[HKS] Bear Family SF # เรื่องรักเล็กๆของครอบครัวหมี

ตอนที่ 7 : Bear Family SF #7 เอ้อวววว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    16 ธ.ค. 55

Bear Family SF #7 เอ้อวววว

 

อย่ามองตรงนั้น เอ้อววว ... อย่ามองตรงนั้น เอ้วววว ... อย่ามองตรงนั้นจะเป็นเรื่องใหญ่

 

                นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เข้ามานั่งอยู่ในห้องแดนซ์ ... แน่นอนครับว่าปกติผมก็ไม่เคยเข้ามาหรอก ดูจากสาระร่างของผม ผมจะเข้ามาทำไมล่ะครับ ... อ๊ะๆๆๆ ผมไม่ใช่พี่ฮั่น แล้วก็ไม่ใช่แกงส้มนะครับรีด อย่าเพิ่งส่ายหน้าหนีหรือปิด SF ของแม่หมูตุ้ยผู้แสนดีของผมไปนะครับ


                ผม จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม ... โดมเรม่อนของพี่เจน และ ลูกหมูโดมของแม่หมูตุ้ย ... สำนักข่าวครอบครัวหมีรายงานครับ ... เฮ้ยยย ไม่ใช่แล้ว!


            วันนี้ผมว่างครับ ผมกับพี่เจนก็เลยแอบมานั่งดูพี่หมีน้องหมีเค้าแดนซ์กัน แต่ประเด็นคือตอนนี้น้องหมีแกงส้มยังไม่มาครับ สอนร้องเพลงติดพันอยู่ พี่หมีคนโตของเราก็เลยกำลังเต้นท่า เอ้อวววว อย่างสุดฤทธิ์สุดเดช


                “โอยย ตายยๆๆๆ ฉันหัวใจจะวาย” คนท้องที่นั่งอยู่ข้างๆผมอุทานออกมาเหมือนคนจะเป็นลม พี่เจนอย่างบอกนะครับว่าที่พี่เจนหัวใจจะวายเพราะ ท่าเอ้อววว (แม่หมู//แม่หมูก็หัวใจจะวายเหมือนกันค่ะน้องโดม) เฮ้ยย แม่หมูก็อีกคน เดี๋ยวผม เอ้อวว ให้ดูบ้างก็ได้นะครับ ผมก็สามารถเหมือนกัน (แม่หมู//ห๊ะ!! อย่าสิคะลูกชาย เดี๋ยวแม่หมูจะได้ใจแตกเพราะน้องโดมอีกคน) ผมเชื่อรีดทุกท่านแล้วล่ะครับ แม่หมูใสจริงอะไรจริง


                “พี่เจนนนนน” ผมควรจะงอนพี่เจนมั้ยครับเนี่ยยย เชอะ!! เหมือนพี่ฮั่นจะได้ยินครับ พี่แกมีการหันหน้ามาหัวเราะ หึหึ ใส่ผมอีกต่างหาก


                “อุ้ย โดมเรม่อนน้อยของพี่ อย่างอนสิคะ ก็เธอนั่นแหละชวนพี่มาดูไอ้ฮั่นน่ะ” ง่ะ กลายเป็นว่าผมผิดซะงั้นที่ชวนพี่เจนเข้ามา แต่พี่เจนของผมก็ไม่ได้ว่าผมแค่คนเดียว “แล้วดูสิไอ้เพื่อนบ้า ทำไมแกต้องมาเต้นท่านี้ตอนนี้ห๊า เอาไปสอนแกงส้มกันสองคนโน่นไป พวกแกอยู่ด้วยกันมาตั้งนานแกยังสอนท่านี้กับไม่ช่ำชองโชกโชนแล้วหรือไงไอ้ฮั่น”


                “เฮ้ยยย แล้วเจนจะมาพาลฮั่นทำไมเนี่ย ฮั่นก็เต้นท่านี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วได้ป่ะ ... ไอ้โดม มึงนั่นแหละ งอนเจนไม่เข้าเรื่อง ใครเห็นพี่เต้นท่านี้ก็หัวใจจะวายกันทั้งนั้นแหละเรื่องธรรมดา ไม่เชื่อถามแกงดูก็ได้ ว่าแกงหัวใจจะวายเพราะพี่กับท่านี้มากี่ครั้งแล้ว”


                “แหวะ”


                “เฮ้อออ”


                ผมกับพี่เจนพูดออกมาแทบจะในพร้อมๆกัน ผมก็รู้นะครับว่าคู่นี้เค้ารักกันปานจะกลืนกินแต่มันใช่เรื่องที่พี่ฮั่นจะเอามาพูดมาอวดกันมั้ยครับ ผมอยากรู้มั้ยว่าพี่ไป เอ้อววว กันมากี่ครั้งแล้วน่ะ


                “แลดูพี่จะภูมิใจนะ แต่พี่ถามผมกับพี่เจนซักคำมั้ยว่าพวกผมอยากรู้กับพี่ด้วยหรือเปล่า เฮ้อออ พี่เจนครับ ผมขอโทษที่ชวนพี่เจนเข้ามาห้องแดนซ์”


                “หืมมมม?? ไม่เห็นเป็นไรเลยโดม พี่เป็นเพื่อนกะไอ้บ้านั่นมาเป็นสิบปีแล้ว พี่ทำใจได้นานแล้วแหละ อย่าโทษตัวเลยนะจ๊ะ ถ้าจะโทษใครซักคนต้องโทษไอ้คนที่เอาแต่ เอ้อวว เอ้อวว อยู่ตรงนั้นโน่นน” ผมส่งยิ้มหวานให้กับพี่เจนของผม ก่อนที่หูของผมจะได้ยินเสียงแหวะดังๆจากคนที่เต้นอยู่กลางห้อง


