DANGER EYES อย่าคิดมีใครนอกจากฉัน [NC]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,822 Views

  • 7 Comments

  • 115 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12

    Overall
    1,822

ตอนที่ 7 : จะไปเที่ยวเหนือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    29 ธ.ค. 61

     อือออ..


     "เจย์!"


     'เคล.. นั่นเสียงเคลนี่'


     "เจย์ ฟื้นสิฟื้น"


     "ไม่เป็นไรนะเจย์ ฮืออ.."


     'ร้องไห้ทำไม'


     "ไปหาหมอนะ เดี๋ยวเคลพาไป"


     ไม่ ไม่อยากไป ถ้านี่เป็นความฝัน ก็อยากอยู่แบบนี้ตลอดไปเลย ความอบอุ่นจากอ้อมกอดเธอ ความเป็นห่วงที่ผมสัมผัสได้ ผมอยากอยู่แบบนี้ตลอดไป




     "เจย์ ฟื้นแล้วหรอลูก เจย์! ได้ยินเสียงแม่มั้ย" 


     "อืออ..."


     "ลูก ลูกขึ้นไหวมั้ย ค่อย ๆ นะ"


     ผมลุกขึ้น พยายามปรับโฟกัสสายตา ที่นี่มันห้องของผมผมมาอยู่ที่นี่ได้ไง จำได้ว่าก่อนหน้านี้ผมอยู่กับยัยตัวเล็กที่คอนโดนเธอนี่


     "เคล.."


     "เจย์"

     "ม๊า... ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ"


     "ก็ เอ่อ.. หนูเคลโทรมาบอกว่าลูกหมดสติอยู่ที่คอนโด ม๊าเลยรีบไปรับ"


     "แล้วเคลล่ะครับ เคลไปไหน" ผมมองซ้ายมองขวา หาร่างบางที่ม๊าของเขาเอ่ยถึง แต่ก้ไม่เห็นวี่แวว


     ก๊อก ๆ 


     "ขอเข้าไปได้มั้ยคะ"


     "หญ้า.." กอหญ้าเดินเข้ามาหาผมช้า ๆ 


     "เป็นยังไงบ้างได หญ้าเป็นห่วงแทบแย่" เห็นหน้าเธอแล้วผมอดรู้สึกผิดไม่ได้ เธอห่วงผมขนาดนี้ ถ้าเธอรู้ว่าผมทำอะไรที่ไม่ดีลับหลังเธอ เธอจะเสียใจขนาดไหนกันนะ


     "ผมไม่เป็นไรแล้วครับ แล้ว.." ท้ายประโยคผมหันไปถามแม่ ผู้ว่าม๊าผมรู้ว่าผมกำลังจะถามอะไร แต่สิ่งที่ท่านทำ กลับทำให้ผมรู้สึกแปลกใจ


     "เอ่อ... งั้นหนุ่มสาวคุยกันไปก่อนแล้วกันนะจ้ะ ม๊าขอไปดูข้างล่างก่อนนะ" ท่านพูดแค่นั้น ไม่ตอบคำถามผมแล้วเดินออกห้องไปเลย ท่าทีของท่านทำให้ผมสงสัย หรือท่านมีอะไรปิดบังผมอยู่กันแน่นะ


     "ได ดื่มน้ำสักหน่อยมั้ย" กอหญ้าถามขึ้นมา เมื่อบรรยากาศเริ่มเงียบ


     "ครับ"


     อึก อึก


     "ได หญ้าขอโทษนะ เรื่องเมื่อวาน หญ้าไม่น่าทิ้งไดออกมาแบบนั้นเลย" เธอเอ่ยขึ้นหลังเราเงียบมาได้สักพัก


     "ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมต่างหากที่จะต้องขอโทษ" ใช่ เขาเองที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษ ขอโทษที่เป็นแฟนที่ไม่ดี


