บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 970,283 Views

  • 2,831 Comments

  • 18,056 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    55,573

    Overall
    970,283

ตอนที่ 19 : บทที่ ๑๔ :: สี่ทิวา สามราตรี มิอาจหักห้าม (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2856 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

“ต้าอ๋อง” บุรุษที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมา ถูกคำนับจากอีกบุรุษอย่างนอบน้อม ก่อนที่มือของผู้เป็นต้าอ๋องจะยกขึ้นมาโบกขึ้นเล็กน้อย และพยักหน้าให้

 

“รับบัญชา...”

 

เพียงแค่แสดงท่าทีไม่กี่อย่าง บุรุษที่นอบน้อมเมื่อครู่ก็รุดหน้าออกไปอย่างรวดเร็ว หากแต่ผู้เป็นต้าอ๋องก็เพียงมองตาม ‘จิวหลิง’ ไป มือทั้งสองไพล่หลังก่อนจะสาวเท้าอย่างไม่รีบร้อนผิดจากก่อนหน้า...

 

วังหลวง

 

“...เกิดอะไรขึ้นจิวหลิง!” บุรุษที่ก้มหน้าสะสางราชกิจ เมื่อเงยหน้าพบกับองครักษ์เงาที่พระองค์รับสั่งให้เฝ้าสตรีของพระองค์ไว้ไม่คาดสายตามาปรากฏตรงหน้า ก็รีบไต่ถามด้วยความร้อนใจ

 

“หวงโฮ่วฟื้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

 

“ฟื้นแล้ว...” จากที่เคร่งเครียดในคราแรก ก็พ่นลมหายใจออกมา “คืนนี้ข้าจะรีบออกไป”

 

“เช่นนั้นกระหม่อมจะออกไปพร้อมฝ่าบาท”

 

“ไม่ต้อง เจ้าไปดูแลนางไว้ก็พอ”

 

“แต่..”

 

“เจิ้นสั่ง! กล้าขัดคำสั่งของจักรพรรดิหรือ!” เสียงพิโรธของโอรสสวรรค์ ทำร่างสูงของบุรุษผู้เป็นเงาตามติดองค์จักรพรรดิรีบทรุดตัวลงกับพื้นทันที

 

“รีบไปซะ...”

 

“พ่ะย่ะค่ะ” รับสั่งอย่างเด็ดขาด องครักษ์ข้างกายถึงได้ผละออกไป ส่วนบุรุษที่ออกคำสั่งก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับกองฎีกาที่ตอนนี้ไม่ได้แยแสแม้แต่น้อย เพราะพระองค์มีเรื่องที่สนใจมากกว่านั้น

 

ภายในใจยังคงวุ่นวายกับเรื่องสตรีผู้นั้นไม่หยุดหย่อน ไหนจะเรื่องหมอที่หยิบยื่นน้ำใจมารักษาชีวิตของนางไว้อีก...

 

องครักษ์ของพระองค์ ติดตามชายร่างท้วมผู้อ้างตัวเป็นหมอนั้นไปจนถึงชายแดนแคว้นฉี ชายแดนที่กำลังมีข้อพิพาทและเกิดการปะทะ หากแต่ชายร่างท้วมผู้นั้นก็หายลับเข้าไปในป่า บุรุษลึกลับผู้นั้นหายตัวไปแม้กระทั่งองครักษ์ที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีไม่สามารถติดตามตัวได้ เช่นนี้จะแรกว่าหมอธรรมดาได้อย่างไร

 

หากแต่ที่พระองค์สนใจ คือสิ่งที่ชายคนนั้นพูดทิ้งท้ายไว้ต่างหากที่สร้างความไม่พอใจให้กับพระองค์ แต่จะทำเช่นไรได้ ไม่พอใจแล้วจะทำอย่างไรต่อ ในเมื่อตัวการดันหายลับไป ทิ้งความไว้ ให้พระองค์ไขปริศนาเล่น...

