บอกข้าหน่อย ‘ฮองเฮา’ นี่ใช่เมียหลวงไหม!?

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 988,755 Views

  • 2,880 Comments

  • 18,086 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    74,045

    Overall
    988,755

ตอนที่ 1 : บทนำ :: สตรีผู้เค็มดั่งเกลือสมุทร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 71788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4432 ครั้ง
    8 ก.พ. 62

******อาณาจักร ตัวละคร บุคคล สถานที่ ตำแหน่งชนชั้นต่างๆและการดำเนินเรื่องเป็นการสมมติของผู้แต่งเท่านั้น ไม่ได้เกิดขึ้นจริง หรืออ้างอิงตามประวัติศาสตร์ใดๆ******


“ลดหน่อยไม่ได้หรือเจ้” เสียงของลูกค้าเว้าวอน ในมือก็พินิจสร้อยทองคำเหลืองอร่ามถึงแม้อยากได้เป็นเจ้าของสักเท่าใด แต่เจ้าของร้านที่เค็มปานเกลือสมุทรก็ไม่ยอมลดให้สักแดงเดียว ทั้งยังนั่งแยกเขี้ยวใส่อย่างหวงก้าง



“ไม่ได้หรอก ขายเท่านี้ก็จะไม่ได้กำไรอยู่แล้ว” เจ้าของร้านตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ แต่ความจริงกำลังประเมินความเป็นไปได้ที่ลูกค้าคนนี้จะซื้อทองที่กำลังพินิจอยู่ในมือ ดวงตาคมสำรวจทุกอย่างตั้งแต่ท่วงท่า กิริยาและน้ำเสียง หากแต่ได้ยินในสิ่งที่อีกฝ่ายพูดออกมา อารมณ์ก็คุกรุ่นขึ้นมาเสียดื้อๆ



มาขอลดราคาหรือ! ราคาทองไม่ใช่ราคาเสื้อผ้า หรือผักปลาจะได้มาขอลดกันได้ หน้าร้านก็ขึ้นป้ายอยู่ทนโท่ ว่าทองหนึ่งบาทซื้อขายอยู่ที่เท่าไหร่ ไยต้องมาถามหาส่วนลดกันด้วยเล่าคนสมัยนี่นี้



“ก็ลดค่ากำเหน็จให้เขาไปหน่อยสิอาเหมย”



“ม้า!” โวยกลับใส่เจ้าของร้านตัวจริงที่บอกให้ลดราคา แต่ไม่แม้จะลุกมาดูลูกค้า สายตาของหญิงที่เริ่มเข้าสู่วัยชราเพ่งสมาธิไปยังโทรทัศน์สีที่กำลังฉายซีรีส์จักรพรรดิจีนอย่างสนุกสนาน แต่ดันได้ยินบทสนทนาที่ตนนั้นคุยกับลูกค้าเสียอย่างนั้น



ส่วนลูกค้าที่ได้ยินว่าเจ้าของร้านตัวจริงจะลดราคาให้ก็ยิ้มอย่างดีใจ ส่วนคนที่เค็มปานเกลือสมุทรได้แต่เข่นเขี้ยว



“ลดก็ลด”



เมื่อได้ยินสตรีที่เค็มดั่งเกลือสมุทรพูดขึ้นเช่นนั้นรอยยิ้มก็กว้างขึ้นเป็นเท่าทวี กำลังจะลดทองในมือลงและหยิบเงินออกมาชำระ เว้นเสียแต่ครู่ต่อมากลับทำให้เขาต้องชะงัก



“ลดให้สิบบาท”



สิบบาท...



“โธ่เจ้...” ชายหนุ่มพรั่งพรูลมหายใจออกมา เมื่อได้ยินมูลค่าที่อีกฝ่ายยอมกัดเลือด เฉือนเนื้อลดราคาให้ตั้งสิบบาท!



แต่สุดท้ายก็ต้องควักเงินจ่ายไปอย่างเสียไม่ได้ ก็ทองร้านนี้เขาว่ากันว่าเนื้อดีนักหนา ทั้งยังสุกปลั่งกว่าทองร้านอื่น แต่เสียอยู่อย่างเดียว เจ้าของร้านขี้เหนียวชะมัดยาด!



