บอกข้าหน่อย ฮองเฮา นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 679,004 Views

  • 1,723 Comments

  • 15,830 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    45,610

    Overall
    679,004

ตอนที่ 23 : บทที่ ๑๖ :: หยกคู่ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3437 ครั้ง
    16 พ.ย. 61

เวลาล่วงเลยจนถึงยามเฉิน หากแต่บุรุษและสตรีที่มักจะตื่นเช้าเป็นนิจกลับยังไม่ผละออกจากเตียง แสงแดดที่ส่องรอดเข้ามาภายในห้องหอนั้นไม่ได้มีความหมายแม้แต่น้อยสำรับทั้งคู่ แม้แต่บุรุษที่มีราชกิจในตอนเช้าก็ยังไม่มีทีท่าจะลุกขึ้นไปสะสางงานของตนแม้แต่น้อย


                ดวงเนตรยังคงจ้องมองแต่มองร่างที่ขาวผ่อง และสีเลือดฝาดที่แต่งเต็มบนใบหน้าของสตรีที่อยู่แนบชิดอก สตรีที่ดูจะสิ้นฤทธิ์กลายเป็นลูกแมวเชื่องๆ มือยังคงสัมผัสเรือนร่างที่มีเพียงผ้าผืนหนึ่งคลุมกายด้วยความเบามือ ราวกับว่าถ้าสัมผัสนางแรงกว่านี้อาจจะแตกสลายไปต่อหน้า


                นางยังคงอ่อนแอ... เรื่องนี้พระองค์รับรู้ดี จึงกระทำทุกอย่างด้วยความอ่อนโยนที่สุด และระวังตนไม่ให้พลาดพลั้งให้กับยาปลุกกำหนัดของพระสนมลู่เฟย เพราะหากทุกอย่างผิดคาด และไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจไว้ สตรีที่พระองคะนึงหาอยากสร้างสัมพันธ์ด้วยคงจะแหลกสลายคามือพระองค์เอง


                แม้จะอ่อนโยนและถนอมอย่างถึงที่สุดแล้ว นางก็ยังมิวายสลบไสลอย่างอ่อนเพลีย นี่ไม่ต้องรอให้นางตื่นมาบ่น พระองค์ก็ทราบดีว่านางจะเป็นอย่างไร


                มองร่างที่ยังคงสลบไสลก็ได้แต่ตัดใจและผละออก ยอมปล่อยนางที่กอดมาค่อนคืนออกจากอก เตรียมองค์ไปจัดการราชกิจที่คั่งค้าง แม้จะอยากอยู่ที่ตำหนักนี่ก็ตามที แต่งานก็คืองาน จะปล่อยทิ้งคว้างเพราะเรื่องส่วนตัวมิได้ หวงเฟิงหยางจึงต้องตัดใจออกมาจากเหลียนฮวากง ทั้งยังสั่งนางกำนัลดูแลเสวี่ยเหมยให้ดี หากนางตื่นเมื่อใดให้รีบไปบอกพระองค์


                หวงเฟิงหยางไม่ทันจะก้าวพ้นตำหนักเหลียนฮวา ก็เห็นนางกำนัลย่อกายคำนับ ภายในมือถือถ้วยยามาพร้อมสรรพ เช่นนี้ก็ไม่ต้องเดาอีกเช่นกันว่ามาจากที่ใด เรื่องนี้หวงเฟิงหยางมักได้รับรายงานจากจิ่นสือราชองครักษ์มาบ่อยครั้ง หากแต่เพิ่งเห็นด้วยตาตนเองก็วันนี้ อาจเพราะพระองค์ออกจากตำหนักของเสวี่ยเหมยช้ากว่าปกติ จึงได้เห็นน้ำใจของสตรีวังหลังที่มักหยิบยื่นให้กัน หากแต่พระองค์กลับมองไม่เห็นความจำเป็นที่สตรีของพระองค์จะต้องรับน้ำใจนี้ไว้เช่นกัน


                “ของหยางไท่เฟยใช่หรือไม่”


