[HKS] Bear Family SF # เรื่องรักเล็กๆของครอบครัวหมี

ตอนที่ 12 : Happy Birth Day to My Big Bear # เรื่องรักเล็กๆของแม่หมูตุ้ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ม.ค. 56

Happy Birth Day to My Big Bear

 

                ไม่รู้ว่าอิฉันควรจะเรียกสิ่งนี้ว่าอะไรดี ในฐานะไรท์เตอร์คนหนึ่ง ขอถ่ายทอดความรู้สึกของตัวเองออกมาและขอแปะเอาไว้ใน Bear Family SF เรื่องรักเล็กๆของครอบครัวหมี ที่แม่หมูตุ้ยเป็นคนสร้างขึ้นมาเองกับมือนี่ก็แล้วกัน จะไม่ว่าเลยถ้ารีดที่รักของแม่หมูตุ้ยจะข้ามตอนนี้ไป มันอาจไม่มีอะไรให้ฟิน แต่มันคือความรู้สึกที่ผู้หญิงตัวอ้วนๆคนนี้มีต่อพี่หมีคนโต

                ช่วงเวลานี้ของปีที่แล้ว...มันก็เหมือนทุกๆทีพี่มีผู้หญิงตัวอ้วนๆคนหนึ่งนอนดูรายการประกวดร้องเพลงที่เธอคิดว่ามันคือที่หนึ่งของประเทศไทยกับครอบครัวพร้อมวิจารณ์ไปตามประสาคนดูรายการนี้มาตั้งแต่เมื่อประกวดปีแรก ตลอดช่วงเวลาที่รายการเฟ้นหาว่าที่ดาวดวงใหม่ มีผู้ชายเพียงสามคนเท่านั้น...ย้ำว่ามีแต่สามคนเท่านั้นที่สะดุดตาเธอ

                คนแรก...เด็กใต้ตัวกลมที่มาพร้อมหน้าเหวอๆ (เอิ่ม ฉันจะว่าลูกหมูทำไม) ด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่างที่บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไรทำให้อิฉันบอกกับทุกคนทันทีว่า “ถ้าเด็กคนนี้เข้ารอบแปดคน ฉันจะโหวตมันเอง” ไม่น่าเชื่อว่าอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อมาแม่หมูก็ต้องทำตามคำที่พูดไว้จริงๆ

                หมายเลข 1 หนุ่มใต้เสียงทรงพลัง ผู้เป็นความหวังของครอบครัว...โดม จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม


                เด็กน้อยมาดฮิพที่เห็นครั้งแรกยังตัวแน่นๆอยู่เลย ด้วยภาพรวมทั้งหมดของเจ้าเด็กคนนี้พร้อมกับเพลงแรกที่ได้ยินออกจากริมฝีปากอิ่มหนาได้รูป บวกกับชื่อที่น่ากินจนต่อมแม่ยกที่พยายามจะเก็บกักไว้ให้อยู่ห่างไกลที่สุดต้องทำงานขึ้นมาอย่างกระทันหัน “ให้ตายเถอะ ไอ้เด็กคนนี้เข้าถึงสองคนสุดท้ายแน่ๆ” แล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ

                หมายเลข 8 หนุ่มมาดกวน ชื่อชวนน่ากิน...แกงส้ม ธนทัต ชัยอรรถ


                เอาล่ะ มาถึงคนนี้ นี่แหละไฮไลท์ ผู้ชายตัวสูงใหญ่ตาตี่ๆพร้อมกับคิ้วเข้มหนาเป็นปื้น มาพร้อมลุกแบดบอยกับสายตาเจ้าชู้ แต่กลับมีมุมอ่อนไหวให้เห็นอยู่เป็นระยะ ช่างเป็นผู้ชายที่เขย่าหัวใจอิฉันได้ดีเหลือเกิน ละเมอเพ้อพอไปไกลลิ่วๆๆๆๆๆ แต่พอคุณชายอ้าปากร้องเพลงเท่านั้นแหละ

                ตึ่ง!!

