[PRE ORDER] แ อ ค เ ค่ อ #แอคเค่อของน้องแมว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,624 Views

  • 324 Comments

  • 1,172 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,044

    Overall
    21,624

ตอนที่ 19 : Ep.17 two four six zero one

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

Ep.17 two four six zero one


นานจนเบ้าตาทั้งสองข้างของผมชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา ผมสูดลมหายใจเอาอากาศที่ผสมกลิ่นนิโคตินจากเสื้อฮู้ดของเขาหนึ่งเฮือกใหญ่ ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ดันอีกฝ่ายออกไป ถอดแว่นสายตาออกมาเช็ดเลนส์ที่เปื้อนไปตาม ๆ กันกับใบหน้า ดีนะว่าในกระเป๋าของผมติดทิชชู่มาด้วย
“คุณโอเคไหม?” เขาถาม ผมส่ายหน้าก่อนจะมองหน้าเขา
วูบหนึ่งหลังโสตประสาทสัมผัสจับใบหน้าของเขาได้ ผมเพิ่งสังเกตว่าเขาไปตัดผมของตัวเองออกแล้ว นอกจากไม่รุงรังแล้วยังเรียบเนียนอีกด้วย เพราะหมอนี้เลือกที่จะไปไถหัวกลายเป็นทรงสกินเฮด พร้อมทำลายลูกศรที่บริเวณด้านขวับทั้งสองด้าน พอรวมกับจิลที่เจาะและแววตาพวกนั้นแล้ว อดจะยอมรับไม่ได้ว่าเขาเป็นคนที่ลุคแบดบอยสไตล์ที่ดูดีมาก ๆ
แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมไม่กล้าสบตาคือแววตาที่กำลังมองมาที่ผม
สายตาของเราไม่ได้สมเพช ไม่ได้หัวเราะเยาะ ไม่สงสัย และไม่สอบถาม สิ่งเดียวที่แววตานั้นบอกผ่านจากผมคือความรู้สึกห่วงใยที่เขามีให้แก่ผม กับคนแปลกหน้าที่เราไม่เคยรู้จักชื่อกันด้วยซ้ำ
“ถ้าบอกโอเคแปลว่าผมโกหก” ผมว่า สารภาพตามตรงแม้จะร้องไห้ไปหลายปี๊บ แต่สภาพหัวใจของผมไม่ได้ดีขึ้นสักเท่าไหร่เลย กลับกัน บาดแผลในวันวานที่เก็บซ่อนไว้ ทะลักออกมาราวกับว่ารอวันนี้มานานแสนนาน
วันที่บาดแผลจะกลับมาชัดเจนอีกครั้งในหัวใจของผม
“ฟังเพลงไหม?” เจ้าตัวถามซื่อ ๆ วางกระเป๋าใบโตลงข้างตัว ก่อนจะหยิบลำโพงแบบบลูทูธออกมาวางไว้ข้าง ๆ ผมไม่ตอบอะไรแต่ทรุดตัวลงไปนั่งกับที่กันรถตก ส่วนเขานั่งงมกับลำโพง ก่อนจะสไลด์มือถือเตรียมเลือกบทเพลง ผมมองพื้น ฟังบทเพลงที่ขับขานออกมาจากลำโพงและจากปากคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ผม
ฟ้า ถ้าหากมีรัก
ฟ้า ถ้าฉันมีความรัก
ความงดงาม อยู่ชั่วพริบตา
ท้องฟ้า ช่วยนำพาฉันไป
ฉันที่ช่างฝัน หวานเหลือเกิน
รักที่หอมหวาน
เก็บดอกไม้ให้เธอ
เติมความรักให้กัน และนั่นคือของขวัญ
ที่เธอให้กับฉัน ...ก่อนจากฉันไป
ในที่แสนไกล เป็นเช่นไรหนอ
ถ้าฉันได้ไป อยู่ที่ตรงนั้น
เธอรู้บ้างไหม หัวใจของฉัน
...อยากจะหลุดพ้นจากเธอเสียที
ฟ้า ถ้าหากมีรัก
ฉันขอไม่รักใครอีกได้ไหม
เพราะว่าความรักทำให้เจ็บหัวใจ
เก็บดอกไม้ไว้ แทนใจของเธอ





