[PRE ORDER] Acker [The End] #แอคเค่อของน้องแมว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,770 Views

  • 369 Comments

  • 1,202 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    141

    Overall
    24,770

ตอนที่ 9 : Ep.8 P&P [Part 1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    16 มี.ค. 62


Ep.8 P&P [Part 1]




อะไรเป็นแรงจูงใจให้ตัวคุณเองทาน PrEP ในตอนแรกครับ?”

โอเค ก่อนอื่นคุณต้องเข้าใจก่อนว่าถุงยางอนามัยไม่ได้ป้องกันทุกอย่างได้ 100คือในทางการแพทย์แล้วไม่ว่าอะไรก็ไม่ปลอดภัย 100 % ทั้งนั้น มันขึ้นอยู่กับองค์ประกอบอื่น ๆ อยู่อีกมากมายผมว่า เท้าชะลอเบรกเมื่อเห็นไฟแดง ส่วนโชนั่งพิมพ์ก๊อกแก๊ก ๆ ไปมา

เช่น?” เขาถาม ไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอ ส่วนผมเงียบเพราะเขาผิดกติกา

“....”

“....”

ขอโทษ ๆ โอเค คุณถามกลับมา ๆ เขาหันมาทำหน้าร้อนรนขอโทษผม ก่อนจะพับหน้าจอลง

คุณนี้มัน..ผมสบถแบบนั้น โชยิ้มเห็นเหงือกหัวเราะแห้ง ๆ ก่อนจะเกาหัวแกรก ๆ ด้วยปากกาไอแพด ผมถอนหายใจกับความบ้างานของเขาอย่างจริงจัง ก่อนจะถามคำถามกลับไป

อะไรคือสิ่งที่ยากที่สุดในการเขียนนิยายพอถามจบก็พอดีกับที่สัญญาณไฟจราจรขึ้นเป็นสีเขียว ผมเหยียบคันเร่งพร้อมหมุนพวงมาลัยหักเลี้ยวไปตามทางของถนน

อะไรยากที่สุดสำหรับการเขียนนิยายเหรอ?....อืมมมม จริง ๆ ก็ยากทุกโพรเซสเลยคุณ ตั้งแต่กระบวนการหาไอเดีย พล็อตตั้งต้นเรื่อง เปิดเรื่องแบบไหนให้คนประทับใจดี กลางเรื่องมีจุดพีคอะไรไหม ตอนจบควรจบยังไง แล้วก็ต้องมานั่งคำนวณเส้นเรื่องต่อว่าตั้งแต่ตอนแรกถึงตอนจบตัวละครแต่ละตัวมีพัฒนาการด้านมิติยังไงบ้าง แบบ มันไม่เหมือนในละครไง นิยายของผมจะไม่มีตัวร้ายแบบกรี๊ด ๆ วิ่งตามผู้ชายอะไรทำนองนั้น พอไปถึงตอนจบคนอ่านเขาต้องเห็นถึงพัฒนาการของตัวละครไง บ้างอาจจะเติบโตขึ้น บ้างอาจจะสมบูรณ์มากขึ้น แล้วแต่สถานการณ์นั้นๆ ยาวมากไปคนอ่านก็ไม่ซื้อนะ มันแพง ยาวน้อยไป ทำออกมาก็ไม่ได้กำไรอีก ทั้งหมดนั้นก็ต้องคิดต่อว่าจะแบ่งเฉลี่ยยังไงให้ความยาวของนิยายไม่มากไป ไม่น้อยไป ต้องหาบาลานซ์ครับ

ผมพยักหน้าพอใจในคำตอบ ก่อนจะรออีกฝ่ายอ้าปากถามคำถามถัดไป ในเทิร์นของตัวเอง

ถามว่าทำไมอยู่ดี ๆ เราถึงได้มาเล่นคำถามถามตอบกันแบบนี้นะเหรอ?...


เมื่อวานนี้หลังจากผ่านพ้นวันบ้า ๆ ของผมอีกวันในชีวิต ผมตัดสินใจทำอะไรหลายสิ่งหลายอย่าง ตั้งแต่การไปเอากระเป๋าในรถพี่สาพร้อมบล็อกไลน์หลังอีกฝ่ายตำหนิผมว่าไม่เตือนตอนเขาชวนไปบ้านร้างหลังนั้น ทั้งกลับห้องไปล้างเนื้อล้างตัว ก่อนจะหาของอร่อย ๆ ยัดลงท้องเป็นการปลอบใจตัวเองที่ดันไปเจอเรื่องไม่ดี ๆ เข้า

น่าแปลกประหลาดที่ผมทำตามคำขอร้องของคนแปลกหน้าหลังจากมองเห็นสายตาคู่นั้น

หมอนั่น...คนแปลกหน้าคนนั้น เขา แตกสลายและโหยหาบางสิ่งบางอย่างอยู่ตลอดเวลา น่าเสียดายที่ผมให้เขาได้แค่เพียงไออุ่นชั่วคราวจากอ้อมกอดของตัวเอง เพราะถึงที่สุดแล้ว กอดแน่นแค่ไหนสุดท้ายเราก็ต้องปล่อย มนุษย์น่ะ บางครั้งแล้วเราก็ต้องหัดเรียนรู้ที่จะกอดปลอบตัวเองบ้าง เราช่วยเหลือทุกคนไม่ได้หรอก

