พลิกรักจากหลังไมค์ ^_~

ตอนที่ 7 : สิ่งที่ไม่คาดคิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 885
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    4 พ.ย. 62


จู่ๆ ก็มีสายของนักศึกษา ที่เธอเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิจัยโทรเข้ามา โดยที่ปีนี้ก็มีเด็กที่มาทำวิจัยกับเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เพราะรินเพิ่งเริ่มทำงานมาได้แค่เทอมเดียว ก็เลยสนิทสนมกับนักศึกษาคนนี้ค่อนข้างมาก

ยายแป้ง โทรมาตอนนี้มีอะไรด่วนหรือเปล่าจ้ะ?” อาจารย์สาวรีบกรอกเสียงถามลงไปตามสายด้วยความสงสัย

อาจารย์คะ คือหนูเห็นรถบิ๊กไบค์ของอาจารย์จอดอยู่ที่ลานจอดรถด้านหลังคณะ อาจารย์อยู่แถวนี้รึเปล่าคะ มาถ่ายรูปกับพวกหนูไหมคะ วันนี้พวกหนูสวยวิ้งกันทุกคนเลยนะคะ” ยายแป้งพูดตามสายมาด้วยน้ำเสียงสดใส ท่ามกลางเสียงงานอันอึกทึกครึกโครมด้วยเสียงดนตรี

ครูทำงานอยู่บนชั้นห้าจ้า ขอเวลาครูเขียนงานอีกสักชั่วโมงครึ่งนะ เดี๋ยวไว้ค่อยเจอกัน ตอนงานครูเสร็จแล้วกันนะจ้ะ

โอเคคร่า... อาจารย์ แล้วเจอกันนะคะ

 

        

      หลังจากนั้นชั่วโมงเศษ...

รินก็เก็บของเตรียมจะกลับหอเพราะเริ่มเหนื่อยจนไม่มีหัวจะมานั่งเขียนงานแล้ว แต่จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องทำงานของเธอดังขึ้นมา หญิงสาวที่แอบกลัวๆ อยู่แล้วก็เลยรีบเดินไปดูว่าใครมาแบบใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ

ขอให้หน้าประตูมีคน ทีเถอะ... เธอภาวนาในใจไปด้วย

หญิงสาวถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันทีที่มองผ่านช่องกระจกออกไป แล้วเห็นยายแป้งยืนอยู่ตรงหน้าห้อง

โห... วันนี้สวยเชียวนะจ้ะ แป้ง แต่ทำไมไม่โทรขึ้นมาบอกก่อนล่ะว่าจะขึ้นมา ครูได้ยินเสียงเคาะประตูนี่ แบบแอบกลัวแทบแย่” อาจารย์รินพูดยิ้มขำๆ ตอนเปิดประตูออกไปทักลูกศิษย์สาว

ก็หนูมีกุญแจชั้นนี้ ฝั่งนี้ กับกุญแจห้องแลปข้างๆ ตั้งแต่ตอนทำวิจัยนี่คะจารย์ เลยเข้ามาได้” แป้งพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ ซึ่งฟังดูเหมือนคนที่เริ่มจะเมา

วันนี้ดื่มมาด้วยเหรอ หน้าแดงเชียวนะเรา อื้ม แต่ขอครูเก็บของอีกห้านาทีนะ แล้วเดี๋ยวครูจะลงไปถ่ายรูปด้วย ถึงสภาพครูจะยับเยินหัวฟูไปนิดก็เถอะ แต่ลูกศิษย์สวยขนาดนี้ ก็ต้องเก็บภาพไว้ดูสักหน่อย” อาจารย์รินพูดยิ้มๆ

          “อาจารย์ชอบที่หนูแต่งตัวแบบนี้หรือคะ” แป้งพูดแล้วยิ้มกว้าง  

          รินที่เก็บของไปด้วย จึงหันมายิ้มตอบ “แหม อะไรสวยๆ งามๆ คนเราก็ชอบทั้งนั้นแหละจ้ะ

              

เมื่อเดินออกมากับลูกศิษย์ จนถึงที่ตรงประตูทางเข้าชั้นในฝั่งที่เธอทำงานอยู่ โดยฝั่งตรงข้ามก็เป็นที่ตั้งของอีกภาควิชาหนึ่ง แป้งก็เอ่ยขึ้นมาว่า 

        “อาจารย์ขา แป้งมีอะไรจะบอกครูค่ะ

มีอะไรรึเปล่า รึผลสอบเข้า ป.โท ออกแล้ว?” รินถามอย่างสงสัย ขณะที่กำลังก้มล็อคกุญแจฝั่งห้องแลปและห้องทำงานของเธออยู่


