[HKS] Bear Family SF # เรื่องรักเล็กๆของครอบครัวหมี

ตอนที่ 2 : Bear Family SF #2 New look new ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 631
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 พ.ย. 55

Bear Family SF #2 New look new …

 

         “โหยแกง ทำทรงนี้แล้วหน้าเด็กว่ะ”

                ผมกำลังนั่งมองหน้าตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ของร้านตัดผมแถวมหาลัย อย่าถามนะครับว่าอารมณ์ไหน อยู่ดีๆผมถึงมาตัดผมได้ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แหะๆๆ ... ตอนนี้รู้สึกแปลกๆกับหน้าตัวเองยังไงก็ไม่รู้ครับ

                “พี่ว่ามันแปลกๆป่ะ” ผมจับปอยผมด้านหน้าที่สั้นลงอย่างไม่ค่อยมั่นใจ ไอ้ชอบผมก็ชอบมันอยู่หรอกครับ แต่ไม่รู้ว่าอีกคนนึงจะชอบเหมือนผมหรือเปล่านี่สิ

                “ไม่แปลกหรอกไอ้แกง พี่ฮั่นชอบชัวร์ ... ฟันธง ... คอนเฟิร์ม ... โป๊ะเชะ ... โช๊ะเด๊ะ” พี่โดมตอบอย่างมั่นใจเวอร์ๆ แล้วผมจะเชื่อพี่ชายคนนี้ได้มั้ยครับเนี่ย แล้วดูท่าทางพี่แกสนใจผมมากกกกกก ขนมเต็มไม้เต็มมือเชียว

                “พี่โดมบ้า ผมไมได้ถามถึงพี่ฮั่นซะหน่อย เค้าจะชอบหรือไม่ชอบก็เรื่องของเค้าสิ ใครจะไปสนใจกันเล่า” ผมตอบไปพลางยิ้มให้กับกระจก หวังว่าพี่ฮั่นคงจะชอบจริงๆอย่างที่พี่โดมบอกนะ

                “เหรออออออออออออออออออออออออออออ โอเคครับน้องชาย พี่เชื่อแกก็ได้ไอ้แกง” อืมมมม ถ้าจะเหรอยาวขนาดนั้นนะครับ อ.อ่างครบยี่สิบแปดตัวหรือเปล่าครับเนี่ย

                “ดีมาก อย่างนี้สิครับพี่ชายผม”

                “แค่นี้พี่ฮั่นก็ทั้งรักทั้งหลงจะแย่อยู่แล้ว แกงจะต้องทำอะไรอีกล่ะ” ผมว่าแล้วว่าอิพี่โดมไม่มีทางจบแค่นี้ ทำไมเมื่อกี๊ผมถึงคิดว่าพี่โดมจะยอมง่ายๆได้นะ (แม่หมู//ห้ามว่าลูกชายเก๊านะ!) อ๋อออ เพราะมีแม่หมูคอยปกป้องอย่างนี้นี่เอง ใช่ซี่! ผมไม่ใช่ลูกหมูโดมของแม่หมูตุ้ยนี่

                “พี่โดม” ผมหันไปแหวใส่พี่ชายตัวกลม นับวันพี่โดมชักจะรู้ดีเกินไปแล้วนะครับ

                “นั่นแน่ะๆ ทำเสียงแบบนี้เขินล่ะสิ ไม่ต้องเขินหรอกแกง เรื่องของแกงกับพี่ฮั่นน่ะเค้ารู้กันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้ว ฮั่นแกง แกงฮั่น เฮ้ยยย ไม่ใช่ ต้องฮั่นแกงสิ ฮิ้วววววววว ฮ่าๆๆๆๆ” พี่โดมหยิบขนมใส่ปากเหมือนกับว่าเรื่องความรักของผมกับพี่ฮั่นเป็นเรื่องที่สุดแสนจะธรรมดาเหลือเกิน

                ส่วนผมน่ะเหรอครับ ก็นั่งแก้มแดงแปร๊ดอยู่หน้ากระจกอยู่นี่ไง

                ในเมื่อผมพูดอะไรไปพี่โดมก็รู้ความรู้สึกจริงๆของผมอยู่ดี ผมเลยตัดสินใจถามออกไปตรงๆ

