Oh!! I fell in love with you หลงรักเธอเข้าแล้วไง

ตอนที่ 5 : หนี!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 มิ.ย. 63

บ้านพันธวรากิจ 



"แม่คะ วันนี้หนูจะออกไปข้างนอกนะคะ" ฉันเพิ่งตื่นแล้วก็วิ่งมาหาแม่


"จ่ะ จะไปก็ไปเลย" แม่ให้ฉันไปแล้วฉันก็เดินออกมาจากบ้านไปหาคนขับรถประจำบ้าน แล้วออกไปข้างนอก





ร้านขนมหวานของยัยมิ้นท์


"นี่มีม พรุ่งนี้แกก็ต้องแต่งงานแล้วนะ แกไม่คิดจะไปพููดอะไรกับเจ้าบ่าวของแกหน่อยหรอ" ยัยมิ้นท์ทำสีหน้าห่วงๆฉัน


"ไปก็มีแต่ปัญหาแหละ ไม่อยากไปหรอก เห้อ..." ฉันถอนหายใจยาวๆ 

"ฉันรู้แล้ว แกก็ไปขอให้แม่แกเลื่อนวันแต่งงานออกไปก่อนสิ" มินท์หันมาหาฉันแล้วก็ยิ้มให้ฉัน

"ถ้าทำได้ฉันทำไปนานแล้วแม่ไม่มีทางยอมหรอก แกก็รู้ว่าฉันชอบอีตาบ้านั่นจะตาย" ฉันทำหน้าบึ้งตาเครียดให้ยัยมิ้นท์

"งั้นแกก็หนีไปเลย เดี๋ยวฉันจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร" ยัยมิ้นท์ให้ฉันหนีไป

"ไม่เอา เดี๋ยวลำบากแก" ฉันทำหน้าเศร้าไม่ยิ้มให้ยัยมิ้นท์เลย


"ไปเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ทางนี้ฉันจัดการเอง รับรองไม่มีใครรู้" ยัยมิ้นท์พยายามช่วยหาทางออกให้ฉัน 


"งั้นคืนนี้ฉันจะเก็บของ แล้วแกมารับฉันที่หน้าบ้านนะ" ฉันหาวิธีหนีกับยัยมินท์เพื่อนที่สนิทที่สุดของฉัน 


"โอเคเลยเดี๋ยวฉันจะไปรับตอน 2 ทุ่ม" ยัยมิ้นท์นัดพาฉันหนีในคืนนี้ 


"งั้นฉันขอกลับก่อนนะ" ฉันยิ้มแล้วก็รีบกลับบ้าน 











บ้านพันธวรากิจ 



เมื่อฉันกลับถึงบ้านใครถามอะไรฉันก็ไม่ตอบฉันก็รีบวิ่งขึ้นห้องไปเก็บของ แล้วก็อาบน้ำแต่งตัวไม่ให้ใครจำได้ แล้วรอยัยมิ้นท์มารับ


"มีมฉันถึงละ ลงมาเลย"ยัยมีมทักแชทมาหาฉัน 


"เดี๋ยวฉันไป" ฉันค่อยๆย่องออกมาจากบ้านโดยไม่ให้แม่รู้ 


"ทางนี้ เร็วๆ" ยัยมิ้นท์เรียกฉัรไปหายัยมิ้นท์แล้วเราก็ขึ้นรถหนีไป


"แล้วนี่แกจะไปไหน" ยัยมิ้นท์ถามฉัน 


"ฉันจะไปที่เกาะสมุย ฉันเห็นว่ามันน่าอยู่จะไปอยู่ที่นั่นสักหน่อย"  


"งั้นแกก็ไปอยู่ให้สบายใจเลย  อยากกลับเมื่อไหร่ก็ค่อยกลับมาแต่งงานกับนายวี" ยัยมิ้นท์พูดแล้วก็ยิ้ม 


"ถึงฉันจะกลับมาฉันก็ไม่แต่งงานกับนายวีหรอก" ฉันทำหน้าโกรธยัยมิ้นท์










เกาะสมุย 



"ถึงซะที" ฉันพูดแล้วบิดขี้เกียจไปซ้าย ขวา 


"งั้นฉันกลับละนะ บาย" จะรีบกลับแล้วหรอมินท์ 


"ใช่ ฉันไปก่อนละนะ" ยัยมินท์ก็ขับรถกลับบ้าน










บ้านพันธวรากิจ


"นี่ยัยมีมตื่นหรือยัง จะเที่ยงอยู่แล้วนะ" แม่ถามคนใช้ในบ้าน


"ยังไม่เห็นเลยค่ะคุณนาย" คนในบ้านก็ตอบว่าไม่เห็น


"ยัยมีมๆ แกตื่นหรือยัง" แม่ถามแล้วก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

"มีม มีม ได้ยินแม่ไหมลูก" แม่ถามอีกครั้งแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ 

"ไปเอากุญแจมาเปิดซิ" แม่สั่งให้แม่บ้านไปเอากุญมาเปิดประตู


"นี่ค่กุญแจ" แม่บ้านยื่นกุญแจให้แม่ 


แม่เปิดประตูแล้วก็ๆม่เห็นใครอยู่ในห้อง 

"มีมๆ หนูอยู่ไหม" ไม่มีเสียงตอบรับเช่นเดิม  

"ช่วยกันหาให้ทั่วซิ" แม่ให้แม่บ้านช่วยกันหา แต่ก็หาไม่เจอ 

"ไปเปิดกล้องวงจรปิดดูซิ" แม่สั่งให้คนไปเปิดกล้องดู พอเปิดกล้องตัวในบ้านแล้วก็เห็นฉันเดินออกมา แล้วพอเปิดตัวนอกบ้าน บังเอิญเห็นใครอยู่ในรถรอฉันอยู่อีก 


"นี่มันใคร ทำไมหน้าคุ้นๆ" แม่สงใสแต่ก็ไม่รู้ว่าใคร 

"แล้วฉันจะทำยังไงดีเนี่ย ยัยมีมหอบผ้าหอบผ่อนหนีออกจากบ้านไปแล้ว" 










#แล้วอย่างนี้คุณแม่ของมีมจะทำยังไงต่อไปล่ะคราวนี้ 


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น