บอกข้าหน่อย ฮองเฮา นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 679,104 Views

  • 1,723 Comments

  • 15,831 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    45,710

    Overall
    679,104

ตอนที่ 16 : บทที่ ๑๒ :: ยามราตรีกาล 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2277 ครั้ง
    29 ต.ค. 61

ท้ายที่สุดแล้วแม้จะยุคไหนๆ อำนาจของอิสตรีย่อมเหนือกว่าบุรุษ แม้เรื่องอื่นอาจจะต้องพ่ายแพ้ หากแต่เป็นเรื่องของปากท้องแล้วอย่าได้หวัง!

 

อาเหมยสตรีที่ได้กินของหวานสมใจก็ยิ้มแป้น อีกทั้งยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าคำไม่อร่อยขององค์จักรพรรดินั้นหมายความว่าอย่างไร ทังหยวนที่นางได้ลิ้มรสก็รสชาติเหมือนทังหยวนทั่วๆไป... เหตุใดชายผู้นี้ถึงได้กล่าวหามันได้ลงคอกัน แต่เอาเถิดบางทีลิ้นของลูกเต่าอาจไม่ได้แข็งแรงเท่ากับลิ้นของมนุษย์

 

เอาเป็นว่านางจะเข้าใจแบบนี้ก็แล้วกัน...

 

แล้วงานเทศกาลก็ดำเนินต่อไป เช่นเดียวกับสองขาขององค์จักรพรรดิและฮองเฮา สายตาของหงส์งามสาดส่องไปทั่วบริเวณอย่างตื่นตา ส่วนดวงเนตรของมังกรหนุ่มก็จ้องมองแต่หงส์งามไม่คลาดสายตา

 

หากแม้จะไม่ให้คลาดสายตาอย่างไรก็ตาม มันจะยังมีคนบังอาจส่งสายหวานหยาดเยิ้ม ทั้งจับกลุ่มเชื้อเชิญดูดอกเหมยของพระองค์ตลอดทาง...

 

หรือพระองค์จะแสดงความเป็นเจ้าของนางไม่พอกันเล่า มือกร้านคว้ามือนุ่มนิ่มของเสวี่ยเหมยมากอบกุม ใบหน้ามองไปยังชายหนุ่มที่มีอยู่ทุกแห่งหนด้วยความแข็งกร้าว

 

แต่เอาเถิด อยากมองก็มองไป หากแต่คนที่เป็นเจ้าของนางคือพระองค์เพียงคนเดียว หากแต่อีกใจหนึ่งก็อยากจะปรี่เข้าไปควักลูกตาเจ้าพวกนี้เสียจริง...

 

องค์จักรพรรดิที่มัวแต่กินน้ำส้มไหใหญ่ก็เอาแต่ประกบดอกเหมยของพระองค์แจ กันดอกเหมยงามออกห่างจากกลุ่มชายหนุ่มมากหน้าหลายตาที่เดินสวนมา แต่อย่างไรเสียได้ชื่อว่าเป็นงานเทศกาล หลีกเลี่ยงอย่างไรย่อมไม่พ้น จนสุดท้ายก็มีบุรุษหัวทึ่มที่เหมือนทำลูกตาหล่นหายไป จนได้มาชนพระองค์กับเสวี่ยเหมยเสียจนสตรีงามเกือบจะเสียหลัก แต่ก็ดีที่พระองค์ประคองนางไว้ได้ทัน

 

ดวงเนตรมังกรสบมองบุรุษหัวทึ่มที่ชมฮองเฮาของพระองค์อย่างไม่พอใจ ก่อนดวงเนตรที่เต็มไปด้วยความเดือดดาลจะต้องหรี่เพื่อเพ่งพินิจบุรุษตรงหน้าอีกครั้ง

 

“อาเทียน...” หวงเฟิงเทียน บุรุษตรงหน้าคือหวงเฟิงเทียน! น้องชายของพระองค์เอง! แผ่นดินกว้างใหญ่ไยพระองค์ต้องมาเจอเจ้าชินอ๋องที่นี่กันด้วย ซ้ำทำไมต้องมาเจอตอนที่พระองค์พาเสวี่ยเหมยออกมาข้างนอกด้วย!