                เหมือนมีฟ้าผ่าลงกลางใจคนที่กำลังเตรียมตัวเป็นแม่ยก (ดูมันเรียกตัวเอง) ต๊ายยยยย พ่อคู๊ณณณณ เสียงอย่างนี้หรือนี่ คุณพระคุณเจ้า แล้วฉันจะเชียร์แกได้ยังไง!! ถึงแม้ลีลาการเต้นจะทำให้อิฉันหายใจไม่ทั่วท้องได้ก็เถอะ แต่นี่มันรายการประกวดร้องเพลงนะเว่ยเฮ้ย เสียงแกต้องมาเป็นที่หนึ่งแซ่ ไม่ๆๆๆ ปล่อยผ่านไป ปล่อยผ่านไป ไม่เชียร์ ไม่มอง ไม่ฟัง...พยายามบอกตัวเองอยู่อย่างนั้นตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรก แต่ขอโทษค่ะ ไม่สำเร็จ!

                หมายเลข 2 หนุ่มนักเต้นเท้าไฟ หัวใจไม่เคยหยุดฝัน...ฮั่น อิสริยะ ภัทรมานพ


                สองหนุ่มที่ชื่นชมและอีกหนึ่งหนุ่มที่ทำใจให้ไม่มองไม่ได้ก็ผ่านด่านต่างๆมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ แต่ละวีคผ่านไป มือถือก็กดโหวตให้เบอร์ 1 ปากก็ชื่นชมเบอร์ 8 และแม้ปากจะบอกให้เบอร์ 2 รีบออกบ้านไปซะตั้งแต่ต้นแต่ในใจลึกๆก็ภาวนาให้เขาอยู่ต่อ จนกระทั่งเหลือสามคนสุดท้าย วีคที่มีความสุขที่สุดของคนดูอย่างแม่หมูตุ้ย ภาพความรักความสนิทสนมของหมีสามพี่น้องยังอยู่ในใจจนถึงทุกวันนี้ อยากให้รายการหยุดแค่นั้นด้วยซ้ำ เพราะไม่อยากเห็นใครคนใดคนหนึ่งต้องเดินออกบ้านไป

                แต่นั่นคงเป็นไปไม่ได้เพราะเกมก็คือเกม กติกาก็ต้องเป็นกติกา เมื่อวันที่พี่หมีคนโตต้องหิ้วกระเป๋าเดินออกจากบ้านดาวที่อบอุ่น คนที่พร่ำมาตลอดว่าเมื่อไหร่ไอ้พี่ฮั่นจะออกซะทีกลับน้ำร้องไห้น้ำตาไหลเป็นน้ำตก ไม่ต่างอะไรจากน้องหมีคนเล็กที่ร้องไห้อย่างหนักและกอดพี่ชายแน่น ส่วนเจ้าหมีคนกลางก็หน้าเศร้าไปไม่แพ้กัน

                และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แม่หมูตุ้ยก้าวสู่วงการ จิ้น มาช้าใช่มั้ย?

                Bear Family ครอบครัวหมีของแม่หมูตุ้ย จำได้ว่าคำนี้แม่หมูใช้ก่อนแกงส้มนะ วันที่เห็นแกงติดแท็ก Bears Family ครั้งแรกตอนไปงานที่พัทยา อิแม่หมูกรี๊ดบ้านแทบแตก ฟินมั้ง?

                จนถึงวันนี้แม่หมูก็ได้เจอสามหมีครบทุกคน มากน้อยก็ตามแต่สามหมีจะมีโอกาสแวะเวียนมาแอ่วเมืองเหนือ เจอพี่คนโตเยอะสุด คนรองก็รองลงมา ส่วนน้องน้อยก็เจอน้อยสุดตามลำดับ ความรู้สึกที่มีให้กับแต่ละคนก็แตกต่างกันไป แต่ก็พูดได้เต็มปากว่ารักไม่ต่างกัน


 