                “แหวะ!! หมั่นไส้โว้ยยย จะหวานกันไปไหนว๊า” เสียงพี่ฮั่นพูดลอยๆเหมือนจะไม่ได้เจาะจงใคร สายตายังคงมองเงาตัวเองในกระจกในขณะที่ร่างกายยังขยับไหวไปตามทำนองเพลงที่ยังดังวนอยู่อย่างนั้น ... แต่ขอโทษครับ ไอ้คำพูดลอยๆของพี่ฮั่นมันลอยโดนผมเต็มๆ และแน่นอนว่าผมเดือดร้อนกับคำพูดนี้


                “ไอ้พี่ฮั่น พี่จะอะไรกับผมนักหนาเนี่ย ผมจะหวานบ้างไม่ได้หรือไง ทีพี่อะหวานกันออกสื่อให้พวกผมเห็นตลอดพวกผมยังไม่ว่าอะไรพี่เลยนะ โว้ยยยยย” ผมเริ่มโวยวายด้วยความหมั่นไส้ที่เก็บสั่งสมมานานแสนนาน คู่ผมกว่าจะรักกันได้มันยากนะเว่ยเฮ้ย ใครจะไปเหมือนคู่พี่ฮั่นกับแกงที่ผมมองอย่างอิจฉามาเป็นนานสองนาน ทีผมจะทำโมเม้นต์หวานๆบ้างมาทำเป็นหมั่นไส้ (แม่หมู//ลูกหมูใจเย็นลูกกกก) ไม่ยงไม่เย็นมันแล้วครับแม่หมู ผมเพลียกับไอ้พี่ฮั่นเต็มทีแล้ว คราวนี้ผมไม่ยอม


            ผมกำลังจะลุกขึ้นจากจุดที่ผมนั่งอยู่เพื่อจะเดินไปหาพี่ฮั่นตรงกลางห้อง ผู้ชายแข็งแรงที่วาดลวดลายการเต้นอย่างพลิ้วไหวถึงกับต้องหยุดเมื่อเห็นท่าทางของผมตอนนี้ พี่เจนที่นั่งอยู่ข้างๆมองผมอย่างเงียบด้วยใบหน้าแต้มยิ้ม ... ต้องอย่างนี้สิครับพี่เจนของผม


                ในขณะที่ผมต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงที่ไม่ค่อยจะปราณีคนน้ำหนักน้อยๆอย่างผมเท่าไหร่ อยู่ดีๆก็มีใครอีกคนที่เพิ่งจะเข้ามาใหม่ขัดจังหวะ


                “พี่โดมมมมมม พี่จะทำอะไรพี่ฮั่นห๊า นั่งเลย” แกงส้มเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงเหวี่ยงๆที่ดังมาแต่ไกล คนกำลังจะลุกอย่างเพิ่งเลยต้องทิ้งตัวลงนั่งตามเดิมอย่างไม่สบอารมณ์ พี่เจนหัวเราะแหะๆอยู่ข้างๆ มือนุ่มบางเอื้อมมาจับมือผมเอาไว้ สายตามีแววขบขันอยู่น้อยๆ         


                “มาได้จังหวะเลยนะแกง ... ไม่เอาน่าโดม ปล่อยมันไปเห๊อะ” พี่เจนพูดกับแกงทั้งๆที่สายตายังอยู่ที่ผมก่อนจะหันมาพูดกับผมอีกครั้ง


                “แกงงงงง เมื่อกี๊ได้โดมมันจะทำร้ายพี่อ๊า แกงต้องจัดการให้พี่ด้วยน๊า ไอ้หมูโดมมันจะทำร้ายคนไม่มีทางสู้อย่างพี่ แถมมีเจนเป็นกำลังเสริมอีกต่างๆ พี่อะตัวคนเดียวแล้วก็กำลังจะถูกหมูสองตัวรุมทำร้าย แกงต้องช่วยพี่น๊า” ผมกับพี่เจนหันไปมองคนทำน้ำเสียงออดอ้อนอย่างนึกหมั่นไส้เต็มทน พอแกงส้มที่ร๊ากกกกของพี่หมีมาล่ะเสียงเปลี่ยนเชียวนะไอ้พี่ฮั่น


            ขอตะโกนดังๆอีกทีว่าผม หมั่นไส้!!!


                เพลงที่เปิดอยู่ไม่ได้รับความสนใจจากพี่ฮั่นอีกต่อไปเมื่อแกงส้มก้าวผ่านประตูห้องเข้ามา ร่างสูงรองร่างยืนกอดกันกลมจนคนมองอย่างผมอยากจะลุกออกจากห้องไปเพราะความรู้สึกเป็นส่วนเกินจริงๆ


                “แล้วพี่ไปทำอะไรพี่โดมกับเจ๊เจนเค้าก่อนละเฮ้ย พอเลยๆ เลิกไร้สาระ วันนี้ผมเหนื่อย รีบสอน รีบเต้น จะได้รีบกลับคอนโดกันซะที พรุ่งนี้ผมมีเรียนเช้าด้วย” แต่จะว่าไปแกงส้มก็ยังมีความยุติธรรมหลงเหลืออยู่บ้างนะครับ ผมแอบสะใจเบาๆที่พี่ฮั่นก็โดนไอ้แกงเหวี่ยงเหมือนกัน


