บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 989,145 Views

  • 2,880 Comments

  • 18,090 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    74,435

    Overall
    989,145

ตอนที่ 29 : บทที่ ๑๘ :: ไว้ใจ เพียงแต่ไม่แน่ใจ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2648 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

ราชกิจลับขององค์จักรพรรดิในยามวิกาลได้เริ่มต้นขึ้น องค์รักษ์เงานับสิบวิ่งวุ่นกับสับเปลี่ยนทองที่ดูอย่างไรก็เหมือนกันเสียทุกประการ บุคคลที่สามารแยกแยะได้นับว่าเก่งกาจนัก



                งานทุกอย่างขององครักษ์เงา ทุกการกระทำอยู่ภายใต้การควบคุมของหวงเฟิงหยาง ที่ตอนนี้อยู่ในอาภรณ์สีดำมืดเช่นเดียวกับองครักษ์เงาของพระองค์ นับว่าเป็นเรื่องพิลึกพิลั่นอยู่บ้าง ที่เจ้าของท้องพระคลังมาปล้นทองในท้องพระคลังของตนเอง แต่จะทำอย่างไรได้ เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น หากเจ้าพวกขุนนางทั้งหลายไม่กระทำตัวเป็นสุนัขชั่ว มีหรือที่พระองค์ต้องมากระทำการประหลาดเช่นนี้ ไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อย เหลือเพียงเคลื่อนย้ายทองหลายสิบหีบไปส่งต่อให้แม่ทัพเสวี่ยเฉิง ที่คอยท่าตามที่นัดหมาย



                ช่องทางลับภายในวังหลวงถูกนำมาใช้ในงานครั้งนี้ ด้วยต้องการให้เป็นความลับ และไม่อยากให้ใครได้ล่วงรู้ เมื่อถึงที่นัดหมายก็พบกับบุรุษที่นัดแนะไว้ พร้อมด้วยกำลังพลจำนวนหนึ่งที่ไม่ได้มากมายอะไร เพียงแต่พอใช้สอยสำหรับงานนี้ก็เท่านั้น ทองคำมาหมายถูกเคลื่อนย้ายและซ่อนอย่างมิดชิด เตรียมส่งไปยังชายแดนตามพระประสงค์



                เสวี่ยเฉิงโค้งกายคำนับบุรุษในอาภรณ์สีทึบ ที่นำทองคำพวกนี้มาด้วยตนเอง



                “ฝากเจ้าด้วย ให้ถึงมือแม่ทัพที่นั่น อย่าให้ตกหล่นแม้แต่ตำลึงเดียว”



                “พ่ะย่ะค่ะ”  


                “หากเรื่องที่นั้นพอจะรับไว้ เจ้าอย่ารั้งรอที่จะอยู่ต่อ รีบกลับเมืองหลวง รอบข้างยังมีศึกอีกมาก เจิ้นไม่อยากเสียกำลังพลโดยใช่เหตุ”



                เสวี่ยเฉิงลอบมองพักตร์ของบุรุษที่รับสั่งเช่นนั้นอย่างไม่เข้าใจเท่าใดนัก ตนมิใช่คนที่ฉลาดมากมายเสียเท่าไร สิ่งที่ทำได้ดีสุดเห็นทีก็มีแต่เรื่องที่ใช้กำลังและออกแรงเช่นการไปออกศึก ด้วยเหตุนี้จึงถนัดรับคำสั่งมากกว่าสิ่งอื่นใด ขอแค่มีรับสั่งมา เสวี่ยเฉิงจะทำตามประสงค์ไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่ประการเดียว แต่ศึกอีกมากที่องค์จักรพรรดิกล่าวนั้นคือสิ่งใดกันเล่า ในเมื่อรอบข้างยังคงจัดการปัญหาภายในไม่ได้ มีหรือจะกล้ายกทัพมาสู้รบกับแคว้นเยี่ยนที่นับได้ว่าแข็งแกร่งที่สุดในห้าแค้วน



                หากแต่เรื่องพรรค์นี้ก็เกินกว่าสติปัญญาของตนเช่นกัน เสวี่ยเฉิงจึงไม่ใส่ใจเพียงแต่น้อมรับบัญชา และทูลลาองค์จักรพรรดิที่ลงมาควบคุมทุกอย่างด้วยตนเอง กลับออกไปโดยไม่ถามไถ่ข้อสงสัย หรือกระทำตนให้เป็นที่รำคาญพระทัยอย่างพวกขุนนาง และกระทำสิ่งที่ตนเองถนัดที่สุด คือการรับคำสั่งและกระทำสิ่งที่โอรสสวรรค์บัญชา  


 

                เว้นเสียแต่ร่างสูงของแม่ทัพกลับต้องหยุดชะงักและหันกลับมาหาบุรุษในอาภรณ์สีทึบอีกครั้ง เมื่อตรึกตรองอะไรได้บางอย่าง



                “หวงโฮ่ว... น้องสาวของกระหม่อม...”