 

ร่างองอาจขององค์จักรพรรดิลุกขึ้นจากงานราชกิจทั้งหลาย มือทั้งสองข้างไพล่อยู่ด้านหลัง เดินตามแสงตะวันที่กำลังจะลับจากขอบฟ้า พระอาทิตย์ที่กำลังลับเหลี่ยมเมฆา เปลี่ยนสีครามบนท้องฟ้าได้ไม่ยากเย็น หากแต่ดวงเนตรก็สบเข้ากับเหล่าต้นไม้ดอกไม้นานาด้านนอก ก็จึงได้ทราบว่าฤดูกาลผันเปลี่ยนอีกหนแล้ว ดอกไม้กำลังแข่งกันผลิบาน...

 

ลี่ชุน (ฤดูใบไม้ผลิ) เวียนมาอีกหนแล้ว...

 

วังตี้ชุน

 

สตรีที่ควรนอนทอดกายอยู่บนเตียง เนื่องจากเพิ่งฟื้นคืนสติ เวลานี้กลับออกมาเดินรับลมชมวิวอยู่ด้านนอก พร้อมกับนางกำนัลน้อยเสี่ยวหลิน ที่คอยบ่นนางอยู่ข้างๆ หูไม่ขาด

 

“เข้าด้านในเถิดเพคะเหนียงเหนียง... โดนน้ำค้างเช่นนี้จะไม่สบายเอานะเพคะ”

 

คนพูดก็พูดปานจะร้องไห้ ส่วนคนฟังก็แทบจะไม่จับเอาคำเตือนเข้าหูแม้แต่น้อย ร่างกายอรชรยังคงสาวเท้าต่อไปไม่ได้หยุด ทอดมองดวงจันทร์บนฟ้าที่สว่างเสียงจนไม่มีดาวกล้าแข่งแสง

 

“รู้ไหมเสี่ยวหลิน... ดวงจันทร์ไม่ได้มีแสงสว่างอย่างที่เจ้าคิดหรอกนะ” อาเหมยพูดขึ้น ดวงตามองไปยังดวงจันทร์ที่ทอแสงสีนวลงามหากแต่ความจริงแล้ว จันทร์งามบนท้องฟ้าดวงนั้นไร้ซึ่งแสงสว่างในตัวเอง “แต่เป็นเพราะดวงอาทิตย์ต่างหาก ที่ทำให้พระจันทร์ส่องแสง”

 

“...อย่างนั้นหรือ”

 

เสียงที่ดังอยู่หลังใบหูทำเอาสตรีที่เหม่อลอยชมจันทร์สะดุ้งตกใจ หันมามองตัวบุคคลที่ไม่ใช่เสี่ยวหลินอย่างที่นางเข้าใจ หากแต่เป็น...

 

“ฝ่าบาท!”

 

อาเหมยแสดงท่าทีตกใจ แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย ก่อนจะฉวยมือของนางมากอบกุมไว้โดยที่นางไม่ได้อนุญาตแม้แต่น้อย

 

“มาเดินเช่นนี้ไม่ดีเลย น้ำค้างลง อีกทั้งยังมีลมอีก”

 

มองบุรุษที่ยังไม่คลายยิ้ม และกระทำตัวเฉกเช่นว่าลืมเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้ากับนางไปจนหมดสิ้น ทั้งยังพานางออกเดินไปยังที่ใดก็ไม่ทราบ หากแต่นางก็ไม่ได้ขัดขืนเช่นกัน

 

“แล้วหมอผู้นั้น...”

 

เอ่ยถามถึงบุรุษร่างท้วมที่ทิ้งปริศนาไว้ให้นาง ทั้งยังปล่อยให้นางจมอยู่ภวังค์ที่ไม่จบสิ้น หากแต่ได้รับคำตอบที่ไม่ชัดเจนเท่าไหร่จากหวงเฟิงหยาง

 

“หายตัวเข้าไปในป่าลึกแทบชายแดน เจิ้นให้องครักษ์ตามตัวไปแต่ก็คลาดกัน”

 

องครักษ์ขององค์จักพรรดิยังตามไม่ได้ เช่นนี้แล้วจะเป็นหมอธรรมดาได้อย่างไร...

