



ไม่นานนางกำนัลน้อยของนางก็จัดวางขนมพร้อมน้ำชาตามที่นางสั่งบนโต๊ะ อาเหมยลอบมองกิริยาที่หวาดระแวงต่ออาหารของนางขององค์จักรพรรดิก็ได้แต่ลอบยิ้ม คงกลัวจนขึ้นสมองแล้วกระมัง



แต่ใครจะเอาอาหารที่มียาพิษมาให้ตัวเองกินกันเล่า! เจ้าขนมเฉียวกั่วนี่นางก็นั่งเค้นสมองของแม่คนงามออกมาทำด้วยตนเอง ยิ่งอยู่ร่างนี้นางยิ่งพบว่าสตรีผู้นี้ความสามารถหลากหลาย ทั้งอาหารคาวหวาน ทั้งงานบ้านงานเรือน ไหนจะศิลปวิทยา แต่น่าเสียดายที่ต้องมาขังตัวเองอยู่ในตำหนักซอมซ่อ...



คอยท่าอยู่นานแต่องค์จักรพรรดิก็ยังคงจ้องขนมของนางอย่างไม่ไหวติง ราวกับว่าหากแตะต้องแม้เพียงนิดก็จะตายขึ้นมาเสียอย่างนั้น



“เสี่ยวหลินเอาเข็มเงินมา”



อาเหมยพูดต่อหน้าองค์จักรพรรดิและข้าราชบริพารที่ติดตามมาด้วยอย่างไม่เกรงกลัว เป็นการบอกให้ทุกคนได้รับรู้ว่านางไม่ใช่สตรีโง่ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว!



เข็มเงินถูกนำมาทดสอบทั้งอาหารและในน้ำชา ต่อหน้าหวงเฟิงหยาง และข้าราชบริพารที่ติดตามมานั้นก็มองเข็มเงินในมือของฮองเฮาเป็นตาเดียว



“หม่อมฉันทำเองทุกอย่าง คงไม่มียาพิษปนอยู่หรอกเพคะ ถ้าหากมีก็คงในตัวของหม่อมฉันเอง”



เมื่อเข็มเงินไม่เปลี่ยนสีก็พูดขึ้นน้ำเสียงเรียบ หากจักรพรรดิไม่กิน นางก็ไม่สนใจเช่นกัน มือขาวผ่องหยิบเฉียวกั่วขึ้นมากินอย่างไม่รอจักรพรรดิอีกต่อไป เจ้าลูกเต่าจะกินไม่กินก็ช่างแต่นางจะกิน!



ปล่อยเจ้าลูกเต่าเชื่องช้าสำรวจอาหารของนางอยู่พักใหญ่ จนสำรวจจนพอใจแล้วมือกร้านก็เอื้อมไปหยิบขนมของนางขึ้นมากิน และสุดท้ายโอรสสวรรค์ก็ยอมกล้ำกลืนฝืนทนกลืนมันลงคอไปอย่างน่าเวทนา...



กล้ำกลืนอย่างกะผีนะสิ! พอรู้ว่าไม่มียาพิษเข้าหน่อย ก็คว้าขนมของนางไปกินเสียไม่ยอมพูดยอมจา ไหนจะชารสเลิศของนางอีก



หน็อย...



“ขนมเฉียวกั่วคือขนมแห่งความเฉลียวฉลาด” เอ่ยขึ้นขณะที่องค์จักรพรรดิยังคงกินอยู่ไม่ว่างมือ “เชื่อกันว่าหากใครกินแล้ว หัวสมองเฉียบไว มือนั้นคล่องแคล่วและปราดเปรียว...หากฝ่าบาทเสวยมากขนาดนี้ แน่ว่าทั้งแผ่นดินอาจหาใครเทียบไม่ได้”



หึหึสาแก่ใจยิ่งนัก!



คนที่เอ่ยบริภาษองค์จักรพรรดิก็ได้แต่ยิ้มมุมปาก หากใครฟังไม่ออกก็นับว่าโง่งมเหลือเกินแล้ว ประโยคเมื่อครู่นี้แน่ชัดแล้วว่านางหาว่าองค์จักรพรรดิฉลาดน้อย! และเหมือนทุกคนในที่นี้จะรู้ความหมายเป็นอย่างดีถึงได้โค้งตัวต่ำแทบจะติดพื้น คงเกรงว่าโอรสสวรรค์จะพิโรธขึ้นมากระมัง



“พวกเจ้าออกไปก่อน”



มองโอรสสวรรค์ที่จ้องนางเขม็งอย่างสงสัย นางไม่ได้กลัวน้ำเสียงเย็นเฉียบจนน่าเสียวสันหลังนั่น แต่นางกลัวสายตาเจ้าเล่ห์แสนกลนั่นต่างหากเล่า



“เจิ้นบอกให้ออกไป! เจิ้นจะอยู่กับเมียรักเพียงลำพัง! ”



เมียรักหรือ! เมียรักบ้านบิดาเจ้าสิเจ้าลูกเจ้าเฮงซวย!!



