Learn lover บทเรียนรักสอนหัวใจนายจอมมาร [END]

ตอนที่ 19 : Learn Lover :: Ep 18 Sweet kiss

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ต.ค. 58






        

“มันก็แค่ลมปากจะเชื่อสักแค่ไหนกันเชียว” ฉันปรามาศก่อนที่จะหมุนตัวเดินหันหลังออกไปแต่ดูเหมือนว่าร่างสูงตรงหน้าของฉันจะยังไม่ยอมให้ฉันเดินหนีไปได้ง่ายๆเขาคว้าแขนข้างฉันไว้แล้วหมุนตัวให้ฉันหันไปสบตากับเขาได้อย่างถนัด


“จะให้ฉันทำยังไงเธอถึงจะยอมเชื่อล่ะ?”


“พิสูจน์สิ” ฉันยักคิ้วอย่างท้าทาย


พีชไม่ตอบ มือหนาเลื่อนขึ้นมาจับที่ท้ายทอยของฉันใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆก้มลงมาหาฉัน ก่อนที่ริมฝีปากของเราจะสัมผัสกันกลับมีแรงฉุดมหาศาลกระชากจนฉันหลุดจากการกอบกุมของพีชไปปะทะกับแผ่นอกแกร่งของเขาแทน


ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูงที่มาใหม่ซึ่งฉันเองก็รู้ดีว่าเป็นใคร


“รุ่นพี่ไม่ควรจะมายุ่งกับคู่หมั้นชาวบ้านนะครับ!!” เรนพูดอย่างโกธรจัด ดวงตาสีดำสนิทฉายแววไม่พอใจมากถึงมากที่สุด มืออีกข้างที่ว่างของเขากำหมัดแน่นราวกับกำลังระงับอารมณ์


“ยังไม่ได้แต่งพี่ก็ยังมีสิทธิ์อยู่นะครับน้องเรน : )” พีชดันลิ้น ท่าทางแบบนั้นกวนประสาทเรียกร้องหากำปั้นสิ้นดี!


“ถ้าพี่หน้าด้านอย่างเป็นชู้กับคู่หมั้นชาวบ้านก็ไม่เป็นไรครับ” เรนว่าก่อนที่ลากฉันออกมาจากที่ตรงนั้นแต่ทว่าเขาไม่ได้กลับเข้าไปในสตูดิโอแต่เขาเดินไปที่ลานจอดรถ


“ปล่อยฉันนะเรน”


“...”


“เรนปล่อย!”


“...”


ทั้งที่ฉันพูดเสียงดังพร้อมกับกดเล็บจิกบนท่อนแขนเขาก็แล้วแต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆมาจากร่างสูง เรนยังคงเดินจูงมือฉันต่อไปโดยไม่สนใจคำถัดท้วงจากฉันเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งเราเดินมาจนถึงรถสปอร์ตสุดหรูของเขา


“ขึ้นรถ”


“อะไรของนาย?” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ หมอนี่เป็นอะไรของเขาอยู่ดีๆก็มาลากฉันไปนู่นไปนี่เขามีสิทธิ์นักหรือไง!


“ผมบอกว่าให้ขึ้นรถไง!!” เรนตวาดใส่ฉัน เขาในตอนนี้เหมือนคนกำลังคลุ้มคลั่งไม่มีผิด ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเขาอย่างว่าง่าย...เรนในตอนนี้น่ากลัวมากจริงๆ  


ทันทีที่ฉันขึ้นรถตามคำสั่งของเขา ร่างสูงก็เดินอ้อมมาขึ้นรถในฝั่งของตัวเองก่อนที่จะสตาร์ทรถออกไปทันที! ภายในรถเงียบสงัดจนได้ยินแต่เพียงเสียงลมหายใจของเราทั้งคู่ ฉันเหลือบมองที่เสี้ยงหน้าหล่อเหลาของเรนที่กำลังทำหน้าตาเคร่งเครียดอยู่แล้วเบนสายตาไปมองที่หน้าปัดความเร็ว...หนึ่งร้อยหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง! หมอนี่จะเหาะไปหรือไง!


“เรนนายขับเร็วเกินไปแล้วนะ”


“...”


“เรน!”


“รู้แล้วน่า!”


เรนเอ่ยอย่างหงุดหงิดก่อนที่ผ่อนคันเร่งเหลือเพียงหนึ่งร้อยสี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง เด็กนี่กำลังกวนประสาทฉันอยู่สินะ ขอบคุณมากจริงๆ -_-


“นี่เรนนายจะไปไหน?” ฉันทักท้วงเมื่อเห็นเขาเลี้ยวรถไปทางซ้าย


“ไม่บอกปล่อยให้งง”


ฉันกำลังรู้สึกว่าคิ้วมันกำลังกระตุกด้วยความไม่พอใจ หมอนี่จะกวนประสาทกันไปอีกถึงเมื่อไหร่ แต่ว่าเรนน่ะเปลี่ยนอารมณ์เร็วมากจริงๆ เมื่อครู่เขาอารมณ์ไม่ดีมาก หงุดหงิด ปานจะฆ่าใครตายแต่มาตอนนี้ดูกวนประสาทน่าตบเป็นที่สุด!


