[HKS] Bear Bodyguard บอดีการ์ดรักพิทักษ์คุณชายหมี

ตอนที่ 19 : Chapter 19 :: จับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    10 พ.ค. 56

 

Chapter 19 :: จับ

 

Dome ;)

                “คุณมี่ นี่คุณสะกดรอยตามผมอยู่หรือเปล่าเนี่ย ทำไมเราถึงได้บังเอิญมาเจอกันบ่อยแบบนี้” ผ้าเช็ดปากถูกยกขึ้นมาซับเร็วๆก่อนที่ผมจะถามสิ่งที่อยู่ในใจออกไป ของในเข่งที่วางเรียงรายหายไปในพริบตาจนผมต้องสั่งเป็นรอบที่สอง ไม่รู้ว่าการมีเพื่อนร่วมโต๊ะทำให้ผมเจริญอาหารมากขึ้นหรือไม่ เพราะติ่มซำร้านประจำที่ผมแวะเวียนมาทานบ่อยๆอร่อยขึ้นจนน่าแปลกใจเมื่อคนใครอีกคนมานั่งทานด้วยกัน

                “แถวบ้านฉันเรียกว่าพรหมลิขิตจ้ะ นี่...ฉันถามจริงๆเถอะ นายจะสงสัยอะไรนักหนาห๊า หรือว่านายไม่อยากเจอฉัน ก็แค่บอกคำเดียว คราวหน้าถ้าฉันเห็นตัวอ้วนๆของนายเมื่อไหร่จะรีบหลบไปให้ไกลๆ ไม่โผล่มาให้ขวางหูขวางตา” ผมคงหูฝาดที่ได้ยินหางเสียงสะบัดจากมีมี่ นี่อย่าบอกนะว่าคุณเธอไม่พอใจที่ผมถามออกไปแบบนั้น

                “ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย อย่าน้อยใจสิคุณ” มีมี่สะบัดหน้าอย่างแรงจนผมกลัวเธอจะคอเคล็ด ท่าทางแบบนั้นทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงทำให้ผมหัวเราะได้ทุกครั้งที่เจอกันแบบนี้นะ

                “โอ๊ยยยยยยยย ระดับญาญ่า ไม่มานั่งน้อยใจนายหรอกย่ะ นี่...อ้วน...ฉันจะบอกอะไรให้นะ ว่าความน้อยใจและอาการแง่งอนของฉัน สงวนไว้ให้ณเดชน์เท่านั้นย่ะ” แหมมมมมม แม่ญาญ่า เป็นแม่ของญาญ่าสิไม่ว่า อิโด่ววว

                “งั้นณโดมอย่างผมก็ไม่มีสิทธิ์สินะ ก็ได้คุณมี่ ผมคงสำคัญตัวผิดไป” แม่หมูดูออกไหมครับว่าผมแกล้ง (แม่หมู//แน่นอน ฉันแม่เธอนะ) ฮ่าๆๆ ผมก็ว่างั้นแหละ แล้วมีมี่จะดูออกหรือเปล่า? เหมือนจะไม่นะ

“ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นซะหน่อย” นั่นไง ดูไม่ออกจริงๆด้วย ผมสังเกตมาแล้วครับ อะไรที่เกี่ยวกับความรู้สึกของผมมักอยู่ในความสนใจของมีมี่เสมอ ครั้งที่ก็เหมือนกัน “ที่พูดแบบนั้นไปก็เพราะไม่อยากให้นายเครียดต่างหาก เฮ้ออ คุณโดม ถ้าฉันไม่แคร์ความรู้สึกคุณ ฉันคงไม่เสนอหน้ามาหาคุณแบบนี้หรอก”

                “หมายความว่ายังไงคุณมี่ คุณตั้งใจจะมาหาผมเหรอ” ไม่น่าเชื่อว่าคำเพียงไม่กี่คำก็ทำให้หัวใจของผมพองคับอก มนสิชา...แคร์ความรู้สึกผมอย่างนั้นเหรอ? ทั้งๆที่ผมกับเธอเพิ่งเคยเจอกันเพียงไม่นาน แต่เธอกลับเป็นห่วงความรู้สึกผม ในแบบที่ผมไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน หัวใจของผมลิงโลดกับความรู้สึกนั้น แต่ในขณะเดียวกัน คำถามที่ผมยังไม่ได้คำตอบก็ยังติดค้างอยู่ในใจ

                แม้เราจะเจอกันมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ผมกลับยังไม่รู้จักมีมี่นอกจากว่าเธอชื่อจริงชื่อมนสิชา ผมไม่รู้ว่าเธอทำงานอะไร เป็นใคร มาจากไหน หรือแม้แต่สิ่งที่ผมเคยถามเธอไปแล้ว...ว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า ผมไม่ได้คิดไปเองนะครับ แต่เหมือนมีมี่จะรู้อะไรหลายๆอย่างที่เกี่ยวกับผม เรื่องเหงื่อ เรื่องที่แคบ เธอทำให้ผมนึกถึงใครบางคนที่ผมเคยรู้จัก เธอโผล่มาในจังหวะที่ผมกำลังต้องการใครซักคน ถ้าจะให้ผมเชื่ออย่างที่ผมเชื่ออยู่แล้วว่าเป็นเพราะพรหมลิขิตจริงๆ ผมว่าผมกับมีมี่คงเป็นเนื้อคู่กันแล้วล่ะ

                เนื้อคู่เหรอ? อืม...จะว่าไป คำนี้มันก็ให้ความรู้สึกดีเหมือนกันนะครับ

                มีมี่หลบตา...แกงเคยบอกผมว่าคนโกหกมันจะหลบตา หรือมีมี่กำลังจะโกหกอะไรผม แต่...ราวกับเธออ่านความคิดของผมได้ ดวงตาคู่สวยหันมามองผมนิ่ง เพียงแค่สายตาของเธอเท่านั้นก็ทำให้การเคลื่อนไหวทุกอย่างหยุดลง ผมเกือบจะลืมหายใจไปเสียด้วยซ้ำ

                “ฉันอยู่นอกร้านตั้งไกลยังเห็นหน้ามู่ทู่ของนายเลย คนสวยจิตใจดีอย่างฉัน จะปล่อยให้คนอ้วนนั่งทำท่าเหมือนหมูโดนวางยาเบื่อได้ยังไงกันเล่า”

                ตึง!!

