บอกข้าหน่อย ฮองเฮา นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 679,935 Views

  • 1,723 Comments

  • 15,845 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    46,541

    Overall
    679,935

ตอนที่ 26 : บทที่ ๑๗ :: หวั่นใจ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2366 ครั้ง
    30 พ.ย. 61

หวงโฮ่วใช้มนต์ดำใส่องค์จักรพรรดิจนหลงใหลและเป็นที่โปรดปราน การใช้มนต์ดำกับองค์จักรพรรดินับว่าเป็นความผิดมหันต์ ฝ่าบาทโปรดพิจารณาโทษทัณฑ์ในครั้งนี้ด้วย’


บุรุษที่นั่งอ่านฎีกาก็ได้แต่เอามือกุมขมับ พระองค์ก็เพิ่งจะทราบว่าโดนมนต์ดำเข้าไป... 


มันน่าเอาดาบฟันคอเจ้าพวกนี้ทิ้งเสียให้สิ้นเรื่องสิ้นราวเหลือเกิน บ้านเมืองมีเรื่องนับร้อยนับพันปัญหาไม่ไปสนใจ มาสนใจว่าพระองค์โดนมนต์ดำเข้าเล่นงาน ช่างเป็นขุนนางที่ประเสริฐยิ่ง


โยนม้วนฎีกาที่ไม่มีแก่นสารทิ้งอย่างไม่ใยดี แต่ขันทีเฒ่าก็หยิบมันกลับมาวางตรงหน้าอีกหน
 

“ละเลยไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ไม่เช่นนั้นแล้วขุนนางจะระแคะระคายพระองค์ได้ ทั้งยังจะให้ร้ายว่าพระองค์จนสั่นคลอนถึงบัลลังก์ได้พ่ะย่ะค่ะ”


อ้อ... นี่พระองค์สมองหมูเสียจนต้องให้ขันทีเฒ่าคอยตักเตือนเชียวหรือ 


“เช่นนั้นแล้ว... เจ้านำฎีกานี่ไปให้หวงโฮ่ว” หยิบฎีกาเจ้าปัญหาตรงหน้าของซุนกงกง ลอบมองปฏิกิริยาของอีกฝ่ายก็เหยียดยิ้มขึ้น


“แต่ฎีกามิควรให้ผู้อื่นได้ล่วงรู้”


“แม้แต่เจ้ายังรู้เนื้อความข้างใน เหตุใดหวงโฮ่วจึงจะรู้บ้างไม่ได้ เจ้าคิดว่าจะไม่มีใครเอ่ยเรื่องนี้เลยหรือไรซุนกงกง ต่อให้นางไม่ได้อ่านฎีกา ใช่ว่านางจะไม่รู้” 


แต่ที่ให้นำไปให้ ก็แค่อยากจะดูเฉยๆว่าสตรีที่อยู่ตำหนักเหลียฮวาจะเป็นเช่นไรบ้างก็เท่านั้น ไหนๆนางก็ว่าพระองค์ว่านำปัญหาไปกองหน้าตำหนักของนางแล้ว พระองค์ก็จะนำปัญหาจริงๆไปให้นางได้รับรู้ถึงที่ บางทีนางอาจจะเดิมดุ่มๆแล้วเอาฎีกามาคืนพระองค์เองถึงที่ด้วยใบหน้างองุ้มและประชดประชันใส่พระองค์อีกก็เป็นได้


เพียงแค่คิดก็สนุกแล้ว...


ตำหนักเหลียนฮวา


ร่างบางที่เก็บตัวเงียบมาหลายวัน และซึมลงอย่างเห็นได้ชัดจากเรื่องนานาจิตตัง ก็ต้องมาปั้นหน้ายิ้มรับขันทีเฒ่าที่แวะเวียนมาตำหนักของนาง พร้อมกับสิ่งของที่องค์จักรพรรดิมีรับสั่งกับซุนกงกงให้นำสิ่งนี้นาง 


อาเหมยมองสิ่งของที่หวงเฟิงหยางมีรับสั่งให้นำมาให้นางอย่างสงสัย หากให้เดานี่ไม่ใช่ม้วนฎีกาหรอกหรือไร แล้วเหตุใดถึงนำมาให้นางกันเล่า


