ผูกขาดรักแบดบอยร้าย

ตอนที่ 2 : Prologue 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    2 ก.พ. 62


“พ่อเองไม่สนหรอกว่าลูกจะแต่งงานกับผู้หญิงแบบไหน ลูกเต้าเหล่าใคร พ่อสนใจแค่อยากอุ้มหลานเร็วๆ” คนเป็นพ่อหยุดมองหน้าหล่อเหลาของลูกชายก่อนคุยต่อ “ลูกอาจจะกังวลกับการมีข่าวเกี่ยวกับผู้หญิงมากหน้าหลายตา แต่เท่าที่พ่อรู้ ผู้หญิงพวกนั้นไม่มีคุณสมบัติที่ลูกเห็นว่าเหมาะจะเป็นสะใภ้ของตระกูลเรา อีกอย่างแม่ผู้หญิงพวกนั้นก็คงไม่ได้รักลูกมากไปกว่าเงินทองทรัพย์สมบัติที่มี พ่อกำลังคิดจะจัดการหา...” ยังไม่ทันพูดจบ ลูกชายก็แทรกขึ้นมาอย่างรู้ทัน

“โอ้... ไม่ครับ อย่าลำบากถึงขั้นนั้นเลย” เขารีบค้านทันทีที่บิดายังกล่าวไม่จบประโยคด้วยซ้ำ เพราะรู้ด้วยสัญชาติญาณว่าพ่อเขากำลังคิดจะคลุมถุงชนเพื่อบั้นปลายของการมีทายาทตัวน้อยมาสืบทอดวงศ์ตระกูล

แต่เมื่อบิดาเอ่ยว่า ไม่เกี่ยงว่าจะเป็นผู้หญิงแบบไหน... หรือชาวต่างชาติก็ไม่ติดอะไรเขาถึงกับนิ่งราวตกในห้วงภวังค์ ไม่ทราบได้ว่าบิดาเขากำลังนึกถึงผู้หญิงไทยที่มีแต่ความอันตรายเมื่อหลายปีก่อนนั่นอยู่หรืออย่างไรกัน ใบหน้าหวานซึ้งของเจ้าหล่อนทิ่มแทงศักดิ์ศรีของเขาทุกครั้งที่นึกถึง มันแสบร้อนไปหมดจนอยากเอาคืนเสียให้สาสมใจ หลังจากเหตุการณ์บ้าๆ นั่น เขากับบิดาก็ฝังเรื่องราวของเธอลึกลงไปยังดินแดนทะเลทรายอันไกลโพ้น ไม่มีใครเอ่ยถึงหญิงสาวชาวไทยคนนั้นอีกเลย ด้วยโทษฐานที่เจ้าหล่อนเคยทำเขาเสียใจจนเกือบเสียผู้เสียคน

“เราอยู่ในยุคศตวรรษที่ยี่สิบ ผมไม่เชื่อว่าพ่อยังยึดติดกับการแต่งงานเพื่อผลิตทายาท” ริชาร์ดกล่าวเสียงเย็นชา สายตาเขาไร้ความรู้สึกและยากคาดเดาอารมณ์

“แต่ปู่ของลูกไม่คิดอะไรอย่างนั้น... ไม่อย่างนั้นแกคงไม่ได้เกิดมา เพราะมีพ่อ แกจึงเกิดมาไม่ใช่หรือไง?”

“ผมไม่เชื่อว่าจะต้องเสียสละถึงเพียงนั้น ผมไม่เคยปรารถนาการแต่งงานโดยปราศจากความรัก”

“แล้วลูกรักใคร?”

“ผมไม่เคยรักใคร... แต่ถ้าพ่อห่วงเรื่องทายาท พี่สาวและน้องสาวของผมก็ทำหน้าที่นี้ได้ดีอย่างไม่บกพร่อง พวกเธอต่างแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อจัดสรรให้”

“แกมันหัวแข็ง” บิดาคำรามกัดฟันกรอด หากนั่นหาได้ทำให้ริชาร์ดสะทกสะท้านไม่

“ต่อไปพวกเธอก็ต้องมีลูก ในอนาคตเด็กๆ พวกนั้นก็ต้องแข็งแรงและเติบโตขึ้นมาสืบทอดอาณาจักรธุรกิจของพ่ออย่างไม่ต้องสงสัย”

“แต่เด็กพวกนั้นไม่ได้มีหน้าที่สืบสกุล ตระกูลของเราจะสิ้นสุดที่แกไม่ได้เป็นอันขาด”

“ผมไม่เห็นว่าเรื่องนั้นจะมีบทบาททำให้ผมเหนือใครๆ” ริชาร์ดเถียง “ผมยินดีจะเสียสละทุกอย่าง แต่ยกเว้นสิ่งเดียว... ที่เรากำลังคุยกัน”

“...”

