{FIC GOT7} รักเเค่ไหนพูด!!! MARKSON

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

               เสียงเคี้ยวดัง กร๊อเเกรบ ไปทั่วห้อง ไม่ใช่เสียงใครที่ไหน เเต่เป็นเสียงของเด็กรุ่นน้องที่หยิบขนมในมือห่อเเล้วห่อเล่า มือป้อมกำถุงขนมเเน่น ด้วยความกลัวจะไม่ให้กลัวได้ไง ก็ผมสองคน กำลังนั่งดูหนังสยองขวัญกันอยู่ ผมเอือมกับเจ้าเด็กนี่จริงๆ ทั้งๆที่ชวนดูเองเเท้เเต่กลับนั่ง ก้มหน้าหงึกหงัก อยู่ได้
"นี่ ถ้ากลัวก็เลิกดูซะ"
หัวกลมส่ายดุ๊กดิ๊กเป็นการปฎิเสธ ว่ายังไงก็จะดูต่อ ผมหันไปสนใจหน้าจอทีวีต่อ เรื่องนี้ผมดูมาจนเล่าได้เป็นฉากๆ

ย้อนกลับไปเมื่อ 1 ชั่วโมง 

"พี่มาร์ค"
"ว่าไง"
"ผมเบื่อละครอ่ะ พี่มีหนังไรดูป่ะ"
ผมเงียบ ไอ้จะตอบว่ามีหนังโป๊มันก็ใช่เรื่องเเจ็คสันยิ่งดูซื่อบื้อๆอยู่ด้วยสิ (ใจเย็นๆนะคะรีดพี่มาร์คเค้าเเค่กำลังชั่งใจว่าควรเล่นมุขนี้ดีไหมค่ะ)
"มีหนังผีดูไหม"
ผมพูดก่อนจะเดินไปหยิบหนังผีมาสามเเผ่นเเล้วโยนให้คนตัวเล็กที่ดูจะสนอกสนใจมันเหลือเกิน ปล่อยให้คนตัวเตี้ยเปิดหนังตามใจก่อนจะเดินหยิบซองสีเทาที่ข้างในบรรจุบุหรี่ไว้หลายมวนเดินออกมานอกระเบียงห้อง หยิบขึ้นมาจุดเเล้วสูดมันเข้าไป  ผมไม่ใช่คนสูบบุหรี่จัดเเค่สูบเวลามีเรืองเครียดๆ เเต่ผมก็ไม่ได้เครียดอะไรนะเเต่อยู่ๆก็อยากสูบ ตอนนั้นผมไม่ทันสังเกตุเลยสักนิดว่าเเจ็คสันมาอยู่ข้างหลังผม เขาสะกิดผม
"พี่มาร์ค...........ไปดูหนังกับผมดีกว่านะ"
เสียงแหบปนเซ็กซี่เชิงเย้ายวนนั้น กระซิบข้างหูผม ผมหันหลังไปตามเสียง หน้าของผมกับเเจ็คสันอยู่ห่างกันนิดเดียวเหมือนเจ้าเด็กนี่จะพยายามเขย่งตัวมาจ้องหน้าผมนะ สายตานั่นมันอะไรกันยั่วกันชัด เจ้าหัวใจไม่รักดีของผมมันเต้น ตุ้บๆๆ เเจงคสันเอื้อมมือมาหยิบบุหรี่ไปจากมือผมแล้วขยี้มันด้วยมือเปล่าต่อหน้าต่อตาผม ไม่ร้อนรึไงนะ 
"พี่มาร์คไปดูหนังเป็นเพื่อนผมนะ"
ร่างป้อมยิ้มก่อนจะลากผมมาที่ห้องนั่งเล่น
'....นั่นเหมือนไม่ใช่เด็กซื้อบื้อเเจ็คสันเลย....'


              เเละนั่นคือ ก่อนที่ผมจะมานั่งอยู่ตรงโซฟาข้างๆไอ้เจ้าเตี้ยนี้ นี่ก็สี่ทุ่มกว่าเเล้วเเจ็คสันยังไม่มีทีท่าว่าจะนอนเลยสักนิด 
"ฉันว่าเราควรนอนได้เเล้วนะ"
"พี่ง่วงก็ไปนอนสิ ผมยังไม่ง่วงนี่"
"เออ"