 

“อ้าว!” ชินอ๋องร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อเจอบุคคลที่ไม่ควรเดินเตร็ดเตร่อยู่ที่ในยามนี้ มิหนำซ้ำสตรีข้างๆ ไม่ควรออกจากวังหลังในยามวิกาลเช่นนี้

 

“ถวาย...”

 

“ไม่ต้อง!”

 

หวงเฟิงหยางปรามเสียงแข็งใส่บุรุษที่กำลังจะทำพระองค์เสียเรื่องด้วยการกล่าวถวายพระพรพระองค์เสียงดัง ทั้งยังจะทิ้งกายคำนับท่ามกลางผู้คนมากมาย

 

“ขออภัย กระหม่อมไม่รู้ว่าควรจะทำตัวเช่นไร”

 

ชินอ๋องกล่าวขออภัยแต่ใบหน้ากลับลอบยิ้มอยู่ไม่คลาย

 

“หากมาเที่ยวงานเทศกาลก็ไปซะ ข้าเองก็จะไปแล้ว”

 

“แต่กระหม่อมเพิ่งจะมา ฝ่าบาทกับหวงโฮ่วเองก็คงเที่ยวชมงานไม่ครบ เช่นนั้นเราไปด้วยกันดีหรือไม่”

 

“ไม่ดี!”

 

น้ำเสียงเรียบตอบกลับอย่างทันควัน ดวงเนตรมองอนุชาต่างมารดาไม่พอใจหากแต่อีกฝ่ายกลับยิ่งทำให้พระองค์หงุดหงิดใจด้วยรอยยิ้มที่แสนจะยียวนกวนประสาท

 

“โธ่ฝ่าบาท” แสดงท่าทีอิดออดออกมาพอเป็นพิธีก่อนจะปรับสีหน้าใหม่ “ถ้าเป็นพระประสงค์เฟิงเทียนก็พร้อมจะน้อมรับ หากแต่เฟิงเทียนของติดตามทั้งสองพระองค์ด้วยเป็นห่วงความปลอดภัย คนพลุกพล่านเช่นนี้ไม่ดีเลย”

 

เจ้าต่างหากเจ้าตัวอันตรายเฟิงเทียน!

 

หวงเฟิงหยางข่มอารมณ์อยู่ในใจ หากแต่มองสตรีข้างกายที่ไม่ยี่หระก็ได้แต่มองอาฆาตบุรุษตรงหน้า

 

“อาเทียน เจ้าอยากโดนพี่ใหญ่ลงโทษหรือ...”

 

หวงเฟิงเทียนชินอ๋องมององค์จักรพรรดิที่แทนองค์เป็น ‘พี่ใหญ่’ ก็ขยาดเล็กน้อย หากเป็นในวัยเยาว์ คราวใดก็ตามที่องค์ไท่จื่อหวงเฟิงหยางกล่าวเช่นนี้กับตน เมื่อนั่นหมายความว่าภัยร้ายกำลังย่างกายเข้ามาหา

 

ด้วยประสบการณ์ที่สั่งสมมาจึงบอกให้ร่างสูงโปร่งของชินอ๋องเขยิบออกห่างให้พ้นรังสีพิฆาตอีกทั้งจิตสังหารที่แผ่ซ่านออกมา ก่อนจะก้มหน้ารับคำเตือนจาก ‘พี่ใหญ่’

 

“เช่นนั้น...ขอให้สนุกกับงานเทศกาล พี่ใหญ่ พี่สะใภ้” ละทิ้งรูปประโยคที่เป็นทางการ เพราะรู้ดีการเสด็จมาของทั้งสองพระองค์ล้วนเป็นความลับ ถึงแม้จะตาถั่วเดินชนองค์ฮองเฮาของจักรพรรดิผู้เลือดเย็น แต่ก็ไม่ได้โง่เง่าขนาดคาดการณ์ไม่ได้ ว่าอาภรณ์ที่ทั้งสองเลือกใส่หมายความว่าอย่างไร

