end - (exo) lone wolf | chanbaek

ตอนที่ 28 : L O N E W O L F | Epilogue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    3 เม.ย. 60


? cactus




Epilouge






          เบอร์ลิน, สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ปี 2021


          “ต้องขอบคุณฉันอย่างนั้นใช่ไหม”


          แบคฮยอนหัวเราะเสียงสดใส แก้มทั้งสองเป็นสีแดงจัดด้วยอากาศต้นฤดูใบไม้ผลิ อดีตร้อยเอกปาร์คชานยอลยิ้มตอบ ก่อนประสานมือของตัวเองซึ่งอยู่ใต้ถุงมือผ้ากำมะหยี่กับมือของอีกฝ่าย


          “ว่ายังไงว่าตามกัน”


          ไม่ว่ากี่ครั้ง ความทรงจำนั้นก็ทำให้หัวใจของชายหนุ่มร่างสูงเต็มตื้นขึ้น อาจเป็นครั้งแรกที่เทพเจ้าแห่งโชคชะตาเข้าข้างกัน ชานยอลจึงรอดชีวิตจากทะเลเพลิงในวันแห่งหายนะ


          เพราะแบคฮยอนทำให้ปืนพกของเขาใช้การไม่ได้อยู่ก่อนหน้านั้น และชายหนุ่มร่างสูงที่หมดอาลัยตายอยากไม่ใส่ใจจะแก้ไข ระหว่างการโรมรันเพื่อมีชีวิตรอดครั้งสุดท้าย กระสุนของซอนบีจึงไม่ได้คร่าชีวิตเขา มีแต่ชานยอลที่พรากลมหายใจของอีกฝ่ายไปในนัดเดียว


          เลือดของแม่ที่ชุ่มโชกเสื้อผ้าช่วยรักษาชีวิตของเขา ทำให้ชานยอลหายใจได้ท่ามกลางควันที่พวยพุ่ง เขาตื่นขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังและหลบหนีไป ปะปนกับนายทหารชั้นประทวนที่เส้นขนานที่สามสิบแปดเป็นเวลากว่าหนึ่งปีเจ็ดเดือนจึงสบโอกาส วินาทีที่ก้าวข้ามเส้นพรมแดน และชูมือทั้งสองขึ้นเพื่อแสดงออกว่ายอมจำนน หัวใจของเขาโลดเต้นด้วยความหวังเพียงหนึ่งเดียว คือจะได้พบชายหนุ่มร่างเล็กอีกครั้ง ไม่ว่าอีกคนหนึ่งจะยังมีอดีตผู้บังคับบัญชาในหัวใจหรือไม่ก็ตาม


          “ฉันรู้แต่ว่าเซฮุนปลอดภัยดี และจนเดี๋ยวนี้เขาก็ยังอยู่ที่นั่น” ชายหนุ่มร่างสูงเคยเล่าให้แบคฮยอนฟังในวันแรก ๆ ที่กลับมาพบกัน “ซึงวานนำ เอ้อ... ส่วนที่เหลืออยู่ของมินโฮไปประกอบพิธี อย่างน้อยที่สุด เขาก็เป็นพ่อของเด็กคนนั้น... ลูกของเธอ”


            เพราะเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงในพรรคแรงงาน รวมถึงนายทหารชั้นสัญญาบัตรแห่งกองทัพประชาชน เขาจึงถูกกักบริเวณด้วยความเป็นกังวลว่าจะเป็นสายลับอยู่นาน ก่อนพ่อค้าในตลาดเมียงดงซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นนักสังคมสังเคราะห์รับอุปการะ ให้ชานยอลเป็นหลานชายบุญธรรม การตามหาอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาเริ่มต้นในวันนั้น และไม่เคยหยุดเลยกระทั่งพบอีกฝ่ายที่ร้านของตัวเอง


          “ยังอยากเรียนภาษาเยอรมันอยู่หรือเปล่า”


          ชายหนุ่มร่างสูงหัวเราะด้วยมุมปาก “ที่นี่... ตอนนี้เนี่ยนะ”


          “ก็ได้หรอก ถ้าต้องการ”


          “แบคฮยอน! ” ชานยอลส่งเสียงกระเง้ากระงอด “เรามาฮันนีมูนกันนะ!