ฟิคเรื่องนี้ไม่ต้องรอให้พี่ฮั่นมาทำลายบรรยากาศแล้วครับ คนตรงหน้าผมนี่แหละเป็นคนทำลายเอง เฮ้อออ

                “คุณมี่... เฮ้อออ เอาเถอะ หลังจากที่เราเจอกันมาหลายครั้ง ผมพอจะรู้แล้วล่ะว่าอะไรก็ตามที่คุณไม่อยากบอก ต่อให้ผมถามแทบตายคุณก็ไม่ปริปาก แต่คุณเชื่อผมเถอะนะ ผมไม่ปล่อยให้ตัวเองแบกความสงสัยเอาไว้อย่างนี้แน่ๆ ผมหาคำตอบเองก็ได้”

                “เรื่องบางเรื่อง... ไม่รู้ซะเลยยังดีกว่า” เหมือนคนตรงหน้าจะพูดกับตัวเองมากกว่าพูดกับผม แต่ผมก็อดแปลกใจกับความหมายของคำพูดนั้นไม่ได้

                “แล้วบางเรื่องของคุณ คือเรื่องอะไรล่ะ บอกผมสิว่าเรื่องอะไรกันที่ผมไม่ควรรู้” มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้นที่มีมี่ใช้ตอบผม ผมถอนหายใจออกมาดังๆ ตั้งใจให้คนที่นั่งตรงข้ามได้ยิน มีมี่ส่ายหน้าเบาๆ และผมก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากถอนใจอีก เฮ้ออออออ

                “เออใช่” เปลี่ยนเรื่องเถอะครับจุดนี้ ยื้อต่อไปก็เท่านั้น “ผมนัดคุณมาทานข้าวด้วยกันอีกจะได้ไหม ผมเลี้ยงเองครับ คุยกับคุณแล้วรู้สึกดียังไม่รู้ ผมอยากคุยกับคุณอีก ได้ไหมคุณมี่” ผมมองเธอด้วยสายตามีความหวังเต็มเปี่ยม แต่มนสิชากับส่ายหน้าให้ผม...อีกครั้ง

                “ปล่อยให้มันเป็นพรหมลิขิตเถอะ ไม่ใช่ว่าฉันรังเกียจอะไรหรอกนะ แค่ความจริงแล้ว เราสองคนไม่ควรพบกัน” ผมไม่เข้าใจสิ่งที่มีมี่พูดซักนิด เธอพูดเหมือนไม่อยากเจอกับผม แต่ทุกครั้งที่เราเจอกัน ก็เป็นมีมี่นั่นแหละที่เข้ามาหาผมก่อน ได้...คิดว่าผมจะยอมง่ายๆอย่างนั้นเหรอ ไม่มีทาง

                “ตามใจคุณ ณโดมไม่ง้อก็ได้ เชอะ! เออ คุณมี่ ผมยืมมือถือคุณหน่อยสิ เหมือนผมจะลืมไว้ที่บริษัทน่ะ” (แม่หมู//มุขขอเบอร์สาวแกเชยมากกกกกกก หามุขที่สร้างสรรค์กว่านี้ไม่ได้หรือไงลูกกกก) แม่หมู!! อย่าขัดผมสิ เขาเรียกมุขคลาสสิก สำเร็จทุกราย

                “แล้วไอ้ที่ตุงๆอยู่ในกระเป๋ากางเกงไม่ใช่มือถือเหรอ” ยกเว้นมีมี่! เฮ้อออออ ตาดีไปนะบางที

                “แบตมันหมดน่ะคุณ ผมจะโทรหาพี่ชายผม ให้ผมยืมมือถือหน่อยน่า...นะ” มีมี่ยิ้ม...มันเป็นรอยยิ้มอย่าง...รู้ทัน

                “ฉันเหมือนเห็นแสงไฟวาบๆอยู่บนหน้าจอนะเมื่อกี้” ผมฟาดมือตัวลงกับหน้าผากดังป๊าบใหญ่ เออออ ให้มันได้อย่างนี้สิ ทำไมไม่เคยมีใครบอกผมมาก่อนนะว่าการขอเบอร์ผู้หญิงมันยากขนาดนี้

                “ตังค์หมด โทรออกไม่ได้ พอใจยังคุณมี่ คราวนี้ให้ผมยืมมือถือได้ยัง” เหตุผลควายมากใช่ไหมครับ ผมก็ว่าอย่างนั้นแหละ ถ้ามีมี่ยื่นโทรศัพท์ให้ผมคงเป็นอะไรที่ตลกมาก

                “อ่ะ” ผมเงยหน้าขึ้นไปมอง... เฮ้ยยยย!!! มือถือ...ของมีมี่!! อะไร!!