ดูเหมือนว่าตาก็กำลังใกล้จะปิดเต็มทน คงเพราะเมื่อคืนนอนดึกมากเกินไปเพราะมัวแต่ปั่นงานส่งอาจารย์อยู่


“พี่จะนอนก็ได้นะครับ” ร่างสูงหันมามองอาการที่กำลังจะหลับแหล่มหลับแหล่ของฉันแล้วเอ่ยออกมาอย่างขบขัน “ผมไม่ทำอะไรพี่หรอกน่า”


ชิ้ง!


ฉันจ้องหน้าหมอนั่นอย่างไม่ไว้ใจ แน่ล่ะคนที่อยู่ตรงหน้าฉันคือเพลย์บอยสุดฉาวโฉอันดับต้นๆของมหา’ลัย


“จริงๆนะ ถ้าผมโกหกขอให้ฟ้าผ่าตายเลยเอ้า!”


เรนหันมาชูสามนิ้วให้ฉัน ให้ตายสิ...ง่วงเป็นบ้าเลย ฉันจะยอมเชื่อใจนายดุสักครั้งก็แล้วกัน


หลังจากที่ร่างบางที่นั่งอยู่ข้างหลับสนิทไปแล้ว เรนก็มีรอยยิ้มพุดขึ้นบนใบหน้า เขาหรี่แอรลงเล็กน้อยแล้วกดเปิดเพลงเบาๆฟังสบายคลอไปด้วย เพื่อกล่อมให้คู่หมั้นคนสวยหลับฝันดี...


The sun goes down

The stars come out

And all that counts

Is here and now

My universe will never be the same

I'm glad you came


พระอาทิตย์ตกดิน

ดวงดาวเปล่งประกาย

และสิ่งที่สำคัญ

คือที่นี่และตอนนี้

จักรวาลของฉันจะไม่เป็นเหมือนเดิม

ฉันดีใจที่เธอมานะ

You cast a spell on me, spell on me

You hit me like the sky fell on me, fell on me

And I decided you look well on me, well on me

So let's go somewhere no one else can see, you and me


เธอต้องเสกคาถาหรือไม่ก็ร่ายมนต์ใส่ฉันแน่ๆ

เธอกระแทกใจฉันราวกับท้องฟ้าจะหล่นลงมาทับตัวฉัน ทับตัวฉัน

และฉันก็คิดว่า เธอน่ะดูดีสำหรับฉัน ดูดีสำหรับฉันที่สุด

งั้น...ไปที่ที่ไม่มีใครจะเห็นเรากันเถอะ ในที่ที่มีแค่เธอกับฉัน



“You hit me like the sky fell on me” เรนว่าก่อนที่จะกระตุกยิ้มพลางเหลือบไปมองร่างบางของเพชรน้ำหนึ่งอีกครั้ง “พี่นี่ร้ายกาจจริงๆนะครับและผมจะไม่ยอมให้ใครแย่งพี่ไปเด็ดขาด”









เสียงเพลงที่ดังกระหึ่มทำให้ลืมตาขึ้น สติที่เคยขาดหายไปกลับมาครบถ้วนสมบูรณ์เต็มร้อยและตอนนี้ฉันก็กำลังรู้สึกหนักที่ช่วงเอว ฉันหลี่ตามองก็พบว่ามีท่อนแขนแกร่งของใครบางคนวางพาดที่เอวของฉันอย่างถือวิสาสะและไม่ต้องมีคนบอกฉันก็รู้ดีว่าคนที่ทำแบบนี้เป็นใคร!


“เรนปล่อย!”


ฉันว่าแล้วพยายามดันแขนของคนตัวโตออก แต่เหมือนร่างสูงจะจึงใจแกล้งกันเขากลับกอดรัดเอวฉันแน่นขึ้นจนตอนนี้หลังของฉันแนบสนิทไปกับแผ่นอกของเขา


บ้าที่สุด!


“หืม...เอะอะทำไมครับพี่สาว ผมกำลังหลับอยู่นะฮ่ะ” เขาทำเสียงงวงเงียก่อนที่จะฟุบหน้ามาที่ผมของฉัน “อ่า ผมพี่หอมจึงเลยใช้แชมพูอะไรน๊า”


“ปล่อยฉันได้แล้วน่า เรน!” ฉันดันศรีษะเรนแรงๆก่อนที่จะรีบพลิกตัวออกมา แต่เรนมีทักษะการกระชากลากถูผู้หญิงสูงมากอย่างน่าตกใจ เขาคว้าตัวฉันได้ทันแล้วกดฉันไว้ที่เตียงก่อนที่ตัวเองจะมาขึ้นคร่อมร่างฉันไว้ราวกับกำลังประกาศศักดิ์ดาว่าเขาคือผู้ชนะ


“โกธรซะแล้วสิ โอ๋ๆไม่งอนนะครับคนดีของน้องเรน” เรนเอ่ยกรุ้มกริ่มจมูกโด่งสวยของเขาปัดเป่าไปมาที่ผิวแก้มฉันอย่างจงใจ “ขอกินพี่หน่อยได้ไหมครับ?”


