{FIC GOT7} รักเเค่ไหนพูด!!! MARKSON

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2(แก้คำ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

ตอนที่ 2

ถึงห้องนี้คิตตี้จะเยอะเกินความจำเป็นแต่ก็ต้องขอบคุณป้าเค้าล่ะนะที่ติดต่อเรื่องโรงเรียนให้ จะว่าไปอาบน้ำดีกว่าถึงจะเที่ยงก็ตามแต่ที่โซลหนาวมากสำหรับคนอย่างผม  ร่างกายไม่ค่อยโอเคกับการปรับสภาพกับอากาศอะไรแบบนี้ค่อนข้างยากนะ จากอากาศเย็นพอประมาณมาเจอหนาวเกินความจำเป็นนี่ก็ใช่ที่แหะ หยิบกาแป๋วเป้มาเตรียมจะรูดซิป เจอเข็มกลัดรูปนกละมั้งพันอยู่กับเชือกห้อยกระเป๋าลายแมว ของใครวะช่างมันละกัน

2 วันถัดมา (ไวเหมือน เดอะเฟลช)

ติ๊งต่องติ๊งต่องงง

ครับ ครับมาแล้วครับ

ส่งพัสดุครับ ให้คุณ หวัง เจียเอ๋อร์ ครับ

ผมครับ

ผมเซ็นรับก่อนจะขนพัสดุสองลังที่ตีตรามหาวิทยาลัย เดาได้ไม่ยากว่าข้างในเป็นอะไรคงพวกของที่ต้องใช้กับเครื่องแบบแหล่ะ 

วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเพราะออกไปทำงานกันหมด อยู่ที่นี่มาสองวันแล้วก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่ได้เที่ยวบ้างนิดหน่อย ภาษาเกาหลีค่อนข้างไม่เป็นปัญหากับผมนะเพราะเรียนมาบ้าง อีก 2 วันก็จะไดย้ายไปอยู่หอแล้ว  อยากรู้จังว่าพี่รหัสนี่จะเป็นแบบไหน ผมคงไม่หวังว่าพี่รหัสจะเป็นผู้หญิงหรอกนะความเป็นไปได้ต่ำโคตรๆ

 

ผมเปิดดูพัสดุสองลังอย่างอยากรู้อยากเห็น แต่มันก็ไม่มีไรมากไปกว่าตำหรับตำราเรียนกับเครื่องแบบแค่นั้นแหล่ะ  อู้วว์ มีซองจดหมายสีชมพูเล็กๆด้วย

ข้างในเขียนว่าไงมั่งนะ

สวัสดี ฉันชื่อ มาร์ค ฉันเป็นพี่รหัสนายนะ ฉันชอบกินสตอเบอร์รี่ ฉันร้ากเด็กมากๆเลยล่ะ ฉันหน้าตาน่ารักมากด้วย หวังว่าเราจะเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันนะ ต่อจากนี้ก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยล่ะ              

                                                                                ด้วยรักจากมาร์คคี อิคึอิคึ

 

พี่รหัสตูมันจะโลกสวยด้วยมือเราไปไหนว่ะ แหว่ะ ในหัวผมมีแต่ภาพผู้ชายตัวเตี้ยๆ ช่างพูด ร่าเริงสดใส คิดบวก จากการสังเกตจากจดหมายนี่พี่รหัสผมน่าจะประมาณนั้นล่ะมั้ง แล้วเจอกันครับพี่มาร์ค

……………………….

………………..

…………

………

…..

..

.

.

.

.

MARK

นิ้วเรียวของร่างสูงหยิบสมาทร์โฟนรุ่นล่าสุด ขึ้นมาเลื่อนปลดล็อกหน้าจอก่อนจะเลื่อนหาชื่อ

JB กดโทรแล้วรอปลายสายรับ

ว่าไง ครับท่านมาร์ค

เรื่องจดหมายที่ต้องเขียนส่งให้รุ่นน้องตามธรรมเนียนอะไรนั่น จัดการยัง?”

