เสน่ห์ร้ายเพทุบายรัก (สำนักพิมพ์ชูการ์บีท)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 329,068 Views

  • 837 Comments

  • 2,895 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,015

    Overall
    329,068

ตอนที่ 8 : บทที่ 2.1 รักต่างขั้ว (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

บทที่ ๒

- รักต่างขั้ว +


 

ชายหนุ่มในชุดสูทเหล่อเนี้ยบมองเวทีที่ไม่สูงมากนัก ซึ่งมีคู่บ่าวสาวที่คนหนึ่งยิ้มหน้าบานแฉ่งอย่างสดใส ในขณะชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าบ่าวนั้น แม้จะมีใบหน้าเรียบนิ่ง ยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย แต่ก็เรียกว่าหล่อจนคนในงานอิจฉาเจ้าสาวเลยทีเดียว

จะไม่ให้อิจฉาได้อย่างไร ในเมื่อคนเป็นเจ้าบ่าวคือ ปรมัตถ์ พระเอกสุดฮอตที่สาวๆ คลั่งไคล้ทั่วประเทศ แถมการแต่งงานในครั้งนี้ก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มกระแสตกแต่อย่างใด เมื่อแฟนคลับของเขาไม่ใช่แฟนคลับธรรมดา แต่เป็นแฟนคลับที่รักกันไปถึงจิตวิญญาณ เข้าใจในความเป็นปุถุชน พร้อมใจกันสนับสนุนในทุกด้าน เรียกว่าจะซัพพอร์ตกันไปจนถึงรุ่นลูกของปรมัตถ์เลยทีเดียว 

ปรเมศวร์กลับมาเมืองไทยได้เกือบเดือนแล้ว ตอนที่กลับมาถึงใหม่ๆ เขารู้สึกเซอร์ไพรส์เป็นอย่างยิ่ง เมื่อบิดามารดาบอกเล่าถึงเรื่องราวการกลับมาของปรมัตถ์ น้องชายหัวดื้อของเขาที่ออกจากบ้านไปเพราะทะเลาะกับพ่อ เจ้านั่นอยากเป็นนักแสดง แต่พ่ออยากให้สืบทอดธุรกิจ แถมใจแข็งและทิฐิสูงทั้งคู่ คนลูกก็สู้ยิบตาอยากพิสูจน์ว่าสามารถไปถึงฝั่งฝันด้วยลำแข้งของตัวเอง ในขณะที่คนพ่อไม่ยอมละทิฐิ เพราะตัวเองเป็นฝ่ายไล่ลูกชายไปเอง แถมยังดูถูกดูแคลนในอาชีพที่นายปรมัตถ์เลือกเดินว่าสิ้นคิด...  

ทว่านานวันเข้า การที่คนเป็นลูกไม่กลับมาก็ทำให้พ่อของเขาทุกข์ตรมจนสุขภาพทรุดโทรมลงไปมาก ต้องให้น้องเขยมาช่วยดูแล ส่วนเขาที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกไม่แท้ เมื่อเรียนจบปริญญาตรีก็ถูกส่งไปเรียนต่อโทที่อเมริกาพร้อมกับฝึกงานที่โรงแรมในเครือกลางกรุงนิวยอร์ก พร้อมกับเข้าบริหารงานเป็นผู้บริหารเต็มตัวเมื่อเรียนจบปริญญาโท

เซอร์ไพรส์ที่สอง เจ้าน้องชายนั่นแต่งงานจดทะเบียนสมรสเรียบร้อย กับหญิงสาวที่อายุห่างกันเป็นรอบ แถมรูปร่างหน้าตาไม่ใช่สเปกมันเลยด้วยซ้ำ แต่จากที่มารดาของเขาเล่าก็ดูท่าจะปลื้มเจ้าหล่อนอย่างออกนอกหน้าทีเดียว นั่นก็เพราะหนูเก้ของแม่เป็นกามเทพให้ครอบครัวของเขากลับมาพร้อมหน้ากันอีกครั้งนั่นเอง

