Sister zone!!!-High school《[KinView]》

ตอนที่ 1 : ตี้เลอมั้ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 ก.ย. 62

                 
           ต้นไม้ใหญ่กิ่งก้านสาขาแตกแขนงเป็นบริเวณกว้างแผ่ไปถึงบริเวณนอกรั้ว เป็นร่มเงาแก่ผู้คน รวมไปถึงสิ่งมีชีวิตทั้งสาม ที่มีเพียงโต๊ะม้าหินอ่อนเก่าๆเป็นที่พักพิง
"งานที่จารย์สั่งเสร็จยังวะ"ถามขณะสายตาจ้องไปที่สมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดใหม่เเกะกล่อง
"เสร็จแล้วครับ"ตา หนุ่มหน้าหวานนั่งอยู่บนเก้าอี้ม้าหินอ่อนแยกจากชุด ที่ตั้งอยู่ติดกำแพงโรงเรียน ตอบขณะพลิกหน้าหนังสือนวนิยายแนวสืบสวน ก่อนจะวางหนังสือลงบนตัก และหยิบอีกเล่มขึ้นอ่าน
"น่าเบื่อจังวะ"ไอ้ติณถอนหายใจ แล้ววางมือถือลงบนโต๊ะ


"มาแล้วจ้ามาแล้ว
มาแล้วโว้ยไอ้สั-ตื่นดิ"
คนมาใหม่ใช้ขาหลังสกิดไอ้ติณที่นอนฟุบอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อน
"อืม"มันดันตัวเองขึ้น มองมิณท์พี่ชายของมันและถุงขนมบนโต๊ะอย่างสะลึมสะลือ
"วิวอ่ะ"
"ฮึบ"ติณหันซ้ายขวาก่อนจะหันมามองฉันที่กำลังยื้อๆฉุดกับพี่มิณท์ที่กำลังช่วยรับฉันลงจากต้นไม้
"สัส ขึ้นไปเองเสือกลงเองไม่ได้"
"เสือก"ฉันตอกกลับไอ้ติณทันควัน พอลงมาได้ก็ดิ่งมาตรงกองขนม
"ตา กินมั้ย"คุณชายรักสุขภาพส่ายหน้า จึงหันมาแกะถุงขนมกินเอง มองพี่มิณท์คุยกับคนที่นั่งตรงข้ามฉันอย่างเงียบๆ
"เอ้อ คิณต์พ่อกูบอกว่าอยากเจอมึงอ่ะ"
"พ่อกูจะหนึ่งหนึ่งกับพี่คิณต์หรอวะ"ไอ้ติณเงยหน้าจากการมุดถุงขนม ถามอย่างตื่นเต้น
"พ่อมึงอ่ะ อยากเจอก็คืออยากเจอหน้าอยากคุยไง กวนตีนหรือโง่วะ"ติณขมวดคิ้วเตรียมไฝว้พี่ตัวเอง แต่พี่มิณท์ก็เมินโดยการหันไปคุยกับพี่คิณต์ต่อ
แก๊งๆเรามีกันอยู่ สิบคน เป็นกลุ่มสภานักเรียน แต่ตอนนี้รุ่นม.6 สามคนก็ไม่ค่อยว่างมาตี้กันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน อีกสองคนก็ขึ้นๆลงๆเวทีรับรางวัลจนเมื่อยจะปรบมือแข่งทักษะต่างๆนาๆตัวแทนของหมู่บ้านกันเลยทีเดียว เหลืออยู่ห้าหัว หอมลีบ กินหนมย้อมใจ โรงเรียนของพวกเราเป็นโรงเรียนเล็กๆของเอกชน มีนักเรียนไม่เยอะ แต่ชื่อเสียงกลับมีเทียบเท่าโรงเรียนใหญ่ แต่ชื่อเสียงก็มีพร้อมชื่อเสีย เด็กแต่ละคนเถื่อนชิบหาย สภาก็สภาเหอะ ไม่ว่างขนาดไปเป่านกหวีดกลางดงตีนได้ครบทุกตี้หรอก
"ตีกันกับโรงเรียนข้างๆ ตีกับเด็กช่าง ตีกับครูวิทย์ ตีกันเอง ไอ้สั- ว่างจากสอบก็ตีกันเป็นอาหารว่างเลย"พี่มิณท์เริ่มบ่น
"พ่อคงเรียกพี่คิณต์ไปคุยเรื่องนี้"ติณดีดนิ้วที่มันเยิ้ม ก่อนจะดูดนิ้วทั้งห้าที่ติดเศษขนม
"แสนรู้นะมึง เกริ่นให้ขนาดนี้โล่งอกที่มึงเข้าใจ"
พ่อของพี่มิณท์กับไอ้ติณเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนเถื่อนนี่ ส่วนพ่อของพี่คิณต์เป็นผู้สนับสนุนหลักเรื่องงบประมาณต่างๆทั้งคู่เป็นเพื่อนกัน คงเรียกไปเรื่องที่ไอ้ติณบอก สภาปีที่แล้วทำผลงานไว้ไม่ค่อยเยอะพอรุ่นพี่คิณต์ที่พึ่งได้รับตำแหน่งใหม่ๆ คงต้องอบรมกันอีกยาว
เดี๋ยวนี้แทบจะตีกันหน้าห้องปกครอง จารย์ก็ไม่อยากยุ่ง โดยเฉพาะจารย์แมว


______
มาจะมางิๆ
มีอะไรผิดพลาด แนะนำกันได้จ้า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

1 ความคิดเห็น