                “อะไรของคุณ”

                “ก็นายขอยืมมือถือฉันไม่ใช่เหรอ ก็เอาไปสิ ฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊ปนึงละกัน นายอยากโทรหาให้ก็โทรนะ เดี๋ยวฉันมา” มีมี่พูดยิ้มๆก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำตามที่พูด เฮ้ยยย อะไรจะง่ายขนาดนั้น ไม่จริงอ่ะ... ผมฝันไปป่ะ? ก็ไม่นี่ อะไรว๊า อ้วนงงงงงงงงง

                เอาน่าอ้วน... อย่างเพิ่งงง ผมรีบคว้ามือถือที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา กดปุ่มๆเดียวที่มีอยู่บนเครื่อง ไม่นานแสงไฟจากหน้าจอก็สว่างวาบขึ้นมาแล้วผมก็พบว่า

                มันต้องใส่รหัส!

                “มีมี่!!!” ผมเงยหน้าขึ้นมองหาเจ้าของเครื่อง แต่ร่างเล็กนั้นหายไปจากสายตานานแล้ว เหลือไว้เพียงเสียงหัวเราะ หึหึ อย่างสะใจดังก้องอยู่ในหูผม โอ๊ยยย ผู้หญิงอะไร ลูกเล่นเยอะชะมัด ณโดมเซ็ง!

                แต่...ในเมื่อมือถืออยู่ในมือผมแล้ว ผมจะยอมปล่อยไปง่ายๆโดยไม่ได้ลองเหรอ? ไม่มีทาง เอาซะหน่อย

                1234…Try again

เฮ้ออ ง่ายไปสินะ

4321…Try again

นี่ก็ง่ายไป

0000…Try again

บ้าไปแล้ว ใครจะใส่รหัสเป็นเลขง่ายๆอย่างนั้นเล่า ถ้าผมรู้วันเดือนปีเกิดของมีมี่ก็ว่าไปอย่าง แต่ที่ผมรู้ก็มีแต่วันเกิดตัวเอง... มา...ไหนๆก็ไหนๆละ ลองหน่อยก็ไม่เสียหาย แต่ถ้าได้ก็แปลก

2909

“เฮ้ย” ทำไม...รหัสนี้มัน...วันเกิดผมนี่นา... “มึงอย่างเพิ่งตกใจโดม จัดการก่อนยัยแปดหลอดจะกลับมาสิ”



 

จารุวัฒน์ทำราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่เกิดอะไรขึ้น ใบหน้ากลมตีหน้าเศร้าอย่างน่าสงสาร คนที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำนึกขันอยู่ในใจกับท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูนั้น ผู้ชายคนนี้คิดได้อย่างไรว่าคนบนโลกนี้ไม่มีใครเห็นความสำคัญของตัวเอง เธอคนหนึ่งล่ะที่เห็นความสำคัญของผู้ชายชื่อจารุวัฒน์ คนๆนี้สำคัญกับเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว

“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะคะ” มนสิชาแกล้งถามออกไปทั้งๆที่รู้ดีอยู่แก่ใจ

“ก็คุณนั่นแหละ ล็อคหน้าจอไว้ก็ไม่บอกผม ผมจะไปรู้รหัสคุณได้ยังไงกันเล่า” คนตัวกลมสวมบทดาราเจ้าบทบาทแบบที่ชอบแอบอ้าง ในใจภาวนาลึกๆขออย่าให้มนสิชาจับได้ว่าเขากำลังเล่นละครอยู่ หญิงสาวได้แต่นึกขันกับผู้ชายคนนี้...ภาพคนตัวกลมงอนตุ๊บป่องทำให้เธอมองเพลินจนลืมสังเกตส่วนลึกในแววตาที่ซ่อนความชอบใจเอาไว้เกือบมิด “เออ ไม่อยากให้เบอร์ผมก็บอกมาตรงๆก็ได้ ณโดมไม่ง้อหรอก เชอะ”

“นี่นาย จะให้ฉันบอกอีกรอบใช่ไหมว่านั่นจะดีต่อตัวนายเอง ฉันเป็นห่วงหรอกนะถึงได้ทำแบบนี้”

“สมมติว่าผมเข้าใจคุณแล้วก็แล้วกันคุณมี่ เรากลับกันดีไหมครับ นี่ก็มืดแล้ว คุณขับรถคนเดียวดึกๆดื่นๆมันจะอันตราย”

“งั้นฉันไปส่งนายเหมือนเดิมนะ ไปค่ะ”

“คุณมี่ คุณไม่ต้องไปส่งผมหรอก ผมไปเองได้น่า ไม่มีใครดักฉุดคนอ้วนอย่างผมกลางทางหรอก” ไม่มีใครดักฉุก แต่อาจจะมีคนดักไปทำอย่างอื่นน่ะสิ มนสิชาได้แต่คิดอยู่ในใจ เธอจะยอมปล่อยให้คนตรงหน้าเสี่ยงอย่างนั้นไม่ได้ ผ่านมาพักใหญ่ๆแล้วที่คุณหนูของเธอไม่ยอมบอกให้เธอรู้ถึงแผนการที่ถูกวางเอาไว้ มีเพียงคำสั่งสำหรับเธอเท่านั้นที่มีจารุวัฒน์เกี่ยวข้องด้วย

“มีใครเคยบอกนายไหมว่าห้ามปฏิเสธคนสวย ญาญ่าชวนขนาดนี้ยังจะเล่นตัวอีกนะ” จะมีใครรู้ไหมว่าภายใต้น้ำเสียงกวนประสาท และหน้ากากของใบหน้าเปื้อนยิ้ม ผู้หญิงที่ชื่อมนสิชาความจริงแล้วเป็นอย่างไร... เธอเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่มีหัวใจ และเธอจะปล่อยให้คนที่อยู่ในหัวใจของเธอมาตลอดเป็นอะไรไม่ได้ แม้ว่าสิ่งที่แสดงออกจะต้องฝืนความรู้สึกแค่ไหนก็ตาม




