ล่ารัก เจ้าสาวแจ็คพ็อต (ผ่านพิจารณาทำละครช่อง One 31)

ตอนที่ 3 : Chapter 1 :: เกมล่าแจ็คพ็อต (100%) - รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    3 ส.ค. 62


ขอโทษนะคะ ขอพูดกับพี่ปกรณ์ค่ะปภาณพิชญ์เอ่ยอย่างกลั้นโกรธ หากแต่ยังคงรักษาความสุภาพเอาไว้ เธอยินดีไว้หน้าทุกคนนั่นแหละ เป็นธรรมดามีแฟนหล่อก็ต้องใจกว้างหน่อย


เธอจะคุยอะไรกับแฟนฉันเหรอ? แล้วก็ไม่ต้องรออีกต่อไปแล้วนะ แฟนของฉันคงไม่ไปพบเธอตามนัดอีกเข้าใจตรงกันนะปลายสายเว้นจังหวะสูดลมหายใจ ก่อนกระแทกคำพูดแบบเน้นๆ กลับมาอีกครั้ง เลิก-ยุ่ง-กับ-แฟน-ฉัน-สักที!!”


เจ้าหล่อนวางสายใส่เธออย่างห้วนๆ แต่ทำไมมันถึงเจ็บขนาดนี้เจ็บปวดจัง... ปริ่มใจจะขาด


หญิงสาวเจ็บจนมิอาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้อีกต่อไปมือเรียวเล็กยกขึ้นปาดน้ำตารู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนโลกทั้งใบกำลังหันหลังให้เธอ


น้องๆ เป็นอะไรจ๊ะ?” ทีมงานสาวห้าวถามขึ้น เธอตามหาคู่รักที่เข้าแข่งขันคู่สุดท้ายไม่เจอนอกจากน้องที่อยู่ตรงหน้า ตอนนี้ดารากำลังจะมาถึงโรงถ่ายแล้ว ฉากก็พร้อมทุกอย่างทีมงานและคนที่มาให้เสียงตบมือก็ประจำที่กันเรียบร้อย


ปละ... เปล่าค่ะ ไม่เป็นไรค่ะว่าพร้อมก้มหน้าปาดน้ำตาเงียบๆ


แล้วน้องร้องไห้ทำไม?” ทีมงานอีกคนที่มาพร้อมกันถามขึ้นบ้าง


ไม่ได้ร้องค่ะเธออ้อมแอ้มแก้ตัวไปทั้งที่มีหลักฐานที่เรียกว่า น้ำตาเห็นอยู่ทนโท่


น้องคือคนที่จะเล่นเกมใช่ไหม เหลืออีกคู่ พี่ตามหาแทบแย่ แล้วนี่แฟนไปไหน?” ทีมงานถามขึ้น เพราะในเวลาที่ใกล้แข่งขันแบบนี้ แต่ละคนเขาอยู่กันเป็นคู่ๆ รอทีมงานฝ่ายประสานงานกองถ่ายเรียกตัวเข้าประจำที่แล้ว แต่ที่เห็นมีอยู่สองคนที่ยืนรอแฟน คนหนึ่งก็ชายหนุ่มมาดเซอร์กับน้องสาวคนนี้ หรือทั้งสองคนจะเป็นแฟนกัน แต่ทะเลาะแง่งอนกันหน้างานรีบทำความเข้าใจกันซะจะแข่งแล้ว ทีมงานสาวคิดเพราะตั้งแต่ทำรายการมาเธอเห็นคู่รักที่มาแข่งแล้วงอนกันทะเลาะกันกลางกองถ่ายแบบนี้บ่อยจนชินเสียแล้ว