                “แล้วพี่ว่าพี่ฮั่นจะชอบมั้ยอะ” ผมยังไม่วายจับปอยผมหน้าปัดไปปัดมาอย่างไม่ชินกับมันเท่าไหร่

                “ชอบดิแกง ไม่ว่าแกงจะตัดผมทรงอะไร จะเป็นยังไง พี่ฮั่นก็ชอบอยู่แล้วน่า”

                “จริงนะพี่โดม”

                “อืม ... กลับกันได้ยัง วันนี้พี่ฮั่นไม่มารับนี่ เรารีบกลับกันเถอะ” พี่โดมรีบชวนผมกลับอย่างกระตือรือร้น ผมมองพี่ชายตัวกลมอย่างรู้ทัน เดี๋ยวนี้ว่าปุ๊บกลับคอนโด ว่างปั๊บก็กลับ BBA ตลอดๆ

            “จะรีบกลับไปหาใครครับคุณจารุวัฒน์” ได้ทีผมก็ขอแซวบ้างไรบ้างน่ะครับ ปกติมีแต่ผมโดนมือชงประจำตัวทั้งพี่โดมทั้งเจ๊เจนช่วยกันชงอย่างจริงจังหนักหน่วงตลอดๆ แต่ดูเหมือนภูมิต้านทางของมือชงอันดับหนึ่งจะมีมากกว่าผมที่เป็นฝ่ายโดนชงเป็นประจำ เพราะพี่โดมตอบผมกลับมาว่า ...

                “ไปหาพี่เจน”

                “ชัดเจนสินะ” ไม่คิดเหมือนกันนะครับว่าผู้กุมความลับที่มีความรักจะชัดเจนได้ขนาดนี้

                “เอออออ พี่ชัดเจน แล้วก็จะรีบกลับไปหาพี่เจนแล้ว ไปได้ยังแกงส้ม” แน่ะๆๆ ทำเป็นรีบ ทำเป็นเข้ม ถ้ารีบขนาดนั้นขับรถกลับไปเองเลยดีมั้ยครับ



 

                ผมจอดรถในที่จอดรถประจำของผมที่ BBA ด้วยความเคยชิน เมื่อรถยนต์คู่ใจจอดนิ่งสนิทผมก็ปรายสายตามองไปยังที่ว่างข้างๆอย่างแปลกใจ ทำไมถึงว่างล่ะ?

                “พี่ฮั่นไปไหนอะแกง” พี่โดมหันมาถามผม แล้วผมจะไปรู้ได้ยังไงเล่า ไอ้พี่หมีมันบอกผมซักคำที่ไหน เมื่อเช้าก่อนออกไปก็บอกผมอย่างเดียวว่าวันนี้ไปเองกลับเองนะ (แม่หมู//แล้วทำไมน้องแกงไม่ถามล่ะคะ) ไม่ถามครับแม่หมู คนรักกันต้องไว้ใจกันครับ ให้พี่ฮั่นมีพื้นที่ส่วนตัวบ้าง ผมไม่อยากให้พี่ฮั่นรู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับผม ผมเลยไม่ถามอะไรเซ้าซี้

                “ไม่รู้ เค้าจะไปไหนก็เรื่องของเค้าสิ” ผมตอบพี่โดมไปด้วยเสียงเหวี่ยงแบบไม่ได้ตั้งใจ ผมไม่ได้จะเหวี่ยงพี่ฮั่นนะครับ แต่มันไปเอง จะไปไหนทำไมไม่รู้จักบอกกันมั่ง ดูซิเนี่ยอุตส่าห์ไปตัดผมมา อยากให้เห็นเป็นคนแรก แล้วอยู่ดูมั้ย ... ก็ไม่ เฮอะ!! (แม่หมู//เฮ้ย เมื่อกี๊ยังมีพื้นที่ส่วนตัวอยู่เลยนะแกง)

                “อูยยยยยยยยย เหวี่ยงแล้ววว งานนี้พี่ฮั่นไม่รอดแน่” หมูพลิ้วก็พลิ้วเข้า BBA ไปก่อนเรียบร้อยแล้วครับ ทิ้งให้ผมเดินตามไปพร้อมความเหวี่ยงเต็มใบหน้า เดี๋ยวคอยดูนะ พอกลับมาผมจะซักฟอกให้และเลยคอยดู



