[HKS] Bear Bodyguard บอดีการ์ดรักพิทักษ์คุณชายหมี

ตอนที่ 20 : Chapter 20 :: เรียน รู้ รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 พ.ค. 56

Chapter 20 :: เรียน รู้ รัก

 

                ความมืดมิดไม่ได้ช่วยซ่อนความรู้สึกที่ผู้หญิงคนหนึ่งได้ มนสิชารู้ดีแก่ใจว่าหากเธอทำอย่างนี้ต่อไป อันตรายจะมาถึงตัวจารุวัฒน์ในไม่ช้า ไม่ใช่เฉพาะกับผู้ชายคนนั้นคนเดียว แต่เป็นอิสริยะกับธนทัตด้วย หญิงสาวไม่เคยเข้าใจสักนิดว่าเหตุใดคุณหนูของเธอถึงได้เคียดเค้นชิงชังคนพวกนี้นัก เรื่องงานแต่งงานนั้น...คุณหนูโสรญาจะไปโกรธใครได้ แต่คนที่ถูกเลี้ยงมาแบบนั้น... ไม่แปลกหรอกที่จะไม่โทษตัวเอง

                เสียงโทรศัพท์กรีดร้องระรัวทำให้หญิงสาวหลุดจากภวังค์ เวลาอย่างนี้จะมีใครโทรมาหาเธอกันหนอ หมายเลขที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอไม่ได้ช่วยให้ความกระจ่างแต่อย่างใด เบอร์นี้ของเธอไม่มีใครรู้มากนักเพราะเธอตัดขาดการสื่อสารกับคนรู้จักเกือบทั้งหมด เมื่อเลือกที่จะมาทำงานที่จำเป็นต้องทำตรงนี้ หน้าจอถูกเลื่อนเร็วๆเพราะเจ้าของอยากหยุดเสียงแสบแก้วหูของมันเต็มทีแล้ว

                “สวัสดีค่ะ” เสียงหวานกรอกลงไปอย่างสุภาพ คงเป็นใครซักคนที่โทรผิดแล้วมาติดเบอร์เธอ

                //สวัสดีครับ// แต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นคุ้นหูจนน่าตกใจ จะเป็นไปได้ยังไงกันที่คนที่โทรมาหาเธอนั้นจะเป็น

                “พี่โดม...”

                //หืมมมม??? คุณเรียกผมว่าอะไรนะคุณมี่ นี่ผมไม่ได้โทรผิดใช่ไหม คุณเรียกผมว่า พี่โดม จริงดิ!// จารุวัฒน์! ผู้ชายคนนี้รู้เบอร์ของเธอได้อย่างไร มนสิชาได้แต่โทษตัวเอง เธอไม่น่าเอาตัวเองเข้าไปใกล้เขาเลย

                “นั่นคุณ...”

                //อะไรกันญาญ่า ลืมเสียงณโดมไปแล้วเหรอครับ แต่จะว่าไปนะคุณมี่ ผมชอบให้คุณเรียกผมว่าพี่โดมนะ// ปลายสายพูดไปหัวเราะไปอย่างอารมณ์ดี ต่างจากอีกฝั่งอย่างสิ้นเชิง

                “นายอย่ามากวนประสาทฉันตอนดึกๆได้ไหม แล้วโทรมามีอะไรไม่ทราบยะ” ไม่สำคัญว่าเสียงเธอจะฟังดูเหวี่ยงมากแค่ไหน มันสำคัญที่ว่าเธอจะต้องทำอย่างไรให้จารุวัฒน์เลิกติดต่อเธอมากกว่า แต่นั่นดูเหมือนจะเป็นไปได้ยากเหลือเกิน

                //ผมก็แค่อยากมั่นใจว่านี่คือคุณจริงๆ แล้วผมก็บอกคุณไปแล้วด้วย ว่าผมอยากเจอคุณอีก ว่าแต่...คุณไม่คิดจะถามผมซักคำเหรอครับ ว่าผมได้เบอร์คุณมาได้ยังไง//

                “ฉันจำเป็นต้องถามด้วยเหรอ เอาเถอะ ในเมื่อนายโทรมาแล้ว ฉันคงจะวางไปกลางคันไม่ได้สินะ...”




 

KangSom :D

                อืมมมม ไม่น่าเชื่อนะครับว่าเมื่อคืนผมนอนหลับสบายขนาดนี้ นี่ผมเสพติดอ้อมกอดของเจ้านายตัวเท่าหมีไปแล้วหรือไง (แม่หมู//น้องแกงหลับสบาย แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่ค่อยสบายเท่าไหร่นะคะลูก) แม่หมูหมายถึงใครเหรอครับ พี่ฮั่นน่ะเหรอ? ก็เห็นลุกไปเข้าห้องน้ำทีเดียวเองนี่ครับเมื่อคืน ไม่รู้ว่าไปฉี่หรือท้องเสียกันแน่นะครับ หายไปซะนานเชียว แถมเสียงน้ำยังดังเหมือนอาบน้ำอีกต่างหาก ตอนแรกผมว่าจะรอ แต่พี่แกไปนานเกินครับ ผมเลยไม่รอดีกว่า

