บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 988,678 Views

  • 2,880 Comments

  • 18,087 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    73,968

    Overall
    988,678

ตอนที่ 11 : บทที่ ๙ :: งิ้วโรงใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4109 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

 

พระสนมผู้เลอโฉมทั้งหลายต่างนั่งประจันหน้ากัน ใช้สายตาแทนคำพูดกระทบกระทั่งกันไปมา จนคนที่นั่งเป็นประธาน ทั้งยังเป็นเจ้าของตำหนักอยากจะลุกขึ้นแล้วป่าวประกาศ ว่าหากจะจ้องตากันปานจะกินหัวกันเช่นนี้ ก็ลุกขึ้นมาตบกันเสียเถอะ จะได้จบๆ !

 

แต่ด้วยตำแหน่งฮองเฮา

 

ด้วยความเป็นหญิงสูงศักดิ์ มีชาติมีตระกูล

 

และด้วยความเป็นนางเอก...

 

อาเหมยจึงทำได้แค่ลอบยิ้ม พลางจิบชาอย่างสบายอารมณ์ แม้จะอึดอัดอยู่บ้างที่มีคนมากมายมาร่วมกันแย่งอากาศของนางหายใจ

 

“ไม่คิดว่าพระสนมฮุยกุ้ยเฟยจะมาเข้าเฝ้าหวงโฮ่วเหนียงเหนียงเช่นกัน”

 

“ทำไมหรือ ทำไมข้าถึงจะมาเฝ้าหวงโฮ่วเหนียงเหนียงมิได้ ในเมื่อไม่มีใครรั้งขาหรือรั้งแขนของข้าไว้”

 

“เปล่าเพคะ หม่อมฉันแค่สงสัย ว่าทำไมยามหวงโฮ่วเหนียงเหนียงสบายดี พระสนมไม่เคยเฉียดมาที่เหลียนฮวากงเลย หากแต่พระนางได้ไข้ พระสนมก็แวะเวียนมาหลายหน”

 

มองพระสนมที่เริ่มเปิดศึกข้ามหน้าข้ามตาตนก็ยังไม่ได้เอ่ยอะไร ก็งิ้วโรงใหญ่อุตส่าห์มาเปิดกลางตำหนักของนาง ก็ขอชมให้สมใจก่อนก็แล้วกัน...

 

“แล้วเจ้าละเยว่เทียน ปกติข้าไม่เห็นเจ้าออกนอกตำหนักเลยนี่ เหตุใดคราวนี้ถึงมาเยี่ยมหวงโฮ่วเหนียงเหนียงได้”

 

คราวนี้พระสนมชั้นเอกปรายตามองไปยังสนมชั้นรองที่อาเหมยเองก็ไม่รู้ว่ารองเท่าไหร่เสียด้วย ลำดับขั้นสนมในวังชักทำให้นางปวดหัวมากขึ้นเรื่อยๆจนอยากลุกขึ้นมาปฏิวัติเชียวล่ะ

 

“เพคะ หม่อมฉันไม่ออกจากตำหนักก็จริง แต่หม่อมฉันก็ทราบว่าหวงโฮ่วเหนียงเหนียงไม่สบาย และหม่อมฉันก็เป็นห่วงเลยมาเยี่ยมเช่นพวกท่าน”

 

“เอาละๆ วันนี้ถือเป็นวันดี ที่ทุกคนต่างพากันมาเยี่ยมข้า”

 

เมื่อไม่มีใครคิดจะพูดกับนาง ทั้งยังเห็นนางเป็นหัวหลักหัวต่อ อาเหมยเลยพูดขึ้นเสียเองให้คนทั้งตำหนักได้รู้ว่านางยังนั่งหายใจร่วมอยู่ด้วย ไม่ใช่มีเพียงพระสนมเท่านั้น ทั้งยังมองไปยังเหล่าสาวงามทั้งหลายที่ยิ้มรับให้นางอย่างเสแสร้ง ทั้งๆ เมื่อครู่แทบไม่เห็นหัวนาง

 

