Learn lover บทเรียนรักสอนหัวใจนายจอมมาร [END]

ตอนที่ 23 : Learn Lover :: Ep 22 In past

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1712
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 พ.ย. 58








11 ปีก่อน


“พี่เพชรมาเล่นกันเถอะ”


เสียงตะโกนดังมาจากหน้าบ้านส่งผลให้เพชรน้ำหนึ่งเด็กหญิงวัยสิบขวบละสายตาจากการ์ตูนเรื่องโปรดรีบปรี่ตรงไปที่หน้าบ้านตามเสียงเรียกทันที


“จะไปเดี๋ยวนี้แหละ” เพชรน้ำหนึ่งรีบสวมรองเท้าคู่โปรดแล้ววิ่งออกจากบ้านไปเปิดประตูรั้วพร้อมๆกับตะโกนเข้าไปในบ้าน “แม่!!! เพชรไปเล่นกับน้องนะ”


“ไปดีๆล่ะ ระวังรถด้วยนะ” แม่ตอบกลับมา


“ค่ะแม่” เด็กหญิงตบปากรับคำมารดาก่อนที่จะหันมาฉีกยิ้มกว้างให้กับเด็กชายตรงหน้า “ไปกันเถอะเรน”


“ครับพี่สาว”


เด็กสองคนเดินเคียงคู่กันไปยังสนามเด็กเล่นท้ายหมู่บ้าน หนึ่งเด็กหญิงหนึ่งเด็กชายเดินจับมือกันราวกับเป็นคู่รักนั้นเรียกรอยยิ้มจากผู้พบเห็นได้เป็นอย่างดี และเมื่อมาถึงที่สนามเด็กเล่นแล้วก็พบว่ามันไร้ผู้คน


“คนอื่นล่ะเรน”


“ส้มกับเมลไปเรียนว่าย แบงค์โดนทำโทษ” เด็กชายตอบพลางดึงมือเด็กหญิงให้เข้าไปยังสนามเด็กเล่นไปหยุดตรงหน้าชิงช้าสองตัว เด็กชายนั่งตัวหนึ่งเด็กหญิงก็นั่งอีกตัวหนึ่ง


“ไกวชิงช้ากันเรนใครไกวได้สูงกว่ากันจะมีสิทธิสั่งให้ผู้แพ้ทำอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง”


“ตกลงครับ”


หลังจากนั้นทั้งสองคนก็แข่งไกวชิงช้ากันอย่างเอาจริงเอาจังแต่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เนื่องจากกระโปรงของเพชรน้ำหนึ่งโดนลมตีจนเผยให้เห็นกางเกงในสีชมพูหวานแหวว จากนั้นไม่ได้ก็รู้ผลแพ้ชนะ


“ผมชนะนะ” เรนเอามือเท้าอกพลางยืดอกขึ้นด้วยท่าทางภูมิใจสุดๆ


“โถ่...ถ้ากระโปรงของฉันไม่เปิดนะ -_-+” เพชรน้ำหนึ่งเอ่ยด้วยความหงุดหงิด เรนจึงเอามือลุบหลังเด็กสาวเป็นเชิงปลอบใจ “อยากได้อะไรล่ะ”


“อืม อะไรดีนะ” เด็กชายครุ่นคิด “อยากได้พ่อ! พ่องานยุ่งมากผมอยากให้พ่อมาอยู่กับพวกเรามากขึ้น”


“ของแบบนั้นฉันจะให้นายได้ยังไงกันเล่า” เพชน้ำหนึ่งแย้ง


“งั้นแต่งงานกันะ!”


“ฮ่ะ!?”


“แต่งงานไง...พี่กับผม” เรนพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่เพชรน้ำหนึ่งแล้วชี้กลับมาที่ตัวเอง


“มันจะไปได้ยังไงเล่า! เรายังเด็กอยู่เลยนะ”  เด็กหญิงโวยวายพลางนึกถึงคำสอนของแม่ที่กล่าวไว้ว่า ถ้าคิดจะต้องงานสินสอดของลูกอย่างต่ำต้องห้าล้านนะลูกเรามันเป็นผู้ดี  


“ก็รอโตก่อนสิครับ”


“แม่บอกว่าขอสินสอดห้าล้านนะ”


“สินสอดคืออะไร?” เด็กชายขมวดคิ้ว เนื่องจากยังเด็กจึงไม่ทราบถึงความหมาย


“ก็มันเหมือนว่าเวลานายไปซื้อของนายก็ต้องจ่ายเงินใช่ป่ะ มันก็เหมือนๆกันแหละ” เพชรน้ำหนึ่งอธิบายแบบง่ายๆ