                แปลกมากที่เช้านี้ผมตื่นมาไม่เจอใบหน้าของเจ้านายขี้เซา ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันหยุดแท้ๆ แต่ท่านประธาน Bear Hug จอมขี้เซากลับหายไปตั้งแต่ผมยังไม่ตื่น อย่าบอกนะครับว่าจะตื่นไปทำกับข้าวให้ผม คอนโดไฟไหม้กันพอดี (แม่หมู//นี่จำไม่ได้จริงๆใช่ไหมว่าเมื่อคืนทำอะไรไว้) เมื่อคืนผมทำอะไรอ่ะ? ผมก็หลับดิแม่หมู

                “อ้าว แกง ตื่นแล้วเหรอ วันนี้ตื่นสายนะเรา” ใบหน้าสดใส...ไม่สิ ไม่เห็นสดใสเลย เหมือนคนไม่ได้นอนทั้งคืนด้วยซ้ำ นี่แม่หมูไปทำอะไรพี่ฮั่นครับ (แม่หมู//ถ้าฉันทำได้ฉันทำไปนานแล้ว) เจ้านายโผล่หน้าเข้ามาทักผมที่ยังนั่งจุ้มปุ๊กอยู่ในกองผ้าห่มบนเตียง

                “วันนี้พี่ฮั่นก็ตื่นเช้านะครับ ไม่เหมือนทุกที”

                “พอดีพี่นอนไม่ค่อยหลับน่ะ” นั่นไง นอนไม่หลับจริงๆด้วย

                “ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะครับ หรือว่าเป็นเพราะผม” พี่ฮั่นผงะ! ผงะทำไมอ่ะ! หรือเป็นเพราะผมจริงๆ “พี่ฮั่นตกใจทำไมครับ”

                “อ๋อ ก็... เอ่อออ...” ท่าทางแปลกๆด้วยนะครับวันนี้ พี่ฮั่นเป็นอะไรหรือเปล่า “แล้ว... แล้วทำไมแกงถึงคิดว่าเป็นเพราะแกงล่ะ”

                แล้วทำไมผมถึงคิดว่าพี่ฮั่นนอนไม่หลับเพราะผมนะ? พอเจอเจ้านายถามมาแบบนี้ผมชักเริ่มไม่แน่ใจซะแล้วว่าจะตอบยังไงดี คนเราจะนอนไม่หลับก็มีเหตุผลอยู่ไม่กี่อย่าง ถ้าไม่ได้มีเรื่องคิดมากจนไม่สามารถข่มตาได้ ก็คงจะเป็นเพราะนอนไม่สบายเนื่องจากมีอะไรมารบกวน แล้วบังเอิญ...ผมก็อยู่ในสองเหตุผลนั้น ผมยังไม่ได้ให้คำตอบพี่ฮั่น แถมเมื่อคืนยังตัดบทเอาเสียดื้อๆ เพราะอย่างนี้หรือเปล่าที่ทำให้พี่เขานอนไม่หลับ หรือเพราะผมเอาแต่นอนซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดและอกกว้างอยู่ทั้งคืน เจ้าของอ้อมกอดเลยไม่สบายตัวจนไม่ได้นอน?

                “แกงส้ม คิดอะไรอยู่ ทำไมไม่ตอบพี่”

                “ผม... ผม...” ผมอึกๆอักๆไม่รู้จะบอกพี่ฮั่นยังไงดี เหมือนพี่ฮั่นเพิ่งจะคิดอะไรได้ เพราะผมยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อพี่ฮั่นก็ขัดผมด้วยคำถามที่ทำให้ผมแปลกใจ

                “พี่ถามอะไรหน่อยสิ เมื่อคืนแกงฝันว่าอะไรเหรอ” ฝัน? ผมฝันว่าอะไร? พี่ฮั่นจะอยากรู้ไปทำไม?

                “ฝันเหรอครับ... ฝันว่า...” เอิ่มม พี่ฮั่นแลดูลุ้นไปนะ ผมฝันว่า... “ผมจำไม่ได้อ่ะครับ”

                “อ้าว! ไอ้เด็กบ้านี่ ไอ้เราก็รอลุ้นตั้งนานว่าฝันว่าอะไร จำไม่ได้ทำไมไม่บอกตั้งแต่ต้นล่ะแกงส้ม”

                “พี่ฮั่นเป็นอะไรมากป่ะครับ แค่ผมจำไม่ได้ว่าฝันถึงอะไร พี่ทำไมต้องทำหน้าเซ็งแบบนั้นด้วย หรือมันเกี่ยวกับที่พี่ฮั่นนอนไม่หลับ เพราะผมจริงๆใช่ไหมครับ ผมละเมออะไรหรือเปล่า งั้นคืนนี้ผมออกมานอนโซฟาข้างนอกก็ได้นะฮะถ้าพี่ฮั่นไม่สบายใจ” ผมรัวคำพูดไปเป็นชุด

                “เฮ้ยๆๆๆ ไม่เอา ไม่ใช่อย่างนั้น คิดมากไปได้ ไม่มีอะไรหรอกน่า พี่ก็แค่นอนไม่หลับเอง แต่ถ้าแกงหนีพี่ไปนอนข้างนอกแล้วพี่ไม่มีใครให้กอด อย่าว่าแต่พี่จะนอนไม่หลับเลย พี่คงขาดอากาศหายใจ จิตใจห่อเหี่ยว เปล่าเปลี่ยวดวงจิต เพราะคิดถึงแกงแน่ๆเลย”

                “ไปเอาคำพูดเลี่ยนๆแบบนี้มาจากไหนเนี่ย” ผมพึมพำกับตัวเอง จะเขินก็เขินอยู่มั้งครับ แต่เลี่ยนอ่ะเลี่ยนชัวร์

                “ถ้าไม่รัก เก๊าไม่ยอมพูดอย่างนี้หรอก” ร่างสูงใหญ่เบียดตัวลงนั่งใกล้กับผม เตียงตั้งกว้างจะมาเบียดทำไมกันนะคนเรา ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆ หรือว่าอยากอยู่ใกล้ๆ ต้องเป็นอันหลังแน่ๆเลย (แม่หมู//แหมมมมม แกงคิดเข้าข้างตัวเองไปหน่อยป่ะลูกกกกก พูดงี้ได้เนี่ยรักพี่เค้ายังอ่ะ) แม่หมู!! ออกไปเล้ยยยย!!!