          “ฮันนีมูนแล้วยังไง อย่างกับว่าเรารู้จักความหวานชื่นดีนักนี่” ชายหนุ่มร่างเล็กว่า “พูดก็พูดเถอะ ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว จะให้มาทำกระหนุงกระหนิงอย่างคนหนุ่มสาว... ”


          “ครับ... ครับ พี่ชาย”


          “อา... ดีใจสินะที่อ่อนกว่าถึงสี่ปี” แบคฮยอนทำปากยื่น “พูดก็พูดเถอะ นายว่าต้องการความโรแมนติก แต่... เยอรมนีเนี่ยนะ!


          “ก็นายใช้ภาษานี้ได้นี่ จะได้ไม่ลำบาก”


          “โธ่... อย่างน้อยก็ควรจะเป็นออสเตรียซี่”


          เพราะอย่างนี้เองเขาจึงตกหลุมรักแบคฮยอน... แบคฮยอนที่ตรงไปตรงมาและเป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่ ความเข้มแข็งของอีกฝ่ายปลุกเร้าความต้องการเอาชนะคะคานในตัวเขา ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นความนับถือและเข้าอกเข้าใจในที่สุด


          “ไม่เอาน่า” ชานยอลตะล่อมอย่างใจเย็น “ฉันอยากอยู่กับนายที่นี่ เพราะเจ้านี่ต่างหาก... ”


          อดีตผู้ติดตามชะงักฝีเท้า หันไปมองกำแพงขนาดใหญ่วาดลวดลายด้วยสีสันอันสดใสซึ่งทอดตัวเหยียดยาว บางส่วนเก่าคร่าด้วยกาลเวลา ทว่าความหมายและความทรงจำกลับแจ่มชัด ตรึงแน่นในอิฐทุกก้อนและทุกเส้นสายที่ร้อยเรียงเป็นเรื่องราว


          “นายหมายถึง... กำแพงเบอร์ลิน”


          “แน่เหมือนแช่แป้ง”


          มือทั้งสองประสานกันแนบแน่น คล้ายจะไม่มีสิ่งใดพรากคนทั้งคู่จากกัน ชายหนุ่มร่างสูงพาอีกคนหนึ่งไปยังแนวรั้วโลหะเตี้ย ๆ ทาสีแดง ซึ่งมีแม่กุญแจคล้องอยู่ประปราย “มาอธิษฐานกันเถอะ” เขาชักชวน “ที่นี่... ที่ครั้งหนึ่งเป็นเครื่องกีดกั้นคนจากสองฝั่ง แต่เดี๋ยวนี้ได้รับการพิสูจน์แล้ว ว่าต่อให้ยาวกว่านี้อีกร้อยเท่าก็ไม่มีประโยชน์”


          แม่กุญแจของพวกเขาเป็นสีฟ้าสด คล้ายท้องฟ้าเหนือกรุงเปียงยางในวันที่อากาศแจ่มใส


          “จะเขียนว่าอะไรดี” แบคฮยอนกระซิบ


          เขาไม่ได้ละสายตาจากคนรักเลย เมื่อเขียนลงไปอย่างตั้งอกตั้งใจ...


            มนุษย์ทั้งสอง ในสถานที่และสถานการณ์ซึ่งความรักไม่อาจผลิบานได้


          “พูดได้ดี” ชายหนุ่มร่างเล็กพูดกลั้วหัวเราะ “แล้วคำอธิษฐานล่ะ”


          “ให้นายเขียนดีกว่า” อดีตผู้บังคับบัญชาส่งปากกาหมึกซึมให้ พลางจุมพิตที่หน้าผากของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน ก่อนก้มลงอ่านข้อความของแบคฮยอน ซึ่งแน่นอน... เขาไม่รู้สึกผิดหวังเลย


          จงอย่าเป็นอย่างเรา และจงเป็นอย่างเรา


            “เป็นอย่างไหน... ” ชายหนุ่มร่างสูงถามเสียงพร่า


          แทนคำตอบ แบคฮยอนเขย่งปลายเท้าขึ้นและจูบเบา ๆ ที่คางของเขา “เป็นอย่างนี้” อีกคนหนึ่งตอบ พลางกอดชานยอลไว้แน่น “แต่โชคดีกว่านี้หน่อย”