 

                ผมเดินเข้า BBA ด้วยใบหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก อิพี่ฮั่นไปไหนของเค้านะ

                “เดินหน้าเหวี่ยงมาเชียวพ่อคู๊ณณณณณณ เดี๋ยวฮั่นก็กลับมาจ้ะ ออกไปธุระข้างนอกนิดหน่อย” เจ๊เจนตะโกนบอกผมที่กำลังเดินจ้ำๆเข้าไปในห้อง

                “ธุระอะไรเจ๊ ทำไมไม่บอกผมซักคำ”

                “โอ๊ยยยยย แล้วแกจะเหวี่ยงฉันทำไมเนี่ย ไอ้ฮั่นไปธุระ เดี๋ยวกลับ ไม่ได้แอบไปหาสาวที่ไหนหรอกน่า” และแล้วผมก็โดนเจ๊เจนเหวี่ยงกลับ เป็นไงล่ะไอ้แกง เลือกเหวี่ยงไม่ถูกคน โดนเลย =_=”

            “โทษทีครับเจ๊ งั้นผมกลับคอนโดก่อนนะ ไหนๆวันนี้ก็ไม่มีสอนแล้วนี่” ผมแวะดูตารางสอนของตัวเองแล้วปรากฎว่าวันนี้ลูกศิษย์ที่น่ารักของผมทั้งหลายต่างพร้อมใจกันลา แล้วผมจะอยู่ทำไมล่ะครับ นั่งดูพี่โดมกับเจ๊เจนจู๋จี๋กันน่ะเหรอ? ไม่เอาหรอก หมั่นไส้

                “มันเป็นอะไรของมันวะ” เจ๊เจนบ่นออกมา

                “อ๋อ แกงมันไปตัดผมมาใหม่น่ะครับพี่เจน กลับมาอยากให้พี่ฮั่นเห็นเป็นคนแรก พี่ฮั่นไม่อยู่เลยงอนตุ๊บป่อง”

            “แกงงงง เดี๋ยวก่อนแกงง ...” เจ๊เจนยังพยายามจะตะโกนเรียก น้ำเสียงมีแววขบขันเหมือนเจ๊แกจะรู้อะไร แต่ผมก็ไม่อยากสนใจอะไรแล้วตอนนี้

                ผมตัดสินใจหันหลังกลับทันทีโดยไม่รอฟังคำทัดทานใดๆจากอีกสองคนเบื้องหลัง แต่ก็ยังไม่วายได้ยิน ...

                “งอนกันแล้วไปรอที่ห้อง ถ้าเป็นคู่ผัวเมียนะ ป่านนี้มีลูกหัวปีท้ายปีแล้ว ... เสียดายที่แกง ...”

                “ทำไมเจ๊เจน ผมทำไม ... เจ๊จะบอกว่าเสียดายที่ผมท้องไม่ได้ใช่ป่ะ ทำไมต้องเป็นผมอ่ะ ทำไมเจ๊ไม่ว่าพี่ฮั่นท้องไม่ได้บ้างอะ พี่โดมก็เหมือนกัน ทำไมต้องฮั่นแกง แกงฮั่น ไม่ได้หรือไง” ผมรู้นะครับว่าไอ้ตำแหน่งการเรียกชื่ออย่างนี้มันหมายความว่ายังไง ทำไมครับ ทำไมผมต้องเป็นผู้ถูกกระทำตลอด

                “แกงเอ๊ยยย ถ้าแกงฮั่น ป่านนี้ฟ้าผ่าฮั่นไปแล้ววว มันไม่ใช่อะแกง มันไม่ใช่” เจ๊เจนพูดไปขำไป แต่ผมไม่ขำด้วย

                “เออออออ ได้ เดี๋ยวคืนนี้ผมจะพิสูจน์ให้ดูว่า แกงฮั่น มันเป็นยังไง” ผมพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปจาก BBA แต่เสียงอุทานที่ลอยตามลมทำให้ผมหลุดหัวเราะออกมา

                “อุตะ!!! แกงจะ...”