“หวงโฮ่วเหนียงเหนียงป่วยไข้ หม่อมฉันก็ย่อมเป็นห่วงเป็นธรรมดา วันนี้เลยนำยาบำรุงมาถวาย”

 

มองพระสนมชั้นกุ้ยเฟยที่พูดคำหวานประจบประแจง ก่อนจะให้นางกำนัลนำยาบำรุงที่พระสนมฮุยกถ้ยเฟยว่ามามอบให้แก่นางตรงหน้า

 

“อ้อ ขอบใจ ช่วงนี้มีแต่คนส่งยาบำรุงมาให้ เห็นทีข้าจะอยู่ถึงร้อยปี”

 

วาจาอารมณ์ดีของนาง ทำเอาเหล่าพระสนมต่างขบขัน หากแต่อาเหมยรู้ดีว่าสิ่งที่พวกนางขบขัน หาใช่สิ่งที่นางแกล้งพูดไม่ หากแต่พวกนางคงขบขัน ว่าคนที่โดนยาสั่งให้ตายนะหรือจะอยู่ได้เป็นร้อยปี

 

มนุษย์หนอมนุษย์...

 

“เสี่ยวหลินไปรับมา” บอกนางกำนัลคนสนิท ทั้งยังส่งสายตาให้นาง ไม่ต่างจากครั้งได้รับยาบำรุงจากหยางไท่เฟย แต่เหมือนว่าคราวนี้นางกำนัลของนางอาจจะเมื่อยเสียหน่อย เพราะมียาบำรุงอีกหลายต่อหลายถ้วยถูกมอบให้นางเช่นกัน

 

หน็อย...ข้าเพิ่งจะฟื้นมาคิดฆ่าให้ตายอีกแล้วหรือ นางพวกนี้นี่!

 

ซ่อนคำก่นด่าไว้ในใจ ส่วนใบหน้าก็ฉาบด้วยรอยยิ้มหวานของหญิงงาม เห็นทีงิ้วโรงนี้นางก็ต้องลงไปเล่นด้วยกระมัง...

 

ปรับท่าทีให้สบาย ใบหน้างามยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเริ่มก่อไฟโดยใช้นางสนมทั้งหลายเป็นฝืน...

 

“อ้อเห็นว่าก่อนหน้านี้ ฮ่องเต้โปรดไปประทับที่หมู่ตาน...” เจ้าของตำหนักหมู่ตานช้อนตามองเสวี่ยเหมยหวงโฮ่วที่อยู่ๆ ก็พูดขึ้น “เห็นทีฝ่าบาทคงอยากให้ทายาทมังกรเกิดที่หมู่ตานกง”

 

พูดพลางเหยียดยิ้ม ส่วนเจ้าของตำหนักอย่างฮุยกุ้ยเฟยก็ก้มหน้ายิ้มอย่างยอมรับ ไม่เอ่ยปฏิเสธแม้แต่น้อย...

 

“แต่เหม่ยฮวาก็รับเสด็จฝ่าบาทอยู่บ่อยครั้ง... หรือว่าทายาทมังกรจะอยู่ที่นั่นกันล่ะ”

 

เสวี่ยเหมยฮองเฮาพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน ส่วนคนที่ทุกข์ร้อนกลับเป็นพระสนมทั้งสองที่นางเพิ่งจะสุ่มไฟใส่ เรื่องนี้ต้องขอบใจสำนักข่าววังหลังของนางเป็นอย่างมาก ที่ทำให้นางได้รอบรู้ทั้งวังหลวงแม้จะอยู่แต่ในตำหนัก

 

“เรื่องนั้นก็คงต้องเป็นพระประสงค์ของฝ่าบาทหม่อมฉันคงจะตอบอะไรแทนพระองค์ไม่ได้”

 

พระสนมหนึ่งในสองนางที่อาเหมยสุ่มไฟใส่ ตอบกลับอย่างถ่อมตน ส่วนอีกนางหนึ่งก็ส่งสายตาริษยาไปไม่ขาด

 

“หากเจ้ามีบุตรแล้วก็นับว่าดี หากแต่อย่างไรเสียข้าจะรับบุตรเจ้ามาดูแลแทน...”