          “ฉันเห็นด้วย... เห็นด้วยที่สุด”


          สองเสียงหัวเราะสอดประสาน กังวานเช่นเดียวกับเสียงของระฆังจากโบสถ์ซึ่งอยู่ไกลออกไป เพียงแต่สายลมต้นฤดูใบไม้ผลิกลับหอมหวานยิ่งขึ้น... เมื่อเสียงหัวเราะนั้นขาดหาย


          แทนที่ด้วยอ้อมกอดและจุมพิตจากสองหัวใจ ชดเชยคำสัญญาบนแม่กุญแจสีฟ้าสดที่ว่างเว้นไว้...


          ว่าจะไม่มีวันทอดทิ้งกันนั่นเอง




 

จบบริบูรณ์



#ฟิคเปียงยาง

ได้เดินทางมาถึงบทสรุปของเรื่องราวทั้งหมดแล้ว

เราคงไม่รู้จะพูดอะไร นอกจากขอบคุณจริง ๆ ค่ะ ที่อยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้

ผูกพันกับเรื่องนี้มาก เพราะอยู่กับมันมาหนึ่งปีเต็ม ไม่นับเวลาสำหรับหาข้อมูลประกอบ

และมันให้อะไรเรามากเหลือเกิน ซึ่งเราหวังว่ามันจะได้ให้อะไรบางอย่างกับคนอ่านของเราด้วยเหมือนกัน :)

เราเขียนเรื่องนี้บนฐานของความคิดว่า ไม่ว่าจะเห็นแตกต่างกันเท่าไหร่ ขอให้จำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นมนุษย์เหมือนกัน

ไม่รู้ว่าเราสื่อสารประโยคที่ว่าได้ชัดเจนแค่ไหนในเรื่องนี้ หรือทำได้อย่างมีชั้นเชิงหรือเปล่า

เพราะเราก็ยังต้องพัฒนาการเขียนของตัวเองอีกมาก


ขอบคุณอีกครั้งสำหรับแรงใจ เพราะเราคงไม่สามารถเขียนเรื่องที่หนักเท่ากับเรื่องนี้ได้อีกระยะหนึ่ง 

(โนดราม่านะเตง เก๊าแค่ออกฝึกสอน เก๊าแค่ไม่ว่าง 555)

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านฟิคแปลก ๆ เรื่องนี้นะคะ

คนเขียนอวดเพื่อนได้แล้วว่านี่ไง มีคนอ่านนะยะ มีคนอ่านจริง ๆ 555

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง

Danke fuer alles ค่ะ :)


Tschuess!

จนกว่าจะพบกันใหม่

(ซึ่งก็อีกไม่นานหรอก เพราะมีตอนพิเศษ เฮ้อม... ขอซึ้งหน่อยก็มะได้)