                “คุณพระ!! เพื่อนฉัน...”









 

                หลังจากผมได้รับคำเตือนจากเพื่อนที่แสนดีและน้องชายที่น่ารักแล้วผมก็หัวเราะออกมาก๊ากใหญ่ ผมรีบบึ่งรถกลับบ้านทันที เพราะผมอย่างเห็นหน้าเด็กฮิพจอมเหวี่ยงของผมเต็มทน ผมล่ะอยากรู้จริงๆเลยว่าถ้าแกงเห็นผมแบบนี้แล้วแกงจะทำหน้ายังไง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือตั้งใจนะครับ ที่ทำให้เราใจตรงกันอย่างนี้

                ผมเปิดประตูห้องเข้าไปก็พบแต่ความเงียบ และความมืด ...

                “แกงงงงงงง แกงส้มคร้าบบบบบบ พี่หมีกลับมาแล้วน๊า” ผมส่งเสียงออกไปแต่ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา ผมสอดส่ายสายตาไปในความมืดสลัวของเวลาเย็น เงาตะคุ่มๆของเด็กน้อยนั่งหันหน้าออกไปทางระเบียงที่เปิดม่านออกไว้จนสุด

                ผมเดินเข้าไปนั่งเบียดตัวลงข้างๆ แกงหันหน้าหนีแต่ไม่ได้ขยับตัวหนีแต่อย่างใด ... ผมวางหัวลงไปบนไหล่บางเบาๆพร้อมถูไปถูมาอ้อนๆ เสียงที่ปกติทุ้มหวานอยู่เสมอเอ่ยถามเสียงห้วน

                “ไปไหนมา”

                “แกงหันหน้ามาสิครับแล้วแกงจะรู้ว่าพี่ไปไหนมา” ผมจับใบหน้าหวานให้หันมาหาผม ดวงตากลมเบิกกว้างแล้วแกงส้มก็หัวเราะออกมา

                “ฮ่าๆๆๆ พี่ฮั่นไปตัดผมมาเหรอครับ” ใบหน้าที่ผมเดาว่าก่อนหน้านี้ต้องเหวี่ยงอยู่เป็นนานสองนานตอนนี้ยิ้มกว้างในแบบที่ผมชอบ ยิ่งผมทรงใหม่ของแกงที่ดูเป็นเด็กน้อยน่ารักนั้นยิ่งทำให้ผมอยากจับเด็กน้อยมาฟัดให้หายหมั่นเขี้ยว

                “อืมม เป็นไง ชอบมั้ย?” ผมหลบสายตาหวานที่เอาแต่จ้องผมอย่างเอาจริงเอาจัง มองแบบนี้พี่ก็เขินเหมือนกันนะแกงส้ม

                “น่ารักดีครับ เหมือนเด็กเลย ทำไมเราถึงใจตรงกันอย่างนี้เนี่ย .... ฟอดดดดด” แกงไม่พูดเปล่าแต่ตอกย้ำคำพูดตัวเองด้วยการหอมแก้มผมฟอดใหญ่ ผมยกมือลูบแก้มตัวเองเหมือนคนละเมอ ไม่ใช่ว่าแกงไม่เคยหอมผมนะครับ เราหอมกันบ่อยๆ แต่ครั้งนี้... ทำไมมันรู้สึกเขินๆอย่างนี้ก็ไม่รู้

                ผมยกมือขึ้นถูแก้มตรงที่แกงส้มหอมอย่างเขินๆ ก่อนจะหันไปสบตาคู่หวานที่ยังจ้องผมอยู่ไม่คลาดสายตา เราสองคนมองกันไปมองกันมาอย่างนั้นอีกซักพัก ในที่สุดผมก็ตัดสินใจทำลายความเงียบขึ้น

                “พี่แกงก็เหมือนกัน เหมือนเด็กน้อยเลย น่ารัก น่ากอด น่าหอม น่าจูบ น่า...” คำพูดของผมชะงักไปเมื่อแกงส้มขยับตัว ร่างบางที่ทำให้ผมใจเต้นได้ตลอดเวลาขยับขึ้นมานั่งคร่อมผมไว้ แขนเรียวทั้งสองข้างคล้องคอผมไว้หลวมๆ