หวงเฟิงหยางมองสตรีที่ตนเรียกว่า ‘เมียรัก’ อย่างไม่วางตา ทำไมนางที่แสนจะโง่เขลาในความคิดของพระองค์กลับกลายเป็นหงส์ที่แสนจะฉลาดขึ้นมาได้กันล่ะ



เนตรคมมองวงใบหน้างาม ทั้งผิวกายยังขาวผ่อง แม้ได้ยลเพียงแค่มือเล็กที่โผล่พ้นอาภรณ์มาก็เดาได้ไม่ยากเลยว่าผิวนางขาวผ่องราวกับหิมะ ริมฝีปากอิ่มที่หาญกล้าหาว่าพระองค์โง่เขลานั่นก็แดงดั่งผลทับทิม ผมดำขลับและเงางาม ใบหน้าผ่องขึ้นสีระเรื่อคล้ายผลท้อ...



หากไม่ทราบมาก่อนหน้านี้ พระองค์ไม่มีทางเชื่อโดยเด็ดขาด ว่าเสวี่ยเหมยเคยเจ็บปางตาย ทั้งยังเพิ่งฟื้นไข้เมื่อเช้าของวันนี้...



นี่พระองค์พลาดอะไรไปหรือไม่...



หรือจะจริงอย่างที่จิ่นสือว่า หงส์นางนี้งามล่มบ้านล่มเมืองได้...



“ยังไม่ถึงวันฉีเฉี่ยว [2]เหตุใดหวงโฮ่วถึงได้ทำเฉียวกั่ว”



เนตรยังคงไม่คลายจากวงหน้างามที่ดูท่าจะหวงของกินมากกว่าสิ่งอื่นใด เพราะดวงตาหงส์จ้องมองขนมในมือของพระองค์ไม่วางตา แต่พระองค์ก็ไม่ยอมวางมันลงเช่นกัน



“หม่อมฉันแค่นึกอยากทำเท่านั้นเพคะ ทำมามากมายเลยแบ่งให้พระองค์เสวยด้วย”



“อ้อเช่นนั้นเอง...เจิ้นนึกว่าหวงโฮ่วทำมาเซ่นไหว้เทวดาให้ตนเองมีชีวิตคู่ที่มีแต่ความสุขสมหวัง”



พูดจาเสียดสีชีวิตคู่ของนางกับตน ที่ไม่ได้เป็นไปตามที่พูดเสียเท่าไหร่ ชีวิตคู่ที่สุขสมหวังหรือ มีใครบ้างในวังหลวงที่ไม่รู้เรื่องของพระองค์กับนาง ครั้งนี้ก็คงจะเอาไปลือกันจนหนาหู ว่าองค์จักรพรรดิหน้ามืดตามัว หลงเดินเข้าตำหนักเหลียนฮวา เพื่อมาหาฮองเฮาที่น่าสงสารนางผู้ไม่เคยได้ร่วมหอกับพระองค์



เหยียดยิ้มขึ้นอย่างพึงใจ เมื่อเห็นดวงเนตรหงส์จ้องเขม็งมาทางพระองค์อย่างอาฆาต พลันนึกประหลาดใจ ขนมเพียงไม่กี่ชิ้นก็ทำให้พวกเขาห้ำหั่นกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ... สตรีวังหลังที่พระองค์พบเจอ หาได้น้อยนักที่จะจิกกัดพระองค์ได้แยบยลและเจ็บแสบแบบนาง แต่ก็เจ็บแสบเสียจนปล่อยผ่านไม่ได้เช่นกัน



“หม่อมฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อน!



