[FIC] B.A.P - Turandot

ตอนที่ 2 : Riddle #01 :: Turandot

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ต.ค. 59





RIDDLE :: 01


 
(credit: tareru.blogspot.com)


 

 

 Turandot

 

 

ทูรันดอทเป็นนิทานที่สอดแทรกเอาไว้ในเรื่องพันหนึ่งราตรี และเป็นบทประพันธ์ที่แต่งโดยคีตกวีจาโคโม่ ปุชชินี่เพื่อใช้ในการแสดงอุปรากรโดยเฉพาะ ฮิมชานได้ยินนิทานเรื่องนี้มาตั้งแต่จำความได้ จนถึงปัจจุบัน เขาก็ยังชอบอ่านบทกวีเรื่องนี้มากกว่าเรื่องอื่นๆ เหตุผลที่ชอบก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ เด็กชายในวัย 10 ขวบไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาอย่างลึกซึ้งได้มากไปกว่าการชื่นชมความงามของเจ้าหญิงแห่งกรุงปักกิ่งที่สวยเลอเลิศนางนี้ แม้เบื้องหลังความงามจะเป็นความเลือดเย็นอย่างน่าสยดสยอง แต่เด็กน้อยก็เพียงเข้าใจถึงความสวยงาม และคำที่แม่พูดอยู่เสมอว่า “การเป็นคนสวยจะยิ่งทำให้คนหลงรัก” จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เขาจะชอบยิ้มและพยายามหาวิธีทำให้คนรอบข้างเอ็นดูอยู่บ่อยๆ

 

ต้องขอบคุณใบหน้าที่งดงามของเขาด้วย ฮิมชานเป็นผู้ชาย แต่กลับมีดวงตาเรียวสวยเป็นประกายกลมโต ผิวขาวราวแรกหิมะที่บริสุทธิ์ยามเมื่อมันโปรยปราย ไปจนถึงฟันกระต่ายน้อยๆและริมฝีปากอมชมพูเป็นรูปกระจับแวววาว เรียกได้ว่าทั้งโดดเด่นทั้งแสนงามแม้จะอยู่ในวัยแค่ 10 ขวบเท่านั้น....

 

.

.

.

 

เขาเองก็อกกก็อกออกจะชอบรูปร่างหน้าตาตัวเองอยู่ไม่น้อย แม้ในใจจะเกิดคำถามบางอย่างเมื่อได้ยินยางจีอินผู้เป็นแม่พูดกับคิมแดวอนสามีซึ่งก็คือพ่อของเขาอยู่บ่อยๆ หัวข้อก็คือตัวของเขาและความเป็นผู้ชายของเขานั่นเอง

 

อย่างวันนี้....เด็กชายก็ได้ยินคุณแม่ระบายทุกข์กับพ่ออีกครั้งเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขาที่โรงเรียนอย่างสดๆร้อนๆ

 

“คุณคะ” ยางจีอินถอนหายใจเบาๆ “วันนี้คุณครูโทรมาบอกฉันอีกแล้วว่า...”

“ชานใช่ไหม” คิมแดวอนพูดเสียงนุ่ม “ครั้งที่เท่าไหร่แล้วล่ะ”

 

“ตั้งแต่น้องชานเข้าโรงเรียน มันก็มีมาตลอดเลยค่ะ แถมยังรุนแรงขึ้นจนฉันไม่แน่ใจแล้วว่าเราควรจะให้ลูกเรียนต่อดีมั้ย น้องชานแค่สิบขวบเองนะคะ แกไม่ควรต้องเจอเรื่องแบบนี้เลย”

 

“ผมเข้าใจ” ผู้เป็นสามีกล่าวพร้อมกับโอบกอดภรรยาเอาไว้หวังจะคลายทุกข์ให้เธอ “แต่คุณก็รู้ว่านั่นเป็นเพราะสิ่งที่ติดตัวมากับน้องชานตั้งแต่เกิด มันลบล้างไม่ได้และจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ”

 

