end - (exo) lone wolf | chanbaek

ตอนที่ 29 : L O N E W O L F | Director's cut: Begin again.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    3 เม.ย. 60


? cactus




Director’s cut: Begin Again




 

            เสียงไซเรนรถดับเพลิงจากที่ไกล ๆ ทำให้ชานยอลได้สติ ร้อยเอกปาร์คผงกศีรษะขึ้น ไฟราลงเล็กน้อย การระเบิดนั้นไม่รุนแรง ทว่าก่อความเสียหายอย่างไม่อาจปฏิเสธได้


            “แบคฮยอน... ”


            เขากระซิบ ริมฝีปากแห้งผาก อดีตผู้ติดตามไม่ได้อยู่ด้านหลังกำแพงเพลิงซึ่งระเบิดจากครัวและลามเลียห้องโถงอย่างรวดเร็วแล้ว ดี... ชานยอลคิดอย่างนั้น หนีไป... ไปเร็วเข้า


                แรงระเบิดและออกซิเจนที่อันตรธานไปทำให้เขาหมดสติไปชั่วขณะ ถึงอย่างนั้น เมื่อร้อยเอกปาร์คตบลงบนส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย ชายหนุ่มร่างสูงกลับไม่พบบาดแผลใด ๆ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ เป็นไปได้ยังไง... ชานยอลถามตัวเอง ระยะเท่านั้น กระสุนของพลเรือเอกซงจะไม่พลาดเป้า


                พร้อมกันนั้นก็ได้กลิ่นฉุนเฉียว เป็นกลิ่นเนื้อไหม้ไฟอย่างน่าสยดสยอง ซอนบีนั่นเอง อีกฝ่ายนอนคว่ำหน้าบนพื้นห้องโถงซึ่งกลายเป็นสีดำด้วยเขม่า ร่างกายซีกหนึ่งถูกเผาผลาญเป็นตอตะโก ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งยังกำด้ามปืนแน่น นิ้วโป้งกดลงรูปดาวห้าแฉกสีดำสนิท ปืนพกของเขา ทูลา-โทกาเรฟที่ซื่อสัตย์กับร้อยเอกปาร์คตลอดอายุการใช้งาน


            “แบคฮยอน!


            เขาอุทานอีกครั้ง เพียงแต่ไม่ได้เป็นไปเพราะห่วงหาอดีตผู้ใต้บังคับบัญชา แต่เพราะรู้แล้วต่างหาก... สาเหตุที่กระสุนของซอนบีไม่อาจทำร้ายเขา


            เพราะปืนพกของเขาด้าน เพราะชายหนุ่มร่างเล็กทำให้กระสุนปืนขัดลำกล้องเมื่อไม่นานมานี้เอง!


            เสียงไซเรนรถดับเพลิงดังขึ้นทุกขณะ ชานยอลตะเกียกตะกายไปยังร่างที่แน่นิ่งของผู้ให้กำเนิด สัมผัสใบหน้าอันอ่อนโยนแม้เมื่อไร้ชีวิต เพียงแต่ไม่มีเวลาหลงเหลือสำหรับการคร่ำครวญ ร้อยเอกปาร์คจูบแม่ที่หน้าผาก ปลดเข็มกลัดประดับด้วยอัญมณีราคาแพงจากอกข้างหนึ่ง และฉีกชายเสื้อที่ชุ่มโชกด้วยเลือดของอีกฝ่าย ผูกกับปากและจมูก ก่อนกระโจนฝ่ากำแพงเพลิงส่วนที่เตี้ยที่สุดไป


            เท้าทั้งสองชา แทบจะไร้ความรู้สึกเมื่อชานยอลวิ่งไม่คิดชีวิตบนถนนที่ว่างเปล่าโดยไม่เหลียวหลัง ร้อยเอกปาร์คหักเลี้ยวอย่างกะทันหัน ถลันไปไกลจากย่านมุนฮุงทางตะวันออก เป็นครั้งแรกที่จุดหมายของเขาเป็นสถานเอกอัคราชทูตจากประเทศเสรี เยอรมนี อังกฤษ สวีเดน ใช้สถานทูตร่วมกัน” เขาเคยบอกอดีตผู้ติดตามอย่างนั้น และตอนนี้เมื่อละทิ้งความชิงชังไป ชายหนุ่มร่างสูงก็พบว่าสถานที่แห่งนั้นเรืองรองด้วยความหวังที่ตัวเองไม่อาจพบได้จากที่ไหน