“เดี๋ยวก่อน” เอ่ยห้ามคนที่เริ่มกระฟัดกระเฟียด จนลืมไปเสียสนิทว่าบัดนี้เหลือเพียงพระองค์กับนางเพียงลำพัง เมื่อเห็นร่างบอบบาง ทั้งยังดูอ่อนแรงผิดกับใบหน้าผ่องกำลังจะชันกายลุกขึ้น



“เจิ้นเองก็ยังไม่ได้อาบน้ำ เช่นนั้นเราอาบน้ำด้วยกันดีหรือไม่”



หวงเฟิงหยางมองท่าทีตื่นตระหนกของหญิงงามก็ลอบยิ้มอยู่ในใจ ก่อนเลิกคิ้วด้วยความสงสัยในเวลาต่อมาแทน



“เช่นนั้นก็ย่อมได้เพคะ”



หวงเฟิงหยางมองรอยยิ้มบนเครื่องหน้างามอย่างไม่ไว้ใจ พระองค์แต่งนางเข้าวังมาก็นับได้ว่าร่วมปีแล้ว แต่ไม่มีสักครั้งที่พระองค์ได้เข้าหอกับนาง อย่าพูดถึงเรื่องเข้าหอตามประเพณีเลย แค่เฉียดเข้ามาใกล้ตำหนักนางก็ไม่เคยจะกระทำ ยิ่งมาเห็นท่าทีของเสวี่ยวเหมยเวลานี้ก็พลันให้นึกประหลาดใจ



สนมนางอื่นเขินอายจนตัวแดงเมื่อพระองค์เอ่ยเช่นนี้ แต่นี่นางตระหนกได้แค่อึดใจเดียวและหันกลับมายกยิ้มให้กับพระองค์ทั้งยังไม่เขินอายเช่นสตรีอื่น



ประหลาด...



ส่วนสตรีถูกเชื้อชวนให้ลงอ่างก็ลอบยิ้มอยู่ในใจ ยอมรับว่าตกใจเมื่อได้ยินเจ้าลูกเต่าเอ่ยเช่นนั้น แต่...นางยังจำปณิธานในร่างของอาเหมยก่อนตายได้ดี ชีวิตก่อนนางไร้ซึ่งคนคู่กาย ต้องใจ ยังนึกแค้นอยู่ไม่หายว่าใช้ชีวิตไม่คุ้มเอาเสียเลย แล้วนึกหรือคนที่ใช้ชีวิตไม่คุ้มอย่างนางจะปฏิเสธผู้ชายที่ได้ชื่อว่าสามีของตน! ไม่มีทางเสียหรอก! เรื่องนี้มีอะไรบ้างที่ไม่ดี บุรุษผู้ล่อลากตรงหน้าก็สามีนาง แย่งเขามาหรือก็ไม่ใช่ แม้ใช่ร่วมกับสตรีอีกนับร้อยคนก็เถอะ นางไม่สนเพราะนางเป็นเมียหลวงอย่างไรเล่า!



นี่นับว่าการเกิดใหม่ในร่างนี้มีบุญอยู่บ้าง ที่พอลืมตาขึ้นมาก็มีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว แม้จะยังไม่เคยได้ร่วมหอก็เถอะ! แต่เจ้าลูกเต่านั่นอ่อยนางเองนะ นางไม่ได้อ่อยก่อน! เพราะฉะนั้นต่อจากนี้จะทำอะไรก็เชิญ! อาเหมยจะไม่เล่นตัว!




[1] "เฉียว กั่ว" (巧果) แปลว่า "ขนมแห่งความเฉลียวฉลาด" เป็นขนมพื้นเมืองจีนที่มีเอกลักษณ์มาก ทำจากงาเป็นหลัก แต่ต้องใช้ฝีมือปรุงอย่างประณีต เป็นขนมที่นิยมทานกันในเทศกาลชีซี (七夕) หรือ ฉีเฉี่ยว วันขึ้น 7 ค่ำเดือน 7 ซึ่ง ตามความเชื่อ เชื่อว่าผู้ที่รับประทาน "เฉียว กั่ว" แล้ว หัวสมองเฉียบไว มือนั้นคล่องแคล่วและปราดเปรียว



[2] เป็นวันแห่งความรักตามประเพณีชาวจีน ตามตำนานความรักของ หนิวหลาง-หนุ่มเลี้ยงวัว กับจือหนี่- เทพธิดา บุตรีคนเล็กของเง็กเซียนฮ่องเต้

++++++++++++


มาทักทายกันจ้า

นิยายจีนแนวข้ามภพข้ามชาตินี้ไรท์ไม่เคยแต่งมาก่อน ก่อนหน้านี้เคยแต่งข้ามภพ แต่เป็นข้ามภพแบบพีเรียดไทย ภาษาที่ใช้ในเรื่องนี้จึงอาจจะสะดุดไปบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ 