                “เจิ้นจะดูแลนางเป็นอย่างดี แม่ทัพเสวี่ยไม่ต้องกังวล”



                เสวี่ยเฉิงคำนับองค์จักรพรรดิอีกครั้ง คำนับให้กับความเมตตาที่หยิบยื่นมาให้กับน้องสาว และกลับไปคุมกำลังพลจำนวนหนึ่งออกไปพร้อมกับทองคำมากมายตามรับสั่งของโอรสสวรรค์



                ให้หลังเสวี่ยผู้พี่ไปได้ไม่นาน ร่างองอาจขององค์จักรพรรดิก็รีบเปลี่ยนทิศไปหาเสวี่ยผู้น้องที่ตำหนักเหลียนฮวาทันที พระองค์ไม่ลืมว่าคาดโทษสตรีที่เมินเฉยต่อพระองค์ แต่กลับสนทนาอย่าออกรสกับจวิ๋นอ๋อง อย่างกับพระองค์เป็นคนนอกเสียอย่างนั้น ทั้งๆที่พระองค์คือสามีของนาง



                องครักษ์เงาหลบซ่อนตัวกลายเป็นเงาขององค์จักรพรรดิอีกครั้งอย่างรู้หน้าที่ ส่วนองค์จักรพรรดิก็ลับล่อๆดั่งโจรลอบเข้าตำหนักฮองเฮาอีกครั้ง




                บุรุษที่เคยถูกกว่าหาว่าเป็นลูกเต่าตกมาจากหลังคายืนอยู่หน้าประตูบานหนึ่งที่ไม่ใช่ประตูหลักในการเข้าตำหนักเหลียนฮวา แต่ก็มีคนเฝ้ายามอยู่อย่างรอบครอบ เสียอย่างเดียวเจ้าคนที่มาเฝ้ายามป้องกันภัยให้ฮองเฮานั้นนั่งหลับคอพับคออ่อนอยู่ที่พื้นไปเสียแล้ว เพราะฉะนั้นการเข้าหอนอนของสตรีเจ้าของตำหนักจึงไม่ใช่เรื่องอยากเย็นแม้แต่น้อย



                เพียงแค่ออกแรกผลัก บานประตูไม้ก็เผยออกให้เห็นภายในหอนอน ทั้งๆที่ครั้งก่อนพระองค์เกือบจะพังเจ้าประตูหน้ารำคาญนี่เสียแล้วเพราะลงกลอนเสียแน่นหนาจนขัดพระทัยของพระองค์แต่ครั้งนี้กลับไม่ต้องออกแรงให้เหนือยเหมือนครั้งก่อน



                อ้อ... ปกติมีคนเฝ้ายามเลยไม่ลงกลอน หากแต่วันที่พระองค์จะมาหากลับลงกลอนเสียแน่นหนา



                ช่างเป็นภรรยาที่น่าเอ็นดูเหลือเกิน...



                พึมพำอยู่ในใจ พร้อมกับระบายยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงสตรีที่ช่างสรรหาเรื่องนั่นนี่มาอ้างกับพระองค์ ทั้งยังชอบกลั่นแกล้งพระองค์กว่าสิ่งอื่นใด ร่างสูงของหวงเฟิงหยางเข้าไปยังหอนอนของสตรีผู้อยู่เหนือสตรีในวังหลังทุกคน และเหมือนว่าสตรีผู้นี้จะหลับใหลไปเสียแล้ว ด้วยเหตุนี้หวงเฟิงหยางจึงได้ตระหนักว่าพระองค์มารวบกวนนางอีกหนแล้ว



                แต่ช่างปะไร...

