[PRE ORDER] Acker [The End] #แอคเค่อของน้องแมว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,784 Views

  • 369 Comments

  • 1,200 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    155

    Overall
    24,784

ตอนที่ 21 : Ep.19 Home (not) Alone [Part 2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    15 มี.ค. 62



Ep.19 Home (not) Alone [Part 2]




เอาไข่ 1 แผงผมว่า พลางชี้นิ้วบอกให้เจ้าชิบะตัวน้อยวิ่งดุ๊กดิก ๆ ไปเอาไข่มา 1 แผงตามที่ผมบอก

ตอนนี้เราเดินมาถึงชั้น B แล้ว และกำลังวนรถเข็นเลือกของกัน ในแผนกของสดของห้างแห่งนี้ ผมคะเนเมนูในใจแล้ว อยากทำต้มจืดหมูสับกับข้าวโพดทอดให้เจ้าหนูนี่ทาน ตอนนี้เราได้ข้าวโพดแล้ว ได้ไข่แล้ว ยังขาดเนื้อสัตว์อีกนิดหน่อย กับพวกเครื่องปรุงและเครื่องผสม เช่น แป้งสาลีสำหรับทำของทอด

สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือเจ้าเด็กน้อยดูจะยิ้มง่ายมากกว่าแค่การนั่งหงอยอยู่ในบ้านเฉย ๆ ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดีนะผมว่า ผมแอบถอนหายใจกับตัวเองเบา ๆ เมื่อคิดว่าอย่างไรเสียผมก็คงไม่ได้สามารถมาอยู่หรือดูแลเจ้าตัวเล็กได้บ่อย ๆ คงต้องหาวิธีการหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้เขาเลิกจมกับปัญหาของตัวเอง

หลังจากเลือกซื้อของที่ต้องใช้ทั้งหมดเสร็จสิ้น ผมกับแม็กซ์ก็มาต่อแถวรอคิวชำระค่าสินค้า

แล้วนี่ใกล้จะสอบรึยังนะ?” ผมถาม น้องแม็กซ์พยักหน้าพลางเปิดดูโทรศัพท์มือถือ ผมคิดว่าคงเป็นตารางส่วนตัวของเขา

เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว พร้อมรึยัง?” ผมถาม น้องแม็กซ์หัวเราะแห้ง ๆ แล้วส่ายหน้า

ผมยังอ่านได้ไม่ถึงไหนเลยเขาว่า

พี่จะบอกอะไรให้นะ โตแล้ว จัดลำดับความสำคัญดี ๆ เวลาทุกคนมีเท่ากันหมด แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราจัดลำดับความสำคัญให้กับอะไรบ้าง เรื่องสอบ เครียดได้ เกร็งได้ แต่ให้มองทุกอย่างเป็นเส้นกลาง ๆ หาทางเลือก เผื่อทางหนีไว้บ้าง หรือถ้ามันที่สุดจริง ๆ ว่าต้องเป็นมหาลัยนี้เท่านั้น ก็พยายามอ่านให้เต็มที่ ถ้าทำไม่ได้ก็ให้ทำต่อไปจนกว่าจะได้ในปีหน้าผมว่า

แม็กซ์ก็คิดแบบนั้น แต่ถ้าซิ่วคนเดียวก็คงแปลก ๆ พี่เสือว่าระหว่างซิ่ว แล้วมาอ่านหนังสืออยู่กับบ้าน กับเรียนปีหนึ่งไปด้วยแล้วอ่านหนังสือไปด้วย อันไหนโอฯ กว่ากันอ่ะ?” น้องแม็กซ์ถาม ผมนั่งคิดก่อนจะตอบ

พี่ว่ามันต้องมองหลาย ๆ อย่างประกอบกัน ถ้าน้องแม็กซ์พร้อม ครอบครัวพร้อมในการจะให้เราซิ่ว ออกมาอยู่บ้านก็เป็นเรื่องที่ดีอย่างหนึ่งเหมือนกัน เพราะถ้าเราเรียนไปด้วย ไหนจะกิจกรรมปีหนึ่ง ไหนจะบรรยากาศต่าง ๆ มันจะทำให้เราหวั่นไหวจนเป้าหมายสั่นคลอนได้นะครับผมแนะนำ เจ้าแม็กซ์ทำหน้าหงอยไปนิดหน่อยตอนผมพูดถึงคำว่า ‘ครอบครัว

2560 แล้ว พี่ว่าชื่อมหาวิทยาลัยยังสำคัญอยู่ไหมครับ?” เจ้าตัวเล็กถามต่อพลางดันรถเข็นไปข้างหน้า รออีกสองคิวก็จะถึงรอบชำระของเราแล้ว

“...เอาตามตรงก็ยังสำคัญ และจะยังสำคัญแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ตราบเท่าที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาตั้งแต่ระดับประถมศึกษา จนมาถึงอุดมศึกษา แต่เรื่องนี้ถ้าจะพูดแล้วคงต้องพูดกันยาวตั้งแต่เรื่องระดับรากฐาน ของการศึกษา ไปยังอำนาจการปกครองของภาครัฐ ฉะนั้นแล้ว ตอบแบบย่อ ๆ ก็อยากให้เราพยายามให้ดีที่สุดให้ถึงมหาวิทยาลัยที่โอเค ๆ อย่างน้อยที่สุด ก็เพื่อตัวแม็กซ์เอง เวลาจบออกไปนั่นแหละครับผมสรุปอีกครั้ง เจ้าตัวพยักหน้าขึ้นลงหนึ่งครั้ง ตอนนี้รอคิวอีกแค่คิวเดียวแล้ว

