โดนส่งไปเป็นตัวช่วยนางร้ายซ่ะงั้น

ตอนที่ 4 : การตื่นของนางร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    25 มิ.ย. 62

Time Skip

แพท บรรยาย

วัสดีทุกคนฉันแพทริเซียเองตอนนี้ผ่านมา1ปีแล้วหลังจากที่ฉันโดนเจ้าชายแฮร์รี่ซัดพลังเวทย์ใส่จนทำให้หลับถ้าถามว่าเสียใจมั้ยถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันเสียใจมากแต่ถ้าเป็นตอนนี้บอกเลยว่าไม่ฉันไม่เสียใจแล้วเพราะการมาอยู่กับพวกน้าฟานทำให้ฉันคิดอะไรได้หลายอย่างแถมฉันยังได้เปลี่ยนเผ่าเป็นเทพ-มารเพราะเลือดของลุงซานอีกตังหากถ้าถามว่าเจ๋งตรงไหนก็ต้องบอกว่าเจ๋งมากเพราะที่ฉันรู้มาเผ่ามารมีแค่7คนคือเหล่า7บาปคนที่จะเป็นเผ่ามารได้ต้องมีสายเลือดของ7บาปกับเทพเปลี่ยนให้เท่านั่นแหละดังนั้นเผ่ามารจึงแข็งแกร่งมากยิ่งเป็นเทพ-มารแล้วไม่ต้องพูดถึง อ่อ ฉันมีพลังธาตุแล้วแถมมีถึง4ธาตุคือ แสง มืด น้ำแข็ง สายฟ้า ทั้งที่คนปกติมีมากสุดคือสามธาตุยกเว้นพวกน้าฟานน่ะ ฉันชอบมากเลยที่มาอยู่กับพวกน้าฟานทุกคนดีกับฉันมากแถมยังสอนอะไรอีกหลายอย่าง เช่น

น้าฟานสอนฉันเกี่ยวกับการใช้อาวุธ

ลุงลูซสอนประวัติศาสตร์ของโลก

ลุงซานสอนการต่อสู้

ลุงแมมม่อนสอนการคิดคำนวณ

ลุงเบลเฟ่สอนการใช้พลังธาตุให้พลิกแพลง

ลุงเบลเซ่สอนทำอาหาร

ป้า เอ้ยย น้าลิเวียสอนการปลอมตัว

น้าแอสโม่สอนมารยาทและการเข้าสังคม

นอกจากนี้ฉันยังได้เจอกับเพื่อนของน้าฟานอย่างลุงปิเอโร่ ลุงโจ๊กเกอร์ น้าแอนนี่ น้าเอ็มม่า ทุกคนน่ารักมากเลยฉันรักทุกคนรวมถึงพวกลูกน้องในสังกัดของEight Sinsก็ด้วย แต่ถึงฉันจะรักพวกเขาจนอยากอยู่ที่นี่แต่ฉันก็ต้องกับไปจัดการกับปัญหาของฉันเพราะทุกคนสอนให้ฉันเข้มแข็งขึ้นและถึงแม้เจ้าชายจะไม่สนใจฉันแต่ฉันก็ยังมีครอบครัวและเพื่อนๆรออยู่ฉันจึงต้องกับไป


"แพทอยู่ไหนเราต้องส่งเธอกับร่างแล้วน่ะ"ฟาน


"อ่ะ น้าฟานหนูอยู่ที่สวนเดี๋ยวหนูไปค่ะ"


หลังจากที่ฉันวิ่งมาถึงห้องโถงฉันก็เจอกลับทุกคนและวงเวทย์อยู่กลางห้องโถง


"เอะทำไมทุกคนถึงมาอยู่นี่กันหมดเลยล่ะค่ะไม่ทำงานกันหรอ"


"พวกฉันก็มาส่งเธอซิ่ยัยเด็กบ้า"ซาต


"ใช่จ่ะพวกเรามาส่งหนูนั่นแหละแพท"เอ็มม่า


"ฮึก ขอบคุณน่ะค่ะทุกคน ฮึก"


"โอ่ๆ ไม่ร้องน่ะไม่ร้อง เราไม่ได้จากกันนานซักหน่อยเดี๋ยวพวกเราก็ไปหาเธอไม่ก็เธอมาหาพวกเราก็ได้"เบลซ่


"ใช่ๆ"x11


"ฮึก ก็ได้หนูไม่ร้องแล้วก็ได้ ฮึก"


"เอ่า เลิกดราม่ากันได้แล้วยัยหนูแพทไปยืนในวงเวทย์ได้แล้ว"


"เลออน"x13


"ใช่น่ะซิข้าเอง มันถึงเวลาแล้วเจ้าไปได้แล้วแพท"


"ค่ะ ไปก่อนน่ะทุกคนแล้วเจอกกันใหม่ บาย"


'แว้บบบบบ'


คฤหาสน์ ริชแมน


'อึก ที่นี่มันห้องของฉันนิ่ คอแห้งซะมัด อ่ะน้ำ'


ในระหว่างที่แพทกำลังจะหยิบน้ำแต่เพราะร่างกายที่ไม่ได้ขยับมานานทำให้มือเธอสั่นจนโดนแก้วน้ำตกแตก


'เพล้งงง' 'ปังงง'


"คุณหนู ตื่..."