ไม่ว่าปรภพหรือมหาสมุทรที่เขา ‘จม’ อยู่จะเป็นสถานที่แบบไหน สุดท้ายแล้วผมก็ได้แต่บอกตัวเองว่าผมควรเอาตัวเองให้รอดออกจากปรภพของตัวเองก่อน ก่อนที่จะไปใส่ใจคนอื่น และนั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมตัดสินใจลาจากโดยไม่มีแม้กระทั่งการทำความรู้จักหรือแลกเปลี่ยนช่องทางการติดต่อกับอีกฝ่าย

คงไม่เจอกันอีกแล้ว...ผมคิดแบบนั้น และในใจก็ภาวนาเงียบ ๆ กับตัวเองไปแบบนั้นเช่นกัน

ผมไม่พร้อมจะโอบกอดความแตกสลายของคนอื่นตลอดเวลา ทั้ง ๆ ที่หัวใจตัวเองก็ยังไปไหนไม่รอดนักหรอก

ผมถอนหายใจ ซ้อมลาจากโลกนี้อีกครั้งด้วยการนอนหลับก่อนจะไม่ลืมว่าพรุ่งนี้ผมยังมีนัดกับใครอีกคนที่กำลังเข้ามาอยู่ในชีวิตของผมอย่างไม่เต็มใจนัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสิ่งที่เขาทำมันน่าสนใจ ผมอยากรู้ว่าสุดท้ายแล้วนิยายเรื่องแอคเค่อจะออกมาในรูปแบบไหน และผมจะโดนตัดสินว่าเป็นคนไม่ดีไหมแค่เพราะผมมีเพศสัมพันธ์กับคนแปลกหน้า ตัวละครจะโดนดีไซน์ยังไงบ้าง และข้อมูลทั้งหมดที่ผมเล่าให้โชฟังจะมีประโยชน์กับคนอ่านมากน้อยเพียงใด แต่สุดท้ายก่อนหน้านั้นผมคงต้องบอกกับโชไว้เป็นกรณีพิเศษ....

เป็นแอคเค่อไม่ได้หมายความว่าจะจูบได้กับคนแปลกหน้าทุกคน

ยกเว้นแต่จูบหน้าผากปลอบใจอีกฝ่ายที่กำลังแตกสลาย ....ถือว่าน่าจะเป็นข้อยกเว้น

ผมถอนหายใจให้ตัวเองอย่างเงียบงันเมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจตุสัมผัสทั้งหมดจะจางหายไปพร้อมความมืดแสนสงบที่เข้ามาแทนที่สติทั้งหมด....



"สวัสดี กินน้ำเต้าหู้ไหม ผมซื้อมาฝาก?”

ก่อนผมจะพบว่าตัวเอง(แหกตา)ตื่นแต่เช้าเพื่อมาเปิดประตูห้องหลังได้ยินเสียงเคาะประตู และมาเจออีกฝ่ายยืนยิ้มแฉ่งที่หน้าประตูพร้อมน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋อีกห้าตัว เหลือบมองนาฬิกาถ้าผมดูไม่ผิด คือเพิ่ง 8 โมงเช้า เหมือนผมจำได้ลาง ๆนะว่าตัวเองนัดอีกฝ่ายไว้ตอนประมาณสาย ๆ หรือเปล่า หรือผมเกิดเพี้ยนอะไรขึ้นมาถึงเปลี่ยนเวลานัดกะทันหัน?

คุณ.....ผมขมวดคิ้วพร้อมเรียกเขาด้วยน้ำเสียงต้องการคำตอบสำหรับการมาปลุกผมแต่เช้า

อ้าวคุณบอกผมไม่ใช่เหรอว่าฝากปลุกด้วย?” เขาว่า วางถุงน้ำเต้าหู้ไว้บนโต๊ะ ก่อนจะทำตาปริบ ๆ ใส่ผมเป็นการถามว่าเขาผิดอะไรเหรอ?

ไอ้ฝากปลุกนั้นมันก็ใช่ แต่ไม่ได้บอกสักคำเลยนะว่าอยากให้มาปลุกถึงห้องนอนแบบนี้น่ะ !!!

ผมถอนหายใจกับตัวเอง ปลดปลงกับชีวิตที่อาจจะต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปอีกขนานใหญ่ ๆ ตราบเท่าที่งานของเขายังไม่สำเร็จ ก็หวังว่าการโดนบุกรุกชีวิตในครั้งนี้จะคุ้มค่ากับสิ่งที่เขาได้รับและมอบให้กับสังคมต่อไป

พอคิดได้ดังนั้นผมก็ลงมือทานของฝากที่คนแปลกหน้าที่ชักจะเจอหน้ากันบ่อยขึ้นทุกวัน ๆ เอามาฝาก

รู้ไหมว่าตอนเช้า ๆ ไม่มีใครเขาอยากรับแขกนักหรอกนะผมว่า พลางมองสภาพห้องที่รกหน่อย ๆ

ผมไม่ถือสายังมีหน้ามาพูดอีก

แต่ผมถือผมว่ากลับพร้อมเอาหมอนมาบังส่วนสงวนที่ตื่นตัวเป็นปกติยามเช้าของผู้ชาย และเหมือนโชจะคิดได้ว่าผมกำลังเขินเรื่องอะไร สีหน้าของเขาฝาดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น

ขอโทษ ผมลืมนึกว่าคุณอยู่ในวัยกำลังกินกำลังโต

รู้แล้วยังจะมาทำเป็นพูดดี ผมคิดในใจแต่ไม่ได้พูดอะไรนอกจากนั่งทานเงียบ ๆ จนน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋หมดลงไป

คุณกินข้าวมารึยัง?” ผมเปิดบทสนทนา

จริง ๆ แล้วตอนเช้าปกติผมจะทานแค่กาแฟและขนมปังนะเขาว่า ผมพยักหน้าหงึก ๆ รับคำ ก่อนเขาจะมานั่งข้าง ๆ ที่ปลายเตียง

คุณ

ว่า?”