เรียนที่ไหนก็ไม่เหมือนกันเนาะเจ้าแม็กซ์ว่า ย่นคิ้วขมวดนิด ๆ

ถ้าเรียนที่ไหนก็เหมือนกัน แล้วเราจะพยายามดิ้นรนอ่านหนังสือกันไปทำไมละครับแม็กซ์ อีกอย่างนะ เอาแค่พูดกันตามหลักเป็นจริงก่อน คือแค่โครงสร้างหลักสูตรหรือตัวคณาจารย์ผู้สอนก็แตกต่างกันแล้ว มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับที่ว่าเรียนที่ไหนก็เหมือนกัน พี่ว่าเขาหมายความว่าได้มีสถานะว่ากำลังเรียนเหมือน ๆ กัน แต่ไม่ได้บอกว่าคุณภาพเท่ากันนะ...”  

ผมสรุปอีกครั้งก่อนจะถึงคิวเราจ่ายเงินค่าสินค้า น้องแม็กซ์กับผมช่วยกันยกเอาของในรถเข็นออกมาวางไว้บนตัวเค้าท์เตอร์ชำระสินค้า เบ็ดเสร็จรวมไปทั้งหมดจ่ายไป 400 กว่าบาท ก่อนเราสองคนจะช่วยกันหิ้วขึ้นไปบันไดเลื่อนเพื่ออกไปสู่ลานจอดรถจักรยานยนต์

พี่เสือ เราแวะตรงโน้นแป๊บหนึ่งได้ไหม?” น้องแม็กซ์ถามระหว่างทางขึ้น ผมมองตามก่อนจะร้องอ๋อ วันนี้มีงาน Expo พวกสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ อะไรทำนองนี้มาเปิดบูธจำหน่ายน้อง ๆ สัตว์เลี้ยงหลากหลายชนิดที่ห้างสรรพสินค้านะครับ ผมกับเจ้าแม็กซ์หิ้วของไปฝากไว้ที่ด้านหน้าบริเวณจุดรับฝากของทางเข้างาน ก่อนจะเดินเข้าไปชมสัตว์หลาย ๆ ชนิดที่เขานำมาจัดจำหน่าย

ตัวนั้นแม็กซ์ว่าน่ารักดีน้องแม็กซ์ว่า พลางชี้นิ้วไปที่แมวขนสั้น ๆ ตัวหนึ่ง ซึ่งผมก็ไม่ทราบเหมือนกันว่ามันเป็นพันธุ์อะไร เจ้าเหมียวตัวนั้นน้องอยู่ในกรง หันหน้ามามองพวกเรา ก่อนจะหันหน้าหนีกลับไปแบบไม่สนใจ

ขนาดแมวยังเมินน้องแม็กซ์พลางหัวเราะแห้ง ๆ ไปกับผม

เราสองคนเดินวนเวียนในงาน มีสุนัขขนาดเล็กพันธุ์ต่าง ๆ มาจัดจำหน่าย พร้อมน้องแมว น้องกระต่าย และสัตว์เล็ก ๆ อีกสองสามชนิด พอวนจนครบ เจ้าแม็กซ์ก็พูดกับผมว่า

พี่เสือ พี่เสือว่าแม็กซ์ควรเลี้ยงสัตว์เลี้ยงสักตัวไหม?” เจ้าแม็กซ์ว่า

ทำไมถึงอยากเลี้ยงสัตว์ล่ะ?” ผมถามกลับ เจ้าตัวดีทำหน้าประมวลความคิดก่อนจะตอบกลับ

ก็ เลี้ยงไว้แก้เหงาไง เพื่อนสนิทที่โรงเรียนแม็กซ์หลาย ๆ คนก็เลี้ยง พวกหมาพวกแมวพันธุ์สวย ๆ นะผมพยักหน้ารับคำตอบนั้น ก่อนจะหันไปถามเขา

แล้วแม็กซ์คิดว่าตัวเองพร้อมจะรับผิดชอบทั้งชีวิตของพวกเขาไปตลอดชีวิตแล้วรึยังครับ?”

“...”

ไม่รู้สิ จะคน หรือสัตว์พวกนี้ ลองได้มีชีวิตดูแล้ว เราก็ต้องทะนุถนอม พวกเขาไปตลอดอายุขัย พี่ก็พูดไม่ถูกเหมือนกัน แต่การดูแลสิ่งมีชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ มันไม่ใช่แค่มีเงินแล้วจบนะ มันต้องมีทั้งเวลา มีทั้งความรักและการใส่ใจให้กับพวกเขา หมาแมวพวกนี้อาจจะเป็นพาร์ทหนึ่งในความสุขของเรา...." ผมว่า เว้นวรรคแล้วมองหน้าเด็กน้อยที่กำลังตั้งใจฟังผม

"แต่สำหรับพวกเขา เราเป็น ‘ทั้งหมด’ ของชีวิตพวกเขานะครับ

ผมอธิบายต่ออีกครั้งหนึ่ง น้องแม็กซ์พยักหน้าขึ้นลงอย่างเข้าใจ

งั้นแม็กซ์ว่า แม็กซ์คงยังไม่เหมาะจะซื้อพวกเขาไปนะ แม็กซ์ว่า แม็กซ์คงยังไม่พร้อมจะดูแลพวกเขาอย่างเต็มที่นะครับน้องแม็กซ์ว่า