เจ้าบ่าวเจ้าสาวของงานในวันนี้ก็คือนายปรมัตถ์กับเกวลี น้องชายน้องสะใภ้ของเขานั่นเอง นัยว่าการจัดงานแต่งวันนี้บิดามารดาจัดงานเลี้ยงฉลองสมรสอย่างเอิกเกริก ก็เพราะต้องการประกาศให้ทุกคนรู้ว่า ดาราหนุ่มชื่อดัง ปอนด์ ปรมัตถ์ เป็นลูกชายพวกท่าน และเพื่อสยบข่าวลือที่ว่าครอบครัวของปรมัตถ์รังเกียจลูกสะใภ้โนเนมอย่างเกวลี

คนอย่างคุณนายปรางทิพย์ลองได้รักใครแล้ว ใครอย่าได้มาแตะ ลูกสะใภ้คนนี้หากพูดไปแล้ว ดูท่าจะรักมากกว่าลูกชายสองคนเสียอีก เนื่องจากท่านอยากได้ลูกสาวมานาน แล้วยายหนูเก้นั่นก็ได้อย่างใจท่านทุกอย่าง คิดแล้วชายหนุ่มก็ยิ้มออกมา...

จะว่าไป เริ่มแรกที่เขาเข้ามาอยู่ในบ้านฉัตรแก้ว ตอนนั้นปรมัตถ์อายุประมาณสองขวบ ส่วนเขาห้าขวบ เจ้านั่นน่ารักเหมือนกับ...อ่า ตุ๊กตาบาร์บี้ เพราะคุณแม่ซึ่งก็คือป้าแท้ๆ ของเขา ชอบจับเจ้าปอนด์ไว้ผมยาวประบ่า แล้วแต่งหญิงให้มันซะน่ารัก ดีที่คุณพ่อออกปากกับคุณแม่ว่า เจ้าปอนด์เริ่มโตจะเข้าอนุบาลแล้ว เดี๋ยวลูกสับสน กว่าคุณแม่จะยอมลงให้ คุณพ่อก็ต้องกล่อมอยู่เป็นเดือน

เขาเองก็แอบสงสารมันอยู่เหมือนกัน แต่พอมันโตขึ้นกลับกลายเป็นเสือร้ายไปได้ยังไงก็ไม่รู้ ทั้งที่หน้าหวานขนาดนั้น...

ชายหนุ่มหลบเหล่าสาวๆ ที่ต่างเข้ามาพูดคุยทำความรู้จัก ทั้งเข้ามาแบบเอียงอายและจู่โจมถึงเนื้อถึงตัว รวมถึงลูกสาวของบรรดาคุณหญิงคุณนายที่เป็นเพื่อนกับมารดาของเขา ซึ่งเข้ามาทางมารดาให้พามาแนะนำให้เขารู้จัก แต่ละคนมองเขาราวกับอาหารหวาน จนตัวเขาเองยังแอบกลัวใจพวกเธอ 

ปรเมศวร์มองหาน้ำเปล่าเพื่อดับกระหาย มีบริกรเดินผ่านมาพอดีพร้อมกับค้อมกายให้เขา ชายหนุ่มจึงหยิบมาหนึ่งแก้วแล้วเดินไปที่ซุ้มอาหารซึ่งตอนนี้แทบไม่มีใครสนใจ เนื่องจากทุกคนดูจะสนใจคู่บ่าวสาวและพิธีกรในงานกันเป็นส่วนใหญ่ เมื่อมีการพูดจาหยอกเย้าแซวกันเล่นบนเวที

ชายหนุ่มในชุดสูทหรูจากห้องเสื้อชาร์ลส์ที่เขาไว้ใจและเป็นเพื่อนปาร์ตี้ในวงสังคม ด้วยความสูง ๑๘๘ เซนติเมตรทำให้เขาดูสมาร์ทจนสาวๆ มองตามตาละห้อย แม้แต่หนุ่มๆ นิยมชายก็มองเขาตาปรอยทีเดียว การต้องหาที่หลบคนจึงค่อนข้างยากเมื่อกลายเป็นที่จับตาในความโดดเด่น

ปรเมศวร์อาศัยช่วงที่คนสนใจบ่าวสาวบนเวทีเดินไปหลบที่มุมหนึ่งซึ่งเป็นซุ้มขนมหวาน และยืนมองจากตรงนี้ขึ้นไปบนเวที ด้วยความสูงเกินมาตรฐานชายไทยจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะเห็นคนบนเวที

