{FIC GOT7} รักเเค่ไหนพูด!!! MARKSON

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

                              เรื่องราวหลังจากวันนั้นผ่านมา 1 เดือนได้เเล้วครับผมกับพี่มาร์คก็สนิทกันในระดับหนึ่งย้ำว่าระดับหนึ่งเพราะพี่เเกดูจะตีตัวออกห่างซะเหลือเกิน หลังจากวันนั้นพี่มาร์คกับผมไปพบรุ่นพี่ปีสองกลุ่มนั้น พวกพี่ดูจะหวีดกันมากเเต่พี่มาร์คไปคือไปเทศนาเเล้วจะจัดการยื่นเรื่องถึงครูด้วยเเต่ผมห้ามไว้พี่เเกเลยไม่ทำเเละพวกรุ่นพี่ก็ไม่ได้ดูจะสำนึกผิดใดใดทั้งสิ้นหลังจบการเทศนาเเล้วยังเดินมาขอถ่ายรูปอีพี่มาร์คด้วย ผมก็ได้รับคำขอโทษเเละคำขอบคุณที่ทำให้ฝันอะไรสักอย่างของพวกพี่เเกเป็นจริง  ฝันไรวะ(!?) เเละพี่มาร์คก็กำชับผมอีกว่า อย่าให้ใครหลอกใช้เเล้วก็ด่าผมยาวเลยเเถมมีท้ายด้วยว่าถ้าจะถ่ายก็บอกเดี๋ยวถ่ายให้ ชีวิตผมค่อนข้างวุ่นวายมาก เพราะพี่เเทคยอนเพื่อนพี่ชานเเละกลุ่มเเก๊งค์ของพวกพี่เเกชวนพี่มาร์คไปดื่มเเละผมจะติดร่างเเหไปในฐานะคนเเบกพี่มาร์คกลับบ้าน ถึงผมจะดื่มเเต่ก็ไม่ได้มากมายเหมือนพี่มาร์คที่อยู่ดีๆก็ยกดกๆ ผมเลยสนิทสนมกับพวกพี่เค้าอยู่พอตัว วันนี้เป็นวันที่ใครหลายๆคนรอคอยซึ่งหนึ่งในนั้นไม่มีผมการได้นอนขี้เกียจๆอยู่ในหอนับเป็นสิ่งที่วิเศษสำหรับวันหยุดเช่นนี้เเต่ผมต้องสละมันให้กับกิจกรรม การเรียนรู้นอกสถานที่อย่าง MT หรือ Mambership Trainning กิจจกรรมกระชับมิตรซึ่งปีนี้คณะของผมไปที่......เมืองเคียงจูไม่ใกล้ไม่ไกลจากโซลมากนัก ทุกคนดูจะตื่นเต้นกันมากโดยเฉพาะจินยองที่พล่ามไม่หยุดตั้งเเต่ที่ขึ้นรถมาว่า เคยไปตอนเด็กที่นั่นสวยมากเป็นเมืองเเห่งวัฒนธรรมเลยก็ว่าได้ ผมก็ฟังไปตามระเบียบภาษาคนต่างด้าวเมืองนี้น่าสนใจมากทีเดียวเลย 
"เฮ้ย!! ไอ้โฮโชว์รุ่นน้องสักเพลงดิในรถมันจะเงียบไปแล้วววว!!"
"ขอมาจัดไป "
เสียงโหวกเหวกโวยวายของรุ่นพี่ปีสี่ที่(เนียน)ว่าง ตามมาด้วยถามว่าทำไมครูไปดุหน่อยหรอ? ครูแกไม่ดุหรอกครูเเกเข้าไปสนทนาโหวเหวกโวยวายด้วยเลยเเหล่ะ เเทนที่จะเอาเวลาไปหางานทำหรือทำอะไรกันพวกพี่เเทคยอนเเละเเก๊งค์ของพี่เเกอาสาด้วยความเต็มใจที่จะมาเป็นสีสันให้โดยไม่สนสักนิดว่างานการที่กองอยู่จะมีผลต่อเกรดตัวเองในอนาคตเลยสักนิด ผมหลับตาเอาหัวพิงกับขอบหน้าต่าง เเล้วฟังเพลงที่มาเข้าหูแบบไม่ได้ตั้งใจเสียงพี่จุนโฮนั่นเอง
"~~~~Baby I’ll be Baby I’ll be~~~~~"

สียงพี่จุนโฮ+พี่จุนซูไม่ได้เเย่มากนักทำให้ผมเคลิ้มหลับได้เลยเเหล่ะ จากที่โหวกเหวกโวยวายกลายเป็นเงียบฟังเพลงกันทังคันรถ จินยองที่พล่ามไม่หยุดก็หยุดพูดเหมือนกัน

ควาามเงียบกับเพลงเพราะเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นเสียงโวยวายขึ้นมาอีกครั้งหลังจากจบเพลงพี่ปีสองสามคนที่คุมรถหยิบขนมขึ้นมาเเจกปีหนึ่ง

"โห่!! ยองเเจ อยากกินหนมมั่งเเจกเด็กน้อยคนนี้หน่อยสิ"

เสียงพี่จุนซูหรือปู่เเดกูพูดกับพี่ยองเเจอ้อนเหมือนเด็กเเต่อายุพี่เเกนี่เยอะสุดละในเเก๊งค์นั้นอ่ะ

"หนังหน้าพี่ไม่ได้เข้าข่ายความเป็นเด็กเลยสักนิดครับ"