/กอด


โรมจักร


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1172 PattySaehurng (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 21:20
    ทราบซึ้งมากๆคะ
    #1,172
    0
  2. #1171 Modmenre (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 02:33
    ดีมากกกกกก รักทุกเรื่องของคุณเลยค่ะ หวังว่าจะผ่านมาเห็น เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะไม่ว่าจะทำอะไร
    #1,171
    0
  3. #1144 PRAE.VV (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:53
    กว่าจะเดินทางมาถึงจุดนี้มันหนักหนาและหนักหน่วงจริงๆ ขอบคุณที่อดทนและอดกลั้น ขอบคุณโชคชะตาที่ไม่ใจร้ายไปมากกว่านี้ หลังจากนี้ทุกคนจะมีความสุข ขอบคุณจุมมยอนที่เสียสละ ทุกคนคิดถึงนาย และแน่นอน ขอบคุณคุณนักเขียนที่ทุ่มเทและตั้งใจ ทุกคนที่ได้อ่านเห็นถึงความตั้งใจและพยายามในการสร้างผลงานของคุณแน่นอน ขอบคุณจริงๆค่ะที่สร้างงานดีๆแบบนี้ออกมา :)
    #1,144
    0
  4. #1116 xgbatp14v6 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 12:55
    มาถึงตอนจบแล้วนิยายเรื่องนี้เป็นหนึ่งในนิยายที่เราประทับใจมากๆเลย จริงๆเราทำใจมาสักพักก่อนจะเริ่มอ่านเรื่องนี้เพราะรู้ว่าจะต้องหนักหน่วงขนาดไหน แต่ก็อ่านจบจบรวดเดียวแล้วก็พบว่าเรื่องนี้ดีมากๆสมกับที่รีวิวต่างๆว่าไว้ พล็อต ภาษาการบรรยาย อารมณ์ความรู้สึกมันตราตรึงจริงๆค่ะและก็ทำให้เสียน้ำตา เจ็บปวดใจได้สุดจริงๆ แต่เราก็ยังรักทุกๆองค์ประกอบในเรื่องนี้ค่ะ เราดีใจที่ได้อ่านจริงๆ เปิดปสก.การอ่านนิยายใหม่ๆให้เราขึ้นเยอะ เราได้ข้อคิดเยอะมากด้วยค่ะ ขอบคุณสำหรับความทุ่มเทตั้งใจของไรท์ที่สื่อผ่านนิยายเรื่องนี้ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มาให้ได้อ่านกัน ชื่นชมในความสามารถของไรท์จริงๆ จะติดตามผลงานเสมอและหวังว่าในอนาคตจะได้อ่านงานของไรท์อีกเรื่อยๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1,116
    0
  5. #1112 mcd. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:14
    เคยเห็นรีวิวผ่านทวิตว่าดี แต่มีดราม่าหน่วงใจ เป็นคนไม่ชอบอ่านดราม่ชีวิตหนักเพราะอินง่าย ออกยากมาก
    จนตัดสินใจ เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ร้องก็ร้องไปเลย เพิ่งได้มาอ่าน

    เป็นความรู้สึกบรรยายไม่ถูก มันผ่านความอึดอัดมาเกือบทั้งเรื่อง ทั้งการฟาดฟันกันด้วยสมอง การพลิกแพลงต่างๆ

    ได้เปิดมุมมองชีวิตผ่านทางตัวละคร ยิ่งเป็นตอนที่ตัวละครใดๆหมดหนทาง บีบให้ทำอะไรที่เหนือความคาดหมาย มันแบบบีบหัวใจเรามาก
    ตอนอ่านรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนที่หลบหนีซะเอง พอบรรยายมาถึงฉากที่โซล มันโล่งแบบภาระที่หนักอึ้งมาตบอดมันหายไปแล้ว คล้ายกับเป็นคนที่หนีซะเอง ไรท์บรรยายได้สุดมากๆ
    ร้อยเอกและผู้ติดตาม ตอนจบเป็นอะไรที่น้ำตามาเลย มันรู้สึกแบบ..เขาผ่านอะไรมาด้วยกันมากมาย จนถึงวันที่เขาสามารถรักกันได้บนแผ่นดินใหม่ เป็นอะไรที่แบบมันคือที่สุดอ่ะ
    สุดท้ายนี้ขอบคุณมากนะคะที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่าน เปิดโลกเรามากเลย การบรรยายของคุณคือที่สุดเลย ทำให้เราเข้าใจความรู้สึกหลายๆอย่าง จนในหลายๆครั้งก็รู้สึกว่าเป็นตัวเราเสียเองที่อยู่ในเหตุการณ์นั้นๆ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
    #1,112
    0
  6. #1111 iam1485 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 11:53
    แฮปปี้มากกก แงงง
    #1,111
    0
  7. #1098 somusan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 02:02
    อ่านจบแล้วร้องไห้เลยค่ะ ดีไปหมดทุกอย่างเลย ทุกอย่างเลยจริงๆจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ เนื้อเรื่องที่มีหลายอารมณ์มาก ทั้งสุขทั้งเศร้าทั้งเจ็บปวดทั้งสบายใจ แต่ทุกอย่างก็ลงตัวจนออกมาสมบูรณ์แบบตั้งแต่พาร์ทแรกยันพาร์ทสุดท้าย เราได้ข้อคิดและแนวคิดจากเรื่องนี้ไปเยอะมากๆ แล้วเกร็ดความรู้ที่ไม่เคยรับรู้มาก่อน มันดีมากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องราวดีๆมาให้อ่านกันนะคะ ประทับใจและขอบคุณมากๆเลยจริงๆค่ะ
    #1,098
    0
  8. #1096 NangAnna (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 03:13