ง่วงเหรอ?”

ผมไม่แน่ใจว่าเพราะง่วงหรือเพราะกินของอุ่น ๆ อิ่มแล้วถึงอยากนอนต่ออีกรอบ จำได้ว่าหัวเอนไปซบกับไหล่ของโช แต่พอเห็นเขาไม่ขยับตัวหนีผมก็เลยขี้เกียจขยับตัวตาม

คุณเหมือนโคอาล่าตัวโต ๆ ที่กินใบไผ่เสร็จแล้วก็ง่วงนอนโชว่า ปลายเสียงติดหัวเราะนิด ๆ

8 โมงเช้าถ้าเป็นคนอื่นผมด่ากระเจิงไปแล้วนะผมงัวเงียตอบ เปลือกตาหนักขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ เมื่อคืนผมก็ไม่ได้นอนดึกอะไรขนาดนั้นนะ แต่ร่างกายเหมือนจะเสพติดการนอนหลับไปซะแล้ว

ขอบคุณที่ไม่ว่าผมครับ ขอโทษที จริง ๆ ผมต้องรีบออกจากบ้านน่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะโดนบังคับ

บังคับ?” ผมถามทิ้งแต่สติเริ่มจางหาย ได้ยินเขาตอบกลับมาอีกสองสามประโยค แต่ผมหมดสติในการรับฟังไปหมดแล้ว

ฝาก...ล็อกประตูห้องด้วย ผมจะรีบตื่น

ผมเค้นเสียงตอบเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหลับลงไปทั้ง ๆ ที่ซบไหล่เขาแบบนั้น

...ตัวนิ่มดีเหมือนกันนะ พ่อตัวนากเผือก

 

 

.....................................



กูไม่ได้เข้าบริษัทวันนี้ มีเอกสารอะไรส่งเข้าเมล์ให้ด้วย แล้วอันไหนเห็นสมควรตัดสินใจได้ก็ฝากเซ็นปั๊มอนุมัติไปก่อนเลย กูมั่นใจว่ามึงไม่ทำบริษัทเจ๊งแน่นอน

ถ้าพ่อถามหาเหรอ ...ไม่ถามหรอกมั้ง กู 26 แล้วนะคุณโต้ง

เออ ๆ แค่นี้ก่อนนะ ฝากบอกพ่อด้วยว่าจ้างเลขาถูกคนแล้ว ตามจิกงานอย่างกับพ่อไก่ตัวโต

ใช่ไง ถ้าไม่ใช่เพื่อนมึง มึงจะกล้าจิกกูเหรอ ไอ้ไก่โต้งเอ๊ย

ผมสะลึมสะลือ ลืมตาตื่นขึ้นมา ได้ยินเสียงเหมือนโชกำลังคุยโทรศัพท์กับใครสักคน แต่จับใจความไม่ได้เพราะสติยังกลับมาไม่ครบถ้วน รู้สึกตัวอีกที พอลืมตากว้าง ๆ อีกฝ่ายก็ส่งแก้วน้ำมาให้ดื่มเป็นการปลุกให้ตื่นไปในตัว

ขอโทษที ผมคุยโทรศัพท์เสียงดังไปหน่อยเขาว่า ยิ้มเห็นฟัน

ไม่หรอก ผมตื่นเวลานี้ประจำอยู่แล้วนะ ผมน่ะ ไม่ว่ายังไงก็ต้องนอนเกิน 7 ชม.เสมอ ๆ ร่างกายมันฮีลตัวเองน่ะผมว่า บอกไปตามตรงเลยว่าตัวเองใช้งานร่างกายหนักในหลาย ๆ ความหมายยังไงบ้าง โชพยักหน้าทำความเข้าใจ ก่อนเขาจะเปิดสมุดโน้ตแล้วมานั่งข้าง ๆ ผมอีกครั้ง

งั้นผมขอสัมภาษณ์คุณต่อเลยได้ไหมครับ?” เขาว่า ทำตาปริบ ๆ

ผมอยากกุมขมับตัวเองแล้วร้องโว้ยยยย ออกมาดัง ๆ ในสายตาของผม โชเหมือนเด็กกำลังเห่อของเล่นชิ้นใหม่จนบางครั้งมองข้ามอะไรหลาย ๆ อย่างไป เข้าใจว่าเรื่องพวกนี้มันอาจจะยังใหม่สำหรับเขา แต่ผมว่าเราอาจจะต้องมานั่งลิมิตกันใหม่แล้วล่ะ ว่าเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสมกับคนสองคนในหลาย ๆ บริบทดี

1 คำถาม ต่อ 1 คำถามผมว่า จ้องตาอีกฝ่าย

คุณว่ายังไงนะ?” เขาทำหน้างง

คุณถามผม 1 คำถาม ผมตอบ และผมจะถามคุณกลับไป 1 คำถาม และคุณต้องตอบคำถามของผม ตกลงไหม ? ผมไม่คิดเงิน แต่ผมเองก็ไม่ชอบที่โดนถามฝ่ายเดียวเหมือนกัน

