บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 978,626 Views

  • 2,841 Comments

  • 18,124 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    63,916

    Overall
    978,626

ตอนที่ 3 : บทที่ ๒ :: ฮองเฮานี่ใช่เมียหลวงไหม?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4708 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

รีไรท์ครั้งที่ ๑ 

๙.๐๑.๖๒



เมื่อตั้งรับกับความจริงที่ได้พบแล้ว อาเหมยก็พยายามตั้งสติให้เข้าที่เข้าทาง สลัดตัวตนของอาเหมยออกไป และสลัดตัวตนของเสวี่ยเหมยออกเช่นกัน!



ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่ต้องมาแสร้งทำตัวเป็นดั่งเช่นฮองเฮาผู้แสนดีคนเดิม หากแสนดีแล้วอยู่ร่วมกันไม่ได้ จะทำไปให้หนักศีรษะมารดาทำไมกันเล่า! อยู่กันดีๆ ไม่ชอบก็ไม่ต้องอยู่!



“เสี่ยวหลิน” เอ่ยเรียกนางกำนัลที่คุ้นเคยในความทรงจำให้เข้ามา เพราะมั่นใจนักว่าแม่กวางน้อยไม่ได้อยู่ห่างจากประตู และจริงตามที่คาดเมื่อเห็นร่างเล็กๆ เดินก้มหน้าก้มตาเข้ามาหา



“ช่วยแต่งตัวให้ข้าที”



“จะไปไหนหรือเพคะ หวงโฮ่วเหนียงเหนียงต้องพักผ่อนนะเพคะ”



“หรือเจ้าจะปล่อยให้ข้าลุกขึ้นไปแต่งตัวเองเสี่ยวหลิน” สตรีที่เพิ่งฟื้นคืนกดดันเจ้ากวางน้อยที่ไม่มีสิทธิ์โต้แย้งอันใดกับนางได้ อีกทั้งบัดนี้ยอมจำนนอย่างว่าง่าย แหม่! มีอำนาจมันดีเช่นนี้เอง...



ร่างที่บอบบางจนแทบจะไร้ซึ่งกำลังก็ถูกพยุงให้ลุกขึ้น และอาภรณ์ของฮองเฮาก็ถูกประโคมใส่ตัวที่แทบจะปลิวลม ลำพังแค่เดินเหินยังลำบาก นี่ยังต้องมาแบกอาภรณ์ที่ราวกับขนผ้ามาทั้งตลาดด้วยรึ!



“เอาตัวบางๆ หน่อย มันหนาไปข้าอึดอัด”



ร้องท้วงนางกำนัลที่คอยช่วยอยู่ไม่ห่างมือ อาเหมยในร่างของมารดาแผ่นดินเห็นอาการประหลาดใจของเสี่ยวหลิน แต่งเจ้ากวางน้อยไม่ได้เอ่ยถามอะไร อาจจะคงกลัวว่านางจะดุอะไรกลับกระมัง



มองอาภรณ์ที่คลุมกายอย่างไม่คุ้นเคย ไหนจะพะรุงพะรังเป็นที่สุด จนอดนึกไม่ได้ว่าร่างที่แสนจะบอบบางนี้แบกเจ้าอาภรณ์พวกนี้ไหวได้อย่างไรกัน



เปลืองพลังงานโดยใช่เหตุจริงๆ



“เสี่ยวหลินเจ้ารู้ไหมใครวางยาพิษข้า”



เอ่ยคำถามที่ไม่ควรถามเสียเท่าไรกับนางกำนัล ภายในความทรงจำก็มีคนมากหน้าหลายตาแวะเวียนเข้ามาวุ่นวายในชีวิตของฮองเฮาผู้น่าสงสารไม่คาดสาย จนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร และใครที่อยากจะคิดฆ่าพระมารดาของแผ่นดิน



เสี่ยวหลินก้มหน้า ตัวสั่นไม่กล้าเอ่ยอะไรออกมา นางหลุบตาต่ำไม่กล้าเงยขึ้นสบพักตร์งามของผู้เป็นนายเหนือหัว อากัปกิริยาเช่นนี้ ทำให้อาเหมยพอคาดเดาได้มาบ้างว่าเป็นเรื่องที่ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้