“ขนาดน้องชานเป็นผู้ชายยังโดนถึงขั้นนี้ แล้วถ้าเป็นผู้หญิงมันจะถึงขั้นไหน ลูกเองก็ยังเด็ก สิ่งที่เกิดขึ้นกับแก แกไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร ทำไมเรื่องนี้ต้องมาเกิดกับเราด้วยคะแดวอน ฉันสงสารลูก” น้ำตาของคุณแม่ยังสาวไหลลงมาอาบแก้มอย่างน่าเวทนา ลูกชายของเธอไม่เหมือนกับคนอื่น จีอินรู้ดี หน้าตาที่น่ารักและงดงามขึ้นทุกวันเป็นของขวัญอันเลอค่าแต่ก็เต็มไปด้วยพิษร้าย ฮิมชานเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆที่ร่าเริงสดใส พฤติกรรมทุกอย่างแสดงออกมาอย่างบริสุทธิ์สมวัยโดยไม่รู้ว่ามันเป็นอันตรายขั้นร้ายแรง นำมาสู่เรื่องราวใหญ่โตที่สร้างความทุกข์ใจให้กับพ่อแม่อย่างล้นเหลือ

 

ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ฮิมชานย้ายโรงเรียนไปแล้วถึง 10 แห่งเพราะถูกลวนลามทางเพศ ไม่ว่าจะเป็นคุณครูผู้ชายที่หลงเสน่ห์เด็กตัวน้อยจนถึงขั้นล็อคห้องเรียนเพื่อกระทำชำเราเขาโดยเฉพาะ หรือจะเป็นเพื่อนวัยเดียวกัน ถึงไม่ได้ทำเรื่องแบบนั้นแต่ก็เคยทะเลาะกันเพราะอยากสนิทกับเขามาแล้ว ดีว่าเหตุการณ์เหล่านี้มีคนรู้ ไม่ก็เห็นเข้าพอดีจึงเข้ามาช่วยเอาไว้ได้ก่อน ไม่อย่างนั้นคุณหนูคนสวยก็คงมีมลทินและบาดแผลติดตัวตลอดไป

 

สิ่งที่อันตรายก็คือคิมฮิมชานยังอ่อนเยาว์เกินกว่าจะรู้ถึงภัยในตัวเอง ความร่าเริงสดใสและเป็นมิตรยิ่งทำให้ทุกคนล้วนแต่หลงใหลอยากเข้าใกล้ ถ้าไม่นับคนในตระกูล เหล่าบอดี้การ์ดและคนรับใช้ที่คลุกคลีกับคุณหนูมาตั้งแต่เด็กๆ ที่เหลือไม่ว่าใครก็ต้องเกิดอาการแบบนี้กับฮิมชานทั้งนั้น....

 

 

มันคือคำสาป....  

 

 

นับตั้งแต่ยางจีอินแต่งงานกับคิมแดวอน นักธุรกิจค้าเพชรที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของเกาหลี ชีวิตของเธอก็มีความสุขสมฐานะคุณนายเหมืองเพชรทั่วๆไป แดวอนเป็นคนดี ทะนุถนอมและรักเธอมาก จนกระทั่งเธอตั้งท้อง ลูกน้อยคนนั้นก็เกิดมาในคืนแสนอันตรายราวกับถูกกำหนดชะตากรรมเอาไว้แล้ว...

 

ลูกชายของเธอ..คิมฮิมชาน...เด็กชายตัวน้อยที่สวยราวกับเจ้าหญิงแสนงามในหนังสือที่เธอชอบ เจ้าหญิงทูรันดอทที่แสนลึกลับ งามเยือกเย็นแต่แฝงไว้ด้วยความโหดร้าย....19 เมษายน 1990...ในปฏิทินตามจันทรคติก็เป็นเพียงวันธรรมดาที่ไม่สำคัญอะไร แต่กับตระกูลคิมที่ทำกิจการเหมืองเพชรรวมไปถึงการครอบครองของมีค่าบางอย่างอยู่ในมือเรียกค่ำคืนของวันนั้นว่า...