ได้เงินมาสมใจ ก็กรีดนิ้วนับเงินอย่างชำนาญ ก่อนจะเบะปากขึ้นเมื่อนึกถึงสิบบาทที่กลั้นใจลดให้ลูกค้าไป



“ม้านะม้า จะลดทำไมกัน เราขายทองนะม้าต้นทุนก็ไม่ใช่น้อยแล้ว” หันกลับไปบ่นมารดาที่ยังคงไม่ละสายตาจากซีรีส์จีนง่ายๆ



“ก็ลดให้เขาไปบ้าง วันหน้าเขาจะได้มาซื้อใหม่ อย่าเค็มให้มันมากนัก ได้มากได้น้อยก็ยังได้ไม่ใช่หรือ กำไรน่ะ”



อาเหมยไม่รู้จะกลอกตากลับกี่ตลบให้ความเป็นแม่พระของมารดา หากทำเช่นนี้ไปเปิดโรงทานน่าจะเหมาะสำหรับบุพการีมากกว่าเปิดร้านทองกระมัง แต่ก็หน่ายใจที่จะพูด ดวงตาคมเลยหันไปสนใจซีรีส์เรื่องยาว ที่ยาวเสียจนตนนั้นขี้เกียจดู แต่มารดากลับตั้งอกตั้งใจดูอย่างจดจ่อ



นั่งดูได้อยู่ครู่ก็หนึ่งก็จับใจความได้เพียงฮ่องเต้ที่มักมากมีเมีย มีสนมนับร้อย หาแก่นสารอะไรไม่ได้เลย



“อะไรเนี่ยม้า ถ้าเป็นเหมยนะเหมยวางยาฮ่องเต้ไปแล้ว โง่อยู่ได้ เมียจะฆ่ากันตายยังเดินลอยชายไปลอยชายมา”



พูดอย่างประชดประชันให้กับตัวเอก ที่ว่างท่าขรึม ขี้เก๊กปรายตามองนางเอกอย่างไม่แยแส แหม่! หล่อเลือกได้เหลือเกิน...



“ลื้อจะไปเข้าใจอะไรอาเหมย เป็นฮ่องเต้ ใช่จะเลือกใครง่ายๆ เสียหน่อย”



“แล้วม้าเข้าใจ?” ถามกลับมารดาที่ส่ายหน้า เลือกที่จะไม่ตอบกลับ และสนใจซีรีส์เรื่องนั้นต่อ



“ม้า เหมยไปซื้อเกาลัดนะ ม้าดูร้านไปก่อน เดี๋ยวเหมยมา”



บอกกล่าวกับบุพการีก่อนจะเดินออกจากร้านทองในย่านไชน่าทาวน์ หรือแหล่งชุมชนชาวจีนโพ้นทะเล ที่อพยพจากแผ่นดินใหญ่มาลงหลักปักฐานตามภูมิภาคต่างๆ ทั่วทั้งเอเชีย และหนึ่งในนั้นคือครอบครัวของ ‘หฤทย์ชนม์ เหมตระกูล’ หรือเจ้เหมยที่ใครต่อใครในย่านนี้ต่างรู้จักดีในเรื่องความเค็ม และขี้งกเข้าขั้น!



แต่เรื่องนั้นใครจะไปสนกันล่ะ จะว่าอะไรก็ว่ามาเถิด ครอบครัวของตนนั้นไม่ได้มั่งมีมาตั้งแต่บรรพบุรุษเสียหน่อย อากง อาม่า โล้สำเภาข้ามน้ำข้ามทะเล เสื่อผืนหมอนใบมาตั้งรกรากที่นี่ กว่าจะเก็บหอมรอมริบได้แต่ละบาทแต่ละสตางค์เลือดตาแทบกระเด็น! แล้วแบบนี้จะไม่ให้มัธยัสถ์ได้อย่างไร! ใครจะกล่าวว่าเค็มดั่งเกลือสมุทร เกลือสินเธาว์อาเหมยคนนี้ก็ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย!



“ตี๋เอาเกาลัดให้เจ้ครึ่งโล”



“กินคนเดียว เดี๋ยวอ้วนหรอกเจ้”



พ่อค้าเอ่ยอย่างเป็นกันเอง ตักเกาลัดชั่งน้ำหนักอย่างแม่นยำและส่งให้ลูกค้าประจำที่เหมือนดั่งเพื่อนบ้าน



“อ้วนอะไรกัน เจ้เหมยไม่แคร์”



“ครับๆ” ส่งของให้และรับเงินมาเกินจำนวนราคาของ เกาลัดครึ่งกิโลราคาหนึ่งร้อยยี่สิบห้าบาทได้รับมาธนบัตรห้าร้อยบาทมา เจ้าของร้านจึงต้องควานหาเงินในกระปุก และทอนเงินกลับไปเป็นจำนวนเงินสี่ร้อยบาท...