                เอ่ยถามนางกำนัลที่ยังคงก้มหน้าก้มตา ตัวสั่นระริกเมื่อได้ยินพระองค์ถามออกไปเช่นนั้น หากแต่อย่างไรเสีย การปิดบังองค์จักรพรรดิย่อมมีความผิด นางกำนัลที่ถูกสั่งให้นำยาบำรุงมามอบให้หวงโฮ่วจึงตอบตามจริงอย่างไม่ปิดบัง


                “เพคะ”


                “เอากลับไป แล้วบอกกลับหยางไท่เฟยว่าเจิ้นจัดการยาบำรุงให้กับหวงโฮ่วเอง ไม่ต้องลำบากไท่เฟยอีกแล้ว”


             มองนางกำนัลอย่างไม่พอใจ หากแต่ประโยคดั่งกล่าวกลับทำให้กำนัลที่นำยาบำรุงมาถวายหวงโฮ่วตื่นตระหนกไปไม่น้อย เพราะต่างรู้ดีว่ายาที่ถูกนำมามอบให้นั้นคือยากห้ามตั้งครรภ์ และหากองค์จักรพรรดิรับสั่งเช่นนี้แล้ว จะหมายความอย่างอื่นไปไม่ได้นอกเสียจาก...

.

            ปรารถนาให้ทายาทมังกรกำเนิดจากหวงโฮ่วของพระองค์


                แต่มีใครบ้างเล่าที่จะปริปากแพร่งพรายเรื่องยาห้ามตั้งครรภ์นี้ออกไป แม้แต่ข้ารับใช้ใกล้ชิดที่อยู่มานานยังเอาแต่ก้มหน้า ไม่แม้แต่จะมองแผ่นหลังขององค์จักรพรรดิ เพราะข้ารับใช้ทุกคนย่อมรู้ดีว่าองค์จักรพรรดิผู้นี้รู้ทุกอย่างในวังหลวงนี้เป็นอย่างดี แต่หากพระองค์มักปิดพระเนตรข้างหนึ่งเสมอ และเมินเฉยให้กับปัญหาทุกอย่าง แต่คราวนี้เหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้นอีกแล้ว ถึงได้รับสั่งเด็ดขาดไปเช่นนั้น 


               



“ฝ่าบาทรับสั่งกับเจ้าเช่นนั้นรึ!


                “เพคะ” หยางไท่เฟยที่ได้รับรายงานเช่นนั้นก็ใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วน นับว่าไม่ปกติเสียแล้ว หวงเฟิงหยางลุกขึ้นปกป้องสตรีอ่อนแอผู้นั้น นั่นไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเท่าไหร่นัก นั่นเท่ากับว่าองค์จักรพรรดิทราบว่ายาที่นางมักอ้างว่าเป็นยาบำรุงนั่นคือสิ่งใด หากแต่ครั้งนี้ยิ่งไปกว่านั้นคือ พระองค์จะทรงยอมปล่อยให้สตรีในวังหลังตั้งครรภ์หรือ!


                คำตอบที่ค้างคานั่นจะมีใครกันที่หาญกล้าตอบแทนบุรุษผู้ปกครองแคว้นเยี่ยนได้ ดังนั้นจึงทำได้แค่ก้มหน้าและรอดูว่าท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่พระองค์ต้องการนั้นแท้จริงคืออะไร



                ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วว่าองค์จักรพรรดิตรงดิ่งไปยังเหลียนฮวากงทันที หลังจากเสด็จออกจากตำหนักหลันฮวา เหล่าสตรีวางหลังเริ่มหวั่นวิตกอีกครา เมื่อฮองเฮาผู้ไร้ตัวตนมาแรมปีจะลุกขึ้นมาทวงบัลลังก์หงส์ที่สั่นคลอนมานานและกดพวกนางให้จมอยู่ใต้อุ้งเท้า ด้วยการทำให้ฮ่องเต้โปรดปรานและหากเป็นเช่นนั้น เรื่องที่พวกนางไม่คาดคิดก็อาจจะเกิดขึ้นก็เป็นได้



                “เจ้าว่าอย่างไร! ฝ่าบาทเสด็จออกจากเหลียนฮวากงหลังยามเฉินอีกหรือ!” พระสนมลู่เฟยถามขึ้นเสียงดังไปทั่วตำหนักด้วยความไม่พอใจ


                เหตุใดกันเล่า เพราะเหตุใดกัน!