มือขาวลออดุจหิมะจับม้วนฎีกาไว้แน่น เพียงแค่ได้สัมผัสก็รับรู้ได้ถึงลางสังหรณ์ประหลาดเสียแล้ว ภายในใจคิดอยากจะเขวี้ยงเจ้านี่ทิ้งเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่จะทำเช่นนั้นก็ไม่ได้เพราะขันทีขององค์จักรพรรดิมองดูอยู่ มิเช่นนั้นนางคงถูกเป็นที่ครหาทั้งวังหลวง


เมื่อไล่เรียงอ่านเนื้อหาภายใน ใจความที่จับได้ก็ไม่ได้มีอะไรเลย นอกเสียจากองค์จักรพรรดิโดนมนต์ดำ และคนทำก็คือนาง!


สตรีที่นั่งซึมเศร้า วิตกเรื่องของตนมาหลายวันสลัดความเศร้าออกไปแทบจะทันที เมื่อปัญหาที่นางควรจะนำมาใส่ใจเวลานี้คือเจ้าเรื่องบ้าๆนี่ต่างหาก


หน็อย ใครกันมันกล้าใส่ร้ายมารดา! หากกล่าหาว่าแม่นางเสวี่ยเหมยโดนผีเข้านางจะไม่เถียงสักคำ แต่นี่! ทำมนต์ดำใส่ผู้ชายให้หลงหัวปักหัวปำน่ะหรือ ไร้สาระ! 


“ฝ่าบาทมีรับสั่งอะไรอีกหรือไม่” 


“มีรับสั่งว่า พรุ่งนี้หวงโฮ่วต้องเสด็จที่ท้องพระโรงตำหนักไท่เทียนเหอกับพระองค์เพื่อตอบเรื่องนี้กับเหล่าขุนนางด้วยตนเองพ่ะย่ะค่ะ” 


“เช่นนั้นหรือ...” ใบหน้างามคิดใคร่ครวญ นี่อาจเป็นโอกาสให้นางได้ใช้อำนาจในมือบ้างก็เป็นไปได้ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว หวงเฟิงหยางคงอยากจะตบหน้าเจ้าพวกขุนนางอยู่ไม่น้อยเช่นกัน หากนางสามารถพิสูจน์เรื่องนี้ได้ว่าไม่เป็นความจริง


แล้วจะเป็นอย่างไรถ้านางขุดบ่อล่อปลา เจ้าพวกขุนนางที่หนุนหลังพระสนมที่เดินชนกันไปมาในวังหลังให้สะดุ้งสะเทือนกันไปบ้าง ในความผิดที่ไม่ต่างจากนาง การวางยาปลุกกำนัดองค์จักรพรรดิคงไม่ต่างอะไรกับมนต์ดำกระมัง...


นับว่ายังพอหาประโยชน์ได้จากเหตุการณ์นี้ และหวงเฟิงหยางก็คงคิดไม่ต่างจากนาง ถึงได้โยนฎีกามาให้นางถึงหน้าตำหนัก


เรื่องค้างคาในใจยังไม่ทันจะได้จัดการ แต่เห็นทีคงต้องปล่อยเรื่องนั้นให้เป็นไปตามวาสนาและโชคชะตาดั่งเช่นที่ทั้งวาสนาและโชคชะตาพานางมาที่นี่ ส่วนม้วนฎีกาตรงหน้าคือเรื่องที่นางจะต้องรีบจัดการ และอีกหลายๆเรื่องที่นางร่วมกระทำกับหวงเฟิงหยาง 


อดีตที่ผ่านมานางไม่รู้ว่าสตรีเจ้าของร่างเดิมมีความคิดความอ่านเช่นไร และนางก็หวนไปแก้ไขสิ่งใดไม่ได้เพราะไม่ใช่ชีวิตของนาง ส่วนอนาคตจะเป็นไปอย่างไรก็ไม่ทราบ เอาเป็นว่านางควรทำสิ่งตรงหน้าให้ดีที่สุด ฮองเฮาหรือหวงโฮ่ว ตำแหน่งนี้คงมีค่ามากกว่าการนั่งเชิดหน้าชูคออยู่ในวังหลัง และทุกอย่างที่นางจะทำแต่นี้ ไม่ได้ทำเพียงเพราะมาอยู่ในร่างของเสวี่ยเหมย หรือเพราะอาเหมยต้องมีชีวิตอยู่ต่อ แต่นางจะทำทุกอย่างให้ดีในฐานะมารดาแผ่นดิน ดั่งหงส์ที่เคียงมังกร!