 

เฟิงหยางพูดด้วยคำธรรมดาสามัญก่อนจะเดินออกห่างจากองค์จักรพรรดิและฮองเฮา แต่เหมือนเมื่อครู่นี้ในความคิดของเขาอาจจะมีอะไรผิดพลาดไปก็เป็นได้ องค์จักรพรรดิผู้นั้นอาจจะไม่ได้เลือดเย็นอย่างที่ผ่านมาก็เป็นได้...

 

ไม่เคยมีสตรีนางไหนที่หวงเฟิงหยางพามาเที่ยวเล่นข้างนอกกำแพงวัง ยิ่งในยามวิกาลเช่นนี้แล้ว หวงเฟิงหยางควรนั่งอยู่บนเก้าอี้สลักลายมังกรและอ่านฎีกาที่กองพะเนินอ่านอย่างไรก็ไม่จบไม่สิ้น ไม่ก็เดินเข้าตำหนักใดสักตำหนักในวังหลัง ไม่ใช่เดินเล่นในงานเทศกาล...

 

อ๋า...หรือว่าหวงเฟิงหยาง จักรพรรดิแห่งแคว้นเยี่ยนจะควานหาหัวใจที่ลืมทิ้งไว้ในครรภ์มารดาเจอแล้วล่ะ

 

“ราชวงศ์มักว่างงานเสมอหรือ...”

 

หวงเฟิงหยางมองสตรีข้างกายที่เงียบอยู่นาน แต่กลับเอ่ยเรื่องที่พระองค์ไม่เข้าใจขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

“อ้อ... หน้าที่ของแต่ละคนย่อมต่างกันไป หากที่เจ้าว่านั้นหมายถึงเฟิงเทียนชินอ๋องแล้ว หน้าที่ของเจ้านั่นก็มีอยู่ไม่ได้ว่างมากมายนักหรอก”

 

“อ้อ... แต่ท่านพี่และน้องชายของท่านก็ต่างมาเที่ยวงานเทศกาลได้ราวกับคนว่างงาน”

 

อาเหมยไม่ได้จงใจแกล้งบุรุษที่ยืนอยู่ข้างกาย เพียงแต่สงสัยก็เท่านั้น หากเรื่องงานราชกิจของเจ้าลูกเต่าที่นางพอจะรับรู้ก็มีเพียงว่าราชการกับขุนนางและตอบรับฎีกา มีสิ่งอื่นอีกหรือที่เจ้าลูกเต่าทำ ไหนจะน้องชายที่เอาแต่เตร็ดเตร่ไปมา...

 

“... ที่เป็นเช่นนี้เพราะน้องหญิงอยากมาใช้ทรัพย์สินที่พี่มอบให้ไม่ใช่หรือ เราถึงได้เดินอยู่ในงานเทศกาลเช่นนี้”

 

อาเหมยตวัดสายตามองค้อนเจ้าคนที่หยิบยกเรื่องที่นางหามาอ้างเพื่อให้ตัวเองได้ออกจากวัง

 

ชิ!

 

เชิดใบหน้างามอย่างไม่สนใจเจ้าคนที่ถูกบุญคุณนาง พลางสะบัดมือออกจากการกอบกุมอย่างที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งรับอีกทั้งอารมณ์ฉุนเฉียวของนางทำให้มือน้อยๆ หลุดออกจากการพันธนาการได้อย่างไม่อยากเย็นอะไร

 

ร่างระหงของสตรีงามเดินหนีออกห่างจากองค์จักรพรรดิ แต่ก็รับรู้ได้ว่าอย่างไรเจ้าลูกเต่าหวงเฟิงหยางก็เดินตามนางมาไม่ห่าง แม้ว่านางจะเริ่มถูกกลืนกินด้วยฝูงชนมากมายแล้วก็ตาม...

