Learn lover บทเรียนรักสอนหัวใจนายจอมมาร [END]

ตอนที่ 10 : Learn Lover :: Ep 09 Your hands warm

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    24 พ.ย. 57



 




 

            [Rain Talks]

 

            ผมมองตามร่างสูงโปร่งราวกับนางแบบของเพชรน้ำหนึ่งไป  เธอสวย! เธอสง่า! งดงามดุจราชินี บทอีวิลควีนที่เธอเลือกมันช่างเหมาะกับเธอเสียจริง

 

            ตอนแรกที่ผมเจอเธอก็ยอมรับว่าถูกใจเธอมาก แต่พอตอนที่รู้ว่าเธอเป็นคู่หมั้นแรกๆผมก็ดีใจนะ แต่ว่าพอมาคิดๆดูแล้วถ้าผมตามจีบเธอแล้วติดขึ้นมาล่ะก็...ผมคงได้แต่งงานกับเธอจริงๆ ผมไม่ศรัทธาในความรักเหรอกนะ มันงมงายจะตายไป!

 

            แต่ผมจะลองตกลงกับเธอดีไหมนะ สนุกกันเล่นๆแบบไม่จริงจังแล้วค่อยถอนหมั้นทีหลัง แต่จากที่ผมสังเกตมาพี่เพชรเป็นคนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมาก ผมคงเล่นๆกับเธอไม่ได้ ช่วงนี้ผู้หญิงในสต็อกของผมหายไปเกือบหมดแล้ว พวกเธอน่าเบื่อชะมัด สนุกด้วยกันครั้งสองครั้งก็เต็มกลืนแล้ว ผมต้องหาผู้หญิงคนใหม่ และดูถ้าผู้หญิงที่นั่งข้างกายผมตอนนี้ก็กำลังสนใจผมมากเลยทีเดียว

 

            “ครอบครัวเรนทำงานอะไรเหรอค่ะ?” พลอยชมพูถามดวงตาของเธอเป็นประกายวาววับ จังหวะนี่แหละที่เธอรอคอย  ยัยเพชรขึ้นไปออดิชั่น ธอจะได้มีเวลาอ่อยเรนได้เต็มที่ ก็แหมเขาน่าสนขนาดนี้ ไม่แย่งก็กระไรอยู่ : )

 

            “เป็นธุรกิจเกี่ยวกับการลงทุนน่ะครับ ปล่อยเงินกู้ บริษัทก่อสร้าง ห้างสรรพสิน แล้วก็อื่นๆ สำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่นครับ^^

 

            “โห้! อย่างนี่เรนก็รวยมากๆเลยสินะค่ะ! ทั้งหล่อทั้งรวยแบบนี่อิจฉาเพชรจัง คิก!” พลอยชมพูขำอย่างมีจริตพร้อมกับชม้ายตาหาผมอย่างชวนเชิญ

 

            ผมเห็นแววตากระหายบางอย่างจากผู้หญิงคนนี้และสิ่งที่ว่าก็คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากเงิน ภาพพจน์ที่แสนอ่อนหวานราวกับนางฟ้ามันไม่ใช่ตัวเธอเลยสินะ อันที่จริงผมก็มองผู้หญิงคนนี้ออกตั้งแต่แรกแล้วเพราะเรานิสัยคล้ายกันด้วยล่ะมั้ง แต่ระดับของเธอไม่ยังไมเซียนเท่าผมอ่ะนะ!

 

            ถ้ามีเงินมาเกี่ยวข้องก็ก็ยิ่งง่ายนะสิ


           พลอยชมพู...เธอก็ไม่ได้ต่างจากโสเภณีชั้นสูงดีๆนี่เอง!


 

            ผมกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพอใจก่อนที่จะเบนสายตากลับไปที่เวทีอีกครั้งเมื่อเห็นว่าคู่หมั้นคนสวยของผมกำลังเริ่มต้นการแสดง

 

            “กระจกวิเศษ จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี” เสียงหวานเปล่งออกมาจากริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดง นิ้วเรียวงามของเธอโบกสะบัดไปมา ก่อนที่จะคลี่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจกับคำตอบที่ได้รับ “ข้างั้นรึ! หึๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ”

 

            ผมรู้สึกว่าเธอจะอินกับบทไปหน่อยนะเสียงหัวเราะนั้นมันฟังแล้วโคตรน่าขนลุก -*-

 

            จากนั้นเธอก็เดินไปทางอื่นก่อนที่จะเดินกลับมาที่กระจกอีกครั้งแล้วถามคำถามเดิม

 

            “กระจกวิเศษ จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี” ครั้งนี้คำตอบที่ได้รับไม่เหมือนเก่า ใบหน้างามบิดเบี้ยวด้วยความโกธร ”สโนไวท์งั้นรึ! ข้าไม่ยอม! ข้าจะต้องสวยที่สุดในปฐพี!!