    ขอบคุณมากๆที่แต่งเรื่องนี้สนุกมากค่ะ จะติดตามผลงานต่อไปนะคะ
    #1,096
    0
  9. #1092 pcy__somsom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 18:03
    สนุกมากค่ะ
    #1,092
    0
  10. #1068 SleepyLatte (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:51
    ประทับใจมากเลยแงองององ
    #1,068
    0
  11. #1064 R.forests (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 21:39
    เราขอโทษ นึกว่าตอนเมื่อกี้เป็นตอนจบแงTT มีความสุขมากๆค่ะ โล่งอกมากๆ แบบว่าเอ้อ หมดไปแล้วความวุ่นวายทั้งหลาย ต่อจากนี้มีแค่กันและกันแล้ว มีความสุขมีอิสระเสรีกันสักที เป็นการเดินทางที่ยาวนานมากเลย(ถึงเราจะอ่านจบในวันเดียวก็พอเถอะ) เราเรียนรู้และเติบโตจากเรื่องนี้ ขอบคุณที่แต่งมานะคะ ขอบคุณสำหรับความคิดสร้างสรรค์ที่ทำให้เกิดผลงานดีๆแบบนี้ ขอบคุณสำหรับความใส่ใจในการหาข้อมูลประกอบ มีความสุขมากค่ะ
    #1,064
    0
  12. #1035 RaineyRainn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 00:22