ตำหนักเทียนเหอ


ตำหนักส่วนพระองค์ขององค์จักรพรรดิเปิดต้อนรับหวงโฮ่วตั้งแต่ยามหม่า และมีเพียงพระองค์ จิวหลิง องครักษ์เงา และเสี่ยวหลิน นางกำนัลของหวงโฮ่วเท่านั้นที่ทราบการมาตำหนักเทียนเหอในครั้งนี้ เพราะนี่เป็นพระประสงค์ลับๆขององค์จักรพรรดิ ที่ต้องการพบหน้านางก่อนจะเจอเรื่องวุ่นวายในท้องพระโรงในอีกไม่กี่ยามข้างหน้า 


เมื่อองครักษ์เงาพาตัวนางเข้ามาถึงด้านหลังของตำหนัก หวงเฟิงหยางก็รับตัวนางเข้ามาภายในปิดประตู หน้าต่างถูกบานให้มิดชิด จะต้องไม่มีใครรู้ว่าเสวี่ยเหมยมาหาพระองค์ในยามนี้


“รบกวนน้องหญิงแล้ว” 


พาร่างอรชรนั่งได้ไม่เท่าไหร่ ก็พูดขึ้นอย่างเกรงใจหากแต่ใบหน้ากลับฉาบไปด้วยรอยยิ้ม ระคนดีใจอย่างประหลาด จนสตรีที่ได้ฟังก็ได้แต่แอบเบ้ปากใส่


“ทำเช่นนี้ พวกขุนนางสมองหมูพวกนั้นจึงคิดว่าฝ่าบาทโดนหม่อมฉันใช่เสน่ห์เล่ห์กล ล่อลวงฝ่าบาทไปยังตำหนัก”


“เจิ้นเองก็อยากรู้ ว่าเหตุใดถึงได้หลงใหลในตัวของน้องหญิงนัก” 


มือขาวลออที่ยกจอกน้ำชาขึ้นดื่มต้องชะงัก เมื่อโดนคำหวานหยอดใส่ตนอีกหน... 


หากไม่เสียดายชาที่ส่งกลิ่นหอมในมือ ไม่แน่ว่ามันอาจจะไปอยู่บนอาภรณ์ขององค์จักรพรรดิก็เป็นได้ หากแต่ด้วความเสียดายที่ชาดีจะต้องไปเปรอะเปื้อนอาภรณ์ของอีกฝ่ายจึงยกเจ้าจอกน้ำชาขึ้นมาดื่ม ดับความเลี่ยนของบุรุษตรงหน้าแทน


“ถ้าจะหาคำตอบ ก็คงต้องหาที่ฝ่าบาทกระมัง หม่อมฉันมิได้ใช้มนต์ดำอันใดเลย”


ถ้าหากใช้มนต์ดำจริง คงสั่งให้เจ้าหวงเฟิงหยางหยุดสร้างปัญหาให้นางเสียทีหน้าจะสมควรกว่าทำให้หลงใหลและนำแต่ปัญหามาให้เช่นนี้ 


“อ้อ...” หวงเฟิงหยางที่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ก็ลุกขึ้นเต็มความสูงไม่ได้ใส่ใจถ้อยคำประชดประชันจากอีกฝ่ายแม้แต่น้อย องค์จักรพรรดิเดินไปหยิบของสิ่งหนึ่งก่อนจะเดินกลับมาหาเสวี่ยเหมยที่ยังคงอยู่ที่เดิม