                “แหมม ทำอย่างกะรีบกลับคอนโดแล้วจะได้พักผ่อนงั้นแหละ”


                “เอ้อวววววววว ... แค่ทุกวันนี้ผมยังฝันร้ายเหมือนไปใช่ชีวิตในสงครามของพี่กับไอ้แกงยังไม่พอใช่ม้ายยย พี่จะพูดให้ผมเห็นภาพทำไมเนี่ย” ดูไอ้พี่ฮั่นมันสิครับ มองแกงด้วยสายตากรุ้มกริ่มแบบนั้น คำพูดสองง่ามสามแง่แบบนั้น คืนนี้ไอ้แกงไม่รอด ชัวร์! (แม่หมู//ความจริงน้องแกงก็ไม่รอดซักคืนแหละค่ะน้องโดม) ห๊ะ! แม่หมูไม่ต้องย้ำก็ได้ครับ


                “พี่ฮั่นนนน พี่อ๊า” แล้วไอ้แกงก็มาทำเป็นเขินแบบนั้นอีก โอ๊ยยย ความรู้สึกเป็นส่วนเกินแล่นพล่านอยู่ในกระแสเลือด ผมล่ะอยากพาพี่เจนหายตัวไปจากตรงนี้จริงๆครับ


                “เอ่อออ ขอโทษที่ขัดจังหวะนะคะคุณอิสริยะ คุณธนทัต ... พวกแกสองคนก็รีบๆเอ้อวใส่กันซะสิแล้วจะได้รีบกลับ จะได้มีเวลาไปซ้อมเอ้อวกันต่อที่คอนโด” เอ้อววววววว ถ้าผมกรี๊ดพี่เจนจะผิดมั้ยครับ แล้วพี่เจนจะชงทำไมเนี่ยย


            แต่ดูเหมือนคนที่เพิ่งมาใหม่จะไม่เก็ทกับสิ่งที่พี่เจนพูดเท่าไหร่นะครับ แกงทำตาแป๋วแหววมองพวกผมสลับกันไปสลับกันมา ... อย่าบอกนะว่าแกงใสๆ? ... กร๊ากกกกก ผมไม่เชื่อออออ!!!

“เอ้อววว อะไรพี่? ห๊ะ พี่ฮั่น พี่โดม เจ๊ ... เอ้อว อะไร?”

ผมกับพี่เจนฮาก๊ากออกมาพร้อมกันในทันที แกงหนอแกง เพราะเป็นอย่างนี้สินะถึงได้ไม่ทันไอ้พี่ฮั่นมันซะที ผมสงสารแกงจริงๆ (แม่หมู//อย่าเชื่อในสิ่งที่ตัวเห็นมากนักนะคะน้องโดม บางทีลับหลังเราแกงอาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้ก็ได้นะคะ) เอ่อออ แม่หมูพูดอย่างนี้หมายความว่าอะไรครับ? ผมชักเริ่มหวั่นๆแล้วสิ

“แกงอยากรู้เหรอครับ? งั้นเดี๋ยวพี่สอนให้นะ”

เอ่ออ แม่หมูครับ (แม่หมู//ว่าไงคะน้องโดม) ผมว่าแม่หมูให้แกงหรือไม่ก็ไอ้พี่ฮั่นเป็นคนเล่าต่อเถอะครับ ผมไม่ไหวแล้วครับ ผมขนลุก (แม่หมู//ทำไมคะ น้องอุจจี้บุกเหรอคะ?) ผมไม่ได้ปวดอึ๊ครับแม่หมู คือ ภาพที่ผมเห็นผมไม่กล้าเล่าครับ ให้เจ้าตัวเค้าเล่าเองจะดีกว่านะครับ แลดูจะฟินกว่าด้วย





 

มือหนาของพี่ฮั่นที่จับแขนผมอยู่ข้างนึง และอีกข้างที่แตะอยู่ตรงสะโพกมันให้ความรู้สึกเกินกว่าการสอนเต้นทุกๆครั้งที่ผ่านมา ยิ่งคราวนี้มีพยานรู้เห็นมานั่งอยู่ในห้องอีกสองคนทำให้ผมเริ่มนึกหวั่นใจว่าพี่ฮั่นจะทำอะไรของเค้า

“สอนเต้นไม่เห็นต้องใกล้ขนาดนี้เลยพี่ฮั่น อายพี่โดมกับเจ๊เจนบ้างสิ” ผมกระซิบเบาๆพอให้ได้ยินกันสองคน แต่พี่ฮั่นก็ทำเป็นหูทวนลมซะนี่

“ไม่ต้องเกรงใจครับพี่ฮั่น ผมกับพี่เจนชิวๆ” ผมหันไปมองพี่โดมอีกคน คือ ค้านกันซักหน่อยมั้ย? แค่นี้ไอ้พี่ฮั่นยังหื่นเรี่ยราดไม่พอหรือไงครับ? “... เอ้า ผมปิดตาด้วยก็ได้เอ้า” พี่โดมยกมือปิดตาท่าประจำคือกางนิ้วทุกนิ้วออกจากกันแบบห่างสุด

“อย่าไปสนใจ กขค. เลยแกง ไหนแกงว่าเหนื่อยไง รีบสอน รีบเต้น รีบกลับคอนโด เราจะได้มีเวลาไปซ้อมต่อที่ห้อง” เสียงกระซิบห้าวๆที่ข้างหูทำให้ผมขนลุกขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย คือมันก็รู้สึกดีอยู่หรอกนะครับที่พี่ฮั่นทำแบบนี้ แต่ต่อหน้าคนอีกสองคนเนี่ยนะครับ?