 

            ร่างบางเดินไปทางอื่นก่อนที่จะชี้นิ้วไปที่หนึ่งในคณะกรรมการที่เป็นผู้ชาย

 

            “เจ้า!!!

 

            “ห่ะ!” ชายคนนั้นสะดุ้งด้วยความตกใจที่จู่ๆก็ถูกชี้หน้า

 

            “เจ้าจงไปฆ่าสโนไวท์ซะ! ควักหัวใจมันมาให้ข้า!” เมื่อร่างบางเอ่ยจบก็หมุนตัวไปทางอื่นทันที ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างเข้าใจว่ามันคือส่วนหนึ่งของการแสดง เขาหันไปซุบซิบกับคนที่อยู่ข้างๆ

 

            “ดีมากเจ้านายพราน” เพชรน้ำหนึ่งพูดก่อนที่จะหยิบยางมัดผมแบบผ้าสีแดงขึ้นมากำแน่น แล้วมองที่มันด้วยสาบตาสะใจ! “หัวใจของสโนไวท์ จากนี้ไปข้าจะงามที่สุดในปฐพี!!!

 

            ผมว่ามันชักจะน่ากลัวแล้วนะ พี่สาวแสดงได้ดีจนน่าเหลือเชื่อ ทั้งสีหน้าท่าทาง คำพูด ความร้ายกาจ เป็นผู้หญิงที่น่าทึ้งจริงๆ...ตอนนี้ผมไม่สามารถละสายตาไปจากเธอได้เลย


 

            “กระจกวิเศษ จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี” คำตอบที่ได้ยังคงเหมือนเก่า ใบหน้างามบิดเบี้ยวด้วยความโกธรจัด “มันยังไม่ตาย! สโนไวท์ยังไม่ตาย! ข้าจะต้องกำจัดเจ้าให้ได้!!!” ร่างบางเดินไปหยิบแอปเปิ้ลสีแดงขึ้นมาเพ่งพินิศแล้วคลี่ยิ้มและเปล่งเสียงหัวเราะอันร้ายกาจออกมา “แอปเปิ้ลอาบยาพิษ มาดูกันว่าคราวนี้เจ้าจะรอดจากข้าหรือไม่ ฮ่าๆๆๆๆ”

 

            “หมดเวลาแล้วครับ” พิธีกรบนเวทีพูดแล้วขึ้นบนเวที “การแสดงของคุณเยี่ยมยอดมากเลยนะครับ ผมนี่ถึงกับขนลุกซู่เลย”

 

            “เห็นคุณชอบฉันก็ดีใจแล้วค่ะ” เพชรน้ำหนึ่งคลี่ยิ้มสดใส รอยยิ้มที่ผมไม่เคยได้เห็นจากเธอ รอยยิ้มนั้นมันทำให้ผมใจเต้นตึกตักแต่ก็แค่แวบเดียว... แวบเท่านั้นล่ะนะ..แวบเดียว

 

            ร่างบางเดินลงจากเวทีแล้วตรงดิ่งมาที่ผม ไม่สิมาที่ดาวมหาลัยคนสวยต่างหากล่ะ อ่า...ทำไมผมรู้สึกแย่จังแหะ พี่สาวคนสวยใจร้ายชะมัด

 

            “เป็นยังไงล่ะการแสดงของฉัน” เธอพูดก่อนที่จะคลี่ยิ้มอย่างผู้ถือไผ่เหนือกว่าให้กับพลอยชมพู ผมสัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุ

 

            “ก็ยังน่าประทับใจเหมือนเดิม^^

 

            “พี่เล่นได้เก่งมากครับ” ผมพูดขึ้นก่อนที่จะจับจ้องไปที่ใบหน้าโฉบเฉี้ยวอย่างไม่ละสายตา แหมก็คู่หมั้นผมสวยขนาดนี้จะไม่ให้มองก็เสียดายของหมดสิครับ ยิ่งใกล้ไม้ใกล้มืออยู่ด้วย^^

 

            “ฉันไม่ได้ถามนาย!

 

            “พอดีผมอยากตอบน่ะครับ”

 

            “หน้าด้าน!