ผมว่า ส่วนหนึ่งเพราะผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเป็นนักเขียนนิยายสักเรื่องมันต้องทำอะไรบ้าง ในขณะเดียวกันผมก็ไม่ชอบที่โดนถามคนเดียวเหมือนกันนั่นแหละ

ดีล

ดีล

แต่ก่อนหน้านั้นผมต้องไปอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟันก่อน โอเค คุณนั่งเตรียมคำถามที่คุณอยากจะถามผมไว้ แล้วเดี๋ยวผมจะหาคำถามมาถามคุณบ้างผมว่า เขาพยักหน้ารับก่อนผมจะลุกไปเปิดเพลง Chivalry Is Dead  พร้อมคว้าผ้าเช็ดตัวแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป ใช้เวลาไม่นานก็อาบน้ำเสร็จ ผมเดินมาเช็ดตัวที่หน้ากระจก เห็นโชกำลังพิมพ์อะไรก๊อกแก๊ก ๆ อยู่ตามประสาเขาไป ผมเลือกสวมเสื้อแขนสั้นให้สะดวกสำหรับการที่พี่เจ้าหน้าที่จะสามารถเจาะเลือดได้โดยง่าย พร้อมกางเกงยีนส์หัวเข่าขาดสีตุ่น ๆ อีกตัว รองเท้าผ้าใบสีเทา เสร็จสรรพผมก็พร้อมแล้ว สำหรับการไปรับ PrEP ประจำรอบนี้ ไปกันคุณผมว่า โชทำหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่สักพักก่อนจะถามผมง่าย ๆ ว่า

คุณขับรถเป็นใช่ไหม?”

ก็เป็นนะ

งั้นมาเล่นพนันกับผมไหม?”

“...”

ทายหัวก้อยกัน ถ้าใครทายผิดคนนั้นต้องเป็นคนขับรถสำหรับขาไป โอเคไหม?”

...และแน่นอน คนที่ไม่เคยมีโชคแบบผมน่ะ ยังไงก็แพ้ทางเขาเห็น ๆ

เจ้านากเผือกนี่ นับวันจะร้ายกาจกับผมขึ้นทุกที ๆ

 

ตัดภาพกลับมาที่ปัจจุบัน ผมพยักหน้ายอมรับคำถามของเขา อีกฝ่ายยิ้มแฉ่งเป็นตัวนากเผือกได้ขนมก่อนจะถามต่ออย่างร่าเริง

แล้วมีปัจจัยอะไรบ้างที่คุณถึงรู้สึกว่าตัวเองยังต้องกิน PrEP ทั้ง ๆ ที่ก็ใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้ง รวมไปถึงไม่เบื่อเหรอที่ต้องกินยาทุกวันเลยเขาถามตาใส

ผมเรียบเรียงคำตอบในหัวก่อนจะตอบกลับไป โอเค เราต้องทำความเข้าใจตรงนี้ก่อน ก่อนอื่นคือผมไม่ใช่คนทำอะไรวู่วาม ก่อนที่จะตัดสินใจเป็นแอคเค่อผมต้องศึกษาความปลอดภัยทั้งหมดอยู่แล้ว และผมนับว่าตัวเองเป็น ‘ผู้ที่มีความเสี่ยง’ คนหนึ่งเพราะมีเพศสัมพันธ์บ่อยกว่าคนปกติทั่วไป แต่ผมเองก็ต้องการรักษาสถานภาพทางอนาคตของตัวเอง คือรักสนุกได้แต่ไม่ต้องการของแถม  

การกินยาสำหรับผมแล้วนับว่าเป็นหน้าที่อย่างหนึ่ง ทั้งต่อตัวเอง ทั้งต่อคนรอบข้าง ทั้งกับคู่นอนของตนเอง ทั้งต่อสังคม ผมคิดแบบนั้นเลยไม่เบื่อทุกครั้งที่จะต้องทานยาทุกวัน เพราะมันเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบ หากเราเลือกที่จะอยู่ในความเสี่ยงดังกล่าว PrEP จะเป็นอีกหนึ่งมาตรการในการป้องกันความปลอดภัย คือนอกจากถุงยางแล้วเรายังมั่นใจได้ว่าต่อให้เกิดแอกซิเด้นท์เราจะยังมีเกราะป้องกันอีกชิ้นหนึ่ง

ผมว่ายาว เว้นวรรคให้เขาจดเนื้อหา ก่อนจะแถมให้ด้วยความใจดี

อย่างถุงยางนะ มันมีดีเทลเล็ก ๆ ที่คนอื่นมองข้ามไป เช่นเป็นต้นว่า ถุงยางอนามัยที่แจกฟรีน่ะ จุดประสงค์หลักคือแจกเพื่อ ‘กันท้อง’ ไม่ใช่ ‘กันโรค’ ดังนั้นแล้วเนื้อยางมันจะหนากว่าปกติ ทีนี้พอเก็บไว้ในกระเป๋าสตางค์หรือกระเป๋ากางเกงก็มีโอกาสจะโดนทับจนรั่ว ขาด ซึมได้ ดังนั้นถ้าจะให้ผมแนะนำ ก็ควรจะซื้อตอนจะใช้งานจะดีกว่า