“อ้อ...ตอบไม่ได้ อย่างนั้นก็ช่าง”



บอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ หากเจ้ากวางน้อยทำกล่องเสียงหายและควานหามันมาใส่เพื่อตอบคำถามนางไม่ได้ นางก็จะไม่คาดคั้นเอาความ เรื่องบางเรื่องเงียบไว้น่าจะปลอดภัยกับชีวิตมากที่สุดเห็นท่าจะจริง



สลัดความคิดเรื่องที่จะหาฆาตกรออกไป เพราะบางทีอาจจะไม่ใช่ธุระกงการอะไรของนาง หากฮองเฮาผู้น่าสงสารยอมแพ้จนถอดใจกับการมีชีวิต และทิ้งร่างไว้ให้นางได้พักพิง หน้าที่ของนางก็คงต้องมีชีวิตต่อไป ใครจะวางยาพิษนางอีกก็เรื่องของเขา นางก็แค่ต้องเอาตัวให้รอดจากยาพิษพวกนั้น...



แหม่คิดแล้วก็ไม่รู้ว่าควรจะดีใจกับชีวิตใหม่ หรือจะเวทนาดีถึงจะเหมาะสม...



แต่เอาเถิด! แล้วมาดูกันว่าสตรียุคสองพัน กับร้อยเล่ห์ของสตรีโบราณในยุคสมัยนี้ใครจะเหนือกว่ากัน!



“ฮุยกุ้ยเฟยมาขอเข้าเฝ้าเพคะหวงโฮ่วเหนียงเหนียง”



ฟังถ้อยรายงานของนางกำนัลก็เลิกคิ้วสูง ‘ฮุยกุ้ยเฟย’ ชื่อคุ้นหูที่นางต้องเค้นสมองเอาความทรงจำของฮองเฮาขึ้นมาใช้ ก่อนจะพบกับสิ่งที่ไม่ดีไม่ควรเท่าใดนักปนอยู่ในนั้น



เกิดใหม่ได้ไม่ถึงวัน เหมือนสวรรค์จะส่งของเล่นมาให้นางแก้เหงาเสียแล้ว...



“ให้นางเข้ามา”



“หวงโฮ่วเหนียงเหนียงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ”



มองคนที่เอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเป็นใย แต่สายตาของฮุยกุ้ยเฟยกลับสำรวจร่างกายของนางอย่างสงสัย...



ก็คงจะสงสัยว่านางยังอยู่ดีมีสุขเช่นนี้ได้อย่างไร! ไม่ต้องเอ่ยก็รู้ว่ายาพิษที่สะสมในร่างกายของนางหนึ่งในนั้นมาจากสนมขององค์จักรพรรดิคนนี้ด้วย! หากนางไร้ซึ่งวาสนาแล้ว ตำแหน่งฮองเฮาจะเป็นของผู้ใดหากไม่ใช่นาง!



“ก็ยังไม่ตาย ยังสบายดี”



ตอบกลับอย่างชัดถ้อยชัดคำ อาเหมยในร่างของฮองเฮาไม่ได้คิดประดิษฐ์คำให้สวยหรู หรือคำนึงถึงวาทศิลป์ในการพูดแม้แต่น้อย ก็มันใช่เวลาเสียที่ไหนกันล่ะ! มีเหตุจำเป็นอะไรที่นางต้องพูดดีกับคนที่คิดจะฆ่านางด้วย! นี่ไม่ลุกขึ้นไปตบหน้าพระสนมฮุยกุ้ยเฟยนั่นก็ดีตั้งเท่าใดแล้ว!



“ยะ...อย่างนั้นหม่อมฉันก็สบายใจ”



สบายใจบิดาเจ้าสิ!