 

:: Hunz ::


                แม้ค่ำคืนที่ผ่านมาผมจะไม่ได้พักผ่อนเต็มตานัก แต่การได้รับรู้ทุกลมหายใจเข้าออกของคนรักก็เป็นความสุขที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้ ดวงอาทิตย์ส่องสว่างเร็วเกินไปเสียด้วยซ้ำ เหมือนผมเพิ่งจะจ้องมองใบหน้าหวานได้ไม่กี่วินาทีเอง ถึงผมจะต้องรวบมือที่อาจจะซุกซนเมื่อไหร่ก็ได้เอาไว้ตลอดทั้งคืน และพยายามอย่างสุดความสามารถในการผลักความคิดของตัวเองออกจากเรื่องแบบนั้น ผมก็มีความสุขนะครับกับการมีแกงส้มอยู่ในอ้อมกอด

                ความสัมพันธ์ทางกายระหว่างผมกับคนเป็นน้องเป็นสิ่งที่ผมไม่ได้คิดมาก่อน ผมรีบตื่นแต่เช้า...ไม่ใช่สิ ผมรีบลุกจากเตียงแต่เช้า มาโทรถามคนมีประสบการณ์คนเดียวที่ผมรู้จัก ถึงแม้จะต้องเถียงกันอยู่นานเพราะพี่โน่แกยังไม่ตื่น และได้ยินเสียงโวยวายของคนเป็นลูกน้องที่บริษัท เพราะเขาเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นสาวๆในสต็อกของพี่โตโน่ กว่าสองคนนั้นจะอธิบายกันเข้าใจก็ทำเอาเสียเวลาไปมาก สุดท้าย...สาระอะไรได้ไหม? ก็ไม่ได้ครับ!

                พี่โน่บอกผมมาแค่ ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ธรรมชาติอะไรของพี่แกวะ!

                แล้วดูสิครับว่าตอนนี้ผมต้องเผชิญหน้ากับอะไร รู้ไหมครับว่ามันน่ากลัวแค่ไหน (แม่หมู//อะไรเหรอ??) ก็เจ้าเด็กน้อยที่เพิ่งมุดออกมาจากกองผ้าห่มนี่ไงครับแม่หมู ดูสิ ใบหน้าหวานยังมีความง่วงงุนอยู่อย่างเห็นได้ชัด ดวงตาที่ปกติโตใสตอนนี้กลับปรือน้อยๆเพราะเจ้าตัวคงยังไม่อยากตื่น กลุ่มผมนุ่มยุ้งเหยิงจนผมอยากสอดมือเข้าไปสางเบาๆ ไหนจะเสื้อ...เสื้อนอนคอกว้างที่เกือบหลุดลงมาที่ไหล่แบบนั้น ใครจะไปอดใจไหวกัน... แม่หมู แม่หมูครับ ทิชชูหน่อยไหม (แม่หมู//อ่า...เอ่อ...ขอบคุณค่ะพี่ฮั่น ตะเองเอาทิชชูมาให้เก๊า...) ซับน้ำลายแล้วไสพุงออกไปจากห้องนอนผมได้แล้วครับ!

                “ที่พี่ฮั่นพูดว่าพี่ฮั่นรักผม พี่ฮั่น...รู้สึกอย่างนั้นจริงๆใช่ไหมครับ” คำถามนั้นทำให้ผมหลุดออกจากภวังค์ ผมนึกขอบคุณแกงส้มในใจที่พูดออกมาตอนนี้ ไม่อย่างนั้น... อะไรๆที่เพิ่งจะสงบลงไปได้เองอาจลุกขึ้นมาใหม่ได้เอง

                “ถ้าไม่รู้สึก แล้วพี่จะพูดออกไปทำไมกันล่ะ แกงคิดว่าพี่เป็นคนขี้โกหกเหรอ” ผมพยายามผลักความคิดเรื่องอื่นของผมออกไป ในเมื่อน้องถามถึงความรู้สึก มันก็ยังไม่ใช่เวลาที่ผมจะมา...เอ่อ...เรียกว่าอะไรดีล่ะ...หื่นเหรอ? ครับ....มันก็ยังไม่ใช่เวลาที่ผมจะมาหื่นตอนนี้

                “ไม่ใช่อย่างนั้นครับพี่ฮั่น ผมแค่คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปดะ...”