“นี่...” วางสิ่งของสีเหลืองอร่ามลงตรงหน้าของสตรีผู้เป็นหวงโฮ่ว และมือขาวก็รีบหยิบมันไปพิจารณาโดยทันที โดยที่ไม่ต้องพูดอะไรให้ยืดเยื้อ


ก้อนทองเหลืองอร่าม ที่อาเหมยแทบจะแยกแยะไม่ออกด้วยซ้ำไปว่านี่คือของจริงหรือของปลอม หากไม่เคยได้สัมผัสของปลอมมาก่อนหน้านี่ ไม่แน่นางอาจจะได้นำไฟมารนอีกเป็นแน่ 


“ใช้ได้หรือไม่” 


“เพคะ เหมือนมาก” ตอบกลับบุรุษที่เฟ้นหาทองปลอมได้เหมือนจริงที่สุดมาได้ “ได้มาจากที่ใดเพคะ”


“จิ่นสือน่ะ ราชองครักษ์ของเจิ้นที่ส่งไปราชการที่ชายแดนแคว้นฉีส่งมาให้ บอกว่าแถวนั้นมีอยู่เกลื่อน ชาวบ้านถือทองกันเต็มมือ เก็บกันไว้เต็มบ้านจนน่าสงสัย นี่ก็ส่งมาให้เจิ้นดู ว่าทองคำเช่นนี้นั้นมาจากที่ใด แล้วเหตุใดถึงไปอยู่ในมือชาวบ้านตั้งมากมายขนาดนั้นได้”


“แล้วเช่นนี้ พระองค์จะนำทองพวกนี้ไปสับเปลี่ยนตามแผนหรือเพคะ”


“ใช่... จิ่นสือส่งมาได้สักพักหนึ่งแล้ว พอพิจารณาดูแล้วเห็นว่าแยกไม่ออกว่าจริงหรือปลอมแต่พอลองนำไปเผาด้วยไฟกลับพบว่าเป็นทองปลอมทั้งหมด เจิ้งจึงสั่งการลงไปว่าให้นำทองที่มีอยู่เกลื่อนที่ว่านั่นมาให้ได้มากที่สุดเพื่อที่เราจะได้มาสับเปลี่ยนตามแผน  ซึ่งทุกอย่างจะดำเนินการในคืนนี้ องครักษ์เงาทั้งหมดจะดำเนินการขนย้ายทองจริงออกจากท้องพระคลังและส่งไปยังค่ายกำลังพลโดยกำลังทหารของพี่ชายเจ้า ท่านแม่ทัพเสวี่ยเฉิง”


“แม่ทัพเสวี่ยเฉิง?” อาเหมยหรี่ตามองพระพักตร์ขององค์จักรพรรดิที่พูดราวกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องโต หากแต่เรียกกำลังพลของแม่ทัพ ผู้เป็นพี่ชายของนางมาให้ช่วย...


“ใช่ วันที่เจิ้นได้คุยกับครอบครัวของหญิง ไม่ได้คุยเพื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบเพียงอย่างเดียว... แต่เจิ้นต้องการกำลังพลไว้หนุนแผนของเรา เจิ้นได้คุยเรื่องนี้กับเสวี่ยเฉิงเป็นการส่วนตัวในวันนั้น โดยที่บิดาของเจ้าเองก็มิทราบ วันพรุ่งจะมีราชโองการให้แม่ทัพเสวี่ยขึ้นไปช่วยกองกำลังที่ชายแดนแคว้นซาน และจะนำทองคำจริงเหล่านั้นปะปนไปกับขบวนของท่านแม่ทัพ เพื่อไม่ให้ใครได้ล่วงรู้ อีกอย่างคงไม่มีใครกล้าค้นขบวนท่านแม่ทัพอย่างเสวี่ยเฉิงที่ได้รับราชโองการจากเจิ้น และด้วยเหตุนี่เจิ้นจึงเรียกบิดาและพี่ชายของน้องหญิงมาเมื่อคราวก่อนเพื่อหาโอกาสพูดคุยกับพี่ชายของของน้องหญิง..”