อ่า แต่ว่ามันก็ออกจะ....เขาว่า เว้นวรรคให้ผมพูดต่อ

ใช่ มันจะไม่ทันการณ์น่ะสิ บางทีแข็งโด่แล้วจะให้วิ่งลงไปซื้อก็ไม่ใช่เรื่อง ดังนั้นแล้วผมว่าควรซื้อแบบเป็นกล่องเก็บไว้มากกว่ายัดใส่กระเป๋าสตางค์น่าจะเพิ่มโอกาสให้ถุงยางยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ในสถานการณ์นั้น ผมว่าจนจบ เขาพยักหน้าเห็นด้วย และรอให้ผมถามกลับไป

คุณ...คิดจะเล่ายังไงเกี่ยวกับเรื่องยา PrEP ก็แบบ เอาจริง ๆ ผมยังไม่เห็นนิยายที่พูดเรื่องทำนองนี้เท่าไหร่ ผมกำลังพยายามหาคำตอบอยู่ว่าจะเล่ายังไงให้คนอ่านไม่รู้สึกว่าโดนยัดเยียดสาระมากเกินไปผมว่า นิ้วเคาะพวงมาลัยไปด้วย

จริง ๆ ผมก็คิดแบบนั้นอยู่เหมือนกันนะ คือคนอ่านนิยายวายนะ ต้องบอกว่ากลุ่มลูกค้าฐานหลักของเราคือผู้หญิง ถูกต้องไหม เราจะอธิบายยังไงให้พวกเขาเห็นความสำคัญของการใช้ยา PrEP สำหรับคนที่เป็นผู้ชายได้โดยไม่น่าเบื่อ ไม่รู้สึกเหมือนกำลังโดนยัดเยียดน่ะเหรอ....อืม ก็แบบนี้ไงเขาเว้นวรรคพร้อมดีดนิ้ว

แบบไหน?”

แบบคุณกับผมไงโชพูดต่อ พร้อมชี้ไปที่ตัวเองชี้มาทางผม

ก็เนี่ย ที่เรานั่งคุยกัน ผมว่ามันเป็นบรรยากาศที่สบาย ๆ มากเลยนะ เราก็อาจจะเซตฉากประมาณว่าตัวละครในเรื่องไปหาหมอพร้อมกัน หรือไปดู เรื่องการรับ PrEP ไปเลยจริง ๆ จัง ๆ ไง ในเมื่อมันเป็นสถานที่ ๆ มีอยู่จริง เราก็เล่าไปเลยสิ ว่าเรากำลังไปที่ไหน อะไรยังไง และระหว่างขับรถมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลกันแบบไหนยังไงบ้าง เอาแบบไม่ต้องยัดลงไปตู้มเดียว ค่อย ๆ เล่าไปทีละฉาก ๆ ให้เขาเข้าใจว่า PrEP มันเป็นยาแบบไหน มันดีไม่ดียังไง คุณว่าแบบนี้ คนอ่านจะเบื่อไหม?” โชกล่าวสรุปพร้อมหันมาขอคำแนะนำจากผม

ถ้ามีฉากตัดสลับกับเรื่องยาไปด้วย ผมว่าเขาก็น่าจะไม่เบื่อหรอกมั้ง ...แต่แบบนั้นมันเหมือนผมกลายเป็นตัวเอกของเรื่องเลยสิ?”

ก็ใช่ไงเขาตอบกลับ ผมขมวดคิ้วก่อนจะพูดต่อ

งั้นก็อาจจะเป็นผมในโลกคู่ขนาน ที่เกิดมาเบ้าหน้าดี เป็นเดือนมหาลัย สูง หุ่นดี มีซิกแพค รวย มีรถขับ มีเมียเป็นผู้ชายแมน ๆ ที่ประกาศศักดาว่าตัวเองเป็นผู้ชายแท้ ๆ แต่พอโดนผมเสียบครั้งเดียวก็กลายเป็นคนขี้แง ติดแฟนตลอดเวลา ประมาณนั้นใช่ป่ะ?” ผมหยอก โชนั่งหัวเราะคิกคักในความร้ายของผมก่อนจะตอบกลับมา 

คุณนี่กัดเก่งจริง ๆ เลยนะ แบบนี้ต่อไปจะมีนิยายทำนองแบบที่คุณว่าออกมาสู่ท้องตลาดไหมเนี่ย

ผมไม่ได้กัดนะผมย้ำ ตามองถนนไปด้วย คือผมหมายความตามนั้น จริง ๆ เพราะถ้าคุณจะเขียนว่าใครสักคนเป็นแอคเค่อ นอกจากเรื่องมีเมียเป็นผู้ชายแท้ ๆ แล้วอย่างอื่นถือเป็นองค์ประกอบหนึ่งของบุคคลที่สามารถเป็นแอคเค่อได้ไง” ผมว่า พอเห็นเขาทำหน้างงเลยขยายความ 

เอาละ ก่อนอื่นคือคุณจะเป็นแอคเค่อได้ คุณต้องมีห้องที่ใช้สำหรับการประกอบภารกิจนึกออกไหม? แล้วคุณคิดว่าคนที่ใช้ชีวิตมหาวิทยาลัยโดยไม่ได้มีรูมเมทหรือแชร์ห้องกับใคร ในขณะที่ค่าหอพักแถวย่านมหาวิทยาลัยแพงขนาดนี้ต้องเป็นคนฐานะยังไง อันนี้ข้อหนึ่ง ต่อมาเรื่องเบ้าหน้า หุ่น ฐานันดร อันนี้เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วในการเลือกว่าจะนอนหรือไม่นอนกับใคร พวกนี้มันมีผลต่อการตัดสินใจ ถูกไหม อันนี้ข้อสอง 