เสียงโห่เเซว และปรบมือให้กับพี่ยองเเจที่กล้าท้าทายอำนาจมืดของปู่เเดกู พี่จุนซูรับขนมมาก่อนจะพองเเก้มที่(พยายาม)ทำให้ดูน่ารักที่สุดมองพี่ยองเเจตาเเป๋ว

"อีกเดี๋ยวก็ถึงเเล้วล่ะ ทุกคนก็เช็คความเรียบร้อยตัวเองนะ ถึงที่เเล้วสำรวมกิริยามารยาทกันด้วยล่ะ"

ครูเเจมินที่นั่งฝอยด์อย่างออกรสออกชาติหันหลังไปตะโกนก่อนที่เด็กปีหนึ่งเเละเด็กน้อย(?!) ปีสี่จะขานรับอย่างกับเด็กอนุบาลที่ได้มาทัศนศึกษาครั้งเเรก

เมื่อมาถึงที่พักซึ่งเป็นโรงเเรมเครือข่ายกับทางมหาลัย จึงไม่เเปลกตานักถ้าจะมีรุ่นพี่ที่จบการโรงเเรมมาทำงานที่นี่จินยองว่ามาอ่ะนะ คุณครูราว 30 คนลงมาจากรถเเละรุ่นพี่เเต่ละปีอีกประมาณ 150 คนยืนประจันหน้ากับเด็กปีหนึ่งพร้อมกับสั่งคำสั่งยาวเหยียดที่จับใจความได้เเค่ว่า ให้ไปหาพี่รหัสเเล้วเอาของไปเก็บที่ห้องพักเเล้วมารวมตัวกันตรงนี้

ด้วยความที่เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนทำให้นักศึกษาที่นี่มีไม่มากนักเพราะคัดเเต่พวกหัวกะทิกับลูกคนมีตังค์มารวมกันไว้นักศึกษาจึงมีจำนวนเพียงเเค่ 150 คนเท่านั้น ทำให้การเเยกย้ายหารุ่นพี่รหัสดูไม่วุ่นวายเลยสักนิดผมที่ยืนชะเง้อหาพี่มาร์คคอเเถมหักมองซ้ายเเลขวาก็ไม่เจอ รถคันเเรกมาถึงก่อนตั้งนานเเล้วนี่ 

"เฮ้ย! เเจ็คทางนี้ๆ"

เสียงทีควรจะเป็นพี่มาร์คเเต่กับเป็นพี่เจบี เรียกผมเเละเจ้าจินยองที่ยืนหน้าบึ้งตึงอยู่ตรงนั้นด้วย 

"เห็นพี่มาร์คมั่งไหครับพี่"

"ไอ้มาร์คมันเมารถหลับไปและพวกพี่เลยเเบกมันไปไว้ที่ห้องเเล้ว จะมาพาเเกไปที่ห้องเนี่ย"

"อ่าครับ"

"นี่เเจ็คทำไมเขาไม่ให้นอนรวมว่ะทำไต้องนอนกับพี่รหัสด้วย"

จินยองบ่นพึมพำๆเเบบไม่ได้ต้องการคำตอบก่อนจะเดินตึงตังๆไปที่ลิฟท์ อะไรวะนี่เดือนกว่าล่ะไอ้พี่น้องข้างบ้านคู่นี้ยังไม่ดีกันเลยรึไง ไอ้จินยองเดินนำขึ้นลิฟท์ไปก่อนโดยที่ไม่สนใจพี่เจบีที่ถือกระเป๋าวิ่งตาต้อยๆ ผมมองภาพนั้นอย่างนึกสงสารพี่เจบีจริงผมเดินตามไป ทุกคนเริ่มเก็บของเสร็จกันบ้างเเล้วห้องของผมอยู่ที่ชั้น 2 ซึ่งห้องจินยองกับพี่เจบีอยู่ชั้น 3 ไอ้จินยองยิ่งหน้าบึ้งขึ้นไปอีกที่ห้องเราอยู่คนละชั้นกันเเต่ผมก็บอกมันเเล้วว่าจะไปเล่นด้วยอ่ะ เเยกกันผมมาหยุดที่หน้าห้องเลข 09 ซึ่งเป็นห้องที่อยู่สุดทางเดิน ดีเหมือนกันนะห้องท้ายๆได้ไม่ต้องวุ่นวายมาก เเต่จะดีมากถ้ารูมเมทผมไม่ใช่ไอ้พี่มาร์ค 

                 ......3 วัน2 คืนที่เคียงจูนี่อย่ามีอะไรเเย่ๆเกิดขึ้นกับไอ้หวังเลยนะ....


TBC.

มาสั้นๆเเล้วจากไปฉบับไรท์เองจ้ะ ดำเนินเรื่องเร็วไปไหมอ่ะ ถ้ามีปัญหาอะไรบอกไรท์ได้นะตอนนี้เหลือเรื่องเเก้คำผิดไรท์จะเเวะมาเเก้ให้นะคะ 

ปล.ไรสายตาฟ่าฟางตามประสาคน......อ่ะนะอย่าถือสาไรท์เลยค่ะ 

(○゜ε^○)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

49 ความคิดเห็น

  1. #41 Black Stormer446 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 23:26
    นอนกะพี่มัค
    #41
    0
  2. #25 Aunspzii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 23:45
    หว่ามาซ้อมฮันนีมูนก่อน 5555
    #25
    0