“ผมไม่ได้ต่อต้านการแต่งงาน ไม่ได้ย่ำยีสถาบันครอบครัวหรอกนะครับ มันเป็นสิ่งที่ดี แต่ไม่ใช่สิ่งที่ผมปรารถนา”

“แกจำคำที่พูดวันนี้เอาไว้ให้ดี” ผู้เป็นพ่อคำราม

“ผมไม่ลืม... สิ่งที่ผมพ่นออกจากปาก

“เอาล่ะ... เอาไว้สักวันแกจะคิดได้ วันนั้นเราคุยกันเรื่องนี้อีกทีก็ยังไม่สาย” ผู้เป็นบิดาพยายามข่มใจเย็นเอาไว้ก่อน เพราะขณะนี้คงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วจริงๆ  เมื่อยืนยันการปกป้องสถานะโสดของตนเองได้ชัดเจนเด็ดขาดแล้ว ริชาร์ดก็สะบัดก้นเดินออกมาจากห้องของบิดา

~*~

 

“ฉันตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์คุณนะคะ” หญิงสาวเจ้าของผมบรอนด์ทักขึ้นหลังจากใช้เคาน์เตอร์เครื่องดื่มเป็นที่อำพรางร่างบางเอาไว้ รอเวลาเขากลับมา เจ้าหล่อนมีดวงตารียาวสีสวย ผิวขาวกระจ่างยิ่งรับกับสีผมเงาระยับ ถ้อยคำทักทายจากนางแบบสาวสวยสุดเซ็กซี่ อันมีดีกรายาทสาวเพียงคนเดียวของนักการเมืองทรงอิทธิพล ฟารีดาเป็นผู้หญิงมาดมั่น สวยจัดและเธอหมายมาดจะ จับ ริชาร์ดให้อยู่หมัด เธอยอมแลกทุกอย่างด้วยซ้ำ ขอเพียงได้ผู้ชายที่ปรารถนามาแนบอก...

หญิงสาวหย่อนตัวลงนั่งใกล้ๆ เขา “ฉันรู้ว่าช่วงนี้คุณงานยุ่งมากๆ จนเราหาเวลาเจอกันไม่ค่อยจะได้” เธอว่า

“ก็ประมาณนั้น...” เขางานยุ่ง เป็นเรื่องจริง หากความจริงที่จริงที่สุดคือ เขาอยากอยู่คนเดียว เขาชอบเวลาอยู่ลำพังมากกว่าตอนนี้ที่มีสาวสวยนุ่งน้อยห่มน้อยมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ แต่ด้วยมารยาทและการอบรมเลี้ยงดูที่ควรพึงมีความเป็นสุภาพบุรุษ ต้องเก็บความจริงไว้แต่ในความคิด

“ฟารีดาเป็นญาติห่างๆ ริชาร์ดยิ้มอ่อนๆ ชวนคุยด้วยเรื่องเบาๆ และรับเครื่องดื่มมาจิบ” ส่วนเธอทำหน้าที่ป้อนเค้กชิ้นจิ๋วใส่ปากอย่างหวานหยด

ดูเหมือนว่าความหวังสูงสุดของคนเป็นพ่อที่ต้องการให้เขาแต่งงานเป็นหลักเป็นฐานจะยังพยายามไม่มีหยุดหย่อน และเป็นที่รู้กันไปทั่วในวงวาร เขาจึงระมัดระวังตัวเมื่อผู้หญิงที่รู้ดีว่ามีความเป็นไปได้ที่จะเป็นผู้หญิงที่บิดาจัดหามาให้เข้ามาพัวพันใกล้ชิดกับชีวิตเขา มันอาจจะเป็นกับดักดีๆ นี่เอง

เครื่องดื่มเอย... ขนมเอย... ล้วนแล้วแต่น่าหวาดระแวงเป็นที่สุด!