เขาเป็นคนมีรสนิยมที่ดี ...ดีมาก ๆ ผมคิดแบบนั้นหลังจากฟังบทเพลงที่เขาเปิด ผมไม่เคยฟังมาก่อน แต่เนื้อเพลงและท่วงทำนองกับกรีดหัวใจผมออกเป็นริ้ว ๆ น่าแปลกที่ผมไม่ได้รู้สึกเศร้า แต่ผมกับกำลังจมลงไปอยู่กับเสียงเพลงหอมหวานที่กำลังบรรเลง และเหมือนอีกฝ่ายจะรู้สึกตัวว่าผมกำลังเพลิดเพลินไปกับเสียงดนตรี เขาค่อย ๆ กดหยุดเล่นเพลงก่อนจะหันมามองหน้าผม
“ชื่อเพลง เก็บดอกไม้ ของวง LANDOKMAI” เขาว่า ผมพยักหน้ารับคำสั้น ๆ ก่อนจะกล่าวชม
“เพราะดี” มันเพราะจนกรีดแทงหัวใจผมเลยแหละ
“ใช่ไหม? ผมชอบตรงเสียงแทงทะลุปอดขึ้นมาเนี้ยแหละ ถ้าไม่ใช่คนที่ฝึกร้องเพลงมาหนัก ๆ เสียงนาสิกแบบนี้จะขึ้นยากมากเลยนะรู้ไหม” เขาว่าพลางอธิบาย ผมฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างเพราะตัวเองไม่ใช่คนในแวดวงนี้ รับรู้เพียงแต่ความงดงามของดนตรีนั้นมันไร้พรมแดนจริง ๆ
“คุณมีรสนิยมที่ดี” ผมชมเขาไปตรง ๆ
...และนั้นก็เป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่เราเคยเจอกันมาที่ผมได้เห็นรอยยิ้มของเขา
คนแปลกหน้าคนนี้ยิ้มจนตาหยี๋ก่อนจะเปิดปากพูดตอบผม
“ผมเชื่อว่าเทสต์คุณต้องไม่ด้อยไปกว่าผมแน่ ๆ ไหนคุณลองแชร์ยูวลิสต์ของคุณหน่อย ผมอยากเข้าไปในดินแดนของคุณบ้าง” ไม่ว่าเปล่า เขาดันสมาร์ตโฟนของตัวเขาเองมาทางผม
ตอนนั้นเองที่ผมสังเกตเห็นสร้อยไม้กางเขนตรงลำคอของเขา พร้อมกับรอยสักเป็นรูปตัวเลข ‘24601’ บริเวณลำคอด้านขวาเยื้องไปทางด้านหลัง พร้อมกับรับมือถือของเขามา ผมนั่งปล่อยใจไปกับเสียงเพลงในหัว กำลังคิดอยู่ว่าตัวเองจะเลือกเปิดเพลงอะไรออกมาให้เขาฟังดี นิ้วมือของผมระรัวกับแป้นพิมพ์ ก่อนจะกดเปิดให้เพลงไหลออกมาจากลำโพง
I remember when I first noticed that you liked me back
We were sitting down in a restaurant waiting for the check
We had made love earlier that day with no strings attached
But I could tell that something had changed how you looked at me then
My loved, come right back
I've been waiting for you
To slip back in bed
When you light the candle
And on the Lower East Side, you're dancing with me now
And I'm taking pictures of you with flowers on the wall
Think I like you best when you're dressed in black from head to toe
Think I like you best when you're just with me and no one else
My loved, come right back
I've been waiting for you
To slip back in bed
When you light the candle
And I'm kissing you lying in my room
Holding you until you fall asleep
And it's just as good as I knew it would be
Stay with me, I don't want you to leave
.....,come right back
I've been waiting for you
To slip back in bed
When you light the candle