มองบุรุษที่คิดทุกอย่างไว้แล้วอย่างก็ได้แต่กล่าวชมความฉลาดในการซ่อนแผนนั่นนี่ไปมาจนนางเริ่มปวดหัวตาม แต่ทว่าก็มีบางเรื่องที่นางสงสัยเช่นกัน


“เช่นนั้น พวกที่คิดทรยศก็จะนำทองปลอมมาสับเปลี่ยนเช่นทุกครั้ง ก็จะได้แต่ทองปลอมของฝ่าบาท...” 


“ใช่ คืนนี้ทองในท้องพระคลังจะเต็มไปด้วยทองปลอม”


“ฝ่าบาทเคยบอกหม่อมฉันว่าทราบแล้วว่าใครคือผู้สับเปลี่ยนทองไม่ใช่หรือเพคะ... ใครกันที่กระทำเรื่องนี้”


หวงเฟิงหยางมองใบหน้าหวงโฮ่วของพระองค์ และเอ่ยตอบอย่างไม่ปิดบัง “เสนาบดีกรมคลัง ลู่เซียน” 


อาเหมยไม่ได้แสดงท่าทีตกใจมากนักแต่ก็นิ่งเงียบอย่างคนที่กำลังใช้ความคิดอย่างหนักหน่วง 


“แต่ทองคำเหล่านั้นไม่ได้อยู่กับใต้เท้าลู่ แต่กลับหายไปอยู่ที่ใดก็ไม่ทราบ” หวงเฟิงหยางเอ่ยอย่างจนใจ พระองค์สั่งให้คนติตามเสนาบดีผู้นั้นไม่ให้คลาดสายตา แต่ทองคำที่ออกจากท้องพระคลังกลับไม่อยู่ในจวนของเสนาบดีผู้นั้นแม้แต่ก้อนเดียว


“เรื่องทั้งหมดนี้ จะเป็นไปได้หรือไม่เพคะที่จะมาจากคนคนเดียวกัน มีผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด” 


ทองปลอมไปโผล่อยู่ชายแดน ทั้งๆที่น่าจะมีหลุดไปแค่ในเมืองหลวง พื้นที่ตรงนั้นมีปัญหาเรื่องผลประโยชน์ทางการค้าเป็นทุนเดิม ทั้งยังเป็นแหล่งที่สร้างรายได้มหาศาลให้กับแคว้นเยี่ยน นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆแล้ว ณ ตอนนี้มีสองประเด็นหลักคือหนึ่งเรื่องทองคำปลอมมากมายที่เริ่มกระจายไปทั่วแค้วน และอาจจะลามไปยังแคว้นเพื่อนบ้าน และสองปัญหาทางการค้าและการรักลอบเก็บส่วยเพื่อเอื้อประโยชน์ทางการค้า และขูดรีดชาวบ้าน 


แต่ดูอย่างไรแล้วล้วนเป็นเรื่องที่ส่งผลถึงกันและกัน จิ่นสือราชองครักษ์กล่าวว่าชาวบ้านมีทองกันเต็มบ้าน นั่นหมายความว่าชาวบ้านถือเงิน ถือทองมาก แต่นั่นไม่ใช่ข่าวดีเลย เพราะการที่ชาวบ้านมีเงิน มีทองในมือเยอะอย่างเกลื่อนกลาดมากขึ้นเท่าใด ยิ่งหมายความว่า ค่าของเงินก็จะลดลงไม่ว่าด้วยสาเหตุใดก็ตามที การที่ค่าของเงินลดลงจะส่งผลให้ข้าวของยิ่งราคาแพงขึ้นไปเท่าทวี หากแต่ประโยชน์จะไปตกอยู่กับใครหากไม่ใช่พ่อค้ารายใหญ่ที่มีสินค้ามากมายหรอกหรือ 


มีคนอัดฉีดทองปลอมเข้าไปในระบบการเงินที่ไม่เป็นระบบของแคว้นเยี่ยนและถูกเปลี่ยนให้เป็นเงิน ให้เป็นสิ่งของต่างๆ และดึงเงินจริงออกมือชาวบ้านอย่างชาญฉลาดและได้กำไรมหาศาล 


“อาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้ เราทำได้แค่รอดูว่าใครเป็นเดือนเป็นร้อนกับทองปลอมที่จะถูกส่งกลับคืนไปมากที่สุด” 


อาเหมยพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ทุกเรื่องอย่างไรย่อมมีตัวแปรสำคัญ แต่จะเป็นอย่างไรกันหากเรื่องวุ่นวาน ณ ตอนนี้ทั้งหมดมาจากบุคคลคนเดียวกันที่กวนน้ำจับปลา อาศัยช่วงชุลมุนที่เกิดขึ้นอยู่รอบด้านแคว้นเยี่ยนเพื่อกระทำการเช่นนี้ ฉกฉวยโอกาสสับเปลี่ยนทองในท้องพระคลัง ฉกฉวยโอกาสพื้นที่ข้อพิพาทระหว่างพ่อค้าเพื่อสับเปลี่ยนทองในมือของชาวบ้านจากจริงเป็นปลอม หาช่องโหว่ของปัญหาเพื่อหาประโยชน์ให้กับตนเอง เพียงแต่ยืมมือของขุนนางมาทำแทนตน และหยิบยื่นผลประโยชน์จากภาษีที่ฉ้อฉลจากชาวบ้านและพ่อค้ารายเล็กๆให้เป็นข้อแลกเปลี่ยน... เอาเงินหนุนหลังอำนาจ เพื่อให้อำนาจทำทุกอย่างแทน แต่ใครกันคือคนที่อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมด แล้วต่อจากนี้จะเป็นเช่นไรต่อ


ถ้าหากนางได้เห็นปัญหาเพียงสักนิดเดียว นางอาจจะเข้าใจอะไรๆมากกว่านี้ก็เป็นได้ หากนางได้เห็นด้วยตา และรับรู้ด้วยหูของตนเองก็คงจะดี...


“แล้วเรื่องในวันนี้เล่าเพคะ จะให้หม่อมฉันกล่าวสิ่งใดในท้องพระโรง”


               สตรีที่มีความต้องการบางอย่างอยู่ในใจแล้วเอ่ยถามองค์จักรพรรดิที่จะพาตัวนางเข้าท้องพระโรงในวันนี้ เรื่องในวันนี้ใช่ว่าจะใช้เล่นงานเจ้าพวกขุนนางที่คิดจะใช้บุตรสาวของตนเองเป็นเครื่องมือได้อย่างเดียว หากแต่เรื่องน้ีก็ทำให้นางออกไปเห็นปัญหาอย่างที่ต้องการได้เช่นกัน  


     

“เรื่องนั้นแล้วแต่น้องหญิงเลย อย่าได้เกรงกลัวสิ่งใด”




“หากหม่อมฉันจะรับผิดทั้งหมด ฝ่าบาทจะมีบทลงโทษอย่างไร...”




“น้องหญิง…?”



“จะปลดหม่อมฉันออกจากตำแหน่งหวงโฮ่ว ให้หม่อมฉันออกนอกวัง และไปที่ชายแดนแคว้นฉีได้หรือไม่เพคะ”



+++++++
เนื้อเรื่องก็ตามมชื่อตอนจ้ะ หวั่นๆใจกันไป 
เห็นอะไรไหมเอ๋ย อิอิ 
มาลงวันนี้เท่ากับว่าอาทิตย์นี้ลงไปล้วสองตอนเน้อ
แต่น่าจะมาอีกทีศุกร์หน้า อาทิตย์ละตอนเหมือนเดิม มาลงฉลองพรีเซ็นงานเสร็จ  555 คนร้ายตัวจริงคือใครเอ๋ย .... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.366K ครั้ง

52 ความคิดเห็น

  1. #1689 Taxa (@kamesai) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:17
    เหมย หนูเป็นผู้หญิงนะ ชายแดนไม่สนุกน้าาา
    #1689
    0
  2. #1478 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 23:26
    ไม่เอาแบบนั้นสิ
    #1478
    0
  3. #1031 sone9Pp (@sone9Pp) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 07:20
    นับว่าใจเด็ดนะ ถ้าทำจริง
    #1031
    0
  4. #1030 Nune Panpradab (@noonune1992) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 14:31
    รอนะคะ
    #1030
    0
  5. #1025 vantempik (@vantempik) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 19:54
    งือออย่าล้อเล่นดิอาเหมย
    #1025
    0
  6. #1023 ธัญญารัตน์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:30

    รอตอนต่อไปจ้า...