            มินโฮตายแล้ว พลเรือเอกซงก็เหมือนกัน ร้อยเอกปาร์ครำพึงในใจขณะบังคับร่างกายให้พุ่งตรงไปข้างหน้าด้วยความเร็วสม่ำเสมอ แร้งเฒ่า พ่อของฉัน จะเหลือก็แต่ซึงฮยอน... กับซึงวาน ดีแล้ว ซึงฮยอนเป็นพี่ชายของเธอ ซึงวานจะปลอดภัย


                ความรู้สึกปลงตกกัดกินความคิดอ่านของชานยอล เท่านี้เองหรือ... หลังจากการฟาดฟันอย่างเอาเป็นเอาตายตลอดหลายปี ไม่ช้าส่วนหนึ่งของหัวใจก็ตอกกลับ เออ... เท่านี้เองแหละ


            จะได้รู้เสียที ว่าทั้งสามตระกูลต่างห้ำหั่นกันอย่างไร้ประโยชน์ เพื่อจะถึงจุดจบซึ่งตนเป็นผู้ก่อขึ้น สิ่งสร้างอันยิ่งใหญ่ไม่อาจถูกทำลายจากภายนอก เว้นแต่จะทำลายตัวเองจากภายใน ชานยอลเข้าใจประโยคที่ว่านั้นอย่างถ่องแท้ในวันนี้เอง


            “ไปจากเรื่องนี้เสียที ไปจากเรื่องนี้ให้ได้” ชายหนุ่มร่างสูงพึมพำกับตัวเอง “ไป... หาแบคฮยอนให้พบ”


            หนึ่งปีเจ็ดเดือนหลังจากนั้นเต็มไปด้วยความทุกข์ยาก ร้อยเอกปาร์คแฝงตัวปะปนกับนายทหารชั้นประทวนที่เส้นขนานที่สามสิบแปด เฝ้าดูการคำรามโต้ตอบของสองฝ่ายอย่างเจ็บปวด อย่าทำอย่างนี้เลย เขามักร่ำร้องโดยไร้เสียง พวกนายไม่เคยเกลียดกันจริง ๆ หรอก


                โอกาสมาถึงในที่สุดเมื่อเกิดการทะเลาะวิวาทขึ้น เวลาผ่านไปรวดเร็วกว่ากะพริบตาเมื่อเขากระโจนผ่านรั้วลวดหนามไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ชูแขนทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะและละล่ำละลักบอกคนเหล่านั้นว่า “ฉันยอมจำนน” ชานยอลพูดอย่างหนักแน่น “ยอมสวามิภักดิ์”


            เขาถูกพาไปยังที่ต่าง ๆ ซึ่งปิดมิดชิดเป็นจำนวนนับครั้งไม่ถ้วน รัฐบาลพี่น้องที่ใต้เส้นขนานไม่อาจวางใจชายซึ่งเคยยิ้มอย่างภาคภูมิใจข้างผู้นำประเทศ เจ้าหน้าที่ระดับสูงในพรรคแรงงาน หรือร้อยเอกจากโชซอนอินมินกุนได้ ร้อยเอกปาร์คถูกสอบสวน ซักฟอก กระทั่งคาดคั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถูกกักบริเวณ เฝ้าระวังพฤติกรรมเป็นเวลากว่าปีจึงได้รับการปล่อยตัว และโชคดีอย่างเหลือเชื่อ หลังเผชิญโชคร้ายมาอย่างโชกโชน อดีตนักสังคมสงเคราะห์ซึ่งผันตัวเป็นพ่อค้าในตลาดเมียงดงรับอุปการะเขา