 

เอ๊ะ! ...เดี๋ยวก่อนสิ!

 

เดินตุปัดตุป่องจนแทบจะกลืนหายไปกับคลื่นของผู้คนมากมาย ก็เริ่มหวั่นใจ... จะไม่ให้หวั่นใจได้อย่างไร ในเมื่อนางไม่เคยออกนอกวัง! ไม่รู้ทาง! ไม่รู้อะไรเลย! พอจะหันหลังกลับไปหาเจ้าลูกเต่าตัวการที่ทำให้นางงอนจนหน้ามืดตามัวหลงทิศหลงทางก็ดันไม่พบ!

 

แล้วจะเอาอย่างไรเล่าอาเหมย...

 

หรือจะใช้โอกาสนี้หนีออกจากวังเลย...

 

แต่ช้าก่อน... หนีตอนนี้แล้วเจ้าจะเอาอะไรกิน!

 

ก้มลงมองถุงเงินที่ติดตัวมาก็น้อยนิดเสียเหลือเกิน หากนางชิ่งวิ่งหนีเสียตอนนี้ คาดว่าคงต้องไปนั่งขัดหม้อขัดไหอยู่ที่ใดสักที...

 

แหม่ถ้ารู้อย่างนี้นางน่าจะขนทองขนเงินออกมาให้มากกว่านี้เสียหน่อย ไม่เช่นนั้นนางจะได้เป็นไทเสียที!

 

เดินไล่ไปตามผู้คนมากมายพร้อมทั้งตำหนิติเตียนเรื่องเงินทองที่มีติดตัวอย่างเสียดาย โดยไม่ทันได้ระวังอะไร จนมารู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงโวยวายดังขึ้นใกล้ๆ ตัวนาง ก่อนจะเซล้มไม่เป็นท่าเพราะโดนกระแทกเข้าให้อย่างจัง...

 

ไม่ทันจะได้ตั้งตัวหรือสำรวจร่างกายที่ล้มกระแทกกับพื้น ดวงตาหงส์ก็เห็นกลุ่มคนแบ่งเป็นสองฝั่งวิวาทกันไปมาอย่างดุเดือด ในมือของทั้งสองฝ่ายเหมือนจะมีอาวุธอยู่หลากหลาย ตั้งแต่มีดทำครัว ไม้หน้าสาม จนลามไปถึงกระบี่ด้ามยาวเลยเชียว

 

ว่าแต่มันใช่เรื่องของนางหรือก็ไม่ เช่นนั้นนางจะมานั่งชมเขาวิวาทกันทำไมเล่า!

 

สตรีที่ก้มจ้ำเบ้าเมื่อครู่ก็ดันร่างกายอันแสนจะบอบบางเหลือเกินให้ลุกขึ้น แต่ยังไม่ทันจะลุกขึ้นดี พวกกลุ่มคนที่ทะเลาะวิวาทก็เคลื่อนกายเข้ามาใกล้นางกว่าเดิมเสียอย่างนั้น จนตอนนี้นางแทบจะถูกล้อมแล้วด้วยซ้ำ

 

มารดาเจ้าเถอะ!

 

คนเรามันจะซวยในทุกร่างเลยหรืออย่างไร ชาติก่อนตายเพราะถูกลูกหลงโจรปล้นร้าน คราวนี้จะมาตายเพราะถูกลูกหลงในงานเทศกาลหรือ!

 

สวรรค์จะกลั่นแกล้งนางเกินไปกระมัง!

 

แต่เหมือนคราวนี้สวรรค์จะเห็นใจ ส่งบุรุษขี่ม้าขาวมาช่วยนางไว้ก่อนจะได้ตายอีกรอบ... ไม่สิ บุรุษเต่าที่คลานต้วมเตี้ยมมาช่วยนางไว้ได้ทันต่างหากเล่า

 

ร่างอรชรของเสวี่ยเหมยถูกอุ้มขึ้นอย่างง่ายดายด้วยฝีมือของโอรสสวรรค์ ที่เข้ามาได้ทันท่วงที ก่อนจะวางตัวนางลงยังพื้นที่ที่ห่างจากการวิวาทอยู่พอสมควร

 

มือทั้งสองข้างของหวงเฟิงหยางยังคงโอบประคองสตรีที่พระองค์อุ้มมาก่อนที่จะโดนลูกหลงอะไรเข้า

 

“เป็นอะไรไหม?”