อยู่นี่ครับ!” ชายหนุ่มเจ้าของร่างสูงเอ่ยมาแต่ไกล สิ่งนั้นทำเอาปภาณพิชญ์ที่เพิ่งจะเช็ดน้ำตาจนแห้งตกใจขยี้ตาที่ยังพร่าอีกครั้งเพื่อจะได้เห็นชัดๆว่าเสียงใคร ชีวิตนี้มีแฟนคนเดียวนะ แล้วก็เพิ่งถูกแย่งไปถ้าจะต้องมีแฟนใหม่ทำไมฟ้าส่งมาไวนักล่ะ ยังไม่ได้อธิษฐานเลยด้วยซ้ำ ปภาณพิชญ์คิดขณะสายตาก็เริ่มมองเห็นหน้าหล่อๆ ของหนุ่มมาดเซอร์เจ้าของประโยคบาดใจนั้นชัดเจนขึ้น


พระเจ้าช่วย... กล้วยทอดของปภาณพิชญ์!


หนีมานั่งตรงนี้เอง ไปล้างหน้าก่อนไป เกมใกล้จะเริ่มแล้วเขาบอกด้วยท่าทีสนิทสนมพร้อมเผยรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าที่เคยได้รับฉายาว่า บุรุษหน้าเดียวหรือ ช่างภาพหน้าเดียวอันเป็นฉายาจากบรรดานางแบบและสไตลิสต์หลายๆ คนในวงการนิตยสารแฟชั่น หากแต่รอยยิ้มของเขานั้นสดใสอย่างยากอธิบาย


ปกติธันยาพัฒน์เป็นผู้ชายยิ้มยากเป็นทุนอยู่แล้ว จนเป็นสาเหตุให้เขาได้รับฉายาว่า ผู้ชายหน้าเดียวมาตั้งแต่เด็ก พอโตเป็นหนุ่มหล่อเลี้ยงตัวเองโดยไม่พึ่งเงินทางบ้านด้วยอาชีพช่างภาพอิสระ เขาก็ได้รับฉายาจากบรรดานางแบบนายแบบและสไตล์ลิสต์ทั้งหลายว่าเขาน่ะ เป็น ช่างภาพหน้าเดียวจะดีใจเสียใจมีความสุขหรือทุกข์ ใบหน้าเขาก็เรียบนิ่ง นานทีจึงจะเผยรอยยิ้มสักครั้ง แต่ก็เป็นเพียงรอยยิ้มบางๆ เหมือนคนขี้เกียจจะยิ้ม คนที่มีโอกาสได้เห็นรอยยิ้มของเขานับว่าเป็นคนโชคดีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้


อ้าว! เมื่อกี้น้องบอกแฟนเข้าห้องน้ำ?” ทีมงานท้วงขึ้น มองด้วยดวงตาเจือแววสงสัย


ครับ แฟนผมขี้อาย เรางอนกันนิดหน่อยครับเลยแอบมานั่งร้องไห้ตรงนี้ มาถึงแล้วไม่อยากเล่นเกมจะหนีกลับบ้านท่าเดียวเขาบอกเหตุผล มันคือมุสาคำโตเลยนะนั่น!


อ๋อๆ เออรีบๆ ทำความเข้าใจกันซะ แล้วรีบตามพี่เข้าไปข้างในล่ะทีมงานสาวว่า คิดไว้แล้ว... ‘หนุ่มสาวฮอร์โมนพลุ่งพล่านก็งี้ เอะอะทะเลาะเอะอะงอนง้อ... แหมเห็นใจคนโสดบ้างสิวะพวกแกเอ๊ย...’ ทีมงานคิดในใจก่อนเดินส่ายศีรษะเข้าไปในฮอลล์จัดการถ่ายทำ


นี่คุณ?” ปภาณพิชญ์กำลังคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าช่างเสียมารยาท เธอยอมรับว่าเขาหน้าตาดีรูปร่างเทียบนายแบบได้เลยล่ะแต่ไม่น่าเสียมารยาทขนาดนี้เลย เธอนึกตำหนิเขาในใจ


ครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังนะครับ แต่ที่คุณทะเลาะกับแฟนในโทรศัพท์ดังขนาดนั้น... ดีแค่ไหนแล้วที่ทีมงานไม่ได้ยินเข้า


คุณมายุ่งทำไมเล่า!” เธอบอกอย่างเซ็งๆ พร้อมก้มหน้าหลบสายตาเขาที่กำลังจับจ้องสังเกตเธอ


ตอนนี้เราตกที่นั่งเดียวกันนะ จะไม่ได้ยังไง?”