ดีแล้วครับ อย่างน้อยที่สุดเราต้องรู้จักการเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองก่อนนะผมพูดพร้อมยกมือขึ้นมาดึงแก้มย้วยๆ  นั้น อย่างหมั่นเขี้ยว ทำไมพระเจ้า ถึงรักแกมากขนาดนี้ฮะเจ้าแม็กซ์ เจ้าแม็กซ์หัวเราะน้อย ๆ ก่อนเราจะเดินออกจากบูธขายสัตว์เลี้ยงแล้วมุ่งหน้าไปสู่ชั้นบนต่อ รอบนี้กลายเป็นผมบ้างที่ขอเขาแวะข้างทาง

แม็กซ์ครับ แวะตรงนี้แป๊บนะที่แท้วันนี้นอกจากโซนสัตว์เลี้ยงแล้ว เขายังมีพวกต้นไม้ขนาดเล็กมาเปิดแผงขายด้วย เจ้าแม็กซ์พยักหน้าแล้วเดินตามผมมา ก่อนเราจะเดินวนดูแผงต้นไม้หลาย ๆ แผงที่มาเปิดบูธในวันนี้

ตรงนั้นสวยดีนะพี่ว่าผมพูดพร้อมชี้ไปที่ต้นคลาสซูล่า  ต้นคลาสซูล่าเป็นต้นไม้ที่มีใบอวบ กลม ออกใบซ้อนกัน และมีขนาดเล็ก ออกดอกสีขาวและสีชมพู ผมเคยศึกษาต้นไม้ขนาดเล็กพวกนี้ผ่านตามาบ้าง

...เพราะเคยมีคนแนะนำผมว่า ถ้าเรายังเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตเช่นหมาแมวยังไม่ได้ อย่างน้อย ๆ ก็ลองหัดเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตที่ดูจะเลี้ยงดูง่ายกว่านั้นลงมาหน่อยเช่นต้นไม้ใบหญ้าต่าง ๆ และต้นไม้ต้นแรกในชีวิตของผมก็คือต้นไม้อวบน้ำขนาดเล็กนั้นเอง

พี่ว่าสิ่งมีชีวิตมันช่วยเติมเต็มสิ่งมีชีวิตที่ 'ขาดชีวิตชีวา' ได้จริง ๆ นะ

ผมชะงัก เหม่อมองต้นคลาสซูล่าอย่างเหม่อลอย ก่อนสติจะกลับมาเพราะน้องแม็กซ์สะกิด

พี่เสือ...เป็นอะไรรึเปล่าครับเขาถาม หลังจากผมหันกลับมามองเขา

เปล่าครับ พี่ไม่ได้เป็นอะไรผมตอบประโยคง่าย ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ใคร ๆ ก็รู้ว่าโกหกออกไป เจ้าตัวเล็กพยักหน้าขึ้นลง จับต้นแขนผมแล้วว่าต่อ

แต่ถ้าพี่เป็นอะไร ...เล่าให้ผมฟังได้นะครับ

ผมยิ้มกว้างกับคำพูดดังกล่าวก่อนจะขยี้หัวเจ้าตัวดีเบา ๆ ทั้ง ๆ ที่ในใจตัวเองก็มีปัญหาแท้ ๆ แต่ก็ยังใส่ใจคนอื่น ผมยิ้มกว้างเมื่อคิดว่าตัวเองดูเด็กไม่ผิดไปจากที่คาดไว้ แต่ต้นไม้ทุกต้นต้องใช้ระยะเวลาในการเติบโต ปัญหาของเจ้าแม็กซ์ ไม่มีใครแก้ไขได้นอกจากตัวเขาเอง แม้กระทั่งผมเองก็ทำได้แค่ให้เขาได้โตไปในทางของเขาแค่นั้นเอง

พี่ว่า ถ้าอยากเลี้ยงอะไรสักอย่าง ลองปลูกต้นไม้พวกนี้ดูก็ดีนะผมแนะนำ เจ้าแม็กซ์พยักหน้าขึ้นลงถี่ ๆ เหมือนรับทราบก่อนจะหันไปมองรอบ ๆ ตัว

อย่างน้อยจะได้มีอะไรทำเนาะเขาว่า ผมพยักหน้าเห็นด้วยแล้วตบไหล่ให้กำลังใจเบา ๆ ก่อนเราจะเดินวนรอบ ๆ งานเพื่อดูว่ามีต้นไม้ต้นไหนไหมที่เขาอยากได้กลับไปเลี้ยงดูปูเสื่อ สุดท้ายแล้วน้องแม็กซ์ก็เลือกต้นกระบองเพชรแคระที่สามารถออกดอกได้ตามคำบอกเล่าของคนขาย  หากแต่คงต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ ๆ เลยกว่าจะถึงวันนั้น

แม็กซ์จะตั้งใจดูแลจนกว่ามันจะออกดอกครับเขาว่ากับผม ก่อนเราจะช่วยกันหิ้วของทั้งหมดกลับไปที่รถจักรยานยนต์พร้อมต้นกระบองเพชรแคระต้นนั้น น้องแม็กซ์กอดเอวผมแน่นเหมือนเคย ก่อนจะเอาจมูกถูไปมาจนผมจักจี้แล้วหัวเราะลั่นไปตลอดทาง ติดที่ว่าผมดันขับรถอยู่เลยเอาคืนไม่ได้