มองใบหน้างามที่ดูอย่างไรก็งามเทียบกับเจ้าของร่างที่นางอาศัยอยู่ไม่ได้ ก็ได้แต่นึกสบถอยู่ในใจ ปากพร่ำบอกว่าสบายใจแต่สีหน้ากลับซ่อนความผิดหวังไว้ไม่มิด



“ฮุยกุ้ยเฟยเห็นแล้วว่าข้าสบายดี มีธุระอย่างอื่นไหม ข้าต้องพักผ่อน”



“เอ๊ะ! ไม่เพคะ อย่างนั้นหม่อมฉันขอตัว” แม้แปลกใจที่โดนไล่ซึ่งๆ หน้าอย่างที่ไม่เคยโดนกระทำเช่นนี้มาก่อน แต่ฮุยกุ้ยเฟยก็ยังนับว่าฉลาดที่ไม่รั้งจะอยู่ต่อ ไม่เช่นนั้นสตรีผู้เป็นฮองเฮาคงลุกขึ้นมาฟาดงวงฟาดงาจริงๆ เข้าให้



เสียเวลา เสียเวลาจริงๆ



ส่ายศีรษะให้กับเวลาที่เสียไปอย่างเปล่าประโยชน์ นี่แม่นางคนนั้นผลาญเวลาชีวิตของนางไปตั้งเท่าใดกันนี่ ไม่น่าเลย ไม่น่าเสียเวลาปล่อยให้นางเข้ามาเลย



“หวงโฮ่วเหนียงเหนียงเพคะ จะไปไหนหรือเพคะ”



“เดินดูรอบๆ หน่อย อยู่ในตำหนักข้าเบื่อ”



เบื่อจนไม่รู้จะเบื่ออย่างไรเลยล่ะ ไม่รู้ว่านางคนก่อนทนไปได้อย่างไร อุดอู้อยู่แต่ในตำหนัก ทั้งยังไม่มีปากไม่มีเสียง ปล่อยให้ใครต่อใครมาเย้ยหยันถึงที่ทั้งๆ ที่ตนเองเป็นถึงฮองเฮา



“หวงโฮ่วเหนียงเหนียง” ยังไม่ทันจะก้าวเท้าพ้นตำหนัก นางกำนัลก็เดินหน้าเครียดมาหานางอีกหน “พระสนมลู่เฟยมาขอเข้าเฝ้าเพคะ”



“น่ารำคาญ! ”



คราวนี้นางไม่เอ่ยในใจอีกต่อไปแล้ว ข้าราชบริพารค้อมตัวลงทันทีเมื่อฮองเฮาพูดขึ้นเสียงดัง ทั้งน้ำเสียงยังปนไปด้วยความไม่พอใจอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน



“เจ้าไปบอกนางว่าข้ายังไม่ตาย สบายดีทุกประการ และไม่ต้องการพบใคร อ้อ! ถ้าให้ดีขึ้นป้ายไว้หน้าตำหนักเลย พวกนางๆ ทั้งหลายจะได้ไม่ต้องมาให้ข้ารำคาญใจ”



กล่าวอย่างไม่พอใจ ก่อนจะบอกคนที่พยุงซ้ายขวาของนางให้เริ่มออกเดิน นางจะไม่เสียเวลาให้กับสนมนางไหนอีกแล้ว! นางป่วยก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ธุระกงการของพวกนางๆ เหล่านั้นเสียหน่อย แม้จะแจ้งเจตจำนงว่ามาเยี่ยมเยียนแต่ใครจะเชื่อ พวกนางเหล่านั้นก็แค่อยากมาดูฮองเฮาว่าตายหรือยังก็เท่านั้น! มีหรือที่นางจะดูไม่ออก!



“พะ...เพคะหวงโฮ่วเหนียงเหนียง”



นางกำนัลทั้งหลายต่างสงสัยในท่าทีของนายหญิงตนเอง การฟื้นไข้คราวนี้เหมือนฮองเฮาจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน สตรีที่เอาแต่เก็บเนื้อเก็บตัว ไม่มีปากมีเสียงในวัง เริ่มลุกขึ้นมาต่อต้านที่ละเล็กทีละน้อยแล้ว แต่ถ้าเป็นเช่นนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องดี ตำหนักเหลียนฮวาแห่งนี้จะได้ไม่ถูกกลั่นแกล้งอย่างเช่นที่ผ่านมาอีก!