               


                  ทิ้งกายนั่งลงยังเตียงนอนของสตรีเจ้าเล่ห์ ใบหน้างามนอนหลับพริ้มอย่างพอใจไม่รู้สักนิดว่ามีใครเข้ามาหาถึงในหอนอน โชคดีแค่ไหนที่เป็นพระองค์ไม่ใช่โจรราคะ แต่คิดไปคิดมาใครจะกล้าย่างกายเข้าตำหนักสตรีของจักรพรรดิกันเล่า ถ้าคนผู้นั้นไม่โง่เง่าจนเกินไป



                “หลับเช่นนี้ก็ไร้พิษสงเหมือนกันนี่อาเหมย”



                พูดเย้าแหย่สตรีที่ยังคงหลับใหล ส่วนพิษสงที่กล่าวนั้นไม่ใช่ว่านางร้ายกาจแต่เพราะนางฉลาด และความฉลาดดนั้นก็เหมือนดั่งอาวุธที่ร้ายกาจของนาง หากว่านางขุดหลุมพรางเอาไว้ที่แม้แต่พระองค์เองก็อาจจะตกหลุมพรางนั่นได้โดยง่าย



                “อืม...” มือกร้านที่ลูบใบหน้างามไปมาชะงัก เมื่อเจ้าของใบหน้างามส่งเสียงร้องออกมาอย่างรำคาญใจในการก่อกวนของพระองค์ แต่แทนที่จะชักมือออกและหยุดก่อกวนสตรีที่นอนหลับ หวงเฟิงหยางกลับทำหนักยิ่งกว่าเก่า



                บุรุษในเสื้อผ้าสีทึบทิ้งกายลงนอนข้างสตรีที่ละเมอไม่ได้ศัพท์ และรั้งรางบอบางมาอยู่ในอ้อมกอดอย่างถือวิสาสะ ซึ่งร่าบางที่ว่านั้นก็เหมือนจะไม่ยอมรับสัมผัสของพระองค์ในคราแรก ท่าทีฮึดฮัดแสดงออกมาอย่างชัดเจน หากแต่ทุกอย่างก็จบลงอย่างง่ายดายเมื่อมือของหวงเฟิงหยางลูบแผ่นหลังเล็กเบาๆเชิงปลอบประโลมและกล่อมให้เข้านอนในเวลาเดียวกัน



                ใบหน้าของหวงเฟิงหยางยังคงฉาบไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อสัมผัสที่เหมือนบิดากล่อมบุตรให้นอนนั้นดันกล่อมภรรยาให้นอนได้เช่นกัน



                บุรุษที่แบกโทษทัณฑ์ของเสวี่ยเหมยมาเต็มบ่า ก็ต้องวางทิ้งไว้ที่ข้างเตียง กระนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมความในเรื่องนี้ง่ายๆเช่นกัน เพียงแค่ไม่อยากรบกวนเวลานอนของสตรีขี้เซาในอ้อมกอดก็เท่านั้น



                หาเหตุผลให้ใจของตนเองได้ ก็ปิดเปลือกตา และเข้าสู่นิทราเช่นกัน ด้วยว่าวันนี้ต้องสู้ศึกหลายด้าน ตั้งแต่สตรีในอ้อมกอดลุกขึ้นมาขอรับโทษ ขุนนางที่ลุกขึ้นมาโต้เถียงพระองค์ในท้องพระโรงอย่างไม่ยำเกรง ไหนจะชินอ๋อง จวิ๋นอ๋องที่เริ่มก่อกวนพระทัย ทั้งการสับเปลี่ยนทรัพย์สินในท้องพระคลัง นับว่าเป็นวันที่หนักหนาไม่น้อยเลย พอมาคิดดูแล้วสาเหตุของหลายเรื่องก็มาก็ไม่ได้มาจากอื่นไกล ก็สตรีที่แนบอกอยู่นี่อย่างไรต้นเหตุของทุกเรื่อง แต่สิ่งที่แปลกประหลาดนั่นไม่ใช่เพราะสตรีเพียงนางเดียวคือสาเหตุแห่งปัญหามากมาย แต่เพราะปัญหามากมายสามารถจบลงได้ด้วยสตรีเพียงนางเดียว



                เช่นนี้แล้วนับว่าโชคดีได้หรือไม่ ที่มีนางอยู่กับพระองค์ในยามนี้...