แกร๊ก!!!.....
เสียงเปิดประตูห้องที่ผมว่ามันควรจะเปิดตั้งนานเเล้ว คนเปิดประตูดูจะพยายามย่องเบา ถึงผมจะหลับตาเเต่ก็พอเดาสถานการณ์ได้บ้างน่ะนะ ความรู้สึกคือเหมือนมีมือมาโบกตรงหน้า ผมเเกล้งทำเป็นพลิกตัวไปอีกด้านเพื่อไม่ให้เป็นการน่าสงสัยจนเกินไป
"โว้ย!! "
เสียงโวยเบาๆจากคนด้านหลังทำให้ผมหลุดขำนิดนึงนะ  เสียงฝีเท้าที่ดูตึงตังขึ้นกว่าตอนเเรกเดินอ้อมมาทางอีกฝั่ง
"คนอะไรขนาดตอนนอนยังหล่อเลยวะ ตอนเด็กพ่อให้กอนความหล่อรึไง ดูดีเกิไปแล้วโว้ย!"
ผมว่าหมดเวลาเเกล้งตายของผมเเล้วล่ะ ผมลืมตาขึ้นคนตรงหน้าดูจะตกใจนิดนึงนะ
"มาทำไม?"
"เอ่อ...ผม...ละเมอใช่ละเมอเข้าห้องผิดอ่ะพี่โทษทีๆผมไปละ"
โคตรไม่เนียนไปเรียนมาใหม่นะน้อง
"นี่ละเมอถือโทรศัพท์เลยหรอ"
ผมแอบยิ้มเล็กอยากรู้จริงๆว่าจะทำยังไงนะ ร่างป้อมยิ้มเจื่อนๆนิดหน่อย
"นี่เราหล่อถึงขนาดมีรุ่นน้องเเอบถ่ายรูปเลยหรอ"
"เฮ้ย!! พี่ไม่ใช่นะไม่ใช่ คือผม......ผม.. คือจะว่าไงดีอ่ะคือ"
"ฉันเอาเรื่องนี้หักคะเเนนความประพฤตินายได้เลยนะ"
"โอ้ยยย! พวกรุ่นพี่มันมีคะเเนนความประพฤติทุกคนไงวะ"
เเจ็คสันสบถออกมา 

"ผมก็....เฮ้ออ!! คืองี้พี่มาร์คผมโดนกลุ่มรุ่นพี่ปีสองใช้มาอีกทีอ่ะ ให้มาถ่ายรูปพี่เข้าใจ? ผมไม่ได้หลงพี่ใดใดทั้งสิ้นนะ"
"งั้นมานี่"
ผมตบที่นอนที่ว่างข้างตัวเพื่อให้เจ้าเด็กเตี้ยนั่ง เเจ็คสันทำหน้าเอ๋อๆก่อนจะนังลง 
"เอาโทรศัพท์นายมา"
เเจ็คสันส่งโทรศัพท์ให้ผมอย่างงงๆ
"พี่จะทำอะไ--- เฮ้ย!! "
ผมผลักเเจ็คสันให้หัวลงมานอนทับตักตัวเองก่อนจะกดถ่ายรูปไปสองสามภาพ 
"หน้าเอ๋อชะมัด ไปบอกพวกนั้นด้วยนะว่าอยากถ่ายให้มาขอถ่ายเองไม่ใช่ใช้คนอื่นอย่างงี้ อีกอย่างคนที่ให้คะเเนนนายคือ ยองเเจกับฉันเเละก็พี่ชาน เเค่นั้น นายโดนพวกนั้นหลอกเเล้ว"
เเจ็คสันนอนเงียบอยู่บนตักผมเหมือนคิดอะไรสักอย่าง ก่อนจะค่อยๆหลับตา เฮ้ย!! ไหงง่ายงี้อ่ะ 
"เฮ้ย!!ๆ เเจ็คสัน เฮ้ย!!"
เเจ็คสันเงียบหลับจริงดิ ผมมองนาฬิกาตรงหัวเตียงนี่ จะเที่ยงคืนเเล้วหรอ? มันไวไปนะบางที ผมประคองหัวให้พลิกไปที่หมอนเเล้วก็เอียงตัวให้นอนสบายขึ้นนิดนหน่อย หลับไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ ผมเอาผ้าห่มให้ร่างป้อม ปิดไฟเเล้วเดินออกมาจากห้องเงียบๆ 
                         'นายก็ยังเป็นนายคคนเดิมนั้นเเหล่ะ...เจียเอ๋อร์'

TBC..

ไรท์มาเเล้วววววววว ตอนนี้ก็สั้นๆอีกเช่นเคย บอกก่อนนะว่าทั้งหมดนี่พึ่งวันเเรกคืนเเรกในรั้วมหาวิทยาลัยของเเจ็คสันเท่านั้น!!! อู้วว์   รีดเดอร์คงงงว่าตกลงตะจั๋นมันซื่อบื้อจริงไหม ไรท์บ่องตงว่าพล็อตตอนนี้ไม่ใช่เเบบนี้นะเเต่ฟิลมันพาไปก็รอดูเเล้วกันว่านองจั๋นเราอยู่สายไหนอิอิ เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยนะ ยิ่งไรท์เห็นเม้นไรท์ยิ่งมีเเรลุคมาอัพฟิคนะ ขอบคุณค่ะที่อ่านกัน รุกนะจุ้บๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

49 ความคิดเห็น

  1. #39 Black Stormer446 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 02:10
    มาร์ครู้ชื่อจริงแจ็ค??
    มาร์ค...ขนาดหลับยังหล่อ ไม่ใช่หรอกแจ็ค มาร์คมันยังไม่หลับ
    #39
    0
  2. #24 Aunspzii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:38
    พี่มาร์คเป็นใครรู้จักเจียเอ๋อด้วย
    #24
    0