ด้วยเงินทอนที่เกินจำนวน ลูกค้าที่ได้รับของไปแล้วจำต้องเงยหน้าขึ้นมามองอย่างสงสัยถึงที่มาของเจ้าเงินทอนในมือนี้



“ผมลดให้เจ้”



“ไม่เอา ของซื้อของขายลดได้ไง เอาไปตี๋ ไม่งั้นเจ้ไม่มาซื้ออีกนะเว้ย”



บอกพร้อมยื่นเงินทอนที่เกินมาคืนกลับไปอย่างไม่พอใจ แม้จะขี้งกขี้เหนียวขนาดไหน แต่ก็ไม่ได้อยากได้ของลด ของแถมเสียเท่าไร ก็คนค้าขายเหมือนกัน ทำไมจะไม่รู้ว่าของแต่ละอย่างกำไรไม่ได้มากมายอะไร ถ้าเอาแต่ลด แต่แถม ชาตินี้ก็คงไม่มีเหลือพอดี



“ครับๆ”



ได้ของอย่างที่อยากได้ ก็เดินกลับร้าน ระหว่างทางก็ทักทายคนนั้นทีคนนี้ทีมาตลอดทาง ก็ทำอย่างไรได้ วิ่งเล่นแถวนี้มาแต่ไหนแต่ไร



เดินถือเกาลัดมาเข้าร้านที่เงียบเหมือนเป่าสาก ความจริงเศรษฐกิจแบบนี้จะให้คนเข้าร้านทองชุกชุมเหมือนปลาตอดขนมปังได้อย่างไรกันเล่า



แต่อีตาผู้ชายชุดดำที่ถือปืนจี้มารดาของตนอยู่คือใครกัน!



ไอ้บ้านี่มันคิดจะมาปล้นร้านทองหรืออย่างไร!



“อาเหมย! หนีไป อาเหมย!” เสียงของบุพการีดังขึ้นพร้อมกับนัยน์ตาที่แดงก่ำ โบกไม้โบกมือให้อาเหมยนั้นไปให้พ้นจากสถานที่ที่น่าอันตรายนี้ แต่จะทำอย่างนั้นได้ยังไงกัน!



ยังคิดได้ไม่ถี่ถ้วนดี เจ้าโจรชุดดำที่บุกเข้ามากลางวันแสกๆ ก็เปลี่ยนวิถีปืนมาทางอาเหมยแทนมารดาที่กำลังฟูมฟาย



“อยากได้อะไรก็เอาไป แต่อย่าทำร้ายฉันกับม้า”



ถึงจะงกเข้าขั้น แต่ก็ไม่ได้โง่ขนาดเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยง อาเหมยหว่านล้อมโจรที่คลุมหน้าคลุมตาเหมือนกับเตรียมตัวมาอย่างดี แต่เหมือนจะไม่ได้ผลเอาเสียเลย



“เข้าไปอยู่กับยายป้านั่น!” ปลายกระบอกปืนสะบัดเพื่อบอกทิศทางให้อาเหมยเดินตาม และสตรีที่โดนปืนจ่อก็ทำตามอย่างว่าง่าย



ก็ปืนจ่อหัวอยู่เช่นนี้ใครไม่ทำตามก็คิดว่าโง่งมเกินไปแล้ว!



อาเหมยเดินไปกอดมารดาที่กำลังตัวสั่นด้วยความกลัวไว้ และหลังจากนั้นไม่นานเจ้าโจรใจกล้าก็ออกคำสั่งให้สองแม่ลูกขนทองออกมากองไว้ให้ และแน่นอนอาเหมยยังคงทำตามอย่างว่าง่าย และยิ่งง่ายขึ้นไปอีกเมื่อเห็นหลังไวๆ ของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งที่ตนรู้จักมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี และเหมือนจะวิ่งแตกตื่นอยู่นอกร้าน บางทีเด็กหนุ่มคนนั้นอาจกำลังไปหาคนมาช่วยตนกับมารดา!