    #1023
    0
  7. #1021 Sasisand (@Sasisand) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 08:43
    อ้าวอาเหมย จะออก นอกวัง พี่เต้จะยอมหรอ
    #1021
    0
  8. #1020 Cnkm18 (@mind_momind) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 00:19
    รอตอนต่อไปนะค้าบบบ
    #1020
    0
  9. #1019 Oil Sasipron (@autogun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:44
    ขอบคุณค่ะ
    #1019
    0
  10. #1018 คนขี้หึง (@fateaverruncus) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 17:34

    คนร้ายตัวจริง ไรท์ ไงไม่เห็นต้องถามรอตอนใหม่เปื่อยอีกแล้ว

    #1018
    0
  11. #1016 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 15:08
    X อ้าวไหนเป็นอย่างนั้นไปได้แทนที่จะตอกหน้า-พวกขุนนางพวกนั้น
    #1016
    0
  12. #1015 fluffyminn_ (@bloominghwang) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 10:37
    !!!!!!!!
    ฝ่าบาทจะปลดมั้ยเอ่ยยย หรือแค่ขอออกไปพักนอกเมืองก็น่าจะพอไหม?? ลุ้นนน
    #1015
    0
  13. #1013 My Gimme in LOVE (@68168) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 09:13
    แกร่งเกินนน
    #1013
    0
  14. #1012 smppl (@somsalala) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 08:39
    หวั่นใจจริงๆ ชอบบบบบบ
    #1012
    0
  15. #1011 bbgun1ae (@bbgun1ae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 03:11
    ความฉลาดนี้ เลิฟเหมย อยากได้เป็นหนังสือ
    #1011
    0
  16. #1010 vj792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:29

    อาเหมยอยากรู้สาเหตุของปัญหาเพื่อหาทางแก้ไข..และหาทางเล่นงานขุนนางกังฉินด้วยปะ
    #1010
    0
  17. #1009 PPtoday13 (@PPtoday13) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:15
    สนุกมากเลยค่าไรท์
    #1009
    0
  18. #1008 chanUnZ (@chanunz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 20:33
    นางอยากออกไปเที่ยว+สืบเรื่องละสิ
    #1008
    0
  19. #1007 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 16:14
    อย่าปลดจากตำแหน่งเลยยยย
    #1007
    0
  20. #1006 นารา (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 11:27

    คิดว่านางเอกอยากไปชายเเดน เพื่อสืบเรื่องทองปลอมมากกว่า พอคดีคลี่คลายก็กลับมาเป็นฮองเฮาเหมือนเดิม

    #1006
    0
  21. #1005 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 10:25
    น้องหญิงคิดอะไรอยู่ อยากไปเที่ยวเล่น จะยอมรับผิด 5555 อาเหม่ยนี่เกินไปแล้ว
    #1005
    0
  22. #1004 -FooFoo- (@-FooFoo-) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 08:27
    เอ๊า! งานเข้าแล้วเพคะองค์ฮ่องเต้
    #1004
    0
  23. #1003 Khaimuk1910 (@Khaimuk1910) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 07:58
    โดนเมียตลบหลังแล้ว ทำไงดีละพี่เต้ จะยอมไหมน๊า
    #1003
    0
  24. #1002 美丹 (@Sukhita) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 06:05
    ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เฮียเต้จะต้องเสด็จไปแคว้นฉีบ่อยแน่ๆเลย หรือไม่ก็แอบหนีไป
    #1002
    0
  25. #1001 icetharinee (@icetharinee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 01:39
    เฮียเต้คือโยนปัญหาให้เมียเล่นตลอด เหมือนเห็นเมียว่างก็อ้ะ เอาปัญหาไปแก้เล่น ฮื้อ
    #1001
    0