"แพท!!!ลูกตื่นแล้ว อ่ะ ลูกหิวน้ำซิน่ะ อ่ะนี่ค่อยๆกินน่ะ เป็นไงลูกรู้สึกยังไงบ้างให้พ่อตามหมอมั้ย"คุธพ่อที่วิ่งเข้ามาหาฉันจับฉันพลิกไปมาเพื่อหาบาดแผลถาม


"ไม่เป็นไรค่ะท่านพ่อ ลูกสบายดี"


"เฮ่อ ถ้างั้นก็โล่งอกรู้มั้ยลูกหลับไปตั้ง1ปีเพราะไอ้เจ้าชายนั่นมันน่านัก"


"ไม่เป็นไรค่ะท่านพ่อแต่ลูกมีเรื่องจะขอ"


"ขออะไรลูกถ้าพ่อทำได้พ่อจะทำให้หมดเลย"


"หนูอยากถอนหมั้นกับเจ้าชายค่ะ ได้มั้ยค่ะ"


"ห่ะ! ถอนหมั้น! นี่พ่อไม่ได้หูฝาดใช่มั้ยเนี่ย"


"ท่านพ่อไม่ได้หูฝาดหรอกค่ะหนูอยากถอนหมั้นจริงๆไม่ได้หรอค่ะ"


"ได้ซิลูกได้ อีกสามวันเป็นวันเกิดเจ้าชายแฮร์รี่พอดีเราถอนหมั้นวันนั้นเลยเดี๋ยวพอคุยกับราชาให้"


"ค่ะ ถ้าอย่างนั้นท่านพ่อให้คนมาเปลี่ยนห้องนอนลูกเป็นสีขาวเทาที่น่ะค่ะ"


"ได้จ่ะเดี๋ยวพ่อไปเรียกพวกเมดมาให้แล้วเดี๋ยวพ่อให้คนมาตามลูกไปทานข้าวเย็น"


"ค่ะ"


'ปัง' 'เฮ่อ'


หลังจากท่านพ่อออกไปฉันก็คิดว่าดีแล้วที่ฉันจะถอนหมั้น เพราะยัยเดซี่เข้าหาเจ้าชายก็เพราะอยากเป็นราชินี จริงๆยัยนั้นอยากเข้าหารัชทายาทแต่เขาเข้าถึงยากเลยเข้าหาเจ้าชายแฮร์รี่ที่มีตระกูลฉันหนุนหลังแทนเพราะถ้ามีตระกูลฉันหนุนหลังเจ้าชายแฮร์รี่ก็ต้องได้เป็นราชาแน่ๆ แต่คงต้องเสียใจกับเจ้าชายด้วยเพราะฉันจะถอนหมั้น ดังนั้นรัชทายาทที่หมั้นกับยัยแคทเพื่อนฉันแถมยังมีผลงานมากกว่าเจ้าชายแฮร์รี่ก็มีโอกาสเป็นราชามากกว่าเพราะแค่มีเดซี่ที่เป็นคนรักไม่มีทางที่จะทำให้เขามีอำนาจได้หรอก เพราะยัยเดซี่ถึงจะมีธาตุแสงแต่ก็ไม่ได้หายากขนาดนั้นชนชั้นสูงหลายคนก็มีธาตุแสงแถมยังระดับสูงกว่ายัยนั้นอีก ที่ยัยนั้นได้เข้าเรียนที่โรงเรียนParadiseก็เพราะเป็นสามัญชนที่มีธาตุแสงเลยได้ทุนเท่านั้นแถมยัยนั้นก็ชอบบีบน้ำตาทำให้ตัวเองดูน่าสงสารเลยทำให้ตัวเองพิเศษก็แค่นั้น ในโรงเรียนใช่ว่าจะมีคนมองยัยนั้นไม่ออกนิ คนมองออกก็เยอะโดยเฉพาะผู้หญิงทำให้ยัยนั้นไม่มีเพื่อนผู้หญิง ก็แน่ซิใครจะอยากอยู่กับคนเสแสร้ง ดีไม่ดีมายุ่งกับคนรักตัวเองทำไงส่วนพวกผู้ชายมีส่วนน้อยที่จะดูออกอ่ะน่ะ แต่ก็เอาเถอะยังไงซ่ะฉันก็ไม่ปล่อยให้ยัยนั้นมีความสุขหรอกฉันแก้แค้นแน่ก็ นางร้ายอย่างฉันตื่นขึ้นมาแล้วนี่หน่า


ท่านพ่อผู้รักลูกสาวยิ่งชีพ

อลัน ริชแมน

เผ่า:ปีศาจ

"ฮึยย ไอ้เจ้าชายเวร!!บังอาจมาทำร้ายลูกสาวฉัน"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #6 kirino88 (@kirino88) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 09:26
    มาต่อนะคะ
    #6
    0