 

เอาแล้วไง... นางพวกนี้ริษยากันเสียจริง แต่ที่พระสนมกุ้ยเฟยพูดก็ถูก พระสนมที่ครองตำหนักเหม่ยฮวาเป็นพระสนมชั้นต่ำกว่า หากมีบุตรขึ้นมาก็ไม่มีสิทธิ์เลี้ยงดู อุ้มชูบุตรของตนเอง

 

ใครว่าอยู่วังหลวงแล้วสบายกันเล่า...เหลวไหลทั้งเพ

 

แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญในเวลานี้หากแต่เรื่องที่สำคัญคือ ดวงตาที่มองกันไปมาราวกับจะฆ่ากันให้ตายต่างหากเล่า

 

แต่ช้าก่อน...ข้ายังไม่ได้เริ่มเล่นเลย พวกเจ้าจะรีบกันตีกันไปไย

 

“ว่าแต่พระสนมคนอื่นๆ เล่า ปรนนิบัติฮ่องเต้เป็นที่พึงพระทัยบ้างหรือไม่ หากพวกเจ้าทำให้ฮ่องเต้พอพระทัยการเลื่อนขั้นก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย ทั้งยังมีสิทธิ์อุ้มชูบุตรธิดาของตนเอง”

 

เหมือนราดน้ำมันเข้ากองไฟเชียวล่ะ นี่ก็เหมือนก็เปลี่ยนทิศทางของศัตรู ที่ก่อนหน้าทุกคนล้วนมุ่งมาที่นางเพียงคนเดียว เวลานี้ก็กระจายความเสี่ยงกันไปก็แล้วกัน!

 

ทั้งตำหนักที่เมื่อครู่มีเสียงสนทนาไม่ขาด กลับเงียบลงถนัดตา พระสนมทั้งหลายต่างก้มหน้าขบคิดอะไรบางอย่าง

 

“แต่เอาเถอะ อย่างไรเสียก็ขึ้นอยู่กับฝ่าบาทอยู่ดี หน้าที่ของพวกเจ้าคืออะไรก็น่าจะทราบกันดีอยู่แล้ว” พูดอย่างไม่เดือดเนื้อร้อนใจ จิบชา ชิมขนมอย่างใจเย็น

 

“ว่าแต่ข้ายังจำชื่อของพวกเจ้าได้ไม่หมดเลย มากันพร้อมเช่นนี้ก็ดี” อาเหมยเหยียดยิ้มขึ้น “ข้ามันพวกฉลาดน้อย ชื่อของพวกเจ้า ทั้งยังตำแหน่งอีกช่างยาวนัก เอาเป็นว่าข้าจะเรียกพวกเจ้าเสียใหม่อย่างที่ข้าเข้าใจก็แล้วกัน”

 

อย่างที่ฮองเฮาเข้าใจหรือ พระสนมต่างมองใบหน้างามจนน่าริษยาด้วยความสงสัย คนทั้งวังหลวงหามีใครไม่เข้าใจในเรื่องนี้ แต่พระนางที่เป็นถึงฮองเฮากลับฉลาดน้อยไม่เข้าใจเสียอย่างนั้น

 

“เจ้า...เป็นเมียน้อยลำดับที่หนึ่ง ก็แล้วกัน” สายตาสาดส่องไปยังสนมฮุยกุ้ยเฟยที่นั่งติดกับนางมากที่สุด

 

“คะ...ใครหรือเพคะหวงโฮ่วเหนียงเหนียง”

 

พระสนมฮุยกุ้ยเฟยร้องถาม ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย ต่างจากสตรีที่เอ่ยเรียกใครก็ไม่รู้ต่อหน้านาง

 

“ก็เจ้าอย่างไรเล่า เมียน้อยลำดับที่หนึ่ง! ”

 

“ตะ...แต่”

 

“ต่อไปนี้ข้าจะเรียกเจ้าเช่นนี้แหละ หากมัวแต่เรียกชื่อเรียกชั้นอะไรนั้นเห็นทีข้าคงเรียกไม่ถูกเป็นแน่”

 

ฮุยกุ้ยเฟยตื่นตระหนกแต่ไม่ทันจะได้เอ่ยอะไรพระนางที่ตั้งชื่อเรียกให้ใหม่ก็หันไปหาพระสนมอีกคนเสียแล้ว

 

“ส่วนเจ้าเมียน้อยอันดับที่สอง....ส่วนเจ้าเมียน้อยอันดับที่สาม...” แล้วการนับเลขของเสวี่ยเหมยฮองเฮาก็เริ่มขึ้น และตัวเลขก็เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ...

