Oh!! I fell in love with you หลงรักเธอเข้าแล้วไง

ตอนที่ 6 : ตามหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 มิ.ย. 63

บ้านพันธวรากิจ


"โทรไปหายัยมีมซิ" แม่ให้แม่บ้านโทรหาฉันแต่ฉันไม่รับสาย

"คุณหนูไม่รับสายค่ะ" แม่บ้านบอกแม่ฉัน

"แล้วแกไปไหนเนี่ยยัยมีม" แม่พูดกับตัวเอง


"เมื่อวานยัยมีมบอกว่าไปไหนนะ" แม่ถามแม่บ้าน


"ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แต่คุณหนูก็กลับมาแล้วก็บอกว่าอย่าบอกใครว่าคุณหนูกลับมาแล้ว แล้วคุณหนูก็รีบวิ่งไปบนห้องแล้วจากนั้นก็ไม่เห็นแล้วค่ะ" แม่บ้านเล่าให้แม่ฟัง


"มันต้องคิดจะหนีงานแต่งแน่ๆเลย" แม่พูดกับตัวเอง


"เอาโทรศัพท์มาให้ฉันซิ" แม่บ้านยื่นโทรศัพท์ให้แม่


"ลูกเกด มีมได้ไปหาลูกเกดไหม" แม่โทรไปถามลูกเกด


"ไม่อยู่ค่ะ ทำไมหรอคะ" ลูกเกดสงใสว่าเกิดอะไรขึ้น


"ก็ยัยมีมหนีออกจากบ้านไปแล้วน่ะสิ" 


"ห้ะ ยัยมีมหนีออกจากบ้าน มันเกิดอะไรขึ้นคะ" ลูกเกดรีบถามด้วยความเป็นห่วง


"ใช่แล้ว มันคงจะหนีงานแต่งงาน" แม่เลยวางสายแล้วโทรหายัยพราว 


"หนูพราว มีมอยู่กับหนูไหม" 


"ไม่ค่ะ หนูไม่ได้คุยกับมีมตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ" พราวทำงานอยู่เธอจึงปิดโทรศัพท์


"หนูมิ้นท์ มีมอยู่กับหนูไหม" แม่ถามเพื่อนคนสุดท้ายของฉัน


แม่ยัยมีมโทรมา ซวยแล้ว "ไม่อยู่ค่ะ ทำไมหรอคะ" มิ้นท์แกล้งทำเป็นไม่รู้ 


"ก็ยัยมีมหนีออกจากบ้านน่ะสิ"


"ยัยมีมก็น่าจะไปพักผ่อนเฉยๆแหละค่ะ เดี๋ยวก็คงกลับ" ยัยมิ้นท์พยายามปกปิดความจริง


"ทำไมหนูพูดเหทือนหนูรู้เลยว่ายัยมิ้นไปไหน"

แม่ฉันเริ่มสงใส


"เอ่อ.. คือเมื่อวานมีมบอกหนูว่าจะไปพักผ่อนที่เกาะ...ที่ไหนหนูก็ไม่รู้ค่ะ" ยัยมิ้นท์กลัวจนพูดผิดๆถูกๆ 


"เมื่อกี้บอกว่าที่เกาะ เกาะไหน" แม่สงใสยัยมิ้นท์


"เกาะสมุยค่ะ ไม่ใช่ค่ะหนูก็ไม่รู้ค่ะ" มิ้นท์ก็เผยความจริงออกมาแต่ก็พยายามแก้ตัว


"หนูรู้ใช่ไหมว่ายัยมิ้นท์อยู่ที่เกาะสมุยน่ะ" แม่ฉันรู้แล้วก็พยายามถามยันมิ้นท์

"แม่รู้แล้วหนูไม่ต้องปิดบังแม่แล้ว เดี๋ยวแม่จะไปตามมีมกลับมาแต่งงานเอง และห้ามบอกให้ยัยมีมรู้ตัว" แม่พูดเสร็จแล้วก็นั่งรถไปที่เกาะสมุยเลย









เกาะสมุย


"มีมมิลา พันธวรากิจ ได้มาพักที่นี่หรือเปล่าคะ" แม่ถามพนักงานในโรงแรม


"อยู่ค่ะ ห้องพิเศษ ที่ 301 ค่ะ"พนักงานบอกห้องของฉันให้แม่


"ขอบคุณค่ะ" แล้วแม่ก็เดินขึ้นมาเปิดห้องฉัน



ก๊อก     ก๊อก     ก๊อก

 

"ใครมาเคาะประตูห้องเนี่ย" ฉันพูดกับตัวเองเบาๆ


"สักครู่ค่ะ" ฉันเปิดประตูออกมาแล้วก็เห็นแม่อยู่ที่หน้าประตู ฉันตกใจมากเลยปิดประตู


"ยัยมัม เปิดประตูให้แม่เดี๋ยวนี้" เสียงแม่เรียกฉัน ฉันก็เลยทำใจเปิดประตูออกมาแล้วก็ยิ้มแห้งๆ


"แม่มาทำอะไรคะ" แม่ทำหน้าบึ้งตึง โกรธให้ฉันแล้วฉันก็ยิ้มแห้งๆ


"ฉันมาตามแกกลับบ้าน ไปแต่งงาน" แม่ทำเสียงขู่ฉัน


"แม่คะ หนูแค่มาพักผ่อนเฉยๆค่ะ เดี๋ยวเย็นนี้ก็จะกลับแล้วค่ะ" ฉันพยายามแก้ตัว


"ฉันไม่เชื่อแกหรอก" แม่ทำหน้าโกรธ


"จริงๆค่ะแม่ เห็นไหมคะหนูเก็บของจะกลับบ้านแล้วค่ะ" ความจริงฉันยังไม่เอาของออกมาจากกระเป๋าต่างหาก


"งั้นก็กลับกันเลย" 

"เดี๋ยวๆค่ะแม่ หนูยังไม่อยากกลับค่ะ"ฉันพยายามหาวิธีหนีอยู่


"ก็เมื่อกี้แกเพิ่งบอกเก็บของจะกลับ"ฉันยิ้มแห้งๆให้แม่


"ไปกลับ ยกของ"แม่ดึงแขนฉันกลับบ้าน






บ้านพันธวรากิจ 



"ปวีเฝ้าคุณหนูไว้อย่าให้ออกจากห้อง" แม่สั่งแม่บ้าน


ฉันก็ยิ้มแห้งๆแล้วเดินเข้าห้องไป







"แล้วนี่ฉันจะทำยังไงเนี่ย" ฉันพูดกับตัวเองอยู่ในห้อง แล้วก็คิดหาวิธีจะหนีแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีคนเฝ้าอยู่ข้างนอกฉันเลยต้องอยู่ในห้องและคงต้องแต่งงานกับนายวี


"ว่าแต่แม่รู้ได้ไงว่าฉันไปที่เกาะ ต้องเป็นเพราะยัยมิ้นท์แน่ๆเลย ฉันก็ลืมคิดไปว่ายัยมิ้นท์เป็นคนโกหกไม่เก่ง ไม่น่าไว้ใจเลย" ฉันพูดกับตัวเองสักพักแล้วก็โทรไปตำหนิยัยมิ้นท์ที่ทำแผนพัง แต่ฉันก็รู้ว่ามิ้นท์โกหกไม่เก่งฉันเลยไม่ได้ว่าอะไรนัก










#ถึงมีมจะหนีไปแล้วแต่ก็โดนแม่ไปตามกลับบ้านมาแต่งงาน คราวนี้มีมจะทำยังไงดีล่ะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น