ปิดประตูด้วยนะพี่เสือ !!!” พอถึงหน้าบ้านเจ้าตัวก็รีบกระโดดลงจากรถวิ่งหนีผมไป

มานี่เลยนะ !!” ผมตะโกนหลังจอดรถมอเตอร์ไซค์ น้องแม็กซ์ไขกุญแจแล้ววิ่งตัวปลิวไปพร้อมกับถุงข้าวของทั้งหลายที่ซื้อมา พอปิดประตูหน้าบ้านเสร็จผมก็วิ่งตามเข้าไปในตัวบ้าน พอเห็นน้องแม็กซ์วางถุงของทั้งหมดบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ผมก็เลยกล้ากอดเขาเต็มแรงจากด้านหลัง

จับได้แล้ว!” ผมว่าพร้อมจักจี้เอาคืนไปมา น้องแม็กซ์ดิ้นไปมาในอ้อมกอด ก่อนเราทั้งคู่จะทิ้งตัวลงไปนอนบนโซฟาข้าง ๆ รู้ตัวอีกทีน้องแม็กซ์ก็หงายตัวมามองหน้าผมที่กำลังคร่อมเขาอยู่

พี่...บ้าเขาว่าพร้อมตีไหล่ผมเบา ๆ ผมอมยิ้มแล้วเปลี่ยนเป็นขยับหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ตัวเขาแทน เจ้าเด็กน้อยหน้าแดงเหมือนอย่างกับว่าเราไม่เคยได้กันมาก่อน ก่อนผมจะเว้นระยะห่างระหว่างเราเหลือแค่ไม่ถึงคืบ

เมื่อกี้ว่าไงนะผมถาม ตั้งใจให้ลมร้อน ๆ ปะทะกับใบหูของเขา

ผมบอกว่า..พี่บ้า ชอบแกล้งผมน้องแม็กซ์พูดเสียงเบาอู้อี้ออกมาจากในลำคอ ยิ่งเห็นแบบนั้นผมยิ่งแกล้ง ด้วยการลดระดับลงไปที่ต้นคอแล้วพูดกระซิบต่อ

แบบนั้นเขายังไม่เรียกว่าแกล้ง ถ้าแกล้งจริง ๆ ต้องแบบนี้....ไม่พูดเปล่า ลิ้นของผมแตะลงไปเบา ๆ ที่บริเวณหลังใบหู น้องแม็กซ์ครางฮือเสียงยาว ก่อนจะทุบหลังผมดังแอ้ก จนผมแกล้งกลิ้งทิ้งตัวลงไปกับพื้นด้านล่างแทน

โอ๊ยผมแกล้งร้องเสียงดังโอดครวญ

พี่เสือ แม็กซ์ขอโทษ แม็กซ์ตกใจ..พี่อ่ะ เล่นอะไรไม่รู้บ้า ๆ เจ้าตัวหน้าเสีย รีบปลอบผมที่กลิ้งลงไปนอนกับพื้น ผมแกล้งเบะปากเบา ๆ แล้วพูดต่อ

วันนั้นทำมากกว่านี้แท้ ๆ

พี่เสือ !!!” ยิ่งพูดน้องแม็กซ์ยิ่งหน้าแดง ผมหัวเราะแล้วลุกขึ้นมายืนตรงหน้าเขาแทน

ก้มหน้าลงมาผมว่า น้องแม็กซ์ทำหน้างงจนผมต้องพูดเร็ว ๆ อีกรอบ

พี่บอกให้ก้มหน้าลงมาไงครับแม็กซ์พอผมดุนั่นแหละเจ้าตัวถึงได้ก้มหน้าลงมาแบบงง ๆ ผมหัวเราะชอบใจก่อนจะ (เขย่งเท้าแล้ว)จูบลงเบา ๆ ที่หน้าผากของเขาก่อนเจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นแล้วเกาหัวพูดเขิน ๆ

“...นี่ถ้าพี่สูงกว่าผมนะ ฉากเมื่อกี้คงโรแมนติกน่าดู

แม็กซ์ !!!” ผมเรียกน้องเสียงเข้มเป็นการถามว่าส่วนสูงพี่มันทำไมเหรอ? เจ้าแม็กซ์หัวเราะแห้ง ๆ แล้วรีบวิ่งไปหยิบข้าวของ

ไปทำกับข้าวกัน นะๆๆๆๆเขาอ้อนเสียงหวาน ผมส่ายหน้าหัวเราะในความกะล่อน แจกมะเหงกเบา ๆ ไปหนึ่งที ก่อนจะเดินพาเจ้าตัวดีเข้าครัวไปทำกับข้าว

เพราะอุปกรณ์พวกนี้ไม่ค่อยได้ผ่านการใช้งาน บางอย่างจึงต้องนำไปเช็ดล้างก่อนอีกรอบ ผมขัดกระทะ ส่วนน้องแม็กซ์ล้างน้ำเปล่า พอเตรียมอุปกรณ์เครื่องครัวครบแล้วเราก็เริ่มลงมือเตรียมวัตถุดิบในการประกอบการทำอาหาร ผมหั่นผักใบเขียวเป็นแว่น ๆ ก่อนส่งให้น้องแม็กซ์นำไปล้างน้ำเปล่าและล้างกับน้ำเกลืออีกรอบเพื่อความสะอาด หั่นเนื้อหมูเป็นชิ้น ๆ พร้อมแกะข้าวโพดลงมาผสมกับแป้งสาลี พร้อมเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยก็จุดไฟ

ผมเริ่มจากการทำข้าวโพดทอดก่อน เพราะต้มจืดใช้เวลาค่อนข้างนานกว่าจะสามารถทำสำเร็จ น้องแม็กซ์ปลีกตัวหลีกน้ำมันด้วยการยืนห่าง ๆ แล้วส่งกำลังใจให้แทน