อาเหมยสำรวจไปรอบๆ ตำหนักเหลียนฮวา ที่พำนักของหวงโฮ่วหรือฮองเฮาในองค์จักรพรรดิ ตำหนักเหลียนฮวานับว่าเป็นตำหนักใหญ่ มีทั้งสวนดอกไม้ที่กำลังเบ่งบานส่งกลิ่นหอมไปทั่วตำหนัก ทั้งสระน้ำภายในตำหนักที่ใสบริสุทธิ์จนอยากจะกะชากชุดพะรุงพะรังนี่ออกแล้วโดนเล่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่หากทำเช่นนั้นคงได้ลือกันไปทั่วทั้งวังว่าฮองเฮาได้รับพิษจนเสียสติไปแล้วจึงได้แต่เก็บอาการ ทำทีท่าว่าชื่นชมกับดอกบัวงามที่ลอยอยู่เหนือน้ำแทน...



ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าชีวิตใหม่ที่สวรรค์มอบให้นี่ช่างแสนประหลาด เป็นถึงฮองเฮา เป็นถึงหงส์ที่เคียงข้างมังกร แต่ไฉนกับถูกละเลยราวกับเป็นดอกหญ้าริมทางเสียได้ ใบหน้าหรือก็งามหมดจดราวกับจะล่มบ้านล่มเมืองได้ สวยเสียจนนางเองยังอิจฉา ความเพียบพร้อมนี้ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆ แต่ทำไมในความทรงจำ พระมารดาของแผ่นดินนางนี้ถึงไม่มีความสุขเลย



“เสี่ยวหลิน”



“เพคะเหนียงเหนียง”



“ข้าคือหวงโฮ่วจริงๆ ใช่ไหม”



“เหนียงเหนียง...”



สายตาละห้อยของแม่กวางน้อยยิ่งทำให้นางรู้เวทนาระคนสงสารตนเองในร่างของแม่นางผู้นี้เหลือเกิน ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาต้องเจอกับอะไรมาบ้าง



“บอกข้าหน่อยเสี่ยวหลิน ฮองเฮา หวงโฮ่วอะไรนี่ใช่เมียหลวงไหม? ”



“อะ...อะไรนะเพคะเหนียงเหนียง”



จากแววตาละห้อยด้วยความสงสารนายเหนือหัว กลับต้องมาตะลึงงันในคำถามที่ชวนประหลาดใจ เมียหลวงหรือ คืออันใดกันล่ะ!?



“ก็...เมียเอก ข้าคือเมียเอกของจักรพรรดิใช่ไหม”



“พะ...เพคะ”



“อ้อ...เจ้าจักรพรรดินั่นมีเมียน้อยกี่คนกันล่ะ”



“หา!? อะไรนะเพคะ”



เจ้ากวางน้อยหน้าตาตื่นกว่าเก่า ไหนจะคำเรียกองค์จักรพรรดิ ไหนจะเมียน้อยที่ฮองเฮาของนางเรียกอีก



“ก็...เอ่อ...เมียรองมีกี่คน”



เสี่ยวหลินแม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจถึงท่าทีที่เปลี่ยนไปของนายหญิงแต่ก็ยังคงตอบคำถามที่นางสงสัยให้ได้กระจ่าง



“พระสนมขั้นกุ้ยเฟยมีเพียงหนึ่งเพคะ คือพระสนมฮุยกุ้ยเฟย”



อ้อ...แม่นางร้ายผู้นั้นนั่นเอง นางรู้แล้ว



“พระสนมชั้นเฟยมีสี่คนเพคะ ชั้นผินอีกหกคน...”



หา!? นางที่ได้ยินดังนั้นก็ตาโต และดูทีท่าว่าเจ้ากวางน้อยจะยังกล่าวไม่จบเสียด้วย



“ชั้นกุยเหรินอีกนับไม่ถ้วน ชั้นฉางจ้ายอีกนับไม่ถ้วน ชั้นตาอิ้งอีกนับไม่ถ้วน ชั้น...”



“พอๆ พอก่อนเสี่ยวหลิน”



พอก่อนที่หัวใจนางจะวายเถิด ก็พอรู้มาบ้างว่าตำแหน่งจักรพรรดิมีเมียได้มากมาย แต่พอมาเจอกับตัวเข้าจริงๆ ก็ดันทำใจไม่ได้ขึ้นมาเสียนี่! มักมากเหลือเกินเจ้าจักรพรรดินี่!