     "ไม่ค่ะ ไดไม่ได้ทำอะไรผิด หญ้าเองที่งี่เง่า ถ้าหญ้าไม่ทิ้งไดไว้แบบนั้น ไดก้คงไม่ป่วยแบบนี้"


     "ไม่เป็นไรเลยครับ ขอโทษนะ ที่ทำให้เป็นห่วง" ขอโทษ ที่เขานอกใจเธอด้วย


     "อย่าเป็นแบบนี้อีกนะ ฮึก สัญญาสิ ฮืออ" ผมตกใจที่จู่ ๆ เธอก็ร้องไห้ออกมา ผมเป็นฝ่ายทำผิดแท้ ๆ แต่เธอกลับร้องไห้ ผมนี่แย่จริง ๆทำผู้หญิงร้องไห้ถึงสองคน แล้วป่านนี่เคลจะเป็นยังไงบ้างนะ


     "อย่าทำแบบนั้นอีกนะคนบ้า ฮืออ" เธอร้องไห้หนักขึ้น เมื่อผผมดึงเธอเข้ามากอดปลอบ ถึงยังไงเธอก็ยังเป็นแฟนผม ผมใจร้ายกับเธอมากกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ


     แล้วเคลจะทำอะไรอยู่นะ ผมต้องไปคุยเรื่องของเรากับเธอให้รู้เรื่องแล้วล่ะ


     [End Jaydaii Part]

     




     "เคล! ตั้งใจเรียนหน่อยสิ"


     "อ๊ะ! อื้อ"


     ป่านนี่เขาจะเป็นยังไงบ้างนะ ถึงฉันจะเกลียดเขามากแค่ไหน แต่เมื่อเขาป่วยแบบนี้ฉันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อเช้าที่ฉันมีเรื่องกับเขา ฉันตกใจมากไม่รู้จะทำยังไง เลยโทรหามามี้ของเจย์ให้มารับ ไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นหรือยัง ตั้งแต่เขากลับไปฉันก็เตรียมตัวมาเรียน แม้ฉันจะเป็นห่วงเขาเท่าไหร่แต่ฉันก็ยังไม่อยากเห็นหน้าเขาตอนนี้


     "เหม่ออะไรของแกยัยเคล" ฉันหันกลับมามองหน้ามิรา เพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด วันนี้ฉันยังพูดไม่ถึงสิบคำได้ ยัยนี่คงสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา พวกเราเชื่อใจกันมาก เมื่ออีกฝ่ายเป็นอะไร เราจะรอให้พร้อมที่จะเล่าให้ฟัง ไม่ใช่บังคับ


     เพราะแบบนี้ละมั้ง ฉันเลยรักเพื่อนของฉันมาก แต่เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสสำหรับฉันมากเหมือนกัน ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะพร้อมเล่าให้มิราฟัง


     "แล้วนี่วันนี้ไม่สบายรึยังไง ปกติหนาวแค่ไหนก็ไม่เคยใส่เสื้อมาเว่อร์วังขนาดนี้" ยัยมิราถามขึ้นมาอย่างล้อ ๆ


     "ฉันว่าฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ แต่ไม่อยากขาดคลาสนี้ แกก็รู้ ว่าอาจารย์โหดขนาดไหน" ฉันพยามใช้เหตุผลกับเพื่อนฉันให้มากที่สุด แม้จะปิดบังอะไรไม่ได้ แต่ก็อยากจะยื้อเวลาไปอีกสักนิด


     "อ่อ อืม ถ้าไม่ไหวก็บอกนะ เดี๋ยวฉันไปส่งเอง" 


     "ขอบใจนะ เคลรักมิที่สสุดเลยล่ะ" ฉันบอกอย่างร่าเริง ถึงฉันจะเศร้า แต่ฉันก็ไม่อยากให้ใครมาเป็นห่วงฉัน 






     "เอาล่ะครับนิสิต วันนี้พอกันแค่นี้นะคร.."


     Rrrrr..