            “เธอไม่เหมือนคนอื่น” อีกฝ่ายให้เหตุผลอย่างนั้น “เธออาจยังหนุ่มมาก แต่แววตาแห้งแล้งเหมือนเห็นโลกมาแล้วทั้งใบ เธอตั้งคำถามกับสิ่งที่เป็นอยู่เสมอ ถึงอย่างนั้นก็ยังมีความหวัง บอกฉันได้ไหม ความหวังของเธอคืออะไร... ”


                “การได้พบเขาอีกครั้ง” ชานยอลตอบอย่างง่าย ๆ


            “ใครคือเขาคนที่ว่า”


            “อดีตผู้ติดตามของผม” ร้อยเอกปาร์คอธิบาย “สูงเท่านี้ จมูกเล็กเท่านี้ ดวงตาก็เหมือนกัน” เขาออกท่าทางไปด้วย “แต่ฉลาดเป็นกรด และแสบที่สุด... แสบอย่าบอกใคร ใจแข็งเสียด้วย หัวรั้นก็เท่านั้น”


            พ่อค้าเงยหน้าขึ้นและหัวเราะ “เธอรักเขา”


            “ใช่ ผมรักเขา” ชายหนุ่มร่างสูงบอกอย่างตรงไปตรงมา “ไม่มีเหตุผลอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่านี้”


            “ไม่เป็นไร” อดีตนักสังคมสังเคราะห์ส่งยิ้มให้ “เท่านี้ก็เป็นเหตุผลที่ยิ่งใหญ่เพียงพอแล้ว”


                แม้จะมีฐานะดีเป็นทุนเดิม ทว่าผู้ให้ความช่วยเหลือเขากลับเอาจริงเอาจังกับการเปิดร้านขนมปังด้วยเหตุผลที่ชานยอลไม่รู้สึกว่าฟังขึ้นนัก ชายวัยกลางคนเพียงแต่ชอบพอความผันผวน อีกฝ่ายสนุกกับไล่ตามความต้องการของลูกค้าในตลาดเมียงดง


            “ความต้องการของลูกค้า” ชานยอลขมวดคิ้ว “เราก็แค่... ขายขนมปังไม่ใช่หรือไง”


                “เธอติดอยู่ในประเทศสังคมนิยมนานเกินไป” อีกคนหนึ่งให้คำตอบเท่านั้น


            เขายังจำวันแรกที่เริ่มงานได้ อดีตร้อยเอกปาร์คเป็นบริกรที่ไม่ได้ความเอาเสียเลย เมื่อชายหญิงคู่หนึ่งจูบกันเหนือกระปุกแยม ชานยอลกระชากเส้นผมของฝ่ายชายอย่างแรงและบอกว่าทำอย่างนั้นไม่ได้


            “ทำไมจะไม่ได้วะ!


            “ก็... คุณไม่อายหรือไง” หูของชายหนุ่มร่างสูงเป็นสีแดงเข้ม “ทำเรื่องบัดสีในที่สาธารณะแบบนี้”


            “ใครก็ทำทั้งนั้น ไอ้บ้า เพิ่งจะขึ้นมาจากหลุมไหนวะ”


                หากสารภาพว่าเขามาจากเปียงยาง ชื่อเสียงของร้านขนมปังแห่งนั้นจะตกต่ำลงอย่างไม่ต้องสงสัย ท้ายที่สุดพ่อค้าจึงบอกใครต่อใครว่าอดีตร้อยเอกปาร์คเป็นหลานชายซึ่งโยกย้ายมาจากทางเหนือ


            ไม่เคยมีใครถามผู้ช่วยเหลือเขาว่า “เหนือแค่ไหน” ไม่มี... กระทั่งการมาถึงแบคฮยอน


            เมื่อกิจการร้านขนมปังซบเซาลงระยะหนึ่ง พ่อค้าเป็นกังวลและทำทุกวิถีทางเพื่อดึงดูดความสนใจจากผู้คนในตลาดเมียงดง ชานยอลจึงถูกส่งขึ้นตะแลงแกงด้วยการสวมบทบาทพ่อค้ารูปงาม เกิดเป็นเรื่องครึกโครมในสื่อสังคมออนไลน์อยู่ระยะหนึ่ง


            “แบบนี้ไม่ต่างกับการ... เอ้อ... ขายตัวเลยไม่ใช่หรือไง” ผู้ไม่คุ้นเคยกับระบอบทุนนิยมถามอย่างฉุน ๆ


                “ฉันจะรอวันที่เธอเลิกทำตัวเป็นผู้ชายสมัยเหมาเจ๋อตง ฉันจะรอวันนั้น จะตั้งตารอเลยล่ะ!