“เพลง K. ของวง Cigarettes After Sex” ผมว่า
“คุณแอบเปลี่ยนเนื้อ” เขาพูดตอบหลังปล่อยให้ผมร้องเพลงนั้นจนจบ
“ก็ไม่เห็นมีใครบอกว่าเราต้องร้องตามเนื้อเพลงทุกท่อน” ผมว่า
“แต่ผมชอบนะ อธิบายเรื่องราวระหว่างคุณกับ ‘เขา’ ได้ดีเลยทีเดียว” เขาแซะ พลางเอียงคอมองหน้าผมเป็นเชิงถามว่าใช่ในแบบที่เขาคิดไหม และผมตอบคำถามนั้นไม่ได้นอกจากเฉหน้ามองไปทางอื่น เรานั่งเงียบ ๆ แบบนั้นไปอีกราวนาทีเศษโดยไม่ได้เปิดเพลงใด ก่อนเขาจะเป็นฝ่ายพูดต่อ
“คุณดูแตกสลาย” เขาพูดต่อ มองหน้าผมแล้วขยับมานั่งข้าง ๆ กัน
“...”
“...ผมเดินออกมาจากโรงภาพยนตร์ เห็นคุณตอนแรกกำลังว่าจะเดินเข้าไปทักทาย หลังจากนั้นจู่ ๆ คุณก็สะดุ้งตัวหันซ้ายหันขวา แล้วเหมือนภาพคุณตัดไปเลย คุณดูไม่เป็นตัวคุณเอง เหมือนคุณควบคุมตัวเองไม่ได้อย่างไงอย่างงั้น...ทั้งหมดนั้นเพราะ ‘เขา’ คนนั้นเหรอ?” เขาถาม
“ผมอ่านง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ” ผมไม่ตอบคำถามแต่ถามกลับ
“ตรงกันข้าม เพราะคุณอ่านยากมากต่างหาก ตั้งแต่เจอกันครั้งแรกจนถึงครั้งล่าสุด คุณซ่อนอารมณ์ทั้งหมดภายใต้ใบหน้าที่ไม่แสดงออก บอกไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจกันแน่ ผมทำได้แค่เดาไปเรื่อย ๆ จนมีแค่ครั้งนี้ มีแค่ครั้งนี้ที่แววตาของคุณ ‘ซ่อน’ ความเจ็บปวดไว้ไม่มิดจนฉายออกมาผ่านแววตา” เขาว่าเสียงเรียบ หยิบบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งมวน จุดแล้วสูบเข้าปอดช้า ๆ ก่อนจะปล่อยให้ควันสีเทาลอยเอือย ๆ อยู่แบบนั้น
“...”
“...แววตาคุณ กำลังขอความช่วยเหลือจากใครสักคน”
“อ่า...”
“ที่แย่ที่สุดคือ คุณไม่ได้ขอร้องผมหรือใคร คุณกำลังขอร้อง ‘เขา’ ต่างหาก”
เขาสูดควันพิษเข้าไปเฮือกใหญ่ พ่นลมหายใจออกมาราวกับกำลังหงุดหงิดกับอะไรบางอย่างที่เขาไม่ชอบใจมาก ๆ พอเสร็จแล้วก็หันหน้าไปด้านตรงกันข้ามกับผมแล้วพูดต่อ
“...น่าอิจฉาเขาชะมัดยาด”
ผมหันขวับไปมองหน้า เจ้าตัวมองตรงไปข้างหน้าด้วยแววตาแข็งกร้าวพิกลแต่ผมสับสนกับท่าทีที่เขากำลังแสดงออกมากว่าจะทันขบคิดถึงประโยคทั้งหมดที่เขาพูดมา
“ทั้ง ๆ ที่หัวใจของคุณแตกสลายเพราะเขาขนาดนี้ แต่เขากลับไม่เคยเลือนหายไปจากใจของคุณจริง ๆ เลยสักครั้ง คุณแค่ลืม ...ไม่สิ คุณแค่พยายามแกล้งทำเป็นลืม พยายามที่จะไม่สนใจว่าในหัวใจของคุณยังเป็นของเขาทั้งใจ คุณแค่หลอกตัวเองว่าคุณลืมเขาไปได้แล้ว คุณโอเค ทุกอย่างปกติสุขดี....”
“...”
“...ทั้ง ๆ ที่คุณก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าทั้งหมดที่คุณคิดนั้นมันไม่ใช่”
ควันสีเทาลอยละล่องในอากาศรอบลานจอดรถ ผมเหม่อมองขึ้นไปข้างบนโดยไม่สามารถสนทนากับเขาได้ ไม่ใช่เพราะพูดไม่ออก แต่เพราะทั้งหมดที่เขาพูดมาคือเรื่องที่ผมไม่สามารถโกหกตัวเองได้จริง ๆ แค่สิ่งที่ผมตอบสนองต่อวันนี้ก็พอบอกได้แล้วว่าระยะเวลาเกือบครึ่งปีที่ผ่านมาไม่ได้ช่วยให้ผมหลุดพ้นไปจากเขาได้เลย
ผมยังรักเขาอยู่เสมอจริง ๆ สินะ....