 

                สองร่างกอดเกยแนบชิดจนแทบไม่เหลือช่องว่าง การขยับตัวแต่ละครั่งราวกับเป็นการไล่อากาศที่แทรกอยู่ระหว่างคนทั้งสองออกไป คนในอ้อมกอดเข้าสู่ห้วงนินทราไปนานแล้ว เหลือเพียงเจ้าของวงแขนแกร่งที่ยังนอนเบิกตาโพลงในความมืด หัวใจเต็มตื้นด้วยความรู้สึกที่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะรู้จักมาก่อน หากแรงโน้มถ่วงไม่มีอยู่จริง ป่านนี้อิสริยะคงกำลังล่องลอยอย่างไร้ทิศทางอยู่ท่ามกลางสายลมแห่งความสุข คำว่ารักไม่จำเป็นเลยหากการกระทำของอีกคนจะชัดเจนแบบนี้

                เขาอยากจะกอดกระชับร่างนุ่มนิ่มให้แน่นขึ้นไปอีก แต่อีกใจก็กลัวว่าถ้าทำอย่างนั้นแล้วจะเป็นการรบกวนช่วงเวลาพักผ่อนของคนเป็นน้องเปล่าๆ ใบหน้าหวานยังมีรอยยิ้มแม้ในยามหลับ ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแค่ได้เฝ้ามองก็สุขใจแล้ว ความรักทำให้คนเป็นได้ขนาดนี้ได้อย่างไรกัน ทำไมไม่เคยมีใครบอกเรื่องนี้กับเขามาก่อนนะ...

                ทำอย่างกะมีคนบอกแล้วจะเชื่ออย่างนั้นแหละ! คนที่ไม่เคยศรัทธาในความรักอย่างเขา ต่อให้อมพระทั้งโลกมาพูดก็ไม่มีทางเชื่อ จนวันนี้...วันที่เขาได้รักด้วยตัวเอง เขาก็รู้แล้วว่าความรักเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้าง อิสริยะเข้าใจแล้วว่าเหตุใดแม่ของเขาถึงยังเชื่อมันในความรัก แม้สิ่งนั้นจะทำร้ายเธอให้เจ็บเจียนตาย แต่เธอก็ยังเปิดใจต้อนรับมัน Bear Hug เกิดขึ้นเพราะอย่างนี้นี่เอง เพราะแม่ของเขารู้ว่า ความรักนั้นสวยงามเพียงใด และเพียงแค่รัก...ก็เปลี่ยนแปลงอะไรได้มากมายเหลือเกิน

                เขาเฝ้ามองทุกอากัปกิริยาของคนที่นอนหลับสนิท แกงส้มขยับตัวหลายต่อหลายครั้งจนในที่สุดก็หาที่เหมาะเจาะที่จะซุกตัวลงได้ ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่ที่อื่นไกล...บนอกเขานี่และ ใบหน้าคมซ่อนรอยยิ้มเอาไว้ไม่มิดและไม่คิดจะซ่อนเอาไว้อีกต่อไป เรื่องราวระหว่างเขากับบอดีการ์ดที่กุมหัวใจเขาไว้จะมีแต่เดินต่อไปข้างหน้าเท่านั้น คนอย่างเขาไม่มีวันจะหันหลังกลับเด็ดขาด

                มือบางที่ตกอยู่ข้างตัวถูกคนตัวโตกว่าจับขึ้นมาวางไว้บนแขน เหมือนคนที่หลับไปแล้วจะรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวนั้น นิ้วโป้งไล้วนเป็นวงกลมเล็กๆหากแต่แผ่ขยายความรู้สึกเป็นวงกว้าง ก่อนที่ไม่นานมือข้างนั้นจะขยับไล่ไปตามท่อนแขน อิสริยะแปลกใจกับพฤติกรรมนั้น หรือว่าน้องจะละเมอ? เขาเพ่งมองใบหน้าหวานในความมืด ดวงตาคู่สวยยังคงปิดสนิท เสียงหายใจยังคงสม่ำเสมอไม่ต่างจากเดิม... สงสัยคงละเมอจริงๆ มือข้างนั้นลูบไล้ท่อนแขนเขาราวกับมันมีความคิดเป็นตัวเอง ขนอ่อนๆเริ่มลุกขึ้นไปตามๆกันกับสัมผัสแผ่วเบาที่อีกคนไม่ได้ตั้งใจ

                ลมหายใจของคนเป็นนายเริ่มติดขัดเมื่อมือของบอดีการ์ดเริ่มออกสำรวจเรือนร่าง เมื่อแขนแข็งแรงถูกสัมผัสจนถ้วนทั่ว มือนุ่มก็ตกลงบนสะโพกเบาๆ




 

:: Hunz ::

                ผมสาบานว่าผมได้ยินเสียงอืออาและหัวเราะอย่างพอใจของคนที่กำลังหลับอยู่ พี่นอนตัวเกร็งจนตะคริวจะกินไปทั้งตัวแล้วนะแกงส้ม ผมแปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ไม่ยอมปัดมือของแกงส้มออก หรือแม้แต่ปลุกให้น้องตื่นแล้วจะได้หยุดการกระทำนี้ หรือแค่ผมลุกออกจากเตียงไปตอนนี้ความรู้สึกประหลาดที่ก่อตัวขึ้นก็จะหยุดลง แต่ผมก็ยังปล่อยให้แกงส้มลูบไล้ผมต่อไป... เดี๋ยวนะ แกงส้มลูบไล้ผม โอ๊ยยย แค่คิดก็... ก็... หยุดนะฮั่น หยุดคิดสิ!