แน่ะ! มาขอกันหน้าด้านๆอีก


“ไม่ได้!”


“นิดนึงก็ยังดีนะ”


โอ๊ย!! อีตานี่ฟังภาษามนุษย์ไม่รู้เรื่องหรือไง ดูทำตาออดอ้อนเข้าสิ ฝันไปเถอะย่ะ!


“เรนฉันหิวแล้ว” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเป็นเชิงบอกว่าตอนนี้ฉันกำลังอารมณ์ไม่ค่อยจะดีแล้ว


“งั้นพี่กินผมก็แล้วกัน…ดีไหม” เรนว่าก่อนที่จะกระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นสายตากราดเกรี้ยวของฉัน “งั้นผมของเป็น sweet kiss แบบหวานๆสักทีสองทีได้ไหมล่ะครับ?”


“ไม่!”


“งั้นก่อนนอนกันอยู่อย่างนี้ล่ะครับ ข้างล่างมีปาร์ตี้สนุกๆด้วยดูเหมือนว่าพวกเราต้องอดซะแล้วล่ะ :)” ร่างสูงทำหน้าหงอยๆเหมือนว่าเขากำลังเสียดายที่ไม่ได้ไปงานปาร์ตี้ แต่ขอเถอะ! ฉันเจอมารยาร้อยเล่มเกวียนมาสารพัดรูปแบบทำไมฉันจะดูไม่ออกว่าหมอนี่กำลังสตรออยู่!


จูบแค่ทีเดียวแลกกับการที่ไม่ต้องโดนทำอะไรๆ...


ดีกว่าอยู่ที่นี่สองต่อสองกับเรนดีกว่าเป็นไหนๆ


“ตกลง”


“หืม?”


“ฉันจะยอมจูบกับนายเพื่อที่จะได้ลงไปข้างล่างนั่น!”


“เป็นการเลือกที่ชาญฉลาดมากเลยครับ” ร่างสูงแสยะยิ้มชั่วร้าย ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆเลื่อนมาใกล้ใบหน้าของฉันแล้วประกบริมฝีปากลงมา ฉันเผยอริมฝีปากปากเล็กน้อยเพื่อให้ร่างสูงรุกล้ำได้อย่างถนัด…


เสียงครางด้วยความพอใจแผ่วๆของเรนดังขึ้นเมื่อฉันเริ่มมีการตอบสนองจูบตอบเขา ฝ่ามือของฉันเอื้อมไปจับที่ท้ายทอยของเขาก่อนที่จะเริ่มเป็นฝ่ายรุกเร้าเขาแทน ร่างสูงเองก็ดูเหมือนเต็มใจเสียประดาท่อนแขนแกร่งโอบเอวฉันแน่นเข้าไปอีกจนอากาศแถบจะแทรกผ่านระหว่างเราไม่ได้ มืออีกข้างที่ยังว่างของเขาก็ซุกซนปัดป่ายไปมาทั่วร่างกายฉันก่อนที่จะค่อยๆแทรกเข้าไปในเสื้อนักศึกษาที่หลุดลุ้ย


หมับ!


“มากไปแล้วล่ะมั้ง” ฉันคว้ามือเขาไว้ก่อนที่จะคลี่ยิ้ม...รอยยิ้มแม่มด


“อุ๊ย! สงสัยผมคงเผลอมากไปหน่อย^^”







To be continued










อุ๊ย! คือแบบเผลอไง

หนูเรนน่ารักกก แบบนี้ผู้ชายในฝันแหละบอกเลย!

คือแบบในบรรดาแก๊งจอมมารนี่เค้ากรี๊ดเรนสุดแล้ว ><

ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะค่ะ

คอมเม้นต์ให้เค้านิดนึงด้วยนะเออ!



โปรโมทนิยายใหม่

http://writer.dek-d.com/chotchanit/writer/view.php?id=1258802

Rule Lover

เรื่องราวของวาที่หมอสุดสวยเพื่อนเพชรน้ำหนึ่ง 'ซาโย' และ

'โชกุน' ปีหนึ่งคาสโนวาตัวเอ้ของมหา'ลัย

เขาฮอต เขามุ้งมิ้ง เขาเเรด

#การันตรีความแรดของพระเอก

#ปลุกความแรดในตัวชายไทย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 กันยายน 2558 / 11:01
    เรนนี่นิสัยนายจริงๆใช่ไหม ตอนมัธยมนายยังไม่อัพเลเวลแรดขนาดนี้เลยนะ
    #132
    0