พี่เสือสู้ ๆ พี่เสือสู้ตายเจ้าตัวส่งเสียงเชียร์พร้อมยกดัมเบลที่มีในบ้านขึ้นลงไปด้วย

...แม็กซ์ครับ พี่แค่ทอดอาหาร ไม่ได้ไปออกรบนะลูกนะ

หลังจากทอดข้าวโพดเป็นแพ ๆ สำเร็จ ผมเอาขึ้นมาสะเด็ดน้ำมันก่อนจะตั้งหม้อต้มน้ำ รอจนเดือดแล้วจึงค่อย ๆ ใส่วัตถุดิบลงไป เหมือน ๆ กับที่เคยทำอาหารกับใครสักคนในความทรงจำ ผมอมยิ้มไปแล้วหย่อนหมูเป็นชิ้น ๆ ลงไปในหม้อ หลังจากชิมแล้วว่ารสชาติน่าจะโอเค ผมก็ปิดฝาหม้อ รอมันสุกถึงค่อยปิดไฟลง

สุดยอด พี่เสือทำอาหารคล่องแคล่วจังน้องแม็กซ์ชมเปาะ ผมหัวเราะนิด ๆ เมื่อนึกถึงสาเหตุที่ทำให้ตัวเองต้องทำอาหารเป็น

หลังจากเราช่วยกันทำอาหาร (หมายถึงผมทำอยู่คนเดียวและมีน้องแม็กซ์ยืนยกดัมเบลให้กำลังใจ...) เสร็จสิ้น ผมกับเจ้าแม็กซ์ก็ช่วยกันยกหม้อหุงข้าว หม้อแกงจืด และจานสองใบออกไปตั้งที่โต๊ะกลางบ้าน เปิดทีวีทิ้งไว้  หนึ่งช่องแล้วตักข้าวสวยร้อน ๆ แบ่งกันคนละจาน

ไม่ได้กินข้าวทำใหม่ ๆ เองแบบนี้นานแล้วนะเนี่ยเจ้าแม็กซ์ว่า ผมอมยิ้มแล้วขยี้หัวด้วยความเอ็นดู

เอานี่ เรากำลังอยู่ในวัยกำลังโต กินเยอะ ๆผมพูดพร้อมตักข้าวโพดทอดชิ้นใหญ่ให้

ขอบคุณครับ พี่นี่ขุนแม็กซ์เก่งจริง ๆ เลย อ้วนขึ้นมาแล้วจะทำยังไงเนี่ยเจ้าตัวว่าพร้อมจับพุงตัวเอง ผมเบะปาก คนที่มีดัมเบลติดบ้านแบบแกคงไม่อ้วนง่าย ๆ หรอกเจ้าแม็กซ์เอ๊ย !

อ้วนก็ดีนะ น่ากอดดี

จริงเหรอครับ?”

จริงสิ...ผมยืนยันกับเจ้าชิบะตัวน้อยที่กำลังจะมีพุงโต   มโนภาพเห็นเขากำลังส่ายห่างสั้นกุดไปมา

จะว่าไปแล้วแม็กซ์ถามได้ไหมครับเจ้าแม็กซ์ว่า ตักข้าวเข้าปากเคี้ยวแล้วกลืนก่อนจะพูด

สเปคพี่เสือเนี่ย ระหว่าง ‘คู่นอน’ กับ ‘คนรัก’ แตกต่างจากกันมากน้อยแค่ไหนครับ?”

จบประโยคคำถามนั้นผมสำลักข้าวจนน้องแม็กซ์รีบเทน้ำใส่แก้วแล้วยื่นให้ผมดื่ม พอผมกระดกเอาเศษอาหารผ่านหลอดลมไปได้ก็ตั้งสติสักแป๊บก่อนจะถามเขากลับ

ทำไมอยู่ ๆ ถามเรื่องนี้ละครับผมว่า

ก็แม็กซ์สงสัยไง พี่เสือบอกว่าแม็กซ์เป็นน้องชายคนหนึ่งที่นอนกับพี่เสือได้ แม็กซ์ก็เลยอยากรู้ว่าอ้าว แล้วคนแบบไหนล่ะครับที่พี่เสืออยากได้เป็นแฟนเขาถามเสียงซื่อ เอียงคอสงสัยเหมือนไม่ได้ตั้งใจถามออกมาแต่แววตาสื่อออกว่าผมอยากรู้จริง ๆ นะครับพี่ชาย

ผมนั่งคิดสักพักเพราะเป็นคำถามที่ไม่ค่อยมีใครถามผมมาก่อน

สำหรับพี่น่ะเหรอ ก็พูดยากนะ ถ้าเอาจริง ๆ พี่ว่าพี่ก็คงชอบคนที่แบบอายุมากกว่าพี่ โตกว่าพี่ และก็มีความเป็นผู้ใหญ่ล่ะมั้ง ? อันนั้นน่าจะเป็นสเปค ส่วนคู่นอนพี่ไม่ค่อยเลือกมากนะ เพราะคู่นอนก็คือคู่นอน พี่เองก็ไม่ได้งานดีถึงขนาดชี้นิ้วเลือกได้ พี่ก็คงจะเลือกแค่แบบ ไม่ได้แย่จนเกินไปอะไรแบบนั้นอ่ะครับผมให้ความเห็นในมุมมองส่วนตัว น้องแม็กซ์พยักหน้าอีกครั้งแล้ว  ถามต่อ

เห็นพี่บอกว่าชอบคนอายุมากกว่า แล้วคนอายุน้อยกว่าเคยอยู่ในสายตาพี่บ้างไหมครับ แบบ...พี่เคยมีแฟนอายุน้อยกว่าไหม?”