                “ผมน่าอะไรเหรอครับ ... พี่ฮั่น” เสียงกระซิบทุ่มพร่าที่ห้ามหูทำให้ผมขนลุกไปทั้งตัว นี่แกงส้มคิดจะทำอะไรของเค้ากันครับเนี่ย หัวใจผมเต้นแรงจนจะทะลุออกมาจากอกอยู่แล้ว นี่อย่าบอกนะว่าที่เจนกับไอ้โดมพูดเมื่อก่อนหน้านี้จะเป็นเรื่องจริง ... แกงฮั่น อย่างนั้นเหรอ?? ยากหน่อยนะแกงส้มที่รัก

                “ก็น่ากินไปทั้งตัวไงครับ” ผมตอบออกไปด้วยเสียงพร่าไม่แพ้กัน แม้จะเริ่มรู้แล้วว่าคนเป็นน้องจะทำอะไรแต่ผมก็ไม่ได้ขัดขืน ผมปล่อยให้แกงส้มทำในสิ่งที่น้องอยากทำต่อไป เพราะจะว่าไป มันก็ตื่นเต้นดีเหมือนกันนะ

                ปากอิ่มประกบลงบนเรียวปากบางของผมโดยความตั้งใจของคนบนร่าง ผมเปิดปากรับสัมผัสของคนเป็นน้องทันทีที่ปากของเราโคจรมาเจอกัน ความหวานที่ไม่เคยจางหายไปของแกงส้มถูกผมตักตวงเอาไว้ด้วยปากและลิ้นของผม

                ไม่รู้ว่าแกงส้มไปเอาแรงมาจากไหนมากมาย เพราะกว่าผมจะรู้ตัวอีกทีหลังของผมก็แนบอยู่กับโซฟาตัวกว้างไปเรียบร้อยแล้ว มันเป็นโซฟาตัวเดียวกันกับที่แกงส้มใช้ ยั่ว ผม ครั้งแรกในค่ำคืนนั้น ...

                ผมยิ้มแนบกับกลีบปากอิ่มของคนเป็นน้อง ... ยิ้มให้ความรอบคอบของตัวเองที่ล็อกห้องแถมยังยึดกุญแจสำรองที่ผมเคยให้เจนเอาไว้กลับมาเรียบร้อย ไม่ว่าใครก็มาขัดจังหวะผมกับแกงส้มไม่ได้อีกแล้ว

                แกงผละจากปากของผมแล้วมุ่งหน้าไปยังบริเวณลำคอ ฟันคมเล็กๆกัดลงบนลำคอของผมอย่างหยอกเย้า ลิ้นอุ่นๆแตะลงตรงจุดเดิมเบาๆทำให้ผมครางอือออกมา

                “ผมหิว คืนนี้ผมกินหมีได้ทั้งตัวเลยครับพี่ฮั่น ... พี่จะยอมให้ผมกินได้มั้ยครับ” เสียงกระซิบถามแนบลำคอนั้นแทบจะทำให้ผมตอบตกลงไปในทันที แต่...

                “ได้ครับ แต่พี่ต้องได้ ... ได้กินแกงส้มก่อน” คำพูดของผมขาดเป็นห้วงไปเพราะมือนุ่มของน้องกำลังสูดเข้ามาลูบไล้กล้ามเนื้อของผมที่อยู่ในร่มผ้า

                “ทำไมอะ ผมจะทำแบบที่พี่ทำกับผมบ้างไม่ได้เลยเหรอ?” แกงส้มหยุดสิ่งที่กระทำอยู่แล้วถามผมตาแป๋ว ก็เป็นซะแบบนี้แล้วพี่จะปล่อยให้แกงเป็นคนทำได้ยังไงล่ะครับ

                “แต่พี่ว่า ...”