 

หากแต่ไม่พบตัวก็คงต้องวางเรื่องนั้นลงเช่นกัน แม้จะเค้นสมองออกมาคิด ก็คาดว่าไม่น่าจะได้คำตอบ เพราะบางเรื่องเจ้าของร่างก็ไม่ได้ทิ้งความทรงจำไว้ให้กับนาง การปะติดปะต่อเรื่องเลยไม่ใช่เรื่องง่ายๆ หากเป็นปริศนาที่ต้องค่อยๆ แก้ต่อไป

 

“ทำไมฝ่าบาทพาหม่อมฉันมาที่นี่”

 

หวงเฟิงหยางไม่ได้มองสตรีที่เอ่ยถาม หากแต่แหงนมองดวงจันทร์ที่นางยืนชมอยู่ก่อนหน้าด้วยท่าทีสบาย

 

“หากกลับไปคงจะวุ่นวาย คนมากมายจะเอาแต่สงสัย แทนที่จะได้พักรักษาตัวจะกลายเป็นว่าไม่ได้พักไปเสีย”

 

“...แล้วทำไมถึงเป็นที่นี่ ทำไมถึงเป็นวังตี้ชุน”

 

บุรุษที่แหงนหน้ามองดวงจันทร์หันกลับมองใบหน้าของนางที่เอ่ยถามเขาไปเมื่อครู่

 

“ต้าอ๋องแม้จะพูดไม่ได้ แสดงท่าทีเหมือนเด็ก หากแต่เก่งกาจเรื่องยา พาน้องหญิงมาที่นี่ย่อมดีกว่า”

 

ต้าอ๋อง บุรุษผู้ปลุกนางให้ตื่นนะหรือ บุรุษที่เหมือนดึงออกมาจากภวังค์ที่ไม่มีวันจบสิ้น อีกทั้งยังมีใบหน้าเหมือนกับตี๋น้อยที่เธอรู้จัก...

 

แต่สุดท้ายแล้ว ความหวังเล็กๆ ที่จะเจอะเจอใครสักคนที่นางรู้จักก็พังทลายไปตรงหน้าในเมื่อสุดท้ายมันก็แค่ความหวังลมๆ แร้งๆ ของนางเอง

 

“...พรุ่งนี้กลับวังกันไหม”

 

อาเหมยมองบุรุษที่เอ่ยเชื้อชวนนาง ราวกับจะชวนในนางกลับบ้าน หากแต่ที่นั่นไม่ใช่บ้านของนางต่างหาก

 

“วังหลังนะหรือเพคะ... หากฝ่าบาทประสงค์เช่นนั้นหม่อมฉันก็จะกลับ”

 

ตอบอย่างปลงตก สูดอากาศอยู่ที่นี่ดีกว่าวังหลังที่คละคลุ้งไปด้วยความริษยา นางไม่ได้เกรงกลัวอำนาจของสตรีวังหลัง หากแต่เบื่อหน่ายเสียมากกว่า กลับไปก็ต้องไปปั้นหน้าให้กับคนไหว้หน้าหลังหลอก

 

“ดอกเหมยที่เหลียนฮวากงเริ่มผลิดอกแล้ว... หากเจ้าของตำหนักไม่กลับไปดูคงจะน่าเสียดาย”

 

อาเหมยมองบุรุษที่ยังคงมองใบหน้าของนาง ดวงเนตรนั่นเหมือนจะซ่อนเร้นอะไรบางอย่างไว้ บางอย่างที่ทำให้นางได้เอ่ยถามในเรื่องที่โง่งมที่สุดออกไป

 

“หม่อมฉันจำได้ก่อนที่จะหมดสติไป หากฝ่าบาทเลือกที่จะให้หม่อมฉันตายไปก็ย่อมได้ ไม่ต้องให้หมอผู้นั้นรักษา เหตุใดฝ่าบาทถึงยังคงรักษาชีวิตของหม่อมฉันไว้ หรือหม่อมฉันยังคงเป็นหมากที่ใช้ประโยชน์ได้บนกระดานของฝ่าบาท”