 

คืนเดือนเดือด

 

และมันก็เป็นคืนที่จีอินรับรู้ถึงธุรกิจของสามีเธอที่ไม่ได้เป็นเพียงการค้าเพชรและครอบครองเหมืองเพชรเท่านั้น เบื้องหลังความสวยงามคือความดำมืดที่น้อยคนจะรู้ หญิงสาวพบความจริงที่น่าเจ็บปวดเพิ่มอีกหนึ่งอย่าง หลังจากที่คลอดลูกชาย เด็กน้อยคนนั้นมีอาการผิดปกติบางอย่างที่น่าเป็นห่วง ช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ไม่มีใครเดาได้เลยว่าทารกตัวเล็กคนนั้นจะเอาชีวิตรอดได้หรือไม่ แดวอนเดินขึ้นไปยังห้องชั้นบนสุดของคฤหาสน์ที่แสนจะลึกลับซับซ้อน ไม่มีใครรู้ถึงการมีอยู่ของมันรวมไปถึงจีอินที่คลอดลูกในคฤหาสน์ท่ามกลางการดูแลใกล้ชิดจากจองเฮยอง คุณหมอประจำตัวและเป็นเพื่อนรักของพวกเขาด้วย แดวอนทำสัญญาบางอย่างจากพระจันทร์เลือดในคืนนั้นโดยใช้ของมีค่าที่เขาเป็นเจ้าของแลกกับชีวิตลูกชายของเขาเอง...

 

ทูรันดอท...เพชรสีขาวธรรมชาติที่ใสที่สุดและมีน้ำงามที่สุดซึ่งทุกคนในวงการค้าเพชรรู้กันดี หยดน้ำงามราวกับกลั่นจากน้ำค้างของสวรรค์และใสบริสุทธิ์ทำให้มันมีราคาแพงยิ่งกว่าเพชรใดใดในโลก คนทั่วไปอาจไม่รู้จักเพราะหากมองเผินๆ เพชรนี้เป็นเพียงเพชรเม็ดเล็กๆ ไม่ได้โดดเด่นอลังการมากไปกว่าเพชรเม็ดอื่นๆในตำนาน หากแต่ทุกคนที่อยู่ในวงการธุรกิจโดยเฉพาะการทำเหมืองแร่หรือเพชรพลอย รวมไปถึงนักล่าสมบัติและของมีค่าจะรู้กันดีว่าทูรันดอทนั้นมีอานุภาพที่ร้ายแรงมากขนาดไหน

 

มันอาจเป็นเพียงความเชื่อ ความเชื่อที่ว่าเพชรเม็ดนี้จะทำให้ผู้ครอบครองมีชีวิตรุ่งเรืองสดใสในทุกๆด้าน เพชรขาวที่เชื่อกันว่ามาจากยอดมงกุฎของเจ้าหญิงแสนงามนามทูรันดอทเต็มไปด้วยปริศนาที่ไม่เคยมีใครไขออก โดยเฉพาะคำสาปในคืนเดือนเดือด แสงจันทร์จะส่องให้เพชรขาวแสนลึกลับเม็ดนี้ทอประกายเป็นสีแดงราวกับเลือด...

 

แน่นอนว่าผู้ครอบครองจะต้องทำสัญญากับมัน สัญญาที่ไม่ว่าคนผู้นั้นจะเต็มใจหรือไม่ก็มิอาจเลี่ยงได้ ทายาทของผู้ครอบครองทูรันดอทคนใดที่เกิดในคืนเดือนเดือด ฤทธิ์ของเพชรเม็ดนั้นจะพรากชีวิตของเด็กน้อยไป แต่จะคืนกลับมาให้พร้อมกับความงามและเสน่ห์ที่ดึงดูดอย่างน่าพิศวง ความงามอันแสนเยือกเย็นเยี่ยงเจ้าหญิงทูรันดอทที่หยิ่งทะนงในรูปโฉมของตัวเอง แปรเปลี่ยนมาเป็นคำสาปที่ตกทอดกันมารุ่นต่อรุ่น มันยาวนานจนไม่มีใครรู้ว่าเพชรเม็ดนี้อยู่ที่ไหน เพราะคำสาปไม่เคยเกิดขึ้นทำให้เรื่องเล่าขานในส่วนที่น่ากลัวเลือนรางไปตามกาลเวลา เหลือเพียงความโลภของมนุษย์ที่เชื่อแต่เพียงว่ามันจะนำโชคมาให้...คิมแดวอนเองก็คิดแบบนั้นจนกระทั่งเรื่องนี้เกิดขึ้นกับลูกชายของเขาเอง...