 

และสิ่งที่มากขึ้นเรื่อยๆเช่นกันนั่นก็คือเสียก่นด่าสามีเต่าของนางอยู่ในใจ เมื่อตัวเลขเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและไม่มีทีท่าว่าจะหมดเสียที

 

มีเมียมากมายขนาดนี้ไม่เหนื่อยบ้างรึเจ้าลูกเต่า!

 

แค่นางนั่งนับยังเหนื่อยเลย แล้วเจ้าลูกเต่าที่แวะเวียนไปตำหนักนั้นทีนี้ทีเล่า ไม่เหนื่อยบ้างเลยรึ!

 

 

 

 

“ฝ่าบาทจะส่งเสวี่ยเฉิงไปชายแดนติดกับแคว้นฉีตามที่ใต้เท้าฮุยทูลหรือไม่”

 

จิ่นสือเอ่ยถามบุรุษที่ทิ้งวรกายกับเก้าอี้ที่ใช้ทรงงาน และทราบดีว่าหลายวันที่ผ่านมาองค์จักรพรรดิต้องสู้รบกับเหล่าเสนาบดีและขุนนางใหญ่น้อยทั้งหลาย จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ข้อสรุปด้วยซ้ำ

 

“แค่พ่อค้าตีกัน ไยต้องส่งแม่ทัพใหญ่ของเจิ้นไปด้วย ก็แค่แผนโง่เง่าเท่านั้น”

 

“แล้วฝ่าบาทจะจัดการเช่นไร พื้นที่ตรงนั้นสร้างรายได้ให้กับแคว้นเยี่ยนเป็นอย่างมาก หากเกิดข้อพิพาทเช่นนี้เนิ่นนานไม่ดีเป็นแน่”

 

“ข้าจะส่งเจ้าไป”

 

“หา!? ”

 

“อย่าให้ใครรู้ อย่าให้ใครสงสัย ไปสืบมาว่าความจริงแล้วเกิดอะไรขึ้น แล้วรายงานข้ามา”

 

“แต่...ฝ่าบาท..”

 

“นี่เป็นราชโองการ”

 

บุรุษที่ถูกราชโองการบีบบังคับ ก็ได้แต่คุกเข่าต่อหน้าองค์จักรพรรดิอย่างศิโรราบ

 

“จิ่นสือรับราชโองการ”

 

“ดี...”

 

จิ่นสือมองบุรุษที่พูดเพียงคำสั้นๆ ก่อนจะชันกายขึ้น อย่างรวดเร็ว

 

“จะไปไหนพ่ะย่ะค่ะ”

 

“เรื่องของเจิ้น”

 

“แล้วผู้ติดตาม...” กล่าวตามหลังองค์จักรพรรดิที่ดูเหมือนว่าจะลอบออกไปจากตำหนักเรียบร้อยแล้ว...

 

บุรุษที่ลอบออกจากตำหนักของตนเอง ไร้คนติดตาม ไร้ขบวนแห่แหนเดินตามทางในวังหลวงที่ปลายทางมีจุดหมายเดียวคือตำหนักเหลียนฮวา...