ทว่ายืนดูไปสักพักก็เริ่มหิว เขาจึงหันกลับมาทางซุ้มอาหารด้านหลัง ก็พบว่ามันเป็นซุ้มอาหารหวานพวกเค้กมะพร้าว บราวนี่ และเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม พายบลูเบอร์รี่ และอีกมากมายละลานตาทีเดียว ในขณะที่เขากำลังจะยื่นมือไปหยิบเค้กมะพร้าวที่ไม่เคยรับประทานมาก่อน กลับมีเสียงไอและสำลักขึ้นมา

เมื่อเงยหน้ามองก็เห็นว่าเป็นเด็กสาวในชุดเมดน่ารัก ติดป้ายชื่อพนักงาน กำลังสำลักอยู่ เมื่อสังเกตดีๆ ก็เห็นเธอหน้าแดงพร้อมกับพยายามกลั้นไอไม่ให้เสียงดัง ตาเหลือกลานด้วยความตกใจ ในขณะแก้มป่องจากอาหารในปากที่ยังเคี้ยวไม่หมด มือข้างหนึ่งจับอยู่ที่คอ ส่วนอีกข้างทุบอกปั้กๆ อย่างพยายามระงับอาการสำลัก ดูตลกจนเขาขำออกมาเบาๆ

คนตัวโตเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้เลยยื่นแก้วน้ำของตัวเองที่จิบไปเพียงเล็กน้อยให้เธอ คนตรงหน้าตาโตจ้องเขาอย่างตื่นตระหนก แต่ก็รีบคว้าแก้วน้ำไปดื่มจนหมดแก้ว พลางทำสีหน้าเหยเกเมื่อหายสำลักและกลืนอาหารลงไปได้

เธอรีบวางแก้วลงบนโต๊ะแล้วยกมือไหว้เขา พร้อมเอ่ยเสียงกระซิบ

“เอ่อ ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยฉัน คือ...” ยังไม่ทันพูดจบ จู่ๆ ผู้จัดการฝ่ายจัดเลี้ยงก็เดินผ่านมา เขาตรวจตราตามซุ้มอย่างเข้มงวดด้วยสายตาราวกับเครื่องสแกน เธอจึงรีบบอกคนตัวสูงที่ยืนอยู่ “ขอร้องละค่ะ คุณอย่าบอกคนที่กำลังเดินมานั่นว่าฉันกินอาหารนะคะ...”

ทั้งที่ชายหนุ่มผู้เป็นแขกในงานไม่ได้ตอบรับคำอะไร แต่เขากลับขยับมายืนบังเธอและทำเป็นยืนเลือกเค้ก ภัสสรรีบก้มเอียงหน้าหลบความผิด สายตาเหลือบเห็นว่าผู้จัดการฝ่ายจัดเลี้ยงยืนอยู่ห่างจากชายร่างสูงหน้าตาดีคนนี้ แต่เพียงครู่เขาก็เดินจากไป และเธอได้ยินแว่วๆ ว่า “ตามสบายนะครับ คุณ...มีอะไรให้รับใช้ก็เรียกผมได้นะครับ” ด้วยน้ำเสียงที่นอบน้อมเหลือเกิน

เธอฟังไม่ถนัดนักว่าเขาชื่ออะไร ด้วยเสียงกรี๊ดกร๊าดที่ดังจากบนเวทีเพราะเจ้าบ่าวหอมแก้มเจ้าสาว ทั้งเสียงฮือฮา เสียงแฟลชดังระรัว แล้วเสียงผู้คนก็ยิ่งดังเข้าไปอีกเมื่อเจ้าสาวหอมแก้มเจ้าบ่าวรัวๆ ที่ลักยิ้มสองข้าง คนหลงเมียได้แต่ยิ้มระรื่นแกมเอ็นดูเจ้าสาวตัวน้อยของเขา แล้วรวบตัวมาเจ้าสาวจูบโชว์นักข่าวในงานเสียเลย นักข่าวบางคนแทบลืมถ่ายรูป เพราะมัวแต่ดูเพลินจนแข้งขาแทบอ่อนระทวยไปพร้อมกับเจ้าสาวกันเลยทีเดียว  