                ไม่ช้า การประคับประคองร้านขนมปังก็กลายเป็นเรื่องน่าสนุกสำหรับอดีตร้อยเอกปาร์ค ชานยอลเปลี่ยนทรงผม เป็นทรงที่ทันสมัย รู้จักเลือกเสื้อผ้ายิ่งขึ้น หลังจากที่มักถูกพ่อค้าค่อนแคะเสมอว่า “เหมือนตาลุงอายุสี่สิบเศษไม่มีผิด” ใบหูของเขาเป็นสีอ่อนลงทุกขณะเมื่อพบเห็นการแสดงความรักในที่สาธารณะ


            “ฉันว่าขายขนมปังอย่างเดียวไม่พอแล้วล่ะ”


            และนั่นเองที่อาจเรียกได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่แท้จริงของทุกสิ่งทุกอย่าง


            ชานยอลที่เพิ่งกลับจากนัมซานทาวเวอร์ เที่ยวเตร่ด้วยเงินที่เก็บเกี่ยวจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเองขมวดคิ้ว “ไม่พออย่างนั้นหรือ” ชายหนุ่มร่างสูงงุนงง “คุณจะขายอะไรอีกล่ะ”


                “คนเรากินอะไรกับขนมปังบ้าง”


            “ก็... นม” อดีตร้อยเอกปาร์คครุ่นคิด “แยม เนย... ทูน่ากระป๋อง”


            “ไม่เห็นจะแปลกใหม่ที่ตรงไหน อย่างนี้ประชันขันแข่งกะใครเขาไม่ได้หรอก” อีกฝ่ายถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม “ต้อมากกว่านี้ ต้องมี... ต้องมีสิน่า”


                นานหลายอึดใจกว่าชานยอลจะเอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบา “ซุปหัวหอม... ”


            “อะไรนะ”


            “คุณช่วยจัดให้มีอาหารชุดได้ไหม บาแก็ต ซุปหัวหอม กับนมแพะแก้วหนึ่ง” ชายหนุ่มร่างสูงอ้อนวอน “ได้โปรด อาจเป็นความคิดที่ไม่ดีนัก แต่สักระยะหนึ่งก็ยังดี เมื่อ... ท้ายที่สุดยังล้มเหลว ผมจะไม่ว่าอะไร ไม่ว่าเลยจนคำเดียว”


                “หมายความว่ายังไง... ที่ว่าล้มเหลว”


                “เขาจะรู้ว่าเป็นผม” เขาว่าอย่างเชื่อมั่น “แบคฮยอนจะรู้ว่าเป็นผม ได้โปรดเถอะ”


                เพราะอย่างนั้นเอง เมื่อได้ยินคำถาม “ทางเหนือ... เหนือแค่ไหน” ด้วยเสียงสั่นเครือ ชานยอลจึงปล่อยมือจากหม้อซุปหัวหอมอย่างปัจจุบัน ถลันออกมาที่หน้าร้าน เพื่อให้คำตอบที่ชัดเจนที่สุด


            “ก็เหนือกระทั่งแม่น้ำฮันเปลี่ยนเป็นแม่น้ำแทดง” ใบหน้าของแบคฮยอนเปล่งประกายกว่าที่เขาจำได้เสียอีก “แต่ไม่เหนือไปกว่าแม่น้ำทูมัน ที่ผมได้รับรู้ถึงหัวใจของคุณผ่านมือที่ยื่นลงมาในน้ำเย็นจัด... ”