 

วันนี้ก็เข้าวันที่สามที่พระองค์ไม่ได้ย่างกายเข้าไป หากแต่ก็ปกติที่พระองค์ไม่ได้ไปตำหนักนี้ การที่พระองค์มาเช่นนี้ต่างหากที่เรียกว่าไม่ปกติ หากไม่ได้ยินข่าวคราวอะไรเข้า พระองค์ก็คงมาหาดอกเหมยของพระองค์ในวันรุ่งขึ้นไม่ใช่ดึกดื่นเช่นนี้

 

การปรากฏตัวของพระองค์ในเหลียนฮวากงสร้างความแตกตื่นให้กับขันทีและนางกำนัลประจำตำหนักจนพระองค์เวียนหัวให้กับการวิ่งวุ่นไปมา จนต้องสั่งให้พวกข้ารับใช้หยุดทุกการกระทำ และออกไปจากตำหนักเสีย โดยที่ขันทียังไม่ได้รายงานกับเจ้าของตำหนักด้วยซ้ำว่าพระองค์เสด็จมา

 

เปิดประตูห้องเจ้าของตำหนักอย่างถือสิทธิ์...ก็ทั้งวังหลวงนี้ที่ใดบ้างเล่าที่พระองค์ไม่มีสิทธิ์

 

ย่างกายเข้าห้องนอนที่พระองค์ไม่เคยร่วมใช้กับเจ้าของห้องแม้สักครา ก่อนจะดวงเนตรจะสบเข้ากับร่างอรชรที่หวีผมอยู่หน้ากระจกทองเหลืองโดยไม่ได้สนใจการมาของพระองค์

 

อ้อ...นางไม่รู้ว่าพระองค์จะมา ไม่สิ นางไม่รู้ว่าพระองค์เข้ามาแล้วต่างหาก

 

“เสี่ยวหลิน มาช่วยข้าหวีผมหน่อย”

 

คนที่ถูกเข้าใจว่าเป็นเสี่ยวหลินก็ยิ้มกริ่มเดินเข้าไปหาอย่างไม่เกี่ยงงอน ทั้งยังแย่งหวีในมือของหญิงสาวมารวดเร็ว

 

นี่นับว่าโชคดีที่กระจกทองเหลืองบานนี้ไม่ได้ใหญ่โตขนาดพอที่จะสะท้อนเงาของพระองค์ได้ กระจกทองเหลืองบานนี้เพียงสะท้อนภาพของสตรีที่นั่งอยู่ด้านหน้าเท่านั้น ส่วนร่างของพระองค์นั้นก็เลือนรางอยู่ด้านหลังจนมองไม่ออกว่าเป็นใคร

 

หัตถ์กร้านหวีผมให้กับสตรีที่ใช้พระองค์ด้วยความเบามือ พลางสัมผัสเส้นผมที่นุ่มลื่น ทั้งยังมีกลิ่นหอมก็ชื่นชอบหน้าที่ที่หน้ามอบให้เสียแล้ว

 

“พอแล้ว...ขอบใจเจ้ามากสะ...ฝ่าบาท! ”

 

สตรีที่หันหลังมาขอบใจพระองค์เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ ต่างจากพระองค์ที่กำลังยกยิ้มอย่างพอใจ

 

“ไม่เป็นไร เจิ้นยินดี”

 

“ขะ...เข้ามาได้อย่างไรเพคะ แล้วนี่ไม่เห็นมีใครมาบอกหม่อมฉันก่อน”

 

“เข้ามาแล้วก็แล้วกันเถอะ... หากแต่ที่เข้ามาก็เพราะเจิ้นได้ข่าวว่าน้องหญิงซน”

 

“ซน!? ”

 

“ใช่... ได้ยินข่าวว่าฮองเฮาตั้งชื่นขานนามนางสนมให้ใหม่” มองใบหน้างามของคนที่ถูกปรักปรำ “มีแต่เจิ้นที่ตั้งชื่อ เลื่อนขั้นให้คนอื่นได้ แต่เหตุใดฮองเฮาถึงได้ทำหน้าที่นั้นแทนเจิ้น”

 

“ชื่อและลำดับขั้นของพระสนมนั้นยาวนัก หม่อมฉันไม่ฉลาดพอที่จะจำได้หมดเพคะ”

 

“อ้อ...อย่างนั้นน้องหญิงยังจำได้อยู่ใช่หรือไม่ ว่าน้องหญิงเป็นฮองเฮาของเจิ้น”