     =ZITUS=


     ฉันดูรายชื่อเบอร์โทรเข้านิ่ง ๆ พลันคิดไปถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วทำให้น้ำใส ๆ คลอเอ่อ ฉันคิดถึงเขาจริง ๆ เขาทำให้ฉันสบายใจเมื่ออยู่ใกล้ ๆ หรือฉันควรจะเล่าให้เขาฟังนะ


     "ฮัลโหล เคล อยู่ไหนครับ" 


     "อยู่ตึก 3 ค่ะ"


     "โอเคครับ เดี๋ยวไปหานะ"


     "ค่ะ"


     ฉันตอบรับสั้น ๆ แล้วบอกให้มิรากลับบ้านไปก่อนเลย นั่งรอไซตัสสักพักเขาก็โผล่เข้ามา 


     ฟอดดดด!


     "อ๊ะ! ไซต์ คนบ้า ทำอะไรเนี่ย คนเยอะแยะ อายเขาบ้างมั้ย นี่แน่ะ ๆ" ฉันเขิลที่อยู่ ๆ เขาก็หอมแก้มฉันฟอดใหญ่ พอฉัว่าเขาก็หัวเราะ เลยตีแขนเข้าให้เลย


     "นิสัยไม่ดีเลยนะ เดี๋ยวตีตายเลย"


     "โอ๋ ๆ ไม่งอลเค้านะกั๊บบบ ฮ่า ๆ อารมณ์ดีไง เลยอยากหอมแก้ม" เอีะ เดี๋ยวนะ อารมณ์ดีแล้วจะหอมแก้มเธอเนี่ยนะ แล้วมันเกี่ยวอะไรกันเนี่ย 


     "อีกสองอาทิตย์ก็จะสอบแล้ว ปิดเทอมเราไปทะเลกันมั้ยคนดี หรืออยากไปยุโรปมั้ย ไซต์อยากไปเที่ยวกับเคล" ดูสิตัสก็โตขนาดนี้แล้วแท้ ๆ แต่กลับมาอ้อนเหมือนเด็ก ๆ คิดว่าน่ารักเหรอ


     ก็.. เออ น่ารักนั่นแหละ ไม่เถียงหรอก -////-  เนี่ยเห็นมั้ย อยู่กับเขาทีไร ฉันอารมณ์ดีทุกครั้งเลย เขาเป็นความสบายใจของฉันเลยล่ะ


     "ไม่รู้สิ แต่ถ้าถามว่าอยากไปเที่ยวไหน ก็คงจะไปเที่ยวเหนือละมั้ง" 


     "อเมริกาเหนือ หรือเกาหลีเหนือดีครับ" ไซตัสหันมาถามฉันตาแป๋ว ถามจริงนี่เขาไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่นะ


     "ทำไมส่งสายตาแบบนั้นมาหาไซต์ละคนดี เค้าพูดอะไรผิดไปหรอ" O.O


     "เดี๋ยวจะโดนตีอีกนะ ไม่รู้หรือแกล้งเนี่ย เคลหมายถึงภาคเหนือค่ะ ไม่ใช่ต่างประเทศ แหมมมมมมม"


     "ฮ่า ๆ เอ้าเหรอ เออแฮะ ไซต์ก็ไม่เคยไปเที่ยวเหนือแบบจริง ๆ จัง ๆ สักที ทุกทีก็แค่ไปธุรกิจให้คณพ่อบ้างตอนท่านไม่ว่าง ดีเหมือนกัน งั้นตกลงไปเหนือนะครับ อยากไปที่ไหนพิเศษหรือเปล่า" เขาถามแล้วดึงแก้มฉันไปด้วย ถ้าเขาดึงแรงกว่านี้ฉันจะโกรธเขาจริง ๆ แล้วนะ


     "เอ๊าเอ่บอ๊ะ!"


     "โอ๊ะ ขอโทษน้า ก็มันนิ่มง่าา งั้น.."