“อืม...ห้าล้านนี่มันเยอะมากไหม? ตอนนี้ผมมีแค่ห้าบาทอ่ะ” เรนล้วงเงินในกระเป๋าออกมาเผยให้เห็นเหรียญห้าหนึ่งเหรียญอยู่ในมือ


“งั้นมัดจำไว้ก่อน” เพชรน้ำหนึ่งหยิบเหรียญในมือเด็กชายตัวน้อยใส่กระเป๋ากระโปรงของตัว “นายเหลือค่าสินสอดอีกห้าล้านลบห้า ไปกดเครื่องคิดเลขเองนะ^^”


“อ้าว แบบนี้พี่ก็มัดจำแค่คนเดียวน่ะสิแล้วผมอ่ะ?”


“แล้วจะเอาอะไร?”


“จุ๊บปากหน่อยสิ ดูจากในหนังฝรั่งเขาจุ๊บปากกันนิ”


จุ๊บ!


เด็กหญิงมองส่ายมองขวาเมื่อเห็นว่าไม่มีใคร จึงประทับริมฝีปากน้อยๆไปที่ริมฝีปากของฝ่ายชายเบาๆหลังจากนั้นก็รีบผละออกทันที แก้มขวาเริ่มขึ้นสีแดงระรื่ออย่างเห็นได้ชัด...อาการเหล่านี้เกิดขึ้นกับเด็กชายเรนเท่านั้น ส่วนเด็กหญิงเพชรน้ำหนึ่งก็เกาจมูกแก้เก้อ


“ถ้าแบบนี้มัดจำแล้วใช่ไหมครับ?”


“กะ...ก็มั้ง”


“งั้นพี่ห้ามไปแต่งงานกับคนอื่นนะ”


“อือ”


“ต้องแต่งงานกับผมแค่คนเดียวนะ”


“อือ!”






เด็กหญิงยืนรอที่หน้าสนามเด็กเล่นตั้งแต่ตอนบ่ายจึงตอนนี่เกือบจะห้าโมงแล้ว เธอมารอคนคนหนึ่งมาเกือบอาทิตย์แล้วแต่ก็ไม่เคยพบเขาเลย…


นายไปอยู่ไหนนะเรน


“อ้าว พี่เพชรครับ” เด็กผู้ชายคนหนนึ่งเรียกเขาลงมาจากจักรยานแล้วสาวเท้าเข้ามาหาเพชรน้ำหนึ่ง “พี่มาทำอะไรครับ?”


“มารอเรนน่ะแบงค์” เพชรน้ำหนึ่งตอบแต่ก็ยังไม่วายจะชะเง้อมาออกไปข้างนอกสนามเด็กเล่น ในใจแอบหวังเล็กๆว่าจะพบหน้าคนที่อยากเจอ


“เรนไม่อยู่ที่นี่แล้วครับ”


“อะไรนะ?”


“เรนเขาย้ายบ้านไปตอนที่พี่เพชรไปเชียงใหม่น่ะครับ”


“อะไรกัน...”









ปัจจุบัน

ฉันกระพริบตาปริบๆเพื่อพิสูจน์ว่านี่ไม่ใช่แค่ความฝัน ฉันไม่ได้ฝันไป ผู้ชายที่ฉันอยากเจอมากที่สุดมาอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว ความตื้นตึนใจ ความดีใจ ความสับสนมันตีตื้นขึ้นมาจนกลายเป็น...


“ฮึก ฮึก อยากเจอมาตลอดเลย” ฉันปาดน้ำตาที่ไหลออกมา ฉันจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ร้องไห้ก็คือตอนที่รู้ว่าพีชกับพลอยชมพูหักหลังตอนนั้นร้องไห้เพราะเจ็บ แต่ตอนนี้กลับร้องไห้เพราะดีใจ


ร่างสูงลุกจากชิงช้าตรงเข้ามากอดฉัน อ้อมแขนอันอบอุ่น สายตาอ่อนโยนที่เขามองมา กิริยาท่าทางอ่อนโยนที่เขาเอามือมาปาดน้ำตาฉันออก


ให้ตายสิ! นี่ฉันกลายเป็นผู้หญิงเจ้าน้ำตาไปตั้งแต่เมื่อไหร่


น้ำตามันไม่หยุดไหลเลย


“ผมก็อยากเจอพี่เหมือนกันครับ”


“นะ...นายหายไปไหนมา ทำไมไปอยู่กับคุณอาคานิชิเขาได้ล่ะ?”