 

ร่างกำยำเคลื่อนกายเข้าใกล้เสวี่ยเหมยที่นั่งนิ่ง และนิ่งเสียจนพระองค์แปลกใจ แต่ก็ไม่คิดที่จะเอามาใส่ใจ พระองค์ยกยิ้มให้กับวงหน้างามแม้จะหาข้ออ้างกระทำผิดของนาง แต่ใช่คิดจะลงโทษนางไม่

 

จะลงโทษได้อย่างไร ในเมื่อพระองค์เข้าใจดีว่าสตรีผู้นี้กำลังทำตามที่พระองค์บอก

 

“เป็นอย่างไรบ้าง เล่นกับอำนาจที่เจิ้นให้ สนุกไหม”

 

“คงสนุกกว่านี้ หากมีพระสนมน้อยลงสักกึ่งหนึ่ง หม่อมฉันนั่งนับเลขจนปวดหัว”

 

ยกยิ้มขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินคำตอบของเสวี่ยเหมย มันก็น่าปวดหัวจริงๆ นั่นแหละ กับสตรีที่มากมายเต็มวังหลัง

 

ยกยิ้มอย่างเห็นด้วยไม่เท่าไหร่ ก็ช้อนร่างของหญิงงามขึ้นโดยที่นางไม่ทันจะได้ตั้งตัว

 

“จะทำอะไรเพคะฝ่าบาท อุ้มหม่อมฉันทำไมเพคะ”

 

การโวยวายของเสวี่ยเหมยทำให้พระองค์ได้รู้ว่านางยังมีอาการตื่นตระหนก และหวาดกลัวในแบบของสตรี ทั้งที่ก่อนหน้านี้นางมักนิ่งเฉยให้กับการกระทำของพระองค์ ทั้งยังไม่แสดงท่าทีเหนียมอายเช่นสตรีคนอื่น

 

“น้องหญิงบอกว่าปวดหัว เจิ้นจะพาน้องหญิงเข้านอน” ว่างร่างอรชรลงบนเตียงก่อนพระองค์จะทิ้งกายลงนอนข้างกัน

 

องค์จักรพรรดิไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้นมาอีกนอกเสียจากคว้าตัวร่างของหญิงงามข้างกายเข้ามากอด และหลับตาลง พระองค์รับรู้ว่าสตรีที่กอดอยู่นั้นขัดขืนอยู่บ้างในช่วงแรก แต่ก็ยอมปล่อยเลยตามเลยให้พระองค์ได้กอดนางไว้...

 

ในตัวของเสวี่ยเหมยมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้พระองค์สงสัย และสนใจในตัวนาง บางครั้งนางเหมือนจะยอมโอนอ่อนให้พระองค์ อย่างไม่มีข้อแม้ แต่ในบางคราวนางก็แข็งกระด้าง และไม่ยอมลงให้กับพระองค์ ความขัดแย้งของนางทำให้พระองค์สงสัย

 

เสวี่ยเหมยที่พระองค์รู้จักคือสตรีที่ต่อให้เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ไม่ยอมเปิดปากขอร้องอ้อนวอนพระองค์ให้ช่วยเหลือ ยอมรับทุกอย่างว่าเป็นชะตากรรมที่ถูกลิขิตจากสวรรค์อย่างคนโง่งมและขี้ขลาด

 

แต่สตรีเสวี่ยคนที่พระองค์กอดอยู่นี้ ไม่แน่ใจว่าพระองค์รู้จักนางไหม สตรีนางนี้ฉลาดพอที่จะกล้าต่อว่าพระองค์ในรูปแบบของนาง ฉลาดพอที่รู้ว่าคนในวังหลวงนั้นไม่มีใครไว้ใจได้ และฉลาดพอที่จะไม่นั่งอยู่เฉยๆ เป็นฝ่ายถูกกระทำเพียงฝ่ายเดียว...