 

ใช่..ลูกชาย ลูกผู้ชาย...คิมฮิมชานที่เกิดในคืนเดือนเดือดตามคำสาปของเจ้าหญิงทูรันดอทที่แสนงดงาม...

 

.

.

.

 

เป็นผู้ชาย....

 

.

.

.

 

เพื่อแลกกับชีวิตลูกน้อยที่ใกล้จะปลิดปลิวเต็มที ในคืนนั้นแดวอนเห็นเพชรเปล่งประกายออกมาจนมันเป็นสีเลือดแดงฉาน ทั้งคำสาปและอาถรรพ์ต่างๆที่เขาได้รับรู้ ทำให้ชายหนุ่มน้อมรับชีวิตใหม่ของลูกชายเขาโดยไม่มีข้อแม้ เด็กที่เกิดใหม่ยังคงเป็นคิมฮิมชาน เพียงแต่มีคำสาปติดตัวเพิ่มขึ้นก็เท่านั้น แดวอนไม่รู้เลยว่าคำสาปนั้นจะมีผลกับทายาทของเขาขนาดไหน รู้แต่เพียงว่า ณ ตอนนั้น วินาทีนั้น เขาจะปล่อยให้ดวงใจอันเป็นที่รักจากโลกนี้ไปไม่ได้....

 

หัวใจของทารกน้อยเต้นเป็นปกติอีกครั้ง เสียงร้องโยเยดังก้องคฤหาสน์บ่งบอกว่าคิมฮิมชานยังมีชีวิตอยู่อย่างที่ทุกคนภาวนาเอาไว้จริงๆ ลูกน้อยของพวกเขาโตขึ้นเป็นเด็กชายที่น่ารักและไร้เดียงสาสมกับที่หวังไว้ แต่ยิ่งฮิมชานเติบโตมากขึ้นเท่าไหร่ ความงามที่เปรียบเสมือนยาพิษของเขาก็ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆด้วย....

 

.

.

.

 

ร่างเล็กเดินต๊อกแต๊กไปยังห้องสมุดของคฤหาสน์พร้อมกับคำถามที่ไม่ค่อยเข้าใจนัก เขาเห็นแม่น้ำตาคลอและพ่อก็ปลอบแม่ด้วยสีหน้ากังวลไม่ต่างกัน เพราะเขาหรือเปล่า เรื่องของเขาที่พ่อแม่พูดกันเมื่อกี้เป็นเรื่องใหญ่ใช่ไหม?...เด็กชายรู้ดีว่าการย้ายโรงเรียนไปที่นู่นที่นี่ตลอด 4 ปีไม่ใช่เรื่องปกติที่ใครๆเขาทำกัน ไม่ใช่แค่ในเกาหลี บางทีเขายังเคยได้ยินว่าแม่จะส่งไปเรียนที่ต่างประเทศด้วยซ้ำ แต่พ่อก็แย้งออกมาอีกว่ายิ่งไกลหูไกลตาจะยิ่งเป็นอันตราย ฮิมชานไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมถึงอันตราย เขาแค่ชอบที่มีคนมารักและคอยเอาใจอยู่ตลอดเวลา แม้บางครั้งจะมาในวิธีแปลกๆอย่างเช่นพวกครูผู้หญิงที่ชอบแย่งกันดึงเขาไปกอดไปหอม ที่ประหลาดหน่อยก็คือครูผู้ชายที่พยายามจะถอดกางเกงกับเสื้อของเขา ไม่ใช่ว่าไม่กลัว แต่เหตุการณ์มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร แล้วก็นั่นแหละ ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ทำนองนี้ พ่อกับแม่ก็จะให้เขาย้ายโรงเรียนทันที...