                หยุดแล้ว! เฮ้อออ ผมถอนใจอย่างโล่งอก ถ้ายังไม่หยุดขนของผมคงพร้อมใจกันลุกทั่วตัวตั้งแต่หัวจรดเท่าแน่ๆ ไม่ใช่ว่าผมหยุดคิดนะครับ ผมอยากจะเขกกะโหลกตัวเองจริงๆที่ทำยังไงก็หยุดความคิดของตัวเองไม่ได้ คนที่หยุดน่ะคือแกงส้มต่างหาก มือที่กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับสะโพกและบั้นท้ายของผมดูเหมือนจะพอใจและยอมหยุดได้เสียที เฮ้อออ โล่ง! แต่ผมนี่สิ ไอ้ความรู้สึกตอนมีมือของคนรักอยู่บนเรือนร่าง แม้จะมีชุดนอนเนื้อบางปิดกั้นอยู่ แต่ความรู้สึกแบบนั้นใครจะไปลืมได้ลง!

                ผมพยายามอย่างยิ่งที่จะสงบจิตสงบใจตัวเองให้ได้ กี่โมงกี่ยามแล้วฮั่น ถ้าไม่นอนตอนนี้แกได้กลายเป็นหมีแพนดาแทนหมีฮั่นแน่ แล้วผมจะหลับลงได้ยังไง ในเมื่อเหมือนมีมือนุ่มลูบไล้อยู่แบบนี้ ผมก้มลงมองมือที่วางนิ่งอยู่บนสะโพกอย่างหวาดระแวง นี่ขนาดวางเฉยๆ ยังทิ้งร่องรอยความรู้สึกไว้เต็มตัวผมไปหมด แล้วถ้ามันไม่อยู่เฉยล่ะ ถ้ามันออกไปสำรวจยังจุดอื่นๆที่อยู่ห่างออกไป จุดหมายปลายทางที่ว่องไวต่อความรู้สึก พื้นที่ที่ถูกซ่อนเร้นไว้ไม่ให้ใครหาเจอ...

                เฮ้ยยยยยยยยย คิดอย่างนี้แล้วจะนอนหลับม๊ายยยยยย ไอ้ฮั่นนนนน มึงนะมึงงงงงง

                ดูสิ... แค่คิดเฉยๆยังรู้สึกเลย อะไรจะขนาดนั้น นี่ผมอาการหนักหนาสาหัสขั้นสุดแล้วใช่ไหมครับเนี่ย ผมเหลือบไปมองมือของคนเป็นน้องที่เป็นตัวการของเรื่องราวทั้งหมดอีกครั้ง...

                เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย




 

                ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่มือนุ่มตกลงมาจากสะโพกแกร่ง ร่างกายหลายส่วนที่แนบชิดส่งผลให้ธรรมชาติไม่สามารถพามือข้างนั้นลงมาถึงพื้นเตียงได้ สุดท้ายมันเลยค้างเติ่งอยู่ตรงกลางระหว่างร่างกาย และบังเอิญว่ามันตรงกับ... จุดยุทธศาสตร์ของคนตัวใหญ่พอดิบพอดี

                ความคิดที่ไหลไปไกลของอิสริยะทำให้ร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลง จากที่เคยสงบนิ่งกลับแข็งขืนขึ้นเพราะความคิดซุกซนกับมือช่างสำรวจ แรงกระทบเบาๆของมือบางทำให้คนตัวใหญ่สะดุ้งจนตัวเกร็ง... และอวัยวะบางอย่างก็กำลังเกร็งเขม็งไม่ต่างกัน

                คนที่อยู่ในห้วงนินทราอันแสนสุขไม่รู้ตัวเลยว่าทำให้อีกคนว้าวุ่นแค่ไหน อิสริยะพยายามอยู่ให้นิ่งที่สุดแต่อีกจุดกลับไม่นิ่งตาม ราวกับเลือดทุกส่วนในกายไหลไปรวมกันอยู่ ณ ที่ๆเดียว แม้สัมผัสเพียงแผ่วเบาก็สามารถทำให้เขาสะท้านไปทั้งร่าง

                หมับ

                แต่มันไม่เบาแล้วนี่สิ! อิสริยะไม่อาจจินตนาการได้ว่าในฝันของธนทัตตอนนี้เป็นอย่างไร มือนุ่มคว้าหมับลงยังส่วนอ่อนไหวของร่างกายที่โป่งนูนอย่างเห็นได้ชัด ร่างสูงสาบานว่าเขาเห็นรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปากจากคนที่ยังหลับใหล ก่อนที่ลมหายใจเขาจะกระตุกอีกครั้งเมื่อแรงบีบคลึงค่อยๆขยับเคลื่อนไปตามส่วนของร่างกายที่เคยอ่อนนุ่ม

                รอยยิ้มบนเรียวปากเย้ายวนล่อลวงให้ขยับเข้าใกล้ ยิ่งมือที่ยังไม่ยอมหยุดเคลื่อนไหวยิ่งปลุกอารมณ์ที่ไม่เคยพบพานกับชายใดให้ปะทุราวกับพลุไฟแตกเป็นประกายยามค่ำคืน เสียงที่อิสริยะไม่เคยคิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนทำให้เขาครางออกมาได้กลับหลุดออกจากปากอย่างห้ามตัวเองไว้ไม่อยู่

                หน้าท้องหดเกร็งด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจต้านทาน ในฝันของใครอีกคนคงยังสนุกสนานเกินกว่าเจ้าตัวจะยอมหยุด เนื้อผ้าบางของชุดนอนไม่ได้ช่วยลดทอนความรู้สึกรุนแรงที่ส่งผ่านมาได้เลย เหมือนผ้านั้นไม่มีอยู่จริงเสียด้วยซ้ำ เพราะทุกสัมผัสที่คอยแต่ยั่วยุและเร่งเร้าช่างชัดเจน