“วันนี้คุณพูดมากจัง” ผมต่อว่าเขาเสียงสั่น และเหมือนเขาจะรู้ตัวว่าพูดอะไรที่ยังไม่เหมาะสมจะพูดออกมา เจ้าตัวฮึดฮัดกับตัวเองก่อนจะบี้ก้นบุหรี่ทิ้งด้วยท่าทางที่อารมณ์เสียอย่างถึงที่สุด
“ก็ไม่ได้อยากจะแซะหรอกนะ แต่คุณชอบตี๋ ๆ แบบนั้นเหรอ” เขาว่าพลางล้อเลียนผมด้วยการทำตาเหลือขีดเดียว ไม่พอ เจ้าตัวลงทุนหยิบแว่นตากรอบสีดำอันโต ๆ ขึ้นมาสวมใส่แล้วยักคิ้วให้ผมอย่างกวนตีนจนถึงที่สุด สาบานได้ว่าถ้าไม่ติดว่าหัวใจผมกำลังเศร้า จะประเคนหลาย ๆ เท้าให้เขาอย่างถึงใจแน่นอน ไอ้เหม่งเอ๊ย!!!
“มันพูดยากนะ เอาเข้าจริง ๆ ผมก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมต้อง ‘เขา’ ผมรู้แค่ว่าเขาทำให้ผมอยากมีชีวิตที่ดีกว่าวันนี้ มันแปลกประหลาดนะที่เราอธิบายไม่ได้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้รักจึงเป็นรัก แต่เรากลับตอบได้ว่าทั้งหมดนั้นมันมาจากความรู้สึกข้างในของหัวใจผมจริง ๆ ” ผมว่า หงอยลงนิดหน่อยเลยก้มหน้าไปมองพื้นปูนอีกรอบ
“นั่นแหละ ‘ความรัก’ พลังงานประหลาดที่ไร้เหตุผลสิ้นดี” เขาว่าตอบ ผมพยักหน้าขึ้นลงคอตกอย่างเห็นด้วยแบบปลง ๆ
ผมถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือก สมองกระเจิงไปด้วยข้อมูลทางอารมณ์หลากหลายที่ยังไม่ว่างจะจัดระเบียงความรู้สึกดังกล่าว เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าเวลาครึ่งปียังไม่สามารถช่วยเหลืออะไรผมได้ การบังเอิญมาเจอกับเขาวันนี้เหมือนไล่ผมกลับไปนับหนึ่งใหม่ที่จุดสตาร์ทของความรู้สึก ผมหลุบตาปล่อยความรู้สึกแย่ ๆ กระเจิงไปทั่วร่างกายและอากาศ ขอบคุณเป็นอย่างมากที่คนข้าง ๆ บังเอิญเข้ามาช่วยผมไว้ได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ
“คุณ” ผมทัก จากตอนแรกที่เขานั่งนิ่ง ๆ เขาก็หันมามองหน้าผมเหมือนถามว่ามีอะไรเหรอ
“ไปสักมาเหรอ?” ผมถาม พลางชี้ไปที่ต้นคอด้านขวาของเขา เจ้าตัวเหล่ตามองผมขึ้นลงก่อนจะพูดตอบ
“ตาไวนะเราอะ เพิ่งไปสักมาเมื่อวันก่อนเอง” เขาตอบ ผมพยักหน้ารับคำ แม้จะยังสงสัยก็ตามว่าทำไมถึงต้องเป็นตัวเลข 24601 ด้วย แต่เหมือนเขาจะรู้ทันความคิดของผม เขาหันมามองหน้าก่อนจะอมยิ้มแล้วถาม
“อยากรู้เหรอว่าทำไม?” เจ้าตัวว่าอย่างหยอกล้อ พลางชี้ไปที่รอยสักดังกล่าว
“ก็อยากรู้ แต่ถ้าคุณไม่สะดวกตอบก็ไม่เป็นไร” ผมว่า ไม่อยากเซ้าซี้ถามอะไรกับใคร ถ้าเขาอยากบอกเขาก็คงบอกออกมาเอง ปกติแล้วนิสัยผมไม่ชอบยุ่มยามกับเรื่องส่วนตัวของใครอยู่แล้วนะครับ และเหมือนเขาจะรู้ทันความคิดของผมเสมอ ๆ มือบาง ๆ นั้นยกขึ้นมาขยี้หัวผมจนแว่นแทบจะหลุดออกมา
“เพื่อนเล่นเหรอ?” ผมหันขวับไปดุ แต่อีกฝ่ายเหมือนกำลังขบขันกับแววตาของผมมากกว่า
“คุณอย่าทำสายตาแบบนั้นสิ”
“...”
“ผมกลัวตัวเองทำโคอาล่ามาร์ชตกใจจนตาย” เขาว่าพร้อมระเบิดหัวเราะในตอนท้ายสุด ผมหน้านิ่ว คิ้วขมวด เบะปากหันหนีไปกับคำหยอกล้อนะ น้ำหนักผมตอนนี้ไม่ได้หนักขนาดจะเข้าขั้นอ้วนนะเว้ย เขาเรียกว่าคนตัวใหญ่นะ เข้าใจไหมว่าผมแค่ตัวใหญ่แต่ไม่ได้อ้วน ค่าดัชนีมวลร่างกายผมก็..เกินนิดหน่อยเอง
“โอ๋ ๆ ไม่แกล้งแล้ว ๆ .. คุณจบห้องศิลป์ภาษามารึเปล่า?” เขาถาม ผมส่ายหน้าปฏิเสธ