                รุ่งอรุณของวันใหม่เริ่มต้นขึ้น แต่วันนี้กลับไม่มีเสียงเล็กๆของนางกำนัลน้อยอย่างเสี่ยวหลินเข้ามากวนใจเช่นทุกเช้า แต่กระนั้นสตรีที่ฝันหวานก็นิ่วหน้า เมื่อความฝันที่หอมหวานกลับกลายเป็นฝันร้ายที่น่ากลัว



                สตรีในอาภรณ์เนื้อดีชมนกชมสวนอยู่ในตำหนักอย่างรื่นรมย์ เว้นเสียแต่นางกำนัลที่รายล้อมต่างพากันสะดุ้งตัวโยนและวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง จนสตรีเจ้าของตำหนักได้แต่นั่งสงสัย แต่หลังจากนั้นไม่นานทุกอย่างก็พลันกระจ่างเมื่อเจ้าตัวการที่ทำให้คนทั้งต่างหนักต่างพากันแตกตื่นนั้นรัดตัวนางไว้อย่างรวดเร็ว! เสียงกรีดร้องของเหล่านางกำนัลและขันทีประจำตำหนักดังระงมไปทั่วไม่เว้นแม้แต่นาง แต่เวลานี้ใครจะมาปรบมือดีใจกันเล่า งูยักษ์กำลังรัดนางอยู่ หากไม่มีผู้ใดมาช่วยเจ้างูนี่คงได้กลืนกินนางไปทั้งตัวในคราวเดียว!



                “น้องหญิง...”




                ฮ่ะ!?



                งูพูดได้!



                สตรีที่กำจะตกเป็นอาหารของเจ้างูยักษ์ดีดดิ้นไปมาด้วยความกลัว แต่ทว่าแรงรัดนั้นกลับยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวี



                “น้องหญิง... "



                    "อาเหมย!”



                เสียงที่ดังอยู่ข้างหูปลุกสตรีที่ถูกงูรัดปางตายเมื่อครู่ลืมตามาพบความจริงตรงหน้า ที่ต่างจากความฝันอย่างสิ้นเชิง



                หญิงสาวที่ตกใจตื่นประมวลผล เหตุการณ์ก่อนหน้ากับบุรุษตรงหน้าในเวลานี้ และสัมผัสจากลำแขนที่โอบนางไว้เสียแน่น ดั่งเช่นเจ้างูยักษ์ในความฝัน...



                เห็นเจ้าตัวการที่ทำให้นางอึดอัดตั้งแต่เช้าจนเก็บไปฝันก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา มิใช่งูแต่สิ่งที่รัดนางอยู่นั้นพิษสงยิ่งกว่าอสรพิษในความฝัน



                เจ้าลูกเต่าพิษ....



                “ฝันร้ายหรือ เจิ้นเรียกตั้งนานแต่น้องหญิงกลับดิ้นไปมาไม่หยุด”



                บุรุษผู้เป็นต้นเหตุของทุกอย่างเอ่ยถามอย่างไม่รู้ ส่วนสตรีที่รู้อยู่เต็มอกก็ผละออกจากอ้อมกอดที่แน่นแสนแน่นขององค์จักรพรรดิอย่างยากเย็น เพราะไม่อยากขาดอากาศหายใจตายไปเสียก่อน



                “ปล่อยหม่อมฉันก่อนได้หรือไม่เพคะ หม่อมฉันหายใจไม่ออก” ทำสีหน้าไม่พอใจใส่บุรุษที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างหงุดหงิดใจ แต่อย่างน้อยก็ยังฟังในสิ่งที่นางร้องขอเข้าใจ ถึงได้คลาอ้อมกอดนั่นออกและปล่อยให้นางให้ได้หายใจเต็มปอดอยู่ครู่หนึ่ง และไม่มีทีท่าว่าจะลุกออกจากเตียงของนางแม้แต่น้อย



                แต่เอาเถิด ไม่ต้องถามก็รู้ว่าหวงเฟิงหยางมานอนที่นี่และกอดนางอย่างกับเด็กติดหมอนข้างได้อย่างไร ใครบ้างเล่าในแผ่นดินจะได้ล่วงรู้ความจริงที่ว่าองค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะเก่งกาจเรื่องลอบเข้าออกตำหนักของนางยิ่งกว่าพวกโจรเสียอีก



                คงไม่นับว่าเป็นเรื่องดีเสียเท่าใด เมื่อนางได้รับรู้ความจริงที่ว่านี้...