 

มือน้อยเอื้อมหยิบนิทานภาพที่ตัวเองชอบดูลงมาจากชั้นหนังสืออีกครั้ง ตำนานเจ้าหญิงทูรันดอทผู้เลอโฉมแห่งกรุงปักกิ่งที่ฮิมชานชอบอ่านมากที่สุด นอกจากความงามที่ถูกยกย่องในหนังสือแล้ว เด็กชายก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงชอบเรื่องนี้นัก อาจเป็นเพราะความรู้สึกผูกพันบางอย่างทำให้เขาโปรดปรานเรื่องนี้มาก ความผูกพันที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน...

 

“เจ้าหญิงสวยมากๆเลยนะฮะ” คุณหนูคนสวยลูบหน้ากระดาษที่มีหน้าโฉมงามไปมา “โตขึ้นผมจะสวยเหมือนเจ้าหญิงรึเปล่าน้า จะมีคนรักผมเหมือนกับเจ้าหญิงรึเปล่า....แล้วถ้ามี” ฟันกระต่ายเผยอยิ้มออกมาน้อยๆ “ผมต้องตั้งคำถามเหมือนที่เจ้าหญิงตั้งคำถามกับทุกคนด้วยมั้ย” เสียงใสว่าพลางพลิกหน้ากระดาษเพื่อเริ่มต้นอ่านเรื่องราวของมันอีกครั้ง....

 

ทูรันดอท ธิดาแสนงามของเจ้ากรุงปักกิ่ง นางผู้งามกว่าหญิงใดในแผ่นดินและเป็นที่หมายปองของเจ้าชายจากเมืองต่างๆ ไม่เว้นแม้แต่กษัตริย์ทุกแว่นแคว้นที่พร้อมจะสละบัลลังก์เพื่อเดินทางมาชมโฉมนางเพียงสักครั้ง ใครก็ว่าทูรันดอทนั้นแสนสวย หากแต่มีหัวใจที่เยียบเย็นและแข็งดุจศิลา หาได้หวั่นไหวต่อไมตรีของชายหนุ่มคนใดไม่ เจ้าหญิงผู้เลอโฉมไม่ปรารถนาจะแต่งงานกับชายใดเพราะหยิ่งทะนงในความงามของตัวเองเสียเหลือเกิน แต่เมื่อทนคำรบเร้าของพระบิดาไม่ได้ นางก็สร้างข้อแม้ด้วยการตั้งคำถามขึ้นมาสามข้อเพื่อต่อกรกับบุรุษที่พึงใจในตัวของนาง ใครที่ไขปริศนาทั้งสามข้อนี้ได้ เจ้าหญิงก็พร้อมจะแต่งงานด้วย ใครที่ไม่สามารถไขปริศนาได้ ผู้นั้นจะต้องตายเมื่อพระจันทร์ปรากฏบนฟ้ายามพลบค่ำ...

 

ใช่แล้ว บรรดาเจ้าชายและกษัตริย์มากมายเอาชีวิตมาทิ้งเพียงเพราะยอมเสี่ยงตอบคำถามเพื่อให้ได้หัวใจของนาง ชีวิตแล้วชีวิตเล่าที่ถูกประหารอย่างโหดเหี้ยม เซ่นสังเวยดวงจันทร์ยามพลบค่ำจนมันย้อมเป็นสีเลือด ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเจ้าหญิงแสนสวยถึงได้มีจิตใจที่โหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ บ้างก็ว่านางต้องคำสาป บ้างก็ว่านางเป็นแม่มด บ้างก็ว่านางเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดา...

 

.

.

.

 

ทว่าไม่เคยได้สัมผัสกับรักแท้....

 

.

.

.