        เมื่อรินหันมารับของจากแป้งที่ช่วยถือเสร็จเท่านั้น แป้งก็จู่โจมเข้าจูบเธอทันที โดยที่รินก็ได้กลิ่นแอลกอฮอล์ปนออกมากับลมหายใจอย่างชัดเจนเลยทีเดียว อาจารย์สาวตกใจมากจนของที่เธอรับมาถือเมื่อครู่ ถึงกับลื่นหลุดออกจากมือตกลงไปกระแทกพื้นเสียงดังโครมคราม

เมื่อลูกศิษย์ตัวดีถอนริมฝีปากออกไปแล้ว รินก็ยืนทื่อเป็นสากกะเบือเลยทีเดียว ในหัวสมองของเธอตอนนี้มันเหมือนมีใครเอาอะไรหนักๆ มาทุ่มใส่หัว จนเธอแทบนึกอะไรไม่ออก จับต้นชนปลายไม่ถูกกันเลยทีเดียว ว่านี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกันขึ้น

อาจารย์ขา หนูแอบรักอาจารย์มานานแล้วค่ะ ตอนนี้หนูเรียนจบแล้ว” เมื่อลูกศิษย์สารภาพออกมาแบบนั้น เธอก็เริ่มได้สติ

ก่อนที่คนตรงหน้าจะได้พูดอะไรต่อ รินก็ตวาดออกมาเสียงดังทันทีว่า

อัญชิสา! เธอทำบ้าอะไรลงไปรู้บ้างไหม ครูเป็นอาจารย์ของเธอนะ” 

หนูนึกว่าที่อาจารย์ทำดีกับหนู ก็เพราะอาจารย์เองก็รู้สึกดีเหมือนกัน งั้นก็แปลว่าที่ผ่านมาหนูคิดไปเองคนเดียวใช่ไหมคะ?” แป้งเริ่มเอ่ยออกมาเสียงสั่นพร่า พร้อมๆ กับหยาดน้ำตาซึ่งไหลคลอหน่วยออกมา เพราะเริ่มจะรู้แล้วว่าที่ผ่านมานั้น หล่อนอาจจะคิดไปเองฝ่ายเดียว และการที่อาจารย์ทำดีด้วย พาไปทานข้าวด้วย ออกมาเล่นปิงปองด้วยบ่อยๆ ก็อาจจะเป็นเพราะเหตุผลอื่น ซึ่งต่างจากเหตุผลที่เด็กสาวเข้าใจมาตลอด

การมีความรักมันไม่ผิดหรอกนะ แต่คนเราเป็นมนุษย์ถึงจะรู้สึกอะไรอยู่ ก็ควรจะสามารถควบคุมสติเอาไว้ให้ได้ ควรรู้ว่าอะไรที่ควรทำไม่ควรทำ อะไรที่เหมาะสมไม่เหมาะสม” 

รินพูดสอนทั้งๆ ที่กำลังรู้สึกโกรธมาก เพราะลูกศิษย์ของเธอได้กระทำในสิ่งที่ไม่สมควรจะกระทำกับเธอลงไปแบบนี้ ทั้งที่เธอรัก เมตตาและเอ็นดู โดยไม่เคยมีเจตนาไม่ดีอื่นใดแอบแฝงซ่อนเร้นอยู่เลยสักนิด แต่นักเรียนของเธอกลับเข้าใจเจตนาของเธอผิดในแบบที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง จนทำให้อาจารย์สาวอดรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากไม่ได้

หนูขอโทษค่ะ อาจารย์ หนูผิดไปแล้ว” 

แป้งแทบสร่างเมา เมื่อเห็นอาจารย์ของเธอเริ่มพูดแบบตาแดงๆ ออกมา ก่อนที่น้ำตาของผู้เป็นอาจารย์จะเริ่มรินไหลออกมา

ครูจะถือว่าที่เธอทำเรื่องนี้ลงไปเพราะเธอเมา แต่จำไว้ว่าจะไม่มีคำว่า อภัยอีกเป็นครั้งที่สอง ถ้ามีเรื่องซึ่งไม่เหมาะไม่ควรแบบนี้เกิดขึ้นอีก” รินพูดกับลูกศิษย์สาวเสร็จ ก็รีบก้มลงเก็บของก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวไปที่ลิฟต์ทันที หญิงสาวรีบลงมาจากตัวอาคารอย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้สนใจนักศึกษาสองสามคนที่ไหว้เธอระหว่างทางที่เดินไปเอารถบิ๊กไบค์ ซึ่งจอดอยู่ที่ลานจอดรถเลยด้วยซ้ำ

 