 

อย่ามองตรงนั้น เอ้อววว ... อย่ามองตรงนั้น เอ้วววว ... อย่ามองตรงนั้นจะเป็นเรื่องใหญ่

 

แล้วสุดท้ายผมก็เข้าใจสิ่งที่อีกสามคนพูดมาตั้งแต่ต้น อ๋ออออ ท่านี้นี่เอง คงไม่ต้องให้ผมอธิบายใช่มั้ยครับว่าท่านันเป็นยังไงบ้าง รีดใสๆของแม่หมูใสๆคนจิตนาการกันออกอยู่แล้วครับ มือของพี่ฮั่นจับแขนและอีกข้างแตะสะโพกผมให้ขยับไปตามทิศทางที่พี่ฮั่นต้องการ จังหวะเร็วๆของดนตรีนั้นทำให้ผมนึกสนุก

“พี่ฮั่น ผม ... ผมว่า ผมไม่ค่อยเก็ทอะพี่ พี่เต้นให้ผมดูก่อนได้ป่ะ”

“แหมมม ท่ายากเนอะ ต้องมีการทำให้ดูด้วย” เจ๊เจนตะโกนแซวมาจากมุมห้อง

“ฮิ้ววววววววววว"  ส่วนพี่โดมก็ทำหน้าทีซาวแอ๊ฟเฟ็คชงตามระเบียบ ผมรู้สึกหน้าร้อนวาบขึ้นมาเล็กน้อยๆ แต่มันไม่ใช่เวลาครับ

“เฮ้ยยย อย่าแซวมากดิเฮ้ย เดี๋ยวน้องแกงของพี่หมีเขินหมด ฮุ้ยย ไอ้พวกนี้นี่” ผมแอบหัวเราะในใจเบาๆ แหมม กล้าพูดนะพี่ฮั่น “อย่างนี้นะแกง เดี๋ยวพี่ทำให้ดู พี่เข้าใจ มันเป็นความสามารถเฉพาะตัวนิดนึง” แหมมม กล้าพูดนะ

“อืมมมๆ”

“พี่จะสอนให้ ตั้งใจดู”

อย่ามองตรงนั้น เอ้อววว ... อย่ามองตรงนั้น เอ้วววว ... อย่ามองตรงนั้นจะเป็นเรื่องใหญ่

ผมมองเงาของพี่ฮั่นในกระจกแล้วขยับตามอยู่เยื้องไปทางข้างหลังเล็กน้อย

“อ๋อออ คือ ... คือมันต้องเน้นตรงเอ้อววว ใช่ป่ะ ... ใช่มั้ยพี่?”

“คือ มันไม่เน้นไม่ได้แกง เพราะว่ามันเป็นสเต็ปที่เต้นแล้วทะลุเป้า” ไม่ใช่แค่คำพูดนะครับที่ทะลุเป้า แต่ท่าของพี่ฮั่นก็ทะลุเป้าเหมือนกัน

“โอ๊ยยยยย ฉันกลับคอนโดก่อนได้ป่ะเนี่ย ทำไมวันนี้ฉันไม่เอารถมาว๊า” ผมได้ยินเสียงเจ๊เจนบ่นเบาๆกับพี่โดม

“ใจเย็นครับพี่เจน เดี๋ยวเค้าเอ้อวกันเสร็จเราก็ได้กลับกันแล้วครับ”

“จำได้ยัง ไหนลองเต้นให้ดูสิ” พี่ฮั่นพูดกับผมโดยไม่ได้สนใจคนกำลังโอดครวญอีกสองคนแต่อย่างใด

อย่ามองตรงนั้น เอ้อววว ... อย่ามองตรงนั้น เอ้วววว ... อย่ามองตรงนั้นจะเป็นเรื่องใหญ่

ผมเต้นตามทำนองเพลงและท่าทางตามที่พี่ฮั่นสอนแบบเป๊ะๆ ถึงผมจะไม่ได้ทะลุทะลวงเป้าเท่าพี่ฮั่น แต่ผมว่า เอ้อวว ของผมก็ไม่แพ้ใครเหมือนกันนะครับ ผมยิ้มน้อยๆด้วยความภูมิใจในตัวเองอยู่ลึกๆ

เอ่อ รีดครับ แม่หมูไปแล้วครับรีด ดูแลแม่หมูกันด้วยครับ อาการหนักละ (แม่หมู//อะไร ฉันแค่ไปเอาทิชชู่มาเพิ่ม)

“เอางี้ดีกว่า เดี๋ยวเรามาเต้นด้วยกันสองคน พี่นับ ห้า หก เจ็ด แปด แล้วเรามาเต้นพร้อมกันนะ ... ห้า หก เจ็ด แปด”

อย่ามองตรงนั้น เอ้อววว ... อย่ามองตรงนั้น เอ้วววว

อย่ามองตรงนั้น เอ้อววว เอ้อววว เอ้อวววว เอ้อววววววว เอ้อววววววว

ผมกับพี่ฮั่นขยับไปตามจังหวะพร้อมๆกับ เอ้อวว กันอย่างทะลุเป้าและหนักหน่วง พอได้จังหวะ ผมที่ยืนเยื้องไปทางข้างหลังพี่ฮั่นอยู่แล้วเลยขยับเข้าไปใกล้ขึ้น ... ใกล้ขึ้น ... และใกล้เข้าไปอีก