            ทุกอย่างหลังจากนั้นดำเนินไปอย่างลื่นไหล เรียบง่าย ทว่านุ่มนวล อดีตผู้ติดตามโถมตัวใส่เขา และชายหนุ่มร่างสูงกางแขนทั้งสองออกทันเวลา ก่อนมอบจุมพิตท่ามกลางสายตาผู้คนในตลาดเมียงดง


            น่าขัน... ลูกค้าที่เขาเคยกระชากเส้นผมด้วยข้อหาเดียวกันนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่ง จ้องดูด้วยอารมณ์พรึงเพริดพลางอ้าปากค้าง


            “ฉันจะให้เงินก้อนหนึ่งสำหรับการ... ก่อร่างสร้างตัว และ... เอ้อ... ฮันนีมูน” พ่อค้าบอกชานยอลหลังจากนั้น บอกพลางกระแอมพลางอย่างคนที่เพิ่งจะเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเป็นฝั่งเป็นฝา “แต่ไม่ใช่ตอนนี้ และอย่าเถลไถลจนเสียการเสียงานเชียวล่ะ”


            “น่า... ผมสัญญา”


            อดีตนักสังคมสงเคราะห์สะดุ้งสุดตัวเมื่อชายหนุ่มร่างสูงปรี่เข้าใส่และหอมแรง ๆ ที่แก้ม “ไง... ผมยังเหมือนผู้ชายสมัยเหมาเจ๋อตงอยู่หรือเปล่า”


            พ่อค้าหัวเราะหึ ๆ ขณะเช็ดน้ำลายของเขาจากแก้มที่หย่อนคล้อย


            “ฉันจะเลื่อนขั้นให้เป็นผู้ชายสมัยเติ้งเสี่ยวผิงแล้วกัน ไอ้เสือ!


            ฤดูร้อนจวนจะผ่านพ้นไป และไม่ช้าฤดูใบไม้ร่วงจะมาถึง เช่นเดียวกับฤดูหนาวอันทารุณ


            แต่จะเป็นอะไรไปเล่า ก็เขามักอ้อนวอนอย่างนั้นกับแบคฮยอนเพียงคนเดียว เพื่อตักตวงไออุ่นจากร่างกายเล็ก ๆ ก่อนหัวเราะกับท่าทีงุ่นง่านของอีกฝ่าย


            ประโยคที่ว่า “กอดหน่อย” จะได้รับสิ่งเดียวกันตอบกลับ หลังจากเป็นหมันมากว่าสามปีเสียที






#ฟิคเปียงยาง

เป็นตอนพิเศษที่ดูสั้น ๆ เนอะ ไร้แก่นสารอีกละ 555

คือมีความไม่รู้จะเขียนอะไร รู้สึกเหมือนเขียนในเรื่องไปเยอะแล้ว 

รออีกตอนหนึ่งนะคะ ถามว่าจะมีสาระขึ้นใช่ไหม

อ๋อเปล่าอ่ะ เท่าเดิม 555 คิดเสียว่าเป็นสี่หน้าเอสี่แก้เครียดจากที่ผ่านมาทั้งหมดแล้วกัน










 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1145 PRAE.VV (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 22:05
    เค้าน่ารักกันจังเนาะ ; - ; นี่สินะตัวตนที่แท้จริงของชานยอล ชานยอลที่ไม่มีอะไรห่าเหวมากมายมากดเค้าลง น่ารักจริงๆ เค้าเกิดมาเพื่อคู่กัน
    #1,145
    0
  2. #1099 somusan (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:06
    จะร้องไห้ ให้ตายสิ ;-;
    #1,099
    0
  3. #1065 R.forests (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 21:50
    น่ารักมากๆ แง ปลื้มใจTT
    #1,065
    0
  4. #1036 RaineyRainn (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 00:30
    เห็นชานยอลยิ้ม ฉันก็มีความสุข
    #1,036
    0
  5. #1002 byunbeeyeol (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 19:27
    ชานยอลน่ารักมากกกกกกกกก
    #1,002
    0
  6. #991 pppppitchaya (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:49