                “มันเป็นไปแล้วแกง และถ้าแกงไม่เชื่อ พี่ก็จนปัญญาที่จะพิสูจน์ ถ้านายไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกของพี่ได้ พี่ก็หมดปัญญาแล้วจริงๆ”

                “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” มือนุ่มจับลงบนแขนผม ก่อนที่มันจะค่อยๆเลื่อนมายังมือที่ก่อนหน้านี้มีเพียงอากาศจับอยู่ นิ้วทั้งห้าสอดประสานเข้ากับนิ้วของผม แรงบีบเบาๆทำให้ผมหันกลับไปสบตาบอดีการ์ดของตัวเองอีกครั้ง “ผมแค่อยากถามให้แน่ใจ ว่าพี่ฮั่นรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ผมจำได้ว่าพี่ฮั่นไม่เคยมีความรัก แล้วพี่รู้ได้ยังไงครับ ว่าครั้งนี้มันคือความรัก”

                “พี่ไม่รู้” ผมตอบออกไปตามตรง “แต่พี่พร้อมจะเรียนรู้มัน แกงพร้อมจะเรียนรู้ไปกับพี่หรือเปล่าล่ะ”

                “จำที่ผมบอกพี่เมื่อคืนได้หรือเปล่า” ผมพยักหน้าแทนคำตอบ ทำไมผมจะจำไม่ได้ล่ะ ผมจำได้ดีเลยด้วยซ้ำ “ผมเป็นบอดีการ์ดที่ไม่ดีครับ”

                “นี่แกงไม่คิดจะพูดตรงๆให้พี่ได้ชื่นใจเลยใช่ไหม” ผมต่อว่าอย่างไม่ค่อยจริงจังนัก ถึงแม้การกระทำจะสำคัญกว่าคำพูด แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะครับว่าผมอยากได้ยิน แกงส้มเพียงแค่ยิ้มเป็นคำตอบ ไม่บอกใช่ไหมบอดีการ์ดปากแข็ง ไม่บอกก็ไม่บอก แต่ผมไม่ปล่อยให้เจ้าตัวดีลอยนวลไปได้ง่ายๆโดยไม่ทำอะไรหรอก

                ความใกล้ชิดของเราตอนนี้ช่วยให้ผมไม่ต้องเสียเวลาตัดสินใจ ผมรวบแกงส้มเข้ามาใกล้พร้อมลดใบหน้าลงไปแนบชิด เมื่ออะไรๆใกล้จะลงตัวแล้ว ผมขอทำอะไรตามใจอีกซักทีเถอะครับ ขอทำอะไรอย่างที่อยากทำโดยลืมความรู้สึกของตัวเองเมื่อคืนไปชั่วขณะ หลังจากจูบนี้ ผมจะต้องทรมานยังไง ผมจะถือว่ามันเป็นกรรมที่ผมอยากรับมันมากที่สุดก็แล้วกัน



 

                ใบหน้าคมเลื่อนเข้าใกล้ใบหน้าหวาน เสียงลมหายใจถี่ของคนตัวใหญ่ดังจนธนทัตได้ยิน เขาเองก็ไม่ต่างกับคนเป็นนายเท่าใดนักเพราะหัวใจกระตุกไหวทันทีที่รู้ว่าอิสริยะจะทำอะไร ร่างโปร่งได้แต่หลับตารอรสสัมผัสที่เขาจำได้ดีว่าชวนให้หวิวไหวมากแค่ไหน ความฝันเมื่อคืนกระแทกเข้าใส่ห้วงความคิดอย่างจัง...

                ต้องโทษอิสริยะ เพราะหากไม่มีจูบคราวนั้นเขาคงไม่เก็บเอาความรู้สึกแปลกๆในช่องท้องไปฝันแบบนี้ เขาไม่อาจจินตนาการได้ว่าภายใต้เสื้อผ้าที่ช่วยทำให้เจ้านายหล่อเหลาและภูมิฐานนั้นเป็นอย่างไร กายแกร่งที่เขาได้แต่สัมผัสจะมีลักษณะแบบไหน แต่นั่นก็ไม่อาจห้ามจินตนาการของเขาได้

แค่ความรู้สึกในฝันก็ชัดเจนจนคล้ายจะเป็นความจริง ริมฝีปากสวยคลอเคลียบนใบหน้าพร้อมๆกับจมูกโด่งคมที่พาลมหายใจอุ่นๆระบายไปทั่ว สัมผัสนุ่มนวลราวกลีบกุหลาบชวนให้ลุ่มหลงในฝันนั้นไม่ต่างอะไรกับที่เขารู้สึกในตอนนี้ คนเป็นพี่สำรวจใบหน้าหวานจนถ้วนทั่ว เหลือเพียงริมฝีปากนุ่มเท่านั้นที่คนตัวใหญ่จงใจมองข้าม อิสริยะเพียงกดจูบหนักๆที่มุมปากของคนเป็นน้องเท่านั้น ก่อนจะผละออกมาเพื่อจ้องลึกเข้าไปในดวงตา สายตาแรงกล้ามีอารมณ์หลายหลากจนธนทัตไม่อาจจำแนกได้ ความต้องการที่เขาไม่อาจตีความต่อฉายอยู่อย่างไม่ปิดบัง

อิสริยะกดมือของคนเป็นน้องให้แนบลงบนหัวใจที่เต้นตุบๆในอก ก่อนที่มืออีกข้างที่ว่างจะประคองใบหน้าของธนทัตเข้าใกล้ ดวงตาคมปิดสนิทก่อนจะใช้ความรู้สึกนำทางเพื่อปิดระยะห่างระหว่างพวกเขา เรียวปากสวยทาบทับอยู่บนกลีบปากนุ่ม จังหวะตุบๆใต้ฝ่ามือก็เร่งขึ้นในทันที