                เมื่อเช้านี้แม่หมูตุ้ยแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าเพื่อไปส่งพี่หมีคนโตกลับไปงานวันเกิดของตัวเองที่กรุงเทพ บรรยากาศที่สนามบินช่างน่ารักและเป็นกันเองอย่างที่ไม่รู้จะอธิบายเป็นคำพูดยังไง เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานก็ยังประทับใจอยู่ไม่หาย
 

http://www.youtube.com/watch?v=Buyt9lX1J7s
 


                เชื่อว่าหลายท่านคงได้ดูคลิปนี้กับไปแล้วเป็นที่เรียบร้อย(ขอบคุณคลิปจากพี่เบียร์ด้วยนะคะ หากใครยังไม่ได้ดูตามลิงค์ข้างบนนะคะ) และแน่นอนว่าท่านก็คงเห็นแม่หมูอยู่ในนั้นด้วย แต่ก่อนหน้าที่ช่วงเวลาสั้นๆที่มีความหมายมากมายจะเกิดขึ้นล่ะ?
 

                คงเป็นช่วงเวลาที่ HFC เชียงใหม่ (HFCCM) ที่ปกติก็เม้าท์มอยคุยกันแทบทุกวันอยู่แล้วคุยกันบ่อยขึ้นและนานขึ้น ทั้งของขวัญ การ์ด เค้ก ป้ายไวนิล และอะไรต่อมิอะไรจิปาฐะถูกเตรียมการขึ้นอย่างตื่นเต้นและเร่งรีบ ทุกอย่างเตรียมเอาไว้ทั้งๆที่ยังไม่แน่ใจเลยแม้แต่น้อยว่าเราจะได้ให้สิ่งเหล่านี้กับพี่หมีมั้ย...ไม่รู้เลย...แต่ก็ทำ

                แม่หมูตุ้ยได้รับไหว้วานให้ดูแลเรื่องป้ายไวนิล ซึ่งอิฉันเองก็ตกปากรับคำไปในทันทีทั้งๆที่ความสามารถด้วยโฟโต้ชอป ง่อยมาก และที่สำคัญ รูปของพี่ฮั่นนอกจากรูปที่ถ่ายเองแล้ว ไม่เคยเซฟของท่านอื่นเก็บไว้เลยแม้แต่รูปเดียว! ด้วยเหตุผลที่ว่า ถ้าฉันเซฟรูปของคนที่ฉันเป็นแฟนคลับไว้ทุกคน ต่อให้มีคอมอีกเป็นสิบเครื่องก็คงเก็บไม่พอ เลยใช้วิธีตามดูและเก็บทุกอย่างไว้ในความทรงจำแทน โชคยังดีที่มีน้องสาวชื่อเหมือนอีกคนที่มีรูปพี่หมีเซฟไว้เต็มเครื่อง เฮ้อออ รอดไป

                หนึ่งอาทิตย์ก่อนหมีมา...ด้วยความที่ความสามารถด้านโฟโตชอปขั้นเทพทั้งคู่ แต่ยังดีที่ฟ้ายังเห็นใจในความรักที่เรามีให้ศิลปิน เพื่อนของเพี่อนทำร้านทำไวนิล แทบจะกรีดร้องด้วยความดีใจ แล้วก็รีบบึ่งไปร้านเพื่อนทันที แม้เจ้าของร้านจะผงะเล็กน้อยกับเหตุผลในการทำป้ายของเรา แต่ภาพก็ออกมางามเลิศเป็นที่น่าพอใจ สามชั่วโมงเต็มที่แฟนคลับสองคนกับเจ้าของร้านนั่งสุมหัวกันอยู่บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เลือกรูปเปลี่ยนนั่นปรับนี่อยู่เป็นนานสองนานกว่าจะได้ป้ายขนาดความยาวสองเมตรพร้อมคำพูดสั้นๆที่ดูจะไม่สั้นเท่าไหร่นักที่เราอยากจะบอกพี่หมีว่า
 

                HAPPY BIRTH DAY MY LOVE ,, WE BELONG TOGETHER

                พื้นหลังสีส้มชมพูนั้น ขอบอกว่ามันไม่ได้เป็นความตั้งใจของคนบ้านคู่อย่างแม่หมูเลยแม้แต่น้อย แค่คิดว่ามันสวยดี และถ้ามองดีๆจะเห็นว่ามันเป็นบันได บันไดที่พวกเราจะได้เห็นศิลปินที่รักค่อยๆก้าวขึ้นไปจนถึงจุดสูงสุดโดยมีแรงและกำลังสนับสนุนจากพวกเราทุกคน ไม่ว่าบ้านเดี่ยว หรือแม้แต่บ้านคู่อย่างแม่หมูก็ตาม

