ALL GOT7 Paradise Zone

ตอนที่ 4 : พี่กันต์ x น้องยูค : เพราะมันคือความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 ม.ค. 60

NOTE:ยูคเป็นผู้หญิงนาจา


"เเบมเเบม"
เสียงใสเอ่ยเรียกเพื่อนรักที่กำลังนั่งเหม่อมองเเม่น้ำสายใหญ่
"มีไรยองเเจ"
หันไปตามเสียงเรียกก็เจอกับ 'ยองเเจ' เพื่อนข้างบ้านที่ยืนหอบหายใจ
"แปป.."
เจ้าตัวว่าพลางหายใจกระหืดกระหอบ ก่อนจะพูดบางอย่างออกมาด้วยท่าทางดีใจ
"น้องยูคกลับมาเเล้ววววว"
คนฟังยิ้มตามก่อนจะพากันวิ่งไปที่สะพานเชื่อมกับอีกฝั่งของเเม่น้ำ ทั้งสองวิ่งด้วยความร้อนรน กลัวอีกคนที่สะพานจะรอเก้อ
ทันทีที่มาถึง ร่างสูงผอมนิดหน่อยของยูคยอมน้องสาวบ้านฝั่งตรงข้ามเรียกรอยยิ้มจากสองหนุ่มที่วิ่งมากระหืดกระหอบ
"พี่เเบมพี่เเจ!!"
เสียงใสกังวานจับใจทำเอาเเบมเเบมเคลิ้มไปชั่วขณะ ก่อนจะปรับสติได้เมื่อไอ้เพื่อนตัวดีกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับคนตรงหน้าอยู่
"โตขึ้นเยอะเลยยู คิดถึงจังงื้อออ"
ยองเเจทั้งกอดทั้งหอมอย่างหมั่นเขี้ยวคนอื่นคงมองไม่ดีเเน่ๆเเต่ถ้ารู้ความจริงเเล้วนี่เเทบเป็นเรื่องปกติเพราะสองคนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
"ปล่อยเลยพื่เเจ งื้ออ ยูจะกอดพี่เเบมมม"
ผลักพี่ชายตัวเองออกราวกับเขวี้ยงขยะลงถังก่อนจะเดินมากระโดดกอดคนที่ยืนนิ่งอยู่ตั้งนานเเล้ว เเบมเเบมกอดตอบเเทบจะทันที
"เเหม! ไอ้ยูเกินไปละๆทีกับพี่นี่ละ"
ไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลทั้งสอง ได้เเต่กอดกันไม่สนใจอะไรท้้งนั้น ต่อให้สนใจจริง่ความคิดถึงก็มีมากกว่าอยู่ดี ยองเเจมองภาพตรงหน้าเเล้วอยากอ้วก
"ไปเปิดห้องกันเลยไหมครับถ้าจะขนาดนี้"
"พี่เเจบ้ายูเป็นผู้หญิงนะพูดไรเนี่ยโว๊ะ!"
"ผู้หญิงเค้าไม่กระโดดกอดผู้ชายเเบบนี้นะยูค"
แบมที่มือยังโอบเอวคนตรงหน้าไว้เอ่ยขึ้นด้วยความเอ็นดู
"ค่ะพี่เเบมยูจะเชื่อพี่ ยูจะไม่กระโดดกอดผู้ชายเเล้วเเต่พี่เเบมต้องกอดยูนะ"
ว่าเเล้วก็กอดกันอีกรอบให้หายคิดถึง
"งั้นเชิญกอดกันต่อละกันกุไปรอที่บ้านมึงนะเเบม"
"เออ"
ว่าพลางคลายอ้อมกอดออกก่อนจะเปลี่ยนเป็นเป็นฟัดสองข้างเเก้มของสาวน้อยอย่างหมั่นเขี้ยว
"กลับมาคราวนี้กี่วันล่ะ"
เจ้าตัวทำท่านับนิ้วเป็นเชิงหยอกก่อนจะตอบพร้อมร้อยยิ้ม
"ยูย้ายกลับมาที่นี่เเล้ว ไม่ต้องไปที่นู้นเเล้ว"
"โกหก?"
"เปล่านะๆ ยูจะได้เรียนที่เดียวกับพี่เเบมด้วยล่ะ"
ยิ้มพอใจกับคำตอบถึงจะรู้จากเเม่ของเจ้าตัวมาเเล้วเเต่มันคงดีกว่าถ้าได้ยินจากปาก
"คิดถึง"
"คิดถึงใคร?"
"คิดถึงยูไง"
"เเต่ยูไม่คิดถึงนะ"
คิ้วขมวดปมทันทีที่ยูพูด
'นี่แอบไปมีเเฟนเเล้วหรอ?!'
"ยูจะคิดถึงทำไมในเมื่อตอนนี้ยูกับพี่...เอ่อ..ยูกับเเบมอยู่ด้วยกันเเล้ว"
ทันทีที่ได้ยินเเบมก็รีบคว้าตัวมากอดให้หายคิดถึงอีกรอบ
"เฮ้ย! ทำไรกันกลางสะพานประเจิดประเจ้อว่ะ"
เจียเอ๋อร์พี่สาวของยูเเละเป็นยัยตัวดีเพื่อนสนิทสุดเเสบที่พรากยูไปจากเขา
"ยุ่ง!"
นั่นไม่ใช่เสียงของเเบมเเต่เป็นเสียงของน้องสาวตัวเล็ก เจียทำหน้าเหวอนิดหน่อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม
"ดูเเลยูให้ดีๆนะไอ้เเบมรู้ไหมว่ามันไปเรียนที่นู่นมั.....อื้อไอ้อู!!"
รางบางเอามือปิดปากพี่สาวปากสว่างทันทีเมื่อเจ้าตัวนึกออกว่าพี่สาวปากสว่างตรงหน้าจะพูดถึงเรื่องอะไร
"จุ๊ๆ ไม่ได้ๆห้ามพูดนะ"
"ก็รู้อยู่หรอกว่าคนอย่างยูมันต้องกรี๊ดต้องหวีดผู้ชายบ้าง พี่ไม่โกรธเราหรอก"
ตัวเล็กันควับมองค้อนพี่ชายสุด(ที่)รักตาเขียว
"พูดงี้ด่าว่ายูเเรดเลยดีกว่า"
"พี่ล้อเล่นน่าใครจะเเรดไม่มี๊!"
"พี่เชื่อยูนะพี่เจียมันมั่วๆๆ "
"เชื่อสิทำไมจะไม่เชื่อ เเฟนพี่ทั้งคน"
เจียยืนมองไอ้สองตัวที่เข้าไปโลกส่วนตัวโดยไม่สนใจพี่ที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้สักนิด
"พี่ยังไม่ได้ขอยูเลย"
ร่างสูงจับมือคนตรงหนเามากุมไว้ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอายองเเจ(ที่โกหกว่าไปแล้วเเต่จริงๆแอบดูอยู่)กับเจียเอ๋อร์เเทบอ้วกลงคลองเเต่ไม่เพราะมันเป็นข้อห้าม
"ตอนนี้ไม่รู้ว่าเราอยู่สถานะไหนดันมันยังชัดเจนไม่พอ เเต่ไม่ว่าจะอยู่สถานะไหนพี่ก็รักเเละจะดูเเลเราอยู่ดี เเต่ตอนนี้.....เป็นเเฟนกันนะ.."
ไม่มีคำตอบใดๆมีเพียงเสียงเเกล้งอ้วกของเจียกับยองเเจที่เดอนออกมายืนดูเเบบจังเท่านั้น ร่างเล็กของยูคยอมยิ้มรับก่อนจะเขบ่งปลายเท้าไปจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากพี่ชายที่รัก
"ตกลง ตั้งเเต่ยูยังไม่เกิดเเล้ว"
.............
NEXT
.
สะพานอีกฝั่งมีรถสปอตซ์คันหรูสีดำสนิทจอดรอใครบางคนที่ยืนอยู่บนสะพานตั้งนานเเล้วเเละดูเหมือนคนบนสะพานจะรู้ตัวเเล้วด้วย...