ผมแอบเห็นรอยยิ้มกริ่มบนใบหน้าของพี่ฮั่นค่อยๆหุบลงอย่างช้าๆ ตาคมจากที่มองในกระจกหันมามองผมที่ยัง เอ้อววว อย่างเมามันในขณะที่พี่ฮั่นหยุด เอ้อววว นานแล้ว

“ทำไมอะพี่ ผมเต้นไม่ถูกเหรอ” ผมถามพี่ฮั่นตาแป๋วอย่างคนไม่รู้เรื่องอะไรด้วยทั้งๆที่ในใจหัวเราะก๊ากอยู่

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ตาที่ตี่อยู่แล้วตี่หนักกว่าเดิมเข้าไปอีก ยิ่งพอมาอยู่กับจมูกโด่งคมของพี่ฮั่นแล้ว ... ใครเปิดเกมแองกรี้เบิร์ดค้างไว้ป่ะครับเนี่ย นกแดงหลุดออกมาแล้ว รีบมาจับกลับไปเร็ว

“ไม่ใช่ ... คือท่าเต้นน่ะมันก็ถูกนะ แต่ว่ามันจะใกล้กันเกินไปมั้ย” แหม พอผมมาอยู่ข้างหลังใกล้ๆล่ะทำหน้าไม่ถูกเชียวนะพี่ฮั่น หางตาแอบเหลือบไปมองคู่รักมือชงเล็กน้อย แลดูสองคนนั้นจะมีความสุขนะครับที่เห็นผมทำอย่างนี้กับพี่ฮั่น ... ท่าทางจะฟินสินะ

“ท่านี้คือ ถ้าเต้นพร้อมๆกันใกล้ๆนี่มันไม่ดีเหรอพี่” ผมยังคงทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวต่อไป พี่ฮั่นอ้าปากเหมือนจะพูดแต่ยังไม่ทันมีคำพูดใดหลุดออกมาจากปากเจ๊เจนก็ขัดขึ้นซะก่อน

“โดมมมมมมมม แกงฮั่นมีอยู่จริง!!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ” เสียงเจ๊เจนสะใจจนผมหัวเราะตามไปด้วย ยิ่งพอพี่โดมพูดเสริมขึ้นมาแล้ว ผมอยากลงไปนอนขำก๊ากอยู่กับพื้นจริงๆ

“อุ๊ตะ แกงฮั่นสินะ ... แหม สรุปว่าเป็นแกงฮั่นมาตลอดเหรอเนี่ย ไอ้เราก็เข้าใจว่าเป็นฮั่นแกงมาตั้งนาน พี่น่าจะบอกผมได้ตั้งนานแล้วนะพี่ฮั่น ผมรับได้น่า ฮ่าๆๆๆๆๆๆ”

หน้าพี่ฮั่นตอนนี้เหมือนหมีโดนยาเบื่อเลยครับ คือ จะขำก็ขำไม่ออก จะเขินก็เขินไม่ได้เหมือนกัน พี่ฮั่นยู่หน้าจนเกือบทุกส่วนสัดบนใบหน้าจะมารวมกันอยู่ที่เดียวอยู่แล้วครับ ผมควรจะสงสารอิพี่หมีดีมั้ยครับเนี่ย?

“เอออ รวมหัวกันสนุกกันเข้าไป ขำไปเลย ไม่สอนแล้ว ไม่เต้นแล้ว กลับคอนโด เชอะ!! พี่ฮั่นเดินหน้ายู่มาเก็บของและปิดเพลงอย่างเร็ว เจออย่างนี้เข้าไปหมดอารมณ์เต้นทันทีเลยล่ะสิไอ้พี่หมี

“หมี งอน สิ นะ” ผม พี่โดม เจ๊เจน พูดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วพวกเราก็หัวเราะก๊ากออกมาพร้อมๆกันอีกครั้ง พี่ฮั่นดูจะอารมณ์ไม่ดีเข้าขั้นสุดแล้วครับ ตาตี่ๆเหลือบมองทีละคนอย่างหาเรื่องโดยเหลือผมไว้เป็นคนสุดท้าย

“เออ ขำ ... ขำไป ... ถ้าไม่กลับก็เดินกลับคอนโดกันเองก็แล้วกัน เชอะ!” พี่ฮั่นเดินเร็วๆออกจากห้องแถมยังปิดไฟทันทีที่ตัวเองออกไป ไม่ได้สนใจเลยว่ายังมีอีกสามคนนั่งจุ้มปุ๊กอยู่ในห้อง พี่โดมรีบประคองพี่เจนเดินตามออกไปโดยมีผมเดินรั้งท้าย ในใจยังนึกขำพี่ฮั่นไม่หาย พี่หมีนะพี่หมี รู้ตัวมั้ยว่าเวลาทำงอนแบบนี้มัน ... น่ารัก



 

ห้องของเราวันนี้เงียบไปกว่าเดิมเล็กน้อย ก็เพราะมีหมีบางตัวที่กำลังงอนผมอยู่ครับ ... อะไรกัน แกล้งนิดแกล้งหน่อยทำเป็นงอนไปได้ ... แล้วคิดเหรอครับว่าผมจะง้อ งอนเองก็ต้องหายเองสิ

ผมซุกตัวอยู่ในผ้าห่มเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ พี่ฮั่นยังคงนั่งอยู่ในห้องรับแขกต่อทั้งๆที่ผมชวนเข้ามานอนแล้วก็ไม่ยอมมาด้วยกัน ... แต่เชื่อสิว่าเดี๋ยวพี่ฮั่นก็ตามเข้ามา