                นางผัดหน้าด้วยเครื่องประทินโฉมที่หาได้ยากยิ่ง ทั้งสวมอาภรณ์ที่แสนจะงดงาม หากแต่พระองค์ก็ไม่ชายตามองนางหากแต่รีบออกจากตำหนักและตรงไปที่เหลียนฮวากง!


                หากแต่นั่นยังเทียบไม่ได้เลย กับการที่พระองค์เสวยยาปลุกกำหนัดจากตำหนักของนางแล้วไปประทับที่เหลียนฮวากง! เช่นนี้แล้วสิ่งที่นางคาดหวัง สิ่งที่ครอบครัวของนางต้องการเล่า หากเป็นเช่นนี้แล้วไม่สลายไปต่อหน้าต่อตาเลยหรือ


                “พระสนมจะทำอย่างไรต่อไปเพคะ ช่วงนี้ฝ่าบาทเสด็จตำหนักเหลียนฮวามากกว่าที่ใด แต่ละครั้งที่เสด็จไปก็มักจะเสด็จกลับตำหนักไหนรุ่งเช้าของวันถัดมา เป็นเช่นนี้อยู่หลายครั้งหลายครา”


                “เหตุใดถึงได้ทรงโปรดสตรีผู้นั้นขึ้นมาได้ ทั้งที่แต่ก่อนแค่ผ่านหน้าตำหนักฝ่าบาทยังไม่ทำ จะว่าแต่จะเสด็จผ่าน แม้แต่ชื่อของนางฝ่าบาทก็ไม่แม้แต่จะเอ่ย เพราะเหตุใดกัน...”


                สตรีในอาภรณ์งามใคร่ครวญทุกอย่าง เหตุที่ทำให้ทุกอย่างพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเช่นนี้ เป็นเพราะเหตุอันใดกันเล่า ทั้งๆที่นางคิดมาตลอดว่าท่าที่เย็นชานั้นสตรีทุกนางล้วนได้รับจากองค์จักรพรรดิ หากมีแต่เพียงนางเท่านั้นที่พระองค์มักคุยถามไถ่มากกว่าสตรีนางอื่น ทั้งยังมอบทองคำ ทรัพย์สมบัติต่างๆมาให้นางไม่ขาด แต่เหตุใดพระองค์ถึงได้ทิ้งนางเพื่อไปหาสตรีนางนั้นได้


                “หรือว่าจะมนต์ดำเพคะ!


                พระสนมลู่เฟยมองนางกำนัลคนสนิทที่พูดโพลงขึ้นมากะทันหันขณะที่นางกำลังจะขบคิดถึงที่มาและสาเหตุแห่งความเสน่ห์หาอันไร้เหตุผลขององค์จักรพรรดิที่มีต่อเสวี่ยเหมย


                มนต์ดำหรือ...


                “หากเป็นเช่นนั้น...” สตรีที่คิดปะติดปะต่อและสร้างเรื่องทุกอย่างในหัวก็แค่นยิ้มออกมา สิ่งที่นางกำนัลของนางพูด อาจจะจริงหรือไม่จริงก็ได้ หากแต่ใครก็ย่อมสงสัยเช่นนาง ว่าท่าทีหลงใหลอย่างไร้เหตุผลนั้นอาจจะมาจากมนต์ดำที่ว่าจริงๆ และหากเป็นเช่นนั้นแล้ว สตรีที่องค์จักรพรรดิหลงใหลอาจจะดับสูญไปพร้อมๆกับมนต์ดำก็เป็นไปได้ หากมีใครสักคนนำเรื่องนี้แพร่งพราย


                พระสนมลู่เฟยรีบลุกขึ้นไปยังโต๊ะอักษรที่ตั้งอยู่ภายในตำหนัก จุ่มพู่กันลงในหมึกสีดำ ก่อนจะตวัดตัวอักษรลงบนกระดาษ ตรวจทานข้อความอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก่อนจะส่งให้นางกำนัลคนสนิท