 

อาเหมยฟังน้ำเสียงที่คาดคั้น ทั้งสายตาที่สำรวจไปทั่วเรือนร่างของนางจากเจ้าลูกเต่าก็พอทำให้ใจชื้นขึ้นมาบ้าง...ใจชื้นว่าอย่างไรก็คงไม่ต้องตายอย่างอนาถอีกหน

 

“ขะ...ข้าไม่เป็นอะไร”

 

ตอบปฏิเสธบุรุษที่ยังคงไม่คลายความกังวลบนใบหน้า แต่ไม่ทันจะได้เอ่ยสนทนาอันใดกันต่อ เสียงจากด้านหลังก็เริ่มทวีความดังขึ้นเรื่อยๆ

 

“ทำอย่างนี้ได้อย่างไรกัน งานเทศกาลมาขายของตัดหน้ากันได้อย่างไร!”

 

“ตัดหน้าอย่างไรเล่า! ข้ามีของขายข้าก็ขาย จะมาเรียกว่าขายของตัดหน้าได้อย่างไร!”

 

“แต่ขายถูกถึงเพียงนี้แล้วใครจะมาซื้อของพวกข้ากัน!”

 

“นั่นมันก็เรื่องของเจ้า มิใช่เรื่องของข้า ของพวกนี้เป็นของขุนนางใหญ่ของราชสำนัก! พวกเจ้ากล้าสั่งห้ามไม่ให้ขายรึ!”

 

“ส่วยก็เก็บ ยังจะมาขายของแข่งกันอีกเจ้าพวกขุนนางกงฉิน!”

 

อาเหมยทอดมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างจดจ่อ เป็นเรื่องธรรมดาที่พ่อค้าอีกฝ่ายจะไม่พอใจ หากอีกฝ่ายเป็นถึงขุนนางแต่ยังนำสินค้ามาขาย ทั้งยังขายในราคาที่ต่ำกว่าพ่อค้าปกติ แล้วเช่นนี้ใครกันเล่าจะเดินเข้าไปซื้อของแพง...

 

แต่ละสายตามาหาบุรุษข้างๆ ที่นิ่งเงียบไปนานก็ค้นพบไอเย็นยะเยือกบางอย่าง ก่อนจะพบกับใบหน้าคร่ำเคร่ง ก่อนหัตถ์ขององค์จักรพรรดิจะยกขึ้นเหมือนกับจะให้สัญญาณอะไรบางอย่าง... และจริงตามคาดเมื่ออยู่ๆ บุรุษลึกลับที่ใดก็ไม่ทราบโผล่มาอยู่ข้างๆ นางและองค์จักรพรรดิที่ยังคงยืนนิ่ง

 

“เรียกทหารจากวังหลวง มาจัดการวิวาทนี้ซะหากรุนแรงจนมีคนได้รับบาดเจ็บหรือเดือดร้อนให้กำหนดโทษตามกฎหมาย เรียกขุนนางที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทั้งหมดเข้าเฝ้าเจิ้นพรุ่งนี้ พร้อมกับกลุ่มพ่อค้า... ไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย” รับสั่งกับบุรุษชุดดำคนหนึ่งก่อนบุรุษคนนั้นจะหายไปในเงามืด เพื่อทำตามที่องค์จักรพรรดิบัญชา ก่อนจะสั่งการบุรุษในชุดดำทะมึนอีกผู้

 

“งานเทศกาลยังไม่จบ อย่าให้คนมาทะเลาะกันในงาน... ถ้าทหารวังมาชักช้า พวกเจ้าจัดการได้เลย”

 

“พ่ะย่ะค่ะ”

 

อาเหมยยังคงมองเนตรมังกรที่ยังคงไม่คลายความวิตกบนใบหน้า... นางมองบุรุษข้างๆ เป็นเพียงเจ้าลูกเต่าผู้โง่เง่าก็จริงอยู่ แต่อย่างไรเสียหวงเฟิงหยางก็คือฮ่องเต้ องค์จักรพรรดิที่แบกรับสุขทุกข์ของราษฎรเอาไว้...