คุณหมายความว่าไง?” ปภาณพิชญ์เงยหน้าถามอย่างนึกสงสัยขณะสายตาสบประสาน นาทีนั้นเองหญิงสาวจึงได้พบว่าดวงตาของผู้ชายหน้าเดียวมีสีเทาอมฟ้า... มันน่าหลงใหลพอๆกับพระเอกภาพยนตร์ฮอลลิวูดชื่อดังเลย


แฟนผมหนีกลับบ้านไปแล้ว ส่วนคุณคงไม่ต้องให้บอก...” ชายหนุ่มหยุดจ้องตาคู่นั้นที่กำลังช้ำแดงเพราะผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ แล้วชายหนุ่มก็พูดต่อไปอีกว่า ปัญหาที่เกิดกับคุณไม่ใช่ผมไม่รู้พูดจบเขาก็มองเห็นละอองน้ำตาที่กำลังสั่นระริกในดวงตาคู่สวย ก่อนที่มันจะเอ่อรื้นขึ้นมาอย่างยากจะห้ามได้...


อืมหญิงสาวพยักหน้าหงึกๆ น้ำตาก็พานจะไหล


คุณหยุดร้องไห้ก่อนได้ไหมครับ... เรามาคิดช่วยกันว่าจะผ่านวันนี้ไปได้ยังไงดีกว่าเขาเอ่ยชวนสายตาคล้ายว่ากำลังปลอบโยน แต่ตอนนี้เขายังอยู่ในฐานะคนแปลกหน้า ซึ่งทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้


หญิงสาวแหงนหน้าสบประสานสายตาเขา


แล้วคุณว่าเราควรทำไง?” หญิงสาวเอ่ยถาม... หวังว่าสิ่งที่เขาจะตอบออกมา คงไม่ตรงกับที่เธอกำลังเดานะ


ในเมื่อแฟนเราต่างก็ไม่มาที่นี่ ไม่อยู่ตรงนี้ และเรากำลังจะแข่ง เราก็มาจับคู่กันสักพัก?” เขาบอกอย่างมีแผนการแต่สีหน้าเขายังคงนิ่งเรียบเช่นเดิม


แล้วมันก็ต้องมีคู่หนึ่งที่หายไปปภาณพิชญ์ตั้งข้อสังเกต เพราะแผนการที่ทั้งสองกำลังจะทำนั้นมันมีช่องโหว่!


เราแค่...” เขาจ้องเธออย่างครุ่นคิดก่อนโน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้วกระซิบเบาๆที่ข้างหู เงียบๆ ไว้ แล้วผมจะเข้าไปช่วยทีมงานหาคนมาแทนแฟนของเราเองเขาหยุดพูดครู่หนึ่ง หากทว่าลมหายใจอุ่นร้อนของเขามันเป่ารดใบหูบอบบางของเธอพาให้หัวใจหญิงสาวเต้นแรงไม่เป็นส่ำ


คนบ้า! เพิ่งรู้จักกันก็ถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ ทำไมอันตรายขนาดนี้เนี่ย กับพี่หมอคบกันมาเป็นปียังไม่เคยทำใจเต้นรัวแบบนี้เลยนะ!’