เมื่อคิดได้ดังนั้นก็ลีลาเพิ่มขึ้นอีกหน่อยเพื่อถ่วงเวลา อาเหมยค่อยๆ หยิบทองทีละไม่กี่เส้น และจับเรียงอย่างสวยงามทั้งๆ ที่ไม่ใช่เวลา!



“เร็วหน่อยสิวะ ชักช้าเดี๋ยวพ่อมึงก็แห่กันมาหรอก!”



มาก็ดีสิวะ!



ได้แต่กู่ร้องตอบอยู่ในใจ ไม่กล้าพูดออกมาต่อหน้า จะหาว่าตนนั้นขี้ขลาดก็พร้อมยอมรับแต่โดยดี เวลานี้ใครกันจะกล้าเถียงโจรกันเล่า! เดี๋ยวก็โดนยิงไส้แตกกันพอดีเส้!



และสุดท้าย สิ่งที่อาเหมยปรารถนาก็เป็นจริง เมื่อเห็นชุดสีกากีพร้อมด้วยปืนในมือค่อยๆ ย่องเข้ามาในร้านโดยไม่ให้โจรที่ออกคำสั่งกับตนได้ไหวตัวทัน



แต่เหมือนโชคชะตาจะไม่เป็นใจกับอาเหมยเลย...



“คุณตำรวจ!”



“ม้า!” สุดท้ายมารดาของตนเองก็พังทลายทุกอย่าง...ม้านะม้า!



คุณตำรวจที่ถูกมารดาของอาเหมยทำลายทุกอย่างก็ปรี่เข้ามายื้อแย่งปืนกับโจรชุดดำ จนเจ้าของร้านเห็นท่าไม่ดีก็ไล่มารดาเข้าไปภายในร้าน และลอบดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ



ยื้อยุดกันไปมาจนอาเหมยเริ่มหวั่นใจว่ามันจะคล้ายกับอีหรอบละครน้ำเน่าที่ต้องมีใครสักคนโดนลูกหลงเข้าให้แต่นั่นแหละคิดได้ไม่เท่าไรเสียงของปืนก็ดังขึ้นสนั่นไปทั่วร้าน



บัดซบ!



สบถทุกอย่างอยู่ในใจเมื่อรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบที่หน้าอกอย่างพอดิบพอดีกับเสียงปืนเมื่อครู่



รู้สึกถึงความเจ็บได้ไม่เท่าใดก็ชาดิกไปทั้งตัวจนทรงตัวไว้ไม่อยู่และล้มพับลงไป ก่อนจะได้ยินเสียงกรีดร้องของมารดาที่ดังขึ้นตามหลัง



มองภาพอันเลือนรางของมารดาที่เข้ามากอดร่างที่เริ่มไร้ความรู้สึก



‘ดูแลตัวเองนะม้า’



อย่างไรเสียก็คงจะไม่รอดกระมัง ร่างบางเริ่มไร้ความรู้สึกและเหมือนทุกอย่างของร่างกายกำลังจะหยุดทำงานแม้แต่การหายใจที่รวยรินจนไม่รับรู้อะไรอีก สุดท้ายแล้วก็คงต้องตายในอีกไม่กี่อึดใจ...



อาเหมยหนออาเหมย หากรู้ว่าจะตายเร็วขนาดนี้คงจะใช้ชีวิตให้คุ้มกว่านี้เสียหน่อย เพิ่งจะสามสิบ ลูกผัวก็ยังไม่มี ไม่คุ้มเสียเลย ไม่คุ้มเลยอาเหมย