ส่วนเรื่องรถ เป็นออฟชั่นที่จะมีหรือไม่มีก็ได้ แต่ถ้าจะเป็นแอคเค่อที่ฮอตมาก ๆ ก็สมควรมีรถขับ เพราะเวลานัดกันส่วนใหญ่จะเป็นยามค่ำคืน ถ้าให้ระบุช่วงเวลาคือหลังตีหนึ่งตีสอง ออกจากผับเสร็จคนจะเริ่มมีอารมณ์อยากทั้งเป็นคนกระทำและโดนกระทำ ไอ้ครั้นจะนั่งแท็กซี่เพื่อไปซั่มอีกฝ่ายก็ดูจะเป็นการลงทุนมากเกินไป อันนี้ข้อสามและที่สำคัญสุด แอคเค่อนะ ต้องมีเวลาในการมี SEX แล้วคนที่จะมีเวลาได้มันจะวน ๆ กับพวกที่มีคุณสมบัติข้อบน ๆ  คือสำคัญสุดต้องรวย รวยมากพอจะมีเวลาว่างไปทำเรื่องแบบนี้

สรุปแล้ว แอคเค่อที่ หล่อ รวย เบ้าหน้าดี มีรถขับ เป็นคนมีฐานะ เป็นหนึ่งในไทป์ที่มีอยู่จริงและสามารถเป็นได้จริง ....คอนเฟิร์ม นี่ผมยังไม่นับนะว่าการเป็นแอคเค่อแปลว่าคุณต้องใช้ถุงยางอนามัยเยอะมากกว่าชาวบ้าน และไหนจะเจลหล่อลื่นที่ราคาแพงมาก ๆ อีก และถ้าเป็นแอคเค่อที่ขนาดน้องชายใหญ่แบบผม เห็นไหม เป็นแอคเค่อไม่ใช่แค่โชว์ของลับของสงวนแล้วจะเป็นได้เลยนะ ก็จะเสียเงินเพิ่มมากขึ้นเพราะขนาดไซซ์ถุงยาง 56 ขายแพงกว่าชาวบ้าน !!! เนี่ย มันมีองค์ประกอบอีกเยอะ

ผมกล่าวร่ายยาวพร้อมสรุป โชกะพริบตาปริบ ๆ หันมามองหน้าผม

นี่แม้กระทั่งการนัดเยยังมีต้องมีเรื่องความสัมพันธ์ในมิติทางชนชั้นของคนในสังคมมาเป็นตัวกำหนดด้วยเหรอเนี่ย?” เขาว่าเสียงอ่อย ๆ ข้อดีอย่างหนึ่งที่ผมชอบในตัวโชคือเขาไม่โง่ และเขาเข้าใจว่าเรื่องที่ผมพูดมันสัมพันธ์กันในรูปแบบใด ผมเดาว่าพื้นเพเขาน่าจะคลุกคลีกับการเรียนรู้มิติสัมพันธ์ทางสังคมมาบ้าง ไม่สิ เขาเป็นนักเขียน เรื่องพวกนี้ก็สมควรจะรู้บ้างแหละถูกต้องแล้ว 

ถูกต้อง การจะเป็นคนที่ดูดีจนเป็นที่น่าหมายปองได้นะ มันไม่ใช่แค่ เกิดมาแล้วจะเป๊ะเลยนะเว้ย มันต้องผ่านกรรมวิธีการและกระบวนการในการปรุงแต่งมากมาย เอาตั้งแต่เริ่มต้นก็มีพ่อแม่ที่ดีเป็นต้นทุนความสวยความหล่อก่อน ต่อมาก็มีการบำรุงที่ดีคือพวกสารอาหารที่ได้รับในช่วงที่ร่างกายกำลังพัฒนาการมากที่สุด ต่อมาอีกก็การดูแลตัวเอง เช่น การทาครีมกันแดด การดัดฟัน การไม่ออกแดดบ่อย ๆ  การเปลี่ยนแปลงแก้ไขศัลยกรรมต่าง ๆ

ต่อมาอีกก็ต้องดูแลเรื่องอาหารการกิน ตั้งแต่การกินของที่มีประโยชน์แต่ราคาแพงมาก ไปจนถึงของที่กินแล้วบำรุงสุขภาพ ตลอดไปจนถึงการมีเวลา ในการไปออกกำลังกาย ไปเข้ายิม ไปฟิตหุ่น ทุกอย่างมีต้นทุนและราคาที่ต้องจ่ายมาตั้งแต่ต้น ถามว่าคนชนชั้นล่างมีโอกาสได้ทำอะไรแบบนี้เหรอครับ เอาแค่อาหารเราก็เลือกทานไม่ได้แล้วว่าจะทานอะไร ไม่ทานอะไรด้วยปัจจัยจากเรื่องราคา ถูกต้องไหมเพราะงั้นแล้ว หล่อ รวย หุ่นดี มีรถขับ เป็นคุณสมบัติพื้นฐานเลยด้วยซ้ำของการเป็นแอคเค่อที่ฮอต

และที่สำคัญ ความสัมพันธ์ของคนสองคนจะดำเนินไปได้น่ะ มันต้องอาศัยระยะเวลาและกิจกรรมต่าง ๆ ที่ได้ทำ ได้แชร์ประสบการณ์ร่วมกันถูกไหม แล้วผมถามว่าคนที่ต้องทำงานตลอดเวลา วัน ๆ เอาแต่เรียนแล้วก็วิ่งไปทำงานแล้วก็กลับมาเรียนอีกเนี่ย จะมีโอกาสได้เป็นตัวเอกในนิยายสักเรื่องยังไงอ่ะ?”