คิดว่าเขาน่าจะมีสแตนอินอยู่น่า อย่างน้อยเอาคนตบมือพวกนั้นมาสวมสิทธิ์เล่นเกมก่อน แหมคุณ... รายการโทรทัศน์ระดับมืออาชีพอย่างพวกเขา ไม่เตรียมงานไว้แค่แผนเดียวหรอก


คุณรู้ได้ไง?” ปภาณพิชญ์เอ่ยถามออกไปด้วยความแปลกใจ


ผมเป็นช่างภาพฟรีแลนซ์ สายงานของผมมันก็คล้ายๆ กันน่ะ งานบันเทิง วงการมายาเค้ามีก๊อกสอง ก๊อกสาม เป็นแผนสำรองเขาหยุดจ้องหน้า ว่าแต่คุณจะเอาไง?” เขาย้ำคำถามไปที่หญิงสาวที่ตาแดงก่ำ เพราะผ่านการร้องไห้มาพอสมควร ชายหนุ่มหน้าเรียบนิ่ง แม้ดูเหมือนหัวใจเย็นชาก็จริง แต่กลับทนไม่ได้ เมื่อเห็นน้ำตาผู้หญิง... ธันยาพัฒน์ไม่เคยทำผู้หญิงต้องร้องไห้ และไม่ชอบเห็นผู้ชายหน้าไหนก็ตามทำร้ายจิตใจผู้หญิง กระทั่งถึงขั้นร้องไห้เสียน้ำตาแบบนี้


สถานการณ์เหมือนทั้งคู่ลงเรือลำเดียวกัน สภาพเธอเองตอนนี้ก็เหมือนเดินมาไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับ ความจริงเธอก็ไม่ได้หวังรางวัลอยู่แล้ว แค่อยากง้อคนรัก แต่ถ้าเขาไม่อยู่ การทิ้งไปกลางคันมีแต่จะถูกทีมงานด่าตามหลังน่ะสิ เธออาจจะตกลงกับเขาแล้วแข่งให้จบๆไปให้สิ้นเรื่องสิ้นราว


เอาก็เอาค่ะหญิงสาวปาดคราบน้ำตา หายใจเข้าปอดลึกสุดก่อนลุกขึ้น ฉันตกลง!” เธอบอกดวงตาเธอดูเข้มแข็งขึ้นมา


ไปล้างหน้าก่อนดีไหม...”เขาแนะ ก่อนจะพูดเสริมขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่นราวปลอบโยน เติมแป้งและลิปสติกสักนิดก็ได้ ผมจะรอแถวๆ ทางเข้านะครับเขายิ้มบางอย่างเห็นอกเห็นใจหญิงสาวขี้แยตรงหน้า แน่นอนว่าเธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีในรอบปีที่มีโอกาสได้เห็นรอยยิ้มของเขา


ค่ะปภาณพิชญ์พยักหน้ารับรู้ก่อนเดินตรงไปที่ห้องน้ำของโรงถ่ายทำ


                                                                                                                         

ปภาณพิชญ์ก้าวออกมาหลังจากทำธุระเสร็จเรียบร้อย พบว่าร่างสูงมาดเซอร์กำลังยืนรอเธออยู่ นานแค่ไหนแล้วที่ปภาณพิชญ์ไม่มีผู้ชายยืนรอหน้าห้องน้ำแบบนี้ เขาทำให้เธอหวนกลับไปนึกถึงเวลาหลังชมภาพยนตร์จบ พี่หมอจะต้องยืนรอเธอหน้าห้องน้ำ เหมือนกับแฟนหนุ่มของสาวๆ ทุกคนที่ไปชมภาพยนตร์เป็นคู่ๆ ใครที่เดินออกมาแต่ไม่มีคนรักยืนรออยู่ก็ดูจะมีท่าทีเก้อเขิน... หล่อนต้องดูภาพยนตร์คนเดียวมาพักหนึ่งแล้ว หลังจากพี่หมอให้เหตุผลว่า งานที่โรงพยาบาลที่สังกัดนั้นยุ่งมาก คนไข้เยอะ ไปไหนมาไหนกับเธอบ่อยๆ เหมือนเเต่ก่อนคงจะไม่ได้ ในเวลาต่อมา เพื่อนสนิทของปภาณพิชญ์เล่าให้ฟังว่า พี่หมอของเธอสนิทสนมกับแพทย์สาวที่เธอก็รู้จักแต่... ไม่คิดว่าเขาจะสนิทถึงขั้นคบหากัน และนั่นหมายความว่าพี่หมอคบซ้อน


เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ?” เขาเอ่ยถาม สีหน้านิ่งไม่แสดงอารมณ์ แม้จะหน้าตาดีแต่เสียดายที่ใบหน้านิ่งเรียบเหมือนเจ้าชายน้ำแข็ง ถ้าไม่รู้จักก็คงคิดว่าเขาไปฉีดโบท็อกซ์มามากเกินจำเป็นจนใบหน้าแสดงอารมณ์ไม่ได้ แต่ความจริงเขาเป็นคนนิ่งๆ แบบนั้นเอง


ค่ะปภาณพิชญ์พยักหน้ารับ ดวงตาที่เคยเศร้าหมองดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง เหตุผลที่ปภาณพิชญ์ตัดสินใจอยู่ต่อไม่ใช่เพราะอยากได้รางวัล แต่เพราะเธอไม่อยาก เสียคำพูดมากกว่า


พร้อมนะ?” เขาเอ่ยถามถึงความพร้อมของคนตัวเล็ก เขารูปร่างสูงและดูสมาร์ทมาก จากสายตาของปภาณพิชญ์คะเนดูน่าจะร้อยแปดสิบได้ คางของเขาอยู่ระดับเดียวกันกับหน้าผากมนของเธอ ทำให้หญิงสาวนึกถึงการ์ตูนตาหวานที่พระเอกจะรูปร่างสูงยาวขณะที่นางเอกตัวเล็กนิดเดียว แต่ได้ระดับพอดีเหมาะสมหากเขาโน้มหน้าลงมาแนบจูบที่ริมฝีปากอิ่มสวยนั้น... ปภาณพิชญ์กำลังจินตนาการถึงการ์ตูนตาหวานต่างหาก ทำไมชายหนุ่มตรงหน้าถึงเอาแต่ยิ้ม


อืมหญิงสาวเปล่งเสียงขานรับในลำคอ คงไม่กล้าจะพูดอะไรมาก กลัวเขาจะจับได้ว่าตนแอบคิด อกุศลกับเขาเข้าแล้วไง


งั้นเราเข้าไปข้างในได้แล้วเขาเอ่ยชวน ปภาณพิชญ์เดินตามเขาต้อยๆ


เอ่อ... คุณคะ ชื่อคุณ...?” หญิงสาวหยุดชะงักครู่หนึ่ง เงยหน้าสบประสานดวงตาคมของเขา


เรียกผมว่าแทน... ผมชื่อแทนครับ ธันยาพัฒน์คือชื่อไทยของผมครับชายหนุ่มตอบ ดูเหมือนว่ามุมปากข้างหนึ่งจะโค้งเป็นรอยยิ้มบางๆ น่าค้นหา รอยยิ้มนั้นทำให้เขาดูเป็นผู้ชายมากเสน่ห์อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว


คุณเป็นลูกครึ่งหรือคะ?” ความจริงปภาณพิชญ์ไม่น่าถามเลยด้วยซ้ำเพราะคำตอบมันก็ชัดเจนอยู่ที่รูปลักษณ์ของเขาอยู่แล้ว ทั้งดวงตาสีเทาอมฟ้า ปากสีชมพูธรรมชาติ ผมสีน้ำตาลเข้มและรอยกระที่มีแต่พอน่ารักบนแก้มทั้งสองข้าง