“หลังจากที่ผมย้ายออกจาที่นั้นประมาณสองเดือน แม่ก็จับได้ว่าพ่อแอบไปมีภรรยาน้อยแถมฝ่ายโน้นเขายังมีลูกด้วยกันอีก เด็กคนนั้นอายุหกขวบแล้วด้วย” เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ ดวงตาสีดำสนิทฉายแววตาเจ็บปวดรวดร้าว “พ่อเก็บของออกจากบ้าน แม่มาตบตีผมกับรินจากนั้นก็วิ่งออกจากบ้านแล้วก็โดนรถชนและผู้ที่ชนคือคุณอาคานิชิ เขาสงสารผมจึงรับผมไปเลี้ยง”


“ฉันขอโทษที่ทำให้นายนึกถึงอดีต”


“ไม่เป็นไรครับ” ร่างสูงส่ายหัวก่อนที่เขาจะหันมาสบตากับฉันด้วยสายตาลึกซึ้ง “ถ้าเป็นพี่ผมก็ยินดี”


“นายรู้ว่าฉันคือใครตั้งแต่ตอนไหนน่ะ?” ฉันถามในสิ่งที่อยากจะรู้มากที่สุด


“ผมเจอแบงค์โดยบังเอิญที่ร้านอาหารก็เลยรู้ว่าพี่คือผู้หญิงที่ผมตามหา”


“ผู้หญิงที่ตามหา...เลี่ยนเหมือนกันนะนาย”


“กับพี่แค่คนเดียวแหละ” เรนเอ่ยด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “พี่ลองไปถามคนอื่นก็ได้นะ ผมไม่ค่อยพูดเลี่ยนกับใครหรอกนะ แค่พี่คนเดียว”


“ไม่เชื่อหรอกย่ะ!” ฉันสะบัดหน้าไปอีกทาง


“จริงๆนะ” ร่างสูงไม่ว่าเปล่า เขาชะโงกหน้าเขามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราทั้งคู่ชนกันแถมไม่วายเขายังเอามือมาจับที่ท้ายทอยของฉันเพื่อไม่ให้ฉันหันหน้าหนีอีกด้วย “พี่ไม่เชื่อผมหรอครับ”


“เชื่อแล้วๆ”


“อะไรนะครับ ไม่ได้ยินเลย” เรนเล่นลิ้น


“ฉันเชื่อนายแล้ว” ฉันตอบแบบชัดถ้อยชัดคำเพื่อให้เขาได้ยินได้ชัดเจน จะได้ไม่มาหาเรื่องฉันอีก


“ก็แค่เนี่ย” ร่างสูงเอ่ยก่อนที่จะฝังจมูกโด่งของเขามาที่แก้มฉันแรงๆ


ฟอด!


“ชอบฉวยโอกาส”


ฉันตีไปที่ไหล่ร่างสูงแรงๆเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินอาย แต่ดูเหมือนว่าคนแถวนี้จะดูฉันออกจึงเปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี


“ที่กลับมาคราวนี้ไม่ใช่แค่มาฉวยโอกาสกับพี่นะครับ แต่มาขอแต่งงานด้วย”


“ยังพูดจาแก่แดดเหมือนเดิมเลยนะ” ฉันแขวะ “เรายังเรียนไม่จบเลยนะ”


“ไม่รู้แหละ” เรนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “รู้แค่ว่าตอนนี้เงินค่าสินสอดครบแล้วนะครับ 4,999,995 บาท...อย่าลืมสัญญานะ” ร่างสูงเอ่ยพลางคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์


“นายมันบ้าชะมัด ยังจำได้อีกเหรอ”


“ถ้ากับพี่ผมไม่มีลืมหรอก :)”




To be continued





คือนางน่ารักอ่าาาา >///<
ผู้ชายแบบนี้หาได้ที่ไหนกันค่ะ! ขอด่วนๆหนึ่งคน
เพชรกับเรนนี่ก็แก่แดดตั้งแต่เด็กนะ //หมั้นไส้เบาๆ
คอมเม้นต์เป็นกำลังใจสักนิดเป็นมารยาทที่ดีนะคะ^^








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #153 oliver24 (@oliver24) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 17:05
    ฟินเวอร์อะ
    #153
    0
  2. #152 til' the end. (@juneip) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 10:44
    อร้ายยยยย หวานเว่ออออ
    #152
    0
  3. #151 Devil in The Mist (@aomamslot) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 22:46
    ไรท์ขอเรนในชีวิตจิง 1 คน แง่ๆๆๆจะหาได้ไหม มาอัพต่อเร็วๆน้ะไรท์ 😘😘
    #151
    0
  4. #150 jane1977 (@jane1977) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 16:10
    ดราม่าอย่ามานะ กะลังฟิน
    #150
    0