“ผมจบวิทย์-คณิตฯ” ผมตอบ
“หน้าไม่ให้เนาะ” เขาว่า รอบนี้ผมไม่ตอบอะไรนอกจากยกนิ้วกลางชูให้เขาแทนคำตอบกลับ
“คุณเคยฟังโอเปร่าไหม?” เขาถาม และเป็นอีกครั้งที่ผมส่ายหน้าปฏิเสธ
เขายักคิ้วก่อนจะยืนขึ้น สูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ แล้วขันขานออกมาเป็นโอเปร่าลานจอดรถยนต์ที่ทำเอาผมขนลุกไปทั้งตัว
Look down, look down
Don't look 'em in the eye
Look down, look down,
You're here until you die
Now prisoner 24601
Your time is up
And your parole's begun
You know what that means.
Yes, it means I'm free.
No!
Follow to the letter your itinerary
This badge of shame you'll show until you die
It warns you're a dangerous man
I stole a loaf of bread.
My sister's child was close to death
And we were starving.
You will starve again
Unless you learn the meaning of the law.
I know the meaning of those 19 years
A slave of the law
Five years for what you did
The rest because you tried to run
Yes, 24601.
My name is Jean Valjean
And I am Javert
Do not forget my name!
Do not forget me,
24601.
เขาหอบหายใจเข้าออกช้า ๆ เหงื่อไหลออกจากขมับทั้งสองข้าง ผมขนลุกจนเผลอลืมตัวลุกขึ้นปรบมือระรัวกับการแสดงโอเปร่าของเขาเมื่อตะกี้ ไม่อยากจะเชื่อ คนแบบเขา คนแบบหมอนี้เนี้ยนะ จะมีน้ำเสียงที่ไพเราะและร้องเพลงโอเปร่าได้ลึกซึ้งมากขนาดนี้ ผมเช็ดน้ำตาที่ขอบหางตาก่อนจะพูดกับเขา
“คุณร้องโอเปร่าได้ด้วยเหรอ?!” ผมถามด้วยความตื่นเต้น เขาอมยิ้มแล้วไม่ได้ตอบอะไรกลับมานอกจากทำหน้าสงบนิ่งตามเดิมแล้วทอดสายตาออกไปนอกลานจอดรถ บรรยากาศด้านล่างกำลังวุ่นวายด้วยรถนานาชนิดที่พยายามเคลื่อนตัวสัญจรกลับไปยังที่พักอาศัยของแต่ละคน
“...สักวัน”
“...”
“ถ้าผมมี ‘โอกาส’ ผมจะเล่าให้คุณฟัง ว่าทำไมถึงต้องเป็น ‘24601’ ” เขาว่า จุดบุหรี่อีกมวนขึ้นมาแล้วเสหน้าไปมองถนนอีกทาง
แม้เขาจะไม่ได้บอกอะไรเพิ่มเติมมากไปกว่านั้น แต่ผมจับใจความสำคัญของเนื้อโอเปร่าทั้งหมดเมื่อตะกี้ได้ ผมทอดถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าตัวเองคิดผิดหรือคิดถูกที่พอจะเข้าใจความรู้สึกของเขาทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตัวเขาเอง นั้นสินะ ความรู้สึกสับสนที่ว่า “เราเป็นใคร” กันแน่ ทั้งไอ้ความรู้สึกที่เหมือนกับว่ากำลัง “โดนคุมขัง” ตลอดเวลาแบบนั้น....
....กรงของเขาขนาดไม่ได้เล็กไปมากกว่ากรงของผมเลยแม้แต่น้อย
เรายืนอยู่ข้างกันแบบนั้น คนหนึ่งเหม่อมองท้องฟ้า อีกคนมองลงไปพื้นดิน ระยะห่างระหว่างผมกับเขาเหมือนกลายเป็นศูนย์ แขนเสื้อของเราค่อย ๆ สัมผัสกัน อย่างช้าที่สุด ทั้งเขาและผมเราหันมาสบตากัน ใกล้ไปมากกว่าที่คิด มากจนรู้สึกว่าระยะห่างระหว่างใบหน้าของเรามันใกล้เข้าไปเรื่อย ๆ
ใกล้จนลมหายใจร้อน ๆ ของอีกฝ่ายปะทะเขาที่ใบหน้าผม ริมฝีปากแหบแห้งที่ผมเคยปฏิเสธไปในตอนนั้น
ตอนนี้ระยะห่างริมฝีปากของเรากำลังจะเป็นศูนย์ในไม่ช้า.....