                “อ๊ะ!!” ฮั่นอยากจะตบปากตัวเองเหลือเกินที่หลุดเสียงครางออกมาดังเกินความจำเป็น แต่เขาจะห้ามตัวเองได้อย่างไรเมื่อส่วนปลายที่ไวต่อความรู้สึกกำลังถูกเล่นงานด้วยนิ้วร้าย ทั้งกดคลึงทั้งหมุนวนรอบแล้วรอบเล่า

                “อืมมมม” เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ทำไมถึงมีเสียงแบบนี้หลุดออกมาจากปากธนทัตในเวลาอย่างนี้ อิสริยะยอมแลกกับอะไรก็ได้ที่เขามี เพื่อให้ได้รู้ว่าในความฝันของบอดีการ์ดตอนนี้เป็นเรื่องอะไร คนตัวใหญ่แทบจะห้ามใจไม่ให้วางมือบนร่างนุ่มนิ่มของคนที่นอนอยู่ข้างๆไม่ได้ด้วยซ้ำ ริมฝีปากแต้มยิ้มก็เชิญชวนให้สัมผัสเสียเหลือเกิน ไหนจะมือที่ไม่ยอมหยุดนิ่งของคนเป็นน้องอีก ทั้งหมดนี้ทำให้เขาแทบคลั่ง!

                ร่างกายเครียดเกร็งจนเกินจะต้านทาน อิสริยะไม่แน่ใจว่าจะมีอะไรในโลกสามารถดับความต้องการของเขาได้นอนเหนือจากคนตรงหน้า...ถ้าหากแกงส้มรักเขามากพอ และยอมให้ความร่วมมือ...

                รักหรือ?

                ร่างสูงลุกพรวดจากเตียงจนคนที่อยู่ในอ้อมกอดสะดุ้ง ดวงตากลมเบิกโพลงในความมืด อิสริยะรีบบิดตัวให้ส่วนนั้นที่ไม่ยอมสงบอยู่พ้นสายตาบอดีการ์ดช่างสังเกต ภาวนาอย่างหนักให้ความมืดปิดบังร่างกายบางส่วนที่กำลังผิดปกติ

                “พี่ฮั่น... เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” เสียงงัวเงียเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง ยิ่งธนทัตกวาดตามองมากเท่าไหร่ อิสริยะก็พยายามเบี่ยงตัวหลบมากเท่านั้น พลางใช้มือกดมันเอาไว้ หวังอย่างเลือนรางว่าจะช่วยให้มันสงบลงได้อย่างรวดเร็ว

                “อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกแกงส้ม พี่...พี่...พี่ปวดฉี่นะ” อิสริยะตกใจที่เสียงที่แปล่งออกไปสั่นพร่าได้ถึงเพียงนั้น แน่นอนว่าบอดีการ์ดคนเก่งของเขาย่อมจับได้ถึงความเปลี่ยนแปลง

                “เสียงพี่ฮั่นแปลกๆนะครับ แน่ใจนะว่าพี่ไม่ได้ไม่สบาย”

                “ไม่ได้เป็นอะไรหรอก แกงนอนต่อเถอะ พี่ปวดฉี่เฉยๆน่ะ” พูดจบร่างสูงก็รีบจ้ำไปห้องน้ำทันที




 

                ร่างสูงทิ้งตัวพิงประตูบานกว้าง แสงสีนวลของไฟในห้องน้ำสะท้อนภาพของเขากับส่วนโป่งพองบนกระจกเงาบานใหญ่ อิสริยะได้แต่ถอนใจกับตัวเอง เขาจะทนอยู่อย่างนี้ได้อีกเท่าไหร่กัน และถ้าเมื่อครู่เขาไม่คิดถึงคำว่ารักที่ยังไม่หลุดออกจากปากของบอดีการ์ด เขาจะทำอะไรลงไปแล้วบ้าง?

                ความจริงแล้ว เขายังคิดไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าความสัมพันธ์ของตัวเองกับแกงส้มจะเป็นอย่างไรต่อไป เจ้าของบริษัทหาคู่รู้ดีกว่า เมื่อเปิดเปลือยความรู้สึกที่เรียกว่ารักไปแล้วจะมีสิ่งใดตามมาบ้าง หากคนที่เปรียบดังหัวใจอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือ มีหรือที่คนรักกันจะไม่แสดงออกซึ่งความรักแก่กันและกัน

                มันไม่ใช่แค่...กอด...หอม...จูบ...แบบที่เขาเคยทำมา แต่ความสัมพันธ์ระหว่างคนรัก มันมีอะไรมากกว่านั้น และอิสริยะเองก็ยังไม่รู้เลยว่ามันจะดำเนินไปในทิศทางใด

                ความคิดเหล่านั้นไม่ได้ทำให้ฮั่นสงบลงเลยสักนิด สงสัยคืนนี้คงต้องใช้น้ำเย็นๆจำนวนไม่น้องราดรดบนตัวเขา เผื่อว่ามันจะช่วยให้อะไรต่อมิอะไรสงบลงได้บ้าง ส่วนเรื่องที่ยังค้างคาใจอยู่นั้น... ไม่แน่... เขาอาจจะต้องไปถามจากผู้มีประสบการณ์

                แม้จะยังไม่แน่ใจนักว่าปฏิกิริยาที่ทำให้เขาเจียนคลั่งจะดำเนินไปยังทิศทางใด หากแต่อิสริยะก็ยอมรับ ว่ามันเป็นความคลั่งที่เขาอยากพบพาน เขาอยากเป็นอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก และอยากเป็นแบบนี้โดยฝีมือของธนทัต...แต่เพียงผู้เดียว

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แม่หมู // เอาล่ะ มาคอยดูว่าจะโดน หมายศาล หรือเปล่า 55555 คงไม่หรอกเนอะ ดูสิ ออกจะใสปานนี้ เสื้อผ้ายังอยู่ครบนะคะบ่องตง!!