 

“เจ้าหญิงน่าสงสารจังเลย” เด็กน้อยพึมพำเบาๆระหว่างขัดสมาธิบนโซฟาแสนนุ่มแล้วเปิดหน้าไล่ไปเรื่อยๆ “น้องชานรู้ว่าเจ้าหญิงคงจะเหงามาก เจ้าหญิงต้องโดนคุณพ่อบังคับใช่มั้ยถึงได้ตั้งคำถามขึ้นมาแบบนี้” ความคิดแบบเด็กๆทำให้เด็กชายไม่เข้าใจอะไรมาก เขามองด้วยทฤษฎีง่ายๆว่าการที่ไม่เลือกแต่งงานกับใครก็เพราะไม่ชอบคนๆนั้น ในเมื่อเจ้าหญิงไม่ชอบก็ไม่เห็นจะต้องไปแต่งงานกับเขาสักหน่อย...เรื่องนี้ฮิมชานเห็นด้วยสุดๆ ก็ขนาดเขาไม่ใช่เจ้าหญิง เวลาจะคบใครก็ยังเลือกคบเลยนี่นา นี่เป็นถึงคนที่จะแต่งงานด้วยเชียวนะ อันที่จริงก็ไม่รู้หรอกว่าแต่งงานคืออะไรและเป็นยังไง แค่สังเกตจากพ่อแม่ที่รักกันมาก ยิ่งรักกันเท่าไหร่ ความรักนั้นก็จะเผื่อแผ่มาถึงเขาด้วย คิมฮิมชานก็เลยเป็นน้องชานที่มีความสุขมากๆและเป็นที่รักของทุกคนนี่ไง...

 

หนังสือภาพที่ฮิมชานอ่านนั้นเป็นเวอร์ชั่นสำหรับเด็ก คัดเพียงเนื้อเรื่องสำคัญและส่วนที่สอนใจรวมไปถึงการพร่ำพรรณนาความงามของเจ้าหญิงเท่านั้น หากแต่ในวรรณคดีหรือแม้แต่ในบทละครของอุปรากรจริงๆนั้น เจ้าหญิงทูรันดอทไม่ได้สวยและชาญฉลาดเพียงอย่างเดียว แต่ยังเหี้ยมโหดและเลือดเย็นยิ่งกว่าใครๆอีกด้วย...

 

ฮิมชานอาจไม่ได้อ่านส่วนนั้นเพราะยังเป็นเด็ก และเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าตัวเองจะเปลี่ยนไปเป็นแบบไหนยามที่เติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มแสนสวยในอีก 12 ปีถัดมา

 

.

.

.

 

“น้องชาน...น้องชานลูก” เสียงของคุณแม่ดังขึ้นทำให้เด็กชายหันไปมอง ก่อนจะยิ้มฟันกระต่ายให้กับคนที่เดินเข้ามาอย่างอารมณ์ดี

 

“มานั่งอ่านนิทานที่นี่อีกแล้ว” จีอินลูบหัวลูกเบาๆ “ไปอาบน้ำแล้วกินข้าวเย็นกันจ้ะ”

 

“ได้ครับ” เสียงเล็กๆตอบกลับอย่างรื่นเริง เรื่องกังขาในใจที่มีก่อนหน้านั้นหายไปสิ้นตามนิสัยแบบเด็กๆ “คุณพ่อคุณแม่รอน้องชานก่อนนะ น้องชานจะรีบอาบน้ำไวๆเลย”

 

“ไปเร้ว เด็กดีของแม่ต้องรักสะอาดให้เป็นนิสัยนะครับ รู้มั้ย” ฮิมชานพยักหน้ารับก่อนจะกระโดดผลุงลงจากโซฟาแล้ววิ่งออกไป ตอนนั้นเองที่คุณแม่ร้องเรียกลูกของเธอเอาไว้อีกครั้ง

 

“น้องชาน”

“คับ?”

“ถ้าแม่ให้น้องชานเรียนที่บ้าน น้องชานจะเบื่อไหมลูก”

 

ตากลมโตคู่สวยมองคุณแม่อย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้ารัวๆพร้อมกับยิ้มจนตาหยี

 

“ไม่คับ น้องชานไม่เบื่อหรอก น้องชานอยู่ที่ไหนก็ได้ขอให้มีคุณพ่อคุณแม่ก็พอ” ริมฝีปากบางกล่าวแจ้วๆอย่างไม่คิดมาก “อยู่ที่นี่น้องชานก็มีเพื่อนเยอะ ไม่ต้องไปข้างนอกก็ได้ เพื่อนข้างนอกชอบมองน้องชานแปลกๆ น้องชานไม่ชอบเลย”

 

“ถ้างั้นน้องชานเรียนที่บ้านกับแม่นะ แม่จะให้คุณครูมาสอน มีเพื่อนๆคนอื่นเรียนกับน้องชานด้วยนะลูก” จีอินลุกจากโซฟาไปหาลูกของเธอ มือเรียวจับมือน้อยนั้นไว้แน่นด้วยจิตใจที่ยากเกินจะอธิบาย....