ดูเหมือนเพียงแค่การสัมผัสกันของริมฝีปากจะยังไม่เพียงพอ ลิ้นร้อนแตะลงบนรอยแยกของกลีบปากนุ่มด้วยความอยากสำรวจตรวจชิมความหวานที่ไม่อาจลืมเลือน หากคนเป็นน้องกลับเม้มปากแน่นไม่ยอมเปิดช่องโหว่ไว้เหมือนครั้งเก่า หารู้ไม่ว่านั้นไม่เป็นอุปสรรคสำหรับคนตัวใหญ่แม้แต่น้อย เรียวปากสวยขยับไหวอย่างเชื่องช้า แรงดูดดึงเริ่มเพิ่มขึ้นตามเวลาที่ผ่านไป ลิ้นร้อนยังไม่หมดความพยายามแทรกสอดเข้าไปสำรวจแม้อีกคนยังไม่ยินยอม อิสริยะใจเย็นกว่าที่คิด ความรู้สึกหวิวไหวที่ก่อตัวขึ้นกลายเป็นความรู้สึกใหม่ที่เขาใกล้เสพติด กลีบปากของคนเป็นน้องช่างนุ่มนวลและอ่อนหวานเสียเหลือเกิน ยิ่งอีกคนพยายามซ่อนเร้น เขาก็ยิ่งอยากค้นหา ฟันคมขบเบาๆบนความนุ่มนวลที่เขาคลอเคลีย ก่อนจะอาศัยจังหวะเพียงไม่กี่วินาทีที่ธนทัตเปิดปากกว้างด้วยความตกใจแทรกลิ้นอุ่นเข้าไปสำรวจ

เหมือนในฝันไม่มีผิด... สิ่งที่อิสริยะทำกับเขาตอนนี้ไม่ต่างจากที่คนในฝันทำกับเขาเมื่อคืน ลิ้นร้อนกวาดสำรวจทั่วโพรงปากก่อนจะกระหวัดลิ้นของเขาไว้แน่น คนเป็นน้องได้แต่โอนอ่อนผ่อนตามด้วยแรงอารมณ์ที่ไม่อาจต้านทานได้ ความรู้สึกประหลาดก่อตัวในช่องท้องอีกครั้งราวกับมันไม่เคยจากไปไหน ธนทัตไม่ใช่หนุ่มน้อยไร้เดียงสาที่ไม่เข้าใจเสียทีเดียวว่าความรู้สึกนี้คืออะไร หากแต่เขาแปลกใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไรมากกว่า และที่สำคัญ มันเกิดกับผู้ชายอย่างอิสริยะเสียด้วย

มือที่วางอยู่บนอกกว้างถูกแรงดึงดูดเล่นงานเมื่อมันอ่อนแรง จะบอกว่าเขาระทวยไปทั้งร่างก็คงไม่ผิดนัก เพราะหากไร้มือแข็งแรงของเจ้านายรั้งไว้ ป่านนี้ธนทัตคงล้มลงบนเตียงแล้วเป็นแน่ อิสริยะยังไม่หยุดเคลื่อนไหวบนปากของเขา แต่ละท่วงท่าที่คนเป็นนายขยับราวกับเพิ่มความแนบชิดของคนทั้งสองให้มากขึ้น ธนทัตอดคิดไม่ได้ว่า หากอิสริยะสามารถกลืนกินเขาไปทั้งตัวได้ คนตัวใหญ่คงทำไปนานแล้ว

แม้อากาศในปอดจะถูกสูบออกไปจนเกือบหมด แต่ก็ดูเหมือนจะยังไม่เพียงพอสำหรับอิสริยะ เรียวปากร้ายกาจและลิ้นร้อนช่างสำรวจไม่มีทีท่าว่าจะอิ่มเอม ร่างสูงผละออกเพื่อสูดหายใจเพียงชั่ววินาทีเท่านั้นก่อนจะกลับมาสานต่อภารกิจที่เหมือนจะไม่มีวันจบสิ้น มือที่ตกอยู่ข้างกายไม่อยู่เฉยอีกต่อไป มันสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวบางก่อนจะสัมผัสลงบนผิวเนื้อแผ่วเบา มันเนียนนุ่มกว่าที่อิสริยะจำได้ เส้นไหมที่ควรจะทำให้ระคายผิวกลับให้ความรู้สึกที่แตกต่าง เขายังจำได้ดีถึงผิวขาวเนียนที่พยาบาลจำเป็นเคยทำหน้าที่เช็ดตัวให้

ราวกับมือข้างนั้นพาความร้อนรุ่มมาด้วย เพราะทันทีที่ร่างกายถูกเตะต้องก็เหมือนมีใครมาจุดอารมณ์บางอย่างในกายที่ซุกซ่อนไว้ให้ลุกโชน มือนุ่มบางเตะโดนอะไรบางอย่างของอีกคนโดยที่เจ้าของมือข้างนั้นไม่รู้ตัว เพียงเท่านั้น...

อิสริยะขืนตัวออกมาทันที คนตัวโตผุดลุกขึ้นอย่างเร่งรีบทำให้อีกคนที่ถูกผละออกโดยไม่ทันตั้งตัวมองด้วยความงุนงง เรียวปากอิ่มเจ่อแดงเพราะแรงจูบที่เต็มไปด้วยอารมณ์รัก... คนเป็นพี่ได้แต่ยืนมอง...