ผมอธิบายยาวอีกรอบ ก่อนเราทั้งคู่จะพ่นลมหายใจออกมาพร้อมกัน

คนหน้าตาดีนี่...ไม่ได้เป็นกันได้ง่าย ๆ เลยเนาะเขาว่า ผมพยักหน้าเห็นด้วย

คนที่มีต้นทุนที่ดีมากกว่าคนอื่นมาตั้งแต่ต้น ก้าวหน้ามากกว่าเสมอ ไม่ว่าจะเป็นต้นทุนทางทุนทรัพย์หรือต้นทุนทางด้านกายทรัพย์ คือผมหมายถึงมีรูปเป็นทรัพย์นะ ก็ใคร ๆ ก็ชอบแต่คนหน้าตาดี ๆ นี่เนาะ แล้วพวกเขาก็ไม่ผิดอะไรด้วยที่ชอบแต่คนหน้าตาดี ๆ คนทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่จะทำให้ตัวเองสบายใจผมว่า

แต่มากกว่าความหน้าตาดีมันก็มีอย่างอื่นนะโชตอบกลับ เขาพิมพ์แก๊ก ๆ ก่อนจะหยุดพิมพ์แล้วพูดต่อ

คุณอาจจะคิดว่าคนหน้าตาดีมีต้นทุนที่ดีกว่า ซึ่งเอาตามตรง นั่นก็เป็นเรื่องจริง ไม่ว่าสุดท้ายแล้วมันจะเกิดมาจากการฝังรากของวัฒนธรรมในการเชิดชูสิ่งสวย ๆ งาม ๆ อะไรก็ตามแต่ แต่สุดท้ายแล้วก็ยังมีคนอีกกลุ่มที่เจ๋งไม่แพ้คนหน้าตาดีกลุ่มแรก คนหน้าตาดีได้โดยที่ตัวคุณอาจจะไม่ได้มีหน้าตาที่เทียบเท่า แต่สุดท้ายแล้ว อาจจะยาก...ไม่สิ ก็ยากเลยแหละในการที่จะขึ้นมาเสมอ ถ้าคุณทำได้ มันก็ตีแต้มโต้คืนได้นะ และไม่ว่าคุณจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตามแต่ คุณเป็นคนที่มีคุณสมบัติแบบนั้นนะครับทีเร็กซ์โชพูดก่อนเขาจะหันมามองหน้าผม

ผมอ่ะนะมีคุณสมบัติอะไรแบบนั้น?” ผมว่า หัวเราะแห้ง ๆ ติดตลก เพราะไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นคนประเภทแบบที่โชว่า

คุณ ถ่อมตัวได้ แต่อย่ามองข้ามตัวเอง ผมจะบอกอะไรให้อย่าง สปอร์ตไลท์น่ะมันเลือกคนส่อง ในขณะที่บางคนพยายามแทบตายเพื่อให้ตัวเองได้ไปอยู่ท่ามกลางของแสงสว่าง แต่มันจะมีคนบางแบบที่มีสปอร์ตไลท์ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด และคุณเป็นคนจำพวกที่ผมว่า ...คุณเป็นที่รักของแสงสว่างนะ รู้ตัวไหม” 

เขาว่า แต่ผมไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด

คุณเป็นคนพิเศษ พิเศษในตัวคุณเองโดยไม่ต้องปรุงแต่ง คุณดึงดูดคนอื่นได้ด้วยทั้งหมดภายในตัวคุณ เวลามองคุณนะ ผมจะไม่เกิดคำถามอะไรเลยกับสิ่งที่เป็นรูปลักษณ์ภายนอกของคุณ คุณทำให้ผมมองข้ามไปเลยว่า คุณเป็นคนหน้าตาแบบไหน แต่ผมจะเกิดคำถามกับตัวเองตลอดเวลามากกว่า คุณโตมาแบบไหน ผ่านประสบการณ์ชีวิตแบบใดมา ทำไมคุณถึงได้หลุดออกมาจากกรอบเดิม ๆ ได้ทั้ง ๆ ที่ตัวคุณเองก็พูดเสมอว่ามันยากที่จะหลุดพ้นจากกรอบตรงนั้นออกมา

คุณไม่ได้มีแนวความคิดแบบคนชนชั้นล่างหรือชนชั้นกลาง คุณไปไกลมากถึงขนาดมองเห็นว่าสิ่งที่ตัวเองทำน่ะ มันส่งผลกระทบยังไงต่อคนรอบข้างและสังคม มันเป็นแนวคิดของกลุ่มคนที่ มีมากพอแล้วจึงสามารถแบ่งปันไปให้คนอื่นได้ ต่างหาก รู้ไหมว่าเวลาคุยกับคุณ ผมต้องมานั่งลุ้นตลอดเลยว่าคุณกำลังจะพูดอะไรออกมาอีก ทัศนคติที่เป็นบวกแบบเป็นกลางโดยละทิ้งอคติทั้งด้านบวกและด้านลบเป็นสิ่งที่ผมโคตรชอบในตัวคุณเอง

“.........” ผมเงียบกริบ ขับรถไปโดยไม่ได้พูดอะไรอีก เขาพิมพ์ก๊อกแก๊กอีกนิดหน่อยถึงค่อยหันมายิ้มหวานให้กับผมแล้วพูดต่อ

ไม่ว่าคุณจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตามแต่ ตลอดเวลาทีเราอยู่ด้วยกัน คุณรู้ไหมว่าผมละสายตาไปจากคุณไม่ได้เลย....