                “นะครับ ... นะๆๆๆพี่ฮั่น ให้ผมลองหน่อยน๊า พี่หมีคนดี๊คนดี ผมขอลองทีเดียวแล้วผมจะยอมพี่ทุกอย่างเลยนะ” เจอลูกอ้อนแบบนี้เข้าไปแล้วผมจะปฏิเสธได้ยังไงล่ะครับคราวนี้ ตาใสแป๋วมองผมอย่างออดอ้อน มือนุ่มๆของน้องก็เริ่มออกสำรวจร่างกายผมอีกครั้ง

                “กะ กะ ก็ได้ ... พี่ให้ลองก็ได้” ผมอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายจริงๆที่ตอบน้องออกไปอย่างนั้น แต่ถ้าให้ทำยังไงได้ล่ะครับ ใครเจอแบบนี้ก็ต้องเสร็จแกงส้มทุกราย แต่หมีอย่างผมไม่มีวันทิ้งลาย ทุกอย่างต้องมีเงื่อนไขและข้อยกเว้น

                “แต่...” คำว่าแต่ของผมทำให้แกงชะงักอีกครั้ง “...พี่ต้องได้กินแกงส้มของพี่ก่อน ตกลงมั้ย?” แกงส้มก้มหน้างุดอยู่กับอกผม ผมได้แต่แอบขำอยู่ในใจ น่ารักแบบนี้แล้วจะมาทำแบบพี่ได้ยังไงกันแกงส้ม

                “ผมปฏิเสธได้ที่ไหนกันเล่า” ผมยิ้มให้กับคำตอบนั้น ถูกแล้วแกง ยังไงแกงก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้ว

                “แล้วก็ ... ถ้าแกงสู้แรงพี่ไหว ถึงตอนนั้นพี่จะยอมให้แกงเป็นคนทำ ... ตกลงตามนี้นะครับ” แกงส้มเงยหน้าขึ้นมามองผมอีกครั้งพร้อมทำหน้ายู่

                “แล้วผมจะสู้แรงหมีของพี่ได้ไงอ่า พี่ฮั่นอ๊า... ไม่ยุติธรรมเลย”

                ก็น่ารักน่าเอาเปรียบขนาดนี้ มันน่าให้พี่ยุติธรรมด้วยมั้ยล่ะแกงส้ม

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แม่หมู // กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ในที่สุดก็เปิดเรื่ิองใหม่ แต่เป็น SF นะคะ หวังว่าคงจะถูกใจกันบ้างไม่มากก็น้อย

คือจะบอกว่า SF ตอนนี้เกิดขึ้นในห้องเล็กเชอร์เมื่อบ่ายนี้ 5555 ตั้งใจเรียนฝุดๆ ความจริงแม่หมูอยากใส่เรื่อง นาฬิกาทอง เข้าไปด้วยนะ แต่แอบหาช่องให้ตัวเองไม่ได้เบาๆ แถมยังสุดท้ายไปจบที่เตียงอีก เอ๊ยยยยย ฉันแสดงออกซึ่งความใสๆของตัวเองตลอดๆ 555555555

หวังว่าคงชอบกันนะคะสำหรับ SF by แม่หมูตุ้ย ฝากติดตามกันต่อไปจ้า

ปล. ฟิคเรื่องใหม่ยังตีกับตัวเองอยู่ว่าจะเอาพล็อตไหนดี ระหว่างพีเรียดอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก กับ บอร์ดี้การ์ดแกง ที่คิดได้ตอนอาบน้ำเมื่อหลายวันก่อน (<<ดูช่วงที่มันคิดพล็อตฟิคได้แต่ละที =__=") รีดว่าไงดีคะ? อย่าบอกนะว่าเอาทั้งสอง แม่หมูมิมีปัญญาจริงๆ ถ้าอย่างนั้นคงต้องลาออกจากมหาลัยมาแต่งนิยายเลี้ยงชีพแล้วล่ะ 5555

ทวิตเตอร์แม่หมู @Chubby_PiG นะจ๊ะ มาเม้าท์มอยกันได้จ้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