 

            “ไม่ปฏิเสธครับผม พอดีผมถือคติ ด้านได้อายอด :P

 

            “คติเดียวกับยัยนี่เลยสินะ!” พี่สาวพูดด้วยน้ำเสียงจิกกัดก่อนที่จะปรายตาไปมองที่พลอยชมพู “ก็อย่างว่าแหละคนมันสันดานเดียวกัน!

 

            “เพชรคงจะเข้าใจผิด พลอยไม่ได้ถือคติแบบนั้นสักหน่อย^^” พลอยชมพูฉีกยิ้มสดใส ผมเหลือบสายตาไปมองที่มือของเธอที่กำแน่นมาก คงกำลังระงับสติอารมณ์อยู่สินะ อ่า...ผมนับถือพี่เขาจริงๆมีสกิลการควบคุมตัวเองได้เก่งมาก

 

            “จุ๊ๆ ปากแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะพี่สาวสงสัยจะต้องเจอจูบสั่งสอนหน่อยเสียแล้ว”

 

            “ไม่ต้องเข้ามาใกล้ฉันเลยนะ!” เพชรน้ำหนึ่งพูดก่อนที่จะถอยห่างจากผมไปสามเมตรพร้อมกับทำท่าทางขู่ฟ่อๆเหมือนแมวเหมียวตัวน้อย น่ารักดีแหะ –v-

 

            “ขอเชิญหมายเลขหนึ่งร้อยสมสิบหกเตรียมตัวที่หน้าเวทีด้วยครับ” เสียงประกาศจากไมโครโฟนดังขึ้นมา ผมถอนหายใจอย่างเซ็งๆทำไมต้องมาประกาศเรียกเอาตอนนี้ด้วยน๊า ผมยังอยากอยู่เล่นกับพี่สาวอยู่เลย

 

            “ถึงตานายแล้วไม่ใช่หรือไง” ผมเงยหน้าขึ้นมามองพี่เพชร

 

            “อ่า...พี่สาวเป็นห่วงผม T^T” ผมพูดก่อนที่จะเอามือมาแกล้งซับน้ำตาเบาๆ “น้ำตาผมไหลเพราะความปลื้มปิติเลยนะเนี่ย”

 

            “ไปตายซะไป!” เพชรน้ำหนึ่งเดินไปจากบริเวณนั้นด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ปล่อยให้คนสองคนอยู่บริเวณนั้น ผมหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีที่ได้แกล้งคน ในขณะที่อีกคนกำลังเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง...

 

            [End Rain Talks]

 

 


 

            เช้าวันนี้คือการประกาศผลการออดิชั่น เป็นวันที่น้องศึกษาแทบทั่วทั้งมหาลัยต่างรอคอยรึเปล่า? อาจจะเว้นซาโยไปคนนึงล่ะนะยัยนั้นวันๆไม่ทำอะไรนอกจากนอนและคลุกอยู่กับกองหนังสือขนาดมหึมา

 

            ช่างเรื่องของยัยนั้นเถอะ...กลับมาสู่เรื่องของเราดีกว่า

 

            ฉันก้าวขายาวๆไปที่บอร์ดกลางของมหาลัย ที่นี้เต็มไปด้วยนักศึกษาทั้งชายและหญิงจำนวนมากยืนออกันเต็มไปหมด บางคนก็ร้องเยส! ด้วยความดีใจ บางคนที่ไม่ผ่านก็ทำหน้าเสียใจ แต่เชื่อสิว่าใบหน้าของผู้หญิงที่ชื่อเพชรน้ำหนึ่งคนนี้จะไม่มีร่องรอยความเสียใจให้เห็นอย่างแน่นอน!

 

            ฉันเดินไปตรงฝูงชน เป็นเรื่องดีไหมนะ? ที่คนที่หันมาเห็นฉันทำหน้าตกใจพร้อมกับสะกิดคนข้างหน้าคนข้างหน้าหันมาเห็นฉันก็ทำหน้าช็อกก่อนที่จะสะกิดคนต่อไปเรื่อยๆ สุดท้ายพวกเขาก็แหวกทางให้ฉันเข้าไปที่บอร์ด

 

            ฉันกระตุกยิ้มเบาๆที่มุมปากพร้อมกับกวาดสายตามองพวกเขาทีละคนแล้วเบนสายตาไปยังบอร์ดประกาศ

 

นางสาว เพชรน้ำหนึ่ง สุวรรณเมธีกุล

 

            บอกแล้วไงว่าผู้หญิงอย่างเพชรน้ำหนึ่งไม่มีทางพลาดอะไรง่ายๆแบบนี้แน่!