    กลับมาอ่านกี่รอบก็ละมุนใจเสมออ

    #991
    0
  7. #968 moony+lilac (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 23:18
    โอ๊ย ตาลุงร้อยโทปาร์ค 5555
    #968
    0
  8. #947 ชานอย่าแกล้งน้อง (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 11:58
    แงงงงงง ชานยอลน่ารักขึ้นหรือฉันคิดไปเอง55555555
    #947
    0
  9. #917 pakkkkoom (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:20
    น่ารักกกก 😭😳
    #917
    0
  10. #882 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 20:38
    น่ารักจัง 
    #882
    0
  11. #856 soorin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:40
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก
    #856
    0
  12. #791 KaRToon_HH (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 21:39
    ทำไมน่ารักจังเนี่ยยย><
    #791
    0
  13. #735 TOFUJAM (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 16:14
    อายุยี่สิบกว่าๆ แต่ทำตัวเหมือนตาแก่จริงปาร์คชานยอล5555555 ตลกคนที่ชานยอลไปกระชากหัว เห็นฉากจูบกลางร้านแล้วอึ้งไปเลยใช่มั้ยล่ะ
    #735
    0
  14. #687 mpwrs12 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:43
    แต่งได้ดีจนไม่รู้จะพูดอะไรเลยTT
    #687
    0
  15. #671 chickenkyung (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:50
    ไม่รู้จะพูดไรดี ฟิคเรื่องนี้สุดยอดจริงๆ จบการบรรยายค.รู้สึกตัวเองค่ะ
    #671
    0
  16. #628 leearx (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 23:41
    เราไม่ค่อยได้คอมเมนต์เลยเพราะตามอ่านอย่างตะบี้ตะบัน ขอบคุณมากๆนะคะสำหรับฟิคที่ดีแบบนี้ การใช้ภาษาก็ที่หนึ่งไหนจะการบรรยายที่ดีจนไม่รู้จะเปรียบกับอะไร จะตามผลงานอยู่เสมออย่าหมดกำลังใจไปนะคะ :-)
    #628
    0
  17. #564 KhimSF7 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:43
    ประทับใจจริงๆ เอ็นดูชานยอลอ่ะ ไปกระชากหัวเขา 5555555 โอ๋ๆ เดี๋ยวก็ตามสมัยทันแล้วนะ
    #564
    0
  18. #552 049910bxl (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:34
    ฮือออออ ซึ้ง
    #552
    0
  19. #544 galaxy_tamtam (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 20:02
    ฮือชานยอลน่ารักจังเลยคนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิสนึง
    #544
    0
  20. #531 pearr-i (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 00:55
    ชานยอลลลล เปลี่ยนไปแล้วว นึกสภาพแฟชั่นคุณลุงในคราบชานยอลแล้วขำเลย 5555555
    #531
    0
  21. #529 Ppp (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 23:14
    พี่ชานเป็นหนุ่มเมืองหลวงโมเดิร์นละนะะะะะะ

    จูบแฟนอวดผู้คนกะเป็นละนะะะะะะ

    น่าร้ากกกกกกกก แอร้ยยยยยยยยยยยยย
    #529
    0
  22. #521 명령이 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 20:52
    ดีทุกตอนเลยฮือออ
    #521
    0
  23. #520 ริปไทด์ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 19:21
    ชานยอลน่ารัก งุ้ย
    #520
    0
  24. #518 Rnave12 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 18:59
    เป็นตอนพิเศษสั้นๆที่อ่านแล้วอมยิ้ม หุบยิ้มไม่ได้เลย ฉากหวานเล็กๆน้อยๆสำหรับเรื่องนี้ก็มากพอให้คนอ่านได้ชุ่มชื่นหัวใจแล้วค่ะ ฮือ รักเรื่องนี้มากมาย
    #518
    0
  25. #517 aom_engeng (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 18:21
    ประทับใจจัง ชานยอลอดทนฟันฝ่าจนทั้งสองได้มาเจอกัน ฮื้ออ เพราะเมนูบาแก็ตนี่เนอะ
    #517
    0