“เขาไปแล้วครับ” เสียงที่เอ่ยขึ้นทำให้เธอหันมาและเงยหน้ามองเขาด้วยความขอบคุณ

“ขอบคุณมากนะคะ จริงๆ แล้วมันเป็นกฎน่ะค่ะว่าห้ามพวกเราพนักงานกินอาหารในงาน”

“แล้วทำไมคุณไม่ทำตามกฎล่ะ ในเมื่อต้องมาทำอาชีพนี้”

“จริงๆ ฉันเพิ่งมาทำงานนี้วันแรกน่ะค่ะ แล้วเอ่อ ฉันก็ยังไม่ได้กินข้าวกลางวัน มันเลยหิวจนแสบท้องไปหมด แถมเค้กก็น่ากินมากด้วย ฉันเลยอดใจไม่ไหว แล้วเค้กนี่ก็เหลือเต็มเลยค่ะ หลังจากเสร็จพิธี เจ้าสาวโยนช่อดอกไม้ แขกก็กลับหมดแล้ว” เธอพยายามอธิบาย

“แล้วทำไมคุณไม่รอให้จบงานก่อนล่ะ หลังจากนั้นค่อยกินก็ได้”

“ก็เค้กมันน่ากินนี่คะ เจ้าช็อกโกแลตหน้านิ่มนี่ ฉันเห็นแล้วท้องร้องเลย” เธอบอกเขาพลางชี้ไปที่เค้กช็อกโกแลตหน้านิ่มด้วยสายตาละห้อยทีเดียว จนคนมองอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ และเขาเพิ่งสังเกตว่าที่ปากด้านบนของเธอเลอะช็อกโกแลต ดูตลกชะมัด

“คุณคงยังไม่อิ่มสินะ ดูก็รู้”

“หืม คุณอ่านใจคนได้ด้วยเหรอคะ แหะๆ เค้กหน้านิ่มเนื้อละมุนแบบนี้ สามชิ้นกำลังดีเลยค่ะ” เธอยิ้มให้พลางมองสบตาด้วยแววระยิบระยับ ราวกับหลงรักเขาเสียนักหนา แต่ปรเมศวร์รู้ว่ามันไม่ใช่ เพราะแววระยิบระยับนั่นเธอมอบมันให้แก่เจ้าเค้กหน้านิ่มต่างหาก

ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก รู้สึกแปลกๆ เมื่อเจอสายตาบอกรักช็อกโกแลตของเธอ

“เอางี้ ผมจะบังให้คุณเอง แล้วคุณก็กินเจ้านั่นอีกชิ้น คราวนี้ค่อยๆ กินล่ะ”

“เอ่อ จะดีเหรอคะ” เธอว่าอย่างลังเล พลางชะเง้อมองหาหัวหน้าฝ่ายจัดเลี้ยง พนักงานตามซุ้มต่างๆ เธอก็เห็นว่าไม่มีใครสนใจใครเลย “งั้นฉันจะกินอีกชิ้นนะคะ รองท้องไปก่อน กว่าจะได้กลับบ้านคงอีกนานเลย”

ภัสสรรีบหยิบชิ้นเค้กที่มีฟอยล์สีเงินรองอยู่ด้านล่างไปกินอย่างเอร็ดอร่อย โดยมีชายหนุ่มใจดีบังให้และเธอเอนตัวหลบไปอีกทาง ใช้เวลาเพียงไม่นานเธอก็ส่งเสียงให้สัญญาณกับเขา

“เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ แม้จะผิดกฎ แต่คุณก็ยังเข้าใจฉัน แถมยังช่วยฉันอีก” เธอยิ้มให้เขา พร้อมกับใช้หลังมือปัดเศษช็อกโกแลตที่ติดมุมปาก

“ไม่เป็นไร ก็คุณหิวนี่นา แล้วของมันก็เหลืออยู่แล้ว” เขาบอกยิ้มๆ พลางเอื้อมมือข้ามโต๊ะไปปาดเช็ดช็อกโกแลตที่อยู่ตรงมุมปากด้านบนเฉียงไปทางแก้มออกให้เสียเอง