 

            ขออนุญาตอาจารย์ทุกท่านนะค่ะ ขอให้นักศึกษาที่ผ่านการออดิชั่นให้มาลงทะเบียนพร้อมกับฟังคำอธิบายที่ห้อง 753 อาคารนิเทศศาสตร์ในเวลานี้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ

 

            เมื่อสิ้นสุดการประกาศผ่านลำโพงกลางของมหาลัยแล้วนักศึกษาที่ผ่านการคัดเลือกทุกคนที่อยู่บริเวณก็ต่างเดินไปที่อาคารนิเทศศาสตร์ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงนี้มากนัก

 

            หมับ!

 

            ใครบางคนมาจับข้อมือฉันไว้...เรนสินะฉันคิดในใจ ฉันหันไปด้านหลังก็พบร่างสูงคุ้นตากำลังยืนฉีกยิ้มให้ วันนี้เรนแต่งชุดนิสิตมาเต็มยศแต่ก็ยังผิดระเบียบอยู่ดี เขาปล่อยชายเสื้อออกมานอกกางเกง เข็มกลัดที่เป็นตรามหาลัยก็ไม่ยอมติด

 

            เด็กพวกนี้นิคิดว่าการแหกกฎมันเท่นักหรือไง! ไร้สาระชะมัด!

 

            “ขอผมไปด้วยนะพี่สาว เดินไปคนเดียวมันเหงาอ่า” เรนพูดพลางหัวศีรษะมาถูไถบริเวณไล่ของฉันอย่างออดอ้อนเหมือนลูกแมวตัวโต

 

            “ปัญญาอ่อน!!” ฉันพูดพร้อมกับสะบัดมือเขาออกอย่างไม่ไยดี

 

            “พี่สาวใจร้ายที่สุด T^T

 

            “ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างนายจะติดกับคนขาด้วย”

 

            “พี่สาวอย่าพูดแบบนั้นสิ ผมนะแสดงละครเก่งมากเลยนะ ขนาด ทอม ครูดส์ ยังต้องชิดซ้ายไปเลย!” เรนยืดอกอย่างภูมิใจ

 

            ภูมิใจในความหน้าด้านของตัวเองหรือค่ะคุณน้องขา!

 

            ฉันเดินหนีไปเพราะเบื่อที่จะคุยกับอีตาผู้ชายหน้ามึนโคตรคนนี้แล้ว ร่างสูงของเรนเดินตามมาติดๆไม่วายยังถือวิสาสะมาจับมือฉันอย่างหน้าด้านๆอีก พูดไปก็เท่านั้น นี่คือข้อคิดที่ฉันได้จากผู้ชายคนนี้ ปล่อยให้หมอนั่นทำตามใจชอบก็แล้วกัน -*-

 

            “มือพี่สาวอุ่นจัง” เรนพูดขึ้นมาในระหว่างที่พวกเราจับมือกันแล้วเดินไปอย่างเงียบๆ “ได้เดินไปกับพี่สาวผมฟินชะมัด


             ไอ้เด็กนี่! อยากเจอทีนใช่ไหมค่ะ!


 

 

 To be continued


 




ยัยพลอยชมพูมันอ่อยอีกแล้วววว
เจ๊ใหญ่เพชรน้ำหนึ่งอยู่ไหนกัน รีบมาด่วนนะเออ!
อัพวันพฤหัสบดี

“ได้เดินไปกับพี่สาวผมฟินชะมัด
กรี๊ด!!!!!! หนูเรนของเขาน่ารักไหมอ่า >///<
อยากมีแฟนเป็นเด็ก! อยากโดนเด็กอ่อย! หุหุ -///-
#ฟินจนกู่ไม่กลับแล้วค่า
อย่าลืมจิ้มคีย์บอร์ดเม้นต์รัวๆกันด้วยน๊า



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #49 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 23:11
    ไรเตอร์ขอฉากเพชรโหดหน่อยดิน่าจะมันนะถ้าเพชรโหดมากๆ555
    #49
    0
  2. #48 -@cHiLd$ (@yoonaz1) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 11:38
    มาอัพต่ออีกน่า สู้ๆน่่ะ - w -
    #48
    0
  3. #47 เป๊ปซี่น้อย (@pepsi06) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 10:17
    อิเรนจะเล่นกับพลอยชมพูเหรอเนี้ย
    #47
    0
  4. #46 Panyaporn Ngamkhum (@panyaporn02) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 19:26
    อัพต่อไวๆน้าา
    #46
    0