     ฟอดดด


     "นี่!!!" 


     "ฮ่า ๆๆ ไม่แกล้งแล้วครับ อยากไปที่ไหนก็บอกนะ เดี๋ยวไซต์จะได้หาที่พัก"


     "อืม.. ไซต์ วันนี้ไปห้องเคลกันนะ เคลอยากกลับไปพักผ่อนแล้ว


     "ได้ครับผม ป่ะ" ฉันยื่นมือไปจับกับมือหนา มือของเขาอบอุ่น ไม่ทำให้ฉันอึดอัดเวลาอยู่กับเขา




     @Condo M


     "ทำไรกินคะ หอมจังเลย" ไซตัสเป็นคนที่ทำอาหารเก่งมาก ทั้งอร่อยแล้วก็น่าทาน เขามักจะมาทำอาหารให้ฉันทานเสมอเมื่อเขาว่าง 


     "ห้ามแอบกินก่อนนะครับ ไปนั่งรอที่โต๊ะเลย อีกแปปเดียวก็เสร็จแล้ว" เขาว่าเสียงดุเลย ปกติฉันก็มักจะกวนเขาต่อนั่นแหละ แต่วันนี้ฉันเหนื่อยมากเลยไม่อยากเล่นอะไรมาก ฉันเดินไปดูทีวีรอทีโซฟา




     "คนดี คนดีครับ ตื่นได้แล้ว ไปทานข้าวกัน" 


     "อื้ออ เสร็จแล้วหรอ"


     "ครับผม ไปกันทานกัน" เขาจับมือแน่น พาฉันไปทานข้าว ตลอดเวลาที่ฉันทานข้าว เขาก็จ้องหน้าฉันไม่เลิก


     หรือเขาเห็นรอยพวกนี้แล้ว


     ขณะจะตักข้าว มือก็แตะต้นคอแล้วคิด เพราะเจย์คนเดียวทำรอยพวกนี้ไว้เต็มไปหมด ขัดยังไงก็ขัดไม่ออก จนเมื่อเช้าตัวฉันแดงเถือกไปหมด จนฉันเหนื่อยที่จะขัด เลยใส่เสื้อแขนยาวคอเต่าราวกับประเทศของเรามันหนาวซะเหลือเกิน จนโดนยัยมิล้อไปเมื่อตอนกลางวันไง


     "ทานเยอะ ๆ นะ ทานหมูด้วย เดี๋ยวไม่อ้วนสักที ลมพัดปลิวพอดี" 


     "ไซตัส! อย่ามาล้อเคลนะ ชิ เดี๋ยวไม่กินซะเลย"


     "โอ๋ ๆ ก็เค้าอยากให้เคลทานเยอะ ๆ จะได้แข็งแรง ๆ ไงครับ มีแฟนคนเดียว ไม่ดูแลแฟนได้ยังไง"


     ฉันสบตาเขากับประโยคซึ้งที่เขาพูดมา รู้สึกขอบคุณทุกอย่างเลยที่ทำให้เจอเขา คนที่ดูแลฉันดีขนาดนี้


     "ขอบคุณนะไซต์" ฉันว่าน้ำตารื้น ลุกขึ้นเดินไปกอดเขา ฉันอยากมอบใจทั้งใจให้กับเขา ก่อนหน้านี้ฉันจะทำได้อยู่แล้วเชียว เจย์ไม่น่าเข้ามาเลย เขาไม่น่ากลับเข้ามาในชีวิตฉันแบบนี้




     วันนี้เป็นวันสอบวันสุดท้าย เนื่องจากมหา'ลัย ของฉันจะไม่มีการสอบเก็บคะแนน มีแค่ส่งงานแล้วสอบปลายภาคเลย ก่อนสอบปลายภาคจะมีวันหยุดให้สองอาทิตย์เพื่อให้นักศึกษาได้เตรียมความรู้แล้วสอบ เพราะอย่างนี้ฉันถึงโดนทั้งไซตัส มิรา เทนโท และสตอร์มลากไปติวแทบจะทุกวัน จนฉันแทบกระอักความรู้ตาย