“ไม่ง้อพี่เลยอ่าแกงง แกงอ๊า ... ใจร้าย”

ผมรู้สึกได้ถึงที่นอนข้างๆยุบตัว เสียงห้าวกระซิบที่ข้างหูทำให้ผมแอบตกใจอยู่เหมือนกัน ผมคงคิดอะไรเพลินไปหน่อยจนไม่ได้ยินเสียงพี่ฮั่นเข้าห้องมา รู้ตัวอีกทีคนตัวโตก็นอนซ้อนอยู่ข้างหลังผมเป็นที่เรียบร้อย ใบหน้าคมแนบอยู่กับใบหน้าของผม ลมหายใจอุ่นๆของคนเป็นพี่ที่เป่ารดอยู่ที่แก้มให้ความรู้สึกอบอุ่นและคุ้นเคยอย่างประหลาด ไม่รู้ทำไมผมถึงอยากให้พี่ฮั่นอยู่ใกล้ๆผมตลอดเวลา มันเป็นความรู้สึกดีที่ผมอธิบายให้ใครฟังไม่ได้จริงๆ

“ไม่ง้อเก๊าจริงอ่ะพี่แกง ... พี่แกงอ๊า” พี่ฮั่นยังคงออดอ้อนเหมือนเด็กๆ ผมพลิกตัวกลับไปกอดพี่ฮั่น แขนแข็งแรงของพี่หมีของผมรับผมเข้าสู้อ้อมกอดอย่างยิ่งกว่าเต็มใจ ไม่มีที่ใดในโลกที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามันเป็นที่ของผมไปมากกว่าในอ้อมกอดของพี่ฮั่นอีกแล้ว

“ก็รอให้มาให้ง้ออยู่นี่ไงครับ ไม่งอนน๊าพี่หมี ผมง้อพี่อยู่นะเนี่ย”

“อย่างนี้เค้าเรียกว่าง้อที่ไหนกัน ไม่เห็นแกงจะทำอะไรให้พี่หายงอนเลย ... รู้งี้พี่เข้าห้องมาตั้งนานแล้วก็ดี” พี่ฮั่นจับจมูกผมบิดไปบิดมาอย่างคนหมั่นเขี้ยว ก็พองอนแล้วน่ารักขนาดนี้ใครจะไปอยากง้อล่ะครับ

“งืออออ อย่าบีบจมูก หายใจไม่ออก” ผมบ่นออกไปเสียงอู้อี้แต่พี่ฮั่นก็ยังแหย่ผมต่อไป ในที่สุดตรงที่มือของพี่ฮั่นจับอยู่ก็ถูกแทนที่ด้วยริมฝีปากอุ่นๆ พี่ฮั่นจูบเบาๆลงบนจมูก แล้วเลื่อนขึ้นไปหาหน้าผากของผม

“พี่เคยบอกรึยังว่าพี่อยากนอนกอดแกงอย่างนี้ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี ... ทุกๆวันจากนี้และตลอดไปเลย”

“บอกไม่รู้กี่รอบแล่ว” แต่ต่อให้พี่ฮั่นจะบอกผมซ้ำแล้วซ้ำอีกก็รอบผมก็ยินดีฟังครับ “พี่ฮั่น ... จะปีใหม่แล้วอ่ะพี่ เราไปเค้าท์ดาวที่ไหนดีครับ”

อยู่ดีๆผมก็นึกถึงวันสำคัญที่กำลังจะมาถึง ปกติผมหลับรับปีใหม่ครับ แต่ปีนี้ผมว่าผมกับพี่ฮั่นน่าจะมีกิจกรรมอะไรทำข้ามปีกันนะครับ (แม่หมู//หืม?? ทำอะไรกันข้ามปี?) แม่หมู!!! ออกไปจากห้องนอนผม ณ บัดนาวครับ คิดอะไรก็ไม่รู้!! (แม่หมู//ฉันโดนไล่ตลอด แกงเอ๊ยย แกงเคยไล่แม่หมูได้จริงๆเหรอลูกกก อุ๊วะฮ่าๆๆๆ)

“เค้าท์ดาวเหรอ? อืมมม พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเค้าท์ดาวที่ไหนดี พี่รู้แต่ว่า ...” พี่ฮั่นเว้นไว้ซักพัก ใบหน้าของผมที่แนบอยู่กับอกกว้างของคนเป็นพี่ยกขึ้นมามองหน้าคนพูดอย่างสงสัย พอสายตาของเราสองคนประสานกัน พี่ฮั่นก็ต่อประโยคให้ผมฟังจนจบ คำพูดของคนที่นอนกอดผมอยู่เรียกเลือดในร่างกายของผมให้มารวมอยู่บนใบหน้า ถ้าพี่ฮั่นจะปากหวานขนาดนี้นะครับ

“... พี่รู้แต่ว่า ... เค้ารักตัวเองนะ .... อ๊ากกกกก เขินนนอ่ะ” คนบอกว่าเขินเอาหน้ามาซุกซอกคอผม ... อืมม สรุปว่าซอกคอผมเป็นที่ดับความเขินของพี่หรือไงไอ้พี่ฮั่น ... แต่จะว่าไป ผมก็ชอบนะ อ๊ากกกก อย่าไปบอกพี่ฮั่นนะครับว่าผมพูดอย่างนี้ออกไปอ่า ผมก็เขินนนน >///<