 

แม่ขอโทษนะน้องชาน แม่ผิดเองที่ทำให้หนูเกิดมาพบกับชะตากรรมแบบนี้....

 

“หูย งั้นต้องสนุกแน่เลยคับ มีคุณแม่อยู่ด้วยน้องชานสู้ตาย!” เสียงฮึดที่ตะโกนออกมาแบบเด็กๆทำให้ผู้เป็นแม่รู้ว่าลูกน้อยของเธอยังคงบริสุทธิ์ไร้เดียงสาไม่ต่างจากเด็กทั่วไป ได้แต่หวังว่าคำสาปของเพชรนั้นจะไม่ร้ายแรงไปกว่าที่เป็นอยู่ สิ่งที่แดวอนทำสัญญากับมันในค่ำคืนนั้น เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรบ้าง ขอเพียงให้เธอมีโอกาสดูแลลูกแบบนี้ตลอดไป แม้ต้องแลกด้วยชีวิต ยางจีอินก็ยินยอม...

 

.

.

.กเดลำ

 

 

เพื่อตัดปัญหาการโดนลวนลาม ในที่สุดฮิมชานก็ได้เรียนที่บ้านภายใต้ความควบคุมอย่างเข้มงวดของจีอินผู้เป็นแม่ คุณหนูตัวน้อยได้รับการศึกษาอย่างดีในทุกๆศาสตร์ไม่ว่าจะเป็นวิทยาศาสตร์หรือศิลปศาสตร์ รวมไปถึงทักษะอื่นๆอย่างเช่นดนตรี การทำอาหารและกีฬาด้วย ไม่ใช่ว่าเด็กชายจะชอบไปหมดซะทุกอย่าง แต่เพราะความสุขในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆทำให้ฮิมชานกระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลา

 

ก็ยอมรับว่าเหงาอยู่บ้าง แต่อย่างน้อยพี่ชายใจดี ลูกชายของคุณป้าเฮยองมักจะมาเล่นกับเขาบ่อยๆ หรือจะเป็นเด็กรุ่นราวคราวเดียวกับเขาที่แวะมาที่บ้านเป็นระยะ คุณแม่อธิบายให้ฟังในภายหลังว่าพวกเขาเหล่านั้นมาเรียนรู้เพื่อจะทำหน้าที่บอดี้การ์ดในอนาคตให้กับเขานั่นเอง เอาไงก็เอาเถอะ การมีคนคอยเอาใจ ล้อมรอบไปด้วยความสนุกสนานและความรักที่พ่อแม่ให้กับเขา เท่านี้ก็ทำให้ฮิมชานมีความสุขโดยไม่จำเป็นต้องออกไปเผชิญโลกกว้างแล้ว...

 

.

.

 

พูดถึงโลกกว้างก็ทำให้เด็กน้อยคิดถึงเพื่อนใหม่ที่เคยพบกันเมื่อปีก่อน ฮิมชานยังจำคนที่เขาเจอในงานเลี้ยงเมื่อปีที่แล้วได้ดี...แปลกจัง ทั้งที่เป็นคนรวยเหมือนเขา มีฐานะไม่ด้อยไปกว่าเขา ก็น่าจะมีคนล้อมหน้าล้อมหลังเอาใจและมีความสุขเหมือนเขาสิ แต่ทำไมเด็กคนนั้นถึงไม่มีความสุขเลยนะ แววตาอ้างว้างและเปลี่ยวเหงาบวกกับท่าทางซึมๆแสดงออกอย่างชัดเจนจนเขาอดคิดถึงไม่ได้ ที่ผ่านมานี่ก็คิดถึงตลอดแหละ เพียงแต่พ่อไม่ให้เขาไปงานสังคมแบบนั้นอีก อาจเพราะเขายังเด็กไป คงต้องรออีกสักพักถึงจะกลับเข้าไปในงานที่หรูหราแบบนั้นได้....ถึงวันนั้นคิมฮิมชานก็คงจะได้เจอกับบังยงกุกอีกครั้ง และพวกเขาก็น่าจะเป็นเพื่อนกันได้ไม่ยาก....