    นิยายของไรท์มันดีเยี่ยมมากๆ แล้วเรื่องนี้เป็นหนึ่งในฟิคขึ้นหิ้งของเรา เป็นฟิคที่ว่าถ้าใครถามว่าจะให้แนะนำฟิคเรื่องไหนดีเราจะแนะนำเรื่องนี้ด้วย คือทั้งพลอตที่ไม่ดาษดื่นเดาง่าย ทั้งภาษา ทั้งสาระที่อยู่ในฟิคมันเยี่ยมและชั้นดีมากๆ แสดงให้เห็นถึงความใส่ใจ ทุ่มเทกับงานเขียนอย่างแท้จริง ขอบคุณไรท์ที่อุตสาห์เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา การได้อ่านฟิคนี้เรานับว่าเป็นประสบการณ์ชั้นเยี่ยมของเราเลยค่ะ (รวมถึงฟิคเรื่องอื่นๆของไรท์ด้วย) เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ เราหวังว่าในอนาคตจะได้อ่านงานดีๆของไรท์อีกเรื่อยๆค่า
    #1,035
    0
  13. #1007 ~ตุ๊กตาเปื้อนฝุ่น~ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 21:06
    อ่านถึงตรงนี้แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้างๆเลยค่ะไรท์ อดีตเรือเอกและอดีตผู้ติดตามของเขาผ่านอะไรมามากจริงๆ หนักหน่วงและสาหัสมากๆ แต่พอผ่านมาได้นี่แสนจะโล่งใจ555555555 ตัวละครทุกตัวในเรื่องมีมิติมากๆ เติบโตขึ้นเรื่อยๆไม่ใช่แค่ทางกายภาพ แต่ด้านจิตใจและอารมณ์ของตัวละครที่สุดๆจริงๆ ไรท์เก่งมากๆเลยค่ะที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีขนาดนี้ เราไม่ได้อ่านฟิคหนักๆแบบนี้มานานแล้ว แต่เรื่องนี้ทำให้ติดจนวางไม่ลงเลย สนุกมาก สุดยอดมาก ดูรู้เลยว่าทุ่มเทและหาข้อมูลมาดีมากๆ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆอีกเรื่องนะคะ สนุกมากๆ ตรึงใจมากๆเลย
    #1,007
    0
  14. #997 YOLO'H (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:46
    ก่อนอื่นเลย ต้องขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะ นี่คงเป็นเรื่องแรกของเราเลยที่ให้ข้อมูล ความรู้กับเราสุดๆ ภาษาที่ใช้ในการบรรยายของไรท์ดีมากเหลือเกิน เกินกว่าที่คนโง่ๆอย่างเราจะเข้าใจบางประโยคได้555 เป็นเรื่องแรกที่ยกให้เป็นที่1ด้านภาษาเลยคะ คือมันดีจนน้ำตาจะไหลแล้ว ดีมากเลยอ่าT_T คงคิดถึงเรื่องนี้มากแน่ๆเลย เนื้อเรื่องของเรื่องนี้คือดีมากๆดำเนินได้แบบสมบูรณ์มาก คุ้มค่ามากคะกับที่ไรท์หาข้อมูลมาหลายปี มันดีจนแบบอยากให้เป็นนวนิยายไปเลย เราใช้เวลาอ่านเรื่องนี้3วันเอง ก็มันสนุกอ่ะ ทำไงได้เนาะ ความรู้เรื่องเปียงยางนี่รู้มาเยอะเลยและสอนเรื่องมนุษย์อย่างเราด้วย เข้าใจอะไรๆมากขึ้นด้วย ผลสุดท้ายก็ต้องเกิดการสูญเสีย ยินดีด้วยนะคะฟิคชั่นของคุณพังทะลายกำแพงของฉันได้555 รักนะคะ รอติดตามเรื่องใหม่ของไรท์นะคะ ชานแบคชิปเปอร์จะชิปต่อไปคะ รักน้าาาา(づ ̄ ³ ̄)づ
    #997
    0
  15. #996 0843133997Nan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 07:57
    นิยายแบบดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่านชานแบคหลายเรื่อง เรื่องนี้ให้เป็นอันดับ1ในใจเลย ไรต์แบบซื้อใจเราได้เลย ภาษาดีและสวยมากๆไม่เหมือนชานแบคเรื่องอื่นที่ค่อนไปในทางน้ำเน่า แต่เรื่องนี้นี่มันสุดจริงๆ เหมือนกำลังได้ชมภาพยนต์น้ำดีซักเรื่อง ไรต์เขียนออกมาทำให้คนดูเห็นภาพเป็นฉากๆในหัว โดยเฉพาะเรื่องของมิตรภาพในเรื่อง สำหรับเราคนที่อ่านนิยายวายมาหลายปีนี่เป็นเรื่องแรกจริงๆที่ไม่ใช่แค่ประทับใจ แต่มันเป็นนิยายวายที่ดีมากๆ และให้ความรู้แก่เราด้วย เนื้อเรื่องไม่น่าเบื่อ ไม่น้ำเน่าเหมือนนิยายวายจำเจที่เราอ่านมาหลายปีเราก็เดาทางถูก แต่นิยายวายเรื่องนี้แต่ละตอนเหมือนให้ลุ้น เดาทางความคิดตัวละครแต่ละตัวไม่ถูกเลยว่าคิดอะไรและจะเกิดอะไรขึ้น ขอบคุณไรต์เตอร์ที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ให้อ่านค่ะ
    #996
    0
  16. #971 kimpuksepik_ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 02:37