เป็นอีกครั้งที่ผมสะดุดกึกกับคำถามดังกล่าวที่น้องแม็กซ์ถามผมมา ผมมองจ้องผ่านเข้าไปในดวงตาเล็ก ๆ ทั้งสองข้างนั้น สีหน้าลูกครึ่งของเขาไม่เปลี่ยนแปลงอะไร แม้จะมีวูบหนึ่งที่เขาหวั่นไหวจนเฉหน้าไปทางอื่น

พี่เสือ...เขาเรียกผม สีหน้าจริงจังขึ้นมา

ครับแม็กซ์ .. มีอะไรอยากบอกพี่รึเปล่า?” ผมถาม ใบหน้านั้นขมวดคิ้วเล็ก ๆ กรอกตาไปมา ก่อนจะส่ายหน้าให้กับผม

ไม่มีอะไรครับพี่ แม็กซ์จะถามว่าทำไมพี่ทำกับข้าวอร่อยจังเลยเจ้าตัวพูด พร้อมจิ้มข้าวโพดทอดเข้าปากแล้วเคี้ยวง่ำ ๆ เป็นเด็กน้อยอีกครั้ง ผมหัวเราะเบา ๆ แต่ในเมื่อเขาอยากเปลี่ยนเรื่องไม่กล่าวถึงข้อสงสัยบางอย่างที่ผมอยากจะถาม ผมก็ยอมเปลี่ยนเรื่องตามที่เขาต้องการก็ได้

พี่ทำอาหารทานเองบ่อย ๆ มันประหยัดน่ะผมเล่าถึงเหตุผลที่ตัวเองทำอาหารเป็น น้องแม็กซ์พยักหน้าก่อนจะถามอะไรต่ออีกสองสามอย่าง เรานั่งคุยกันไป หัวเราะกันไป

...โดยที่บทสนทนาเกี่ยวกับแฟนเก่าที่อายุน้อยกว่าของผมไม่วนเวียนกลับมาที่โต๊ะอาหารอีกเลย  

หลังทานข้าวเย็นเสร็จ น้องแม็กซ์ยกหม้อต้มจืดที่ยังเหลือไปแช่ไว้ในตู้เย็น ส่วนข้าวโพดหมูสับทอดนั้นหมดเกลี้ยงตามที่เราคิด เราสองคนช่วยกันยกข้าวของจานชามทั้งหมดมาล้าง ก่อนจะเช็ดให้แห้งแล้วเอาเข้าตู้เก็บของต่อไป

น้องแม็กซ์อยากไปอาบน้ำยังครับ?” ผมถาม หลังเห็นว่าเวลานี้ก็ดึกพอประมาณแล้ว เจ้าตัวดียิ้มแฉ่งก่อนจะหันมาพูดกับผมเสียงใส

พี่จะอาบก่อนหรือผมอาบก่อน?” ผมยักคิ้วให้คำถามนั้นแล้วถามกลับแทน

อาบพร้อมกันไม่ได้เหรอ?”

เจ้าแม็กซ์หน้าขึ้นสีเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าขึ้นลงเป็นอันตกลง ผมหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินไปช่วยทำให้ตัวเขาเปลือยเปล่าไว ๆ หลังจากเตรียมผ้าเช็ดตัวสองผืนไว้ราวตากผ้าหน้าห้องน้ำผมกับน้องแม็กซ์ก็เข้าไปอาบน้ำพร้อมกัน

(เนื่องจากผิดกฎของทางเว็บไซต์ ขออนุญาตเจอกันในรวมเล่มแจ๊ คิคิ)