 +++++++++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.432K ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #2834 กระต่ายกลมปุ๊ก (@aum0509) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:14
    ชอบคำบรรยายมากๆค่ะ ลื่นไหลน่าสนใจสุดๆเลยยยย
    #2834
    0
  2. #2827 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 10:50
    ไปซะแล้ว
    #2827
    0
  3. #2781 Nuttinan_toey45 (@Nuttinan_toey45) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 12:46
    โหม้าาาาา
    #2781
    0
  4. #2730 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:06
    คุณตำรวจ... เรียกทีเดียว ตาย 555+ ==*
    #2730
    1
  5. วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:26
    อย่างอาเหมยไม่เรียกว่างกนะ แค่เถรตรงไปหน่อย คนงกเขาถ้าได้ส่วนลดก็ต้องเอาสิไม่ใช่จ่ายเต็มอย่างเหมย
    #2729
    0
  6. #2680 bumblebeeoo (@bumblebeeoo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 23:21
    ม๊า มันต้องตัวนี้ปะ อันนั้นใช้กะสัตว์นะ ม.ม้าคึกคักงะ
    #2680
    2
    • #2680-1 (@ciel22) (จากตอนที่ 1)
      25 เมษายน 2562 / 23:31
      ม. ม้าเป็นอักษรต่ำค่ะ ไม่สามารถใช้ ไม้ตรีได้ แต่ใช้รูปโทเสียงตรีแทนค่ะ

      ขอบคุณนะคะที่ติดตาม
      #2680-1
    • #2680-2 jamela jam (@jamela) (จากตอนที่ 1)
      5 พฤษภาคม 2562 / 01:10
      ไรท์พูดถูกค่ะ
      #2680-2
  7. #2627 GuiTar (@guitar04) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 20:21
    ปกติเขาแย่งปืนกัน ก็ควรจะหลบล่างเคาเตอก็ได้นิ ไปอยู่ยังไงให้โดนยิงอก
    #2627
    0
  8. #2163 seyam (@seyam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 14:50
    ม้าไม่น่า
    #2163
    0
  9. #2049 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 11:58

    ขอบคุณครับ

    #2049
    0
  10. #1874 Read is a life (@nickypich) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:08

    งกขนาดนี้ อยากรู้จริงๆจะทำไงกับพวกเครื่องแบบที่ตบแถวเขาร้านเอาอังเปาทุกเทศกาล

    #1874
    0
  11. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00
    เข้ามาอ่านแล้วนะคะ นางเอกสายกินใช่ไหมคะ
    #1810
    2
    • #1810-1 (@ciel22) (จากตอนที่ 1)
      21 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:27
      สายกินจริงๆน่าจะเป็นพระเอกค่ะ อ่านไปเรื่อยจะเจอว่าพระเอกกินหยุด ไม่อิ่มก็ไม่ยอมวางมือ5555 ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน
      #1810-1
  12. #1690 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:16

    ไม่น่าเลยนะม๊า

    #1690
    0
  13. #1641 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:55
    โห่ม้า จะทักทะไมอ่า
    #1641
    0
  14. #1597 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 06:18

    พูดปุ๊บโดนลูกหลงปั๊บ อาเหมยเอ๊ยย ไม่น่าทักเลย ตายเลย 55555

    #1597
    0
  15. #1367 Muffin_Kun (@Muffin_Kun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:45
    โถ่... ม้า
    #1367
    0
  16. #1352 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 10:22
    โดนลูกหลงอย่างกะละครน้ำเน่า 555 โครตซวย
    #1352
    0
  17. #1327 byunbowoon (@bionybb) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:17
    ม้าาาาา
    #1327
    0
  18. #1179 พะยูนเผือก (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:45
    ม้า อะไรของม้าฟร๊ะเนี่ยยย
    #1179
    0
  19. #1028 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 22:23
    หม่าม้าคือแบบ... ...
    #1028
    0
  20. #969 AomW (@goodbye16) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 09:50
    สนุกค่า มีหลุดสรรพนามบุคคลที่1มา ตอนอาตี้ขายเกาลัดแล้วเหมยจ่ายเงินค่ะ~ สู้ๆน้า
    #969
    0
  21. #898 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 11:43
    สนุกตื่นเต้นน่าติดตามมากต่ะ
    #898
    0
  22. #834 ~Z.Zaphar~ (@zakun-zaphar) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 02:06
    เอิ่ม หม่าม๊าคะ หนูไม่รู้จะกล่าวคำไหนกับหม่าม๊าดีค่ะ

    ปล.เขียนสนุกน่าติดตามดีค่ะ ขัดใจเรื่องหม่าม๊านิดหน่อยแต่พอเข้าใจได้ค่ะ
    #834
    0
  23. #814 MashiroJP (@MashiroJP) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 13:36
    ...แม่แม่งเป็นสายให้โจรใช่ม้า
    #814
    0
  24. #812 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 11:48
    น่าติดตามดีนะ
    #812
    0
  25. #797 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 23:58
    หม่าม้า!!!!
    #797
    0