 

นางจะไม่เอ่ยถามว่าบุรุษในชุดดำทะมึนที่พระองค์เรียกออกมาคือผู้ใด จะไม่เอ่ยถามว่าพระองค์คิดอะไรอยู่ และจะไม่บอกให้พระองค์วางใจในเรื่องใดทั้งนั้น เพราะทั้งหมดหากเป็นสิ่งที่นางควรจะรู้อย่างไรเสีย หวงเฟิงหยางก็ต้องบอกนาง หากแต่เขาไม่บอกนางนั่นก็หมายความว่าไม่ใช่เรื่องที่นางจะยื่นมือ ยื่นหน้า ยื่นปากเข้าไปวุ่นวาย ที่ของนางคือเก้าอี้หงส์เคียงบัลลังก์มังกร และเหลียนฮวากง นางจะอยู่แค่นั้นไม่ข้ามเส้นแบ่งอะไรไปมากกว่าที่พระองค์ขีดแบ่งไว้

 

มือที่โอบประคองนางไว้เลื่อนต่ำลงจนพละออกจากตัวนางไป ก่อนไม่ถึงอึดใจนางจะล้มคะมำก้นจ้ำเบ้าอีกครั้ง

 

“โอ๊ย!”

 

เมื่อถูกปล่อยให้ยืนด้วยตัวเอง ก็ทรงตัวไม่อยู่และล้มคะมำไปอีกหน จนบุรุษที่กำลังสนใจเหตุการณ์วิวาทของราษฎรตรงเบนความสนใจมาที่นาง ทั้งยังทิ้งกายลงประคองร่างที่ล้มไม่เป็นท่าไว้

 

“เจ็บหรือ!”

 

อาเหมยไม่ได้ตอบกลับอะไรองค์จักรพรรดิ เพียงแต่พินิจขาของตนเองที่ไม่รู้ว่าล้มปีท่าไหน จึงมีน้ำสีแดงฉานเปรอะเปื้อนบริเวณขา ซ้ำปากแผลยังเปิดเสียจนน่ากลัว แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าบาดแผลอาจจะเป็นบุรุษตรงหน้าของนางเอง...

 

“ทะ...ท่านพี่เฟิงหยาง”

 

“กลับวัง...”      



+++++++++++++++++++

#ลูกเต่ากับดอกเหมย  <<<< พูดคุย ถกเถยงกันได้จ้า



มาแล้วจ้าาา

มาไกด์เล็กๆ ว่าเห็นไหมเอ่ยความต่างระหว่างอาเหมยกับสนมคนอื่นๆ 


อาเหมยรู้ดีว่าที่ของตัวเองอยู่คืออะไร แม้จะเป็นตำแหน่งฮองเฮาแต่ที่ผ่านมาก็ไม่ต่างอะไรจากสนมที่ไม่เคยได้นับหน้าถือตา เลยไม่เคยยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวอะไรกับราชกิจของฮ่องเต้เลย นอกเสียจากโดนกับตัวเหมือนเรื่องทองจึงเดินเข้าไปบอก บอกเพื่อให้รู้ว่ามีปัญหาแล้ว แต่ไม่ได้เข้าไปชักจูงหรือโน้มน้าวแต่อย่างใด 


เจอกันตอนหน้าจ้า ยังเหลือตัวละครหลักอีกสอง สามตัวที่ยังไม่ออก... มารอลุ้นกันนะจ้ะ


ไม่ได้มาบ่อยๆแล้วน้าทุกคน... 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.277K ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #1699 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:57