 

“หากรู้ว่าเป็นหมากของเจิ้น แล้วน้องหญิงจะยอมหรือไม่”

 

มองบุรุษที่ถามย้อนกลับ ก็ได้แต่ขบคิดใหม่ หากรู้เต็มอกว่าต้องเป็นหมากการเมือง แล้วจะนิ่งเฉยให้เขาใช่หรือ... แน่นอนว่าไม่ หากแต่จะปฏิเสธอย่างไรในเมื่อบุรุษที่มีอำนาจเด็ดขาดวางนางตำแหน่งที่พึงพระทัยบนกระดานของพระองค์เรียบร้อยแล้ว ทางที่มีก็มีอยู่ไม่กี่อย่าง

 

หนึ่งคือคว่ำกระดานและคบหากับฝ่ายตรงข้ามกับองค์จักรพรรดิเสียให้สิ้นเรื่องสิ้นราว หากฝ่ายนางชนะ อาจจะได้อำนาจหรือตำแหน่งบ้าง ไม่ก็ถูกฆ่าตายเพื่อล้างบาง

 

สองคือเป็นหมากให้กับองค์จักรพรรดิ หากเดินถูกที่ถูกทางอาจจะได้รับการชมเชยและเชิดชู หากเดินผิดก็อาจจะแค่โดนประหาร

 

หากสุดท้ายเรื่องทางไหนจะมีสิทธิ์ที่จะตาย ก็ขอตายอย่างคนมีศักดิ์ศรีหน่อยก็แล้วกัน การเดินข้างจักรพรรดิก็นับว่าดีกว่าพวกขุนนางทั้งหลายที่เป็นศัตรูกับหวงเฟิงหยาง

 

“เช่นนั้นหม่อมฉันจะเป็นหมากที่มีประโยชน์ของพระองค์ต่อไป หากอยากให้หม่อมฉันอยู่ตรงไหนก็ขอให้บอก หม่อมฉันจะทำตามบัญชา”

 

แทนที่จะได้ยินคำตอบกลับมา แต่นางได้ยินเพียงเสียงหัวเราะในลำคอของอีกฝ่ายอีกแทน

 

“เสวี่ยเหมยคนเก่ายอมหักไม่ยอมงอ นางรู้ว่าเป็นหมากการเมือง หากแต่ไม่ดิ้นรน นิ่งเฉยไม่ยอมเป็นหมากของเจิ้น ทั้งยังไม่ตอบโต้ผู้ใด ยอมนิ่งเฉยจนปล่อยให้ตัวเองเกือบตาย หากแต่เสวี่ยเหมยตรงหน้าเจิ้นกลับพูดว่าจะยอมทำตามที่เจิ้นต้องการ ยอมเป็นหมากที่มีประโยชน์... สตรีพูดเช่นนี้ได้ต้องฉลาดพอตัวใช่หรือไม่”

 

อาเหมยนิ่งเงียบ หากแต่อย่างไรแล้วนางไม่ใช่เสวี่ยเหมยขององค์จักรพรรดิ แล้วคำตอบไหนกันล่ะ ที่หวงเฟิงหยางต้องการ

 

“เลิกเป็นหมากให้กับเจิ้น แต่มาร่วมวางหมากกับเจิ้นดีหรือไหม...”

 

“น...นี่หรือที่ฝ่าบาทต้องการ”

 

“ใช่...” เพราะนี่คือการเอาตัวนางออกมาจากปัญหาทั้งปวงที่กำลังจะเกิดขึ้นทั้งในตอนนี้ แต่ภายภาคหน้า

 

บุคคลที่ริเริ่มทุกอย่างกลับพลิกหน้ากระดานและวางทุกอย่างใหม่ เพียงเพราะสตรีตรงหน้า... สตรีที่พระองค์ก็ยังคงหาคำตอบในตัวนางไม่ได้ เช่นเดียวกับนางที่เหมือนกำลังจะหาคำตอบอะไรบางอย่างจากตัวพระองค์เช่นกัน

 

“แคว้นเยี่ยนต้องเปลี่ยนแปลง ทุกอย่างฝังรากลึกมานานเหลือเกิน เจ้าจะช่วยพี่ได้หรือไม่ อาเหมย...”