“เอ่อ แกงส้ม... คือว่า... พี่...ไป...เอ่อ...ไปอาบน้ำก่อนนะ” เสียงพูดนั้นตะกุกตะกัก แต่คนฟังหมดเรี่ยวแรงซักถาม ธนทัตพยักหน้ารับรู้ช้าๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอน ซ่อนตัวเองไว้ใต้ผ้าห่มผืนหน้า ทบทวนความรู้สึกที่ไม่ต่างจากความฝันของตนเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น





 

KangSom :D

                เสียงปิดประตูห้องน้ำบอกผมว่าพี่ฮั่นปล่อยให้ผมใช้เวลาอยู่กับตัวเองแล้ว ข้อดีอย่างหนึ่งของคนเป็นนายคือเขายอมให้ผมใช้เวลาคิด มีเวลาตัดสินใจ และพี่ฮั่นก็บอกผมเสมอว่า เขารอได้

                มันเหมือนมาก...เหมือนที่ผมฝันเมื่อคืนเหลือเกิน ทุกการกระทำ ทุกความรู้สึก ไม่ต่างกันซักนิด จนผมเริ่มไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นความจริงหรือว่าความฝันกันแน่ อยากหยิกตัวเองซักที...แต่ไม่ดีกว่าครับ มันเจ็บ! ฝันเมื่อคืนผมต้องสะดุ้งตื่นเพราะพี่ฮั่นตัวจริงลุกพรวดออกจากเตียงแล้วรีบวิ่งไปขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ส่วนพี่ฮั่นเช้านี้ก็แทบจะไม่ต่างกัน... เขาผละจากผมไป ในจังหวะเดียวกันกับในฝันไม่ผิดเพี้ยน... อย่ามองมาด้วยสายตามีคำถามอย่างนั้นสิแม่หมู (แม่หมู//ก็แค่อยากรู้ว่าน้องแกงฝันว่าอะไร) แน๊! ยังจะถามอีก นี่สรุปว่าแม่หมูยังไม่รู้หรอกเหรอครับ (แม่หมู//ถามเพื่อความแน่ใจไง)

                “แกงส้ม อาบน้ำสิ เดี๋ยวออกไปหาอะไรข้างนอกกินกัน เช้านี้กินแต่กาแฟก่อนละกันนะ” อาบน้ำเร็วเป็นบ้า จะให้เวลาผมอีกซักหน่อยไม่ได้หรือไงนะ

                “ครับ” ในที่สุดผมก็ต้องมุดออกจากกองผ้าห่มอีกครั้ง คุณชายฮั่นแต่งองค์ครบเรียบร้อย แปลกแฮะ ปกติชอบพันผ้าขนหนูออกมาแต่งตัวข้างนอก จะว่าผมคิดเรื่องของตัวเองมากจนไม่ได้ยินเสียงพี่ฮั่นออกมาจากห้องน้ำก็ไม่น่าใช่ หรือว่าเป็นเพราะ...เรื่องนั้น...

                “งั้น... พี่ไปรอข้างนอกนะ”

                “ครับ” เจ้านายไม่รอคำตอบผมด้วยซ้ำเมื่อประตูห้องปิดลง ผมว่าผมรู้ว่าพี่ฮั่นคิดอะไร และเป็นอะไรอยู่ เพราะตัวผมเองก็คิดในสิ่งเดียวกัน

                ในชีวิตของบอดีการ์ดคนหนึ่ง อะไรหลายๆอย่างที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้ทำ ผมก็ได้ทำมาเกือบหมดแล้ว แต่ในฐานะของผู้ชายคนหนึ่ง ที่ถูกรักโดยผู้ชายอีกคนหนึ่ง ผมกลับไม่รู้เลยว่าทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรต่อไป พี่ฮั่นบอกว่าเขาพร้อมที่จะเรียนรู้ ไม่ว่าความรักของเราจะออกมาในรูปแบบใด แล้วผมล่ะ พร้อมจะเรียนรู้ไปกับคนเป็นพี่หรือเปล่า

                แม้สมองจะหาเหตุผลมาปฏิเสธ แต่หัวใจกลับหมดแรงต้านทานไปทุกครั้งเมื่อสายตาที่อัดแน่นไปด้วยความรักมองมา การตัดสินใจครั้งนี้ ต้องใช้หัวใจเป็นเครื่องตัดสินสินะ...

                ผมรักเจ้านายคนนี้ไปแล้วครับ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้แค่ว่ารักไปแล้ว ผมรู้เท่านั้นจริงๆ

                แต่...เดี๋ยวนะ!

                ผมไม่ได้ไร้เดียงสาถึงขนาดไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของคู่รักจะดำเนินไปในทิศทางใด มันไม่ได้ยุติลงที่จูบแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้แน่ อีกไม่นานไม่ผมก็เขาจะต้องเรียกร้องอะไรที่มากกว่า...

                ความสัมพันธ์ของผมกับคนเป็นพี่... แล้วใครจะเป็นฝ่ายไหนล่ะคราวนี้?

                เฮ้ยยยยยยยยยยยย

แล้วทำไมผมมาคิดเรื่องนี้ได้ตอนนี้ล่ะ!

เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แม่หมู // หญิงตุ้ยต้องกราบขออภัยแทบตักนักอ่านที่รักทุกท่านด้วยนะคะ ที่หญิงหายหน้าหายตาไปหลายวัน ต้องโทษพี่ชายภัทรค่ะที่กักตัวหญิงไว้ที่โรงพยาบาล หญิงก็จนปัญหาจะขัดใจคุณชายแล้ว... #พอมั้ย 55555 ,, เพิ่งหายขาดจากภาวะทนพิษบาดแผลผ่าฟันไม่ไหวค่ะ ขอโทษจริงๆที่หายไปนานและทำให้หลายท่านรอนะคะ

หวังว่าตอนนี้จะพอทำให้หายคิดถึงกันไปได้บ้าง ทวงมาหลายเสียงเหลือเกิน อยากบอกว่าชื่นใจมาก เพราะทุกครั้งที่ท่านทวง เป็นการเตือนแม่หมูเสมอว่ามีคนรอติดตามอยู่

เมื่อหัวค่ำบ่นกับตัวเองอยู่ว่า เมื่อไหร่จะให้บอดีการ์ดแกงบู้ซะทีหว่า?? แต่...อย่าเพิ่งเลยเนอะ เอาหวานให้สุดก่อนละกัน

แม่หมูทราบและทุกท่านก็ทราบกันดีนะคะ ว่าตอนนี้มีอะไรหลายอย่างทำให้พวกเราคิด ให้พวกเราปวดใจ แต่ความคิดคนมันห้ามกันไม่ได้ และไม่มีใครห้ามความคิดเราได้เช่นเดียวกัน ดังนั้น หากจุดนี้คือความสุขของเราๆท่านๆ ก็ไม่มีใครสามารถมาบอกให้เราเลิกได้ นอกจากเราจะหมดใจเอง ถามหัวใจและความรู้สึกของตัวเองนะคะ เสียงนก เสียงกา เสียงหมา เสียงออดี้ เอ๊ย เสียงแมว อย่าไปฟังให้มากเลยค่ะ >w<

สัญญาว่าตอนหน้าน่าจะมาได้วันอังคาร ไม่น่าเกินวันพุธ แต่ถ้ามีเหตุจำเป็นไม่สามารถอัพได้จะแจ้งให้ทราบในทวิตนะคะ


We Love
HKS 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,121 ความคิดเห็น

  1. #1043 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:36
    เอิ่มนะ..ก็ดูแกงทำ
    55555555555555
    พี่ฮั่นคงนอนได้อยู่หรอก.
    เอิ่ม..แกงฝันได้แบบ..
    โอ้ยยย -////- 
    อีกไม่นานคงมากกว่านี้สินะ..
    เห้ยยย อาร๊ายยย

    #1,043
    0
  2. #1042 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:36
    เอิ่มนะ..ก็ดูแกงทำ
    55555555555555
    พี่ฮั่นคงนอนได้อยู่หรอก.
    เอิ่ม..แกงฝันได้แบบ..
    โอ้ยยย -////- 
    อีกไม่นานคงมากกว่านี้สินะ..
    เห้ยยย อาร๊ายยย

    #1,042
    0
  3. #656 happyf (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 21:55
    เกือบไปแล้วนะแกง>////< ว่าแต่แกงคิดไรเนี่ย เนี่ยเค้าเขินนะ5555 ชอบม๊าก มากอ่ะอิอิ
    #656
    0
  4. #619 lemon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 13:58
    เกือบอีกแล้ว อีกหน่อยไม่รอดแหงมๆ
    #619
    0
  5. #552 satang (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 22:45
    อ๋ออออออออออออออออ ฝันเป็นจริงสินะ 5555555555

    เขินวุ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย >
    #552
    0
  6. #551 bill (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 21:46
    สงสารหมีนะบางที
    #551
    0
  7. #550 pcard (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 18:23
    อ๊ายยยยย น้องแกงอ่าาาาา คิดมากไปนะ เดี่๋ยวก็รู้ อิอิ
    ส่วนพี่ฮั่นในเมื่อบอกว่ารอได้ งั้นก็รอต่อไป 555++
    #550
    0
  8. #549 Cucci (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 17:08
    น้องแกงงง ใครเป็นผ่ายไหนเดี๋ยวก็รู้เองนะลูก 55555

    เป็นกำลังใจแม่หมูนะคะ <3
    #549
    0
  9. #548 Cassiopor (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 14:41
    อร้าย รอมานานหลายวัน

    มาต่อแร้ว ดีใจจัง

    ระหว่างรอก็ฟินชายหมอรอแม่หมู5555



    คืออ่านไปอินไป พี่ฮั่นมารีรันความฝันให้แกงทุกเสต็ปเลย อร้ายยย

    หวานมาก เท่ากับว่ายอมรับความรู้สึกกันและกันแล้วช่ะะ?