                ก่อนวันงานไม่กี่วัน ทุกอย่างที่เตรียมกันไว้ดูจะพร้อมสำหรับวันสำคัญของคนสำคัญของพวกเรา แม้ว่าจะยังไม่รู้เลยว่าจะได้ทำให้มั้ย ทุกอย่างก็ได้แต่รอ...รอ...แล้วก็รอ จนกระทั่งถึงวันคอนเสิร์ต

                หลายคนที่มาแต่ไม่มีบัตร แต่สุดท้ายและท้ายสุดพวกเราทุกคนก็ได้เข้าไปร่วมเป็นกำลังใจให้ผู้ชายชื่ออิสริยะได้ ขอบคุณผู้มีส่วนเกี่ยวข้องหลายๆท่านที่ให้ความช่วยเหลือ และทีมงานที่ดูจะเข้าอกเข้าใจเมื่อเราบอกเหตุผลของเราออกไป...แม้จะเป็นเพียงแค่แขกรับเชิญแต่พวกเราก็เต็มที่กับทุกงานของคนที่เรารัก เสียง เอ้อววว ดังกระหึ่ม และเสียงของเราก็หายไปกับอิสริยะเป็นที่เรียบร้อย

                จนกระทั่งข่าวดีมาเยือน ในที่สุดเราก็ขอเวลาเพียงน้อยนิดมาได้ เย้!

                ณ มุมเล็กๆขอหอประชุม กลุ่มแฟนคลับสิบกว่าชีวิตยืนรวมตัวกันเพื่อรอศิลปินที่รักเพียงคนเดียว ต่างตนต่างหน้าที่แต่นั่นก็เพื่อเขาคนเดียวอีกนั่นแหละ ตื่นเต้น ใจเต้น มือไม้สั่นไปหมด ทุกสายตาของพวกเรามองกันอย่างเข้าใจในความรู้สึกของกันและกัน เนื้อเพลง ลูกอม ที่ฮิตติดปากร้องกันแทบทุกวันได้ยินกันแทบทุกชั่วโมง แต่น่าแปลกเพียงช่วงนาทีสั้นๆ เนื้อเพลงแค่เพียงท่อนฮุกที่ติดหูเป็นนักเป็นหนามันหายไปได้ยังไงก็ไม่รู้

                กระดาษเนื้อเพลงที่คิดว่าคงไม่จำเป็นต้องใช้ กลับถูกกำเอาไว้ในมือแน่นอย่างคนทำอะไรไม่ถูก น้ำตาพาลจะไหลตั้งแต่คนที่เราจะเซอร์ไพรสยังไม่ทันได้ออกมา

                จนกระทั่งพี่ฮั่นเดินออกมาแล้วมองมาทางพวกเรา ท่าทางที่ตื่นเต้นกับสายตาที่ส่งมาให้อย่างทั่วถึงทำให้เขื่อนที่สกัดกั้นน้ำตาแห่งความปลื้มใจของทุกคนที่กลั้นเอาไว้พังทลายคง เพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ดังขึ้นพร้อมๆกับเค้กก้อนไม่เล็กไม่ใหญ่ที่พวกเราเตรียมไว้ถูกส่งไปให้พี่หมี เพลงลูกอมที่ซักซ้อมกับหลายต่อหลายรอบก่อนหน้านี้ถูกร้องออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปนสะอื้น น้ำตาก็จะไหลแต่ใจก็กลัวร้องไม่จบเพลงเลยต้องกลั้นใจกักน้ำตาเอาไว้แล้วทำภารกิจให้ลุล่วง

                ภาพผู้ชายตัวโตยืนก้มหน้าประนมมือไว้จรดปลายจมูกโด่งคม ไม่ต้องบอกก็เดาได้ว่าเขาก็คงพยายามจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่เหมือนกับพวกเราแฟนคลับที่ปล่อยโฮออกมากันแทบทุกคน การ์ดใบโตที่มอบให้กับมือหนาที่นุ่มและอบอุ่นเสมอสำหรับพวกเราซึ่งพี่ฮั่นก็เปิดออกอ่านแทบจะในทันที สายตาคมกวาดไปทั่วการ์ดพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้อิฉันเองก็อดจะยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ มองไปก็นึกในใจไป...ฉันเขียนอะไรไปให้พี่หมีบ้างนะ?