“แล้วข้าป่วยจะเป็นจะตาย สามีข้าไม่คิดจะมาเยี่ยมเยียนหน่อยหรือ”



แม้แต่สนมยังมาดูมาว่านางตายหรือยัง แต่คนที่เป็นสามีกลับไม่เคยมาให้เห็นแม้แต่เงา กระทั่งในความทรงจำ ใบหน้าของจักรพรรดิยังเลือนรางจนนางจับเค้าโครงใบหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ! นี่มันความสัมพันธ์แบบใดกันเล่า! หรือมีสนมเรือนพัน จึงทำให้เจ้าจักรพรรดินั่นละเลยฮองเฮาผู้น่าสงสารคนนี้ไปเสียแล้ว มีตาหามีแววไม่เจ้าจักรพรรดินี่! มีเพชรน้ำหนึ่ง สวยปานธิดาสวรรค์ แต่กับมาทิ้งขว้างให้อยู่ร้างแต่ในตำหนัก!



เจ้าคนแล้งน้ำใจ!



“ฝะ...ฝ่าบาททรงส่งของมาเยี่ยมอยู่เสมอเพคะ”



“อ้อ! อย่างนั้นหรือ”



ได้ยินคำแก้ต่างให้กับสามีไม่ได้เรื่องของนาง ก็ได้แต่แสยะยิ้มอย่างไม่ไยดี จะเป็นอย่างไรก็เป็นไปเถิด ตอนนี้นางได้หาสนใจไม่! ก็นางไม่ใช่ฮองเฮาคนเดิมของเจ้าจักรพรรดินั่นแล้วนี่ เหตุใดนางต้องสนใจกันล่ะ!



“ไหนพาข้าไปดูหน่อยซิ ว่าสามีส่งของอันใดมาเยี่ยมไข้ข้า”



ถูกพยุงไปยังห้องเก็บของที่เหมือนจะเก็บเอาไว้มากมาย หีบข้าวของเครื่องใช้วางเรียงรายจนหาที่แทรกตัวเดินเข้าไปได้ยาก หรือนี่จะเป็นของที่อีตานั่นส่งมาเยี่ยม?



“นี่หยกเพคะ งามเหลือเกิน” เสี่ยวหลินยื่นหยกเนื้อเงาทั้งยังเขียวปลั่งเป็นสีมรกต มาให้กับฮองเฮาได้พินิจ “ฝ่าบาทพระราชทานมาให้ตั้งแต่หวงโฮ่วเหนียงเหนียงเข้ามาที่ตำหนักเหลียนฮวา”



“อ้อ” ตอบรับอย่างขอไปที ความจริงนี่ก็คือสิทธิ์ที่นางควรได้รับอยู่แล้วไม่ใช่หรือ! จะต้องมาดีอกดีใจอะไรกัน



“แล้วมีอะไรอีก”



“มีผ้าแพรชั้นดีอีกร้อยพับ ผ้าไหมอีกร้อยพับ ทองคำอีกสองหีบเพคะ แล้วก็...เอ่อ...หม่อมฉันจำไม่ได้เพคะ”



เสวี่ยเหมยโบกมือเล็กน้อยให้กับความผิดเล็กๆน้อยๆของนางกำนัล ไม่ใช่เรื่องใหญ่หากนางจะจดจำทรัพย์สมบัติทั้งหมดไม่ได้




อดีตเจ้าของร้านทองนั่งมองทรัพย์สมบัติก็เริ่มคันไม้คันมือขึ้นมาเสียอย่างนั้น นางลุกขึ้นท่ามกลางนางกำนัลอีกสองสามคนที่คอยระวังไม่ห่าง



ไหนๆ นางก็ว่างจนนั่งกินนอนกินได้...มาทำอะไรที่สนุกๆ หน่อยดีกว่าละไหม!?