                อาเหมยถอนหายใจหนักๆอีกครั้ง และตัดสินใจหันกลับไปยังเจ้าตัวปัญหาที่ยังคงนอนตะแคงมองนางอยู่ไม่วางตา เพียงแต่ไม่เอ่ยอะไรออกมา นางเองก็เช่นกัน ตอนนี้เลยกลายเป็นว่านอนหันหน้ามองตากันไปมาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อกันไปข้างหนึ่งเลยทีเดียว สายตาของหวงเฟินหยางเหมือนจะมีคำถามซ่อนอยู่ในนั้น ทว่าไม่พูดออกมา นางเองก็เช่นกัน แต่ไม่ใช่สายตาที่มีคำถามดั่งเช่นหวงเฟิงหยางแต่เป็นสายตาแห่งความไม่พอใจต่างหากเล่า!



                ว่างอย่างไรฝันร้ายหรือ?”



                “เพคะ”



                 “แล้วหายตกใจหรือยัง”



                “เพคะ” ตอบรับสั้นๆ ด้วยสายตาที่ยังไว้ซึ่งความไม่พอใจ ส่วนเจ้าตัวการกลับกลั้วหัวเราะในคออย่างชอบใจเสียอย่างนั้น



                “มองเช่นนี้ สาเหตุฝันร้ายคงจะเป็นเจิ้นกระมัง”



                “เพคะ!” เน้นเสียงอย่างหนักแน่น ไม่แม้แต่จะปฏิเสธ



                “ถือเสียว่าเป็นการลงโทษก็แล้วกัน”



                “ลงโทษ?”



                “ใช่ ลงโทษที่คุยกับชินอ๋องและจวิ๋นอ๋อง”



                “นั่นพระญาติของฝ่าบาท”



                “ก็แค่ญาติห่างๆ แต่ดวงตาคู่นี้...” มือกร้านประครองใบหน้างงามและสัมผัสอย่างชอบใจ “ควรจะมองแค่สามีเท่านั้น มิใช่บุรุษอื่น”



                “เช่นนั้นมิปิดตาหม่อมฉันเลยเล่าเพคะ”



                พูดอย่างประชดประชัน ส่วนเจ้าหวงเฟิงหยางกลับสนุกหัวเราะคิกคักออกมาอย่างน่าหมั่นไว้จนอยากเอื้อมมือไปบิดให้เนื้อเขียวเสียจริง



                “เจิ้นไม่ได้ใจร้ายเช่นนั้น แต่เอาเถิดถือว่าในฝันร้ายเมื่อครู่เป็นการลงโทษก็แล้วกัน ว่าแต่ฝันถึงอะไรหรือ”



                “ลูกเต่าโง่เพคะ! มันจะกัดหม่อมฉัน!”



                บุรุษที่รู้ดีว่าลูกเต่าโง่ที่นางพูดถึงนั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกเสียจากพระองค์ก็พยักเพยิดหน้าอย่างเข้าใจ “อ้อ... คงจะโง่จริงๆนั่นล่ะ สตรีงามเช่นนี้ยังคิดที่จะกัดลง หากเป็นเจิ้นคงจะ...”



                “จะอะไรเพคะ”



                หวงเฟิงหยางยิ้มกริ่ม  โน้มใบหน้าประชิดกับสตรีงามและประทับรอยจูบโดยขณะที่แม่นางคนงามยังไม่ทันได้ตั้งตัว และโชคดีเมื่อถอนสัมผัสออกมาแล้วพระองค์ได้เห็นใบหน้าตื่นตระหนกของอีกฝ่ายให้พอพึงพระทัยบ้าง ถือว่าเป็นอีกหนึ่งบทลงโทษสำหรับที่นางว่าพระองค์เป็นลูกเต่าก็แล้วกัน



                “เจ้าลูกเต่านั่นโง่เสียจริง ผิวสตรีที่หอมเช่นนี้ยังจะกัดได้ลง หากเจิ้นพบเขอเมื่อได้จะรีบจัดการให้น้องหญิงโดยทันที”



                มองใบหน้าสตรีที่คงอยากลุกจึ้นมาตบตีพระองค์เสียเต็มประดาก็ได้แต่ฉายยิ้มไม่คลาย ก่อนจะผละตัวออกจาเตียงของอีกฝ่าย


               
“คืนนี้เจิ้นจะมาหา จะให้ซุนกงกงมารายงาน เตรียมตัวไว้ล่ะ หวงโฮ่ว”