พี่เสือคนหื่น !!!” เจ้าชิบะน้อยหน้าแดงหลังเราเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดีที่ทำให้อีกคน ‘ตัวเบา’ ขึ้นมาได้ ผมกระดิกนิ้วเรียกเขาเข้ามาหา เจ้าตัวทำหน้างอแต่ก็ยอมเดินลงมาหาแต่โดยดี
ก้มหัวลงมาครับ พี่จะเช็ดหัวให้แห้งให้ผมว่า แม้จะยังงอน ๆ ที่โดนผมแกล้งไปแต่เขาก็ก้มหัวลงมาแต่โดยดี
ผมค่อย ๆ บรรจงเช็ดศีรษะให้น้องแม็กซ์อย่างเบามือ พอเช็ดเสร็จจนแห้งเจ้าตัวก็ทิ้งหัวลงมาซบกับอกผม พี่เสือ แม็กซ์มีความสุขจังเลยครับ
เรามีความสุขพี่ก็ดีใจครับผมตอบจากใจจริง ก่อนจะช่วยเจ้าเด็กโข่งสวมชุดนอนผ้าพลิ้ว แล้วแข่งกันล้มตัวนอนลงบนฟูก เจ้าแม็กซ์กับผมผลัดกันจักจี้อีกฝ่ายไปมา พอเห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้วผมเลยเดินไปปิดไฟก่อนจะล้มตัวนอนแล้วกอดเขาไว้หลวม  
พี่เสือ...น้องแม็กซ์หันหน้ามามองตาผมในความมืด
ครับ?”
ไม่ทำ ‘ต่อ’ จากเมื่อกี้เหรอ?” เขาถามด้วยความสงสัย เพราะเมื่อกี้อีกฝ่ายออกอาการว่าเจ็บปวดจากการ กระทำดังกล่าว ผมจึงชะงักแล้วเป็นฝ่ายทำให้เขาตัวเบาไปแทน
พี่ไม่อยากทำเราเจ็บผมว่า แต่ไม่ได้บอกเขาออกไปว่าผมหมายถึงทั้งทางตรงและทางอ้อม
อ้าว ก็พี่...มาหาแม็กซ์เพราะอยากทำกับแม็กซ์ไม่ใช่เหรอครับ?” น้องแม็กซ์ถามเสียงด้วยน้ำเสียงงุนงง ผมยิ้มมุมปากออกมาแม้จะรู้ว่าเขาน่าจะมองไม่เห็นว่าผมกำลังแสดงสีหน้าแบบไหน
แม็กซ์ครับ...ไม่มีพี่ชายคนไหนอยากทิ้งน้องชายไว้บ้าน ‘คนเดียวหรอกนะครับ
“...”
 “พี่เปลี่ยนความจริงไม่ได้ว่าพรุ่งนี้พี่จะต้องกลับบ้านไป กลับไปที่ ๆ ของพี่ และในทุก ๆ วันแม็กซ์จะต้องทนอยู่กับตัวเองในบ้านหลังนี้ อาจจะเหงา อาจจะเปล่าเปลี่ยวไปบ้าง แต่เราล้วนเปลี่ยนความจริงใน ‘ตอนนี้’ ไม่ได้ ครอบครัวน่ะ บางครั้งแล้วเราก็ต้องสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวของเราเอง ไม่ว่าครั้งหนึ่งมันจะเคยแตกสลายลงไปก็เถอะ
สำหรับพี่นะ จะเป็นพี่น้องที่ ‘มีอะไรกันได้’ หรือพี่น้องที่ ‘ไม่มีอะไรกันเราก็ยังรู้จักกันเสมอ แม็กซ์ยังขอความช่วยเหลือพี่ได้ พี่ยังพูดคุยกับเราได้เหมือนเดิม พี่จะไม่หายไปไหนถ้าเราไม่เป็นฝ่ายหายไปจากพี่ก่อน
“....”
ถ้าอยากจะมี sex จงมีเพราะเราพึงปรารถนาที่จะมีความสุขกับใครอีกคน แต่อย่าใช้มันเป็นเครื่องมือเพื่อคลายความรู้สึกอะไรของตัวเองสักอย่าง หัวใจคนเราก็เหมือนร่างกายนั่นแหละ ตราบเท่าที่ร่างกายยังต้องการสารอาหาร หัวใจของเราก็คงต้องการการเติมเต็มบางอย่างเช่นเดียวกัน แต่เราต้องมีสติ ต้องรู้ทันมัน ต้องรู้ว่าสิ่งไหนคือเรื่องผิดชอบชั่วดีต่าง ๆผมว่าต่อ
ครับพี่...
พี่แค่อยากจะบอกว่าไม่จำเป็นต้องยินยอมทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ใครสักคนมาอยู่กับเราแค่ในช่วงเวลา ๆ หนึ่งหรอก พี่รู้ พี่เข้าใจ การอยู่คนเดียวมันเจ็บปวดและทรมานแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้วหนูจะผ่านมันไปได้ด้วยตัวหนูเอง หนูจะเป็นคนที่อยู่ตัวคนเดียวได้อย่างไม่มีความสุข พี่เชื่อว่าหนูทำได้มากกว่าแค่หาคู่นอนชั่วคราวอย่างพี่หรือใคร ๆ มาปลอบใจในบางเวลาที่หนูเหงา...
พี่เสือน้องแม็กซ์เรียกผมด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้ ซบหน้าเข้ากับอก
พี่รักหนูเสมอนะครับ ‘น้องชาย’ ของพี่ผมพูดพร้อมกอดกระชับอีกฝ่ายมากขึ้น น้องแม็กซ์ร้องไห้ออกมาจนผมทำได้แค่ลูบหลังปลอบใจเขาไปเรื่อย ๆ
ยิ่งมอง ยิ่งดู ยิ่งเหมือนเห็นตัวเองในอดีต
ไม่มีใครหรอกที่สามารถจะอยู่ด้วยกันได้ตลอดไปแม้กระทั่ง ครอบครัวและผมก็ไม่อาจสามารถเปลี่ยนแปลงความจริงในข้อนี้ได้ ผมทำได้แค่ให้กำลังใจ ให้ความอบอุ่นชั่วคราวแก่เขา เพราะงั้นแล้วในทุก ๆ เช้าวันต่อไป...
....ผมหวังว่าเขาจะตื่นขึ้นมาแล้วมีความสุขได้แม้จะต้องใช้ชีวิต อยู่คนเดียว





TBC. ตอนนี้เปิดให้สั่งจองหนังสือแล้วนะครับ ปิดจองวันที่ 1 เมษายน 2562 ขอขอบคุณทุก ๆ การสนับสนุนครับ
รายละเอียดหนังสือและแบบฟอร์มสั่งของหนังสือ : >>> https://1th.me/ZBRt


ขอบคุณครับ

 

Time talk : ฉากในห้องน้ำมัน... ฟหกดเ่้าสสดสดส!!!!