                HBD to My Big Bear

            มีความสุขมากๆนะคะพี่ฮั่น ขอให้พี่ประสบความสำเร็จ

และเป็นที่รักของทุกอย่างอย่างนี้ตลอดไป

            แค่พี่มีความสุข...แค่นี้ก็พอแล้ว

            รักนะคะ...พี่หมีคนโต

                น่าจะประมาณนี้แหละมั้ง หวังว่าพี่ฮั่นคงเห็นนะ เพราะสำหรับอิฉันแล้ว แค่เห็นพี่ฮั่นมีความสุข แค่นี้ก็พอแล้วจริงๆ

                ผู้ชายอายุ 25 ที่ยืนอยู่กลางวงยกมือไหว้ขอบคุณทุกคน จนอิฉันเองที่อายุน้อยกว่าและน้องๆอีกหลายๆคนยกมือไหว้พี่ฮั่นแทบไม่ทัน สายตาคมคู่นั้นที่ไม่ว่าจะมองเมื่อไหร่ก็ทำให้หัวใจแม่หมูกระตุกสบสายตาแฟนคลับที่อยู่ตรงนั้นทีละคน...ทีละคน ปากก็พูดขอบคุณไม่หยุดไม่ต่างจากสิ่งที่อ่านได้จากสายตา จนแม่หมูแอบนึกขำในใจว่า...วันนี้พี่ฮั่นขอบคุณไปกี่รอบแล้วนะ?

                บรรยากาศเพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆอบอวลไปด้วยความรัก ความสุข และความซาบซึ้งใจ การถ่ายรูปรวมผ่านไปด้วยรอยยิ้มของ H และ FC ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ต้องจากกัน ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่การจากกันอย่างนั้น พี่หมีแค่กลับไปพักผ่อนหลังจากเต็มที่กับงานที่เขารักและอีกไม่นานเขาก็จะกลับมาให้เราเห็นหน้าใหม่ในวันรุ่งขึ้น แต่เชื่อเถอะว่าคนเป็นแฟนคลับทุกคนก็คงรู้สึกเหมือนกัน ใครก็อยากให้เวลาอยู่กับศิลปินที่รักนานๆ แต่ละวินาทีที่ผ่านไปมันไม่เคยพอเลย แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านั้น แค่ทั้งหมดที่ผ่านมาก็มีค่ามากเกินพอแล้ว

                คนตัวโตหันมาขอบคุณแฟนคลับอีกครั้ง และยังสบตาทุกคนอย่างทั่วถึงเหมือนเดิม แล้วก็หันหลังเดินกลับไปแต่ก็ยังไม่วายจะหันมาชูไม้ชูมือบอกว่า I Love You พร้อมกับคำพูดสั้นๆว่า “รักนะ” ...แล้วอิฉันจะทำอะไรได้ล่ะ นอกจากบอกกลับไปว่า “รักเหมือนกัน”

                เมื่อศิลปินกลับไปพักผ่อนก็เหลือแต่พวกเราแฟนคลับ ต่อมน้ำตาที่ทำงานกันมาอย่างหนักในช่วงเวลาไม่กี่นาทีที่ผ่านมาก็ทำงานอีกครั้ง น้ำตาที่หยุดไหลไปได้เพียงไม่ถึงนาทีก็กลับมาไหลอีก ดวงตาทุกคู่ที่เอ่อไปด้วยน้ำตามองสบกันอย่างเข้าใจและซึ้งใจ อ้อมกอดของคนหัวอกเดียวกันถูกมอบให้แก่กันอย่างทั่วถึง แม่หมูจำไม่ได้หรอกว่าวันนั้นกอดใครไปบ้าง