+++++++++++++

คืนนี้... เจิ้นบอกจะมาหาคืนนี้ หุหุ // ยิ้มอย่างมีเลศนัย 

ใจเย็นๆนะทุกคน รอกลางคืนก๊อน5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.648K ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #2797 Need1239 (@Need1239) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 11:09
    คืนนี้เจิ้นมาหา เตรียมตัวเก็บโคมไฟแล้วนะ กล้องแพนไม่ได้นะ
    #2797
    0
  2. #2746 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 13:02
    จัดหนักจัดเต็มเลยจร้าาาาาา #เจอกันคืนนี้ 5555555555
    #2746
    0
  3. #2648 kkondee2 (@KKondee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:46
    เล็บจิกแล้วเพคะฝ่าบาท
    #2648
    0
  4. #2175 puenyimm (@Berrymint_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 20:29
    บอกมาคืนนี้ อยากได้กี่ครั้ง 555555555555555
    #2175
    0
  5. #1482 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 16:11
    จะมีอะไรกันน้าาาา
    #1482
    0
  6. #1194 JMTW_MJWT (@JMTW_MJWT) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 12:25
    คืนไหนเล่าเพคะ คืนนี้ได้ไหม5555
    #1194
    0
  7. #1192 Namtip2002 (@Namtip2002) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:08
    คืนนี้จะมีไรหยอเพคะ อิอิ
    #1192
    0
  8. #1191 21161m12 (@21161m12) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 03:28
    รออ่านอยู่น้า
    #1191
    0
  9. #1190 pondbambam (@pondbambam) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 18:17
    น่ารักกกก
    #1190
    0
  10. #1178 thekoungz (@thekoungz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:57
    greetttt
    #1178
    0
  11. #1177 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:25

    ฝันเห็นงูรัดชัดๆ...บอกว่าเต่ากัดมือสะงั้น
    #1177
    0
  12. #1176 Aom-BANANA (@Aom-BANANA) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 16:54
    ขอเกาะเพดานค่ะ555
    #1176
    0
  13. #1175 xspdfx (@xspdfx) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:12

    คืนนี้เจิ้นจะมาหา คืนนี้เจิ้นจะมาหา คืนนี้เจิ้นจะมาหา คืนนี้เจิ้นจะมาหา คืนนี้เจิ้นจะมาหา
    #1175
    0
  14. #1174 deeganna (@znell) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 13:30

    จองพื้นที่ใต้เตียง 555
    #1174
    0
  15. #1173 Fogus2005 (@Fogus2005) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 00:58
    ล็อคประตูก็แล้วมียามมาเฝ้าก็แล้ว ฮวงโห่วควรเรียนกังฟูแพนด้ามาจัดการกะฮ่องเต้ดีม๊ะ? 5555
    #1173
    0
  16. #1170 P0899236397 (@P0899236397) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:16
    ชอบมากๆชอบทุกตอนเลยจ้า
    #1170
    0
  17. #1169 "AOY"😄😄 (@aoy1893) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:32
    เมื่อไรหวงโฮ่ว ถึงจะมีโอรสสรรค์น้าาา
    #ชอบบบบมากกกเลยค่ะติดตาม
    #1169
    0
  18. #1168 pommy4813 (@pommy4813) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 12:24

    ล็อกประตูก็ถูกพังอยู่ดี

    #1168
    0
  19. #1167 PersonBad (@PersonBad) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 12:22

    เจ้าลูกเต่าโง่555
    #1167
    0
  20. #1166 yingyui2528 (@yingyui2528) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 11:53
    จะมาเคลียร์กันใช่ไหมคะ ถึงจะมาหากันคืนนี้
    #1166
    0
  21. #1165 piamya (@piamya) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 09:45

    น่ารักมากค่ะ

    #1165
    0
  22. #1164 smppl (@somsalala) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 08:57

    อร้าย งูรัดแน่นมากกกกก ชอบเหลือเกินขอแบบนี้บ่อยๆนะคะไรท์
    #1164
    0
  23. #1163 sroemsak (@sroemsak) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 08:14
    เต่าอัพเกรดใหม่ เป็น เจ้าลูกเต่าพิษ 55555
    #1163
    0
  24. #1162 N^เสมoปaาe (@planplan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 06:48

    ไร้ทค่ะ. รอแป๊ป. กำลังทำตัวเป็นองครักษ์เงา เฝ้าตามเสา ตามประตู อยู่บนขื่อ ใต้เจียงไม่มุด มันมองงงงงงงงงงไม่เห็นนนนนนนนนนค้าาาาา
    #1162
    0
  25. #1161 Arella (@enna1104) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 06:18
    แนะ

    ฝันว่างูรัดแล้ว

    ดูท่าคืนนี้คงโดนงูกินแน่ๆ
    #1161
    0