ไทย-อังกฤษ แพทริค เจ. วิลเลี่ยม ชื่ออังกฤษครับเขาตอบน้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งฟังดูมั่นคงดี ปภาณพิชญ์บอกตัวเองอย่างนั้น


ฉันชื่อปภาณพิชญ์ เรียกโยเกิร์ตก็ได้... นั่นชื่อเล่นฉันค่ะเธอตอบเขาแต่กลับเขินอายขึ้นมาเฉยๆ อยู่ดีๆ ก็ใจเต้นแรง


ยินดี... เอ่อ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับเขาหยุดสบประสานสายตา โยเกิร์ต... ผมก็ชอบกินโยเกิร์ตเหมือนกันนะ!’ เมื่อพิศให้ดีเขาก็พบว่าหญิงสาวตรงหน้าก็หน้าตาน่ารัก สวย หวานจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าผู้ชายที่ทำเธอร้องไห้ ทำไมถึงโง่ขนาดนี้นะ


ค่ะ ยินดีเช่นกันเธอตอบขณะหัวใจก็เต้นแรงเหลือเกิน ไม่อาจทนสบประสานสายตากับช่างภาพรูปหล่อได้นาน เพราะมันทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบที่พวงแก้มทั้งสองข้างถ้าไม่รีบหลบตาตอนนี้มีหวังสีแดงๆ ของแก้มสาว ได้สะท้อนอยู่ในดวงตาของเขาเป็นแน่คงเป็นเรื่องน่าอายน่าดู ถ้าปล่อยให้เกิดเรื่องอะไรแบบนั้นขึ้นต่อหน้าผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกัน


ถึงแม้ว่าเราจะรู้จักกันในสถานการณ์ที่ไม่ค่อยจะโอเคเท่าไหร่เขาบอกอย่างแค่นยิ้ม


แต่ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องดีนะคะเธอตอบพร้อมใช้นิ้วเกี่ยวปอยผมขึ้นเหน็บใบหูแก้เขินทำไม... ต้องรู้สึกเขินกับผู้ชายคนนี้ด้วยนะ?’ หญิงสาวตำหนิตัวเอง


ครับผม เราเข้าไปข้างในกันได้แล้วเขาชวนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ไม่พูดเปล่า มืออบอุ่นเกี่ยวมือนุ่มจับจูงเดินเข้าไปด้านใน หากหญิงสาวขืนตัวไว้ ก่อนพูดอะไรบางอย่าง


ว่าแต่เรื่องที่มันจะต้องมีทีมหนึ่งที่หายไปล่ะคะ?” หญิงสาวยังถามด้วยความเป็นกังวลเพราะกลัวถูกทีมงานจับได้แล้วเรื่องเล็กมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่น่ะสิ


ผมบอกทีมงานไปแล้วครับ ไม่ต้องกังวลเขาบอก สิ่งนั้นสร้างความสบายใจให้ปภาณพิชญ์ขึ้นมาทันที


โอ... ดีจังค่ะปภาณพิชญ์รู้สึกโล่งใจจนเผยรอยยิ้มหวานละมุนละไมออกมา รอยยิ้มนั้นตรึงอยู่ในหัวใจใครบางคน ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันเพียงไม่นาน ผู้ชายอย่างธันยาพัฒน์ผู้ไม่เคยเชื่อเรื่อง รักแรกพบแต่ตอนนี้ชายหนุ่มชักลังเลสับสน!


จบตอนแล้วค่าาาา 

โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

183 ความคิดเห็น

  1. #84 9namfon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 23:37
    หุหุหุ
    #84
    0
  2. #9 fahpsk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 00:14
    พระเอกเราเท่ห์มากกก ชอบอ่ะพระเอกหน้านิ่ง โยเกิร์ตอย่าไปใส่ใจค่ะเราสวย เราหาใหม่ได้ เกาะติดคุณแทนดีกว่า55
    ปล.รอเรื่องนี้อยู่น้าา สู้ๆ
    #9
    1