 

.

.

 

นึกไม่ถึงว่าคิมฮิมชานกับบังยงกุกจะได้เจอกันเร็วกว่าที่คิด….

 

.

.

 

และฐานะของทั้งคู่ก็ห่างจากคำว่าเพื่อนอย่างสิ้นเชิง....

 

.

.

 

 

TBC

 

------------------------------------------------------------------------

 

อันนี้บ่องตงว่าเป็นฟิคแนวที่ไม่เคยแต่งเลย (ซึ่งในชีวิตก็แต่งอยู่ไม่กี่เรื่องอ้ะ 55555) ที่หายไปไม่ได้อัพนานเพราะใช้เวลาเรียงพล็อตอยู่ค่ะ สำหรับเราที่ไม่เคยแต่งอะไรแบบนี้เลยคิดว่ายากมาก แต่จะพยายามอย่างเต็มที่เพราะชอบพล็อตที่คิดออกมา (หวังว่าจะถ่ายทอดได้ดีเหมือนกันนะ) ดีใจที่มีหลายคนถามถึง ตั้งใจว่าจะเขียน Moonstruck ให้จบก่อนแล้วจะมาต่อรวดเดียวเลย (ระหว่างนี้ก็ยังต้องเรียงพล็อตต่อไปอีก) ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ มีอะไรแท็กไว้ใน #บชทูรันดอท หรือเมนชั่นหาเรียมได้เลยข่าบ






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #18 devil-angle (@devil11) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:50
    เป็นฟิคที่น่าอ่านมากแบบมันน่าค้นหาอ่ะ คืออยากอ่านต่อแล้วมันดีเหลือเกินค่ะ ทิ้งปริศนาให้อยากอ่านต่อ อ๊อยยยย สู้ๆนะค่ะไรต์
    #18
    0
  2. #15 4U_mylove (@for-u-mylove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 16:22


    ดูลึกลึบ เป็นพล็อตที่แปลกดีค่ะ ยูไม่เคยอ่านเรื่องแบบนี้เลย น่าสนใจมากค่ะ จะติดตามอ่านนะคะ อยากให้ถึงตอนโตแล้วเนี่ย คงจะสวยและมีเสน่ห์เข้าไปใหญ่

    สู้ๆ นะคะ
    #15
    0
  3. #14 Meen_GMC (@Meen_GMC) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 11:42
    ชอบภาษาทุกเรื่องเลย น้องชานไร้เดียงสามากอ่ะน่ารักกก คนสวยที่มาพร้อมคำสาปอ่ะ เจอยงกุกแล้วด้วย ดูจะชอบยงกุกด้วย โง้ยยยยย
    #14
    0
  4. #13 KUROBUTA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:07
    ภาษาดีเหมือนเดิมค่ะ แนวนี้แปลกดี น่าสงสารฮิมชานที่ต้องเจอเรื่องแบบนี้โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่ได้รู้เรื่องเลย คงอึดอัดน่าดูไปไหนคงมีบอดี้การ์ดตามเป็นขบวน แต่ถ้าได้ยงกุกเป็นบอดี้การ์ดนี่คงดีเนอะคงไม่อึดอัด เจอกันแล้วด้วย แถมยังมีแอบคิดถึงกันอิก แหมะสมกับที่เกิดเดือนดือด#เกี่ยวเหรอ 5555 ติดตามผลงานตลอดคะ สู้ๆนะคะ อยู่กับบังชานไปนานๆน้าาา
    #13
    0