แจบอมจัดการเขียนของไอ้คุณมาร์คและส่งให้แล้ว รับร้องน้องอ่านทีนี่กลัวรุ่นพี่ตามรีเควสเลยล่ะ

ขอบใจ อย่าเขียนอะไรที่มันดูเว่อร์เกินความจริงล่ะ

ก็ไม่รู้สินะ ไม่อยากเขียนเองใช้คนอื่นรอดูผลลัพธ์เอาละกัน

ติ๊ด……

มันต้องเขียนอะไรที่อัปปรีย์จัญไรแน่ๆ….”

 

 

 

 

 

 

 

JARKSON

วู้วว์ ใส่เครื่องแบบแล้วก็ดูหล่อแหะ

วันนี้วันย้ายเข้าหอพักแล้ว เบลหลานรักดูจะงอนๆที่ผมจะไม่อยู่ด้วยนิดหน่อยนะ

พี่แจ็คหล่ออยู่แล้วใส่อะไรก็หล่อแต่จะดีมากถ้าไม่ย้ายไปอยู่หอพักอยู่เล่นกับเบลที่นี่อ่ะ

ไม่ได้หรอกพี่ต้องเรียนอ่ะ แต่พี่สัญญาว่าจะแวะมาหา

ปริ๊น!!

เสียงบีบแตรดังลงมาจากด้านล่างก่อนมีมี่จะตะโกนขึ้นมาว่าเป็นพี่รหัส ผมเลยยกกระเป๋าลงไปข้างล่างก่อนจะอำลามีมี่กับเบล

ขึ้นไปนั่งบนรถเบนซ์คันงาม

สวัสดีครับพี่มาร์ค

ผมกล่าวทักทายผู้ชายที่นั่งข้างๆที่ผมคาดว่าน่าจะเป็นพี่มาร์ค  เขาต่างจากที่ผมจินตนาการไว้เยอะเลยล่ะ ตัวสูงตาตี่ไหล่กว้าง โดยร่วมแล้วเท่ห์สุดๆ

ขอโทษนะฉันไม่ใช่มาร์คหรอก ฉันเป็นเพื่อนมาร์ค หมอนั่นมันขี้เกียจมารับเลยให้ฉันมาแทน พี่ชื่อ อิมแจบอม เรียก เจบีก็ได้นะ

ครับ

คนคนนี้ดูใจดีจัง ว่าแต่ทำไมอีพี่มาร์คมันเจอตัวยากเย็นจังนี่เกลียดการรับน้องนักรึไง

ขับมาสักพัก พอถึงบ้านหลังนึงพี่เข้าก็จอด

รอแปป พอดีต้องรับน้องรหัสพี่ด้วย

ครับ

พี่เจบีลงไปทำอะไรสักอย่างก่อนจะมีเด็กผู้ชายเดินตามมาด้วยคาดว่าน่าจะเป็นน้องรหัสของพี่เค้า

หวัดดีฉันชื่อจินยองนายล่ะชื่ออะไร ต่อจากนี้เรามาเป็นเพื่อนกันนะ

คนที่ชื่อจูเนียร์เปิดประตูรถขึ้นมา แปปเดียวก็รัวคำถามใส่ละ

ชื่อแจ็คสันยินดีที่ได้รู้จักนะ จินยอง ฉันว่านายน่าจะอยากคุยกับพี่รหัสนายมากกว่าแลกที่กับฉันไหม?”