สิ่งหนึ่งที่คนเราควรเคารพคือความรู้สึกของตัวเอง แม่หมูก็เป็นเช่นนั้น อยากบอกว่าการเขียนพาร์ท ณโดม เป็นอะไรที่สนุกมากกกกก แต่งสนุกไม่ต่างจากพาร์ทพี่ฮั่นน้องแกงเลยทีเดียว ท่านใดที่เคยอ่าน Bear Family มาแล้วคงทราบกันดี และเรื่องนี้ก็จะยังเหมือนเดิมนะคะรีด หากไม่ถูกใจใคร แม่หมูขออภัยด้วยจริงๆ และแม่หมูไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านี้

ใช่ค่ะ แม่หมูโดนว่า... โดนว่ามาตั้งนานแล้วด้วย แต่...อย่าไปสนใจเลยค่ะ หัวใจแม่หมูอาจจะดวงใหญ่ไปมั้งคะ เลยรักใครพร้อมๆกันหลายคน และนั่นทำให้คนที่ชอบ "คิดแทน" คนอื่นเกิดอาการไม่พอใจ ต่อว่าเอาว่า "นอกใจ" มั่งล่ะ "ปันใจ" บ้างล่ะ แต่...หมูไม่แคร์ค่ะ

คนที่ยอมรับว่าตัวเองหลายใจ ยังดีกว่าพวกที่แอบปันใจแต่ปากบอกว่ารักเดียวใจเดียวนะคะ อีกอย่าง ศิลปินไม่ใช่สามี มันผิดนักหรือที่จะรักพร้อมกันหลายคน?

บ่นอะไรยาวยืดหนอ?? 55555 เชื่อหรือไม่คะว่าอิแค่เรื่องแต่งฟิคแล้วให้บทโดมเยอะก็เป็นประเด็นให้คนมาต่อว่าแม่หมูได้ เออออ เจริญเถอะคนเรา ตลกดีค่ะ บางคนก็คิดกันไปได้

ขออนุญาตไม่บอกว่าตอนหน้าจะมาอัพเมื่อไหร่ แต่ไม่เกินวันอังคารแน่นอนค่ะ ส่วน Bear Story ที่เคยบอกไว้ในทวิต เลื่อนไปก่อนเนอะ เก๊าเพิ่งไปผ่าฟันคุตมา เก๊าเจ็บบบบ แก้มบวมฉึ่งเบยยยย แงงงงง TTTT^TTTT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,121 ความคิดเห็น

  1. #1114 mickey (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 19:17
    เพิ่งเข้ามาเจอฟิคเรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะ ^_^
    #1,114
    0
  2. #1072 dragonballks (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กันยายน 2556 / 23:33
    ฝันจริงหรือป่าวแกง ถ้าฝันอ่ะ ฝันถึงอารายอยู่
    อ๊ากกกกกก สงสารพี่ฮั่นเนอะ กร๊ากกกกก
    ชื่อตอน เต็ม10 เอาไปเลย 11 ชอบบบบบ 55555
    #1,072
    0
  3. #1041 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:12
    รีดก็อยากรู้เหมือนกันว่า..
    แกงฝันอะไร..?
    ถ้านอนนานกว่านี้..
    พี่ฮั่นคงไม่ทนอ่ะ.
    55555555555555


     
    ปล.โถ่วว
    พี่ฮั่นอย่าเพิ่งดราม่า.
    #1,041
    0
  4. #1040 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:11
    รีดก็อยากรู้เหมือนกันว่า..
    แกงฝันอะไร..?
    ถ้านอนนานกว่านี้..
    พี่ฮั่นคงไม่ทนอ่ะ.
    55555555555555


     
    ปล.โถ่วว
    พี่ฮั่นอย่าเพิ่งดราม่า.
    #1,040
    0
  5. #1039 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:11
    รีดก็อยากรู้เหมือนกันว่า..
    แกงฝันอะไร..?
    ถ้านอนนานกว่านี้..
    พี่ฮั่นคงไม่ทนอ่ะ.
    55555555555555


     
    ปล.โถ่วว
    พี่ฮั่นอย่าเพิ่งดราม่า.
    #1,039
    0
  6. #1038 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:11
    รีดก็อยากรู้เหมือนกันว่า..
    แกงฝันอะไร..?
    ถ้านอนนานกว่านี้..
    พี่ฮั่นคงไม่ทนอ่ะ.
    55555555555555


     
    ปล.โถ่วว
    พี่ฮั่นอย่าเพิ่งดราม่า.
    #1,038
    0
  7. #1037 `.เมื่อสัปดาห์ก่อน-? (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 22:11
    รีดก็อยากรู้เหมือนกันว่า..
    แกงฝันอะไร..?
    ถ้านอนนานกว่านี้..
    พี่ฮั่นคงไม่ทนอ่ะ.
    55555555555555