 

เจ้าของชื่อตาตื่น เมื่อคำสรรพนามปรับเปลี่ยนไปเสียจนนางตกใจ อาเหมย หรือ หวงเฟิงหยางเรียกนางว่าอาเหมย...

 

“...ฝ่าบาทจะรู้ได้อย่างไรว่าหม่อมฉันจะช่วยฝ่าบาทได้ ฝ่าบาททราบได้อย่างไรว่าสตรีโง่งมผู้นี้จะช่วยฝ่าบาทได้” ถามกลับด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย หากแต่จะพูดตรงๆ ออกไปก็ไม่ได้อีกเช่นกัน

 

“เพราะเจ้าไม่ใช่เสวี่ยเหมยคนเดิมอีกต่อไปแล้ว เจิ้นเลยเชื่อว่าเจ้าทำได้ เราสร้างทุกอย่างใหม่ด้วยกันได้หรือไม่...”

 

อาจจะจริงอย่างที่องค์จักรพรรดิกล่าว ว่านางอาจจะฉลาดพอตัว ฉลาดพอที่จะเดาออกว่าน้ำเสียงและถ้อยคำเมื่อครู่นี้แฝงอะไรไว้บ้าง

 

ความจริงอีกอย่างที่หวงเฟิงหยางพูดถูกคือ นางไม่ใช่เสวี่ยเหมยคนเดิม... เพราะว่านางไม่ใช่ นางถึงยังยืนต่อหน้าพระองค์ได้ หากแต่นางจะไม่หวนกลับไปยังโลกของนางจริงๆ หรือ โชคชะตาจะไม่เล่นตลก ห้วงเวลาจะไม่กลั่นแกล้งอะไรนางอีกใช่หรือไม่ หากนางเลือกที่จะสร้างทุกอย่างใหม่กับหวงเฟิงหยางต่อจากนี้

 

และเหมือนนางจะได้คำตอบว่าทำไมหัวใจเจ้ากรรมถึงได้สั่นระริก เต้นไม่เป็นจังหวะเอาเสียเลยเมื่อได้อยู่ใกล้กับหวงเฟิงหยางทั้งๆ ที่เสวี่ยเหมยไม่เคยมีความรู้สึกใดๆ มาก่อนกับองค์จักรพรรดินอกจากความไม่พอใจ

 

ทุกอย่างนี้อาเหมยได้คำตอบเพราะหวงเฟิงหยาง... บุรุษที่โน้มกายเข้ามาใกล้นาง และประทานจูบให้กับนาง...

 

จูบที่แสนสั้น หากแต่นับเป็นจูบแรกของความสัมพันธ์ที่แสนจะง่อนแง่นของนางและองค์จักรพรรดิ

 

“เรื่องประหลาดที่สุดในชีวิตของเจิ้นคือน้องหญิง ร่วมปีไม่เจอหน้าเจ้าเจิ้นไม่เป็นเดือดเป็นร้อน หากแต่คราวนี้ ห่างกับเจ้าเพียงสี่ทิวา สามราตรี แต่กลับหักห้ามใจไม่ได้”  

 +++++++++++

#ลูกเต่กับดอกเหมย

ตอนนี้เขาไม่เถียงละไม่จิกกัดกันเองแล้วค่ะทุกคนนน

และใช่ค่ะ เฮียงหยางกำลังจีบเมียตัวเองอยู่ค่ะ


มาบ้างไม่มาบ้างเน้อ มาติดๆกันไม่ได้แล้ว

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและให้กำลังใจมานะคะ 


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.856K ครั้ง

51 ความคิดเห็น

  1. #2742 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 09:53
    โอ้ย เค้าเริ่มรักกันแล้ววววว !!! แอร้ยยยย
    #2742
    0
  2. #2645 kkondee2 (@KKondee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:48

