ตอนที่ 7 : บทที่ 1.6 หนาวหัวใจ (รีไรต์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

บทที่ 1.6

หนาวหัวใจ 



“นังพลอย!” ภัคจิราแทบจะถลาเข้าไปตบพลอยลีลา ขณะที่เจอกันในห้องแต่งตัวงานเดินแบบแห่งหนึ่ง เพื่อนนางแบบด้วยกันที่ได้รับรู้เรื่องราวจากหญิงสาว รีบช่วยกันดึงไว้ เพราะกลัวว่าถ้ามีเรื่องกัน ทางโมเดลลิ่งอาจไล่ทั้งคู่ออกจากสังกัด ด้วยเป็นข้อตกลงที่ทุกคนทราบดี ว่าห้ามมีเรื่องกันในระหว่างงาน หรือทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง

“อะไรกันภัค ฉันไปทำอะไรให้เธอ ถึงต้องมาขึ้นเสียงใส่แบบนี้” พลอยลีลาถามด้วยเสียงที่ใครก็รู้ว่าแสร้งตกใจ ยิ่งทำให้คนร้อนรุ่มในอกโมโหมากขึ้น

“หล่อนรู้ดีแก่ใจ สองสามวันมานี้ฉันรู้นะว่าหล่อนไปไหนมาไหนกับคุณเมศวร์ แบบนี้เขาเรียกว่าอะไร นังงูพิษ” ภัคจิราชี้หน้าด่าอีกฝ่ายอย่างไม่สนใจอะไรแล้วทั้งสิ้น ในขณะที่เพื่อนๆ ยังช่วยกันกอดทั้งเอวทั้งแขนเพื่อรั้งตัวเอาไว้

“อุ๊ย ก็เธอบอกฉันเองนี่นาว่าคุณเมศวร์ตัดความสัมพันธ์กับเธอแล้ว แล้วฉันก็โสดพอดี การที่ฉันคบกับคุณเมศวร์ก็ไม่เห็นจะผิดตรงไหน” พลอยลีลายังกอดอกลอยหน้าลอยตาเจรจาด้วยสีหน้ายิ้มยั่ว หาได้มีความรู้สึกอันใดต่อหัวใจของเพื่อน

“มันจะมากไปแล้วนะพลอย คุณเมศวร์ไม่ได้ตัดสัมพันธ์กับฉัน เขาแค่จะกลับเมืองไทย แล้วเขาก็แฟร์กับความสัมพันธ์ที่ไม่ปิดกั้นหากฉันจะมีใครอื่น แต่ไม่ได้เลิกกัน อีบ้า!

“อ้าวเหรอ แต่ในความเข้าใจของฉันมันก็คือเลิกกันนี่นา ไม่รู้สิ แล้วการที่เขาไปไหนมาไหนกับฉัน มันเป็นความพอใจของเรา คนอื่นไม่เกี่ยว หึๆ เธอก็รู้แก่ใจดีว่าตบมือข้างเดียวมันไม่ดัง” พลอยลีลายังยั่วอารมณ์อีกฝ่ายอย่างไม่ได้หวาดเกรงความเป็นนางแบบรุ่นพี่และเป็นเพื่อนคนไทยด้วยกันเลยสักนิด

“เดี๋ยวเขากลับเมืองไทย หล่อนก็ถูกเขี่ยเหมือนกันนั่นละ อีโง่” ภัคจิราเริ่มกลับมาตั้งสติ หันไปส่งสายตาให้เพื่อนๆ และบอกว่าเธอจะไม่ทำอะไรที่รุนแรง “โอเค ฉันขอพูดกับพลอยอีกหน่อย รับรองว่าไม่ทำให้งานเสียแน่ๆ”

“อ้าว ยอมรับแล้วเหรอว่าถูกเขี่ยทิ้ง โอ๊ย ใครกันแน่ที่โง่ จะบอกให้เอาบุญนะภัค เดือนหน้าฉันก็จะกลับเมืองไทยเหมือนกัน แล้วเรายังมีสัญญาใจกันเอาไว้ เมื่อฉันกลับไปอยู่ที่นั่น”

“อะไรนะ!” ภัคจิราไม่คาดคิดว่าพลอยลีลาจะถึงกับย้ายกลับไทยเพื่อสานต่อความสัมพันธ์กับปรเมศวร์ ในใจเต้นรัว ความแค้นแล่นขึ้นมาในอกจนแทบกระอัก เนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธและอิจฉา

“แล้วอีกอย่าง งานนางแบบฉันก็ยังทำต่อ เพราะแคเทอลีนยังใจดีรับปากว่าจะส่งเรื่องไปที่สาขาในเมืองไทย ให้ฉันไปเข้าสังกัดที่นั่น แถมยังมีงานพรีเซ็นเตอร์ที่รอให้ฉันกลับไปถ่ายทำอีกด้วยนะ ซึ่งฉันก็เซ็นสัญญาไปแล้วด้วยค่าตอบแทนที่สูงเอาการ ทำไมฉันถึงโชคดีขนาดนี้นะ ทั้งเรื่องงานแล้วก็...ความรัก หึๆ” พลอยลีลาบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงที่เหนือกว่า

“กรี๊ดดดดด อีบ้า ฉันจะตบแก” ไม่ทันที่ภัคจิราจะได้ทำอย่างใจ เพื่อนๆ ก็เข้ามาขวาง ด้วยกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์บานปลาย งานจะเสีย เพราะใกล้จะต้องออกไปเดินแบบแล้ว

“โน ไม่ได้นะภัค เธอจะใช้อารมณ์จนทำให้งานพังไม่ได้เป็นอันขาด หากไม่อยากโดนปรับค่าเสียหายหมดตัวละก็” คำพูดของเพื่อนหยุดทั้งสองสาวไทยที่ทุ่มเถียงกันได้ชะงัดนัก ด้วยมูลค่าความเสียหายจากการที่อาจทำให้งานล้ม มันสูงจนเธอสองคนอาจหมดตัว เพราะที่อเมริกาเวลาฟ้องร้องกันนั้นมักมีมูลค่าสูงจนคนถูกฟ้องหมดเนื้อหมดตัวกันเลยทีเดียว

“โอเคๆ ฉันเข้าใจละ” ว่าพลางภัคจิราก็ผละออกมากับเพื่อนนางแบบคนอื่น แต่ไม่วายหันมาสบถว่าอีกฝ่าย “คนอย่างเธอหักหลังเพื่อนได้ สักวันเวรกรรมจะตามสนอง แล้วรู้เอาไว้ด้วยว่า คุณเมศวร์ไม่มีวันรักผู้หญิงแบบเธอ”

“อ้อเหรอ ไม่มีใครรู้ใจใครหรอกนะ นอกจากตัวเขา แต่ขอโทษด้วย ที่ตอนนี้เขาเลือกฉัน” ว่าแล้วพลอยลีลาก็เดินแยกไปอีกมุมหนึ่งของห้อง รอเวลาที่จะออกไปเดินแบบ ในขณะที่แคเทอลีนเจ้าของบริษัทโมเดลลิ่งเข้ามาพร้อมกับเจ้าของแบรนด์หรูอย่างชาร์ลส์ เพื่อเช็กชุดฟินาเล่ที่จะเดินเป็นคนสุดท้าย โดยงานนี้ได้นางแบบสาวเรโกะที่กำลังฮอตอยู่ในเวลานี้ 

พลอยลีลาแม้จะรู้สึกแค้นใจที่ถูกฉกคนรัก แต่วันนี้กลับแอบขอบคุณที่เป็นโอกาสดีให้เธอได้มาเจอปรเมศวร์ที่น่าลุ่มหลงกว่าเอริกเป็นไหนๆ เพราะเขาทั้งหนุ่มแน่นและหล่อเหลาชวนให้ใจเต้นได้ตลอด คิดแล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความมั่นใจในความสวยของตัวเอง ที่อีกฝ่ายโทร.หาเธอ ชวนไปชอปปิงและรับประทานอาหารแทบทุกวัน ที่สำคัญ ปรเมศวร์เป็นสายเปย์แบบที่เธอชอบเสียด้วย

วันนี้ก็คงจะยิ่งทำให้ยายภัคจิรากระอักจนแทบเป็นบ้า เมื่อเห็นว่าในบรรดาผู้เข้าชมการเดินแบบในครั้งมีปรเมศวร์อยู่ด้วย แถมยังเป็นแขกวีไอพีที่นั่งอยู่ข้างหน้าอีกต่างหาก

เธอมั่นใจว่าเขาจะต้องมีดอกไม้ช่อโตมาให้เธอแน่นอน ช่วงเวลาดีๆ แบบนี้ไม่คว้าเอาไว้ก็โง่แล้ว

