(Fic Douluo Dalu II) ได้ไปเกิดใหม่ในโลกสปิริต

ตอนที่ 6 : โรงเรียนเชร็ค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    3 ส.ค. 61

"เอาล่ะเรามาถึงแล้วล่ะ โรงเรียนเชร็คนะ"ถังหยาพูด

"ว้าว~~เป็นโรงเรียนที่ใหญ่มากเลยครับ"อวี่ห่าวพูด

"นั้นซิเห็นบอกว่าเป็นโรงเรียนที่สอบเข้ายากมากเลยใช่มั้ยครับ"ผมถาม

"ใช่แล้วล่ะคนที่จะเข้าที่นี่น่ะต้องมีอายุต่ำกว่า12ปีและระดับ15ขึ้นไป"
พี่ถังหยาพูดทำให้อวี่ห่าวตกใจเพราะตัวเองพึ่งจะระดับ11

"แต่ไม่ต้องห่วงหรอกนั้นมันสำหรับสาขาในพวกนายต้องเรียนอยู่ที่สาขานอกกันก่อน"พี่ถังหยาพูดแล้วก็เดินไปหาพี่เป่ยเป่ยที่ดูบอน์ดรายชื่ออาจารย์อยู่

"มีอะไรรึเปล่าเป่ยเป่ย"

"ก็อาจารย์ประจำชั้นของพวกอวี่ห่าวนะซิ"

"ทำไมถึงเป็นยัยบ้านั้นได้ล่ะ"

"ทำไมหรอครับพี่ถังหยา"

"ก็เธอนะเป็นศูนย์รวมบ้าคลั่งเลยนะและการปฏิบัติที่โหดร้ายมาก้ลยละนักเรียนที่เรียนกับนางผ่านแค่1ใน10เท่านั้นเอง

"ถึงอาจารย์จูยี่จะเป็นแบบนั้นแต่นักเรียนมากมายที่ได้เข้าโรงเรียนเฉพาะก็เพราะนางนี่แหละ"

"งั้นหรอครับ"

"งั้นพวกพี่ไปก่อนแล้วกัน"

"ครับ"x2

"งั้นเราไปหอพักกันเถอะ"อวี่ห่าวพูดกับผม

"อืม"

ใช้เวลาไม่นานพวกเราก็มาถึงหอพักแต่พวกเราไม่รู้ห้องพักจึงไปถามคนที่นอนอยู่ใต้ต้นไม้

'เขาตื่นอยู่แฮะ'

"ขอโทษนะครับพวกเราเป็นนักเรียนใหม่ของที่นี่ครับ"อวี่ห่าวพูดจบก็ยืนป้ายให้ดู

"ชั้นหนึ่งห้อง108"คนที่นอนตอบ

"ขอบคุณครับ"x2

จากนั้นพวกผมก็เดินไปที่ห้องพัก

ทางฝั่งคนที่ถูกถาม

"เป็นเด็กที่มีมารยาทดีจริงๆเลยนะ"เขาพูดแล้วก็หลับไป

กลับมาทางฝั่งพวกหยางหลง

"ห้องรกจังเลย"ผมพูดขึ้น

"นั้นซิรีบทำความสะอาดกันเถอะ"อวี่ห่าวพูด

ห้องของพวกผมมันเป็นห้องนอนสำหรับสามคนแต่ก็ไม่เกินมือผมกับอวี่ห่าวพวกเราทำความสะอาดกันเสร็จแล้วก็แยกกันไปฝึกที่เตียงของตัวเอง

----------------ต่อ------------------

"เอาล่ะฝึกเสร็จแล้ว"

ครืดด

เสียงประตูเปิดดังผมกับอวี่ห่าวจึงหันไปมอง

"เจ้าเป็นรูมเมทของพวกเราหรอ"อวี่ห่าวถาม

"หลีกไป"เขาพูดจบแล้วก็เดินผ่านเราไป

"ดูเหมือนพวกเจ้าจะเป็นคนทำความสะอาดห้องนี้ซินะงั้นข้าจะให้พวกเจ้าอยู่ที่นี่ก็ได้แต่ต้องทำตามกฎของข้าคือ
1ห้ามพาคนอื่นเข้ามาห้องนี้มั่วซั่ว
2ห้ามแก้ผ้าในนี้
3ห้ามกรน
4ห้ามนอนบนเตียงข้า
5พวกเจ้าต้องเป็นคนทำความสะอาดห้องนี้และห้ามยุ่งกับข้า"

หลังจากเขาพูดจบผมกับอวี่ห่าวก็คิดเหมือนกันว่า

'เห็นแก่ตัวชะมัด'

"ทำไมข้าต้องฟังเจ้าด้วย"อวี่ห่าวพูด

จริงๆผมก็ไม่ชอบนะที่มีคนมาสั่งให้ทำนู่นนี่


"เพราะไม่งั้นข้าจะเตะพวกเจ้าออกไปนะซิ"หวางตง


"ย่อมได้มาดูกันว่าข้ากับเจ้าใครจะต้องออกไป"อวี่ห่าว


'เฮ้อ ดูท่าผมจะถูกลืมแล้วล่ะ'

.

.

.

.

.

หลังจากที่อวี่ก่าวกับหวางตงสู้กันเสร็จผมก็ลากพวกเข้ากลับห้องเพราะทั้งคู่สลบกันไปแล้ว 

ผมขอตัวไปนอนก่อนนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #25 VVVV (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:49

    ยังแต่งอยู่มั๊ยเอ่ย...//กัดผ้าเช็ดหน้า T0T

    #25
    0
  2. #16 Kunaumza (@Kunaumza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 00:54
    มาต่อไหมคับ
    #16
    0
  3. #14 minazaza (@minazaza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 22:34
    รอต่อค่ะ
    #14
    0
  4. #13 luzydevil (@davildamon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:46
    มาแล้วสินะ ถึงจะเดินเรื่องตามมังงะก็เถอะ
    #13
    0