    ฮาสุดตอนความคิดแกง ใครจะเป็นฝ่ายไหน???? 55555

    เอาน่า เรียนรู้กันไปนะน้องแกง

    พี่ฮั่นก็ใหม่ น้องแกงก็ใหม่สำหรับเรื่องนี้ สู้ๆ มีคนรอแอบดูข้างห้อง เอ้ย..มีรีดให้กำลังใจเสมอ

    ฝากถึงแม่หมู หวานให้สุดนะคะ อย่าเพิ่งยิงก๊านนนน 555
    #548
    0
  10. #547 kat (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 12:10
    >///<

    เขินมากกกกกก

    คล้ายในฝันหรอพี่แกง 5555

    ชอบตอนนี่ ชาบูแม่หมูรัวๆ

    #547
    0
  11. #546 Joy Yoo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 10:33
    อร๊ายยยยยย....เขิล
    เพื่อนที่ทำงานที่นั่งข้างๆ
    บอกว่า....บ้า


    โอ๊ยตายแล้ว น้องแกงคิดหนัก
    จะเป็นฝ่ายไหน...555....คิดไกลนะเนี่ย
    น้องแกงถ้าไม่รู้...ก็ต้องลองดู
    ว่าชอบแบบไหน....55555...

    แม่หมู...ช่วยน้องแกงด้วยน้าาาาา
    #546
    0
  12. #545 เด๋กดี (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 09:50
    แกงส้มมมมมม เมื่อคืนฝันว่าโดนเจ้านายจูบช่ายป่าว เคลิ้มขนาดนี้
    #545
    0
  13. #544 tutun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 08:53
    แล้วน้องแกงอยากเป็นฝ่ายไหนละคะ 
    #544
    0
  14. #543 jewel *28 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 07:55
    พี่แกงไม่รู้หรอเนี่ยว่าฝันอะไร ไม่รู้หรอว่าทำไมพี่ฮั่นถึงนอนไม่หลับ 5555 พี่แกงใสซื่อมากอ่ะ ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าใครฝ่ายไหน เดี๋ยวก็รู้เองนะพี่แกง รออ่านต่อนะคะแม่หมู
    #543
    0
  15. #541 TheDreamTD (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 00:48
    แม่หมูมาอัพแล้ว เย้ พี่แกงไม่รู้จริงๆหรอว่าทำไมพี่หมีถึงนอนไม่หลับ 5555 พี่หมีไปทำไรในห้องน้ำอะ >_< ถ้าจะจูบกันลึกซึ้งขนาดนี้นะดีนะที่ผละออกก่อนไม่งั้นมคอซ.แน่ๆเลย 555555
    #541
    0
  16. #540 kwangjow (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 00:35
    เขินตัวแตก -/////////-

    อ๊าย......................เขิน................

    อ๊าก~ แม่หมู...เค้าเขิน ///////

    (แม่หมูบอก...แกจะไม่เม้นคำอื่นใช่ไหมนอกจากคำว่าเขิน)

    ตอบเลยว่าไม่...เพราะตอนนี้ "เค้าเขิน!!!!!!!!!"

    ปล.ชอบคำว่า..ซับน้ำลายแล้วไสพุงออกไปอ่ะ 555555 ฮาดี

    ปล.อีกที...เม้นนี้หาสาระอะไรไม่ได้เลยจริงๆ 55555
    #540
    0
  17. #539 bull (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 00:20
    55555 พี่ฮั่นมีความอดทนอะ

    พี่แกงคิดอะไรเนี่ย อร้ายยย >
    #539
    0
  18. #538 NI28NG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 00:16
    รอแม่หมูมาอัพนะ พี่ฮั่นเป็นสุภาพบุรุษอ่า >////< ถึงแม้อารมณ์จะก็นะ ดีที่ห้ามตัวเองทัน เกือบบบบ 5555555
    #538
    0
  19. #537 Domammon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2556 / 00:01
    นี่แกงไม่รู้จริงหรือแกล้งอะ



    จะโดนหมีขย้ำตั้งหลายครั้งแล้วยังไม่รู้อีก 555



    แม่หมูมาต่อไวๆนะคร้าบบบ. ชอบครับ
    #537
    0
  20. #536 isawa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 23:48
    นุ้งแกงยังไม่รู้ตัวอีกเหรอจ๊ะ ว่าต้องเป็นฝ่ายไหน

    อิพี่หมีมันชัดเจนซะขนาดนั้น ว่ามันจะรุก #ห๊ะ



    คิดถึงแม่หมู รอฟิคแม่หมู ติ่งชายภัทรได้แต่อย่าทิ้งรีดไปนานเน้อ อิอิ

    #536
    0
  21. #535 lassi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 23:45
    น้องแกงโคตรใส ใสมากกกกกก แกอ่ะหื่นหลบใน อิอวบน้อยแกงส้ม
    #535
    0
  22. #534 GanG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 23:45
    หวานนมากกกกกกกก เขินแทน >\\\\\<
    #534
    0
  23. #533 pigpigpig1 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 23:41
    น้องแกงคิดเยอะไปนะลูก
    ฝ่ายไหนเดี๋ยวก็รู้เองล่ะ
    พี่ฮั่นถึงกับต้องอาบน้ำเลยเหรอ 
    รอติดตามต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    นานก็รอได้ค่ะ ขอให้มาแล้วกันเนอะอย่าทิ้งกันล่ะ
    #533
    0
  24. #532 waa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 23:16
    น้องแกง ก็เป็นฝ่ายเคะ ไงคะ ไม่เห็นต้องคิดมากเลย
    #532
    0
  25. #530 สาววายใจซื่อ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 23:09
    กร๊ากกกกก คิดเยอะไปนะลูก หุๆๆ
    ใครจะเป็นฝ่ายไหน คิๆๆ เดี๋ยวก็รู้เอง
    ส่วนพี่ฮั่นนี่ไปแล้ว หึๆๆ  อารมณ์ขึ้นหมดละ 55555

    #530
    0