เขาระวังตัวเพราะประมาทไม่ได้ว่าทั้งหมดนี้อาจเป็นแผนหรือกับดักเพื่อให้เขาประทับใจและเพลี่ยงพล้ำไปกับฟารีดา... ว่าที่เจ้าสาวที่พ่อเขาต้องการ

“ฉันเห็นคุณลงหน้านิตยสาร... เป็นหนึ่งหนุ่มในฝันของสาวๆ น่าภูมิใจจังนะคะ” เอ่ยด้วยแววตาชื่นชม

“ใช่แล้ว...” เขาไม่คิดถ่อมตัว พยักหน้าหล่อเหลาเสริมความเห็น เธอยิ้มกว้างส่งตาหวานอย่างเชื้อชวน

“คราวหน้าถ้าจะมา คุณนัดกับเลขาฯ ส่วนตัวของผมก่อน ผมยินดีจัดคิวให้ เราจะได้ไม่เสียเวลาอย่างในวันนี้! เขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มที่มีความเป๊ะ และไม่ชอบจริงๆ กับการมีใครปุบปับมาหาเขาแบบนี้ สำหรับคนอื่นอาจจะมองว่าการเซอร์ไพรส์เป็นเรื่องดี แต่สำหรับเขาแล้วกลับเป็นเรื่องเสียมารยาทอย่างไม่น่าให้อภัย

“ทำไมละคะ?” สำเนียงเอ่ยอย่างงอนๆ ตามฟอร์มลูกคุณหนูที่ไม่ชินกับการถูกขัดใจ

“เพราะผมมีนัดเจรจาธุรกิจหลังจากนี้น่ะสิ” ริชาร์ดเอ่ยเย็นชา ฟารีดานิ่วหน้าทันควัน หากพยายามข่มอารมณ์กับอีกฝ่าย

“คุณก็รู้ว่ารีด้า...”

“เอาไว้คราวหน้า เราจะมีเวลาอยู่ด้วยกันนานกว่านี้นะครับ” เขาตัดบทอย่างสุภาพบุรุษ

“เดี๋ยวก่อนสิคะ” ฟารีด้าทัดทาน อยากจะลงไปนั่งร้องกรี้ดกับพื้น เพราะไม่ชอบถูกใครขัดใจ

“ผมมีงาน... ต้องขอตัว! ไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ริชาร์ดลุกพรวดและเดินออกจากห้องทำงานเขาไปอย่างไม่เหลียวหลัง ฟารีดาอยากจะกรีดร้องด้วยความขัดใจ หากกลั้นความคลุ้มคลั่งนั้นไว้แล้วได้แต่ปลอบใจตัวเองเบาๆ

“ยังไงคุณก็หนีไม่รอดหรอก... ฉันต้องแต่งงานกับคุณให้ได้” นางแบบหมายมาด

 

ซุปเปอร์คาร์ราคาแพงหูดับพาเขากลับมายังอพาร์ทเม้นท์ส่วนตัวสุดหรูในเวลาต่อมา มือเพรียวแกร่งของริชาร์ดเอื้อมหยิบนิตยสารชื่อดังที่ฟารีดาอ้างถึง แน่นอนมันปรากฏในอพาร์ทเม้นท์หรูอันเป็นที่พักของเขาด้วยเช่นกัน ก็นิตยสารชื่อดังเป็นที่นิยม ธรรมดาที่คนดูแล

ความเรียบร้อยของที่นี่จะลงทะเบียนรับสมาชิกนิตยสารแนวหน้าหลายๆ หัวเพื่อเอาไว้อัพเดทข่าวคราวหรือแม้แต่เช็คความเป็นไปของเขาและกลุ่มธุรกิจในสายตาของสังคม

เขาหยิบมันขึ้นมาแล้วเดินยืดหลังตรงแน่วอย่างสง่างาม ตรงไปยังโถงห้องพัก ไม่ทราบว่าได้เพิกเฉยละเลยความใส่ใจที่สังคมมองเขามานานเท่าไหร่แล้ว เขาละทิ้งที่จะสนใจข่าวนับตั้งแต่เรียนจบจากอังกฤษ...

ใช่... หลังเหตุการณ์บัดซบนั่น

นักธุรกิจหนุ่มหล่อพลิกหน้านิตยสารอย่างลวกๆ ไม่ใคร่ใส่ใจกับอะไรนัก หากกลับชะงักกับภาพหน้าสวยติดตรึงใจ หากแต่กลับกลายเป็นความสวยที่ยังทิ่มแทงใจของใครบางคน มันสะดุดตา... และเธอดูดีสวยขึ้นราวนางพญาในงานเลี้ยงสังคมชั้นสูง

ภาพตมิสา กลิ่นจันท์มณี กำลังอยู่ในงานเลี้ยง ยืนแนบกับชายหนุ่มนักวิชาการมาดหล่อเหลาแลดูน่านับถือคนหนึ่ง มือเรียวบางแตะสัมผัสบนลำแขนแกร่งของเขาอย่างสนิทสนม แม้ว่ามันจะมีชุดสูทหรูขวางก้นสัมผัสนั้น มันกลับทำเขาดวงตาแทบลุกเป็นไฟได้ด้วยความเกลียดชัง

เขาเกลียดไอ้ผู้ชายทุกคนที่เอาตัวเองเข้าใกล้ตมิสา!