เอาเป็นว่าอาจจะมี Part 19.5 ครับ แฮ่ แต่ผมกำลังลังเลใจเฉย ๆ ว่าจะเอาลงเว็บฯ ด้วยดีไหม หรือรอรวมเล่มทีเดียวเลยดี แต่ส่วนตัวเป็นอีกฉาก NC ที่ผมมองว่าผมเขียนออกมาโอเคในแง่ของความไม่เยอะ แต่ก็ไม่น้อย อ่านกี่รอบก็ยังรู้สึกว่าน่าจะเป็นฉาก NC ที่คนอ่านเรื่องนี้จะชอบและเข้าใจผมอยู่นะว่าทำไมผมถึงเขียนฉากนี้ ประมาณนี้

ว่าแต่ว่า ทุกคนสบายดีไหมครับ? ขอโทษที่พาน้อง ๆ มาหาช้านะครับ เรื่อง 19.5 ขอดูอะไรอีกรอบก่อน แต่ถ้ายังไงเว็บเด็กดีคงไม่มี น่าจะต้องไปเจอที่อื่นผมจะแจ้งอีกทีผ่านหน้าทวิตเตอร์ "พ่อแมวพุงโต" นะครับ

"ญี่ปุ่นไปง่ายกลับยากขนาดนั้นเลยเหรอ"เสียงบุคคลปริศนาที่หายตัวไปแล้วเกือบ 5 ตอนพูดขึ้นมา โอเค

พ่อแมวต้องรีบวิ่งกลับเข้ารังแล้ว ไปก่อนแล้วนะครับเหมี๊ยว!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #260 -mumo- (@mumoth) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 23:08

    พูดๆแล้วก็เกือบลืมโช พี่เสือเราก็หนุ่มๆรุมล้อมเยอะซะด้วย 55 รอหนุ่มญี่ปุ่นกลับมานะคะ อิอิ
    #260
    0
  2. #259 คุณก้างปลา (@nizzsakura) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:22
    ชอบความชัดเจนของพี่เสือจัง ขำไรท์อ่า เมื่อไหร่โชจะกลับเนี่ย คิดถึงแล้วนะ
    #259
    0
  3. #258 Beeboon_131146 (@Beeboon_131146) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 12:31

    คำว่า "เพื่อน" กับ "พี่น้อง" พูดเบา ๆ ก็เจ็บ 555//นากเผือกบทหายจนจะจิ้นฮาเร็มอยู่แล้วนะ!!!

    #258
    0
  4. #257 plazyza (@plazyza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 01:20
    รู้สึกผิดต่อน้องหนูที่นำมาเลี้ยงช่วงต้นปีเลย ;_; ยอมรับว่าช่วงนั้นเหงา มีความคิดเหมือนแม็กซ์เลยช่วงนั้น เห็นเพื่อนเลี้ยงก็อยากเลี้ยงตาม แต่ไม่นึกถึงปัจจัยอื่นๆที่ตามมาเลย

    เวลาก็ไม่ค่อยมีให้น้องเพราะติดช่วงอ่านหนังสือสอบ//และสุดท้ายน้องก็แหกกรงหนีเลาไป TT_TT ความจริงเราไม่ใช่โลกทั้งใบของใครเลย..ฮึก.. (แต่จริงๆเราว่าเราไม่ควรเลี้ยงน้องตั้งแต่แรก ทุกชีวิตไม่ต้องการถูกกักขังหรือจองจำ พวกเค้าล้วนต้องการอิสระ)
    #257
    0
  5. #256 PinkuButa (@papang-pinkpig) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 23:02
    น้องแม๊คคคค ตอนนี้อ่านแล้วก็ตลกดีค่ะเพราะเป็นเรื่องที่เราคิดในหัวอยู่เลย หนูอยู่ม.6วัยเตรียมเอนท์ค่ะ แต่ใช้เวลาไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่555 เป็นคนเขวง่ายงี้ กว่าจะรู้อาชีพที่อยากเป็นก็ไม่กี่เดือนก่อน คือรู้แนวอาชีพที่อยากทำแต่ก็ยังไม่แน่ใจคณะที่ควรลงอยู่ดี5555 แต่สุดท้ายก็ต้องเลือกซักทางเนาะคะ
    อีกเรื่อง ช่วงนี้ส่องแทก แจกสุนัขจร บ่อยมากๆ คงเป็นเพราะเหงา สัตว์เป็นเพื่อนคลายเหงาชั้นเลิศเลยนะคะเพราะเค้ารักเรามากๆ ก็เพราะโลกทั้งใบของเค้ามีแต่เรานี่แหละ555 แต่โลกทั้งใบของเราไม่ได้มีแต่เค้าบางทีถ้าไม่พร้อมเลยไม่กล้าไปรับมาเลี้ยงเลยค่ะ กลัวเค้าเหงา แต่ชอบมากๆเลยนะคะตอนนี้ รออ่าน19.5จากในทวิตหรือในเล่มละกัน55555 สงสารน้องแม๊กนะคะ เป็นน้องชายต่อไป พี่ก็ย้ำอยู่นั่นแหละ ปล. "แม้กระทั่งครอบครัว"ตรงประโยคท้ายสะกดคำว่ากระทั่งผิดนะคะ
    #256
    0
  6. #255 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:10
    ที่น้องเเม็กซ์ร้องให้ไม่ใช่อะไรนะคะ พี่เสือย้ำจังเลยว่าน้องชายเนี่ย!! 555 อ่านตอนนี้เเล้วมโนว่าตัวเองเป็นน้องเเม็กซ์ คุณทีของเราตอนสอนมีความนุ่มละมุนละไมมากๆเลยค่ะ ฮื่อออ
    ปล.นาคเผือกของเรากลายเป็นนาคสัญชาติญี่ปุ่นเเล้วสินะ กะจะสร้างรากฐานที่นั่นเลยเร๊อะ!! กลับมาได้เเล้ว!!!
    #255
    0
  7. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 21:57

    รอตอนต่อปายยยยยยยย
    #254
    0