แล้วก็เป็นดังคาด เมื่อการเดินบนแคทวอล์กในคราวนี้เป็นทางเดินยาวโดยมีผู้เข้าชมสองฝั่ง แถวล่างของวีไอพีจะอยู่ระนาบเดียวกับแคทวอล์ก และแถวถัดไปเป็นอัฒจันทร์ยกสูงลดหลั่นขึ้นไปเรื่อยๆ อีกห้าแถว ซึ่งมีทั้งเซเลบ ดารา คนดัง มหาเศรษฐีมากหน้าหลายตาเข้ามาชมแฟชั่นในครั้งนี้

เมื่อเดินออกไป จะเห็นปรเมศวร์นั่งอยู่ด้านหน้าสุดทางซ้ายมือ และอยู่กลางๆ แคทวอล์ก เธอแอบส่งสายตาให้เขาพร้อมกับเห็นช่อดอกไม้ในมือ เขายิ้มอ่อนให้เธอพร้อมกับตบมือเบาๆ ให้ แม้จะคาดการณ์เอาไว้แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกหัวใจเต้นแรง เพียรระงับไม่ให้แสดงออกมาทางสีหน้าเนื่องจากกำลังเดินอยู่บนแคทวอล์ก จนกระทั่งเดินเข้าไปด้านหลังเวที เธอก็แทบจะกรี๊ดออกมาทีเดียว จนเพื่อนนางแบบและสไตลิสต์ รวมทั้งทีมงานที่คอยช่วยผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ต้องเอ่ยถามออกมาเพราะเห็นเธอยิ้มกว้างจนออกนอกหน้า

พอเธอตอบออกไป คนฟังทั้งหลายก็ร้องกรีดกราดกันเป็นแถว ในขณะอีกมุมหนึ่งที่ภัคจิราเพิ่งเดินกลับมาจากข้างนอกหน้าหงิกงอด้วยอาการไม่สบอารมณ์ เปลี่ยนเสื้อผ้าไปด้วยความรู้สึกที่แทบไม่อยากจะเดินออกไปเจอหน้าชายหนุ่มอดีตคู่ควง แถมยังรู้สึกหน้าชาเพราะความเสียหน้า ใครๆ ก็รู้ทั้งนั้นว่าเธอควงอยู่กับปรเมศวร์ แต่เธอไม่เคยบอกใครเรื่องความสัมพันธ์ที่จบลงระหว่างเขากับเธอ นอกจากยายเพื่อนทรยศ แต่อย่างไรก็ต้องทำใจ

ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ คุณเมศวร์ก็ใจดีกับสาวสวยทุกคนนั่นละ รอจังหวะอีกนิด เธอจะกลับไปหาเขาได้อย่างแน่นอน ภัคจิรายิ้มมุมปากอย่างมีความหวัง และเริ่มคิดวางแผนอะไรบางอย่างขึ้นมาบ้าง

นาทีนี้ก็คงต้องปล่อยไปก่อน น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือไปขวาง คนอย่างปรเมศวร์ไม่ควงใครนานนักหรอก ยิ่งผู้หญิงขี้หึงอย่างพลอยลีลา อีกหน่อยเขาก็เบื่อ หึๆ 

ตอนสุดท้ายเมื่อเรโกะเดินชุดฟินาเร่จบลง และชาร์ลส์ขึ้นไปบนเวทีพร้อมกับได้รับช่อดอกไม้เป็นกำลังใจ เรโกะเองก็มีเอริกมอบช่อดอกไม้ให้อย่างลุ่มหลง ในขณะที่พลอยลีลาแม้ไม่ได้เดินในชุดฟินาเล่ แต่ปรเมศวร์ก็ลุกขึ้นมามอบช่อดอกไม้ให้ด้วยรอยยิ้มชวนหลงใหล ทำให้หญิงสาวเขินขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อตกเป็นเป้าสายตาของคนในงาน ขณะที่ปรเมศวร์เดินไปมอบช่อดอกไม้ให้ชาร์ลส์และกอดเขาอย่างสนิทสนม

งานจบลงอย่างอลังการและเพอร์เฟกต์ เมื่อชุดที่ชาร์ลส์ออกแบบเป็นที่ฮือฮาอย่างมากทั้งจากคนที่มาชมในงานและสื่อต่างๆ เผยแพร่ข่าวงานเดินแฟชั่นที่สวยงามและแปลกใหม่ไปทั่วโลก เรียกได้ว่าชาร์ลส์เป็นผู้นำแฟชั่นอย่างแท้จริง

 

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

#แฮร่ รีไรต์ปรับเนื้อหาเพิ่มขึ้นมาเยอะเหมือนกัน 
เดี๋ยวมาลงต่อเรื่อยๆ นะคะ 
ขอบคุณที่ติดตามกันค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณป้อและไรต์ด้วยนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

0 ความคิดเห็น