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แม่หมู // แม่หมูอยากบอกว่าแม่หมูเป็นคนมีปัญหากับเพลง อย่ามองตรงนั้น มากกกกกกก อยากเปลี่ยนชื่อเป็นเป็น อยากมองตรงนั้น ให้รู้แล้วรู้รอด ... ถ้าจะไม่ให้มองก็อย่าทำให้มองเซ่! พาลศิลปินสุดๆ 5555

รีดที่รักของแม่หมูท่านใดไป Live 2 Dance Party Concert บ้างคะ? ท่านยังหายใจกันอยู่มั้ย?? แม่หมูเป็นห่วงสวัสดิภาพของทุกท่าจริงๆ ความจริงตอนแรกแม่หมูก็จะไปแล้วนะคะ แต่ติดภารกิจชีวิตทำให้ต้องพลาดอย่างน่าเสียดาย ... ท่านใดที่ไปดูแล้วยังกลับมาหายใจได้ปกติอยู่ แม่หมูขอปรบมือให้รัวๆค่ะ

หลังจากไม่ได้อัพ SF มาพักใหญ่ๆ หวังว่าตอนนี้คงทำให้หายคิดถึงกันไปได้บ้างนะคะ สำหรับเรื่องหลักก็โค้งสุดท้ายแล้ว ฝากติดตามกันด้วยนะจ๊ะ ส่วนท่านใดสนใจเรื่องรวมเล่ม รบกวนแจ้งแม่หมูด้วยน๊า แม่หมูจะได้เอาไปตัดสินใจว่าจะทำดีมั้ย? เพราะขั้นต่ำมันต้อง 20 เล่มอะเนอะ ตอนนี้ได้ยอด 15 เล่มแล้วจ้า ถ้ายอดถึงก็ทำ ถ้าไม่ถึงก็ต้องขออภัยท่านที่สนใจด้วยจริงๆนะคะ

หวังว่า SF ตอนนี้จะทำให้รีดของแม่หมูมีความสุขกัน อะไรที่ทำให้อารมณ์เสียไปชั่วครู่ชั่วยามนั้นปล่อยมันให้ผ่านไปนะคะ ยังไง HKS ก็วินค่ะ >w<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

499 ความคิดเห็น

  1. #448 happyf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2556 / 15:56
    ชอบตรงแกงฮั่นนี่แหละ 555

    ชอบๆๆๆๆ อยากให้มีอีก

    ฟินทุกตอนอ่ะ:) 

    #448
    0
  2. #424 lemon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 20:02
    เรียลมากเลย ตรงเหตุการณ์ทุกตอน

    อย่ามองตรงนั้น ไม่ได้ไปดูสด แค่ดูในคลิปก้อฟินมากกกกกกกกก
    #424
    0
  3. #414 SomHzKs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มกราคม 2556 / 19:28
    แหมๆๆ พี่โดม อย่างอนเจ๊เจนไปเลยนะ 555
    ถ้าเป็นหนู หนูก็หัวใจจะวายแหละ เล่นมาเด้งซะอย่างนี้ 55

    พี่ฮั่นก็นะ พอแกงมาล่ะฟ้องใหญ่เลยยย !
    ว่าแต่แกงไม่รู้จริงหรอว่าพี่ๆเค้า เอ้อว ไรกัน 5555
    ต้องให้พี่ฮั่นสอน แหมๆ 55
    สอนไปสอนมา ทำให้รู้ว่า "แกงฮั่น" มีอยู่จริง !!!!!!!!
    อุต๊ะ!!!! <<< เสียงพี่โดม 5555
    แต่ทำซะพี่ฮั่นงอนเลย 5555 โอ๋เอ่ๆๆ พี่ฮั่นเอ๋ยยยยย

    ฟินอย่างแรงอ่ะแม่หมู ตั้งแต่ต้นจนจบ ><
    มาเขินตอนเค้าท์ดาวน์ 5555 มันเรียลมากก ^^
    เค้ารักตัวเองนะ -/////-

    อย่ามองตรงนั้น เอ้ว อย่ามองตรงนั้น เอ้ว 55555
    พูดไปพูดมาลองเขียน แกงฮั่น ดูมั้ยแม่หมู 555555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 มกราคม 2556 / 19:42
    #414
    0
  4. #351 Mean_HKS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 02:23
    แกงฮั่นมีอยู่จริงจ้า 5555555555555

    พี่หมีมีงอน ไม่ยอมแกงฮั่น -//-
    #351
    0
  5. #303 lovefon23 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2555 / 00:58
    โฮกกกกกกกฟินเรียลมากแม่หมู ^^

    หมีขี้งอนไม่ชอบให้เป็นแกงฮั่นสินะ5555

    น่ารักอ่าาา รักๆแม่หมูรักฟิคเรื่องนี้มาอัพแต่ละทีฟินกะจุ้ย <3

    ป.ล  HKSWIN จ้าาาาเนอะๆ :D
    #303
    0
  6. #302 I'Fah:) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 18:25
    ฟิน อิน เรียล *0 * 
    ให้สามคำค่า 555555555
    #302
    0
  7. #301 kaem041 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 18:21
    เอ้อว !! 5555
    เมื่อวานนี้ฟินมากมายเลยทีเดียว
    พยายามมองข้ามจุดจุดนั้นไป ...
    ก้เล่นบอกรักกันกลางห้าง อ๊ากๆ
    เด๋วนี้ไม่ต้องจิ้นแล้ว มันอินและฟินมาก >\\< เรียลสุดๆ
    ขออะไรแม่หมูล่วงหน้าอยากอ่าน sf ตอน คืนข้ามปีนะ 55
    ได้ข่าวว่าไปเคาท์ดาวน์ด้วยกันหนิ ;D
    ล่วงหน้าเยอะไปไม๊..ไม่หรอกเนอะ <3