Time talk : วันนี้มาดึกหน่อยนะครับ Happy Halloween นะครับ :]
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #245 Wsp_k (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:14

    งุ้ยยยย บทจะดีต่อใจก็มาแบบไม่ทันตั้งตัวเลยค่ะ

    #245
    0
  2. #239 Magic_Magic (@Magic_Magic) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 20:32
    ย้ายเรือแทบไม่ทัน
    #239
    0
  3. #237 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:26
    55555 ทีนี้เจ้านากเผือกก็มีเพื่อนเป็นโคอาล่าสินะ คู่นี้นี่ ไม่รู้สิ ให้ความรู้สึกเเบบคอยซัพพอร์ต คอยฮีลลิ่งกันตลอดเลย เเต่เราไม่ได้มองว่าเป็นความรักเเบบหลงใหลเลยอ่ะ เเต่ยังไงก็ดูท่าจะยากนะการที่จะเเงะกรงทีออกมาให้ได้เนี่ย ดูชอกช้ำเหลือเกิน
    #237
    0
  4. #236 Beeboon_131146 (@Beeboon_131146) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 15:53

    เชียร์คู่นี้แทนได้มะ อ้ากกกกกกก

    #236
    0
  5. #235 Yujin:-D (@noey2547) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 09:32
    ชอบคู่พี่ยาไอซ์กับพี่เสือน้อย คือเข้ากันได้ดี ไม่ว่าจะอะไร ฮีลกันและกัน
    #235
    0
  6. #234 Kedkiki (@PawadeePrommakun) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 09:31
    แล้วทำไมชั้นชอบคู่นี้ล่ะ
    #234
    0
  7. #232 Croearus (@melatiene) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 08:46
    รู้สึกชอบคู่นี้นะ มันดูเหมือนจะเข้ากันได้ แต่ก็ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนด้วยเหมือนกัน
    #232
    0
  8. #231 PinkuButa (@papang-pinkpig) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 08:35
    ฮือออออ สงสารน้องจริงๆ น้องเป็นคนที่เก่งมากเลยนะ เข้มแข็ง พอแตกสลายเลยดูเจ็บมากๆๆๆๆๆ เอาใจช่วยน้องให้ผ่านช่วงนี้ไปได้ด้วยความช่วยเหลือของพี่บุหรี่กับพี่โชนะคับบ ฮือออ ที่จูบนี่เพราะหวั่นไหวหรืออารมณ์พาไปอ่ะฮือ คิดดีๆนะลูกก
    #231
    0
  9. #230 Seathink (@ladyseagame) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 08:33
    แล้วเจ้านากเผือกละ ง่าาาาา
    #230
    0
  10. #229 Ressetter (@Ressetter) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 01:58
    แล้วโชหละ....
    #229
    0
  11. #228 loveคับlove (@1-love-1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:44
    ทำไมชอบคู่นี้ 😶😶😶😶
    #228
    0