ภัสสรไม่ได้หลบเลี่ยงแต่อย่างใด เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ดูคุกคามอะไรเธอ แถมยังใจดีและสุภาพมากอีกด้วย

“อุ๊ย ขอบคุณค่า มือคุณเปรอะเลย” เธอว่าอย่างเขินๆ ที่กินมูมมามต่อหน้าเขา เลยรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กให้อีกฝ่าย เพราะเพิ่งนึกได้ว่าตนเองมีสิ่งนี้อยู่ในกระเป๋ากระโปรง

เขารับไปแล้วเช็ดที่มือด้วยสีหน้ายิ้มๆ แต่แทนที่จะคืนผ้าเช็ดหน้าให้เธอ เขากลับยัดมันใส่ลงในกระเป๋ากางเกงไปหน้าตาเฉย

คนที่มองตามอิริยาบถแขกหนุ่มใจดีในงานจึงทำตาโตงงงัน จะเอ่ยปากขอคืนก็รีบหุบปากลงฉับเมื่อเกิดลังเลไม่กล้าขึ้นมา แค่ผ้าเช็ดหน้าผืนเดียวกับการที่เขาช่วยเธอจากหัวหน้าฝ่ายจัดเลี้ยง แถมยังให้เธอกินเค้กของโปรดอีก

ภัสสรได้แต่มองผ้าเช็ดหน้าที่ปักเองกับมือเป็นอักษรตัว P และมีรายละเอียดในตัวอักษรที่เป็นรูปดอกกุหลาบ ใบไม้ และลวดลายเล็กๆ ที่ตั้งใจทำ แล้วเธอก็เพิ่งทำได้เป็นผืนแรกเสียด้วย งือ เสียดาย

ชายหนุ่มทำเป็นเมินสายตาของหญิงสาวที่มองตามผ้าเช็ดหน้าตาละห้อยทีเดียว ไม่รู้ทำไมเขาจึงรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งให้เธอทำสีหน้าตลกๆ ยิ่งมองก็ยิ่งอารมณ์ดี อาจเป็นเพราะเธอไม่ได้มองเขาด้วยสายตาแบบที่หญิงสาวคนอื่นมอง เขาจึงพูดคุยกับเธอได้อย่างสบายๆ

“ตั้งใจทำงานล่ะ ผมไปนะ” เขาบอกเธอด้วยเสียงเรียบนิ่งพลางเหลือบมองป้ายชื่อที่ติดตรงหน้าอกของหญิงสาว

“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้มจนตาหยีแล้วยกมือไหว้เขา โดยไม่รู้เลยสักนิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น


(โปรดติดตามตอนต่อไป)

#คุณปอนด์ ปรมัตถ์ และเกวลี 

เป็นตัวละครจาก ตรวนรักสีชมพูนะคะ

#ฝากผลงานล่าสุด  "ตรวนรักสีชมพู"  แบบ E-book ของไรต์ด้วยนะคะ เป็นเรื่องราวของคุณปอนด์ น้องชายของคุณป้อที่ออกไปเผชิญชีวิตด้วยการเดินตามความฝัน ด้วยการเป็นนักแสดง รับรองว่าแซ่บเวอร์และหวานเวอร์ไม่แพ้กันค่ะ โดยใน "เสน่ห์ร้ายเพทุบายรักจะเรื่องราวของคุณปอนด์กับเก้มาบ้างเล็กน้อย ใครอยากอ่านฉบับเต็ม ตอนนี้โหลดได้แล้วนะคะ     #NC ไม่มีกั๊ก




ฝากผลงานล่าสุดของทรายชมพูด้วยนะคะ
ตอนนี้จัดโปรโมชั่นต้อนรับปีใหม่ 
 ตั้งแต่วันนี้ -15 ม.ค.2562
.........
จาก 320 ลดไปเลย 35%
เหลือเพียง 209 บาท






คลิกรูปติดตามงานเขียนเล่มอื่น


บาปรักเทพบุตรสายดาร์ก (18+)


ตรวนรักสีชมพู


BlueSky ฟากฟ้านี้มีรัก 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

0 ความคิดเห็น