                มันคือความสุขเล็กๆของคนที่ไม่ใช่ แฟนคลับ อย่างเราไม่มีวันจะเข้าใจ...มันคือสิ่งที่คนนอกมองเสมอว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่เป็นสิ่งที่คนเป็น แฟนคลับ อย่างเราเห็นว่าสำคัญ...มันเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆที่คนอื่นมองว่าไม่มีความหมาย แต่เป็นโมเม้นท์ที่ แฟนคลับ อย่างเรารู้สึกว่ามันเป็นวินาทีที่มีคุณค่า...นี่คือความรู้สึกที่คนเป็น แฟนคลับ อย่างเราเท่านั้นที่สามารถรู้สึกได้และเข้าใจกัน

                แฟนคลับ...พอเป็นแล้วคิดจะเลิก ก็เลิกไม่ได้.....พอได้เจอแล้ว ก็อยากเจออีก.....ยิ่งได้ใกล้ชิด ก็ยิ่งหลงรัก...น่ากลัวนะ แต่เราก็เต็มใจที่จะทำ

                แม้งานวันเกิดล่วงหน้าของพี่ฮั่นที่เชียงใหม่อาจจะไม่ได้ยิ่งใหญ่ อาจจะไม่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานซักเท่าไหร่ อาจจะไม่ได้มีเค้กก้อนโตหรือของขวัญกล่องใหญ่ แต่แม่หมูเชื่อว่ามันเต็มไปด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่ที่พวกเรามีให้ผู้ชายชื่อ ฮั่น อิสริยะ ภัทรมานพ...และแม่หมูก็เชื่อเหลือเกินว่าผู้ชายคนนี้ก็มีความรักที่ยิ่งใหญ่ไม่ต่างกันให้เราเหมือนกัน

                อ่านไปอ่านมา...ยาวเหมือนกันเนอะ เรียนตามตรงว่าไม่กล้าพอที่จะเอาลงพันทิป(แม้แม่หมูเองจะมีล็อคอินพี่พันก็ตาม) แม่หมูเป็นเพียงแฟนคลับตัวเล็กๆที่มีความรักในศิลปินไม่ต่างกัน ก็เลยคิดว่าแม่หมูเอาลงในที่ของตัวเองจะดีกว่า ไม่ได้จะดราม่านะคะ แต่คิดอย่างนั้นจริงๆ

                ขออนุญาตไม่เอ่ยชื่อแต่ขอบคุณทุกท่านจากใจที่ทำให้งานครั้งนี้ที่เชียงใหม่มีความหมายสำหรับพวกเรา HFC ที่อยู่ไกลๆทางนี้ทุกคน

                ถึงแม่หมูจะเป็นผู้หญิงหลายใจ รักศิลปินมากมายหลายคน แต่เชื่อเถอะว่าผู้หญิงตัวอ้วนๆคนนี้ เมื่อรักไปแล้ว...ก็จะรักให้ถึงที่สุด แม้จะมีศิลปินหลายคนอยู่ในหัวใจ แต่เชื่อเถอะว่าจะไม่ทิ้งใครซักคน สัญญาว่าจะจับมือเดินไปด้วยกัน และความสุขของผู้หญิงคนนี้คือการได้เห็นพวกเขาประสบความสำเร็จ

                แม่หมูไม่เคยต้องการให้พวกเขาจำแม่หมูได้ ไม่จำเป็นเลยที่เขาจะต้องมารับรู้ว่ามีแฟนคลับตัวอ้วนๆคนนี้อยู่บนโลก เพราะอย่างที่บอก...
 