อย่างไรก็พูดคุยกันได้นะคะไรท์ไม่ดุ 

อาจจะไม่ได้มาบ่อยๆ แต่จะพยายมปั่นอย่างเต็มที่เลยค่ะ 

- 郭กัวอวี้ -


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.359K ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. #2621 Krungthep_JJ (@Krungthep_JJ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 00:46
    ถูกจริตกับนางเอกเรื่องนี้มากก อาเหมยสู้เค้า!!!
    #2621
    0
  2. #2612 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 11:28
    ฮา... ฮามากตรงไม่เล่นตัวเนี่ยแหละ... เข้าใจอารมณ์สาวโสดเลย... ฮาๆๆๆๆ
    #2612
    0
  3. #2418 jeeraphach (@jeeraphach) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:55
    อย่างงี้ก็ได้หรอออ
    #2418
    0
  4. #2283 IsadaBewbam (@IsadaBewbam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:47

    สนุกกว่าที่คาดมากแบบมากๆ ทำไมเราถึงเพิ่งได้มาอ่านนะ

    #2283
    0
  5. #2170 wiliwrrnnnthkal (@wiliwrrnnnthkal) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 20:22
    ตรงเหลือเกินใจข้าน้อยยวบไปหมด
    #2170
    0
  6. #2152 Beconnet (@Beconnet) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:09
    ส่วนใหญ่มีแต่เก็บเนื้อเก็บตัว​ กว่าผู้จะได้กิน​ เกือบท้ายเรื่อง​ 555
    #2152
    0
  7. #2077 woonwai!! (@kimmania) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:45
    ความคิดดีค่ะ สนับสนุน #คนที่ไม่มีเหมือนกัน 555
    #2077
    0
  8. #2072 Pimfha.haneul (@pimfhaps) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 17:46
    มันสาแกใจอีช้อยิ่งนัก!!!
    #2072
    0
  9. #2062 Mysister-3- (@Mysister-3-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 00:05

    ชอบ ชอบ


    #2062
    0
  10. #1964 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 21:15
    ชอบความไม่เล่นตัวของนาง 555 แต่ก็ยังหมั่นไส้หมั่นตับเจ้าลูกเต่ากระดองหนาอยู่ดี เบะปากใส่รัวๆ
    #1964
    0
  11. #1954 zton9397 (@zton901) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:59
    ชอบอ่าาาาาาต้องเเบยนี้ฉลาดร้ายสู้คน
    #1954
    0
  12. #1823 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:48
    ชอบมากกก
    #1823
    0
  13. #1712 hanatsuki33 (@hanatsuki33) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:48
    แจ่มอ่ะ แนวคิดโคตรแนวอ่ะ กดlikeเลยยยย..
    #1712
    0
  14. #1695 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:14

    เสี่ยดายซิงชาติที่แล้ว ว่างั้นเถอะอาเหมย? 555555

    #1695
    0
  15. #1455 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 12:46
    ขนมน่ากินจังเลยยย
    #1455
    0
  16. #1443 Titiw Sroypikul (@titiwmm16) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 14:07
    ขนมน่ากิน
    #1443
    0
  17. #1442 Mummy_In_Dark (@luciferindark) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 12:11
    อะไรคือการอ่านประโยค..

    บอกฮองเฮาให้เตรียมตัวเสีย เป็น... เตรียมเสียตัวฟระคะ พออ่านใหม่อีกรอบ อ่อ เตรียมตัวเสีย สายตงสายตาเริ่มแย่ละ 555
    #1442
    1
    • #1442-1 (@ciel22) (จากตอนที่ 5)
      14 มกราคม 2562 / 12:39
      ใจเย็นๆนะคะ 555555 เต้ไม่รุกหนักปานนั้น 55555
      #1442-1
  18. #1426 prangbua (@prangbua) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 03:12
    ชอบนางเอกอะ
    #1426
    0
  19. #1368 Jintana Pakmon (@jina3579) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:15
    อ่านมาถึงตอนนี้บอกเลย ตรูชอบนางเอกกกก
    #1368
    0
  20. #1358 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 16:27
    จะเล่นตัวไปทำไมกัน 555
    #1358
    0
  21. #1331 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:59
    จัดไปอาเหมย!!
    #1331
    0
  22. วันที่ 4 มกราคม 2562 / 16:29
    อิเจ้!!! 5555 เล่นตัวหน่อยเซ้5555
    #1314
    0
  23. #1286 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 14:28
    ท่าทางเต้ต้องปวดหัวกับอ่เหมยแล้วล่ะ 555+
    #1286
    0
  24. #1183 พะยูนเผือก (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 21:12
    สมกับเป็นเจ้!!
    #1183
    0
  25. #1078 Ailevy (@kimmiestudio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 02:29
    ว้อยยๆๆ แซ่บเว่ออ ยอมแล้วจ้าา 5555 ชอบนางเอกอะ
    #1078
    0