     
    ปล.โถ่วว
    พี่ฮั่นอย่าเพิ่งดราม่า.
    #1,037
    0
  8. #617 lemon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2556 / 13:04
    ขำอ่ะ แกงฝันอะไรเนี่ย ทำเอาคนพี่ไปไม่เป็นเลย 5555
    #617
    0
  9. #565 Chayanid Raksanaves (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 08:02
    กรี๊ดดดดด อร้ายยย งื้อออ อ้ากกก ว้ากกกก เขินอ่ะ เขินนน อะไรมันจะมุ้งมิ้งงุ้งงิ้งขนาดนี้ บอกรักแล้วอ่า คือแบบเขินมากตอนนี้ ยิ่งตอนเช็ดปากนี่แบบ อร้ายยยยยยย พี่แกงยังจะให้พี่ฮั่นเช็ดให้นะ แหมมม ไม่ไหวอ่า น่าร้ากกก >//////////////<
    #565
    0
  10. #562 happyf (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 01:13
    โดมมี่น่ารักดีอ่ะ เราชอบนะแม่หมูอิอิ ตอนนี้อ่านไปลุ้นไปหายใจหายคอแทบไม่ทัน สงสารพี่ฮั่นเนอะ แกงนะแกง-/////////-
    #562
    0
  11. #529 Joy Yoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 14:11
    น้องแกง
    แน่ใจนะว่าฝันน่ะ...55555
    น่ารัก น่าชัง อย่างนี้
    โอ๊ยอดใจไม่ไหวแล้วแม่หมู
    จัดเหอะ....
    #529
    0
  12. #528 TheDreamTD (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 13:23
    อ๊ากกกกกกกก คือพี่แกงฝันอะไรอ่า ทไมแสดงท่าทางแบบนี้ แอบสงสารพี่หมีนะโดจ้องทำแบบนี้เกร็งน่าดู แต่ฟม่น่ารีบลุกเลยอยากรู้ว่าพี่แกงจะทำพี่หมีเสร็จรึเปล่า >< มีพาร์ทณโดมเยอะก็สนุกดีออกแม่หมู
    #528
    0
  13. #526 satang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 23:55
    แกงงงงงงงงงงง ฝันพาเพลินเชียวนะ

    ว่าแต่ฝันอะไรอ่ะ???

    รออ่านอยู่นะจะ จุ๊ฟๆๆๆๆ :D
    #526
    0
  14. #525 kaem041 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 23:25
    พี่แกงฝันอะไรอ่ะ 555 >< 
    #525
    0
  15. #523 เด๋กดี (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 13:25
    แกงส้มมมมมมม ละเมอหรืออะไร ฝันเตลิดจริงๆ
    #523
    0
  16. #522 suzu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 12:44
    อยากรู้ความฝันของน้องแกงจัง ร้ายนะเรา แกงส้มมมมม

    ปลุกหมีตื่นเลย คิกๆๆๆๆ

    Part น้องโดมน่ารักจะตาย แม่หมูอย่าได้แคร์ เนอะๆๆ

    ชอบเห็นสามหมีในฟิคทุกเรื่องจ้ะ Bear Family ^^
    #522
    0
  17. #520 jewel *28 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 09:19
    พี่โดมลองคิดดูดีๆนะ ทำไมถึงเป็นวันเกิดพี่โดม ^^ พี่แกงฝันอะไรนะ ถึงทำกับพี่ฮั่นแบบนั้น 5555 รออ่านตอนต่อไปนะคะ แม่หมูอย่าคิดมากนะคะ สู้ๆ ^^
    #520
    0
  18. #519 kat (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 02:25
    ใสๆเนอะฮั่นแกงตอนนี้ ฮ่าๆๆ

    พี่แกงฝันถึงอะไรของพี่เนี่ยยย



    มุกขอเบอร์เก่ามากจริงๆนะพี่โดมม

    แต่ยังน่ารักอยู่ เพราะรู้ทันเนี่ยแหละ
    #519
    0
  19. #518 pcard (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 23:50
    อยากรู้จังแกงฝันอะไร -o- แอบสงสารพี่หมีเบาๆ 555++
    โดมลองคิดๆ ดูนะ ทำไมรหัสถึงเป็นวันเกิดโดมได้ >o<
    #518
    0
  20. #515 pigpigpig1 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 22:38
    น้องแกงทำไรพี่ฮั่นอ่ะ พี่ฮั่นตื่นเลย 555555
    น่าเห็นใจอีพี่หมี ห๊ะ น้องแกงจัดหนักเลยน๊า

    แม่หมูอย่าคิดมากนะคะ 
    สำหรับพี่แล้วอ่านได้ค่ะ จะมีน้องโดมบ้างจะเป็นไรไป
    แต่ฮั่นแกงเยอะๆ ก็ชอบที่สุด รออ่านต่อนะคะ
    เป็นกำลังใจให้แม่หมูน๊า

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2556 / 22:49
    #515
    0
  21. #513 lassi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 22:22
    น้องแกงแกฝันอะไรรรรร โอ๊ยยยเสียวแทนพี่หมีเลย 55555
    น้องแกงก็มีครางรับด้วยนะ เด็กน้อยคนนี้ เธอเป็นอะไร
    ชอบตอนนี้อ่ะแม่หมู เด็กน้อยนอนหลับแอบลักหลับทั้งๆที่ยังงหลับ 555
    #513
    0
  22. #512 Cucci (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 22:09
    ท่าทางแกงจะฝันดีมากเลยนะคะ 555555555555555
    #512
    0
  23. #511 Gultida (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 21:49
    ร้ายน่ะแม่หมู ว่าแต่แกงฝันว่าอย่างไรอ่ะแม่หมู ใสๆน่ะ
    #511
    0
  24. #162 windylee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 16:27
    ใสๆ ใส่เสื้อผ้าครบเนอะ -///- ชอบตอนนี้จัง >< ไม่ได้หื่นนะคะ #หรา 55555
    #162
    0
  25. #89 loveksหัวใจจะวาย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 17:22
    แกงคงฝันได้...แบบ นะ 555

    โอ้ยยย พี่ฮั่นทนได้ไงเนี่ย 555
    #89
    0