                “เอาไปให้ท่านพ่อของข้า อย่าให้ใครเห็นเด็ดขาด”


                “เพคะ”


                มองนางกำนัลที่ทำตามอย่างไม่ขาดตกบกพร่องด้วยความพอใจ หากแต่สตรีเจ้าของตำหนักหลันฮวามิได้รับรู้เลยว่าการข่าวของนางนั้นมีช่องโหว่อยู่มากมาย มากมายขนาดที่ว่าองค์จักรพรรดิทราบทุกอย่างที่นางติดต่อกับบุคคลภายนอกเป็นอย่างดี...


                “พระสนมลู่เฟย สั่งให้นางกำนัลนำจดหมายออกไปให้ใต้เท้าลู่เซียนพ่ะย่ะค่ะ”


                จิ่วหลิงผู้ทำหน้าที่หลายต่อหลายหน้าที่ให้กับองค์จักรพรรดิ กล่าวรายงานทุกอย่างตามที่ได้รับรู้มา แม้ไม่รู้ข้อความในจดหมายที่ถูกลอบเอาออกไป หากแต่ตนยังเดาได้ไม่ยากเย็น และคงจะเช่นเดียวกับบุรุษที่ยังคงมีท่าทีไม่ยี่หระกับสิ่งที่ตนรายงานไปเมื่อครู่


                “คงไปแจ้งบิดานางกระมัง ว่าเจิ้นกินยาปลุกกำหนัดและรีบเข้าตำหนักเหลียนฮวา”


                “เช่นนั้นหวงโฮ่วจะไม่ตกเป็นเป้าโดนเล่นงานอีกหรือพ่ะย่ะค่ะ”     

                     

                “ย่อมเป็นเช่นนั้น แต่เสวี่ยเหมยนางนี้ไม่ยอมตกอยู่ในสภาพเดิมอีกเป็นแน่”


                “ทำไมหรือพ่ะย่ะค่ะ” มององครักษ์เงาที่ตั้งคำถามกับพระองค์อย่างฉงนใจ ทั้งๆที่ความจริงแล้วในตัวของสตรีผู้นั้นพระองค์เองก็สงสัยเช่นกัน


                “สตรีผู้นั้นหากว่าใช่เสวี่ยเหวยก็ใช่ หากจะว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่”


                จิวหลิงไม่ได้กระจ่างในคำตอบที่แสนจะกำกวมนั่นเลยแม้แต่น้อย หากแต่ความสงสัยยังเพิ่มมากขึ้นเท่าทวีคูณ


                “กระหม่อมโง่เขลานัก ไม่เข้าใจในสิ่งที่พระองค์ตรัส ใช่แต่ไม่ใช่ หมายความว่าอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”


                หวงเฟิงหยางมององครักษ์เงาอย่างไม่ถือโทษเอาความให้กับความโง่เขลาที่อีกฝ่ายยอมรับ และสงสัยในสิ่งที่พระองค์เอ่ย

               

                    หากมองด้วยตาย่อมเป็นเสวี่ยเหมย หากแต่ความรู้สึกกลับบอกชัดว่าไม่ใช่นาง” แม้ไม่ได้ใกล้ชิด หรือสนิทสนมกับนางอย่างเช่นที่สามีภรรยาควรจะเป็น หากแต่ความรู้สึกของพระองค์กลับแสดงออกมาชัดเจนว่าสตรีเจ้าของตำหนักเหลียนฮวานั่นเปลี่ยนไปเป็นอันมากราวกับคนละคน


                แม้จะสงสัยมากมายขนาดไหนก็ตาม หากนางไม่พูดมีหรือที่พระองค์จะรู้ แต่เรื่องนี้อย่างไรก็ต้องใช้เวลา และพระองค์ก็มีเวลาให้นางอีกมากทีเดียว เช่นนั้นการจะมาหาคำตอบในเรื่องนี้ก็ปวดหัวเปล่า องค์จักรพรรดิจึงกลับไปสนใจฎีกาของพระองค์ต่อ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.437K ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #1708 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:54