แค่พวกเขามีความสุข...แค่นี้ก็พอแล้ว


 

หวังว่ามันคงไม่มากเกินไปที่แม่หมูจะขอใช้พื่นที่ในการบอกความรักและความรู้สึกของตัวเอง

แม่หมูตุ้ย >w<

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

499 ความคิดเห็น

  1. #490 เด๋กดี (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 16:32
    ถึงจะไม่เคยเจอตัวจริง ไม่เคยไปตามงานที่ศิลปินโชว์ตัว



    แค่ได้ดูคลิปที่แฟนคลับศิลปินเอามาโพส ก็มีความสุขเหมือนได้เจอตัวจริง



    ไม่เคยรักใครได้ขนาดนี้ ยิ่งดูยิ่งรัก รักจนยากจะถอนตัว รักจนไม่จบไม่สิ้น
    #490
    0
  2. #479 พี่นุช (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:17
    น้ำตาไหลนะปีใหม่



    ความรู้สึกของปีใหม่ พี่รับรู้ได้



    แล้วพี่ก็คิดว่าพี่หมีคงรับรู้ได้เช่นกัน



    ขอบคุณที่รักพี่หมี หมีโดม และน้องแกง
    #479
    0
  3. #475 happyf (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:14
    ขอบคุตแม่หมูที่เล่าเรื่องราวดีๆแบบนี้ห้ฟังจ้า

    ชอบมากและซึ้งมาก

    รู้ได้เลยว่าแม่หมูมีความสุขมากแค่ไหน;)
    #475
    0
  4. #465 jewel *28 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2556 / 18:40
    ซึ้งมาก แม่หมูทำเค้าร้องไห้เลย
    #465
    0
  5. #464 waa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 18:14
    ตามติดอยู่หน้าจอยังซึ้งมากเลยค่ะ
    #464
    0
  6. #463 Joy Yoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 13:22
    แม่หมูอ๊า
    ทำเค้าน้ำตาคลอ

    ง้อเค้าเลย.....
    ง้อเค้าด้วยอะไร...แม่หมูคงรู้

    เมื่อวานเค้าไปวันเกิดฮั่นมา
    น้ำตาคลอ กะเด็กคนนี้เหมือนกัน
    #463
    0
  7. #462 lemon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 01:29
    ซึ้งมากเลย น้ำตาไหลตามคำบรรยายของแม่หมูเลย

    ทั้งปลื้ม ทั้งซึ้ง และมีความสุขไปกับ H + FC

    ไม่ว่ายังไง ก้อจะอยู่กับครอบครัวหมีตลอดไปจ้ะ

    #462
    0
  8. #461 loveSiwonmakmak (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 00:57
    น่ารักมากมาย เลยแม่หมู ขอบคุณที่เหล่า ให้ฟัง นะ จ๊ะ
    #461
    0
  9. #460 พี่ก้อยจ้า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 23:00
    น่ารักมากเลย ปีใหม่ เจ้ก็รักนู๋นะจ๊ะ ^___^
    #460
    0
  10. #459 bbo_okk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 22:31
    มีแต่น้ำตาแต่เป็นน้ำตาแห่งความสุข ^^ รักพี่ฮั่นมากๆนะคะ
    แม่หมูไม่ว่าจะเขียน/บรรยายเรื่องอะไรก็ทำให้มีความสุขได้ตลอดเลยนะคะ

    #459
    0
  11. #458 nong1414 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 22:05
    ดูกี่รอบ อ่านกี่ครั้ง ก็ซาบซึ้งและขอบคุณทุกคนที่แสดงออกถึงความรักที่มีต่อน้องฮั่นค่ะ พวกคุณน่ารักมากจริงๆ



    หากเป็นไปได้อยากให้นำไปลงในพันทิปด้วยค่ะ ห้องฮั่นชอบทุกเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับน้องหมีที่เค้ารักกันทั้งนั้นค่ะ









    #458
    0
  12. #457 เจ้าหญิง_ขี้ลืม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 21:42
    แม่หมูทำหนูน้ำตาไหลอ่ะ ซึ้งมาก รักทั้งแม่หมูและหมีฮั่นเลย
    #457
    0
  13. #456 louis1004 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 21:41
    สุขที่ได้ดูคลิปอวยพรวันเกิดของ FC ที่เชียงใหม่



    สุขที่ได้ดูคลิปอวยพรวันเกิดของ FC ที่ดอนเมือง



    สุขที่ได้เป็นส่วนหนึ่งที่ร่วมฉลองวันเกิดให้ฮั่นที่บ้านธัญญพร



    และสุขที่สุดที่ได้เป็น HFC พวกเราคือครอบครัวเดียวกันตลอดไป
    #456
    0