ถ้าการฆ่าคนไม่ผิดกฎหมาย เขายืนยันว่าจะกำจัดไอ้ผู้ชายหน้าไหนก็ตามที่เอาลมหายใจไปเป่ารดตมิสาแม้เงา

ริชาร์ดกางนิตยสารลงบนโต๊ะด้วยมือแกร่ง มันออกจะสั่นน้อยๆ ด้วยพลังโทสะที่เกรี้ยวกราดออกมาจากภายใน ดุจไฟโลกันต์ที่พร้อมเผาผลาญทุกอย่างที่ขวางหน้าให้ไหม้จุล

ตมิสา สวมชุดสวยจากห้องเสื้อแบรนด์ดังระดับโลก เขาเชื่อเหลือเกินว่าเธอคงไม่มีปัญญาหาชุดแพงๆ แบบนั้นได้เองหรอก จะเป็นความเพราะความอุปการะจากพวกมหาเศรษฐีหน้าโง่ที่กระเป๋าหนักและยอมทุ่มทุนเพียงต้องการใช้ของพวกนี้เป็นเหยื่อล่อเพื่อจะได้นอนกับเจ้าหล่อน เขารู้... เพราะเขาเคยใช้ไม้นี้มาก่อนน่ะสิ สายตาเขามองภาพอดีตคนรักอย่างดูแคลน  ชุดหรูนั้นอันที่จริงมันค่อนข้างจะออกแบบมาให้ปกปิดเรือนร่างอยู่มากพอสมควร หากเมื่อตมิสาสวมใส่ ทำไมมันกลับดูเย้ายวนอย่างประหลาด จะว่าด้วยรูปร่างหรือเสน่ห์ดึงดูดก็ตามแต่ เขาหลุดหลิดชะมัด เรือนผมสีน้ำตาลเข้ม ด้วยเป็นลูกเสี้ยวไทย-สเปน-อเมริกัน ที่มีเชื้อไทยในสัดส่วนที่มากกว่า เธอจึงดูคมและสวยสง่าดุจนางพญา เขาชอบความงามในแบบธรรมชาติ แม้ยามไม่มีเครื่องสำอางบนใบหน้า ตมิสาก็สวยสะกดสายตาจนเขาแทบไม่มีสายตาไว้เพื่อมองใครอื่นอีกเลย

เขาเคยชื่นชอบความงามตามธรรมชาติที่เธอมีมันไม่ได้ต้องการสิ่งแปลกปลอมใดๆ มาประดับประดาเลย เธอมีผมสีน้ำตาลเงางาม ผิวขาวดุจงาช้าง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเกือบคล้ายเฉดสีผม ความงามที่ลงตัวดั่งดอกไม้งามเลอค่าที่ใครๆ ต่างเฝ้าเสาะแสวงหามาประดับแจกันราคาแพง

นักธุรกิจหนุ่มขบกรามแน่นเมื่ออ่านคำบรรยายใต้ภาพข่าว แม้ไม่ได้ระบุชื่อเธอ แต่ผู้ร่วมทางของหล่อนคือ ศาตราจารย์สมิธ เป็นนักธุรกิจและนักการกุศลชื่อดัง เป็นคนร่ำรวยที่รวยมากจริงๆ เสียด้วย จะว่าไปมูลค่าทรัพย์สินของไอ้หมอนั่นก็สูสีกับเขาอย่างกินกันไม่ลง

“นอกจากรวย... คงต้องโง่ด้วยสินะถึงยอมเป็นคู่ควงแม่นั่น” ยายตัวแสบ!’

ริชาร์ดสบถ ด้วยความขัดเคืองใจเหลือจะกล่าว เขาเผลออ่อนไหวหมกมุ่นจนประสาทเสียกับภาพสวีทนั่นของเจ้าหล่อนได้อย่างไรกัน แล้วภาพงานเลี้ยงหรูหราเจ้ากรรมก็ฉุดรั้งเขาให้จมลงไปในความทรงจำวันวานที่เขาฝังกลบมันไปนานปีแล้วจนได้

ริชาร์ดยอมรับว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายสำหรับลูกผู้ชายมากๆ หญิงสาวคนนี้เป็นเครื่องเตือนใจว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายสมบูรณ์แบบอย่างที่สังคมยกย่อง เขามีความบกพร่องมากมายในสายตาของเธอ...


~$~

 โปรดติดตามตอนต่อไป.... ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น