จินยองทำหน้าตามู่ทู่ ในขณะพี่เจบียิ้มเหมือนเห็นด้วยเล็กๆ

ไม่เอาอ่ะคุยกันจนรำคาญล่ะนั่งนี่แหล่ะ

นี่แกพูดกับพี่ดีดีดิรำคาญอะไร

พี่เจบีที่นั่งเงียบพูดขึ้น

ขอโทษครับ คุณเพ่

ผมกับจินยองคุยกันมาตลอดทาง เราสนิทกันไวมาก จนพี่เจบีมาจอดตรงหน้าหอพักชาย

อ่ะถึงละเด็กน้อย เชิญ จินยองกุญแจห้องเชิญขึ้นไปจัดประเป๋าให้เรียบร้อยนะ พี่จะไปหาเพื่อนต่อ

จินยองยกกระเป๋าออกมาพร้อมกับพยักหน้ารับ

พี่ฮะ แล้วผมล่ะ

ขึ้นไปบนห้องเดี๋ยวก็เจอไอ้มาร์คเองแหล่ะ ไปละบรัยส์นะเด็กๆ

ห้องของผมกับจินยองอยู่ชั้นเดียวกันเราเลยเดินแบกกระเป๋าขึ้นไปพร้อมกัน

จินยอง แกว่าพี่รหัสเจะเป็นยังไงอ่ะ

นี่แจ็คยังไม่เคยเห็นพี่รหัสตัวเองตอนทำข้อตกลงเข้าหอพักหรอ

หึ ตอนนั้นยังอยู่ฮ่องกงอยู่เลย ป้าเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมดให้อ่ะ

ไม่รุดิ พี่มาร์ค หรอ ตอนมาสอบเข้าก็มีพวกผู้หญิงพูดถึงกันเยอะอยู่นะ ตอนสอบไม่เจอบ้างหรอ

ไม่ ไม่ มาสอบแปปเดียวสอบเสร็จก็กลับเลย

งั้นก็ลุ้นเอาละกันแต่น่าจะดังพอตัวอยู่นะพี่มาร์คเนี่ย

“ 555 ขอให้โชคดีนะ

ลิฟท์พามาถึงชั้น 4 ผมกับจินยองแยกทางกันหน้าลิฟท์ บอกเลยว่าหอพักที่นี่ค่อนข้างจะไม่ธรรมดาแหะ อย่างกับโรงแรม 5 ดาวอะไรทำนองนั้นเลย  ผมเดินมาถึงหน้าห้องที่เขียนชื่อผมกับพี่มาร์คพร้อมรหัสนักศึกษาไว้หน้าประตู

เอาล่ะวะ ขอให้เจอพี่รหัสที่นิสัยดีๆเหมือนพี่แจบอมด้วยเถ้อออ ฟู้วว์

ผมถอนหายใจก่อนจะบรรจงเคาะประตู สองสามที

 ………..ต่อจากนี้ไม่ว่าพี่รหัสจะเป็นไงฝากตัวด้วยแล้วกันนะครับ……..

 

 

TBC

 

มาแล้วๆ เป็นไงกันบ้างอ่ะ สนุกไหม คิดเห็นกับนิยายของไรท์ยังไง คอมเม้นต์ได้นะ เป็นการให้กำลังใจไรท์อย่างนึงเลยล่ะ แล้วก็อย่าลืมโหวตให้นิยายไรท์ด้วยนร้า แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ บรัยส์

ปล. เรื่องนี้ไรท์อัพไม่วันอังคารก็วันเสาร์นะเข้ามาอ่านมาเม้นต์ให้ด้วยนร้า





B    พุยพุ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

49 ความคิดเห็น

  1. #33 Black Stormer446 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 22:05
    คือ?? จดหมายมาร์คนี่คือร่ะ?? โลกสวยไปมั้ยล่ะบางที ????
    #33
    0
  2. #27 Petchmoo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 15:34
    คือบับ~ มันหนุกมากอ่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะพี่ไรท์
    #27
    0
  3. #4 wawa258 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 12:43
    รอน้าาาา
    #4
    0
  4. #3 PigGY_7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 19:31
    มาต้ออแแ
    #3
    0
  5. #2 benjasiri_kae (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:14
    รอน้าาา
    #2
    0