"ยองเเจ บอกแม่ด้วยว่ากูไม่กลับนอนบ้านเพื่อน"
ยองเเจทำหน้าเซ็งๆ เซ็งเรื่องที่ต้องวิ่งข้ามคลองไปบอกบ้านน้าอีกฝั่ง กับ อิสองคนที่หายเจ้าไปอยู่ในโลกสีชมพูกันสองคนเเล้ว
"ไมเจียไม่กลับบ้าน?"
"ไปมาเเล้วไงเเต่ลืมบอกป๊ากับม๊า"
"อ่อ เออๆ อย่าลืมของฝากนะโว้ย"
"ค่ะ ๆ ตะบอกว่ายกมาให้เป็นตัวเลยเเหล่ะ"
"ชัคกี้?"
"เออ คงงั้นมั้ง"
จะหันมาชวนไอ้สองคนไปเป็นเพื่อนเเต่มันดันเดินจับมือกันลงสะพานไปแล้ว
'อยากจะบ้าตายยย'

ร่างเล็กลงจากสะพานมาขึ้นรถคันหรูที่จอดรออยู่ตั้งนานก่อนจะเปอดประตูเข้าไปนั่ง ในรถมีเเต่ความเงียบ จนคนข้างๆทักขึ้น
"คนนั้นใคร"
"ยองเเจลูกพี่ลูกน้อง"
"เเล้ววันนี้.."
"ไป..."
"ไมวันนี้ง่ายจังหล่ะ"
"จะด่าว่ากุง่าย?"
"ไม่นี่..ปกติเห็นขืน..."
"อย่าเซ้าซี้น่า'มาร์ค'จะไปก็ไปสักที"
.........

เรื่องนี้เเต่งขึ้นเพราะเห็นรุปยูคที่ใส่ชุดเต้นเพลง Dump Dump เเล้วน่าร้ากกกอยากกอดดด
#บันเทิ๊งบันเทิงรีด
J.Y.D
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น