    รออ่านนะจ๊ะ >3<
    #301
    0
  8. #300 ฺBookbanK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 17:32
    เค้ารักตัวเองนะ  กรี๊ดดดดดเด๋วนี้ไม่ต้องจิ้นไม่ต้องชงอะไรแล้ว

    เค้าจัดหนักจัดเต็มตลอด >///<
    #300
    0
  9. #299 suzu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 15:50
    แม่หมู เก๊าขำตอน เอ้อววว นี่มากเลยอ่ะ

    ขำอิหมีด้วย งอนแล้วไม่มีใครง้อ 555+



    ให้กำลังใจแม่หมูจ้า

    มาต่ออีกนะแม่หมู รอ ๆ ๆ ๆ
    #299
    0
  10. #298 โครตอิน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 12:39
    อร๊ายยยยยย หมีงอนสินะ แกงฮั่นมีอยู่จริง   
    รับไม่ได้หรอหมี บางทีให้น้องแกงลองบ้างพี่หมีอาจจะติดใจนะจ๊ะ กร๊ากกกกก
    ตอนนี้น่ารักมากๆ อ่านไปยิ้มไป อินและฟินโครตๆ อิอิ

    //เก๊าไปดูคอนมาจ้า พาร่างกลับบ้านแทบไม่ไหว ฟินมากๆ 
    ยิ่งงานเคาท์ดาวน์เมื่อวานอีก โอ้ยยยย จะน่ารักกันไปไหน พี่งอลน้อง น้องงอลพี่ พี่ง้อกอดน้อง ชัดเจนจริงๆ
    อะไรที่ทำร้ายจิตใจไม่ได้อยู่ในสายตาเลย แค่รุ้ว่าเมื่อวาน HKS Win
    #298
    0
  11. #297 auy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 11:47
    นั่งยิ้มแก้มปริ
    #297
    0
  12. #296 Joy Yoo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 11:11
    อินและฟินอ่ะ
    ...5555...


    แกงฮั่นเหรอ....
    #296
    0
  13. #295 jewel *28 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 10:09
    ฟินมากอ่ะ อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลย ^____^


    #295
    0
  14. #294 พี่นุุช (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 09:57
    ชอบมากเลยจ้า แม่หมู

    ตอนนี้สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

    พี่ฮั่น น้องแกง

    น่ารักเว่อร์



    ขอบคุณ SF ที่แสนจะฟินตอนนี้จ้า
    #294
    0
  15. #293 เจ้าหญิง_ขี้ลืม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2555 / 02:27
    ชอบมากอ่ะเเม่หมู ฟินมากกกกจ้า
    #293
    0
  16. #292 windylee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 22:47
    ฟินทั้งเรื่องจริงทั้งฟิคเลยน้าาาาาาาาาาา
    #292
    0
  17. #291 pigpigpig1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 22:42
    ชอบมากเลยค่ะตอนนี้ น่ารัก สนุกด้วย ขำพี่ฮั่นจัง
    น้องแกงโครตน่ารักเลย เต้นยั่วพี่ด้วย อินทั้งในฟิค 
    และเรื่องจริงเลย
    ยังเรื่องเคาท์ดาวน์อีก เค้ารักตัวเอง พี่ฮั่นจัดเต็มเลย
    สุดท้าย HKS ก็วิน 
    รักไรท์ รัก HKS รักฟิคของแม่หมูด้วยค่ะ
    เป็นกำลังใจให้นะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 ธันวาคม 2555 / 22:44
    #291
    0
  18. #289 Gultida (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 22:13
    รวดเร็วทันเหตุการณ์มากเลยแม่หมู

    อารมณ์เดียวกันกับเพลง อยากมองตรงนั้น เอ้ย..อย่ามองตรงนั้น(แม่หมูพาไป)

    แต่...ถ้าโดน ต้อง ภาวะว่างเปล่า ชอบจังหวะมาก มันโช๊ะ (ไรเนี่ย)

    ลือกันสนั่นเมืองแล้วยังน้อ "แกงฮั่น" 5555
    #289
    0
  19. #288 Sar2288 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 21:56
    ชอบตอนนี้อ่ะคะ น่ารักจัง

    อ่านแล้วฟินนนน

    เด๋วไปสั่งเพิ่มอีก 1 เล่มจ้า
    #288
    0
  20. #287 Nightmare .. S8 ' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 21:40
    ถชชชถ้าน้องแกงจะแกล้งพี่ฮั่นขนาดนี้



    เค้าว่า ..



    นานๆที ..



    .

    .



    แม่หมูลองเขียนแกงฮั่นบ้างก่ดีน้ะ 555555 // โรคจิต



    จะตั้งตา ตั้งจมูก ตั้งปาก (?)

    รอคืนเค้ารักตัวเอง เอ๊ยย เค้าท์ดาวน์ น้ะแม่หมู >
    #287
    0
  21. #286 พี่ก้อยจ้า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 21:33
    ปีใหม่ เจ๊ไม่ได้ทวงนะ ใช่ไหม ไม่ได้เขียนเพราะเจ๊ทวงนะ 555



    ฟินค้างข้ามวันกันไปเลย ตั้งแต่ อย่ามองตรงนั้น ยัน เคาท์ดาวน์ อิอิ



    สุดท้าย HKS ก็ win สิ...นะ...
    #286
    0