499 ความคิดเห็น

  1. #495 ploy_pat ^^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2556 / 19:02
    กรี๊ดดดดดดด
    ถ้าอยากจะเอาใจกันขนาดนี้นะ555555
    แกงฮั่น?? .... นึกหน้าอิพี่หมีไม่ออกจริงๆนะ5555555
    #495
    0
  2. #485 pp mt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:32
    พี่ฮั่นก็ยอมพี่แกงไปสักครั้ง
    ไม่เป็นไรหรอกเนาะ อิอิ
    #485
    0
  3. #481 ไอ่เจน เลิฟยูโน่ริท >< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:59
    พี่ฮั่นก็ยอมไปสิ๊ แค่ทีเดียวเอง >< 5555
    #481
    0
  4. #433 nanthita_bohr (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 07:11
    พี่แกงจะทำอารายยย จะยั่วหรอ อ๊ากกกก
    #433
    0
  5. #419 lemon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 18:10
    แกงฮั่น เหรอ อิอิอิ ไม่ไหวม๊าง

    ฮั่นแกง นี่แหละ ลงตัวเป๊ะ

    น้องแกงอย่าฝืนเลยนะ ยังไงก้อสู้ความเจ้าเล่ห์ของพี่หมีไม่ได้หรอก
    #419
    0
  6. #347 Mean_HKS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 02:05
    แกงฮั่นหรอออ 555555555555

    ไม่ดีมั้งงง พี่ฮั่นเคะนี่นึกภาพไม่ออกนะ -/-
    #347
    0
  7. #281 I'Fah:) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 22:05
    แกงฮั่นนนนนนนนน ฮั่นแกงงงงงงงง

    #281
    0
  8. #162 pure (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 15:42
    ผมทรงใหม่ ทรงเดียวกัน >
    #162
    0
  9. #125 angle2012 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 00:19
    อ๊ากก น่ารักจัง เพิ่งเคยมาอ่านงานเขียนของไรต์คนนี้ น่าอ่านมากนะ
    จะติดตามต่อไปๆ ชอบมากๆๆ
    #125
    0
  10. #82 SomHzKs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2555 / 19:30
    อ๊ากกก !!!! ฟินอ่ะ 5555

    แกงอย่ากังวลไปเลยจ๊ะ ไม่ว่าแกงจะตัดผมทรงไหน พี่ฮั่นก็ชอบหมดนั้นแหละ เชื่อสิๆๆ 555555555555
    เฮ้อ!! คนเรานี่เนอะ ถ้ามันคู่กันแล้ว มันก็ไม่แคล้วกันหรอก #เกี่ยวมั้ย555
    ชอบทำอะไรเหมือนกัน ตัดผมก็พร้อมกันโดยมิได้นัดหมายยยย อิอิ!!

    ส่วนที่แกงบอกว่าจะ "แกงฮั่น" อ่ะ อย่าเลยแกงๆ เตือนด้วยความปรารถนาดีจากลูกหมีแสนน่ารัก#ห้ะๆๆ
    เพราะแกงฮั่นมันไม่ได้จริงๆ มันผิดวิสัยนะจ่ะนุ้งแกง 5555
    แต่ถ้าจะลองจริงๆก็อย่างที่พี่ฮั่นบอกอ่ะ ต้องให้พี่ฮั่นกินแกงส้มก่อน 55555555555555
    (แล้วอย่างนี้น้องแกงจะมีแรงกินพี่ฮั่นมั้ยล่ะจ๊ะ) ก๊ากกกกก !

    ปล.หนูขี้เกียจทำการบ้าน !!!! <<< ไม่เกี่ยว 555555555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2555 / 19:43
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2555 / 19:47
    #82
    0
  11. #52 โครตอิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 14:04
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณพระ!!! แกงฮั่น โนว โนว โน๊วววว ไม่น๊าาาาาาา
    แกงเอ้ยยยยยยย จะไปกินพี่ฮั่น 5555+ เป็นไปได้หรอแกง แกงน่ารักขนาดนั้น
    แค่คิดจะรุกอิหมี อิหมีก็จับขย้ำแล้ว โฮะ ๆๆๆ อย่าแม้แต่คิดจะลอง O_O

    //ติดตามอ่านจร้าาา ^_^
    #52
    0
  12. #33 เด๋กดี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2555 / 13:44
    แม้จะกินเกงส้ม ก็ยังจะแอบเกรียนนะ พี่ฮั่น



    แกงฮั่นก็น่าสนใจเหมือนกันนะ
    #33
    0
  13. #27 ไม่จิ้นแต่อินหนัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 20:48
    อ๊ายยย แม่หมู เค้าเขิลอ่ะ อินด้วย