“หวงโฮ่วเหนียงเหนียงยิ้มอะไรหรือเพคะ”



นางกำนัลที่แทบไม่เคยเห็นนายเหนือหัวยิ้มถามขึ้นอย่างสงสัย ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในที่ตำหนักแห่งนี้สตรีผู้เคียงบัลลังก์มังกรไม่เคยเผยยิ้มให้เหล่าข้าราชบริพารได้เห็นสักครั้งจนอดคิดไม่ได้ว่าในชีวิตของพระนางเคยมีความสุขไหมตั้งแต่ก้าวเข้ามาอยู่ในวังหลวง แต่มาบัดนี้กลับยิ้มกว้างเสียจนไม่น่าเชื่อ...



“มาหางานทำกันเถอะเด็กๆ”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.708K ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #2829 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 12:08
    น่ารักมากจ้า
    #2829
    0
  2. #2641 kkondee2 (@KKondee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 15:16
    น่ารักอ่ะ
    #2641
    0
  3. #2610 วายุจัง (@inu47) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 10:43
    เล่นขายของ???
    #2610
    0
  4. #2085 chana2018 (@chana2018) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:47

    เรื่องดูน่าจะสนุกเลยเชียว

    #2085
    0
  5. #2052 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:54

    ขอบคุณครับ

    #2052
    0
  6. #1821 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:25
    เริ่มติดใจแล้วววว
    #1821
    0
  7. #1693 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:50

    ชอบนางเอกสู้คนแบบนี้ที่สุด ร้ายมาร้ายยิ่งกว่าเพื่อตอบกลับ อย่างนี้สิถึงจะสมกับตำแหน่งฮองเฮา

    #1693
    0
  8. #1453 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 12:19
    สนุกจังเลยยย
    #1453
    0
  9. #1355 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:25
    ไม่ใช่เอาทองมาขายนะ วิญญาณเจ้าของร้านทองยังคงอยู่ 555
    #1355
    0
  10. #1329 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:36
    ทำอะไรรร
    #1329
    0
  11. #1181 พะยูนเผือก (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:53
    จะป่วนอะไรน้อ อาเหมย
    #1181
    0
  12. #940 jukkaji (@jukkaji) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 17:33
    บันเทิงกันล่ะวังหลัง เอาให้ป่วงเลยนะ55555
    #940
    0
  13. #914 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 17:54
    เฮฮาแน่วังหลวง
    #914
    0
  14. #905 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 13:37
    สนุกแน่5555
    #905
    0
  15. #900 jellyx (@jellyx) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 12:09
    ชอบนาง55555
    #900
    0
  16. #896 callushappiness (@callushappiness) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 04:09
    ชอบนางเอกแบบนี้
    #896
    0
  17. #799 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 00:19
    ถึงเวลาสนุกแล้วสิ
    #799
    0
  18. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 13:10

    เลือดลูกสาวร้านขายทองกำเริบแล้วนั่น 555

    #709
    0
  19. #502 gotthiko (@gothique) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:31
    อาเหมยนี่ปากคอเราะร้ายได้ใจจริงๆ
    #502
    0
  20. #463 su-mei (@hajime) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 12:30
    กะฉาก = กระชาก
    #463
    0
  21. #335 แล้วไง' (@meilleure) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 19:22
    เปลี่ยนจากคำว่าห้องเป็นตำหนักดีไหมคะ
    #335
    1
    • #335-1 郭玉 / กัวอวี้ (@ciel22) (จากตอนที่ 3)
      30 ตุลาคม 2561 / 19:50
      อ้อจริงด้วย!! ขอบคุณมากจ้า ถ้านักอ่านมีคำแนะนำอะไรแนะนำได้ตลอดเลยนะคะ เพราะไรท์ก็มือใหม่กับเรื่องแนวนี้เหมือนกัน แฮะๆ // ก้มกราบ _/\_
      #335-1
  22. #166 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:03
    สนุกแน่ๆงานนี้ สาวยุคสองพันนะจ๊ะ
    #166
    0
  23. #161 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 20:41
    *แล้งน้ำใจ
    #161
    0
  24. #136 far_46 (@far_46) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:38
    สนุกกกก
    #136
    0
  25. #126 araya apichanapong (@arayasgsp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:48
    เขียนได้ดีนะคะเนื้อเรื่องสนุกอ่านแล้วน่าติดตามคะ
    #126
    0