    เคยอ่านช่วงนึงก่อนหน้านี้แต่อ่านไม่จบไม่รู้ตัวเองหายไปไหน แล้วตอนนี้กลัยมาอ่ทนคือประทับใจมากๆนะคะ ขอบคุณจริงๆที่เขียนฟิคเรื่องนี้ขึ้นมา มันสอนอะไรได้หลายอย่างมากๆเลยค่ะ ความรัก ความอิจฉา ความเป็นอิสระ ความรู้ ทุกๆอย่างเลย เหมือนดูหนังเรื่องนึงอยู่ เขียนได้ดีจริงๆรายละเอียดดีมากเลยค่ะ จะติดตามผลงานไปเรื่อยๆนะคะ ฮือออออ ขอบคุณจริงๆค่ะ ขอให้คุณโรมจักรทีความสุขมากๆนะคะ :-)
    #971
    0
  17. #959 lena-lena (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 22:48
    ขอบคุณในความพยายาม ขอบคุณทุกความทุ่มเท ทั้งแรงกายและแรงใจ ในการผลักดัน เคี่ยวเข็ญฟิคเรื่องนี้ออกมาอย่างถึงพริกถึงขิง ถึงแก่นสาร ถึงต่อมสำนึกคนอ่านอย่างเรา แถมยังรู้สึกเชื่อในทุกตัวละคร ทุกที่มา ทุกการกระทำ ที่เกิดขึ้นล้วนมีเหตุและผล ผลักดัน บีบคั้นให้ต้องเดินทางมาถึงจุดจบแบบในเรื่อง ประทับใจมากๆ ไม่อยากเชื่อเลยว่าการอ่านนิยายฟรีเรื่องหนึ่งจะให้แง่คิดขนาดนี้ มันสะเทือนอารมณ์ เสียดสีสังคมอย่างตลกร้าย ขอบคุณนะคะที่เขียนออกมาแบ่งปัน ขอบคุณมากๆและอยากให้กำลังใจ ชอบทุกอย่าง ข้อมูลแน่นมาก ภาษาสวยมาก อุปมาอุปมัยในแต่ละครั้งก็เลือกใช้ได้ดีมากๆ เนื้อเรื่องน่าติดตาม มีอะไรมาให้ลุ้นตลอด เดาตอนต่อไปไม่ได้ ไม่ได้เลยจริงๆ กระทั่งตอนใกล้จบยังไม่กล้าหวังว่าจะแฮปปี้เอนดิ้ง ขอบคุณที่ยังให้โอกาสเขาได้ใช้ชีวิตใหม่นะคะ ขอบคุณมากๆ
    #959
    0
  18. #946 ชานอย่าแกล้งน้อง (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 11:47
    ขอบคุณขอบคุณขอบคุณ -/\- ขอบคุณที่แต่งฟิคชานแบคดีๆให้อ่านนะคะ เราเพิ่งมาเจอ อ่านของโรมจักรมาสองเรื่องแล้ว เรื่องคุณหงส์กับเรือเอกบยอน เรื่องนี้เรื่องที่สาม เรื่องนี้ก็ทำซึ้งกินใจอีกเหมือนเคย จบในแบบของโรมจักร ชอบการเขียนของโรมจักรมากๆ อยากเขียนเก่งๆแบบนี้ได้บ้าง นับถือความขยันหาข้อมูล เป็นอีกเรื่องที่ไรท์ทุ่มเทมากจริงๆ ขอบคุณมากนะคะ จะรอผลงานเรื่องต่อไปแน่นอนค่ะ สู้ๆ!
    #946
    0
  19. #916 pakkkkoom (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:54
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ ตอนนี้คุณโรมจักรคือหนึ่งในใจอีกคนหนึ่งแล้วนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ รักเรื่องนี้มากๆเลยย 😘💓
    #916
    0
  20. #895 menq (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 21:37
    ดีมาก เหมือนภาพลอยขึ้นมาบนหัวทุกครั้งที่อ่านเสียดายที่เพิ่งมาอ่านตอนนี้ แต่ก็ดีใจที่ครั้งนึงได้อ่านฟิคดีๆแบบนี้ หนูชอบผลงานพี่มากเลย ขอบคุณที่เขียนฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ
    #895
    0
  21. #891 annelf10783 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 22:32
    เราชอบฟิคเรื่องนี้มากๆ ชอบมากจริงๆ
    #891
    0
  22. #881 ❤ Little "B" ❤ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 20:35
    อาจจะไม่ได้จบแบบสวยงามที่สุด แต่เป็นฟิคที่ดีสุดๆขอบคุณนะคะ
    #881
    0
  23. #855 soorin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 22:31
    ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆนะคะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีมาก ไรท์เตอร์ทำได้ดีมากจริงๆ ขอบคุณค่ะ
    #855
    0
  24. #838 Limonin (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 09:55
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ ขอบคุณสำหรับความพยายามทุกอย่างทั้งเขียนทั้งหาข้อมูล รักมากๆ
    #838
    0
  25. #816 DBK1802 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 12:55
    โอ๊ยยยย ชอบมาก ขอบคุณที่มีแบบนี้ ในที่สุดความรักก็ได้ผลิบาน อบอุ่น อบอุ่นมากเลย ขอบคุณมากเลยนะคะที่สร้างสรรค์ผลงานเรื่องนี้ออกมา เราชอบการเขียนการบรรยายของคุณมากเลยค่ะ ตั้งแต่เมาคลี จนเรื่องนี้ มันดีมากเลย แล้วไรท์ก็ใส่ใจกับรายละเอียดมาก มันดีมากเลยค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ
    #816
    0