 

 

 

 

TBC. ตอนนี้เปิดให้สั่งจองหนังสือแล้วนะครับ ปิดจองวันที่ 1 เมษายน 2562 ขอขอบคุณทุก ๆ การสนับสนุนครับ

รายละเอียดหนังสือและแบบฟอร์มสั่งของหนังสือ : >>> https://1th.me/ZBRt

ขอบคุณครับ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #242 BamTTP (@thitaporn-bam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 18:07
    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่ถ่ายทอดออกมานะคะ ได้เห็นมุมมองใหม่ๆและมุมมองที่เราก็คิดเหมือนกันแต่ไม่ค่อยมีคนสนใจเลย55555
    #242
    0
  2. #192 PinkuButa (@papang-pinkpig) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:56
    คุณพ่อแมวพุงโตเป็นคนที่มุมมองชีวิตดีมากๆเลยค่ะ อ่านนิยายของคุณแล้วเหมือนได้มุมมองใหม่เลยค่ะ มุมมองของคุณที่สื่อมาผ่านตัวละคร คำพูดและการกระทำมันดีมากๆเลยฮืออ จะสนับสนุนนะคะะ
    #192
    0
  3. #170 thifu:') (@yamloveyaoi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:12
    ชอบจังที่บอกลงครบ100% ลงอย่างละ30%50%เนี่ย บางทีมันก็ทำให้อารมณ์ไม่ต่อกันจริงๆนั่นแหละ ขอบคุณนะคะะ
    #170
    0
  4. วันที่ 2 กันยายน 2561 / 14:44
    ถ้าพ่อแมวจะเปิดพรี ไม่อยากให้เปิดพรีช่วงเดือน ตุลา,พฤศจิกา,มิถุนา,เมษา นะคะ ไม่ใช่อะไรหรอก ปิดเทอม T-T เค้าเก็บค่าขนมไม่ได้
    #108
    1
    • #108-1 chunkydadcat (@chunkydadcat) (จากตอนที่ 9)
      2 กันยายน 2561 / 19:49
      ฮ่าาา ต้องเริ่มหยอดค่าขนมตั้งแต่ตอนนี้ถึงวันนั้นแล้วละครับ 5555555 เก็บไว้นิ่ม ๆ วันละ 20 บาท สะสมให้ได้สัก 750 บาท น่าจะไม่ขาดไม่เกินแล้วครับ ฮ่าาาา
      #108-1
  5. #101 pinnsama -w- (@ijiyopinn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 08:48
    พ่อแมวพุงโต เราตามเรื่องนี้มาจากทวิตเตอร์ มันเป็นเรื่องที่เปิดมิตินิยายเรามากนะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้มาให้เราๆอ่านกัน เรื่องแบบนี้น่าจะเขียนยากจริงๆอย่างที่พ่อนากเผือกว่า พ่อแมวสู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้ ❤
    #101
    0
  6. #100 The Airport (@The-Airport) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 19:25
    รอค้าบบบ
    #100
    0
  7. #99 _WhiteWinter_ (@panitporn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 00:37

    นี่ถ้าโชไม่ได้บอกว่ามาสัมภาษณ์งาน จะนึกว่ามาเนียนจีบ555

    #99
    0
  8. #98 ptmpss (@patamapornsrisen) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 00:23
    เราชอบความเรียลลลลล และมุมมองของตัวเอกมากเลยยยย
    #98
    0
  9. #97 pleple779205 (@pleple779205) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 23:41
    แงงง รอนะคะะะ
    #97
    0
  10. #96 aliankuma (@pandarapimsky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:55
    โชนี่แกไม่ได้มาเก็บข้อมูลละ แกมาจีบบบบบบ ว้อยยยย
    #96
    0
  11. #95 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:41
    เราว่าทำเป็น 2 เล่มเลยก็ได้นะคะ หรือจะใช้เล่มเดียวหนาๆเลยก็ได้ ให้ฟีลตำราเรียน 555555 ชอบมากเลยค่ะ หายากมากที่จะเจอคนเขียนนิยายเเล้วสอดเเทรกเรื่องเเบบนี้ได้ไหลลื่นมาก รู้สึกดีที้ได้มาเจอ เเละไม่รู้สึกผิดที่เลือกอ่านเรื่องนี้ตอนเเจ้งเตือนว่าอัพก่อนที่จะอ่านหนังสือเรียนเลย ค่ะ 55555 ที่โชอธิบายว่านิยายมันยากยังไง ตอนนี้เราสัมผัสได้เเล้วค่ะ อ่านไปก็รู้เลยว่าพ่อเเมวตั้งใจมาก สู้ๆนะคะ
    #95
    0
  12. #94 Osanana Blue (@shineekey-ff) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:25
    แทรกสาระได้ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ อ่านเพลินๆ เดาพระเอกหรือนายเอกอีกคน ไม่ออกงะ
    #94
    0
  13. #93 FREE__SNOW (@FREE__SNOW) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:00
    รักเหมือนกันค่ะสู้ๆนะคะ เราเก็บตังรอรวมเล่มแล้วเนี้ยตื่นเต้นอยากเห็นปกมากๆเลยค่ะ=////=
    #93
    0