ผ่านไปสามวัน

        เพราะภาพจากกล้องวงจรปิดทำให้ทีมรักษาความปลอดภัยของคณะนำเรื่องนี้ไปเล่าต่อให้กับแม่บ้านฟัง ข่าวว่าอาจารย์รินธิการยืนจูบกับนักศึกษาสาวที่ชั้นห้า จึงแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เธอต้องถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนทางวินัย 

ยิ่งอาจารย์สาวเคยมีข่าวว่าเป็นทอม เพราะบุคลิก การแต่งตัว และเรื่องเก่าที่รินเคยรักชอบกับเพื่อนนักศึกษาสาวด้วยกัน มาตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรีที่คณะอีก เรื่องนี้ก็เลยยิ่งลุกลามใหญ่โต และทำให้มีคนเชื่อข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวของอาจารย์กับนักศึกษาคู่นี้กันไปแล้วอย่างมากมาย

              มาถึงจุดนี้ อาจารย์สาวเลยตัดสินใจจะทำอะไรบางอย่าง เธอตัดสินใจจะขอความช่วยเหลือจากรัฐภัทร และเรื่องที่ว่าก็คือ การให้ช่วยหมั้นกับเธอเพื่อบังหน้า มันจะได้มาช่วยตัดกระแสข่าวลือเรื่องที่เธอเป็นหญิงรักหญิงลงไปได้บ้าง เพราะแค่ที่ผ่านมาเธอก็รู้สึกอึดอัดจะแย่แล้ว เนื่องจากเมื่อเทียบสังคมคนไทยกับสังคมเมืองนอกที่เธอไปร่ำเรียนมา คนไทยยังให้ความสนใจกับเรื่องส่วนตัวอยู่ค่อนข้างมาก และเธอก็ไม่ต้องการให้คนมามองเธอที่เรื่องแบบนี้มากกว่าเรื่องงาน


 หลังจากรินโทรไปอธิบายภัทรถึงรายละเอียดของเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างยืดยาว แล้วก็ทวงถามถึงเรื่องที่เขาบอกว่ายินดีจะช่วยเธอกลับ ในวันที่เธอมีเรื่องเดือดร้อน แต่คำที่ชายหนุ่มตอบกลับมาก็ทำเอาอาจารย์สาวแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้งกันเลยทีเดียว 

นี่ถ้าไม่ติดว่าเงินทองเป็นของมีค่า และกว่าที่เธอจะเก็บเงินซื้อสมบัติแต่ละชิ้นได้ด้วยเงินทุนหรือเงินเดือนอันน้อยนิดนี่ละก็นะ แม่ม... อยากจะเอาโทรศัพท์ไปเขวี้ยงหัวตานั่นถ้าได้เจอหน้ากันเลยทีเดียว

รินแอบนึกโกรธภัทรอยู่ในใจ เพราะข้อแลกเปลี่ยนกับการหมั้นกับเธอเป็นเวลาสองปีในครั้งนี้ก็คือ

คุณยังจำที่ผมเคยคุยกับคุณทางหลังไมค์เมื่อปีก่อนได้ไหม ว่าผมมีความตั้งใจอยู่อย่างหนึ่งก็คือ ครั้งแรกผมอยากลองมีเซ็กส์กับผู้หญิงที่บริสุทธิ์ ถ้าผมยอมหมั้นกับคุณ ผมขอแลกเปลี่ยนกับเรื่องนี้ได้ไหม?” 











To be continued...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

70 ความคิดเห็น

  1. #64 คาระ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 20:36
    เราว่าย่อหน้าสุดท้ายของตอนนี้ ถ้าลองเรียงใหม่

    หลังจากรินโทรศัพท์ไปเล่าให้ฟังยืดยาว และทวงถามเรื่องที่เธอขอความช่วยเหลือเขากลับ

    เขาย้อนถามว่า "คุณยังจำครั้งแรกที่ผมเคยคุยหลังไมค์กับคุณเมื่อสองปีก่อนได้ไหม ...ผมขอแลกเปลี่ยนกับเรื่องนี้ได้ไหม"

    นี่ถ้าไม่ติดว่าเงินทองเป็นของมีค่า และเขาอยู่ตรงหน้า เธอคงเอาโทรศัพท์ปาใส่หัวเขาแล้ว

    ก็จะตัดความคิดและการบอกตรง ๆ ว่ารินโกรธมากไปได้ โดยเนื้อหาไม่เปลี่ยนค่ะ ลองดูนะคะ
    #64
    0
  2. #9 มุกฝืด (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:42
    โอ้ ว้าว
    อยากลองมีเซ็กส์
    #9
    1
    • #9-1 chinchang22(จากตอนที่ 7)
      14 มีนาคม 2560 / 21:47
      ก็คนมันไม่เค้ย ไม่เคย ;)
      #9-1