    อ่า หาเรื่องให้เมียปวดหัวอีกแล้วเจ้าลูกเต่า

    #1708
    0
  2. #1474 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:10
    ชอบค่าาา
    #1474
    0
  3. #963 1sadszc (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 02:53

    สนุกมากเลยค่า เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #963
    0
  4. #842 FA-I* (@jablezava) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:42
    ขอบคุณค่า
    #842
    0
  5. #841 amie_ppcy (@amie_ppcy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:40
    อ่านวันเดียวรวดเดียวถึงตอนล่าสุดเลยยย ช้อบบบบ
    #841
    0
  6. #840 amie_ppcy (@amie_ppcy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:39
    ชอบค่าา ติดมากกก รอน้า
    #840
    0
  7. #839 Korakot-J (@Korakot-J) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 20:37
    สนุกมากกกก อัพไวๆหนอ
    #839
    0
  8. #838 ......reerun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 18:15

    ออัพเถิดหนาออเจ้าเรารออ่านอยุ่????

    #838
    1
    • #838-1 (@ciel22) (จากตอนที่ 23)
      20 พฤศจิกายน 2561 / 18:29
      ปั่นโปรเจกต์อยู่จ้า แงงงงง // โดปกาแฟอย่างหนักหน่วง
      #838-1
  9. #837 ~Z.Zaphar~ (@zakun-zaphar) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:29
    ชอบความทันกันแบบนี้มากค่ะ

    สนุกดี

    เมื่อคืนอ่านถึงตี3 แล้วยังมาแอบอ่านต่ออีก

    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ
    #837
    0
  10. #836 nekomon (@teyjaaa) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:16

    สนุกกกกกก มากๆๆๆ อาเหมยเป็นคนตลก สิ้นฤทธิ์แล้วคนสวยของเลาาา
    #836
    0
  11. #835 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 11:17

    รอนะคะ
    #835
    0
  12. #833 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:29
    รอจ้าาาาาาาาา
    #833
    0
  13. #830 SupapornKaewno (@SupapornKaewno) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 21:02

    รอออออ
    #830
    0
  14. #828 reyrina (@reyrina) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 20:17
    อยากอ่านเหลือเกิน~~~~
    มาไวเถิดไรต์จ๋า~~~~~~
    #828
    0
  15. #827 Karn2526 (@Karn2526) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 18:58

    รอตอนต่อไป
    #827
    0
  16. #826 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 12:44
    รอตอนต่อไปครับ
    #826
    0
  17. #824 กดกลอน (@namfonloveexo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 01:02
    ไม่ใช่มนต์ดำ แต่เป็นมนต์หลงเมีย55555
    #824
    0
  18. #822 มนันยา (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:16

    นางเอกเราจะรอดไหมเนี่ย

    #822
    0
  19. #820 Fairy Night (@secret-light-834) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:18
    ไม่ใช่มนต์​ดำค่ะ​ แต่เป็นความสวยของอาเหมยต่างหาก!!!
    #820
    0
  20. #819 นาอานาเอ (@nongjariya) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:03
    มาต์สีชมพู
    #819
    0
  21. #811 sam&sun (@matoonn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:47
    มนต์ดำอะไรล่ะ มากกว่ามนต์ดำแล้วระดับนั้น 55555555
    #811
    0
  22. #810 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 09:12

    รอนะคะ
    #810
    0
  23. #809 Sasisand (@Sasisand) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 08:55
    มนต์ดำ เนี่ย นะ จะวางแผนอะไรมาเล่นงาน อาเหมยของเรา
    #809
    0
  24. #806 GladToSee (@GladToSee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:17
    มโนไปนู่นนน
    ม่าย! ไม่ช่ายยยย ลูกเต่าเขาคลั่งรักเอง มนต์ดำอะไร ไม่มี!!!
    #806
    0
  25. #803 e-numamiew (@e-numamiew) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 01:07
    มนต์ดำอ่รัยหรือจะสู้มนต์ครั่งรักของเจ้าลูกเต๋าได้555555
    #803
    0