     "เคล สอบเสร็จแล้วไปสวิตกัน พ่อแม่ฉันบอกว่าให้ชวนแกไปด้วยท่านคิดถึงแกจะแย่แล้ว" มิราพูดขึ้นมา หลงจากที่เราออกห้องสอบ


     "มิราครับ เคลต้องไปกับผมก่อน เพราะคุณตาของผมจองตัวเคลไว้ตั้งแต่ต้นปีแล้วครับ ถ้าไม่พาไปนี่ ญี่ปุ่นต้องลุกเป็นไฟแน่ ๆ เลย หึ ๆ"


     "ขอโทษนะเพื่อน ๆ ฉันว่ายังไงเคลก็ต้องไปกับฉัน ไปอเมริกา ไปหาผู้ชายหล่อ ๆ เข้ม ๆ กับฉัน" เทนโนไม่น้อยหน้ามิรากับสตอร์ม เห็นว่าชักจะไปกันใหญ่เลยรีบพูดก่อนใครจะตัดสินใจอะไรไป


     "หยุดค่ะทุกคน ฉันมีนัดแล้วจ้า" แค่น้นก็เพียงพอจะทำให้เจ้าลิงสามตัวต้องตาโตเป็นไข่ห่านแล้วซักไซร้ฉันยกใหญ่


     "เธอจะไปไหน"

     "เธอจะไปกับใคร"

     "เธอจะไปเมื่อไหร่"


     "เดี๋ยว ๆ เอาทีละคำถามนะ"


     "ให้ฉันก่อน เธอจะไปที่ไหน" มิรารีบถามก่อนจะโดนแย่ง 


     "ฉันว่าจะไปเที่ยวเหนือ" หวังว่าเพื่อน ๆ ของฉันคงจะไม่ถามว่าอเมริกาหรือเกาหลีเหนือหรอกนะ


     "ภาคเหนือน่ะหรอครับ ? ไปกับใคร" สตอร์มถามต่อทันที ไม่ลืมที่จะถามเสียงเข้มตอนท้าย


     "ช่ายยย ไปกับไซตัสน่ะ" ฉันว่ายิ้ม ๆ เพราะรู้ว่าเพื่อน ๆ คงพอจะเดาได้บ้างแล้ว ก็คนเราเป็นแฟนกันก็ต้องมีไปเที่ยวด้วยกันบ้าง


     "ไปเมื่อไหร่เคล" เทนโทถามสิ่งที่เขาอยากรู้มากที่สุด คงเพราะเขาเจะได้เตรียมแพลนพาฉันไปอเมริกาต่อน่ะสิ ฉันรู้ทันหรอก


     "พรุ่งนี้ ไปมั้ย"


     "ไป!/ไปครับ/ไปอยู่แล้ว" สามเสียงตอบขึ้นพร้อมกันเหมือนกลัวโดนใครแย่งพูด ฮ่า ๆ


     "งั้นจะรออะไรล่ะ รีบกลับบ้านไปเตรียมของสิ แต่บอกไว้ก่อนเลยนะ จะไม่ไปนอนโรงแรมด้วย จะไปนอนเต้นท์"


     "หา?!!!!"


     สามเสียงตะโกนขึ้นพร้อมกัน คิคิ ฉันล่ะสนุกจริง ๆ เลย พาพวกคุณหนูไปลำบากเนี่ย


     

_______________________________


ภาคเหนือมีอะไรดีนอกจากไรท์น้าา ถถถ

จะมีกุ๊กกิ้ก หรือเลิฟซีนก็ไม่รู้สิเนอะ เห้อออ คิดหนักจริงๆ

ขอคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์สักนิดได้มั้ยเอ่ย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

0 ความคิดเห็น