    ยิ่งวันนี้ไปเหฌนอิหมีพร้อมด้วยทรงผมใหม่



    อุแม่เจ้า ยิ่งอินเข้าไปใหญ่
    #27
    0
  14. #26 happyf (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 20:20
    อ๊ากแกงน่ารักอยากเป็นแกงฮั่น5555

    ชอบๆ
    #26
    0
  15. #25 ★Noo DaDy...★ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 17:41
    น้องแกงยังไม่ก้อคือน้องแกง 55555555+
    #25
    0
  16. #24 HO!!! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 14:34
    555555555
    จะให้พี่ฮั่นมาทำแบบ แกง
    แล้วแกงมาทำแบบฮั่น 555
    ไม่ไหวนะ
    วันแปลกๆๆยังไงไม่รู้อ่ะ
    #24
    0
  17. #23 loneline (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 12:25
    อั๊ยย่ะ ! ทำไมไม่ต่อละค่ะแม่หมู >< อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป

    เขินอ่าา ไม่ไหวล่ะ แกงส้มจะกินหมีหรอ 555 บางทีแกงส้มก็คิดผิดไปนะลูก

    มันไม่ใช่ๆ ต้องหมีกินแกงส้มหน่ะถูกแล้ว ><
    #23
    0
  18. #22 kaem041 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 11:55
    ไม่ๆๆ ต้องไม่ใช่แกงฮั่น ต้องเปนฮั่นแกงสิ 555 พี่แกงคิดไรของพี่เนี่ย 555 #ติดตามจ้า ~
    #22
    0
  19. #21 auy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 11:36
    น้องแกงเอ๊ย สุดท้ายก็แพ้ทางอิหมีตามเคย



    เค้าไม่ชอบแนวพีเรียดอ่ัะ บอดี้การ์ดแกงน่าจะเวิร์คกว่า
    #21
    0
  20. #20 Joy Yoo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 10:34
    มาตามคำเชิญจ้า
    เอามาเหอะแม่หมู
    จะแกงฮั่น  ฮั่นแกง
    ก็ได้ทั้น้านนนนนน
    จัดมา
    ...เอ่อ เค้าไม่ค่อยชอบแนวพี่เรียดอ่ะ...
    #20
    0
  21. #19 เจ้าหญิง_ขี้ลืม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 09:12
    เเกงเอ้ยสุดท้ายก็เเพ้ทางหมีเจ้าเล่ห์อยู่ดี
    #19
    0
  22. #18 jewel *28 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2555 / 00:29
    พี่เจ้าเล่ห์อ่ะ ยอมให้พี่แกงกิน แต่พี่แกงต้องให้พี่ฮั่นกินก่อน  แล้วแบบนี้พี่แกงจะมีแรงเหลือหรอ 555
    พี่ฮั่นพี่แกงใจตรงกันมากอ่ะ ตัดผมเหมือนกันเลย เอะ หรือว่าไปตัดด้วยกัน ^^

    อยากอ่านบอดี้การ์ดแกงอ่ะ แต่แนววพีเรียดก็น่าสนนะ รออ่านนะคะ
    #18
    0
  23. #17 pigpigpig1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 23:52
    ชอบค่ะตอนนี้ ทันเหตุการณ์เลยนะ ผมทรงใหม่ทั้งคู่
    พี่หมีไม่ค่อยเลยนะ 

    รอติดตามทุกเรื่อง ทุกตอนนะคะ 
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #17
    0
  24. #16 suzu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 23:49
    อ๊ากกกกกกก แม่หมูไวต่อสถานการณ์มาก ๆ

    ห้าม แกงฮั่น นะแม่หมู ต้อง ฮั่นแกง เท่านั้นนนน



    สำหรับนุ้งแกงแล้ว เคะ เท่านั้น คุณค่าที่แกงคู่ควร ^^



    #16
    0
  25. #15 ployziie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 23:11
    อ๊ากกกกกกกกกกกกแกงกำลังทำให้เราคลั่งนะ
    ตายๆๆๆแกงคิดอะไรอยู่ มันไม่ใช่นะๆๆ ><
    #15
    0