    งุ้ยยย
    #2645
    0
  3. #2276 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 21:54

    เฮียหยางพยายามเข้า
    #2276
    0
  4. #1837 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18
    ปากหวานเนอะ
    #1837
    0
  5. #1704 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:02

    งือออ เฮียจะพาฟินแล้วใช่มะ? เขินนนน

    #1704
    0
  6. #1526 khanthongtandee (@khanthongtandee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:57

    เขิลจังอ่ะ
    #1526
    0
  7. #1470 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 16:00

    อ่า!!!!!!!!!!
    #1470
    0
  8. #1382 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 08:50
    ลมๆแล้งๆค่ะไม่ใช่แร้งๆ แร้ง=นกแร้งที่ชอบกินซากต่างๆที่เน่าแล้ว
    #1382
    1
    • #1382-1 郭玉 / กัวอวี้ (@ciel22) (จากตอนที่ 19)
      11 มกราคม 2562 / 11:19
      ขอโทษค่า คำผิดเต็มเลย เดี๋ยวกลับมาแก้นะคะ
      #1382-1
  9. #1341 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 04:02
    หวีดให้สุดดดดดด งหบหดยยดบด
    #1341
    0
  10. #959 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 19:03
    รักอาเหมยคนนี้ไม่ใช่คนเก่าไงฝ่าบาท
    #959
    0
  11. #760 PandaPhung (@agisen4869) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 22:26
    แหมมมม ปากหวานขึ้นมาเชียวนะคะฝ่าบาท
    #760
    0
  12. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 16:33

    แหมะ ๆ ๆ พี่เต้ อยากร่วมหอกับอาเหมยเหรอ ได้นิด ตอดหน่อย ก็เอาเนอะ บักบ้ากามเอ๊ยยยยยย 555

    #723
    0
  13. #616 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 14:04
    อ๊ายย ข้าเขิน ฝ่าบาทก็
    #616
    0
  14. #606 150221 (@150221) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 14:09
    หวานเฟ่อร์
    #606
    0
  15. #551 wirawon (@wirawon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 00:00

    ฟินสุดๆ
    #551
    0
  16. #548 catzy2002 (@catzy2002) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:11
    แค่ไม่เทกันก็พอค่ะ เค้ารอได้
    #548
    0
  17. #543 puggaddong (@puggad_d_o_n_g) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:11
    ผู้ชายก็ร้ายผู้หญิงก็ชั่ว สมกันดี เหมยคนเก่าตรงไปอยู่ไม่ได้ต้องไปเกิดใหม่. ดีคือโง่ ต้องฉลาดแกมโกง
    #543
    0
  18. #504 vj792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:51

    หวานๆ ท่ามกลาง ดงดอกรักของลูกเต่า
    #504
    0
  19. #501 150221 (@150221) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:20
    น่ารักอะ
    #501
    0
  20. #500 LadyTamina (@ladyztamina) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:14

    น่ารักจริง เฮีย...เอาให้อยู่นะ
    #500
    0
  21. #499 062289 (@ta1412) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 20:29
    สู้ ๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #499
    0
  22. #498 mmm111mmm222 (@gu_black) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 18:32
    เขิงงงงง ฝ่าบาทท
    #498
    0
  23. #497 BiggBoss (@BiggBoss) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 17:57
    ฮ่องเต้ นางมีโมเมนต์หวานๆเหมือนกัน
    #497
    0
  24. #496 Fair_Alone (@fair60150) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 17:10
    งุ้ยยยยย เขินตัวแดงเลยเจ้าค่ะ
    #496
    0
  25. #495 PUIpui6939 (@PUIpui6939) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 15:10
    ปากหวานดีนะเจ้าลูกเต่า 5555
    #495
    0