    อย่าเกรี้ยวกราดใส่ฮองเฮานะ

    #1699
    0
  2. #1467 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:38
    แย่แล้ววสส
    #1467
    0
  3. #1440 ..✿ Pink Vine ✿.. (@minenaja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:35
    ฮืออออออ ใจสั่นนนน
    #1440
    0
  4. #1338 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 03:34
    เขาห่วงโหดดด / มาอัพบ่อยๆนะไรท์แง รอออ
    #1338
    0
  5. #951 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:28
    ได้เลือดแล้ววววว
    #951
    0
  6. #825 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 07:17
    ชอบชินอ๋องมากมาย
    #825
    0
  7. #418 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 15:18
    เมียเจ็บ พวกนั้นจะรอดไหม 555
    #418
    0
  8. #366 vj792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 23:20

    กลับวัง....มีเลือดออกอดเที่ยวต่อเลย
    #366
    0
  9. #357 BiKWG_vip (@BiKWG_vip) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 22:43
    พอเราเริ่มอ่านไรท์แต่ละคนก็จะเริ่มหายไปแ&#128557; แต่ไม่เป็นไรค่ะเรารอได้ เรารู้ว่าทุกคนมีหน้าที่รับผิดชอบ
    #357
    1
    • #357-1 郭玉 / กัวอวี้ (@ciel22) (จากตอนที่ 16)
      30 ตุลาคม 2561 / 22:50

      แง ตอนเป็นนักอ่านไรท์ก็ค้างเพราะเขาอีพเดือนละตอน!! 5555

      ไรท์เรียนเรียนหนัก ขอไรท์ไปฝึกวิทยายุทธ์ก่อนนะจ๊ะ
      #357-1
  10. #336 Namnung_nung (@Namnung_nung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 21:24

    รอหนักมากค่ะไรท์ ติดงอมแงมเลย
    #336
    0
  11. #334 Joopchuri (@Joopchuri) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 15:11
    มาเถ้ออ
    #334
    0
  12. #333 tipmon007 (@tipmon007) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 13:55
    ชอบมากเลย มาต่อเร็วน้าา สู้ๆค่ะไรท์
    #333
    0
  13. #332 เปลว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 13:53

    ดีงามค่ะ

    #332
    0
  14. #331 Nalinrat-Kip (@Nalinrat-Kip) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 10:39

    สนุกมากๆเลยค่ะ *-*


    #331
    0
  15. #330 alphaa (@iamalpha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 09:48
    รอจ้า พึ่งเข้ามาอ่าน สนุกดีค่ะ
    #330
    0
  16. #329 Blackdeavil (@Blackdeavil) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 08:04
    ชอบๆรอนน๊าไรท์
    #329
    0
  17. #328 took-jurai (@took-jurai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 07:48

    ชอบๆ๐ๆๆๆๆๆๆๆ
    #328
    0
  18. #327 iamagril (@iamagril) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 07:25

    pleeee
    #327
    0
  19. วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 02:03
    เมื่อไรลูกเต่าน้อยจะได้กินดอกเหมยอ่าาไรท์555
    #325
    0
  20. #324 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 01:18

    ขอบคุณค่ะ
    #324
    0
  21. #323 美丹 (@Sukhita) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 00:02

    โอ๊ยย ยิ้มเลยอ่ะ
    #323
    0
  22. #322 mkl_at (@mkl_at) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:40

    รอนะคะไรท์~
    #322
    0
  23. #321 Joom1995 (@Joom1995) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:28

    เมียล้มมีแผล เต้นีบพากลับวังเลยจ้าาาา คนพวกนั้นไม่รอดแน่มาทำเมียเจ็บบบบ

    #321
    0
  24. #319 หลิง หลิง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:07

    สนุกค่ะ แต่ยังมีพิมพ์ผิดอยู่บ้างค่ะ

    #319
    0
  25. #318 Koy_Jaja (@mornman) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 22:46
    รออ่านนะ สนุกมาก
    #318
    0