+++++++++++++++++++ 

#ลูกเต่ากับดอกเหมย

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.109K ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #2795 Need1239 (@Need1239) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 05:26
    คือ ...ผู้หล่อลากมานอนกอดขนาดนี้...นางเอก 2018 ต้องได้แล้วป่าว เนี่ยไม่ต้องอ่อย ผู้มาเอง อย่าให้เสียของ ..
    #2795
    0
  2. #2642 kkondee2 (@KKondee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 17:03
    เขินนนน😳
    #2642
    0
  3. #2166 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:40
    เป็นเสวี่ยเหมยนี่ตรูโกรธฮ้องเต้ชิบหายเลยอะ คือถ้าไม่ฉลาดไม่น่าสนใจฮ้องเต้ก็ไม่เหลียวแลแน่ๆ
    #2166
    0
  4. #1828 นิตา (@exofan-thanita) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:31
    มาบ่อยยย
    #1828
    0
  5. #1461 โลลิค่อน (@0881637445) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:39
    น่ารักกก
    #1461
    0
  6. #1334 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 02:52
    แค่กอดข้าก็เขินแทนแล้ว..
    #1334
    0
  7. #1292 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 16:59
    เต้หลงอาเหมยแล้วสิท่า 555+
    #1292
    1
    • #1292-1 TipArkira (@TipArkira) (จากตอนที่ 11)
      18 มีนาคม 2562 / 20:56

      เรานี้แบบ อ่านไปยิ้มไปจนนึกว่าตัวเองเป็นบ้า555
      #1292-1
  8. #912 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 16:38
    ฝ่าบาทจะมาโดยไม่แจ้งล่วงหน้าแบบนี้ไม่ได้!!!! เขินเลยสิที่นี้ หลงฮองเฮาเข้าให้แล้ว
    #912
    0
  9. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 14:00

    เอาล่ะเสะ อาเหมย ได้สมใจล่ะคืนนี้น่ะ จัดหนัก ๆ นะจ๊ะ อาเหมยช๊อบชอบ 555

    #716
    0
  10. #390 pemipond (@pemipond) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 15:13

    คนอะไร หลงเมีย ที่ทิ้งมานานเหอๆ

    #390
    0
  11. #261 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 08:25
    หลงน้องละป่ะฝ่าบาท
    #261
    0
  12. #224 Aai_AM7 (@Aai_AM7) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:01

    กอดกันแล้ว ใจอิแม่บ่ดี
    #224
    0
  13. #170 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 23:34
    อ๊ายยย เขานอนกอดกันแล้วว อิอิ
    #170
    0
  14. #122 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 13:23
    รอออออออ
    #122
    0
  15. #103 iamagril (@iamagril) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 19:30

    รรรรรร
    #103
    0
  16. #100 yuzasp (@yuzasp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:43
    เเม่จ๋าเขากอดกันเเล้ว
    #100
    0
  17. #99 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 16:19

    รอนะคั
    #99
    0
  18. #98 tandaddola2 (@tandaddola2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 14:25
    ต่อเลยได้ไหมคะ
    #98
    0
  19. #97 นานา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 10:13

    มาต่อช้าไม่ได้นะคะ ติดงอมแงม ขอวันละ2ตอนเลยนะนะ

    #97
    1
    • #97-1 郭玉 (@ciel22) (จากตอนที่ 11)
      22 ตุลาคม 2561 / 12:35
      แงงง คนเขียนแต่งไม่ทันเน้อ555
      #97-1
  20. #96 mommyhomehug (@mommyhomehug) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 10:02

    กุ๊กกิ๊กกันจริงๆนะ....อิจมากๆๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-03.png

    #96
    0
  21. #95 Jennyone (@Jennyone) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 09:15
    มาต่อไวๆน้าาาา
    #95
    0
  22. #94 aomza153 (@aomza_130741) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 09:00
    เจ้าเต่าาาาา น่ารักกกก
    #94
    0
  23. #93 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 08:45
    สนใจแล้วล่ะสิๆ
    #93
    0
  24. #92 Ainkxii (@sweety-cy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 08:30
    ฮ่องเต้สงสัยไปซะทุกเรื่อง
    #92
    0
  25. #91 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 08:17

    ขอบคุณ

    #91
    0